RKT-17/2008

DELEGATURA UOKiK W KATOWICACH Katowice, dnia 04. 07. 2008r. RKT – 61 – 25/08/AD DECYZJA Nr RKT - 17 /2008 Stosownie do art. 33 ust. 6 ustawy z dnia 16 lutego 2007r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331 ze zm.) i § 7 rozporz ą dzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 lipca 2007r. w sprawie w ł a ś ciwo ś ci miejscowej i rzeczowej delegatur Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz. U. Nr 134, poz. 939), - dzia ł aj ą c w imieniu Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów: po przeprowadzeniu wszcz ę tego z urz ę du post ę powania w sprawie praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów przeciwko Mariuszowi P., prowadz ą cemu dzia ł alno ść pod nazw ą Firma Produkcyjno - Handlowo – Us ł ugowa „Mar-Gips”, ul. (...), 42 – 622 Ś wierklaniec: I. Na podstawie art. 27 ust. 1 i 2 o ochronie konkurencji i konsumentów uznaje si ę za niezgodne z art. 24 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów naruszaj ą ce zbiorowe interesy konsumentów praktyki polegaj ą ce na stosowaniu w zawieranych z konsumentami umowach przedwst ę pnych nast ę puj ą cych postanowie ń wzorca umowy, które zosta ł y wpisane do rejestru postanowie ń wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479 45 ustawy z dnia 17 listopada 1964r. – Kodeks post ę powania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 z pó źń . zm.): 1. „ZAMAWIAJ Ą CY zobowi ą zuje si ę do zawarcia umowy notarialnej zakupu nieruchomo ś ci ze SPRZEDAJ Ą CYM w nieprzekraczalnym terminie do dnia ...... W przypadku wcze ś niejszego zako ń czenia robót zwi ą zanych z wykonaniem stanu surowego zamkni ę tego, SPRZEDAJ Ą CY zawiadomi ZAMAWIAJ Ą CEGO listem poleconym o terminie zawarcia umowy notarialnej. Zamawiaj ą cy zobowi ą zuje si ę do dotrzymania w/w terminu. (...)”, 2. „(...) W razie braku porozumienia, spory b ę dzie rozstrzyga ł w ł a ś ciwy rzeczowo S ą d w Katowicach” i stwierdza si ę zaniechanie ich stosowania z dniem 14. 01. 2008r. II. Na podstawie art. 106 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nak ł ada si ę na Mariusza P., prowadz ą cego dzia ł alno ść gospodarcz ą pod nazw ą Firma Produkcyjno - Handlowo – Us ł ugowa „Mar-Gips”, kar ę pieni ęż n ą w wysoko ś ci 1500 z ł (s ł ownie: tysi ą ca pi ę ciuset z ł otych), p ł atn ą do bud ż etu pa ń stwa, z tytu ł u naruszenia zakazu, o jakim mowa w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w zakresie opisanym w punkcie I 1 – 2 sentencji niniejszej decyzji. 1 III. Na podstawie art. 77 ust. 1 w zwi ą zku z art. 80 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów obci ąż a si ę Mariusza P., prowadz ą cego dzia ł alno ść gospodarcz ą pod nazw ą Firma Produkcyjno - Handlowo – Us ł ugowa „Mar-Gips”, kosztami opisanego na wst ę pie post ę powania w sprawie stosowania praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów oraz zobowi ą zuje si ę tego przedsi ę biorc ę do zwrotu Prezesowi Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów kosztów post ę powania w kwocie 50 z ł (s ł ownie: pi ęć dziesi ę ciu z ł otych). Uzasadnienie W imieniu Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwanego dalej tak ż e Prezesem Urz ę du) przeprowadzono post ę powanie wyja ś niaj ą ce (sygn. akt RKT-405- 50/07/AD) w sprawie dzia ł alno ś ci Mariusza P. (zwanego dalej tak ż e przedsi ę biorc ą lub stron ą ), w toku którego powzi ę to podejrzenie, ż e mo ż e on stosowa ć praktyki naruszaj ą ce zbiorowe interesy konsumentów wskazane w sentencji tej decyzji. W zwi ą zku z powy ż szym, Postanowieniem nr 1 z dnia 07. 01. 2008r. (dowód: karta nr 1) wszcz ę to z urz ę du niniejsze post ę powanie. W poczet dowodów zaliczono dokumenty zgromadzone w toku post ę powania wyja ś niaj ą cego (dowód: karty nr 5 – 14). W toku niniejszego post ę powania strona ustosunkowa ł a si ę do postawionych zarzutów w pi ś mie z dnia 14. 01. 2008r. (dowód: karta nr 15) i w pi ś mie z dnia 13. 05. 2008r. (dowód: karta nr 34), przes ł a ł a zmieniony wzór umowy przedwst ę pnej (dowód: karta nr 16) oraz ostatnio zawart ą umow ę z konsumentem (dowód: karta nr 17). W za łą czeniu do pisma z dnia 24. 01. 2008r. (dowód: karta nr 20) przedsi ę biorca ponownie przes ł a ł poprawiony wzór umowy przedwst ę pnej (dowód: karta nr 21), a w pi ś mie z dnia 17. 03. 