RPZ-2/2018

Delegatura Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Poznaniu ul. Zielona 8 61 - 851 Poznań tel. 61 852 15 17 < faks 61 851 86 44 poznan@uokik.gov.pl < www .uokik.gov.pl PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW MAREK NIECHC IAŁ Poznań, 5 lutego 201 8 r. RPZ - 430 / 2 /17/JM DECYZJA nr RPZ 2/ 201 8 S tosownie do art. 33 ust. 6 ustawy z dnia 16 lutego 200 7r. o ochronie konkurencji i konsumentów (t.j. Dz.U. z 201 7 poz. 229 ze zm.), po przeprowadzeniu postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej , wszczętego z urzędu przeciwko Maciejowi Okaj prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą: OKOEXPRESS w Gli wicach - w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów I. na podstawie art. 106 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nakłada się na Macieja Okaj prowadzące go działalność gosp odarczą pod nazwą: OKOEXPRESS w Gliwicach karę pieniężną w wysokości 10.000 zł (słownie: dziesięć tysięcy zł), stanowiącą równowartość 2.397,57 euro (słownie: dwa tysiące trzysta dziewięćdziesiąt siedem euro 57/100 ), za nieudzielenie informacji żądanych na po dstawie art. 50 ust. 1 tej ustawy w wezwani ach Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia: 8 maja i 6 czerwca 2017r. w postępowaniu w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów prowadzonym przeciwko [usunięto] II. na podstawie art. 77 ust. 1 i art. 80 ustawy o ochroni e konkurencji i konsumentów oraz art. 263 § 1 i art. 264 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2017r. poz. 1257) w zw. z art. 83 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów postanawia się obciążyć Maciej a O kaj prowadzące go działalność gosp odarczą pod nazwą: OKOEXPRESS w Gliwicach kosztami postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 31,20 zł (słownie: trzydzieści jeden zł 20/100 ) oraz zobowiązać do ich zwrotu Prezesowi Urzędu Ochrony Konkuren cji i Konsumentów , w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji . Uzasadnienie W toku postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów [usunięto] , prowadzonego przeciwko [usunięto] , Prezes Urzędu Ochrony Konkur encji i Konsumentów (dalej: Prezes Urzędu) uzyskał informacje, że w procesie oferowania usług telekomunikacyjnych konsumentom [usunięto] współpracuje m.in. z Maciej em Okaj prowadząc ym działalność gospodarczą pod nazwą: OKOEXPRESS w Gliwicach (dalej: Przeds iębiorca) , na podstawie umowy agencyjnej zawartej w dniu 10 stycznia 201 7 r. W związku z nieudzieleniem przez Przedsiębiorc ę informacji żądanych w ww. postępowaniu na podstawie art. 50 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, p ostanowieniem z dn ia 27 września 201 7 r. Prezes Urzędu wszczął z urzędu postępowanie w sprawie nałożenia na Przedsiębiorc ę kary pieniężnej . 2 Prezes Urzędu zaliczył w poczet dowodów w niniejszym postępowaniu , powiadamiając o tym Przedsiębiorc ę pismami z dnia: 27 września i 23 listopada 2017r.: - wezwania z dnia: 8 maja i 6 czerwca 2017r. skierowane do Przedsiębiorcy w postępowaniu w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów prowadzonym przec iwko [usunięto] wraz ze zwrotnymi potwierdzeniami ich odbioru przez Pr zedsiębiorc ę - pismo Prezesa Urzędu z dnia 10 marca 2017r. o przekazaniu Delegaturze UOKiK w Poznaniu do załatwienia sprawy związanej z działaniami [usunięto] , w związku z podejrzeniem stosowania przez ww. Spółk ę praktyk naruszających zbiorowe interesy konsu mentów i upoważnieniu Dyrektora Delegatury UOKiK w Poznaniu do wydawania postanowień, decyzji i innych pism w toku tej sprawy - pismo [usunięto] z dnia 30 marca 2017r. (w