RWA-23/2006

PREZES URZ Ę DU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA URZ Ę DU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW w Warszawie RWA-430-9/04/DJ Warszawa, dn. 31 maja 2006 r. DECYZJA nr RWA-23/2006 Na podstawie art. 104 § 1 k.p.a. w zwi ą zku z art. 80 i art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 244, poz. 2080) oraz stosownie do art. 28 ust. 6 tej ustawy i § 6 rozporz ą dzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 lutego 2002 r. w sprawie okre ś lenia w ł a ś ciwo ś ci miejscowej i rzeczowej delegatur Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz. U. Nr 18 poz. 172 ze zm.), – w imieniu Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów odmawia si ę uwzgl ę dnienia wniosku Wy ż szej Szko ł y Handlu i Finansów Mi ę dzynarodowych w Warszawie o umorzenie kary pieni ęż nej w wysoko ś ci 18.868,00 z ł na ł o ż onej na Wnioskodawc ę decyzj ą Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów nr RWA-36/2004 z dnia 23 grudnia 2004 r. UZASADNIENIE Decyzj ą z dnia 23 grudnia 2004 r. Prezes Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatura w Warszawie na ł o ż y ł na Wy ż sz ą Szko łę Handlu i Finansów Mi ę dzynarodowych w Warszawie (dalej: WSHiFM, Szko łą lub Wnioskodawca) kar ę pieni ęż n ą w wysoko ś ci 18.868,00 z ł (s ł ownie: osiemna ś cie tysi ę cy osiemset sze ść dziesi ą t osiem z ł otych), p ł atn ą do bud ż etu pa ń stwa, z tytu ł u nieudzielenia informacji żą danych przez Prezesa Urz ę du na podstawie art. 45 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów w post ę powaniu wyja ś niaj ą cym maj ą cym na celu: I. ustalenie, czy mia ł o miejsce naruszenie chronionych prawem interesów konsumentów poprzez zawarcie niedozwolonych postanowie ń umownych (klauzul abuzywnych) we wzorcach umów przedstawianych konsumentom przez szko ł y j ę zykowe i wy ż sze szko ł y niepubliczne, dzia ł aj ą ce na terenie obj ę tym w ł a ś ciwo ś ci ą miejscow ą Delegatury UOKiK w Warszawie, co uzasadnia ł oby podj ę cie dzia ł a ń okre ś lonych w odr ę bnych ustawach – w Kodeksie cywilnym oraz w Kodeksie post ę powania cywilnego, II. ustalenie, czy w zwi ą zku z dzia ł alno ś ci ą szkó ł j ę zykowych i wy ż szych szkó ł niepublicznych dzia ł aj ą cych na terenie obj ę tym w ł a ś ciwo ś ci ą miejscow ą Delegatury UOKiK w Warszawie, nie nast ą pi ł o naruszenie zakazu stosowania praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów, zgodnie z ustaw ą z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów, III. ustalenie, czy szko ł y j ę zykowe i wy ż sze szko ł y niepubliczne, dzia ł aj ą ce na terenie obj ę tym w ł a ś ciwo ś ci ą miejscow ą Delegatury UOKiK w Warszawie, nie prowadz ą dzia ł alno ś ci sprzecznej z ustaw ą z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 ze zm.), (sygn. RWA-40-24/04/DJ). Od niniejszej decyzji WSHiFM wnios ł a w dniu 6 stycznia 2005 r. odwo ł anie do S ą du Okr ę gowego w Warszawie – S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Z uwagi na fakt, i ż przedmiotowe odwo ł anie nie zosta ł o op ł acone stosownie do obowi ą zuj ą cych przepisów prawnych, SOKiK postanowieniem z dnia 29 czerwca 2005 r. odrzuci ł odwo ł anie strony (sygn. akt XVII Ama 37/05). W zwi ą zku z odrzuceniem przez SOKiK odwo ł ania Szko ł y decyzja Prezesa Urz ę du nr RWA-36/2004 sta ł a si ę prawomocna. Po bezskutecznym up ł ywie 14 dni od dnia uprawomocnienia si ę decyzji Prezesa Urz ę du tj. po up ł ywie terminu przewidzianego w art. 105 ust. 