RWA-28/2004

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW w Warszawie RWA-430-2/04/SS Warszawa, dn. 8 października 2004 r. DECYZJA nr RWA-28/2004 Na podstawie 101 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (tekst jedn.: Dz. U. z 2003 r. Nr 86, poz. 804 ze zm.) oraz stosownie do art. 28 ust. 6 tej ustawy i § 6 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 lutego 2002 r. w sprawie określenia właściwości miejscowej i rzeczowej delegatur Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz. U. Nr 18 poz. 172 ze zm.), po przeprowadzeniu postępowania antymonopolowego wszczętego z urzędu, – w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: nakłada się na Nalewki 5 Sp. z o.o. w Warszawie karę pienięŜną w wysokości 4717,00 zł (słownie: cztery tysiące siedemset siedemnaście złotych) , płatną do budŜetu państwa, z tytułu nieudzielenia informacji Ŝądanych przez Prezesa Urzędu na podstawie art. 45 ww. ustawy w postępowaniu wyjaśniającym w sprawie ustalenia, czy decyzja Prezesa Urzędu nr RWA-5/2002 z dnia 20 marca 2002 r., w której Prezes Urzędu stwierdził naduŜywanie przez spółkę Warszawski Rolno-SpoŜywczy Rynek Hurtowy S.A. w Broniszach gm. OŜarów Mazowiecki pozycji dominującej na lokalnym rynku udostępniania powierzchni na targowiskach hurtowych (rynkach hurtowych wtórnych), na których dokonywany jest obrót produktami rolno-spoŜywczymi, obejmującym obszar aglomeracji warszawskiej, poprzez ograniczanie, mimo posiadanych moŜliwości, sprzedaŜy usług udostępniania powierzchni umoŜliwiającej prowadzenie hurtowego handlu pro duktami owocowo -warzywnymi przez producentów i handlowców prowadzących sprzedaŜ „z samochodu” na placu, na skutek zamknięcia targowiska owocowo-warzywnego na Okęciu administrowanego przez spółkę EKOGREEN Sp. z o.o. w Warszawie oraz uzaleŜnianie zawarcia umowy najmu powierzchni handlowej w halach i wiatach znajdujących się na terenie Rynku od wykupienia pakietu akcji ww. spółki oraz nakazał zaniechanie ww. praktyk, została wykonana (sygn. RWA-54/18/03/SS). UZASADNIENIE W dniu 8 września 2003 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatura w Warszawie wszczął z urzędu postępowanie wyjaśniające w sprawie ustalenia, czy decyzja Prezesa Urzędu nr RWA-5/2002 z dnia 20 marca 2002 r., w której Prezes Urzędu 2 stwierdził naduŜywanie przez spółkę Warszawski Rolno-SpoŜywczy Rynek Hurtowy S.A. w Broniszach gm. OŜarów Mazowiecki (WR – SRH S.A.) pozycji dominującej na lokalnym rynku udostępniania powierzchni na targowiskach hurtowych (rynkach hurtowych wtórnych), na których dokonywany jest obrót produktami rolno-spoŜywczymi, obejmującym obszar aglomeracji warszawskiej, poprzez ograniczanie, mimo posiadanych moŜliwości, sprzedaŜy usług udostępniania powierzchni umoŜliwiającej prowadzenie hurtowego handlu produktami owocowo-warzywnymi przez producentów i handlowców prowadzących sprzedaŜ „z samochodu” na placu, na skutek zamknięcia targowiska owocowo-warzywnego na Okęciu administrowanego przez spółkę EKOGREEN Sp. z o.o. w Warszawie oraz uzaleŜnianie zawarcia umowy najmu powierzchni handlowej w halach i wiatach znajdujących się na terenie Rynku od wykupienia pakietu akcji ww. spółki oraz nakazał zaniechanie ww. praktyk, została wykonana (sygn. RWA-54/18/03/SS). Jedną z najbardziej istotnych okoliczności wymagających ustalenia w toku przedmiotowego postępowania wyjaśniającego były czynności podjęte w ramach realizacji umowy o wspólnym przedsięwzięciu gospodarczym z dnia 15 października 1992 r., której stroną, według informacji Prezesa Urzędu, była spółka Nalewki 5 Sp. z o.o. oraz ustalenie wszelkich okoliczności mających wpływ na jej wykonywanie. Odpowiedź uzyskana od drugiej strony ww. umowy w