wersji niezawierającej tajemnicy przedsiębiorstwa) wraz z umową agencyjną z dnia 10 sty cznia 2017r. zawartą z Przedsiębiorcą i jej załącznikami, pozyskane w postępowaniu w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów prowadzonym przec iwko [usunięto] . Pismem z dnia 2 stycznia 201 8 r. Prezes Urzędu zawiadomił Przedsiębiorc ę o za kończeniu zbierania materiału dowodowego, możliwości zapoznania się z nim oraz złożenia dodatkowych wyjaśnień. Przedsiębiorca nie skorzystał z tego prawa. Zgodnie z § 6 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 1 lipca 2009r. w sprawie właściwości miejs cowej i rzeczowej delegatur Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ( t.j. Dz.U. z 2017r. poz. 816 ) , postępowania w sprawach kar pieniężnych prowadzi delegatura prowadząca postępowanie, w związku z którym wszczęto postępowanie w sprawie nałożenia kary pien iężnej. Prezes Urzędu ustalił, co następuje: Maciej Okaj prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą: OKOEXPRESS w Gliwicach w oparciu o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej RP . Przedmiotem jego działalności jest m.in. p ozostała działalność pocztowa i kurierska ( dowód: wydruk i z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej RP - k. 7 i 37 akt) . Prowadząc postępowanie w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów [usunięto] przeciwko [usunięt o] , Prezes Urzędu uzyskał informacje, że w procesie oferowania usług telekomunikacyjnych konsumentom [usunięto] współpracuje m.in. z ww. Przedsiębiorcą . [usunięto] przedłożyła umowę agencyjną zawartą z Przedsiębiorcą w dniu 10 stycznia 201 7 r. Zgodnie z pos tanowieniami tej umowy, P rzedsiębiorca zobowiąz uje się, w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej, do stałego pośredniczenia za wynagrodzeniem prowizyjnym przy zawieraniu umów oraz do zawierania umów z klientami w imieniu i na rzecz [usunięto] ( dowó d: pismo [usunięto] z dnia 30 marca 2017r. , umowa agencyjn a z dnia 10 stycznia 201 7 r. z załącznikami - k. 1 1 - 2 9 akt) . Pismem z dnia 8 maja 201 7 r. Prezes Urzędu wezwał Przedsiębiorcę, w terminie 14 dni od daty jego otrzymania, do : 1. wskazania po dmiotów/osó b współpracujących z Przedsiębiorc ą w zakresie realizacji umowy agencyjnej zawartej z [usunięto] oraz rodzaju tej współpracy (np. umow a o pracę, umowa zlecenia itp.) oraz przedłoż enia wzo r u umowy stanowiącej podstawę ww. współpracy 2. wskazania, czy do dnia otrzymania pisma [usunięto] zorganizowała szkolenia dla Przedsiębiorcy (o sób współpracujących z Przedsiębiorcą) w zakresie realizacji umowy agencyjnej z dnia 10 stycznia 2017r. ; jeśli tak - o poda nie , kiedy te szkolenia się odbyły i czego dotyczyły oraz prz edłoż enie otrzyman ych materiał ów szkoleniow ych 3 3. wskazania, czy do dnia otrzymania pisma Przedsiębiorca przeprowadził szkolenia swoich przedstawicieli, którzy prezen tują ofertę i zawierają umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych w imieniu [usunięto] ; w przypadku prowadzenia takich szkoleń - o podanie ich przedmiot u, daty i liczby ; a jeśli Przedsiębiorca opracował materiały szkoleniowe - o ich przedłoż enie 4. opisania, jakie działania przedstawiciele Przedsiębiorcy podejmują wobec konsumentów w związku z pre zentacją oferty i zawieraniem umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych w imieniu [usunięto] (rozmowa telefoniczna z konsumentem, wizyta w miejscu zamieszkania konsumenta itp.); jeżeli Przedsiębiorca przygotował scenariusze rozmów (skrypty, wytyczne, ws kazówki, zalecenia itp.), które są wykorzystywane przez ww. osoby - o ich przedłoż enie 5. wskazania, na