2008r. i w za łą cznikach do niego (dowód: karty nr 24 – 29) przekaza ł informacj ę na temat wysoko ś ci osi ą gni ę tego przychodu. Po otrzymaniu zawiadomienia o zako ń czeniu zbierania materia ł u dowodowego strona nie skorzysta ł a w wyznaczonym terminie z przys ł uguj ą cego jej prawa do zapoznania si ę z aktami sprawy. Prezes Urz ę du ustali ł nast ę puj ą cy stan faktyczny: Mariusz P. Firma Produkcyjno – Handlowo – Us ł ugowa „Mar-Gips” prowadzi dzia ł alno ść gospodarcz ą na podstawie wpisu do ewidencji dzia ł alno ś ci gospodarczej prowadzonej przez Wójta Gminy Ś wierklaniec pod numerem 8/2007 (dowód: karta nr 7). Przedsi ę biorca prowadzi w Mys ł owicach dzia ł alno ść dewelopersk ą , a przy zawieraniu łą cz ą cych si ę z ni ą umów przedwst ę pnych z konsumentami wykorzystuje wzór umowy. Analiza tre ś ci zgromadzonych umów tego typu wykaza ł a, ż e obejmowa ł y one postanowienia o nast ę puj ą cej tre ś ci: 1. „ZAMAWIAJ Ą CY zobowi ą zuje si ę do zawarcia umowy notarialnej zakupu nieruchomo ś ci ze SPRZEDAJ Ą CYM w nieprzekraczalnym terminie do dnia ...... W przypadku wcze ś niejszego zako ń czenia robót zwi ą zanych z wykonaniem stanu surowego zamkni ę tego, SPRZEDAJ Ą CY zawiadomi ZAMAWIAJ Ą CEGO listem poleconym o terminie zawarcia umowy notarialnej. Zamawiaj ą cy zobowi ą zuje si ę do dotrzymania w/w terminu. (...)”, 2. „(...) W razie braku porozumienia, spory b ę dzie rozstrzyga ł w ł a ś ciwy rzeczowo S ą d w Katowicach” (dowód: karty nr 10 – 12). Po otrzymaniu zawiadomienia o wszcz ę ciu niniejszego post ę powania przedsi ę biorca o ś wiadczy ł , ż e nie by ł o jego wol ą wprowadzanie do umów postanowie ń mog ą cych narusza ć interesy konsumentów, ż e nie mia ł ś wiadomo ś ci, i ż zakwestionowane regulacje mog ą by ć oceniane, jako krzywdz ą ce oraz, ż e nigdy nie otrzyma ł ż adnych skarg od swoich klientów (dowód: karta nr 15). W tych okoliczno ś ciach przedsi ę biorca przes ł a ł zmieniony wzór umowy przedwst ę pnej (dowód: karta nr 16), z którego ca ł kowicie wyeliminowano pierwsze z ww. 2 postanowie ń . Druga z kwestionowanych klauzul otrzyma ł a tre ść : „ Spory mog ą ce wynikn ąć przy wykonywaniu postanowie ń niniejszej umowy strony zobowi ą zuj ą si ę rozstrzygn ąć polubownie ”. W pi ś mie z dnia 14. 01. 2008r. przedsi ę biorca wskaza ł , ż e b ę dzie niniejszy wzorzec stosowa ć w obrocie w przysz ł o ś ci (dowód: karta nr 15). W za łą czeniu do pisma z dnia 24. 01. 2008r. (dowód: karta nr 20) przedsi ę biorca przed ł o ż y ł ponownie zmieniony wzór ww. umowy, z którego wyeliminowano powy ż ej przytoczone postanowienie zobowi ą zuj ą ce do wy łą cznie polubownego rozwi ą zywania sporów (dowód: karta nr 21). Z informacji zgromadzonych w toku niniejszego post ę powania wynika, ż e przedsi ę biorca nie jest ju ż zwi ą zany umowami przedwst ę pnymi zawartymi z wykorzystaniem wzorca zawieraj ą cego kwestionowane regulacje (dowód: karty nr 34 – 35). W pi ś mie z dnia 17. 03. 2008r. (dowód: karta nr 24) i w za łą czonych do niego dokumentach finansowych (dowód: karty nr 25 – 29) przedsi ę biorca przekaza ł informacje na temat osi ą gni ę tego przez niego w 2007r. przychodu i dochodu z ca ł ej prowadzonej dzia ł alno ś ci gospodarczej oraz przychodu z dzia ł alno ś ci deweloperskiej. Prezes Urz ę du zwa ż y ł , co nast ę puje: I. Stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów ochrona interesów przedsi ę biorców i konsumentów podejmowana w ramach dzia ł a ń Prezesa Urz ę du jest prowadzona w interesie publicznym. Dzia ł ania oparte na przepisach niniejszej ustawy s ą zatem podejmowane w interesie publicznym, w celu ochrony interesów zbiorowo ś ci, a nie wprost poszczególnych uczestników rynku. Naruszenie interesu publicznego stanowi bezwzgl ę dny warunek do uznania kompetencji Prezesa Urz ę du do rozstrzygni ę cia okre ś lonej sprawy. Interes publiczny zostaje naruszony wówczas, gdy oceniane dzia ł ania godz ą w interesy ogólnospo ł eczne i dotykaj ą szerokiego kr ę gu uczestników rynku i poprzez to powoduj ą zaburzenia w jego prawid ł owym funkcjonowaniu. Uwzgl ę dniaj ą c charakter praktyk opisanych w niniejszej decyzji nale ż a ł o stwierdzi ć , ż e w rozwa ż anej sprawie przes ł anka naruszenia interesu publicznoprawnego sformu ł owana w art. 1 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów zosta ł a spe ł niona. Badane praktyki przedsi ę biorcy, które opisano szczegó ł owo poni ż ej, godz ą w interesy nie tylko poszczególnych osób, ale przede wszystkim w interesy ogó ł u konsumentów, ca ł ej ich zbiorowo ś ci. Niekorzystne skutki prowadzonych przez przedsi ę biorc ę dzia ł a ń maj ą wp ł yw na szerok ą grup ę konsumentów, którzy zawarli z nim umowy rezerwacji. Stanowi ą one zagro ż enie tak ż e dla wszystkich tych konsumentów, którzy potencjalnie mog ą sta ć si ę kontrahentami przedsi ę biorcy, przeciwko któremu jest prowadzone niniejsze post ę powanie. Jego zachowania oddzia ł uj ą lub mog ą oddzia ł ywa ć na nieoznaczon ą grup ę osób, której sk ł ad ulega zmianom. Potencjalnie ka ż dy mo ż e bowiem zawrze ć umow ę przedwst ę pn ą dotycz ą c ą wybudowania i sprzeda ż y nieruchomo ś ci, co nara ż a szerok ą rzesz ę podmiotów na niekorzystne konsekwencje wymierzonych przeciwko nim praktyk. Doda ć nale ż y, ż e zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów ustawa ta reguluje zasady i tryb przeciwdzia ł ania praktykom naruszaj ą cym zbiorowe interesy konsumentów, je ż eli praktyki te wywo ł uj ą lub mog ą wywo ł ywa ć skutki na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Dla stwierdzenia, ż e dana praktyka godzi w zbiorowe interesy konsumentów wystarczaj ą ce jest wi ę c wykazanie, ż