RWA-57/2008

PREZES URZ Ę DU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA URZ Ę DU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW w Warszawie RWA-61-28/08/JKa Warszawa, dn. 12 grudnia 2008 r. DECYZJA Nr RWA-57/2008 Na podstawie art. 26 ust. 1 w zwi ą zku z art. 24 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331 ze zm.) oraz stosownie do tre ś ci art. 33 ust. 6 tej ustawy i § 7 rozporz ą dzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 lipca 2007 r. w sprawie w ł a ś ciwo ś ci miejscowej i rzeczowej delegatur Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz. U. Nr 134, poz. 939) po przeprowadzeniu post ę powania w sprawie praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów przeciwko Sita Radom Sp. z o.o. z siedzib ą w Radomiu - w imieniu Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów uznaje si ę dzia ł anie Sita Radom Sp. z o.o. z siedzib ą w Radomiu, polegaj ą ce na stosowaniu we wzorcach umów na ś wiadczenie us ł ug odbioru nieczysto ś ci sta ł ych postanowie ń o tre ś ci: Reklamacje w sprawie: • wywozu odpadów sta ł ych nale ż y sk ł ada ć na pi ś mie w terminie 3 dni od daty ustalonego dnia wywozu; • wymiaru nale ż no ś ci za ś wiadczone przez Zleceniobiorc ę us ł ugi nale ż y sk ł ada ć w terminie 7 dni od daty otrzymania faktury; po tych terminach reklamacje w powy ż szych kwestiach mog ą by ć nie uwzgl ę dniane. za praktyk ę naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów, polegaj ą c ą na stosowaniu postanowie ń wzorców umów, które zosta ł y wpisane do rejestru postanowie ń wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o których mowa w art. 479 45 Kodeksu post ę powania cywilnego, co stanowi naruszenie art. 24 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 24 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów – i nakazuje zaniechanie jej stosowania. II. Na podstawie art. 106 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331 ze zm.) oraz stosownie do tre ś ci art. 33 ust. 6 tej ustawy i § 7 rozporz ą dzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 lipca 2007 r. w sprawie w ł a ś ciwo ś ci miejscowej i rzeczowej delegatur Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz. U. Nr 134, poz. 939) po przeprowadzeniu post ę powania w sprawie naruszenia zbiorowych interesów konsumentów - w imieniu Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów nak ł ada si ę na Sita Radom Sp. z o.o. z siedzib ą w Radomiu kar ę pieni ęż n ą w wysoko ś ci 17 500,- z ł (s ł ownie: siedemna ś cie tysi ę cy pi ęć set z ł otych), p ł atn ą do bud ż etu pa ń stwa, z tytu ł u naruszenia zakazu, o jakim mowa w art. 24 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w zakresie opisanym w punkcie I sentencji niniejszej decyzji. UZASADNIENIE W zwi ą zku z przeprowadzonym post ę powaniem wyja ś niaj ą cym maj ą cym na celu ustalenie, czy na lokalnych rynkach us ł ug odbierania odpadów komunalnych od w ł a ś cicieli nieruchomo ś ci oraz sk ł adowania odpadów komunalnych na terenie w ł a ś ciwo ś ci miejscowej Delegatury zachodz ą okoliczno ś ci wskazuj ą ce na mo ż liwo ść naruszenia przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów uzasadniaj ą ce wszcz ę cie post ę powania antymonopolowego, post ę powania w sprawie zakazu stosowania praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów, b ą d ź naruszenie chronionych prawem interesów konsumentów uzasadniaj ą ce podj ę cie dzia ł a ń okre ś lonych w odr ę bnych ustawach (sygn. RWA-401-2/07/GM) Prezes Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatura w Warszawie przeprowadzi ł kontrol ę tre ś ci wzorców umów na ś wiadczenie us ł ug wykorzystywanych przez Sita Radom Sp. z o. o. z siedzib ą w Radomiu (dalej: Przedsi ę biorca lub Spó ł ka) . Wyniki wst ę pnej analizy tre ś ci postanowie ń tego wzorca da ł y podstaw ę do sformu ł owania wniosku, ż e cz ęść z nich jest zbie ż na z brzmieniem postanowie ń wpisanych ju ż do rejestru postanowie ń wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 § 2 k.p.c., prowadzonego przez Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów. W zwi ą zku z powy ż szym, postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2008 r. wszcz ął przeciwko Przedsi ę biorcy post ę powanie w sprawie praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów pod zarzutem stosowania postanowie ń wzorców umów, które zosta ł y wpisane do rejestru postanowie ń wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 Kodeksu post ę powania cywilnego (dalej: k.p.c.), co mo ż e stanowi ć naruszenie art. 24 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Jednocze ś nie postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2008 r. Prezes Urz ę du zaliczy ł w poczet materia ł ów dowodowych pismo Spó ł ki z dnia 25 stycznia 2008 roku wraz z za łą cznikami uzyskane przez Prezesa Urz ę du w toku post ę powania wyja ś niaj ą cego wszcz ę tego postanowieniem o sygn. RWA-401-2/07/GM. Zawiadamiaj ą c Przedsi ę biorc ę o wszcz ę ciu przedmiotowego post ę powania, Prezes Urz ę du wezwa ł go równie ż do ustosunkowania si ę do zarzutów zawartych w postanowieniu o wszcz ę ciu tego post ę powania oraz do przekazania wskazanych w pi ś mie