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów jako w ł a ś ciwego do uiszczenia kary pieni ęż nej, Prezes Urz ę du przes ł a ł w dniu 24 sierpnia 2005 r. WSHiFM pisemne upomnienie, zawieraj ą ce wezwanie do wykonania obowi ą zku z zagro ż eniem skierowania sprawy na drog ę post ę powania egzekucyjnego (sygn. RWA-431-2/05/M). W pi ś mie z dnia 25 sierpnia 2005 r. Szko ł a zwróci ł a si ę do Prezesa Urz ę du z wnioskiem o „anulowanie na ł o ż onej kary albo przynajmniej o prolongat ę terminu sp ł aty o 1 miesi ą c oraz roz ł o ż enie sp ł aty na ł o ż onej kary na 6 rat”. Pismem z dnia 21 wrze ś nia 2005 r. Delegatura UOKiK w Warszawie wezwa ł a Wnioskodawc ę do uzupe ł nienia z ł o ż onego wniosku poprzez skonkretyzowanie przedstawionych żą da ń . Delegatura UOKiK w Warszawie poinformowa ł a stron ę , ż e zgodnie z tre ś ci ą art. 106 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Prezes Urz ę du mo ż e na wniosek przedsi ę biorcy odroczy ć uiszczenie kary pieni ęż nej albo roz ł o ż y ć j ą na raty. Prezes Urz ę du mo ż e zastosowa ć zatem tylko jedn ą z wymienionych mo ż liwo ś ci, a zatem brak jest podstaw prawnych do orzeczenia, stosownie do wniosku strony, jednoczesnego odroczenia terminu p ł atno ś ci kary oraz roz ł o ż enia jej na raty. Delegatura UOKiK w Warszawie wezwa ł a równie ż stron ę do przedstawienia uzasadnienia do z ł o ż onego wniosku poprzez wykazanie istnienia po stronie Szko ł y „wa ż nego interesu ” uzasadniaj ą cego uwzgl ę dnienie przedstawionego przez ni ą wniosku oraz przekazania informacji o dochodach osi ą gni ę tych przez Szko łę w ostatnim roku obrotowym. W odpowiedzi na powy ż sze wezwanie Urz ę du WSHiFM pismem z dnia 30 wrze ś nia 2005 r. uzupe ł ni ł a wniosek z dnia 25 sierpnia 2005 r. wskazuj ą c, i ż „wnosi o umorzenie kary naniesionej decyzj ą Prezesa Urz ę du z dnia 23 grudnia 2004 r. z uwagi na wa ż ny interes WSHiFM oraz wa ż ny interes spo ł eczny w ogóle, jak te ż z uwagi na ł ad prawno – etyczny.” Prezes Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustali ł i zwa ż y ł , co nast ę puje: Pismem z dnia 25 sierpnia 2005 r. WSHiFM zwróci ł a si ę do Prezesa Urz ę du o anulowanie kary na ł o ż onej decyzj ą z dnia 23 grudnia 2004 r. albo o prolongat ę terminu jej sp ł aty oraz roz ł o ż enie jej na raty. W uzasadnieniu do powy ż szego wniosku Szko ł a podnios ł a, 2 ż e aktualnie nie posiada wolnych ś rodków, które mog ł aby przeznaczy ć na sp ł at ę na ł o ż onej kary, w zwi ą zku z czym wyp ł ata pe ł nej kwoty na ł o ż onej kary wi ą za ł aby si ę z konieczno ś ci ą wstrzymania wynagrodze ń dla pracowników Szko ł y. Przedmiotowy wniosek nie precyzowa ł żą dania Szko ł y. W zwi ą zku z powy ż szym, Urz ą d Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatura w Warszawie pismem z dnia 21 wrze ś nia 2005 r. wezwa ł Wnioskodawc ę do uzupe ł nienia z ł o ż onego wniosku poprzez skonkretyzowanie wnoszonego żą dania. W ww. pi ś mie Delegatura UOKiK w Warszawie poinformowa ł a bowiem, ż e stosownie do art. 106 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Prezes Urz ę du mo ż e na wniosek przedsi ę biorcy, zwi ą zku przedsi ę biorców lub osób, o których mowa w art. 103, w drodze postanowienia, na