RKT-28/2007

1 DELEGATURA UOKiK W KATOWICACH Katowice, dn. 06.08.2007r. RKT-61-93/06/SB DECYZJA Nr RKT-28/2007 Stosownie do art. 28 ust. 6 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (tekst jedn. Dz.U. z 2005r. Nr 244, poz. 2080 z zm.) i § 6 rozporz ą dzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 lutego 2002 r. w sprawie okre ś lenia w ł a ś ciwo ś ci miejscowej i rzeczowej delegatur Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz. U. Nr 18, poz. 172 z pó ź n. zm.), w zwi ą zku z art. 131 ust. 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz.U. Nr 50, poz. 331 z zm.) po przeprowadzeniu post ę powania w sprawie praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów, wszcz ę tego z urz ę du przeciwko Towarzystwu Ubezpiecze ń na Ż ycie „Cardif Polska” S.A. w Warszawie - dzia ł aj ą c w imieniu Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów: I. Na podstawie art. 23c ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów w zwi ą zku z art. 23a ust. 1 tej ustawy uznaje si ę za praktyk ę naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów bezprawne dzia ł anie Towarzystwa Ubezpiecze ń na Ż ycie „Cardif Polska” S.A. w Warszawie, polegaj ą ce na pobieraniu sk ł adek za czas, w którym ubezpieczony nie jest obj ę ty odpowiedzialno ś ci ą zak ł adu ubezpieczeniowego, co narusza art. 813 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z zm.) i nakazuje si ę zaniechania jej stosowania. II. Na podstawie art. 72 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów w zwi ą zku z art. 75 tej ustawy, postanawia si ę obci ąż y ć Towarzystwo Ubezpiecze ń na Ż ycie „Cardif Polska” S.A. kosztami przeprowadzonego post ę powania i zobowi ą za ć Spó ł k ę do zwrotu na rzecz Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów kwoty 39 PLN (s ł ownie z ł otych: trzydzie ś ci dziewi ęć ). Uzasadnienie W dniu 06.12.2006r. postanowieniem nr 1 w imieniu Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów – zwanego dalej organem antymonopolowym wszcz ę te zosta ł o z urz ę du post ę powanie w zwi ą zku z podejrzeniem stosowania przez Towarzystwo Ubezpiecze ń na Ż ycie „Cardif Polska” S.A. w Warszawie – zwane dalej Towarzystwem lub ubezpieczycielem, bezprawnego dzia ł ania nosz ą cego znamiona praktyki naruszaj ą cej zbiorowe interesy konsumentów, o której mowa w art. 23 a ust. 1 i 2 przywo ł anej na wst ę pie ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów – zwanej dalej ustaw ą antymonopolow ą , polegaj ą cej na pobieraniu sk ł adek za czas, w którym ubezpieczony nie jest obj ę ty ochron ą ubezpieczenia, co mog ł o naruszy ć art. 813 § 1 k.c. (Karta nr 3). W odpowiedzi na zawiadomienie o wszcz ę ciu post ę powania w sprawie powy ż szej praktyki Towarzystwo wyja ś ni ł o co nast ę puje. W praktyce ubezpieczeniowej, uznanej i opisanej w doktrynie istniej ą sytuacje, kiedy pomimo zap ł aty sk ł adki, ochrona ubezpieczeniowa rozpoczyna si ę po up ł ywie okre ś lonego w ogólnych warunkach umów czasu. Jest to zgodne z art. 814 § 1 k.c., który stanowi: „je ż eli nie umówiono si ę