jakiej podstawie Przedsiębiorca dokonuje wyboru potencjalnego klienta, do którego kieruje swojego przedstawiciela celem podpisania umowy i ustala jego dok ładny adres zamieszkania 6. wskazania, czy Przedsiębiorca rejestruje rozmowy prowadzone przez jej przedstawicieli z konsumentami w procesie prezentacji oferty i zawierania umów w imieniu [usunięto] ; jeśli tak - o przedstawienie nagra ń wybranych 20 rozmów tele fonicznych 7. wskazania, czy [usunięto] weryfikuje prawidłowość zawartych przez Przedsiębiorc ę umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych z konsumentami; jeśli tak - o poda nie , w jaki sposób i z jaką częstotliwością . Podstawą prawną skierowanego do Przedsi ębiorcy żądania był art. 50 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. W wezwaniu wskazano także cel żądania ww. informacji i dokumentów oraz poucz ono Przedsiębiorc ę, że w przypadku nieudzielenia informacji albo udzielenia informacji nieprawdziwyc h lub wprowadzających w błąd , na podstawie art. 106 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów Prezes Urzędu może nałożyć na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości stanowiącej równowartość do 50.000.000 euro. Wezwanie zostało dor ęczone Przedsiębiorcy w dniu 16 maja 2017r. ( dowód : pismo Prezesa Urzędu z dnia 8 maja 2017r. z potwierdzeniem jego odbioru przez Przedsiębiorc ę - k. 3 akt ) . Z uwagi na nieudzielenie przez Przedsiębiorcę odpowiedzi na otrzymane pismo, Prezes Urzędu wystoso wał ponowne wezwanie do Przedsiębiorcy z dnia 6 czerwca 2017r. , wyznaczając termin 14 dni na jego wykonanie. Wezwanie to, podobnie jak wezwanie doręczone Przedsiębiorcy uprzednio, określało cel żądania przez Prezesa Urzędu wymienionych informacji i materia ł ów oraz zawierało pouczenie o możliwości nałożenia kary pieniężnej za nieudzielenie informacji albo udzielenie informacji nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd. Ww. w ezwanie Przedsiębiorca odebrał w dniu 22 czerwca 2017r. Pomimo upływu wyznaczonego te rminu, Przedsiębiorca nie odpowiedział również na to wezwanie ( dowód : pismo Prezesa Urzędu z dnia 6 czerwca 2017r. z potwierdzeniem jego odbioru przez Przedsiębiorc ę - k . 4 akt) . Uwzględniając powyższe, postanowieniem z dnia 27 września 201 7 r. Prezes Urzę du wszczął z urzędu postępowanie w sprawie nałożenia na P rzedsiębiorc ę kary pieniężnej za nieudzielenie informacji żądanych na podstawie art. 50 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów ( dowód : postanowienie z dnia 27 września 2017r. - k. 1 akt). Przedsiębiorca nie ustosunkował się do postawionego zarzutu. Nie wskazał także przyczyn braku odpowiedzi na otrzymane wezwania Prezesa Urzędu. Prezes Urzędu zważył, co następuje: I. Zgodnie z art. 50 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, pr zedsiębiorcy są obowiązani do przekazywania wszelkich koniecznych informacji i dokumentów na żądanie Prezesa Urzędu. Ust. 2 art. 50 ustawy stanowi, że żądanie takie 4 powinno zawierać: 1) ws kazanie zakresu informacji; 2) wskazanie celu żądania; 3) wskazani e terminu udzielenia informacji; 4) pouczenie o sankcjach za nieudzielenie informacji lub za udzielenie informacji nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd. Obowiązkiem każdego przedsiębiorcy, do którego Prezes Urzędu zwróci się z ww. żądaniem jest przekaza nie informacji w sposób pełny. Informacje te powinny być prawdziwe i rzetelne oraz przekazane w terminie wskazanym przez Prezesa Urzędu. Przepisy ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów kładą nacisk przede wszystkim na przydatność żądanych przez Prezes a Urzędu informacji na potrzeby prowadzonego przez niego postępowania (por. E. Modzelewska - Wąchal. Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów. Komentarz. Warszawa 2002r., str. 339 - 340; wyrok Sądu Antymonopolowego z dnia 19 listopada 1992r. sygn. akt XVI I Amr 24/92) . Żądanie udzielenia informacji skierowane przez Prezesa Urzędu w trybie art. 50 ust. 1 jest wiążące dla adresata (przedsiębiorcy). Ustalenie, czy określona informacja lub dokument są konieczne do realizacji zadań Prezes a Urzędu należy przy ty m do tego organu . Oznacza to , że przedsiębiorca nie może odmówić udzielenia żądanej informacji nawet gdy uważa, iż nie jest ona konieczna dla Prezesa Urzędu ( por. np. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 17 maja 2016r. sygn. akt VI ACa 630/15 oraz or zecznictwo i stanowiska tam powołane ) . Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 7 kwietnia 2004r. sygn. akt III SK 31/2004 stwierdzi ł, że obowiązek udzielania informacji jest możliwy do zrealizowania tylko wówczas, gdy skierowane do przedsiębiorcy żądanie określa wsz ystkie elementy wymienione w art. 45 ust. 2 (obecnie w art. 50 ust. 2) ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Należy jednocześnie zauważyć, że z uprawnienia do żądania od przedsiębiorcy informacji Prezes Urzędu może skorzystać zarówno w toku postępo wania antymonopolowego, postępowania w sprawach praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, jak i postępowania wyjaśniającego. Obowiązek, o którym mowa w art. 50 ustawy, dotyczy przy tym nie tylko przedsiębiorców będących stroną postępowania. Dzia łając na podstawie art. 50 ust. 1 ustawy Prezes Urzędu może zobligować do udzielania mu informacji każdy podmiot mający status przedsiębiorcy (por. np. powołany powyżej wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 17 maja 2016r. sygn. akt VI ACa 630/15). Tak a sytuacja zaistniała w niniejszym przypadku. Jak zaznaczono powyżej, Prezes Urzędu żądał udzielenia od Przedsiębiorcy informacji w postępowaniu prowadzonym przeciwko [usunięto] . Stosownie do art. 4 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, ile kroć w ustawie jest mowa o przedsiębiorcy rozumie się przez to przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej. Maciej Okaj jest osobą fizyczną wpisaną do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej RP, prowadz ącą we własnym imieniu działalność gospodarczą m.in. w zakresie pozostałej działalnoś ci pocztowej i kurierskiej . Posiadając status przedsiębiorcy w świetle ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, Maciej Okaj jest tym samym przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. S poczywa zatem na n im obowiązek przekazywania wszelkich niezbędnych informacji i dokumentów żądanych przez Prezesa Urzędu na podstawie art. 50 ust. 1 tej ustawy. W trakcie postępowania prowadzonego przeciwko [ usunięto] Prezes Urzędu dwukrotnie wezwał P rzedsiębiorc ę do udzielenia informacji i przedłożenia dokumentów, wskazując jako podstawę prawną żądań przepis art. 50 ust. 1 ww. ustawy . Obydwa wezwania odpowiadały wymogom określonym w art. 50 ust. 2 ustawy. Wsk azywały: zakres wymaganych informacji, cel żądania i termin udzielenia informacji oraz zawierały pouczenie o sankcjach za nieudzielanie informacji lub za udzielenie informacji nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd. Wezwania te zostały prawidłowo doręcz one P rzedsiębiorcy: pierwsze - w dni u 16 maja 201 7 r. , drugie - w dniu 22 czerwca 2017r. P rzedsiębiorca nie odpowiedział na żadne z wezwa ń. Biorąc pod uwagę powyższe, Prezes Urzędu uznał za uzasadnione zastosowanie w niniejszej sprawie art. 106 