które nie przys ł uguje za ż alenie, odroczy ć uiszczenie kary pieni ęż nej albo roz ł o ż y ć j ą na raty ze wzgl ę du na wa ż ny interes wnioskodawcy. Podkre ś lono, i ż zgodnie z przywo ł anym przepisem ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Prezes Urz ę du mo ż e na wniosek przedsi ę biorcy odroczy ć uiszczenie kary pieni ęż nej albo roz ł o ż y ć j ą na raty, co oznacza, ż e Prezes Urz ę du mo ż e zastosowa ć tylko jedn ą ze wskazanych mo ż liwo ś ci. Delegatura UOKiK w Warszawie poinformowa ł a zatem Szko łę , ż e w uzupe ł nieniu z ł o ż onego wniosku powinna wskaza ć , czy wnosi o odroczenie terminu p ł atno ś ci kary czy te ż o roz ł o ż enie jej na raty. W pi ś mie z dnia 21 wrze ś nia 2005 r. Delegatura UOKiK w Warszawie ustosunkowa ł a si ę równie ż do przedstawionego przez Szko łę uzasadniania do z ł o ż onego wniosku. Urz ą d poinformowa ł , i ż , zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, przes ł ank ą uwzgl ę dnienia wniosku ukaranego o roz ł o ż enie na ł o ż onej kary na raty albo odroczenia terminu jej p ł atno ś ci jest jedynie „wa ż ny interes wnioskodawcy”. W zwi ą zku z tym, ż e poj ę cie „wa ż nego interesu wnioskodawcy” nie zosta ł o zdefiniowane w ustawie o ochronie konkurencji i konsumentów, Delegatura UOKiK w Warszawie w celu zobrazowania zakresu okoliczno ś ci mog ą cych stanowi ć podstaw ę uwzgl ę dnienia wniosku strony przedstawi ł a g ł ówne tezy dot. rozumienia tego poj ę cia wyra ż one w dotychczasowym orzecznictwie Naczelnego S ą du Administracyjnego. W doktrynie 1 , podkre ś la si ę bowiem, ż e z uwagi na analogi ę przes ł anki „wa ż nego interesu wnioskodawcy” do „wa ż nego interesu podatnika” , b ę d ą cego podstaw ą rozk ł adania na raty podatku lub zaleg ł o ś ci podatkowej na podstawie art. 48 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), przy stosowaniu art. 106 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów zasadnym jest pos ł ugiwanie si ę utrwalonym orzecznictwem dotycz ą cym wymienionego przepisu Ordynacji. Wnioskodawc ę poinformowano m.in. ż e, w ś wietle wyroku NSA z dnia 6 czerwca 2003 r. (III S.A. 2808/01) przes ł ank ą roz ł o ż enia na raty zaleg ł o ś ci podatkowej nie mo ż e by ć sam fakt nieposiadania w danej chwili ś rodków na zap ł at ę zaleg ł o ś ci. Jak wskaza ł bowiem w powy ż szym wyroku Naczelny S ą d Administracyjny, badaj ą c zasadno ść takiego wniosku organ podatkowy powinien poczyni ć ustalenia, nie tylko w zakresie tego, czy podatnik posiada ś rodki pieni ęż ne na uregulowanie wskazanej zaleg ł o ś ci, lecz w zakresie tego, czy sp ł ata zaleg ł o ś ci nie b ę dzie powodowa ć dla podatnika nieodwracalnych konsekwencji finansowych i gospodarczych, które mog ą zawa ż y ć nad dalszym prowadzeniem przez niego dzia ł alno ś ci. Przedstawiaj ą c krótk ą analiz ę orzecznictwa wypracowanego na tle art. 48 Ordynacji podatkowej, Urz ą d Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatura w Warszawie odniós ł si ę równie ż do wyroku NSA z dnia 10 listopada 1999 r. (III S.A. 7849/98), w którym S ą d ten wskaza ł , i ż do sytuacji uzasadniaj ą cych zastosowanie ulgi w postaci roz ł o ż enia na raty zaleg ł o ś ci podatkowej nie mog ą by ć zaliczone np. konieczno ść sp ł acania zaci ą gni ę tego wcze ś niej kredytu bankowego, ponoszenie bie żą cych kosztów zwi ą zanych z wykonywaniem us ł