informacji o zakresie czasowym pos ł ugiwania si ę w obrocie zakwestionowanym wzorcem umowy oraz o liczbie umów zawartych pomi ę dzy przedsi ę biorc ą a klientami. W odpowiedzi na postawione zarzuty Spó ł ka w swym pi ś mie z dnia 16 maja 2008 r. stwierdzi ł a, i ż stanowisko Prezesa Urz ę du jest oczywi ś cie bezpodstawne, gdy ż nie uwzgl ę dnia specyfiki ś wiadczenia us ł ug zwi ą zanych z wywozem nieczysto ś ci i odpadów. Odnosz ą c si ę do zarzutów Spó ł ka wyja ś ni ł a, i ż jej dzia ł anie w zakresie odbioru i wywozu odpadów komunalnych opiera si ę na decyzji Prezydenta Miasta Radomia nr O Ś R.II.a-7660/O-K/3/03 z dnia 22 grudnia 2003 r., a postanowienia umowne kwestionowane w niniejszym post ę powaniu zosta ł y wprowadzone do wzorca umownego w celu umo ż liwienia 2 Spó ł ce podejmowania dzia ł a ń zgodnych z kryteriami ustalonymi w tej decyzji. Nadto, jak wynika z wyja ś nie ń Spó ł ki, wprowadzenie postanowienia w przedmiocie sk ł adania reklamacji w sprawie wywozu odpadów w terminie trzech dni od daty ustalonego dnia wywozu ma na celu zmobilizowanie mieszka ń ców do natychmiastowego monitowania o zalegaj ą cych (nieusuni ę tych) nieczysto ś ciach i odpadach, co jest konieczne do zapewnienia prawid ł owego utrzymania porz ą dku w gminie, a tym samym jest dzia ł aniem korzystnym dla konsumenta i ogó ł u mieszka ń ców gminy. Zdaniem Przedsi ę biorcy, ze wzgl ę du na okoliczno ść , i ż odbiór odpadów komunalnych od mieszka ń ców w zabudowie wielorodzinnej powinien odbywa ć si ę co najmniej 2 razy w tygodniu, wyd ł u ż enie terminu reklamacji mo ż e spowodowa ć sytuacj ę , w której z ł o ż ona reklamacja staje si ę bezprzedmiotowa ze wzgl ę du na wykonanie us ł ugi w kolejnym, zgodnym z umow ą , terminem wywozu odpadów. Z kolei postanowienie dotycz ą ce sk ł adania reklamacji w sprawie wymiaru nale ż no ś ci za ś wiadczone przez Zleceniobiorc ę us ł ugi w terminie 7 dni od daty otrzymania faktury jest – w opinii Spó ł ki – terminem optymalnym dla skutecznego zg ł oszenia reklamacji. Zdaniem Przedsi ę biorcy, ustalenie d ł u ż szego okresu na zg ł aszanie reklamacji by ł oby niecelowe, gdy ż uniemo ż liwia ł oby weryfikacj ę poprawno ś ci wykonanej czynno ś ci, tj. skontrolowania wymiaru nale ż no ś ci za ś wiadczone przez Zleceniobiorc ę us ł ugi. Wed ł ug Spó ł ki, siedmiodniowy termin do zg ł oszenia reklamacji pozwala klientowi na skuteczne zg ł oszenie reklamacji, a Spó ł ce na terminowe rozliczenie si ę z Urz ę dem Skarbowym. Udzielone wyja ś nienia s ą - w opinii Spó ł ki - wystarczaj ą ce do uznania, ż e Sita Radom Sp. z o.o. nie stosuje praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów. Zgodnie z o ś wiadczeniem Spó ł ki na dzie ń 30 kwietnia 2008 r. na podstawie wzorca zawieraj ą cego kwestionowane przez Prezesa Urz ę du postanowienia zawartych zosta ł o z konsumentami [*] umów. Dnia 17 listopada 2008 r. – w odpowiedzi na wezwanie Prezesa Urz ę du – Spó ł ka nades ł a ł a potwierdzon ą za zgodno ść z orygina ł em kopi ę decyzji, na któr ą powo ł ywa ł a si ę w swym pi ś mie. Pismem z dnia 25 listopada 2008 r. Prezes Urz ę du zawiadomi ł Przedsi ę biorc ę o zako ń czeniu post ę powania dowodowego w przedmiotowej sprawie. Jednocze ś nie stronie zosta ł wyznaczony termin na zapoznanie si ę z aktami sprawy, z którego jednak ż e strona nie skorzysta ł a. Prezes Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustali ł , co nast ę puje Spó ł ka Sita Radom Sp. z o.o., wpisana do Krajowego Rejestru S ą dowego pod numerem 0000106317, prowadzi dzia ł alno ść gospodarcz ą polegaj ą c ą m.in. na ś wiadczeniu us ł ug w zakresie wywozu nieczysto ś ci sta ł ych, w tym odpadów komunalnych. Przy zawieraniu z konsumentami umów o wywóz odpadów zmieszanych komunalnych sta ł ych i odbiór odpadów gromadzonych selektywnie Spó ł ka pos ł uguje si ę wzorcami umowy w rozumieniu art. 384 Kodeksu cywilnego (dalej: k.c.), które – jak wynika z pisma Spó ł ki z dnia 16 maja 2008 r. – obowi ą zuj ą w obrocie od wrze ś nia 2001 r. Po przeprowadzeniu analizy tego wzorca Prezes Urz ę du ustali ł , ż e wzorzec ten zawiera postanowienia o nast ę puj ą cej tre ś ci: 3 Reklamacje w sprawie: • wywozu odpadów sta ł ych nale ż y sk ł ada ć na pi ś mie w terminie 3 dni od daty ustalonego dnia wywozu; • wymiaru nale ż no ś ci za ś wiadczone przez Zleceniobiorc ę us ł ugi nale ż y sk ł ada ć w terminie 7 dni od daty otrzymania faktury; po tych terminach reklamacje w powy ż szych kwestiach mog ą by ć nie uwzgl ę dniane. W trakcie prowadzonego post ę powania Spó ł ka nie dokonywa ł a ż adnych modyfikacji wzorca umownego w zakresie stawianych zarzutów. Prezes Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów zwa ż y ł , co nast ę puje Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, „zakazane jest stosowanie praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów”, przez które stosownie do definicji zawartej w art. 24 ust. 2 rozumie si ę „ godz ą ce w zbiorowe interesy konsumentów bezprawne dzia ł anie przedsi ę biorcy” . Zbiorowe interesy konsumentów podlegaj ą zatem ochronie przed wymierzonymi w nie naruszeniami, polegaj ą cymi na sprzecznych z prawem dzia ł aniach przedsi ę biorców. Same przepisy ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nie reguluj ą konstrukcji bezprawno ś ci dzia ł a ń przedsi ę biorcy. Dzia ł ania te mog ą okaza ć si ę bezprawne w razie ustalenia, ż e dosz ł o do naruszenia przepisów innych ustaw, ale tak ż e zasad wspó łż ycia spo ł ecznego i dobrych obyczajów. Bezprawno ść jest tak ą cech ą dzia ł ania, która polega na jego sprzeczno ś ci z normami prawa lub zasadami wspó łż ycia spo ł ecznego, bez wzgl ę du na win ę , a nawet ś wiadomo ść sprawcy. Dla ustalenia bezprawno ś ci dzia ł ania wystarczy ustalenie, ż e okre ś lone zachowanie koliduje z przepisami prawa. (por. Janusz Szwaja (red.) Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, Komentarz , Warszawa 2000, s. 117-118). Przepisy reguluj ą ce post ę powanie w sprawie praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów w wi ę kszo ś ci maj ą charakter procesowy. Materialnoprawne przes ł anki, istotne z punktu widzenia wydania decyzji, znajduj ą si ę w innych ni ż ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów aktach prawa powszechnie obowi ą zuj ą cego. Prezes Urz ę du oceniaj ą c zachowanie Przedsi ę biorcy pod k ą tem ewentualnego naruszenia przepisów zakazuj ą cych stosowania praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów, musi zatem co do zasady stosowa ć inne akty prawa powszechnie obowi ą zuj ą cego i na ich podstawie stwierdzi ć , czy dzia ł anie przedsi ę biorcy by ł o bezprawne. Jak wy ż ej wspomniano, art. 24 ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów definiuje praktyk ę naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów jako godz ą ce w nie bezprawne zachowanie przedsi ę biorcy. Jednocze ś nie artyku ł ten zawiera przyk ł adowe wyliczenie zachowa ń przedsi ę biorców uwa ż anych za naruszaj ą ce zbiorowe interesów konsumentów. W otwartym katalogu zakazanych praktyk ustawodawca umie ś ci ł stosowanie postanowie ń wzorów umów, które zosta ł y wpisane do rejestru postanowie ń wzorców umowy uznanych za niedozwolone (pkt 1), naruszenie przez przedsi ę biorc ę obowi ą zku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pe ł nej informacji (pkt 2), nieuczciwe praktyki rynkowe lub czyny nieuczciwej konkurencji (pkt 3). Aby okre ś lone zachowanie mog ł o zosta ć uznane za praktyk ę naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów konieczne jest łą czne spe ł nienie dwóch przes ł anek, mianowicie zaistnie ć musi - po pierwsze - bezprawne dzia ł anie przedsi ę biorcy, które - po drugie - narusza zbiorowe interesy konsumentów. Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów zawiera legaln ą definicj ę przedsi ę biorcy. Zgodnie z art. 4 pkt 1 ww. ustawy pod poj ę ciem przedsi ę biorcy rozumie si ę przedsi ę biorc ę w rozumieniu przepisów o swobodzie dzia ł alno ś ci gospodarczej, a tak ż e: 4 (a) osob ę fizyczn ą , osob ę prawn ą , a tak ż e jednostk ę organizacyjn ą nie maj ą c ą osobowo ś ci prawnej, której ustawa przyznaje zdolno ść prawn ą , organizuj ą c ą lub ś wiadcz ą c ą us ł ugi o charakterze u ż yteczno ś ci publicznej, które nie s ą dzia ł alno ś ci ą gospodarcz ą w rozumieniu przepisów o swobodzie dzia ł alno ś ci gospodarczej, (b) osob ę fizyczn ą wykonuj ą c ą zawód we w ł asnym imieniu i na w ł asny rachunek lub prowadz ą c ą dzia ł alno ść w ramach wykonywania takiego zawodu, (c) osob ę fizyczn ą , która posiada kontrol ę , w rozumieniu pkt 4, nad co najmniej jednym przedsi ę biorc ą , cho ć by nie prowadzi ł a dzia ł alno ś ci gospodarczej w rozumieniu przepisów o swobodzie dzia ł alno ś ci gospodarczej, je ż eli podejmuje dalsze dzia ł ania podlegaj ą ce kontroli koncentracji, o której mowa w art. 13, (d) zwi ą zek przedsi ę biorców w rozumieniu pkt 2 - na potrzeby przepisów dotycz ą cych praktyk ograniczaj ą cych konkurencj ę oraz praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów. Sita Radom Sp. z o.o. jest spó ł k ą prawa handlowego wpisan ą do Krajowego Rejestru S ą dowego, prowadz ą c ą we w ł asnym imieniu dzia ł alno ść gospodarcz ą . Nie ulega zatem w ą tpliwo ś ci, i ż Sita Radom Sp. z o.o. posiada status przedsi ę biorcy w rozumieniu powo ł ywanego powy ż ej art. 4 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Oznacza to, ż e przy wykonywaniu dzia ł alno ś ci gospodarczej Sita Radom Sp. z o.o. podlega rygorom okre ś lonym w ustawie o ochronie konkurencji i konsumentów. Tym samym jej dzia ł ania mog ą podlega ć ocenie w aspekcie naruszenia zakazu stosowania praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów. Jak wskazano powy ż ej, bezprawno ść dzia ł a ń przedsi ę biorcy co do zasady wynika z naruszenia innych przepisów powszechnie obowi ą zuj ą cych, niemniej nale ż y wskaza ć , i ż ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów w jednym przypadku identyfikuje wprost jako bezprawne, a mianowicie dzia ł anie przedsi ę biorcy polegaj ą ce na stosowaniu postanowie ń wzorców umownych uznanych za niedozwolone i wpisanych do rejestru, prowadzonego przez Prezesa Urz ę du. Jak wynika z wyroku SOKiK z dnia 25 marca 2004 r. (sygn. akt XVII Ama 51/03), w oparciu o art. 24 ust. 2 mo ż na sformu ł owa ć samoistn ą przes ł ank ę bezprawno ś ci, je ż eli ustali si ę , ż e przedsi ę biorca stosowa ł