ust. 2 pkt 2 ustawy o och ronie konkurencji i konsumentów. Zgodnie z tym przepisem , Prezes Urzędu może nałożyć na przedsiębiorcę , w drodze 5 decyzji, karę pieniężną w wysokości stanowiącej równowartość do 50.000.000 euro, jeżeli przedsiębiorca ten choćby nieumyślnie nie udzielił informacji żądanych przez Prezesa Urzędu na podstawie art. 50 ustawy bądź udzielił nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd informacji . Celem kary pieniężnej nałożonej na podstawie ww. przepisu jest zdyscyplinowanie uczestników i ekonomia postępowania prowadzonego w interesie publicznym. Kary pieniężne nakładane przez Prezesa Urzędu w oparciu o powołany przepis mają charakter represyjny - stanow ią sankcję za naruszenie ustawowego obowiązku udzielania informacji na żądanie Prezesa Urzędu oraz prewencyjny - zapobiegający podobnym naruszeniom w przyszłości i zniechęcający do takiego naruszenia. Zagrożenie zaś karami, czyli potencjalna możliwość ich n ałożenia, nadaje karom pieniężnym charakter dyscyplinujący. W interesie Prezesa Urzędu leży zapobieganie sytuacjom, w których przedsiębiorcy poprzez nieudzielenie informacji bądź udzielenie nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd informacji utrudniają lu b uniemożliwiają realizację jego ustawowych kompetencji. Nałożenie kary na podstawie art. 106 ust. 2 pkt 2 ustawy odbywa się w trybie uznania administracyjnego. O tym, czy w konkretnej sprawie na konkretnego przedsiębiorcę nałożona zostanie kara pieniężna decyduje Prezes Urzędu. W niniejszej sprawie Prezes Urzędu uznał, że za nałożeniem na Przedsiębiorc ę kary pieniężnej przemawiają negatywne skutki wynikające z zaniechania Przedsiębiorcy w udzieleniu odpowiedzi na skierowane do nie go wezwania. Niezastosow anie się Przedsiębiorcy do otrzymanych wezwań uniemożliwiło osiągnięcie zamierzonego przez Prezesa Urzędu celu, jakim było pozyskanie bezpośrednio od Przedsiębiorcy - agenta [usunięto] , informacji i materiałów odnoszących się wprost do zarzuconych te j Spółc e praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Art. 106 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nie przesądza o wysokości kar nakładanych przez Prezesa Urzędu. Przesłanki wymiaru kar, o których mowa w tym przepisie, zostały określ one w art. 111 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy. Przepis ten stanowi, że ustalając wysokość nakładanej kary Prezes Urzędu uwzględnia w szczególności okoliczności naruszenia przepisów ustawy oraz uprzednie naruszenie przepisów ustawy, a także wpływ naruszenia na prz ebieg i termin zakończenia postępowania. Zgodnie z art. 111 ust. 2 ustawy, ustalając wysokość kar pieniężnych Prezes Urzędu bierze pod uwagę okoliczności łagodzące lub obciążające, które wystąpiły w sprawie. Jak już podkreślono, Przedsiębiorca nie odpowi edział na żadne z otrzymanych wezwań Prezesa Urzędu i nie wskazał przyczyn , ze względu na które nie zastosował się do wyrażonych w nich żądań. Wymienione w wezwaniach informacje i d okumenty m iały istotne znaczenie dla dokonania ustaleń faktycznych w pos tępowaniu, w którym ich zażądano, tj. w postępowaniu w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów prowadzonym przeciwko [usunięto] . W toku tego postępowania ustalono, że Przedsiębiorca zawarł umowę agencyjną z [usunięto] . Na podstawie tej umowy Przedsiębiorca zobowiązał się do stałe go pośredniczeni a przy zawieraniu umów oraz zawierani a umów w imieniu i na rzecz [usunięto] . Zważywszy na zarzuty postawione w ww. postępowaniu [usunięto] , dotyczące wprowadzania konsumentów w błąd przy prezentac ji oferty i w procesie zawierania umów oraz nieprzekazywania