e potencjalnie istnia ł o zagro ż enie naruszenia interesów w skutek np. zastosowania okre ś lonego postanowienia w umowach z konsumentami w przypadku zaistnienia okre ś lonych okoliczno ś ci. 3 Aby mo ż liwe by ł o stwierdzenie naruszenia art. 24 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów musz ą kumulatywnie zosta ć spe ł nione nast ę puj ą ce przes ł anki: - okre ś lone zachowanie przedsi ę biorcy musi by ć bezprawne, - zachowanie to musi godzi ć w zbiorowe interesy konsumentów. Zachowanie nale ż y oceni ć jako bezprawne, gdy przedsi ę biorca podejmuje dzia ł ania sprzeczne z ustaw ą lub nie wykonuje obowi ą zków, które na nim ci ążą . Przyk ł ad takiego zachowania stanowi pos ł ugiwanie si ę w obrocie konsumenckim postanowieniami umownymi uznanymi za niedozwolone i wpisanymi do prowadzonego przez Prezesa Urz ę du rejestru postanowie ń wzorców umowy uznanych za niedozwolone (zwanego dalej tak ż e rejestrem). Do umów przedwst ę pnych zawieranych przez deweloperów stosuje si ę przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm., zwanej dalej tak ż e Kc). Przy ocenie ich regulacji uwzgl ę dnia si ę tak ż e postanowienia uznane za niedozwolone przez s ą dy, zasadniczo przez S ą d Okr ę gowy w Warszawie – S ą d Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dalej tak ż e SOKiK), a nast ę pnie wpisane do prowadzonego przez Prezesa Urz ę du rejestru. Zachowania przedsi ę biorców sprzeczne z regulacjami Kodeksu cywilnego oraz polegaj ą ce na stosowaniu klauzul abuzywnych figuruj ą cych w rejestrze, a zatem bezprawne, je ś li godz ą w zbiorowe interesy konsumentów mog ą zosta ć uznane za praktyki naruszaj ą ce zbiorowe interesy konsumentów, o jakich mowa w art. 24 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Druga z przes ł anek jest spe ł niona, gdy dane dzia ł anie lub zaniechanie przedsi ę biorcy godzi w interesy konsumentów, jako zbiorowo ś ci. Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów chroni interesy ogó ł u konsumentów, interesy nieograniczonej liczby podmiotów, których nie da si ę zidentyfikowa ć , interesy konsumentów, jako zjawiska o charakterze instytucjonalnym, zbiorowym. Jak wskazano powy ż ej zachowania przedsi ę biorcy dotycz ą interesów ca ł ej zbiorowo ś ci konsumentów, a zatem w niniejszym przypadku ta przes ł anka zosta ł a spe ł niona. Zagadnienie naruszenia zbiorowych interesów konsumentów nie b ę dzie oddzielnie poruszane przy poszczególnych praktykach wymienionych w punktach I 1 – 2 przedmiotowej decyzji, gdy ż w przypadku obu praktyk kwestia ta kszta ł tuje si ę identycznie, co uzasadnia odniesienie si ę do niniejszego problemu łą cznie w tym miejscu. 1. W § 2 ust. 3 umów przedwst ę pnych przedsi ę biorca zastosowa ł nast ę puj ą c ą regulacj ę : „ZAMAWIAJ Ą CY zobowi ą zuje si ę do zawarcia umowy notarialnej zakupu zabudowanej nieruchomo ś ci ze SPRZEDAJ Ą CYM w planowanym terminie do dnia ...... W przypadku wcze ś niejszego zako ń czenia robót, SPRZEDAJ Ą CY zawiadomi ZAMAWIAJ Ą CEGO listem poleconym o terminie zawarcia umowy notarialnej. ZAMAWIAJ Ą CY zobowi ą zuje si ę do dotrzymania tak wyznaczonego terminu. (...)”. Przedsi ę biorca pos ł uguje si ę opracowanym przez siebie wzorcem, który proponuje konsumentom do podpisania. Na mocy przedmiotowego postanowienia dopuszczono zako ń czenie robót w terminie wcze ś niejszym ni ż ko ń cowy podany w umowie i zobowi ą zano konsumenta do odbioru nieruchomo ś ci po otrzymaniu zawiadomienia okre ś laj ą cego dat ę zawarcia umowy przenosz ą cej jej w ł asno ść . Na okoliczno ść wcze ś niejszego wykonania umowy nie pozostawiono konsumentowi wyboru. Zostaje on wi ę c niejako zmuszony do odebrania ś wiadczenia przedstawianego przez przedsi ę biorc ę . Sytuacja taka mo ż e okaza ć si ę dla konsumenta problematyczna, gdy ż mo ż e łą czy ć si ę z konieczno ś ci ą wcze ś niejszego uzyskania ś rodków pieni ęż nych, a z uwagi na nieokre ś lony precyzyjnie termin konsument mo ż e by ć do tego nieprzygotowany z przyczyn nie le żą cych po jego stronie, lecz z powodu dzia ł a ń przedsi ę biorcy. Takie ukszta ł towanie badanego stosunku prawnego powoduje stworzenie dla konsumenta niekorzystnej sytuacji dlatego, ż e mo ż e on zosta ć nara ż ony na dodatkowe obci ąż enia finansowe, jak na przyk ł ad koszty kredytu, którego pierwotnie nie 4 planowa ł zaci ą ga ć albo utrata oprocentowania z lokaty oszcz ę dno ś ciowej. Powy ż sze okoliczno ś ci przemawiaj ą za tym, ż e pos ł uguj ą c si ę niniejsz ą klauzul ą przedsi ę biorca godzi w interesy konsumentów. Z tego wzgl ę du niniejsze postanowienie nale ż y uzna ć za sprzeczne z art. 385 1 § 1 Kc, zgodnie z którym postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wi ążą go, je ż eli kszta ł tuj ą jego prawa i obowi ą zki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, ra żą co naruszaj ą c jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne). Nie dotyczy to postanowie ń okre ś laj ą cych g ł ówne ś wiadczenia stron, w tym