ug czy sezonowo ść osi ą gania przychodów oraz do wyroku 1 E. Modzelewska – W ą chal, Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów. Komentarz , Warszawa 2002, s. 359 3 NSA z dnia 1 pa ź dziernika 1999 r. (III S.A. 7493/98), w ś wietle którego podstaw ą do roz ł o ż enia na raty zaleg ł ego podatku nie mog ą by ć niepowodzenia finansowe dzia ł alno ś ci gospodarczej, bowiem „niewiedza, brak do ś wiadczenia w prowadzeniu dzia ł alno ś ci gospodarczej nie stanowi ą o wa ż nym uzasadnionym interesie podatnika lub interesie publicznym, o którym mowa w art. 48 § 1 i 67 § 1 Ordynacji podatkowej”. Odnosz ą c powy ż sze uwagi do uzasadnienia przedstawionego przez Wnioskodawc ę Delegatura UOKiK w Warszawie poinformowa ł a, i ż okoliczno ś ci wskazane przez Szko łę nie wype ł niaj ą przes ł anki „wa ż nego interesu” , który przemawia ł by za celowo ś ci ą stworzenia dla Szko ł y dogodniejszych warunków sp ł aty na ł o ż onej kary pieni ęż nej. Delegatura wezwa ł a zatem Wnioskodawc ę do przekazania informacji o dochodach osi ą gni ę tych przez Szko łę w ostatnim roku obrotowym oraz do przedstawienia, z uwzgl ę dnieniem powy ż szych uwag, uzasadnienia do z ł o ż onego wniosku. Na wezwanie Urz ę du Szko ł a, uzupe ł niaj ą c pismem z dnia 30 wrze ś nia 2005 r. wcze ś niej z ł o ż ony wniosek, poinformowa ł a, ż e wnosi o umorzenie kary pieni ęż nej na ł o ż onej na ni ą decyzj ą Prezesa Urz ę du z dnia 23 grudnia 2004 r. z uwagi na wa ż ny interes WSHiFM, wa ż ny interes spo ł eczny oraz ł ad prawo – etyczny. Uzasadniaj ą c istnienie po stronie WSHiFM przes ł anki wa ż nego interesu wskazuj ą cego na celowo ść uwzgl ę dnienia jej wniosku, Szko ł a poinformowa ł a o podj ę tych przez ni ą staraniach w sprawie uruchomienia nowego kierunku studiów, z czym łą czy si ę konieczno ść poniesienia dodatkowych nak ł adów w wysoko ś ci oko ł o [tajemnica przedsi ę biorstwa]. Szko ł a podnios ł a, ż e uruchomienie nowego kierunku studiów uwarunkowane jest potrzeb ą rozszerzenia oferty edukacyjnej Uczelni „w celu jej przetrwania na ogromnie konkurencyjnym rynku edukacyjnym wobec wyczerpywania si ę (...) popytu na studia na kierunkach, które WSHiFM prowadzi dotychczas”. Szko ł a poinformowa ł a równie ż , ż e kara na ł o ż ona przez Prezesa Urz ę du przekracza [tajemnica przedsi ę biorstwa] warto ś ci funduszu przeznaczonego na ww. inwestycj ę oraz [tajemnica przedsi ę biorstwa] warto ś ci planowanych wydatków na powi ę kszenie ksi ę gozbioru Uczelni, a zatem stanowi powa ż ne zagro ż enie dla realizacji tych zamierze ń . Wskazuj ą c, ż e za uwzgl ę dnieniem z ł o ż onego wniosku przemawia równie ż wa ż ny interes spo ł eczny, Szko ł a podnios ł a, ż e w ramach prowadzonej dzia ł alno ś ci dofinansowuje studia doktoranckie Instytutu Nauk Ekonomicznych PAN kwot ą [tajemnica przedsi ę biorstwa]. Kara na ł o ż ona decyzj ą Prezesa Urz ę du stanowi natomiast równowarto ść rocznego kszta ł cenia na studiach doktoranckich czterech osób. W uzasadnieniu z ł o ż onego wniosku Szko ł a odwo ł a ł a si ę tak ż e do potrzeby zapewnienia ł adu prawno – etycznego. Wskaza ł a bowiem, ż e nie prowadzi ona dzia ł alno ś ci gospodarczej, co oznacza, ż e nie posiada statusu przedsi ę biorcy, a zatem stawianie jej przez Prezesa Urz ę du zarzutu w oparciu o przepisy ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów jest