dokumentów umownych po zawarciu umowy, odpowiedź Przedsiębiorcy na wezwania umożliwiłaby przede wszystkim doprecyzowanie, jakie czynności je go przedstawiciele podejmują w imieniu i na rzecz [usun ięto] na różnych etapach kontaktu z konsumentami. Zaniechanie Przedsiębiorcy w udzieleniu odpowiedzi na wezwania wykluczyło ponadto możliwość poznania przez Prezesa Urzędu wewnętrznych procedur i metod wykorzystywanych przez ni ego przy prezentowaniu oferty i zawieraniu umów z konsumentami w imieniu [usunięto] . Wskutek zaniechania P rzedsiębiorcy Prezes Urzędu nie mógł też ustalić, jakich wytycznych, wskazówek czy zaleceń P rzedsiębiorca udziela swoim przedstawicielom oraz czy P rzedsiębiorca zorganizował dla n ich szkolenia. Brak odpowiedzi P rzedsiębiorcy na wezwania spowodował, że Prezes Urzędu nie mógł także ustalić, w jaki sposób P rzedsiębiorca dokonuje wyboru potencjalnego klienta, do 6 którego kieruje swojego przedstawiciela celem podpisania umowy oraz ustala jego dokładny adres zamieszkania. Prezes Urzędu nie miał poza tym możliwości ustalenia podmiotów (osób) współpracujących z P rzedsiębiorcą przy realizacji umowy agencyjnej, tj. osób prezentujących ofertę [usunięto] i zawierających umowy w jej imieniu. Niew ątpliwie we wskazanym zakresie wszelkich niezbędnych informacji mógł udzielić Prezesowi Urzędu tylko P rzedsiębiorca. Z drugiej strony, niezastosowanie się P rzedsiębiorcy do wezwań wyłączyło możliwość skonfrontowania przez Prezesa Urzędu informacji i materi ałów pochodzących od P rzedsiębiorcy z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, w szczególności z wyjaśnieniami [usunięto] , np. w zakresie szkoleń organizowanych dla P rzedsiębiorcy i osób z nim współpracujących czy weryfikacji prawidłowości z awartych z konsumentami umów. W świetle ww. okoliczności uzasadnione jest uznanie, że zaniechanie P rzedsiębiorcy utrudniło Prezesowi Urzędu w istotnym stopniu dokonanie ustaleń faktycznych co do stosowania przez [usunięto] zarzuconych jej praktyk naruszaj ących zbiorowe interesy konsumentów. Bierna postawa P rzedsiębiorcy, przejawiająca się w braku reakcji na otrzymane wezwania, skutkowała zarazem ograniczeniem postępowania dowodowego do innych środków dowodowych. W konsekwencji, za chowanie P rzedsiębiorcy mo gło wpłyn ąć na rodzaj i zakres czynności, które w prowadzonym przeciwko [usunięto] postępowaniu mógł podjąć Prezes Urzędu. Uwzględniając wyznaczone P rzedsiębiorcy terminy do udzielenia odpowiedzi na wezwania, uzasadniony jest także wniosek, że poprzez nie udzielenie odpowiedzi Przedsiębiorca zakłócił przebieg ww. postępowania, przedłużając jego trwanie o blisko 2 miesiące. Prezes Urzędu stwierdził tym samym, że nieudzielenie przez P rzedsiębiorcę odpowiedzi na skierowane do niego wezwania utrudni ło spraw n y i efektywn y prze bieg postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, które prowadził przeciwko [usunięto] . Podkreślenia ponadto wymaga, że z uwagi na prawidłowe doręczenie wezwań P rzedsiębiorca mógł bez przeszkód zapoznać się z nimi, przekazując na nie stosowną odpowiedź Prezesowi Urzędu. I nformacje i dokumenty wskazane w skierowanych do P rzedsiębiorcy wezwaniach dotyczyły przy tym podstawowych aspektów je go działalności i nie wiązały się z żadnymi nadmiernymi i skomplikowanym i działaniami po jego stronie . Należy uznać, że poprzez zamieszczenie w ww. pismach pouczenia o sankcjach, P rzedsiębiorca miał też świadomość skutków nieudzielenia informacji w postaci możliwości nałożenia na niego kary pieniężnej. P rzedsiębiorca został bo wiem jednoznacznie poinformowany o konsekwencjach zaniechania w tym zakresie. Dlatego