cen ę lub wynagrodzenie, je ż eli zosta ł y sformu ł owane w sposób jednoznaczny. Stosownie do art. 385 1 ust. 3 tej ustawy za nieuzgodnione indywidualnie uwa ż a si ę te postanowienia, na które konsument nie mia ł rzeczywistego wp ł ywu, w szczególno ś ci, gdy postanowienie to przej ę to ze wzorca, co ma miejsce w niniejszym przypadku. Postanowienie to narusza równie ż art. 385 3 pkt 19 Kc, który stanowi, ż e za niedozwolone uwa ż a si ę postanowienia umowne, które przewiduj ą wy łą cznie dla kontrahenta konsumenta jednostronne uprawnienie do zmiany, bez wa ż nych przyczyn, istotnych cech ś wiadczenia. Jak wskaza ł S ą d Apelacyjny w wyroku z dnia 26 kwietnia 2006r. (sygn. akt VI ACa 1209/05) klauzula jest abuzywna, gdy ra żą co narusza interesy konsumenta. Przytaczaj ą c argumentacj ę tego S ą du zawart ą w ww. wyroku nale ż y stwierdzi ć , ż e zasadniczo mo ż na przyj ąć , i ż chodzi o takie sytuacje, w których w ra żą cy sposób zostaje naruszona równowaga interesów stron umowy i to przez to, ż e jedna z nich wykorzystuje swoj ą przewag ę uk ł adaj ą c konkretny wzorzec. Do „ra żą cego” naruszenia interesów konsumentów dochodzi wówczas, gdy ma miejsce znaczne odchylenie przyj ę tego uregulowania od zasady uczciwego wywa ż enia praw i obowi ą zków. Jak wskaza ł S ą d Apelacyjny, dokonuj ą c oceny niniejszych kwestii nale ż y kierowa ć si ę zasadami wyra ż onymi w dyrektywie Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich, która w art. 3 przewiduje, ż e klauzula jest nieuczciwa, gdy naruszaj ą c zasad ę wzajemnego zaufania powoduje istotn ą i nieusprawiedliwion ą dysproporcj ą praw i obowi ą zków na niekorzy ść konsumenta. Poj ę cie ra żą cego naruszenia interesów konsumenta mo ż na uto ż samia ć z istotn ą i nieusprawiedliwion ą dysproporcj ą praw i obowi ą zków na jego niekorzy ść . W niniejszej sprawie zachodzi podejrzenie, ż e w wyniku zastosowania ww. regulacji mog ł o doj ść do krzywdz ą cego dla konsumentów uprzywilejowania przedsi ę biorcy, co jest niezgodne z zasadami uczciwego obrotu gospodarczego. W wyroku z dnia 04 sierpnia 2004r. (sygn. akt XVII AmC 44/03) SOKiK stwierdzi ł , ż e postanowienie dopuszczaj ą ce wcze ś niejsze wykonanie umowy jest niedozwolon ą klauzul ą umown ą . Na mocy niniejszego wyroku oceniana przez SOKiK klauzula zosta ł a wpisana do rejestru pod numerem 543, a jej tre ść jest nast ę puj ą : „ Terminy wykonania poszczególnych etapów robót oraz terminy p ł atno ś ci za nie, okre ś lone w Planie P ł atno ś ci mog ą ulec skróceniu, na co Inwestor wyra ż a zgod ę ”. W uzasadnieniu do przywo ł anego wyroku SOKiK podniós ł , ż e ww. klauzula pozwala w sposób dowolny i bez odwo ł ania si ę do ograniczenia zmian powodowanych wa ż nymi przyczynami zmienia ć termin wykonania umowy i co za tym idzie termin p ł atno ś ci. SOKiK zwróci ł uwag ę , ż e przyj ę cie takiego rozwi ą zania nie mo ż na uzasadnia ć tym, ż e co do zasady inwestorowi zale ż y na tym, ż eby jego dom zosta ł wybudowany jak najszybciej, skoro wi ąż e si ę to z przyspieszon ą p ł atno ś ci ą w terminie przez niego nieplanowanym. SOKiK stwierdzi ł , ż e stawia to konsumenta w niekorzystnej sytuacji, w której mo ż e on by ć nara ż ony na straty powodowane np. kosztami kredytu, utrat ą oprocentowania lokaty. Na gruncie takich ustale ń SOKiK orzek ł , ż e opisywana klauzula narusza art. 385 3 pkt 19 Kc. Pos ł ugiwanie si ę w obrocie konsumenckim klauzulami wpisanymi do rejestru jest zakazane prawem. Prezes Urz ę du mo ż e stwierdzi ć stosowanie przez przedsi ę biorc ę praktyki 5 naruszaj ą cej zbiorowe interesy konsumentów polegaj ą cej na pos ł ugiwaniu si ę postanowieniem wzorca umownego, które zosta ł o wpisane do rejestru, bez wzgl ę du na to, czy wpis dotyczy tego przedsi ę biorcy, przeciwko któremu jest prowadzone post ę powanie, czy te ż nie. S ą d Apelacyjny w Warszawie w wyroku z dnia 2 grudnia 2005r. (sygn. akt VI ACa 760/05) wskaza ł , ż e zgodnie z art. 23 a ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o ochronie konkurencji i konsumentów (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 244, poz. 2080 ze zm.) praktyk ą naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów jest pos ł ugiwanie si ę postanowieniem wpisanym do rejestru w oderwaniu od zagadnienia, czy wpis do rejestru powsta ł w zwi ą zku ze stosowaniem wzorca umowy przez ten podmiot, co do którego bada si ę stosowanie praktyki. S ą d Apelacyjny w Warszawie wskaza ł te ż , ż e naruszenie interesów konsumentów mo ż e nast ą pi ć w wyniku dzia ł a ń podmiotów, które stosuj ą klauzule abuzywne wpisane do rejestru, przy czym wpis do rejestru zwi ą zany jest z dzia ł aniami innych kontrahentów konsumentów. Podobne twierdzenie S ą d Apelacyjny zawar ł we wcze ś niejszym wyroku, tj. w orzeczeniu z dnia 29 wrze ś nia 2005r. (sygn. akt VI ACa 381/05), gdzie przywo ł uj ą c stanowisko S ą du Najwy ż szego wyra ż one w uchwale z dnia 19 grudnia 2003r. III CZP 95/03 (OSNC 2005/2/25), wskaza ł , ż e wyrok