toku przedmiotowego postępowania – Warszawskiego Rolno- SpoŜywczego Rynku Hurtowego S.A. w Broniszach okazała się niewystarczająca. W związku z powyŜszym, działając na podstawie art. 45 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Prezes Urzędu w piśmie z dnia 9 stycznia 2004 r. wystąpił do spółki Nalewki 5 Sp. z o.o. w Warszawie (dalej takŜe: Spółka, Nalewki) o przekazanie szeregu informacji i dokumentów: 1) umowy spółki Nalewki 5 Sp. z o.o. w Warszawie, 2) uchwały dotyczącej zmiany firmy Spółki, 3) umowy, na mocy której TARG – POL Sp. z o.o. stał się właścicielem 49 udziałów spółki Nalewki 5 Sp. z o.o., 4) określenia pomiotów, na rzecz których zostały zbyte udziały spółki Nalewki 5 Sp. z o.o. oraz załączenie odpowiednich dokumentów, 5) udzielenia informacji, czy w ramach umowy o wspólnym przedsięwzięciu gospodarczym, której stroną jest spółka Nalewki 5 Sp. z o.o., zostały podjęte przez Spółkę czynności lub nastąpiły jakieś zmiany umowy oraz opisanie przedmiotowych zmian i załączenie odpowiednich dokumentów. Zgodnie z dyspozycją art. 45 ust. 2 powołanej ustawy, Prezes Urzędu w ww. piśmie zawarł: zakres informacji, cel Ŝądania, termin na udzielenie wyjaśnień, pouczenie o sankcjach za nieudzielanie informacji, bądź za udzielenie informacji nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd. W powołanym piśmie poinformowano zatem Spółkę, Ŝe ww. informacje będą wykorzystywane w postępowaniu wyjaśniającym w sprawie ustalenia, czy decyzja Prezesa Urzędu nr RWA-5/2002 z dnia 20 marca 2002 r. w sprawie o sygn. RWA- 54/8/662/2000/MK, została wykonana, oraz wyznaczono Spółce 14-dniowy termin na udzielenie Ŝądanych wyjaśnień i przekazania dokumentów. Termin do przekazania informacji i dokumentów Ŝądanych przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegaturę w Warszawie upłynął w dniu 28 stycznia 2004 r. Przed i po upływie terminu Spółka nie kontaktowała się z organem antymonopolowym, ani teŜ nie zwracała się z prośbą o przedłuŜenie terminu wyznaczonego przez Urząd. 3 Z uwagi na fakt, iŜ Ŝądane od Spółki informacje miały znaczące znaczenie dla toczącego się postępowania wyjaśniającego, w dniu 8 marca 2004 r. zostało wszczęte postępowanie antymonopolowe w sprawie nałoŜenia na spółkę Nalewki kary pienięŜnej, na podstawie art. 101 ust. 2 pkt 2 b) ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Zawiadamiając o wszczęciu postępowania antymonopolowego, Prezes Urzędu jednocześnie zaŜądał przedstawienia wskazanych w piśmie z dnia 9 stycznia 2004 r. informacji i dokumentów. W dniu 22 marca 2004 r. wpłynęła odpowiedź spółki Nalewki 5 na wezwanie Prezesa Urzędu z dnia 8 marca 2004 r. Spółka wyjaśniła, iŜ przyczyną braku odpowiedzi na wezwanie było zagubienie pisma Urzędu przez pracownicę sekretariatu, której udzielono upomnienie. Podniosła, iŜ nie miała Ŝadnego interesu w nieudzieleniu informacji i dokumentów, po stronie Urzędu nie powstała Ŝadna szkoda i jest to pierwsze uchybienie Spółki w postępowaniu antymonopolowym. W związku z powyŜszym, Nalewki 5 Sp. z o.o. wniosła o odstąpienie od wymierzenia kary pienięŜnej określonej w art. 101 ust. 2 pkt 2 lit. b) ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. W toku postępowania antymonopolowego, Spółka przekazała organowi antymonopolowemu sprawozdanie zarządu z działalności Spółki za rok 2002 i 2003 oraz sprawozdanie finansowe Spółki za rok 2002 i 2003 oraz rachunek zysków i strat za pierwsze półrocze 2004 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i zwaŜył, co następuje: Stosownie do art. 45 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, przedsiębiorcy i ich związki są obowiązani do udzielania wszelkich koniecznych informacji na Ŝądanie Prezesa