Prezes Urzędu uznaje , że P rzedsiębiorca umyślnie nie odpowiedział na wezwania, zamierzając w ten sposób nie ujawniać swojej roli w procesie prezentacji oferty i zawierani a umów w imieniu i na rzecz [usunięto] , której Prezes Urzędu postawił zarzut stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. W ocenie Prezesa Urzędu, P rzedsiębiorca musiał również zdawać sobie sprawę z tego, że w ten sposób co najmniej utru dnia przebieg prowadzonego przeciwko [usunięto] postępowania. Z tego względu Prezes Urzędu uzna ł za okoliczność obciążającą przy ustaleniu wysokości kary umyślne naruszenie przez P rzedsiębiorcę przepisu art. 50 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsum entów . Mając na uwadze wskazane powyżej okoliczności sprawy Prezes Urzędu nałożył na Przedsiębiorc ę karę pieniężną w wysokości 10.000 zł, co stanowi równowartość 2.397,57 euro. W artość euro zosta ła przeliczona na złote według kursu średniego walut obcych ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w dniu 29 grudnia 2017r., zgodnie z którym kurs euro wynosił 4,1709 zł. Stosownie do art. 5 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, przeliczenie wartości euro oraz innych walut obcych na złote oraz wartości złote go na euro jest dokonywane według kursu średniego walut obcych ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roku kalendarzowego poprzedzającego rok nałożenia kary. W ocenie Prezesa Urzędu, nałożona na Przedsiębiorcę kara pieniężna jest adekwatna do okoliczności stwierdzonego naruszenia oraz jego wpływu na przebieg 7 i termin zakończenia postępowania prowadzonego przeciwko [usunięto] . Jej wysokość jest na tyle dolegliwa, że stanowi dla Przedsiębiorcy odpowiedni środek represji, a jednocześnie skutec znie zapobiegnie ponownym naruszeniom przez Przedsiębiorcę przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Nałożona kara spełnia równocześnie funkcję prewencji ogólnej, zniechęcając do naruszania prawa również innych przedsiębiorców. Z uwagi na pow yższe, orzeczono jak w pkt I sentencji. Zgodnie z art. 112 ust. 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, karę pieniężną należy uiścić w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji na konto Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Warszawie: NBP O/O Warszawa 51 1010 1010 0078 7822 3100 0 000 . II. Art. 77 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów przewiduje, że jeżeli w wyniku postępowania Prezes Urzędu stwierdził naruszenie przepisów ustawy, przedsiębiorca, który dopuścił się tego naruszenia oraz osoba zarządzająca, o której mowa w art. 6a, są obowiązani ponieść koszty postępowania. Zgodnie z art. 80 powołanej ustawy, Prezes Urzędu rozstrzyga o kosztach w drodze postanowienia, które może być zamieszczone w decyzji kończące j postępowanie. Należy zauważyć, że ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów nie zawiera wyczerpujących regulacji dotyczących rozstrzygnięcia o kosztach postępowania. Art. 83 ww. ustawy stanowi jednak, że w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postęp owania przed Prezesem Urzędu stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Stosownie do art. 264 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, jednocześnie z wydaniem decyzji organ administracji publicznej ustal i w drodze postanowienia wysokość kosztów postępowania, osoby zobowiązane do ich poniesienia oraz termin i sposób ich uiszczenia. Do kosztów przeprowadzonego w niniejszej sprawie postępowania zaliczono , zgodnie z art. 263 § 1 Kodeksu postępowania administ racyjnego , poniesione koszty doręczenia pism Przedsiębio r cy w wysokości 