inaczej, odpowiedzialno ść zak ł adu ubezpiecze ń rozpoczyna si ę od dnia nast ę pnego po zawarciu umów, nie wcze ś niej jednak ni ż dnia nast ę pnego po zap ł acie sk ł adki. Z uwagi na fakt, ż e przepis ten ma charakter dyspozytywny („Je ż eli nie umówiono si ę inaczej”), strony mog ą 2 odmiennie uregulowa ć pocz ą tek odpowiedzialno ś ci ubezpieczyciela. Taka sytuacja wyst ę puje w przypadku udzielenia ochrony z tytu ł u powa ż nego zachorowania ubezpieczonego, rozpoczynaj ą cej si ę po up ł ywie 90 dni. Pkt 8.5.1 Ogólnych Warunków Ubezpieczenia z Funduszem Kapita ł owym Pocztylion Ż ycie; pkt 7.5.1 Ogólnych Warunków Ubezpieczenia Terminowego Pocztylion Zycie; pkt 7.5.1 Ogólnych Warunków Ubezpieczenia Posagowego Pocztylion Ż ycie stanowi ą , i ż „Odpowiedzialno ść Towarzystwa z tytu ł u niniejszej opcji jest wy łą czona w okresie pierwszych 90 dni obejmowania ochron ą ubezpieczeniow ą ”. Wprowadzony przez Cardif Polska okres karencji ma na celu wyeliminowanie sytuacji, kiedy ubezpieczony móg ł by by ć zainteresowany natychmiastowym wyst ą pieniem wypadku ubezpieczeniowego. Podkre ś lono, i ż brak karencji w takich przypadkach spowodowa ł by, i ż zak ł ad ubezpiecze ń , bazuj ą cy na wyliczeniu kosztów poszczególnych ryzyk, b ę d ą c nara ż onym na nadu ż ycia ze strony pojedynczych klientów – musia ł by znacz ą co podnie ść cen ę gwarancji ubezpieczeniowej oferowanej wszystkim klientom. Konsekwencj ą tego by ł by wzrost kosztów ubezpieczenia, a nawet w skrajnych przypadkach brak mo ż liwo ś ci ubezpieczenia pewnych gwarancji. Towarzystwo stwierdzi ł o, i ż to co pozornie wydawa ć by si ę mog ł o rozwi ą zaniem prokonsumenckim, w istocie wp ł yn ęł oby na pogorszenie ich sytuacji. Wskazano równie ż , ż e art. 813 § 1 k.c., na który UOKiK powo ł uje si ę kwestionuj ą c przedmiotowe zapisy ogólnych warunków umów stanowi, i ż „sk ł adk ę oblicza si ę za czas trwania odpowiedzialno ś ci zak ł adu ubezpiecze ń ”. W opinii Towarzystwa zapis ww. artyku ł u nie uzasadnia wniosków wyprowadzonych przez UOKiK. Tre ść tego przepisu stanowi jedynie, i ż sk ł adka za ochron ę ubezpieczeniow ą powinna by ć skalkulowana w odniesieniu do okresu ochrony ubezpieczeniowej, a nie zale ż y od czasu jej trwania. (...) Towarzystwo przedstawi ł o symulacje sposobu obliczenia wielko ś ci sk ł adek. (...) Towarzystwo poinformowa ł o, i ż wy łą czenie odpowiedzialno ś ci zak ł adu ubezpiecze ń przez pierwsze 90 dni dla ryzyka powa ż nego zachorowania zosta ł o uwzgl ę dnione przy okre ś leniu wysoko ś ci sk ł adki ubezpieczeniowej z tytu ł u tego ryzyka. (...) (Karta nr 190). (...) Ze wzgl ę du na ogromn ą dysproporcj ę pomi ę dzy sk ł adk ą , a ewentualnym ś wiadczeniem, oraz na ogromn ą przewag ę osób ubezpieczonych ze wzgl ę du na ich wiedz ę o w ł asnym zdrowiu, brak takiego wy łą czenia narazi ł oby zak ł ad ubezpiecze ń na bardzo wysokie ryzyko wy ł udze ń ś wiadcze ń . W takim przypadku sk ł adka musia ł aby by ć uzale ż niona od cz ę sto ś ci wy ł udze ń , a nie od w ł a ś ciwego ryzyka wyst ą pienia powa ż nego zachorowania. Ze wzgl ę du na ryzyko