postanowienia wzorców umów, które zosta ł y wpisane do rejestru postanowie ń wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 § 2 k.p.c. A zatem wykazanie, ż e przedsi ę biorca wprowadzi ł do obrotu wzorzec umowny zawieraj ą cy postanowienia o tre ś ci ju ż wpisanej do rejestru klauzul abuzywnych stanowi wystarczaj ą c ą przes ł ank ę do uznania bezprawno ś ci dzia ł ania tego przedsi ę biorcy. Nale ż y bowiem podnie ść , i ż stosowanie postanowienia, które po uznaniu go przez SOKiK za niedozwolone zosta ł o wpisane do rejestru niedozwolonych postanowie ń umownych, jest prawnie zakazane. Prawomocny wyrok tego S ą du, wydany po przeprowadzeniu kontroli abstrakcyjnej wzorca umowy, wskazuj ą cy tre ść postanowie ń wzorca umowy uznanych za niedozwolone i zakazuj ą cy ich wykorzystywania ma od chwili wpisania uznanego za niedozwolone postanowienia wzorca umowy do rejestru klauzul abuzywnych skutek wobec osób trzecich (art. 479 43 k.p.c.). Przepis tego artyku ł u rozszerza zatem prawomocno ść wyroku wydanego w sprawie o uznanie postanowie ń wzorca umowy za niedozwolone na osoby trzecie. „Artyku ł ten dotyczy rozszerzonej prawomocno ś ci materialnoprawnej w znaczeniu podmiotowym. Chodzi o grup ę przypadków takiej prawomocno ś ci, w których wyrok z powodu szczególnego charakteru przedmiotu procesu ma powag ę rzeczy os ą dzonej dla wszystkich i przeciwko wszystkim. Przepis bowiem wyra ź nie stanowi, i ż wyrok ma skutek wobec osób trzecich, od chwili wpisania uznanego za niedozwolone postanowienia wzorca umowy do rejestru, wywo ł uje wi ę c skutek erga omnes” (por. H. Ciep ł a [w:] K. Piasecki [red.], Kodeks post ę powania cywilnego. Komentarz. Tom II, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2001, s. 249). Przepis art. 479 43 k.p.c. stanowi ą c, i ż wyrok ma skutek wobec osób trzecich, nie ogranicza w ż aden sposób kategorii tych 5 podmiotów. Wyrok ma skutek wobec wszystkich, tzn. zarówno wobec przedsi ę biorcy, który klauzul ę wprowadzi ł do swoich wzorców umów, jak i do ka ż dego innego przedsi ę biorcy, stosuj ą cego w ł asne warunki umów. Nale ż y zatem przyj ąć , ż e wyrok SOKiK od chwili wpisania klauzuli do rejestru prowadzonego przez Prezesa UOKiK wywiera skutek wzgl ę dem wszystkich uczestników obrotu, co oznacza, ż e ż aden z podmiotów uczestnicz ą cych w obrocie prawnym nie mo ż e pos ł ugiwa ć si ę przedmiotowym postanowieniem. W uchwale z dnia 13 lipca 2006 r., (sygn akt. III SZP 3/06) S ą d Najwy ż szy jednoznacznie wskaza ł , i ż „stosowanie postanowie ń wzorców umów o tre ś ci to ż samej z tre ś ci ą postanowie ń uznanych za niedozwolone prawomocnym wyrokiem S ą du Okr ę gowego w Warszawie – S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów i wpisanych do rejestru, o którym mowa w art. 479 45 § 2 k.p.c. mo ż e by ć uznane w stosunku do innego przedsi ę biorcy za praktyk ę naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów”. Tym samym SN przes ą dzi ł , i ż stosowanie klauzuli to ż samej z klauzul ą wpisan ą do rejestru niedozwolonych postanowie ń umownych, przez innego przedsi ę biorc ę , który nie by ł stron ą lub uczestnikiem post ę powania zako ń czonego wpisaniem danej klauzuli do rejestru, stanowi praktyk ę naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów. Nale ż y przy tym podkre ś li ć , i ż dla uznania, i ż klauzula wpisana do rejestru i klauzula z ni ą porównywana s ą to ż same w tre ś ci nie jest konieczna dok ł adna literalna identyczno ść tych postanowie ń . Rozbie ż no ść u ż ytych wyra ż e ń , zmiana szyku zdania, czy zastosowanie synonimów nie eliminuje bowiem abuzywnego charakteru ocenianego postanowienia, je ż eli cel, w jakim wprowadzone zosta ł o postanowienie umowne, jest to ż samy. „Nie jest konieczna literalna zgodno ść porównywalnych klauzul. G ł ównym czynnikiem przes ą dzaj ą cym powinien by ć , zdaniem S ą du, zamiar, cel jakiemu ma s ł u ż y ć kwestionowana klauzula. Je ś li jest on zgodny z celem utworzenia klauzuli uznanej za niedozwolon ą , mo ż na uzna ć , i ż obie s ą to ż same” (wyrok SOKiK z dnia 25 maja 2005 r. sygn. akt XVII Ama 46/04). Strona niniejszego post ę powania w wykorzystywanym w obrocie z konsumentami wzorcu umownym stosuje postanowienie o tre ś ci: Reklamacje w sprawie: • wywozu odpadów sta ł ych nale ż y sk ł ada ć na pi ś mie w terminie 3 dni od daty ustalonego dnia wywozu; • wymiaru nale ż no ś ci za ś wiadczone przez Zleceniobiorc ę us ł ugi nale ż y sk ł ada ć w terminie 7 dni od daty otrzymania faktury; po tych terminach reklamacje w powy ż szych kwestiach mog ą by ć nie uwzgl ę dniane. Pod numerem 524 w rejestrze postanowie ń wzorców umowy uznanych za niedozwolone znajduje si ę postanowienie o tre ś ci: W przypadku niewykonania, b ą d ź nienale ż ytego wykonania umowy przez Organizatora, Klientowi przys ł uguje prawo do reklamacji z ł o ż onej na pi ś mie w terminie 7 dni od dnia zako ń czenia imprezy. Reklamacje wniesione do Organizatora po up ł ywie 7 dni od dnia zako ń czenia imprezy zostan ą uznane za bezskuteczne. (wyrok SOKiK z dnia 23 maja 2005 r., sygn. akt XVII Amc 77/04). W ocenie Prezesa Urz ę du, kwestionowane w niniejszym post ę powaniu postanowienie jest zbie ż ne z postanowieniem wpisanym