Urzędu. Zgodnie z art. 101 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Prezes Urzędu ma moŜliwość nałoŜenia kary pienięŜnej, w wysokości stanowiącej równowartość od 1.000 do 50.000.000 euro, jeŜeli przedsiębiorca ten choćby nieumyślnie nie udzielił informacji Ŝądanych przez Prezesa Urzędu bądź udzielił nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd informacji. O zastosowaniu sankcji, jak i jej wysokości decyduje Prezes Urzędu w ramach uznania administracyjnego, kierując się m.in. zasadami określonymi w art. 104, tj. uwzględniając w szczególności okres, stopień i okoliczności uprzedniego naruszenia przepisów ustawy. Stan faktyczny w przedmiotowej sprawie jest bezsporny. Wezwanie Prezesa Urzędu z dnia 9 stycznia 2004 r. zostało odebrane przez pracownika Spółki, o czym świadczą podpisy tej osoby na zwrotnych potwierdzeniach odbioru. Spółka w toku postępowania antymonopolowego nie kwestionowała faktu skutecznego doręczenia jej wezwania. Tym samym od momentu otrzymania pisma Prezesa Urzędu, ciąŜył na Spółce obowiązek powzięcia wszelkich niezbędnych czynności dla jego zachowania, a następnie udzielenia na nie odpowiedzi w wyznaczonym terminie. Przedsiębiorcy i związki przedsiębiorców są bowiem obowiązani do udzielania wszelkich koniecznych informacji na Ŝądanie Prezesa Urzędu. Oznacza to, iŜ obowiązek udzielenia odpowiedzi w pełnym zakresie i terminie wyznaczonym przez niego, ciąŜy na kaŜdym podmiocie, do którego Prezes zwróci się 4 z Ŝądaniem udzielenia informacji. Zakres informacji wymaganych od przedsiębiorców określa Prezes Urzędu, przy czym podmioty te zasadniczo nie mogą kwestionować zakresu Ŝądanych informacji, bowiem ocena, czy Ŝądane materiały są niezbędne do realizacji zadań przez Prezesa, naleŜy do tego organu (wyrok Sądu Antymonopolowego – obecnie Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 16 grudnia 1998 r., XVII Ama 62/98). Spółka przyznała, Ŝe wezwanie Prezesa Urzędu z dnia 9 stycznia 2004 r. nie zostało wykonane z przyczyn leŜących po stronie Spółki. Jednocześnie wyjaśniła, Ŝe przyczyną braku odpowiedzi na poprzednie wezwanie było zagubienie pisma Urzędu przez pracownicę sekretariatu. NaleŜy zatem wskazać, iŜ za brak staranności pracownicy sekretariatu Spółki odpowiada sama Spółka. Wyznaczając upowaŜnioną osobę do odbioru pism kierowanych do Spółki, Spółka przejęła tym samym odpowiedzialność za jej działania i zaniechania. Stanowisko to jest powszechnie akceptowane w odniesieniu do postępowania administracyjnego. Skutek prawny doręczenia pisma jednostce organizacyjnej powstaje przez sam fakt jej odbioru dokonanego przez osobę upowaŜnioną (…). Na jej ustalenie nie ma wpływu to, czy osoba przekazała następnie pismo osobom powołanym do dokonania czynności, których pismo dotyczyło. Jest to juŜ sprawa wewnętrznej organizacji pracy jednostki organizacyjnej będącej adresatem pisma ( B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2003, s. 301). Prezes Urzędu analizując zasadność nałoŜenia na Nalewki 5 Sp. z o.o. kary pienięŜnej, o której mowa jest w art. 101 ust. 2 pkt 2 ustawy, wziął pod uwagę: po pierwsze, obiektywne moŜliwości dopełnienia przez Spółkę w wyznaczonym terminie obowiązku udzielenia informacji Ŝądanych przez Prezesa Urzędu, po drugie zaś – przyczyny, które spowodowały brak stosownej odpowiedzi Spółki w ustalonym terminie. W pierwszej kolejności naleŜy zwrócić uwagę, iŜ pismo Prezesa Urzędu z dnia 9 stycznia 2004 r. zostało skierowane w sposób prawidłowy i organ zarządzający Spółką mógł bez przeszkód zapoznać się z jego treścią, a następnie udzielić stosownej odpowiedzi – w razie podjęcia odpowiednich czynności organizacyjnych w celu zachowania wezwania. Jak przyznała Spółka, przyczyna