dzia ł ania zorganizowanego – na przyk ł ad sprzeda ż y wielu polis w szpitalu lub hospicjum przez nieuczciwego agenta – zak ł ad ubezpiecze ń nie mia ł by ż adnej mo ż liwo ś ci unikni ę cia wyp ł aty. Dlatego cena ubezpieczenia ryzyka powa ż nego zachorowania bez uwzgl ę dnienia okresu wy łą czenia odpowiedzialno ś ci nie zosta ł a obliczona i nie mo ż na pokaza ć o ile ró ż ni si ę ona od ceny stosowanej przez Cardif Polska. Towarzystwo wyja ś ni ł o, i ż ustalaj ą c kwot ę sk ł adki dla drugiego roku umowy ubezpieczenia kieruje si ę tymi samymi zasadami jak przy ustaleniu kwoty sk ł adki pierwszorocznej, bior ą c pod uwag ę fakt, ż e Ubezpieczony jest o jeden rok starszy, odczytywany jest kolejny wspó ł czynnik z Tablicy trwania ż ycia, odpowiadaj ą cy wiekowi i p ł ci. Organ antymonopolowy ustali ł , co nast ę puje: W trakcie post ę powania, organ antymonopolowy ustali ł , ż e Towarzystwo Ubezpiecze ń na Ż ycie „Cardif Polska” S.A. w Warszawie prowadzi m.in. dzia ł alno ść polegaj ą c ą na sprzeda ż y ubezpiecze ń na ż ycie, o których mowa w ustawie kodeks cywilny na podstawie wpisu do Krajowego Rejestru S ą dowego. Towarzystwo zawiera umowy dotycz ą ce: • Ubezpieczenia z Funduszem Kapita ł owym Pocztylion Ż ycie, 3 • Ubezpieczenia Terminowego Pocztylion Ż ycie, • Ubezpieczenia Posagowego Pocztylion Ż ycie (Karty nr 204-223, 230-241, 248-267). Na podstawie zgromadzonego materia ł u organ antymonopolowy ustali ł , co nast ę puje. (...) W toku niniejszego post ę powania organ antymonopolowy zwa ż y ł , co nast ę puje: Zgodnie z art. 23a ust. 1 ustawy antymonopolowej za praktyk ę naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów uwa ż a si ę godz ą ce w nie bezprawne dzia ł ania przedsi ę biorcy. Nie jest zbiorowym interesem konsumentów suma indywidualnych interesów konsumentów. Ustawa antymonopolowa w art. 23 a ust. 2 stanowi, ż e za praktyk ę naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów uwa ż a si ę w szczególno ś ci stosowanie postanowie ń wzorców umów, które zosta ł y wpisane do rejestru postanowie ń wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o których mowa w art. 479 45 Kodeksu post ę powania cywilnego, naruszanie obowi ą zku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pe ł nej informacji, nieuczciw ą lub wprowadzaj ą c ą w b łą d reklam ę i inne czyny nieuczciwej konkurencji godz ą ce w zbiorowe interesy konsumentów. W przypadku, gdy dosz ł o do naruszenia art. 23a ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, organ antymonopolowy na mocy art. 23c ust. 1 tej ustawy uznaje okre ś lon ą praktyk ę za naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów i nakazuje zaniechanie jej stosowania. Jako „sprzeczne z prawem” nale ż y kwalifikowa ć zachowania sprzeczne z nakazem zawartym w ustawie, rozporz ą dzeniu wydanym na podstawie i dla wykonania ustawy, umow ą mi ę dzynarodow ą maj ą c ą bezpo ś rednie zastosowanie w stosunkach wewn ę trznych. Sprzeczne z prawem s ą czyny: zabronione i zagro ż one sankcj ą karn ą , czyny zabronione pod sankcjami dyscyplinarnymi, czyny