RKT-13/2014

Katowice, dn. 24 czerwca 2014 r. RKT-430-02/14/BP DECYZJA Nr RKT-13/2014 Stosownie do art. 33 ust. 6 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 1 lipca 2009 r. w sprawie właściwości miejscowej i rzeczowej delegatur Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz. U. Nr 107, poz. 887) po przeprowadzeniu wszczętego z urzędu postępowania w sprawie nałoŜenia kary pienięŜnej przeciwko Maciejowi Kazieczko prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą Centralny Ośrodek Monitorowania Instalacji Obiektów Budowlanych Maciej Kazieczko w Bytomiu – w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: I. na podstawie art. 106 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nakłada się na Macieja Kazieczko prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Centralny Ośrodek Monitorowania Instalacji Obiektów Budowlanych Maciej Kazieczko w Bytomiu karę pienięŜną w wysokości 2.073,60 złotych (dwóch tysięcy siedemdziesięciu trzech złotych 60/100), co stanowi równowartość 500 euro (pięciuset euro), za nieudzielenie informacji Ŝądanych przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów na podstawie art. 50 ww. ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w toku postępowania wyjaśniającego o sygn. akt RKT-405-23/13/BP mającego na celu wstępne ustalenie, czy miało miejsce naruszenie chronionych prawem interesów konsumentów uzasadniające podjęcie działań określonych w odrębnych ustawach oraz mające na celu wstępne ustalenie, czy nastąpiło naruszenie uzasadniające wszczęcie postępowania w sprawie zakazu stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, II. na podstawie art. 77 ust. 1 i art. 80 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz na podstawie art. 263 § 1 i art. 264 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), w związku z art. 83 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, postanawia się obciąŜyć Macieja Kazieczko prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Centralny Ośrodek Monitorowania Instalacji Obiektów Budowlanych Maciej Kazieczko w Bytomiu, kosztami opisanego na wstępie postępowania oraz zobowiązuje się tego przedsiębiorcę do zwrotu Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów kosztów postępowania w kwocie 25 zł (dwudziestu pięciu złotych), w terminie 14 dni od uprawomocnienia się niniejszej decyzji. Uzasadnienie W imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwanego daje takŜe „Prezesem Urzędu”) w dn. 25 marca 2014 r. Postanowieniem Nr 1 wszczęte zostało z urzędu postępowanie w sprawie nałoŜenia na Macieja Kazieczko prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Centralny Ośrodek Monitorowania Instalacji Obiektów Budowlanych Maciej Kazieczko w Bytomiu (zwanego dalej takŜe „przedsiębiorcą”), kary pienięŜnej za nieudzielenie informacji Ŝądanych przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów na podstawie art. 50 ww. ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA W KATOWICACH 2 toku postępowania wyjaśniającego o sygn. akt RKT-405-23/13/BP mającego na celu wstępne ustalenie, czy miało miejsce naruszenie chronionych prawem interesów konsumentów uzasadniające podjęcie działań określonych w odrębnych ustawach oraz mające na celu wstępne ustalenie, czy nastąpiło naruszenie uzasadniające wszczęcie postępowania w sprawie zakazu stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów (dowód: karty nr 1-2). Postanowieniem nr 2 z dn. 25 marca 2014 r. zaliczono w poczet dowodów dokumenty uzyskane przez Prezesa Urzędu w toku ww. postępowania wyjaśniającego (dowód: karta nr 4). Postanowienie nr 1 wraz z zawiadomieniem o wszczęciu