nieuzasadnione. Okoliczno ś ci podniesione przez Wnioskodawc ę w pi ś mie z dnia 30 wrze ś nia 2006 r. – zdaniem Prezesa Urz ę du – nie wype ł niaj ą przes ł anki „wa ż nego interesu wnioskodawcy” , o której mowa w art. 106 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Jak bowiem wskazano powy ż ej, w zwi ą zku z tym, ż e przes ł ank ę te nale ż y ocenia ć analogicznie do przes ł anki „wa ż nego interesu podatnika” wskazanej w art. 48 ustawy – Ordynacja podatkowa, b ę d ą cego podstaw ą rozk ł adania na raty podatku lub zaleg ł o ś ci podatkowej, do rozk ł adania na raty b ą d ź odraczania terminów p ł atno ś ci kar pieni ęż nych na ł o ż onych przez Prezesa UOKiK powinno per analogiam znale źć zastosowanie orzecznictwo wypracowane na gruncie powy ż szego przepisu Ordynacji podatkowej. Z orzecznictwa Naczelnego S ą du Administracyjnego jednoznacznie natomiast wynika, ż e o wa ż nym interesie podatnika mo ż na 4 mówi ć jedynie w sytuacji wyst ą pienia nadzwyczajnych okoliczno ś ciach faktycznych, z regu ł y od podatnika niezale ż nych. W wyroku NSA z dnia 22 listopada 2000 r. (SA./Sz 1295/99) podniesiono, ż e „powo ł ywanie si ę przez podatnika jedynie na brak ś rodków finansowych i posiadanie zad ł u ż e ń podatkowych nie jest wystarczaj ą c ą przes ł ank ą do roz ł o ż enia na raty zap ł aty zaleg ł o ś ci podatkowej. Prowadzenie dzia ł alno ś ci gospodarczej przez podatnika oznacza, ż e ani rodzaj lub charakter tej dzia ł alno ś ci, ani konieczno ść podejmowania w zwi ą zku z tym przedsi ę wzi ęć inwestycyjnych, zaci ą ganie po ż yczek, osi ą ganie dochodu b ą d ź straty, poziom p ł ynno ś ci finansowej oraz kierunki wydatkowania uzyskiwanych ś rodków pieni ęż nych nie nosz ą znamion okoliczno ś ci szczególnych, uzasadniaj ą cych preferencyjne traktowane zaleg ł o ś ci podatkowych”. W ś wietle powy ż szego nale ż y uzna ć , i ż wniosku o roz ł o ż enie kary na ł o ż onej przez Prezesa Urz ę du na raty albo odroczenia terminu jej p ł atno ś ci nie uzasadniaj ą podejmowane przez Wnioskodawc ę nak ł ady inwestycyjne zwi ą zane z prowadzon ą dzia ł alno ś ci ą . Tym samym ani wydatki Szko ł y zwi ą zane z planowanym uruchomieniem nowego kierunku nauczania, ani tym bardziej zamierzone nak ł ady na powi ę kszenie ksi ę gozbioru Uczelni, nie mog ą stanowi ć przes ł anki do pozytywnego rozpatrzenia przez Prezesa Urz ę du wniosku Szko ł y. W tym miejscu nale ż y podkre ś li ć , i ż Wnioskodawca nie wykaza ł , i ż poszerzenie zakresu dzia ł alno ś ci edukacyjnej Szko ł y stanowi warunek sine qua non dalszego prowadzenia przez ni ą dzia ł alno ś ci, a zatem, ż e zaniechanie tych nak ł adów mog ł oby zagrozi ć jej dalszej egzystencji b ą d ź te ż skutecznemu konkurowaniu na rynku z innymi podmiotami prowadz ą cymi dzia ł alno ść w tej bran ż y. Z ł o ż onego wniosku nie uzasadnia równie ż fakt, i ż Szko ł a obok prowadzonej dzia ł alno ś ci edukacyjnej ponosi dodatkowo znaczne koszty zwi ą zane z dofinansowywaniem studiów doktoranckich w Pa ń stwowej Akademii Nauk. Sposób i kierunek wydatkowania uzyskiwanych przez ukaranego ś rodków pieni ęż nych nie mo ż e stanowi ć podstawy preferencyjnego traktowania Wnioskodawcy. Tym samym prowadzenie przez Szko łę dzia ł alno ś ci spo ł ecznie u ż ytecznej samo przez si ę nie ś wiadczy o istnieniu wa ż nego interesu uzasadniaj ą cego roz ł o ż enie na ł o ż onej na