zakazane przepisami administracyjnymi lub przepisami prawa gospodarczego publicznego, czyny zabronione przepisami o charakterze cywilnym, sprzeczne z nakazami zawartymi w prawie cywilnym lub prawie administracyjnym. Bezprawno ść jest tak ą cech ą dzia ł ania, która polega na jego sprzeczno ś ci z normami prawa lub zasadami wspó łż ycia spo ł ecznego, bez wzgl ę du na win ę , a nawet ś wiadomo ść sprawcy. Dla ustalenia bezprawno ś ci dzia ł ania wystarczy, ż e okre ś lone zachowanie koliduje z przepisami prawa. /Por. Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji Komentarz, pod redakcj ą prof. dr hab. Janusza Szwaji, Wydawnictwo CH BECK, Warszawa 2000, s.117 - 118/ Wobec powy ż szego, aby okre ś lone zachowanie mog ł o zosta ć uznane za praktyk ę naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów konieczne jest łą czne spe ł nienie dwóch przes ł anek: - bezprawne dzia ł anie przedsi ę biorcy, - dzia ł anie narusza zbiorowe interesy konsumentów. Towarzystwu zosta ł postawiony zarzut pobierania sk ł adek za czas, w którym ubezpieczony nie jest obj ę ty ochron ą ubezpieczenia, co narusza art. 813 § 1 k.c. W tre ś ci umów z tytu ł u powa ż nego zachorowania ubezpieczonego, do których maj ą zastosowanie: • Ogólne Warunki Ubezpieczenia z Funduszem Kapita ł owym Pocztylion Ż ycie, • Ogólne Warunki Ubezpieczenia Terminowego Pocztylion Ż ycie, • Ogólne Warunki Ubezpieczenia Posagowego Pocztylion Ż ycie, zamieszczone s ą zapisy, i ż „Odpowiedzialno ść Towarzystwa z tytu ł u niniejszej opcji jest wy łą czona w okresie pierwszych 90 dni obejmowania ochron ą ubezpieczeniow ą ” (Karta nr 210 – verte). Pomimo, ż e zgodnie z art. 813 § 2 k.c. oraz art. 814 § 1 k.c. strony umowy mog ą dowolnie okre ś li ć okres odpowiedzialno ś ci zak ł adu, to jednak zgodnie z art. 813 § 1 k.c. sk ł adk ę oblicza si ę za czas trwania odpowiedzialno ś ci zak ł adu ubezpiecze ń . Zgodnie z OWU przez okres wy łą czenia odpowiedzialno ś ci nale ż y rozumie ć okres 90 kolejnych dni pomi ę dzy terminem p ł atno ś ci pierwszej sk ł adki ca ł kowitej, a dniem rozpocz ę cia odpowiedzialno ś ci z umowy. Tak wi ę c Towarzystwo w przedmiotowym okresie wymaga od 4 konsumenta dokonywania wp ł at sk ł adek, natomiast nie ś wiadczy w tym okresie ż adnej ochrony z tytu ł u zawartej umowy dodatkowej. W trakcie post ę powania Towarzystwo przedstawi ł o wyja ś nienia dotycz ą ce sposobu kalkulacji sk ł adki. Ka ż da sk ł adka miesi ę czna jest indywidualnie kalkulowana. Zale ż y ona od wieku ubezpieczonego, w danym miesi ą cu. Jak wynika z ustale ń dokonanych przez organ antymonopolowy warto ść miesi ę cznej sk ł adki zale ż y wprost od prawdopodobie ń stwa zaj ś cia zdarzenia oraz warto ś ci sumy ubezpieczeniowej. Warto ść sk ł adki w konkretnym miesi ą cu jest obliczana w taki sam sposób bez wzgl ę du na to czy dotyczy to okresu wy łą czenia odpowiedzialno ś ci, czy te ż miesi ą ca, w którym konsument jest obj ę ty ubezpieczeniem. Równie ż w kolejnych latach ubezpieczenia stawki sk ł adek s ą wyliczane w taki sam sposób. Wspó ł czynniki zgonu odpowiadaj ą ce w