postępowania w sprawie nałoŜenia kary pienięŜnej, a takŜe Postanowienie nr 2 wraz z zawiadomieniem o zaliczeniu w poczet dowodów w postaci dokumentów, zostało doręczone przedsiębiorcy w dniu 28 marca 2014 r. (dowód: karta nr 25’). Przedsiębiorca w Ŝaden sposób nie ustosunkował się do zawiadomienia o wszczęciu przeciwko niemu niniejszego postępowania. Pismem z dn. 10 czerwca 2014 r. przedsiębiorca został zawiadomiony o zakończeniu zbierania materiału dowodowego (dowód: karta nr 33). W wyznaczonym terminie nie skorzystał z uprawnienia do zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym. Prezes Urzędu ustalił, co następuje: Maciej Kazieczko prowadzi działalność gospodarczą pod firmą Centralny Ośrodek Monitorowania Instalacji Obiektów Budowlanych Maciej Kazieczko w Bytomiu, na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (zwanego dalej takŜe „CEIDG”). Przedmiotem jego działalności jest m.in. Pozostała działalność profesjonalna, naukowa i techniczna, gdzie indziej niesklasyfikowana (dowód: karta nr 28). W dn. 27 czerwca 2013 r., na podstawie art. 48 ust. 1 i 2 pkt. 2 i 5 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331 z późn. zm.) oraz stosownie do art. 33 ust. 6 tej ustawy, w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, wszczęte zostało z urzędu postępowanie wyjaśniające w sprawie wstępnego ustalenia, czy miało miejsce naruszenie chronionych prawem interesów konsumentów uzasadniające podjęcie działań określonych w odrębnych ustawach oraz mające na celu wstępne ustalenie, czy nastąpiło naruszenie uzasadniające wszczęcie postępowania w sprawie zakazu stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów przez Macieja Kazieczko prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Centralny Ośrodek Monitorowania Instalacji Obiektów Budowlanych Maciej Kazieczko w Bytomiu. Pismem z dn. 19 listopada 2013 r. wezwano przedsiębiorcę, na podstawie art. 50 w związku z art. 48 ust. 1 i 2 pkt 2 i 5 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów oraz stosownie do art. 33 ust. 6 tej ustawy, w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, do przekazania w terminie 7 dni od dnia otrzymania tego pisma informacji i dokumentów odnośnie tego, Ŝe w piśmie z dn. 26 lipca 2013 r. wskazał, iŜ z uwagi na fakt, Ŝe jego działalność jest na wstępnym etapie to nie posiada on jeszcze podpisanych umów z konsumentami. Do pisma z dn. 26 września 2013 r. zostały przez niego załączone trzy umowy z konsumentami zawarte w oparciu o treść wzorca POB-5l, na których widnieją odpowiednio daty – 7 czerwca 2013 r. oraz 22 lipca 2013 r. W związku z tym zwrócono się do przedsiębiorcy o jednoznaczne wyjaśnienie powstałych rozbieŜności, a takŜe o wskazanie całkowitej ilości umów zawartych z konsumentami w oparciu o treść wzorca POB-5l, jak równieŜ w oparciu o treść innych wzorców o ile przedsiębiorca stosuje je w obrocie konsumenckim. Na przedmiotowe wezwanie przedsiębiorca odpowiedział dopiero 3 pismem z dn. 31 grudnia 2013 r., które wpłynęło do tut. Delegatury w dn. 9 stycznia 2014 r. (po ponownym wezwaniu z dn. 6 grudnia 2013 r. oraz ostatecznym wezwaniu w dn. 27 grudnia 2013 r. – dowód: karty nr 6-13). W ww. wezwaniach wyjaśniono przedsiębiorcy, Ŝe powyŜsze informacje i dokumenty są niezbędne do wstępnego ustalenia, czy miało miejsce naruszenie przez Macieja Kazieczko prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Centralny Ośrodek Monitorowania Instalacji Obiektów Budowlanych Maciej Kazieczko w Bytomiu chronionych prawem interesów konsumentów uzasadniające podjęcie działań określonych w odrębnych ustawach oraz czy nastąpiło naruszenie uzasadniające wszczęcie