do rejestru pod numerem 524 w zakresie w jakim istotnie ogranicza odpowiedzialno ść wzgl ę dem konsumenta za nienale ż yte wykonanie lub niewykonanie zobowi ą zania (art. 385 3 pkt 2 k.c.). W ww. wyroku SOKiK uzna ł , ż e krótkie terminy reklamacji w istocie powodowa ć mog ą rezygnacj ę konsumentów z ich sk ł adania. Postanowienie to zosta ł o przez SOKiK uznane za sprzeczne z dobrymi obyczajami i ra żą co naruszaj ą ce interes konsumenta (art. 385 1 § 1 k.c.). Celem ww. postanowienia umieszczonego pod numerem 524 w rejestrze postanowie ń 6 wzorców umowy uznanych za niedozwolone by ł o ograniczenie konsumentowi mo ż liwo ś ci z ł o ż enia reklamacji, a tym samym ograniczenie wzgl ę dem konsumenta odpowiedzialno ś ci za niewykonanie lub nienale ż yte wykonanie zobowi ą zania. Zakwestionowane w niniejszej sprawie postanowienie umowne jest to ż same równie ż z postanowieniami wpisanymi do rejestru postanowie ń wzorców umowy uznanych za niedozwolone pod pozycjami 1089 oraz 1212, o tre ś ci: „Reklamacje wniesione po up ł ywie 7 dni od zako ń czenia imprezy uznane b ę d ą za bezskuteczne” (wpisanej na mocy wyroku SOKiK z dnia 29 stycznia 2007 r. do rejestru klauzul abuzywnych pod pozycj ą 1089, sygn. akt XVII Amc 160/05). „Nie zg ł oszenie zastrze ż e ń co do prawid ł owo ś ci wystawienia faktury w terminie 7 dni od daty jej dor ę czenia jest jednoznaczne z jej akceptacj ą ” (wpisanej na mocy wyroku SOKiK z dnia 22 maja 2007 r. do rejestru klauzul abuzywnych pod pozycj ą 1212, sygn. akt XVII Amc 40/06). W uzasadnieniu wyroku z dnia 22 maja 2007 r. (sygn. akt XVII Amc 40/06), SOKiK w pe ł ni podzieli ł argumentacj ę Prezesa UOKiK, i ż postanowienie to narusza przepis art. 385 2 pkt 2 oraz art. 385 1 §1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). S ą d stwierdzi ł , i ż takie postanowienie zawiera zbyt krótki termin zg ł aszania przez konsumentów reklamacji, co mo ż e powodowa ć rezygnacje przez konsumentów ze z ł o ż enia reklamacji w ogóle. S ą d stwierdzi ł ponadto, i ż do umowy maj ą zastosowanie przepisy Kodeksu cywilnego, a co za tym idzie do reklamacji z tytu ł u nienale ż ytego wykonania ś wiadczenia, znajduj ą zastosowanie przepisy dotycz ą ce r ę kojmi za wady. Z przepisów tych wynika, i ż termin reklamacji wynosi jeden miesi ą c od dnia wykrycia wady, a zgodnie z art. 558 §1 Kodeksu cywilnego wy łą czenie lub ograniczenie odpowiedzialno ś ci z tytu ł u r ę kojmi wzgl ę dem konsumenta jest dopuszczalne tylko w przypadkach okre ś lonych w przepisach szczególnych. Wskaza ć nale ż y, ż e co do umowy o ś wiadczenie us ł ug wywozu nieczysto ś ci ciek ł ych, zawieranej z w ł a ś cicielami nieruchomo ś ci, brak jest przepisów szczególnych pozwalaj ą cych na ograniczenie lub wy łą czenie odpowiedzialno ś ci Przedsi ę biorcy. Interpretacja ka ż dego postanowienia umownego jest dokonywana w oparciu o przepisy kodeksu cywilnego, w tym m.in. art. 65 k.c., zgodnie z którym o ś wiadczenie woli nale ż y tak t ł umaczy ć , jak tego wymagaj ą ze wzgl ę du na okoliczno ś ci, w których zosta ł o z ł o ż one, zasady wspó łż ycia spo ł ecznego oraz ustalone zwyczaje. W tym kontek ś cie nale ż y jednoznacznie stwierdzi ć , ż e celem kwestionowanego w przedmiotowym post ę powaniu postanowienia jest ograniczenie konsumentowi mo ż liwo ś ci z ł o ż enia reklamacji, a tym samym – w konsekwencji – ograniczenie wzgl ę dem konsumenta swojej odpowiedzialno ś ci za niewykonanie lub nienale ż yte wykonanie zobowi ą zania. Postanowienie, umieszczone we wzorcu, którym pos ł uguje si ę Przedsi ę biorca jest to ż same postanowieniem umieszczonym pod numerem 1215 w rejestrze postanowie ń wzorców umowy uznanych za niedozwolone. Celem tych postanowie ń jest ograniczenie konsumentowi mo ż liwo ś ci z ł o ż enia reklamacji, a tym samym ograniczenie wzgl ę dem konsumenta odpowiedzialno ś ci za niewykonanie lub nienale ż yte wykonanie zobowi ą zania. S ą one zatem to ż same. Prezes Urz ę du, uznaj ą c ż e stosowanie przez Spó ł k ę postanowienia kwestionowanego w niniejszym post ę powaniu stanowi praktyk ę naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów nie podzieli ł argumentów Spó ł ki, wed ł ug której reklamacja w przedmiocie wywozu odpadów dotyczy ć mo ż e wy łą cznie samej okoliczno ś ci terminowego wywiezienia odpadów z posesji konsumenta. Wbrew twierdzeniom Spó ł ki reklamacja dotyczy ć mo ż e bowiem równie ż innych kwestii, np. pozostawienia odpadów wokó ł pojemników, b ą d ź te ż uszkodzenia przez pracowników Spó ł ki pojemników na odpady. Niektóre nieprawid ł owo ś ci dotycz ą ce 7 niew ł a ś ciwego wykonania zobowi ą zania przez Spó ł k ę mog ą ujawni ć si ę po up ł ywie trzydniowego terminu wyznaczonego przez Spó ł k ę na z ł o ż enie przez konsumenta reklamacji. Z tego samego powodu nie zosta ł y równie ż uwzgl ę dnione przez Prezesa Urz ę du twierdzenia Spó ł ki dotycz ą ce siedmiodniowego terminu na z ł o ż enie reklamacji w sprawie wymiaru nale ż no ś ci. Zagadnienie dotycz ą ce terminu na zg ł oszenie reklamacji w przedmiocie wymiaru nale ż no ś ci by ł o ju ż rozpatrywane przez SOKiK. W uzasadnieniu wyroku SOKiK z dnia 22 maja 2007 r. (sygn. akt XVII Amc 40/06) stwierdzono, ż e „zarówno siedmiodniowy, jak