przedmiotowym post ę powaniu wspó ł czynnikom powa ż nego zachorowania wyznaczane s ą przez wiek i p ł e ć ubezpieczonego i okre ś laj ą prawdopodobie ń stwo ś mierci / powa ż nego zachorowania w ca ł ym roku ż ycia, a wi ę c dla ka ż dego dnia roku ż ycia poszczególnych osób. Osoby w tym samym wieku oraz o tej samej p ł ci maj ą takie same prawdopodobie ń stwo zgonu / powa ż nego zachorowania, bez wzgl ę du na up ł yw czasu od zawarcia umowy ubezpieczenia. Na przedmiotow ą wielko ść prawdopodobie ń stwa nie ma wp ł ywu fakt, i ż konsument przed zawarciem umowy ubezpieczenia móg ł zdawa ć sobie spraw ę , i ż zajd ą okoliczno ś ci na podstawie, których ubezpieczyciel b ę dzie musia ł wyp ł aci ć mu ś wiadczenie. Na podstawie powy ż szego, organ antymonopolowy stwierdzi ł , i ż sposób naliczenia sk ł adek w pierwszym i kolejnych latach wynika wprost z prawdopodobie ń stwa zaj ś cia zdarzenia ubezpieczeniowego w miesi ą cu dla, którego naliczana jest sk ł adka. Prawdopodobie ń stwo za ł o ż one w przedmiotowym przypadku, jest wspó ł czynnikiem niezale ż nym od warunków przewidzianych w umowie, w tym równie ż za ł o ż onego okresu karencji. W opinii Towarzystwa przyj ę ty sposób naliczania sk ł adek jest uzasadniony, gdy ż chroni interesy uczciwych klientów, przed dzia ł aniami nieuczciwych agentów oraz klientów. Niezastosowanie okresu karencji w przedmiotowych typach umów spowodowa ł oby konieczno ść naliczenia w tym okresie sk ł adek w zale ż no ś ci od cz ę sto ś ci wy ł udze ń , a nie od w ł a ś ciwego ryzyka wyst ą pienia powa ż nego zachorowania. Przy czym wyja ś niono, i ż nie jest mo ż liwe okre ś lenie jak nale ż a ł oby oszacowa ć sk ł adk ę ryzyka powa ż nego zachorowania przy za ł o ż eniu, ż e nie ma wy łą czenia odpowiedzialno ś ci przez pierwsze 90 dni. Towarzystwo wyja ś ni ł o równie ż , i ż okres karencji jest wa ż ny ze wzgl ę du na dysproporcj ę pomi ę dzy sk ł adk ą a warto ś ci ą ewentualnego ś wiadczenia oraz na ogromn ą przewag ę osób ubezpieczonych ze wzgl ę du na ich wiedz ę o w ł asnym zdrowiu, tym samym brak takiego wy łą czenia narazi ł oby zak ł ad ubezpiecze ń na bardzo wysokie ryzyko wy ł udze ń ś wiadcze ń . Towarzystwo uwa ż a, ż e przyj ę ty sposób obliczenia sk ł adek jest zgodny z art. 813 § 1 k.c., który stanowi, i ż sk ł adka za ochron ę ubezpieczenia powinna by ć skalkulowana w odniesieniu do okresu ochrony ubezpieczeniowej, a nie nale ż na za czas jej trwania. W opinii organu antymonopolowego powy ż sze stanowisko wyja ś nia tylko powody wy łą czenia odpowiedzialno ś ci zak ł adu w okresie pierwszych 90 dni po zawarciu umowy. Jednak nie wyja ś nia, dlaczego za ten okres naliczane s ą sk ł adki. Na podstawie przedstawionego modelu obliczenia wysoko ś ci sk ł adek, brak jest podstaw do uznania, i ż s ą one naliczane za okres obj ę cia ubezpieczeniem, a nast ę pnie proporcjonalnie przeliczane na d ł u ż szy okres obowi ą zywania umowy. Z przedstawionych wylicze ń jednoznacznie wynika, i ż ka ż da sk ł adka wnoszona równie ż w okresie karencji jest obliczana indywidualnie dla okresu, którego