ni ą kary na raty albo odroczenia terminu jej p ł atno ś ci. Na uwzgl ę dnienie nie zas ł uguje równie ż podniesiony przez Wnioskodawc ę zarzut braku po stronie Szko ł y przymiotu przedsi ę biorcy. W postanowieniu z dnia 15 listopada 2004 r. o wszcz ę ciu post ę powanie w sprawie na ł o ż enia na WSHiFM przedmiotowej kary pieni ęż nej, Prezes UOKiK w sposób dostateczny, powo ł uj ą c si ę na aktualne orzecznictwo S ą du Okr ę gowego w Warszawie – S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów, wykaza ł bowiem, ż e WSHiFM jako niepubliczna szko ł a wy ż sza posiada na gruncie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów status przedsi ę biorcy, a tym samym mo ż e by ć podmiotem post ę powania administracyjnego w sprawie na ł o ż enia kary za nieudzielenie informacji żą danych przez Prezesa Urz ę du. W za łą czeniu do pisma z dnia 30 wrze ś nia 2006 r. Szko ł a przekaza ł a wst ę pny bilans finansowy za rok akademicki 2004/2005. Z przed ł o ż onego dokumentu wynika, i ż stan ś rodków finansowych Szko ł y po uwzgl ę dnieniu wysoko ś ci zobowi ą za ń zaleg ł ych planowo wynie ść powinien [tajemnica przedsi ę biorstwa]. W ocenie Prezesa Urz ę du, powy ż sze dane nie ś wiadcz ą o trudnej sytuacji finansowej Szko ł y, która uzasadnia ł aby stworzenie jej dogodniejszych warunków sp ł aty na ł o ż onej kary. Reasumuj ą c, okoliczno ś ci przedstawione przez Wnioskodawc ę – zdaniem Prezesa UOKiK - nie mog ł yby stanowi ć podstawy zastosowania wzgl ę dem niego swoistej ulgi przewidzianej w art. 106 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w postaci roz ł o ż enia na ł o ż onej kary na raty albo odroczenia terminy jej p ł atno ś ci 5 Abstrahuj ą c jednak od powy ż szego, nale ż y wskaza ć , i ż Prezes Urz ę du nie mo ż e w przedmiotowej decyzji rozstrzyga ć w kwestii roz ł o ż enia kary na raty czy te ż odroczenia terminu jej p ł atno ś ci. Prezes Urz ę du pozostaje bowiem zwi ą zany tre ś ci ą wniosku strony. Ta natomiast w pi ś mie z dnia 25 sierpnia 2005 r. wprawdzie wnios ł a o „anulowanie na ł o ż onej kary albo przynajmniej o prolongat ę terminu sp ł aty o 1 miesi ą c oraz roz ł o ż enie sp ł aty na ł o ż onej kary na 6 rat” , jednak uzupe ł niaj ą c przedmiotowy wniosek pismem z dnia 30 wrze ś nia 2005 r. odst ą pi ł a od wcze ś niej wymienionych żą da ń , precyzuj ą c, ż e wnosi o umorzenie na ł o ż onej kary pieni ęż nej. Oznacza to, przedmiotem rozpoznania przez Prezesa UOKiK w niniejszej sprawie jest wniosek Szko ł y jedynie o umorzenie na ł o ż onej na ni ą kary pieni ęż nej. Zgodnie z art. 6 k.p.a. organy administracji publicznej dzia ł aj ą na podstawie przepisów prawa. Oznacza to, ż e ka ż de rozstrzygni ę cie organu administracji publicznej musi znajdowa ć swoje oparcie w konkretnej normie prawnej wynikaj ą cej z przepisów powszechnie obowi ą zuj ą cych. W przypadku braku takiej podstawy prawnej organ administracji publicznej nie jest w ł adny do rozstrzygni ę cia danej materii w drodze aktu administracyjnego. Stosownie do tre ś ci przepisu art. 106 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Prezes Urz ę du mo ż e na wniosek przedsi ę biorcy, zwi ą zku przedsi ę biorców lub osób, o których mowa w art.103, w drodze postanowienia, na które nie przys ł uguje za ż alenie, odroczy ć uiszczenie kary pieni ęż nej albo roz ł o ż y ć ja na raty ze wzgl ę du