i czternastodniowy termin na zg ł oszenie przez konsumenta reklamacji, czyli zastrze ż e ń co do faktury s ą zbyt krótkie i jako takie naruszaj ą interesy konsumenta i pozostaj ą w sprzeczno ś ci z dobrymi obyczajami. Tak krótki okres w wielu sytuacjach mo ż e uniemo ż liwi ć konsumentom dokonanie reklamacji (…). Co wi ę cej za ł o ż enie, ż e brak zg ł oszenia zastrze ż e ń do prawid ł owo ś ci wystawienia faktury jest równoznaczny z jej akceptacj ą oznacza, ż e przedsi ę biorcy przyznaje si ę uprawnienie do dokonywania wi ążą cej interpretacji umowy, co równie ż stoi w sprzeczno ś ci z dobrymi obyczajami i narusza interesy konsumenta” . Na tym tle Prezes Urz ę du uzna ł – wbrew stanowisku Spó ł ki – ż e siedmiodniowy termin na z ł o ż enie reklamacji w sprawie wymiaru nale ż no ś ci nie jest terminem odpowiednim. Nale ż y podkre ś li ć , ż e Spó ł ka nie przedstawi ł a ż adnych dowodów, które mog ł yby potwierdzi ć zasadno ść wyznaczenia konsumentowi tak krótkiego terminu na z ł o ż enie reklamacji w sprawie wymiaru nale ż no ś ci. Wed ł ug Prezesa Urz ę du dla stwierdzenia to ż samo ś ci zakwestionowanego postanowienia z ww. postanowieniami wpisanymi do rejestru nie ma równie ż znaczenia okoliczno ść , ż e w postanowieniu mowa jest tylko o „mo ż liwo ś ci” nieuwzgl ę dnienia reklamacji z ł o ż onej po up ł ywie wyznaczonego terminu. Stosowane przez Spó ł k ę postanowienie wprawdzie nie przes ą dza o tym, ż e Spó ł ka nie uwzgl ę dni ka ż dej reklamacji z ł o ż onej przez konsumenta po up ł ywie wyznaczonych we wzorcu terminów, jednak ż e rezerwuje dla Spó ł ki wy łą czne prawo do decydowania, w jakich przypadkach uwzgl ę dni reklamacj ę z ł o ż on ą po terminie. Tak sformu ł owane postanowienie nie kreuje uprawnienia klientów do sk ł adania reklamacji po terminie okre ś lonym w umowie, lecz stwarza wy łą cznie Spó ł ce uprawnienie do rozpatrywania takich reklamacji i tylko w tych przypadkach, gdy uzna, ż e tego chce. To sprzeciwia si ę postanowieniom k.c., które w ś wietle uzasadnienia wyroku SOKiK z dnia 10 listopada 2005 r. (sygn. akt XVII Amc 87/04) maj ą zastosowanie tak ż e w niniejszej sprawie. Jak wynika z pisma Spó ł ki z dnia 16 maja 2008 r. celem kwestionowanego postanowienia by ł o ograniczenie konsumentom prawa do sk ł adania reklamacji w celu ich „zdyscyplinowania”, ale w istocie postanowienie to prowadzi do istotnego ograniczenia uprawnie ń konsumenta i w konsekwencji narusza zbiorowe interesy konsumentów. Jednocze ś nie Prezes Urz ę du nie uwzgl ę dni ł argumentu Spó ł ki, i ż postanowienia umowne kwestionowane w niniejszym post ę powaniu zosta ł y wprowadzone do wzorca umownego w celu umo ż liwienia Spó ł ce podejmowania dzia ł a ń zgodnych z kryteriami ustalonymi w decyzji Prezydenta Miasta Radomia nr O Ś R.II.a-7660/O-K/3/03 z dnia 22 grudnia 2003 r. Tre ść nades ł anej przez Spó ł k ę decyzji w ż adnym zakresie nie zobowi ą zuje Spó ł ki do wyznaczania tak krótkich terminów na z ł o ż enie przez konsumenta reklamacji. Reasumuj ą c nale ż y stwierdzi ć , ż e zakwestionowane przez Prezesa Urz ę du w niniejszej sprawie postanowienie zmierza de facto do ograniczenia konsumentowi pod wzgl ę dem czasowym mo ż liwo ś ci z ł o ż enia reklamacji, a tym samym do ograniczenia wzgl ę dem konsumenta odpowiedzialno ś ci za niewykonanie lub nienale ż yte wykonanie zobowi ą zania. W tym kontek ś cie kwestionowane postanowienie jest to ż same z ww. postanowieniami wpisanymi do rejestru postanowie ń wzorców umowy uznanych za niedozwolone. Krótkie 8 terminy reklamacji w istocie mog ą powodowa ć rezygnacj ę konsumentów z ich sk ł adania. Jest to dzia ł anie stanowi ą ce praktyki naruszaj ą ce zbiorowe interesy konsumentów. Uznanie, i ż postanowienia umowne stosowane w obrocie konsumenckim przez Spó ł k ę s ą to ż same z postanowieniami wpisanymi do rejestru postanowie ń wzorców umowy uznanych za niedozwolone przes ą dza o bezprawno ś ci tego dzia ł ania. Jak wskazano bowiem powy ż ej, art. 24 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów formu ł uje samoistn ą przes ł ank ę bezprawno ś ci dzia ł a ń polegaj ą cych na stosowaniu przez przedsi ę biorc ę postanowie ń wzorców umów, które zosta ł y wpisane do rejestru postanowie ń wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 k.p.c. Dla stwierdzenia przez Prezesa Urz ę du stosowania przez przedsi ę biorc ę praktyki, okre ś lonej w art. 24 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów konieczne jest tak ż e wykazanie, ż e w wyniku jej stosowania przez przedsi ę biorc ę naruszony zosta ł zbiorowy interes konsumentów. Zbiorowy interes konsumentów oznacza interes dotycz ą cy ogó ł u, a naruszenie tego interesu mo ż e mie ć miejsce, gdy skutkami dzia ł a ń sprzecznych z ustaw ą o ochronie konkurencji i konsumentów dotkni ę ty jest szerszy kr ą g uczestników rynku – konsumentów. Do naruszenia zbiorowych interesów konsumentów konieczne jest, by dzia ł anie przedsi ę biorcy zosta ł o skierowane nie do konkretnego adresata, lecz do adresata, którego nie da si ę z góry oznaczy ć indywidualnie. Wobec tego dzia ł anie to jest w stanie wywo ł a ć niekorzystne nast ę pstwa w odniesieniu do ka ż dego z konsumentów (a nie jedynie wobec