postępowania w sprawie zakazu stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Przedsiębiorcę poinformowano takŜe, Ŝe zgodnie z art. 51 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów dowodem z dokumentu w postępowaniu przed Prezesem Urzędu moŜe być tylko oryginał dokumentu lub jego kopia poświadczona przez organ administracji publicznej, notariusza, adwokata, radcę prawnego lub upowaŜnionego pracownika przedsiębiorcy. Poinformowano go równieŜ, Ŝe nieudzielenie informacji lub udzielenie informacji nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd, moŜe spowodować nałoŜenie przez Prezesa Urzędu na przedsiębiorcę kary pienięŜnej określonej w art. 106 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów (dowód: karty nr 6, 9 oraz 11). Następnie w dn. 15 stycznia 2014 r., na podstawie art. 50 w związku z art. 48 ust. 1 i 2 pkt 2 i 5 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów oraz stosownie do art. 33 ust. 6 tej ustawy, w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, wysłano do przedsiębiorcy listem poleconym pisemne wezwanie , w którym wezwano go do przekazania – w terminie 7 dni od dnia otrzymania pisma – następujących informacji i dokumentów: 1. wskazanie adresu siedziby centrali Centralnego Ośrodka Monitorowania Instalacji Obiektów Budowlanych (zwanego dalej takŜe „COMIOB”) oraz adresu siedzib poszczególnych delegatur COMIOB, 2. opisanie struktury organizacyjnej COMIOB – w tym wskazanie na jakiej podstawie prawnej została powołana do Ŝycia ta jednostka, wskazanie organu nadzoru nad tą jednostką oraz podanie liczby zatrudnionych inspektorów ds. kontroli (w centrali COMIOB, jak i w poszczególnych delegaturach), 3. wyjaśnienie czy w jakiejś innej formie – aniŜeli formularza zawierającego przypisy i wyjaśnienia – zawierane są z konsumentami umowy dotyczące kontroli obiektów budowlanych, 4. wskazanie podstaw faktycznych i prawnych wykorzystywania w działalności gospodarczej dotyczącej kontroli obiektów budowlanych oznaczenia „gov”. Tego typu oznaczenia widnieją w szczególności na stronie internetowej (w tym w adresie serwisu comiob.pl) oraz w adresach skrzynek emailowych delegatur, 5. wskazanie podstaw faktycznych i prawnych wykorzystywania w Pana działalności gospodarczej oznaczenia „bip” – biuletyn informacji publicznej, 6. wyjaśnienie czy pozostałe delegatury COMIOB równieŜ wykorzystują w swojej działalności dokument „Informacja O MoŜliwości Przeprowadzenia Kontroli Obowiązkowego Przeglądu Instalacji Domu W (…) Przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego (PINB)”, a w sytuacji odpowiedzi twierdzącej zwracamy się o przedstawienie tych dokumentów wraz z pieczęciami delegatur, 4 7. przedstawienie, na dzień odpowiedzi na niniejsze pismo, całkowitej ilości zawartych umów z konsumentami oparciu o treść wzorca POB-5l przez poszczególne delegatury COMIOB. Zwracamy się równieŜ o wskazanie czy delegatury zawierają z konsumentami umowy dotyczące kontroli obiektów budowlanych na podstawie innych wzorców umownych (formularzy), a w sytuacji odpowiedzi twierdzącej zwracamy się o przedstawienie tych wzorców umów wraz z określeniem ilości zawartych umów z konsumentami przez poszczególne delegatury COMIOB, 8. określenie wysokości globalnego przychodu uzyskanego przez Pana w 2013 r. tytułu działalności gospodarczej oraz przedstawienie na tę okoliczność stosownego zeznania podatkowego (dot. PIT-28, PIT-36 etc.) lub innego dokumentu potwierdzającego osiągnięty przez Pana przychód. W sytuacji niemoŜności udzielenia precyzyjnych informacji zwracamy się o podanie danych szacunkowych, 9. W zakresie poniŜej wymienionych postanowień umownych wzorca