uwzgl ę dniaj ą cy powództwo przez uznanie postanowie ń wzorca umowy za niedozwolone i zakazanie ich stosowania ma, zgodnie z art. 479 43 Kodeksu post ę powania cywilnego (zwanego dalej tak ż e Kpc), od chwili wpisania do odpowiedniego rejestru, skutek tak ż e wobec osób trzecich. Zgodnie ze stanowiskiem SOKiK wyra ż onym w wyroku z dnia 25 maja 2005r. (sygn. akt XVII Ama 46/04), dla uznania, i ż okre ś lona klauzula jest niedozwolonym postanowieniem umownym wpisanym do rejestru klauzul niedozwolonych wystarczy stwierdzenie, ż e mie ś ci si ę ona w hipotezie klauzuli wpisanej do rejestru i nie jest konieczna literalna zgodno ść porównywanych klauzul. Czynnikiem przes ą dzaj ą cym o podobie ń stwie dwóch klauzul powinien by ć zatem zamiar, cel, jakiemu ma s ł u ż y ć kwestionowane postanowienie. Je ś li cel utworzenia spornej klauzuli odpowiada celowi sformu ł owania klauzuli uznanej za niedozwolon ą , oba zapisy mo ż na uzna ć za to ż same. Trafno ść wy ż ej opisanego stanowiska potwierdzi ł równie ż S ą d Najwy ż szy w uchwale z dnia 13 lipca 2006r. (sygn. III SZP 3/06). Pomimo, i ż powy ż ej przywo ł ane orzeczenia zapad ł y pod rz ą dami ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów z 2000r., to orzecznictwo to nale ż y uzna ć za aktualne tak ż e w bie żą cym stanie prawnym. Na gruncie obecnie obowi ą zuj ą cej ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów z 2007r. rozwa ż na kwestia zosta ł a uregulowana w analogiczny sposób, a zatem nie wyst ę puj ą ró ż nice, które nakazywa ł yby odmienn ą ocen ę prawn ą badanego zagadnienia. T ę cz ęść uzasadnienia, która dotyczy zasad uznawania poszczególnych klauzul za to ż same i mo ż liwo ś ci kwalifikowania okre ś lonych zachowa ń przedsi ę biorców za praktyki naruszaj ą ce zbiorowe interesy konsumentów polegaj ą ce na stosowaniu klauzul wpisanych do rejestru, nale ż y odnie ść tak ż e do praktyki opisanej w kolejnym punkcie niniejszej decyzji. W tym miejscu warto dodatkowo zwróci ć uwag ę , ż e w wyroku z dnia 19 czerwca 2002r. (sygn. akt XVII AmC 34/01) SOKiK orzek ł , ż e przy ocenie abuzywno ś ci klauzuli nie ma znaczenia sposób organizacji lub specyfiki dzia ł alno ś ci prowadzonej przez przedsi ę biorc ę , którego wzorzec podlega abstrakcyjnej kontroli w trybie s ą dowym, na co zwróci ł uwag ę S ą d Najwy ż szy w ww. uchwale z dnia 13 lipca 2006r. S ą d ten podniós ł , ż e uwzgl ę dniaj ą c ratio legis ustawy oraz kieruj ą c si ę potrzeb ą zapewnienia skuteczno ś ci przepisów implementuj ą cych w ł a ś ciwe dyrektywy unijne nale ż y zaakceptowa ć stanowisko, zgodnie z którym wpis postanowienia wzorca do rejestru skutkuje tym, ż e zakazane jest pos ł ugiwanie si ę wpisan ą klauzul ą we wszystkich wzorcach umów. Powy ż sze potwierdza to, ż e katalog niedozwolonych postanowie ń umownych zosta ł sformu ł owany w oderwaniu od rodzaju umowy lub ga łę zi gospodarki, w której umowa zosta ł a zawarta. Za takim rozwi ą zaniem zdaniem S ą du Najwy ż szego przemawiaj ą obok argumentów j ę zykowo – systemowych, wzgl ę dy celowo ś ciowe i funkcjonalne. Przyj ę cie takiego rozwi ą zania sprzyja unikni ę ciu sytuacji, w których zaistnia ł aby konieczno ść 6 prowadzenia kilku post ę powa ń , z których ka ż de musia ł oby zako ń czy ć si ę identycznym rozstrzygni ę ciem. S ą d Najwy ż szy podkre ś li ł , ż e je ż eli SOKiK uzna okre ś lon ą klauzul ę za niedozwolon ą i zostanie ona wpisana do rejestru, ka ż dy z przedsi ę biorców, który stosuje t ę klauzul ę w swoim wzorcu, dopuszcza si ę praktyki naruszaj ą cej zbiorowe interesy konsumentów. S ą d Najwy ż szy stwierdzi ł równie ż , ż e praktyki takiej dopuszcza si ę ka ż dy, kto stosuje klauzul ę w prawdzie nie identyczn ą pod wzgl ę dem j ę zykowym, ale wywo ł uj ą c ą to ż samy skutek. W niniejszym przypadku wykazano jednak dalej id ą c ą ostro ż no ść . Rozwa ż ono wi ę c okoliczno ść , z jakich umów pochodz ą porównywane klauzule. Oba rozwa ż ane postanowienia pochodz ą z umów zawieranych z konsumentami przez deweloperów, dotycz ą wybudowania nieruchomo ś ci. Na gruncie poczynionych ustale ń nale ż a ł o stwierdzi ć , ż e rozwa ż ane klauzule s ą to ż same. W zwi ą zku z tym postanowienie pochodz ą ce z wykorzystywanego w obrocie przez przedsi ę biorc ę wzorca nale ż a ł o uzna ć za podobne do ww. klauzuli wpisanej do rejestru. Jednocze ś nie pos ł ugiwanie si ę nim godzi ł o w interesy konsumentów, w zwi ą zku z czym dosz ł o do naruszenia art. 24 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Dla dokonania takiej kwalifikacji prawnej opisywanego czynu nie ma znaczenia, czy dotychczasowi klienci przedsi ę biorcy faktycznie zostali pokrzywdzeni, czy rzeczywi ś cie sk ł adali skargi, czy przedsi ę biorca skorzysta ł wzgl ę dem nich z uprawnienia do zmiany terminu spe ł nienia ś wiadcze ń , a zatem czy nast ą pi ł y okoliczno ś ci b ę d ą ce skutkiem pos ł ugiwania si ę rozwa ż an ą klauzul ą . Stosownie do art. 1 ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów przepisy tej ustawy znajduj ą bowiem zastosowanie tak ż e w przypadku, gdy dana praktyka wywo ł uje lub mo ż e wywo ł a ć skutki na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W toku prowadzonego post ę powania administracyjnego przedsi ę biorca poinformowa ł o wprowadzonej zmianie polegaj ą cej na wyeliminowaniu z wykorzystywanego przez niego wzorca umowy sprzecznego z prawem postanowienia zawartego pierwotnie w § 2 ust. 3. Przedsi ę biorca zobowi ą za ł si ę tak ż e do stosowania tak zmodyfikowanego wzorca w przysz ł o ś ci przy zawieraniu umów z konsumentami. O ś wiadczy ł on te ż , ż e nie jest zwi ą zany z konsumentem ż adn ą umow ą zawart ą z wykorzystaniem wzorca w pierwotnym brzmieniu. W tych okoliczno ś ciach nale ż a ł o stwierdzi ć , ż e z dniem 14. 01. 2008r. dosz ł o do zaniechania stosowania niniejszej praktyki. St ą d nale ż a ł o orzec, jak w punkcie I 1 sentencji tej decyzji. 2. Druga z praktyk ocenianych w ramach niniejszego post ę powania administracyjnego polega na pos ł ugiwaniu si ę w obrocie konsumenckim w umowach przedwst ę pnych nast ę puj ą cym postanowieniem umownym: „(...) W razie braku porozumienia, spory b ę dzie rozstrzyga ł w ł a ś ciwy dla siedziby rzeczowo S ą d w Katowicach”. Na mocy przedmiotowej regulacji zastrze ż ono, ż e w ł a ś ciwym do rozstrzygania ewentualnych sporów powsta ł ych na tle umowy b ę dzie wy łą cznie s ą d w Katowicach. W ł a ś ciwo ść miejscowa s ą du, który jest kompetentny do rozstrzygania sporów cywilnych, zosta ł a okre ś lona w przepisach Kodeksu post ę powania cywilnego (zwanej dalej tak ż e Kpc). Zasadniczo, zgodnie z art. 27 ust. 1 Kpc powództwo wytacza si ę przed s ą dem w ł a ś ciwym ze wzgl ę du na miejsce zamieszkania lub siedziby pozwanego. W rozwa ż anej sprawie, stosownie do tego przepisu, gdyby z powództwem wyst ę powa ł a przeciwko konsumentowi spó ł ka, musia ł aby to zrobi ć przed s ą dem oznaczonym wedle miejsca zamieszkania konsumenta. Stosownie do art. 34 Kpc w sprawach o ustalenie istnienia umowy, jej wykonanie, rozwi ą zanie lub uniewa ż nienie, jak te ż o odszkodowanie z powodu niewykonania lub nienale ż ytego wykonania umowy mo ż na wytoczy ć przed s ą dem wyznaczonym wed ł ug miejsca wykonania umowy. W niniejszej sprawie miejsce spe ł nienia przez konsumentów 7 ś wiadcze ń pieni ęż nych oznaczono wskazuj ą c odpowiedni rachunek bankowy, na jaki maj ą zosta ć wp ł acone stosowne op ł aty. Miejscem spe ł nienia ś wiadczenia przez przedsi ę biorc ę b ę dzie miejsce po ł o ż enia nieruchomo ś ci, której dotyczy umowa. Kwestionowan ą regulacj ę umown ą nale ż y uzna ć za klauzul ę abuzywn ą ze wzgl ę du na to, ż e ogranicza tak przedsi ę biorcy, jak i konsumentowi mo ż liwo ść wyboru s ą du, który zgodnie z przepisami Kodeksu post ę powania cywilnego trzeba uzna ć za w ł a ś ciwy do rozstrzygni ę cia sporu powsta ł ego na tle wi ążą cej ich umowy. Postanowienia ograniczaj ą ce mo ż liwo ść wytaczania powództw na podstawie przepisów o w ł a ś ciwo ś ci ogólnej oraz przemiennej uznawane s ą za niezgodne z ww. art. 385 1 § 1 Kc. Klauzule takie naruszaj ą równie ż art. 385 3 pkt 23 Kc, który stanowi, ż e za niedozwolone uwa ż a si ę postanowienia umowne, które wy łą czaj ą jurysdykcj ę s ą dów polskich lub poddaj ą spraw ę pod rozstrzygni ę cie s ą du polubownego polskiego lub zagranicznego albo innego organu, a tak ż e narzucaj ą rozpoznanie sprawy przez s ą d, który wedle ustawy nie jest miejscowo w ł a ś ciwy. Z sytuacj ą tak ą mamy do czynienia w rozwa ż anym przypadku. W wyroku z dnia 10 listopada 2004r. (sygn. akt XVII AmC 81/03) SOKiK orzek ł , ż e postanowienia tego typu stanowi ą zagro ż enie dla konsumentów w sytuacjach, gdy zmusza ł oby to ich do prowadzenia procesu przed s ą dem w odleg ł ej miejscowo ś ci. Nara ż a to konsumentów na niedogodno ś ci zwi ą zane z konieczno ś ci ą dotarcia do takiej miejscowo ś ci, co poci ą ga za sob ą konieczno ść poczynienia wi ę kszych nak ł adów finansowych oraz wywo ł uje potrzeb ę po ś wi ę cenia wi ę kszej ilo ś ci czasu. Kwestia niew ł a ś ciwego ukszta ł towania klauzuli prorogacyjnej wielokrotnie by ł a poddawana ocenie SOKiK. W zwi ą zku z tym w rejestrze postanowie ń wzorców umowy uznanych za niedozwolone figuruje wiele klauzul, na mocy których uznano za w ł a ś ciwy s ą d w konkretnym mie ś cie, w wyniku czego pomini ę te zosta ł y przepisy Kodeksu post ę powania cywilnego o w ł a ś ciwo ś ci s ą dowej. W odniesieniu do przedsi ę biorców dzia ł aj ą cych w bran ż y dotycz ą cej nieruchomo ś ci s ą to nast ę puj ą ce postanowienia: − „ Ewentualne spory wynik ł e z niniejszej umowy rozstrzygane b ę d ą przez w ł a ś ciwy s ą d w Poznaniu ”, które zosta ł o uznane za niedozwolone na mocy wyroku SOKiK z dnia 23 wrze ś nia 2004r. (sygn. akt XVII AmC 51/03), a nast ę pnie wpisane do rejestru pod numerem 691, − „ Do rozstrzygania sporów wynikaj ą cych z tej umowy w ł a ś ciwe b ę d ą s ą dy powszechne w Ł odzi .”, które zosta ł o uznane za niedozwolone