okre ś lonego konsumenta) i zagra ż a ono, przynajmniej potencjalnie, interesom ka ż dego z cz ł onków zbiorowo ś ci konsumentów. W niniejszej sprawie mamy do czynienia z naruszeniem interesów nieograniczonej liczby konsumentów, których nie sposób zindywidualizowa ć . Oczywistym jest bowiem, i ż dzia ł anie przedsi ę biorcy jest skierowane do nieoznaczonego kr ę gu odbiorców – dotyczy wszystkich potencjalnych konsumentów zawieraj ą cych ze Spó ł k ą umow ę o us ł ug ę wywozu i odbioru odpadów komunalnych. W zwi ą zku z powy ż szym nale ż y stwierdzi ć , i ż kwestionowane przez Prezesa Urz ę du dzia ł anie Przedsi ę biorcy narusza zbiorowy interes konsumentów. Wykazanie, i ż dzia ł anie Spó ł ki ma charakter bezprawny i narusza zbiorowy interes konsumentów, przes ą dza, i ż dzia ł anie to ma charakter praktyki naruszaj ą cej zbiorowe interesy konsumentów, o której mowa w art. 24 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Wobec powy ż szego orzeczono jak w punkcie I sentencji decyzji. II. Stosownie do art. 106 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Prezes UOKiK mo ż e na ł o ż y ć na przedsi ę biorc ę , w drodze decyzji, kar ę pieni ęż n ą w wysoko ś ci nie wi ę kszej ni ż 10% przychodu, osi ą gni ę tego w roku rozliczeniowym poprzedzaj ą cym rok na ł o ż enia kary, je ż eli przedsi ę biorca ten, cho ć by nieumy ś lnie, dopu ś ci ł si ę stosowania praktyki naruszaj ą cej zbiorowe interesy konsumentów w rozumieniu art. 24. Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów wprowadzi ł a zasad ę fakultatywno ś ci kar nak ł adanych przez Prezesa UOKiK na przedsi ę biorców, którzy dopu ś cili si ę naruszenia tego zakazu. W przypadku stwierdzenia jego naruszenia przez przedsi ę biorc ę Prezes UOKiK mo ż e na ł o ż y ć na przedsi ę biorc ę kar ę pieni ęż n ą . W niniejszej sprawie zosta ł o udowodnione, i ż dosz ł o do naruszenia przez Przedsi ę biorc ę okre ś lonego w art. 24 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów zakazu stosowania praktyki naruszaj ą cej zbiorowe interesy konsumentów w sposób okre ś lony w pkt I sentencji decyzji. Charakter i uci ąż liwo ść tego naruszenia uzasadniaj ą na ł o ż enie na Przedsi ę biorc ę kary pieni ęż nej. 9 Nak ł adaj ą c kar ę pieni ęż n ą okre ś lon ą w art. 106 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy Prezes UOKiK wzi ął pod uwag ę konieczno ść spe ł nienia przes ł anek podmiotowych, tj. stwierdzenia, ż e okre ś lone w ww. przepisie naruszenie dokonane by ł o co najmniej nieumy ś lnie. Konieczno ść brania pod uwag ę przes ł anki winy w przypadku stosowania kar pieni ęż nych okre ś lonych w art. 101 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów wynika bezpo ś rednio nie tylko z tre ś ci tego przepisu. Wobec powy ż szego nale ż y zauwa ż y ć , ż e zgodnie z art. 83 Konstytucji RP, ka ż dy ma obowi ą zek przestrzegania prawa Rzeczypospolitej Polskiej. Obowi ą zek znajomo ś ci i przestrzegania norm prawa ci ąż y tym bardziej na profesjonalnych uczestnikach obrotu rynkowego, takich jak Przedsi ę biorca. Podmioty profesjonalnie dzia ł aj ą ce na rynku powinny mie ć mo ż liwo ść przewidzenia, ż e podejmowane przez nie dzia ł ania b ę d ą uznane przez Prezesa UOKiK za praktyki naruszaj ą ce zbiorowe interesy konsumentów. W ś wietle obowi ą zuj ą cych przepisów prawa nieumy ś lno ść naruszenia przepisów ustawy nie wyklucza istnienia podstaw do na ł o ż enia na przedsi ę biorc ę kary pieni ęż nej, cho ć zarazem mo ż e stanowi ć podstaw ę do z ł agodzenia wymiaru kary. Zdaniem Prezesa UOKiK, opisane w niniejszej decyzji dzia ł ania podejmowane przez Spó ł k ę w zakresie prowadzonej dzia ł alno ś ci gospodarczej powinny by ł y kojarzy ć si ę jej z nieuchronno ś ci ą naruszenia zbiorowego interesu konsumentów. Ze zgromadzonego w sprawie materia ł u dowodowego wynika, ż e wprowadzone przez Spó ł k ę postanowienie, które Prezes Urz ę du kwestionuje w niniejszym post ę powaniu prowadzi do usprawnienia organizacji dzia ł ania Spó ł ki, jednak ż e poprzez ograniczenie wobec konsumenta odpowiedzialno ś ci za nienale ż yte wykonanie zobowi ą zania. Niezale ż nie od powy ż szego, ju ż stwierdzenie cho ć by nieumy ś lno ś ci zakwestionowanej praktyki daje podstaw ę do na ł o ż enia na Przedsi ę biorc ę kary pieni ęż nej, o której mowa w art. 106 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Art. 106 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy przewiduje mo ż liwo ść na ł o ż enia na przedsi ę biorc ę kary pieni ęż nej w wysoko ś ci nie wi ę kszej ni ż 10% przychodu, osi ą gni ę tego w roku rozliczeniowym poprzedzaj ą cym rok na ł o ż enie kary. Ustawa nie przes ą dza bezwzgl ę dnie o wysoko ś ci kary nak ł adanej przez Prezesa UOKiK, który decyduje o tym w ka ż dym konkretnym przypadku, kieruj ą c si ę za ł o ż eniem, ż e sankcja musi spe ł nia ć zarówno funkcj ę represyjn ą , jak i prewencyjn ą (dyscyplinuj ą c ą ). Przy ustalaniu wysoko ś ci kar pieni ęż nych, o których mowa w art. 106-108, Prezes UOKiK powinien wzi ąć pod uwag ę w szczególno ś ci okres, stopie ń oraz okoliczno ś ci naruszenia przepisów ustawy, a tak ż e uprzednie naruszenie przepisów ustawy (art. 111 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów). Bior