nieudzielenia w wyznaczonym pierwotnie terminie odpowiedzi na pismo Prezesa Urzędu leŜała po jej stronie. Podkreślić jednak naleŜy, Ŝe stosownie do cytowanego wyŜej art. 101 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, nawet nieumyślne nieudzielenie informacji Ŝądanych przez Prezesa Urzędu wiąŜe się z sankcją w postaci nałoŜenia kary pienięŜnej. Okoliczność udzielenia informacji przez Spółkę po wszczęciu postępowania antymonopolowego nie mogła doprowadzić do odstąpienia przez organ antymonopolowy od wymierzenia kary, skutkującego umorzeniem postępowania. Jak to podkreślił Sąd NajwyŜszy w wyroku z dnia 7 kwietnia 2004 r. (sygn. III SK 31/04), moŜliwość nałoŜenia kary pienięŜnej na przedsiębiorcę lekcewaŜącego obowiązki ustawowe stanowi ,,przymuszenie do wykonania obowiązku”, ale w potocznym znaczeniu, a nie znaczeniu prawnym, które pozwalałoby na uniknięcie kary pienięŜnej w razie wcześniejszego (przed jej nałoŜeniem) udzielenia informacji nawet po wyznaczonym terminie. Prezes Urzędu oceniając zasadność nałoŜenia kary pienięŜnej w przedmiotowej sprawie działał w ramach uznania administracyjnego. Kary pienięŜne za nieudzielanie informacji mają: po pierwsze – charakter represyjny (nakładane są za naruszenie ustawowego obowiązku udzielania informacji na Ŝądanie Prezesa Urzędu), po drugie – prewencyjny (mają zapobiegać podobnym naruszeniom w przyszłości i zniechęcać do naruszania prawa), zaś zagroŜenie nimi, czyli potencjalna moŜliwość 5 nałoŜenia kary przez Prezesa Urzędu – nadaje im charakter dyscyplinujący. W interesie Prezesa Urzędu leŜy zapobieganie sytuacjom, w których przedsiębiorcy nie udzielają odpowiedzi na jego Ŝądanie. Takie teŜ stanowisko wyraził Sąd NajwyŜszy w cytowanym wyroku z dnia 7 kwietnia 2004 r., w którym stwierdził, iŜ kara pienięŜna określona w art. 101 ust. 2 pkt 2 lit. b) (obecnie art. 101 ust. 2 pkt 2) jest sankcją za niedopełnienie obowiązku i ma ona na celu zniechęcenie przedsiębiorców do nieprzestrzegania obowiązku udzielania informacji na Ŝądanie Prezesa Urzędu. Zdaniem Sądu, cel ten wymaga przyjęcia moŜliwości nałoŜenia na przedsiębiorcę kary nie tylko wówczas, gdy do chwili wydania przez Prezesa Urzędu decyzji o nałoŜeniu kary nie została udzielona jakakolwiek informacja, ale takŜe wówczas, gdy Ŝądana informacja została ze znacznym opóźnieniem, juŜ po wszczęciu postępowania w sprawie nałoŜenia kary pienięŜnej. W świetle powyŜszego nietrafioną jest argumentacja Spółki, Ŝe poprzez nieprzekazanie informacji i dokumentów nie została wyrządzona Ŝadna szkoda, nie ma to bowiem znaczenia dla oceny, czy kara pienięŜna ma być wymierzona. NaleŜy ponadto stwierdzić, iŜ brak odpowiedzi Spółki na wezwanie Urzędu nie pozostał bez wpływu na postępowanie wyjaśniające w sprawie ustalenia, czy decyzja Prezesa Urzędu nr RWA-5/2002 z dnia 20 marca 2002 r., w której Prezes Urzędu stwierdził naduŜywanie przez spółkę Warszawski Rolno-SpoŜywczy Rynek Hurtowy S.A. w Broniszach gm. OŜarów Mazowiecki pozycji dominującej na lokalnym rynku udostępniania powierzchni na targowiskach hurtowych (rynkach hurtowych wtórnych), na których dokonywany jest obrót produktami rolno-spoŜywczymi, obejmującym obszar aglomeracji warszawskiej, poprzez ograniczanie, mimo posiadanych moŜliwości, sprzedaŜy usług udostępniania powierzchni umoŜliwiającej prowadzenie hurtowego handlu produktami owocowo-warzywnymi przez producentów i handlowców prowadzących sprzedaŜ „z samochodu” na placu, na skutek zamknięcia targowiska owocowo-warzywnego na Okęciu administrowanego przez spółkę EKOGREEN Sp. z o.o. w Warszawie oraz uzaleŜnianie zawarcia umowy najmu powierzchni handlowej w halach i wiatach znajdujących się na terenie Rynku od wykupienia pakietu