na mocy wyroku SOKiK z dnia 27 marca 2006r. (sygn. akt XVII AmC 39/04), a nast ę pnie wpisane do rejestru pod numerem 772. Klauzula s ą dowa oceniana w ramach przedmiotowego post ę powania jest to ż sama z wy ż ej przytoczonymi postanowieniami wpisanymi do rejestru, gdy ż we wszystkich przywo ł anych regulacjach przyj ę to analogiczne rozwi ą zania. Z uwagi na to, ż e porównywane klauzule s ą to ż same, a praktyka polegaj ą ca na pos ł ugiwaniu si ę kwestionowan ą regulacj ą godzi w zbiorowe interesy konsumentów, nale ż a ł o j ą oceni ć jako niezgodn ą z art. 24 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Podobnie jak w przypadku pierwszej z klauzul opisanych w niniejszej decyzji, w czasie trwania przedmiotowego post ę powania przedsi ę biorca wyeliminowa ł z wykorzystywanego przez niego wzorca umowy zakwestionowan ą regulacj ę . Jednocze ś nie nie funkcjonuje ona w ż adnych umowach wcze ś niej zawartych z konsumentami. St ą d nale ż a ł o orzec, ż e z dniem 14. 01. 2008r. przedsi ę biorca doprowadzi ł do zaniechania stosowania praktyki opisanej w tym punkcie decyzji. II. Zgodnie z art. 106 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów Prezes Urz ę du mo ż e skorzysta ć z uprawnienia do na ł o ż enia na przedsi ę biorc ę stosuj ą cego praktyk ę 8 naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów kary pieni ęż nej w wysoko ś ci nie wi ę kszej ni ż 10% przychodu osi ą gni ę tego w roku rozliczeniowym poprzedzaj ą cym rok na ł o ż enia kary. Kara taka mo ż e by ć na ł o ż ona bez wzgl ę du na to, czy przedsi ę biorca dopu ś ci ł si ę naruszenia celowo, czy te ż nieumy ś lnie. Stosownie do art. 111 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów przy ustalaniu wysoko ś ci kar pieni ęż nych, w tym kar okre ś lonych w art. 106 tej ustawy, nale ż y uwzgl ę dni ć w szczególno ś ci okres, stopie ń oraz okoliczno ś ci naruszenia przepisów ustawy, a tak ż e uprzednie naruszenie przepisów ustawy. W punktach I 1 – 2 niniejszej decyzji stwierdzono stosowanie przez przedsi ę biorc ę praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów opisanych szczegó ł owo powy ż ej. Praktyki te polegaj ą na pos ł ugiwaniu si ę w obrocie konsumenckim klauzulami wpisanymi do rejestru niedozwolonych postanowie ń umownych, z których jedna dotyczy mo ż liwo ś ci zmiany terminu podpisania umowy stanowczej, a druga w ł a ś ciwo ś ci s ą du. Fakt, ż e wy ż ej opisane praktyki s ą zwi ą zane ze stosowaniem wzoru umowy zawieraj ą cego regulacje proponowane konsumentom wskazuje na powtarzalno ść zachowania przedsi ę biorcy i jego d ł ugotrwa ł y charakter. Zwa ż y ć te ż trzeba na wag ę umów zawieranych przez dewelopera, które łą cz ą si ę ze znacznymi obci ąż eniami finansowymi konsumentów i wysokim ryzykiem. Przywo ł ane okoliczno ś ci uzasadniaj ą na ł o ż enie na przedsi ę biorc ę kary pieni ęż nej. Wysoko ść osi ą gni ę tego przez przedsi ę biorc ę przychodu ustalono na podstawie przes ł anej przez niego deklaracji podatkowej (dowód: karty nr 25 – 29). Przychód osi ą gni ę ty przez przedsi ę biorc ę w 2007r. wyniós ł [ tajemnica przedsi ę biorstwa ] (pkt 1. a Za łą cznika Nr 1), a przychód z dzia ł alno ś ci deweloperskiej wyniós ł [ tajemnica przedsi ę biorstwa ] (pkt 1. b Za łą cznika Nr 1). Szacowna w oparciu o ww. dane maksymalna kara, jaka mog ł aby zosta ć w niniejszym przypadku na ł o ż ona, to [ tajemnica przedsi ę biorstwa ] (pkt 1. c Za łą cznika Nr 1). Przy ustalaniu wysoko ś ci kary Prezes Urz ę du wzi ął pod uwag ę okoliczno ść , ż e przedsi ę biorca dopu ś ci ł si ę naruszenia przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów po raz pierwszy. Zasi ę g terytorialny rozwa ż anych praktyk nale ż y oceni ć jako stosunkowo niewielki, gdy ż przedsi ę biorca dzia ł a jedynie na lokalnym rynku. Na wymiar kary wp ł yn ęł a te ż okoliczno ść , ż e w zakresie opisanym w punkcie I niniejszej decyzji przedsi ę biorca niezw ł ocznie po otrzymaniu zawiadomienia o wszcz ę ciu niniejszego post ę powania podj ął powy ż ej wskazane dzia ł ania maj ą ce na celu usuni ę cie uchybie ń . Zmieniaj ą c wzorzec umowy i nie b ę d ą c jednocze ś nie zwi ą zanym umowami zawartymi z wykorzystaniem wzoru w pierwotnym brzmieniu, przedsi ę biorca doprowadzi ł do zaniechania stosowania zarzuconych mu praktyk. W toku post ę powania przedsi ę biorca czynnie wspó ł dzia ł a ł z Prezesem Urz ę du sk ł adaj ą c wszystkie niezb ę dne dokumenty i wyja ś nienia. Okoliczno ś ci te nale ż y poczyta ć , jako ł agodz ą ce. Kara nak ł adana przez Prezesa Urz ę du na przedsi ę biorc ę , który dopu ś ci ł si ę stosowania praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów s ł u ż y podkre ś leniu naganno ś ci ocenianego zachowania. Przedsi ę biorca, jako profesjonalista powinien wiedzie ć , ż e okre ś laj ą c warunki umowne nie mo ż e stosowa ć praktyk godz ą cych w interesy s ł abszych uczestników rynku, jakimi s ą konsumenci. W prawdzie przedsi ę biorca podnosi ł , ż e nie mia ł ś