ona dotyczy oraz ze wzgl ę du na prawdopodobie ń stwo zaj ś cia zdarzenia ubezpieczeniowego. W przedmiotowym przypadku bez wzgl ę du na to, czy w roku sk ł adkowym jest przewidziany okres karencji, a tak ż e bez wzgl ę du na to, czy ustalana sk ł adka miesi ę czna dotyczy sk ł adki p ł aconej w okresie karencji, czy te ż nie, sposób jej ustalenia jest taki sam. Na podstawie przedstawionego modelu sposobu obliczenia sk ł adek, który bez wzgl ę du na up ł yw czasu od zawarcia umowy, wieku i p ł ci ubezpieczonego w danym roku jest taki sam, organ antymonopolowy uzna ł , i ż Towarzystwo ustala sk ł adk ę za czas trwania umowy, a nie jego 5 odpowiedzialno ś ci. Dlatego te ż fakt, i ż konsumenci wnosz ą sk ł adki w okresie karencji nie powoduje, i ż w kolejnych miesi ą cach p ł ac ą oni odpowiednio mniej. Bior ą c pod uwag ę powy ż sze, organ antymonopolowy stwierdzi ł , i ż sk ł adka nie jest skalkulowana w odniesieniu do okresu ochrony ubezpieczeniowej. Organ antymonopolowy nie kwestionuje mo ż liwo ś ci zastrze ż enia okresu karencji dla obowi ą zku spe ł nienia ś wiadczenia z tytu ł u powa ż nego zachorowania. Kwestionuje jedynie fakt, i ż w przedmiotowym przypadku sk ł adki s ą obliczane za okres nie obj ę ty ochron ą ubezpieczeniow ą . Zgodnie z art. 813 § 1 k.c. sk ł adk ę oblicza si ę za czas trwania odpowiedzialno ś ci zak ł adu ubezpiecze ń . Natomiast w przedmiotowym przypadku sk ł adki s ą naliczane i pobierane równie ż za okres wy łą czenia odpowiedzialno ś ci. Tym samym przedmiotowa praktyka zosta ł a uznana za bezprawn ą . Ww. artyku ł wy łą cza mo ż liwo ść zobowi ą zania konsumentów do wnoszenia sk ł adek, które nie zosta ł y wyliczone za okres obj ę cia ubezpieczeniem. Przedmiotowa praktyka dotyczy bezprawnego pobierania przez Towarzystwo sk ł adek w okresie, w którym konsumenci nie byli obj ę ci ubezpieczeniem, tak wi ę c dotyczy zarówno konsumentów, którzy chc ą zawrze ć umowy, jak i tych, którzy realizuj ą je. Dlatego te ż zakwestionowane praktyki naruszaj ą interesy konsumentów, którzy zawarli umowy, a tak ż e przysz ł ych potencjalnych klientów. Umowy mog ą zawrze ć wszystkie osoby ni ą zainteresowane. Tym samym oferta zawarcia umowy ubezpieczenia skierowana jest do nieograniczonej grupy konsumentów. Dlatego te ż zmiana praktyki oraz sposobu uregulowania odpowiedzialno ś ci w powi ą zaniu do sposobu wnoszenia sk ł adek musi dotyczy ć zarówno nowych umów zawartych po uprawomocnieniu si ę decyzji, jak i wcze ś niej zawartych i realizowanych. Bior ą c pod uwag ę przes ł anki podane w powy ż szym uzasadnieniu stosowania praktyki, organ antymonopolowy stwierdzi ł , ż e jest ona bezprawna, oraz narusza interesy konsumentów. W zwi ą zku z faktem, ż e zaistnia ł y łą cznie obie przes ł anki, tj. bezprawno ść dzia ł a ń oraz naruszenie interesów nieograniczonej grupy konsumentów, organ antymonopolowy uzna ł ocenian ą praktyk ę za naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów. Wobec powy ż szego orzeka si ę jak w pkt I sentencji. II. Na podstawie art. 72 ustawy antymonopolowej, je ż eli post ę powanie