akcji ww. spółki oraz nakazał zaniechanie ww. praktyk, została wykonana (sygn. RWA-54/18/03/SS), powodując jego przedłuŜenie. W momencie wszczynania postępowania w sprawie nałoŜenia na Nalewki 5 Sp. z o.o. kary pienięŜnej, wysokość tej kary określał art. 101 ust. 2 pkt 2 lit b) ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, zgodnie z którym Prezes Urzędu mógł nałoŜyć, w drodze decyzji, na przedsiębiorcę karę pienięŜną w wysokości stanowiącej równowartość od 200 do 5 000 euro, jeŜeli, choćby nieumyślnie, nie udzielił informacji Ŝądanych przez Prezesa Urzędu lub udzielił nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd informacji. Brzmienie tego przepisu zmieniło się z momentem wejścia w Ŝycie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 93, poz. 891). W art. 6 noweli ustawodawca sformułował intertemporalną normę prawną, zgodnie z którą do postępowań wszczętych przed dniem wejścia w Ŝycie nowelizacji (1 maja 2004 r.) stosuje się przepisy ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w brzmieniu nadanym ustawą o zmianie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz o zmianie niektórych innych ustaw. Jak wskazano wyŜej, obecnie Prezes Urzędu ma moŜliwość nałoŜenia kary pienięŜnej za nieudzielanie informacji lub udzielenie nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd informacji na podstawie art. 101 ust. 2 pkt 2 ustawy, w wysokości stanowiącej równowartość od 1.000 do 50.000.000 euro. W piśmiennictwie przyjmuje się, iŜ w poszukiwaniu standardów, które mogłyby być punktem odniesienia przy określeniu materialnoprawnych podstaw stosowania kar 6 pienięŜnych w prawie konkurencji, naleŜy odwołać do zasad określonych w Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności sporządzonej 4 listopada 1950 r. w Rzymie (Dz. U. Nr 61, poz. 284 ze zm.) (M. Król-Bogomilska, Kary pienięŜne w prawie antymonopolowym, Warszawa 2001, str. 206). Zgodnie z art. 7 ust. 1 Konwencji, statuującym zakaz karania bez podstawy prawnej, nikt nie moŜe być uznany za winnego popełnienia czynu polegającego na działaniu lub zaniechaniu działania, który według prawa wewnętrznego lub międzynarodowego nie stanowił czynu zagroŜonego karą w czasie jego popełnienia. Nie będzie równieŜ wymierzona kara surowsza od tej, którą moŜna było wymierzyć w czasie, gdy czyn zagroŜony karą został popełniony . Odnosząc powyŜsze rozwaŜania do stanu faktycznego niniejszej sprawy – Prezes Urzędu był obowiązany do stosowania ustawy w brzmieniu nadanym ustawą o zmianie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz o zmianie niektórych innych ustaw. Organ antymonopolowy nie miał jednocześnie moŜliwości wymierzenia kary w wymiarze wyŜszym od przewidzianej w art. 101 ust. 2 pkt lit. b) ustawy w brzmieniu przed 1 maja 2004 r., a wiec powyŜej 5.000 euro. Ustalając wysokość kary pienięŜnej, Prezes Urzędu wziął przede wszystkim pod uwagę stopień zawinienia. Jak wykazano powyŜej, stwierdzonym faktem jest, Ŝe spółka Nalewki nie podjęła – do czasu wszczęcia postępowania antymonopolowego w sprawie nałoŜenia kary pienięŜnej – Ŝadnych czynności w celu przedstawienia Ŝądanych informacji i dokumentów. Prezes Urzędu uznał przy tym za wiarygodne wyjaśnienia złoŜone przez Spółkę o tym, Ŝe brak odpowiedzi wynikał z faktu zagubienia wezwania przez pracownicę sekretariatu, przyjmując tym samym, Ŝe zaniechanie przez Spółkę przekazania Ŝądanych informacji i dokumentów miało charakter nieumyślny. Nieumyślność działań Spółki nie zwalnia ją jednak z odpowiedzialności z tytułu nieudzielania Ŝądanych informacji i dokumentów. Spółka miała obowiązek podjęcia wszelkich starań, aby pisma wystosowane przez Urząd zostały dostarczone do osób ją reprezentujących w