wiadomo ś ci, i ż zastosowane przez niego regulacje mog ą zosta ć uznane za niezgodne z prawem, a jego celem w ż adnym wypadku nie by ł o dzia ł anie godz ą ce w interesy konsumentów, to dla stwierdzenia naruszenia art. 24 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nie jest konieczne poczynienie ustalenia, z którego wynika ł oby, ż e dzia ł anie przedsi ę biorcy by ł o celowe. Kwestia ta ma te ż jednak wp ł yw na wymiar wymierzanej kary. Decyduj ą c o na ł o ż eniu kary i jej wysoko ś ci wzi ę to pod uwag ę wszystkie ww. okoliczno ś ci, jak i mo ż liwo ś ci finansowe przedsi ę biorcy. Orzeczona kara powinna stanowi ć dolegliwo ść dla uczestnika niniejszego post ę powania, tak aby jej na ł o ż enie skutkowa ł o w przysz ł o ś ci zapobie ż eniem zaistnienia podobnych sytuacji. Z drugiej strony nale ż y te ż podkre ś li ć wymiar 9 edukacyjny i wychowawczy zastosowanego ś rodka oraz wyrazi ć nadziej ę , ż e odniesie on spodziewany skutek na przysz ł o ść . Poza wymiarem indywidualnym kary, nale ż y zwróci ć uwag ę na jej wymiar ogólny, funkcj ę odstraszaj ą c ą i wychowawcz ą w stosunku do innych uczestników rynku. W ś wietle powy ż szych okoliczno ś ci wysoko ść kary ustalono na poziomie 1500 z ł (s ł ownie: jednego tysi ą ca pi ę ciuset z ł otych), co stanowi [ tajemnica przedsi ę biorstwa ] (pkt 2. a Za łą cznika Nr 1) osi ą gni ę tego przez przedsi ę biorc ę w 2007r. przychodu, [ tajemnica przedsi ę biorstwa ] (pkt 2. b Za łą cznika Nr 1) maksymalnego wymiaru kary oraz [ tajemnica przedsi ę biorstwa ] (pkt 2. c Za łą cznika Nr 1) przychodu osi ą gni ę tego z dzia ł alno ś ci deweloperskiej. W ocenie Prezesa Urz ę du kara wymierzona w tej wysoko ś ci jest adekwatna do stopnia naruszenia przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Prezes Urz ę du, kieruj ą c si ę potrzeb ą zdecydowanego przeciwdzia ł ania stosowaniu praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów uzna ł , ż e orzeczona kara powinna stanowi ć dolegliwo ść dla uczestnika niniejszego post ę powania. W tym przypadku kara powinna spe ł ni ć jednak przede wszystkim funkcj ę prewencyjn ą i wychowawcz ą , tak aby zapobiec w przysz ł o ś ci naruszeniom przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Wobec powy ż szego orzeczono jak w punkcie II sentencji. III. Zgodnie z art. 80 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów Prezes Urz ę du rozstrzyga o kosztach w drodze postanowienia, które mo ż e by ć zamieszczone w decyzji ko ń cz ą cej post ę powanie. W my ś l art. 77 ust. 1 tej ustawy, je ż eli w wyniku post ę powania Prezes Urz ę du stwierdzi ł naruszenie przepisów ustawy, przedsi ę biorca, który dopu ś ci ł si ę tego naruszenia, jest obowi ą zany ponie ść koszty post ę powania. Niniejsze post ę powanie w sprawie stosowania przez przedsi ę biorc ę praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów zosta ł o wszcz ę te z urz ę du, a w jego wyniku Prezes Urz ę du w punkcie I 1 – 2 sentencji decyzji stwierdzi ł naruszenie przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Kosztami niniejszego post ę powania s ą wydatki zwi ą zane z korespondencj ą prowadzon ą przez Prezesa Urz ę du z przedsi ę biorc ą . W zwi ą zku z powy ż szym postanowiono obci ąż y ć ww. spó ł k ę kosztami post ę powania w wysoko ś ci 50 z ł (s ł ownie: pi ęć dziesi ę ciu z ł otych). Zgodnie z art. 112 ust. 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów kar ę pieni ęż n ą nale ż y ui ś ci ć w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia si ę niniejszej decyzji na konto Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów: NBP o/o Warszawa Nr 51101010100078782231000000. Koszty niniejszego post ę powania przedsi ę biorca obowi ą zany jest wp ł aci ć na konto Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Warszawie w NBP o/o Warszawa Nr 51101010100078782231000000. Stosownie do tre ś ci art. 81 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w zwi ą zku z art. 479 28 § 2 Kpc – od niniejszej decyzji przys ł uguje odwo ł anie do S ą du Okr ę gowego w Warszawie – S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie dwutygodniowym od dnia jej dor ę czenia, za po ś rednictwem Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów - Delegatury Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Katowicach. W przypadku jednak kwestionowania wy łą cznie postanowienia o kosztach zawartego w punkcie III niniejszej decyzji, stosownie do art. 81 ust. 5 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w zwi ą zku z 479 28 § 1 pkt 2 Kpc, nale ż y wnie ść za ż alenie do S ą du 10 Okr ę gowego w Warszawie – S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów, za po ś rednictwem Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatury Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Katowicach w terminie tygodnia od dnia dor ę czenia niniejszej decyzji. DYREKTOR DELEGATURY URZ Ę DU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW W KATOWICACH Maciej Fragsztajn 11