31,20 zł. Ww. koszty należy uiścić w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji na podany powyżej rachunek bankowy. Stosownie do treści art. 81 ust. 1 ustawy o ochronie konk urencji i konsumentów w zw. z art. 479 28 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego od niniejszej decyzji przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie miesiąca od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem Pre zesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów - Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Poznaniu. W przypadku kwestionowania wyłącznie postanowienia o kosztach zawartego w pkt II sentencji decyzji, na podstawie art. 264 § 2 Kodeksu postępowani a administracyjnego w zw. z art. 83 i art. 81 ust. 5 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w zw . z art. 479 32 § 1 i § 2 Kodeksu postępowania cywilnego, Spółce przysługuje prawo wniesienia zażalenia do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Ochrony Konkure ncji i Konsumentów, w terminie tygodnia od dnia doręczenia niniejszej decyzji, za pośrednictwem Preze sa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów - Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Poznaniu. Zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 9 w związku z art. 32 ust . 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych ( t.j. Dz. U. z 201 8r. poz. 300 ), odwołanie od decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów podlega opłacie stałej w kwocie 1000 zł. 8 Zgodnie z art. 102 ust. 1 i 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, osoba fizyczna może domagać się zwolnienia od kosztów sądowych, jeżeli złoży oświadczenie, z którego wynika, że nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Do wn iosku o zwolnienie od kosztów sądowych powinno być dołączone oświadczenie obejmujące szczegółowe dane o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania osoby ubiegającej się o zwolnienie od kosztów. Oświadczenie sporządza się według ustalonego w zoru. Zgodnie z art. 105 ust. 1 i 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, wniosek o przyznanie zwolnienia od kosztów sądowych należy zgłosić na piśmie lub ustnie do protokołu w sądzie, w którym sprawa ma być wytoczona lub już się toczy. Osoba f izyczna, która nie ma miejsca zamieszkania w siedzibie tego sądu, może złożyć wniosek o przyznanie zwolnienia od kosztów sądowych w sądzie rejonowym właściwym ze względu na miejsce swego zamieszkania. Stosownie do treści a rt. 117 § 1, § 2 i § 4 Kodeksu pos tępowania cywilnego, strona zwolniona przez sąd od kosztów sądowych w całości lub części, może domagać się ustanowienia adwokata lub radcy prawnego. Osoba fizyczna, niezwolniona przez sąd od kosztów sądowych, może się domagać ustanowienia adwokata lub radc y prawnego, jeżeli złoży oświadczenie, z którego wynika, że nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia adwokata lub radcy prawnego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wniosek o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego strona zg łasza wraz z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych lub osobno, na piśmie lub ustnie do protokołu, w sądzie, w którym sprawa ma być wytoczona lub już się toczy. Osoba fizyczna, która nie ma miejsca zamieszkania w siedzibie tego sądu, może złożyć wniose k o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego w sądzie rejonowym właściwym ze względu na miejsce swego zamieszkania, który niezwłocznie przesyła ten wniosek sądowi właściwemu. z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Dyrektor Deleg atury UOKiK w Poznaniu Jarosław Krüger