sposób prawidłowy. Fakt zaniechania stosownych czynności organizacyjnych obciąŜa zatem Spółkę i uzasadnia twierdzenie, Ŝe nieudzielenie informacji i nieprzekazanie dokumentów ma charakter zawiniony. Nieprzedstawienie Ŝądanych materiałów w wyznaczonym terminie wpłynęło na przedłuŜenie postępowania wyjaśniającego o sygn. RWA-54/18/03/SS. Prezes Urzędu rozwaŜając wysokość kary uwzględnił sytuację majątkową Spółki. Jak wynika z jej sprawozdania finansowego i sprawozdania zarządu za rok 2002 i 2003 oraz rachunku zysków i strat za pierwsze półrocze 2004, Spółka wykazywała w tym okresie istotną stratę bilansową. Niezmiernie istotną okolicznością wziętą pod uwagę przez Prezesa Urzędu był fakt, iŜ uchybienie obowiązkowi udzielenia informacji stanowi pierwsze naruszenie przepisów ustawy przez Nalewki 5 Sp. z o.o. Na wysokość kary pienięŜnej (zgodnie z powyŜej przedstawionymi wywodami maksymalnie mogła ona wynieść w przedmiotowej sprawie równowartość 5.000 euro), wpływ miało równieŜ udzielenie przez spółkę Nalewki 5 Sp. z o.o. wymaganej odpowiedzi niezwłocznie po otrzymaniu postanowienia o wszczęciu przedmiotowego postępowania. Spółka podkreśliła takŜe, iŜ deklaruje udzielenie odpowiedzi na wezwanie wszelkich dodatkowych informacji i dokumentów. NaleŜy uznać to za oznakę gotowości wypełniania w przyszłości ciąŜącego na Spółce obowiązku udzielania informacji na Ŝądanie Prezesa Urzędu. 7 Prezes Urzędu po przeanalizowaniu wszystkich przedstawionych wyŜej okoliczności orzekł o nałoŜeniu kary pienięŜnej w wysokości 1.000 euro, tj. kary minimalnej wynikającej z art. 101 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Stosownie do art. 115 ustawy, wartość euro, o której mowa w przepisach ustawy, podlega przeliczeniu na złote według kursu średniego walut obcych ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roku kalendarzowego poprzedzającego rok zgłoszenia zamiaru koncentracji lub nałoŜenia kary. Wartość euro została zatem przeliczona na złote według kursu średniego walut obcych ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w dniu 31 grudnia 2003 r. – Tabela nr 253/A/NBP/2003, zgodnie z którą kurs euro wynosił 4,7170 zł. Tym samym nałoŜona na spółkę Nalewki 5 Sp. z o.o. kara pienięŜna wynosi 4717,00 zł (cztery tysiące siedemset siedemnaście złotych). Dodać naleŜy, iŜ kara pienięŜna w wysokości 1.000 euro byłaby karą zbliŜoną do dolnej granicy zagroŜenia ustawowego nawet w świetle art. 101 ust. 2 pkt 2 lit b) ustawy, obowiązującym do dnia 1 maja 2004 r. Zdaniem Prezesa Urzędu wymierzona kara pienięŜna jest adekwatna do stopnia zawinienia Spółki i skutecznie zapobiegnie naruszeniom ustawy przez Nalewki 5 Sp. z o.o. w przyszłości. Spełnia równieŜ swoją rolę ogólnoprewencyjną, zniechęcającą do naruszenia prawa przez przedsiębiorców. Uwzględniając powyŜsze orzeczono, jak w sentencji. Zgodnie z art. 105 ust. 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów – karę pienięŜną naleŜy uiścić w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji, na konto Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Warszawie nr: NBP O/O Warszawa 51-10101010-0078782231000000, w terminie 14 dni od uprawomocnienia się decyzji. Przy dokonywaniu wpłaty na powyŜsze konto naleŜy dopisać numer decyzji Prezesa Urzędu stanowiącej podstawę jej dokonania. Stosownie do treści art. 78 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w związku z art. 479 28 § 2 k.p.c. – od niniejszej decyzji przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie dwutygodniowym od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem niniejszej Delegatury. Otrzymuje: R. pr. Jacek Jaskuła Pełnomocnik Nalewki 5 Sp. o. o. w Warszawie ul. Nalewki 8 m. 27 00-158 Warszawa