zosta ł o wszcz ę te z urz ę du i w jego wyniku Prezes Urz ę du stwierdzi ł naruszenie przepisów ustawy, przedsi ę biorca lub zwi ą zek przedsi ę biorców, który dopu ś ci ł si ę tego naruszenia, zobowi ą zany jest ponie ść koszty post ę powania. Zgodnie z art. 75 ustawy antymonopolowej, organ antymonopolowy rozstrzyga o kosztach, w drodze postanowienia, które mo ż e by ć zamieszczone w decyzji ko ń cz ą cej post ę powanie. Post ę powanie przeciwko Towarzystwu Ubezpiecze ń na Ż ycie „Cardif Polska” S.A. w Warszawie w sprawie stosowania praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów, zosta ł o wszcz ę te z urz ę du. Na podstawie ustale ń dokonanych w trakcie post ę powania w punkcie I decyzji stwierdzone zosta ł o naruszenie przepisów ustawy antymonopolowej. Kosztami niniejszego post ę powania dla organu antymonopolowego, s ą wydatki w wysoko ś ci 39 z ł zwi ą zane z korespondencj ą prowadzon ą z przedsi ę biorc ą . W zwi ą zku z powy ż szym organ antymonopolowy postanowi ł obci ąż y ć przedsi ę biorc ę kosztami post ę powania w wysoko ś ci 39 PLN (s ł ownie z ł otych: trzydzie ś ci dziewi ęć ). Wobec powy ż szego orzeka si ę jak w punkcie II sentencji decyzji. Koszty niniejszego post ę powania przedsi ę biorca obowi ą zany jest wp ł aci ć na konto Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Warszawie w NBP o/o Warszawa Nr 51 10101010 00 7878 22 31 000000. W dniu 21 kwietnia 2007r. wesz ł a w ż ycie ustawa z dnia 16 lutego 2007r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz.U. Nr 50, poz. 331 z zm.), na podstawie której utraci ł a moc ustawa z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (tekst. jedn. Dz.U. z 2005r. Nr 244, poz. 2080 ze zmian. Dz.U. z 2006r. Nr 157, poz. 1119, Dz.U. Nr 170, poz. 1217, 6 Dz.U. Nr 249, poz. 1834). Jednak ż e zgodnie z art. 131 ust. 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007r. o ochronie konkurencji i konsumentów do post ę powa ń wszcz ę tych przed dniem 21 kwietnia 2007r. stosuje si ę przepisy ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o ochronie konkurencji i konsumentów. Na postanowienie zawarte w punkcie II niniejszej decyzji, na podstawie art. 78 ust. 6 ustawy antymonopolowej w zwi ą zku z art. 479 28 § 1 pkt 2 k.p.c. przys ł uguje za ż alenie do S ą du Okr ę gowego w Warszawie – S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów, za po ś rednictwem Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatury Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Katowicach w terminie tygodnia od dnia dor ę czenia. Stosownie do tre ś ci art. 78 ust. 1 ustawy antymonopolowej w zwi ą zku z art. 479 28 § 2 k.p.c. – od niniejszej decyzji przys ł uguje odwo ł anie do S ą du Okr ę gowego w Warszawie – S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie dwutygodniowym od dnia jej dor ę czenia, za po ś rednictwem Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów - Delegatury Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Katowicach. Dyrektor Delegatury Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Katowicach Alicja Kral