na wa ż ny interes wnioskodawcy. Przepisy ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nie przewiduj ą natomiast mo ż liwo ś ci umorzenia kary pieni ęż nej na ł o ż onej prawomocn ą decyzj ą Prezesa Urz ę du. Nie istnieje równie ż ż aden inny przepis prawa pozwalaj ą cy Prezesowi Urz ę du na umorzenie kary prawomocnie na ł o ż onej na przedsi ę biorc ę . Stwierdzi ć nale ż y zatem, ż e brak jest podstaw prawnych do uwzgl ę dnienia wniosku strony i orzeczenia, zgodnie z tre ś ci ą jej żą dania, umorzenia kary pieni ęż nej na ł o ż onej decyzj ą z dnia 23 grudnia 2004 r. Rozpoznaj ą c niniejsz ą spraw ę Prezes Urz ę du, z uwagi na fakt, ż e art. 106 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji konsumentów nie reguluje formy prawnej odmowy uwzgl ę dnienia wniosku ukaranego, rozwa ż y ł równie ż , w jakiej formie prawnej nast ą pi ć powinno negatywne rozstrzygniecie w stosunku do wniosku z ł o ż onego przez przedsi ę biorc ę na podstawie art. 106 ust. 1 ustawy. W ocenie Prezesa Urz ę du, mo ż liwa by ł aby w przedmiotowej sprawie zarówno interpretacja wskazuj ą ca na konieczno ść zastosowania art. 104 k.p.a., w my ś l którego organ administracji pa ń stwowej za ł atwia spraw ę przez wydanie decyzji 2 , jak i interpretacja przemawiaj ą ca za s ł uszno ś ci ą wydania w takiej sprawie postanowienia. W procedurze administracyjnej nie obowi ą zuje bowiem zasada znana z procedury cywilnej, i ż rozstrzyganie w drodze postanowie ń jest mo ż liwe wy łą cznie w sprawach bardzo ś ci ś le okre ś lonych w k.p.c. W procedurze administracyjnej mo ż liwe jest wydawanie postanowie ń w sprawach okre ś lonego rodzaju. Jako okre ś lon ą rodzajowo spraw ę , dla za ł atwienia której przewiduje si ę form ę postanowienia, mo ż na by ł oby zatem potraktowa ć spraw ę rozstrzygania o odroczeniu uiszczenia kary pieni ęż nej b ą d ź jej roz ł o ż enia na raty, o której mowa w art. 106 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Stosuj ą c wi ę c t ę zasad ę nie by ł oby przeszkód do rozstrzygania w sprawie odmowy uwzgl ę dnienia wniosku przedsi ę biorcy z ł o ż onego na podstawie ww. przepisu ustawy w drodze postanowienia. Jednak ż e, wobec tre ś ci art. 106 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, który nie przewiduje od postanowienia w tych sprawach za ż alenia, w przypadku odmowy uwzgl ę dnienia wniosku przedsi ę biorcy, stronie nie przys ł ugiwa ł by ż aden ś rodek odwo ł awczy. 2 Tak te ż . E. Modzelewska - W ą chal, Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów. Komentarz, Warszawa 2002, s. 359. 6 Uwzgl ę dniaj ą c powy ż sze, Prezes Urz ę du uzna ł za zasadne rozstrzygni ę cie niniejszej sprawy w drodze decyzji, która – jak ka ż da wydana w post ę powaniu przed Prezesem UOKiK – podlega zaskar ż eniu przez wniesienie odwo ł ania do SOKiK. Wobec powy ż szego orzeczono, jak w sentencji. Stosownie do tre ś ci art. 78 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w zwi ą zku z art. 479 28 § 2 k.p.c. – od niniejszej decyzji przys ł uguje odwo ł anie do S ą du Okr ę gowego w Warszawie – S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie dwutygodniowym od dnia jej dor ę czenia, za po ś rednictwem Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatury w Warszawie. Otrzymuje: Wy ż sza Szko ł a Handlu i Finansów Mi ę dzynarodowych ul. Nowogrodzka 56 00-695 Warszawa 7