ą c pod uwag ę stopie ń naruszenia interesu publicznoprawnego w niniejszej sprawie, organ antymonopolowy postanowi ł na ł o ż y ć na Przedsi ę biorc ę kar ę pieni ęż n ą . Ustalaj ą c wysoko ść na ł o ż onej na Przedsi ę biorc ę kary pieni ęż nej, Prezes UOKiK wzi ął pod uwag ę nast ę puj ą ce okoliczno ś ci, przemawiaj ą ce za na ł o ż eniem kary i uwzgl ę dnione przy okre ś laniu jej wysoko ś ci: • stwierdzona praktyka istotnie narusza ł a interesy konsumentów ze wzgl ę du na okoliczno ść istotnego ograniczania konsumentom mo ż liwo ś ci zg ł aszania reklamacji, co mog ł o powodowa ć rezygnacj ę przez konsumentów ze z ł o ż enia reklamacji w ogóle; • stwierdzone naruszenia ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów mia ł y charakter d ł ugotrwa ł y – Spó ł ka pos ł uguje si ę wzorcem od wrze ś nia 2001 r., a to ż same z nimi klauzule umowne zosta ł y wpisane do rejestru niedozwolonych klauzul umownych na podstawie prawomocnych wyroków z dnia: 23 maja 2005 r. (sygn. akt XVII Amc 77/04), 10 listopada 2005 r. (sygn. akt XVII Amc 40/06), 22 maja 2007 10 (sygn. akt XVII Amc 40/06), 29 stycznia 2007 r. (sygn. akt XVII Amc 160/05); • stwierdzone naruszenia polega ł y na stosowaniu postanowie ń umownych wpisanych do powszechnie dost ę pnego rejestru klauzul niedozwolonych. By ł y one zatem naruszeniem tego rodzaju, ż e przedsi ę biorca z ł atwo ś ci ą móg ł im zapobiec. Mimo to nie dope ł ni ł wymaganego od profesjonalnych uczestników obrotu prawnego wymogu nale ż ytej staranno ś ci i nie dochowa ł zgodno ś ci stosowanych umów z ww. rejestrem. Prezes UOKiK wzi ął pod uwag ę nast ę puj ą ce okoliczno ś ci – odnosz ą ce si ę do charakteru naruszenia i stanowi ą ce ocen ę podmiotowej strony czynu przedsi ę biorcy – przemawiaj ą ce za ustaleniem wysoko ś ci kary na niskim poziomie: • Przedsi ę biorca nie by ł dot ą d adresatem decyzji stwierdzaj ą cej stosowanie praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów; • w toku post ę powania Przedsi ę biorca wspó ł dzia ł a ł z Prezesem Urz ę du, sk ł adaj ą c wszystkie niezb ę dne dokumenty i wyja ś nienia. Przy ustalaniu wysoko ś ci kary Prezes Urz ę du przyj ął za podstaw ę oblicze ń kwot ę odpowiadaj ą c ą wysoko ś ci ą wysoko ś ci przychodu osi ą gni ę tego przez Spó ł k ę z tytu ł u prowadzonej dzia ł alno ś ci gospodarczej w 2007 r. wynosz ą cego [*] z ł . Stosownie do zapisu art. 106 ust. 1 pkt 4 ustawy, maksymalna kara mo ż e stanowi ć 10 % przychodu, co stanowi kwot ę [*] z ł . Kara nak ł adana przez Prezesa Urz ę du na podmioty, które dopu ś ci ł y si ę stosowania praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów s ł u ż y podkre ś leniu naganno ś ci ocenianych zachowa ń . Decyduj ą c o na ł o ż eniu kary i jej wysoko ś ci wzi ę to pod uwag ę wszystkie ww. okoliczno ś ci. Orzeczona kara powinna stanowi ć dolegliwo ść dla uczestnika niniejszego post ę powania, tak, aby jej na ł o ż enie skutkowa ł o w przysz ł o ś ci zapobie ż eniem zaistnienia podobnych sytuacji. Z drugiej strony nale ż y te ż podkre ś li ć wymiar edukacyjny i wychowawczy zastosowanego ś rodka oraz wyrazi ć nadziej ę , ż e odniesie on spodziewany skutek na przysz ł o ść . Poza wymiarem indywidualnym kary, nale ż y zwróci ć uwag ę na jej wymiar ogólny, funkcj ę odstraszaj ą c ą i wychowawcz ą w stosunku do innych uczestników rynku. W ś wietle powy ż szych okoliczno ś ci wysoko ść kary ustalono na poziomie 17 500 z ł (s ł ownie: siedemna ś cie tysi ę cy pi ęć set z ł otych). Na ł o ż ona kara stanowi ok. [*] % jej maksymalnej wysoko ś ci. W ocenie Prezesa Urz ę du kara wymierzona w tej wysoko ś ci jest adekwatna do stopnia naruszenia przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Prezes Urz ę du, kieruj ą c si ę potrzeb ą zdecydowanego przeciwdzia ł ania stosowaniu praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów uzna ł , ż e orzeczona kara powinna stanowi ć dolegliwo ść dla uczestnika niniejszego post ę powania. W tym przypadku kara powinna spe ł ni ć jednak przede wszystkim funkcj ę prewencyjn ą i wychowawcz ą , tak, aby zapobiec w przysz ł o ś ci naruszeniom przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Wobec powy ż szego orzeczono jak w punkcie II sentencji tej decyzji. Zgodnie z art. 112 ust. 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów kar ę pieni ęż n ą nale ż y ui ś ci ć w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia si ę niniejszej decyzji na konto Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów: NBP o/o Warszawa Nr 51101010100078782231000000. Stosownie do tre ś ci art. 81 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w zwi ą zku z art. 479 28 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks post ę powania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 z pó ź n. zm.) – od niniejszej decyzji przys ł uguje odwo ł anie do S ą du Okr ę gowego w Warszawie – S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie 11 dwutygodniowym od daty jej dor ę czenia, za po ś rednictwem Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatury Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Warszawie. Otrzymuje: SITA Radom Sp. z o.o. ul. Witosa 76 26 - 600 Radom 12