umowy „POB-5l” zwrócono się do przedsiębiorcy o wskazanie podstaw faktycznych i prawnych ich stosowania, mając na uwadze, iŜ zgodnie z art. 385 1 § 1 in principio ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. kodeks cywilny (tj. Dz. U. z 2014 r., poz. 121) „Postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wiąŜą go, jeŜeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, raŜąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne)”: a. „Koszt wezwania 25 zł” – wyjaśnienie nr 8, b. „Kara umowna za brak wpłaty po wezwaniu do zapłaty 1000,00 zł” – wyjaśnienie nr 8, c. „Brak udostępnienia obiektu w wyznaczonym terminie spowoduje ponowne naliczenie za przegląd w nowo wyznaczonym terminie” – wyjaśnienie nr 9, d. „WyraŜam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U.202.101.926)”, oraz przekazywanie podmiotom ubezpieczeniowym oraz jednostkom i organizacjom bezpośrednio związanym z art. 62 i 63 ustawy prawa budowlanego” – wyjaśnienie nr 10, e. „Wszystkie podane koszty są cenami brutto (VAT 8% zgodnie z KOB11) i mogą ulec zmianie w kolejnych latach o zmiany poziomu inflacji ogłaszanej przez GUS oraz zmiana stawki podatku VAT od towarów i usług w trakcie realizacji przeglądów” – wyjaśnienie nr 10. Podobnie jak w wezwaniach z dn. 19 listopada 2013 r., z dn. 6 i 27 grudnia 2013 r., wyjaśniano przedsiębiorcy, Ŝe informacje i dokumenty jakich Ŝąda Prezes Urzędu w tym wezwaniu są niezbędne do wstępnego ustalenia, czy miało miejsce naruszenie przez Macieja Kazieczko prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Centralny Ośrodek Monitorowania Instalacji Obiektów Budowlanych Maciej Kazieczko w Bytomiu chronionych prawem interesów konsumentów uzasadniające podjęcie działań określonych w odrębnych ustawach oraz czy nastąpiło naruszenie uzasadniające wszczęcie postępowania w sprawie zakazu stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Przedsiębiorcę poinformowano takŜe o wymogach uregulowanych w art. 51 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, jak równieŜ o sankcjach wynikających z tytułu nieudzielenia informacji lub udzielenia informacji nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd, o których mowa w art. 106 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów (dowód: karty nr 14-15). Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone przedsiębiorcy w dn. 21 stycznia 2014 r. (dowód: karta nr 17). W związku z nieudzieleniem odpowiedzi na to wezwanie w dn. 10 lutego 2014 r. do przedsiębiorcy wysłano ponowne wezwanie do udzielenia informacji i dokumentów, takich 5 samych jak wymienione w wezwaniu z dn. 15 stycznia 2014 r., w terminie 5 dni od dnia otrzymania pisma (dowód: karty nr 18-19). Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone przedsiębiorcy w dn. 14 lutego 2014 r. (dowód: karta nr 21). We wskazanym terminie przedsiębiorca nie udzielił odpowiedzi na to wezwanie. W tym stanie rzeczy w dn. 27 lutego 2014 r. do przedsiębiorcy wysłano ostateczne wezwanie do udzielenia informacji i dokumentów, takich samych jak wymienione w piśmie z dn. 15 stycznia 2014 r. oraz z dn. 10 lutego 2014 r., w terminie 3 dni od dnia otrzymania pisma (dowód: karty nr 22-23). Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone przedsiębiorcy w dn. 6 marca 2014 r. (dowód: karta nr 25). Do dnia dzisiejszego Prezes Urzędu nie otrzymał odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie. Równocześnie wszystkie kierowane do przedsiębiorcy wezwania zawierały nazwę i adres wzywającego organu administracyjnego oraz zostały zaopatrzone podpisem pracownika organu wzywającego, z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska słuŜbowego podpisującego. Ponadto ze wszystkich uwzględnianych wezwań jasno wynikało, Ŝe odpowiedzi naleŜy udzielić na piśmie i nie jest wymagane osobiste stawiennictwo. W oparciu o dokonane ustalenia zwaŜono, co następuje: Ad I. Stosownie do art. 50 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów przedsiębiorcy są obowiązani do przekazywania wszelkich koniecznych informacji i dokumentów na Ŝądanie Prezesa Urzędu. Realizacja zadań spoczywających na Prezesie Urzędu podejmowanych w interesie publicznoprawnym wymaga współdziałania ze strony przedsiębiorców. Zgodnie z art. 106 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Prezes Urzędu moŜe nałoŜyć na przedsiębiorcę, w drodze decyzji, karę pienięŜną w wysokości stanowiącej równowartość do 50.000.000 euro, jeŜeli przedsiębiorca ten choćby nieumyślnie nie udzielił informacji Ŝądanych przez Prezesa Urzędu na podstawie art. 12 ust. 3, art. 19 ust. 3 lub art. 50 bądź udzielił nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd informacji. Przepis art. 50 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów zobowiązuje przedsiębiorców do przekazywania Prezesowi Urzędu na jego Ŝądanie wszelkich koniecznych informacji i dokumentów. W myśl art. 50 ust. 2 powołanej ustawy Ŝądanie to powinno zawierać określone elementy, a mianowicie: wskazanie zakresu informacji, wskazanie celu Ŝądania, wskazanie terminu udzielenia informacji, a takŜe pouczenie o sankcjach za nieudzielenie informacji lub za udzielenie informacji nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd. W uzasadnieniu wyroku z dn. 7 kwietnia 2004 r. (sygn. akt III SK 31/2004) Sąd NajwyŜszy wskazał, Ŝe obowiązek udzielenia informacji jest moŜliwy do zrealizowania (z zagroŜeniem sankcją za jego naruszenie) tylko wówczas, gdy skierowane do przedsiębiorcy Ŝądanie określa wszystkie elementy wymienione w art. 50 ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Opinia ta została powołana takŜe w wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 29 września 2011 r. (sygn. akt XVII AmA 68/10). Pisma Prezesa Urzędu kierowane do przedsiębiorcy spełniały wyŜej określone wymogi. W kaŜdym z nich wskazano zakres Ŝądanych informacji i pouczono przedsiębiorcę o tym, Ŝe w przypadku nieudzielenia informacji lub udzielenia informacji nieprawdziwych albo wprowadzających w błąd, na mocy art. 106 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów będzie mogła zostać na niego nałoŜona kara pienięŜna. KaŜde wezwanie zawierało podstawę prawną Ŝądania, termin na udzielenie odpowiedzi i wyjaśnienie celu Ŝądania, którym było uzyskanie informacji i dokumentów niezbędnych do prowadzonego 6 postępowania wyjaśniającego mającego na celu wstępne ustalenie, czy miało miejsce naruszenie chronionych prawem interesów konsumentów uzasadniające podjęcie działań określonych w odrębnych ustawach oraz mające na celu wstępne ustalenie, czy nastąpiło naruszenie uzasadniające wszczęcie postępowania w sprawie zakazu stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów przez Macieja Kazieczko prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Centralny Ośrodek Monitorowania Instalacji Obiektów Budowlanych Maciej Kazieczko w Bytomiu. Ponadto wszystkie kierowane do przedsiębiorcy pisma zawierały niezbędne elementy określone w art. 54 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm. – zwanej dalej takŜe k.p.a.). Ponadto kaŜde z ww. pism Prezesa Urzędu wysłano na adres przedsiębiorcy, zamieszczony w CEIDG. Na podstawie art. 25 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 672) wpisowi do CEIDG podlega oznaczenie miejsca zamieszkania i adresu zamieszkania przedsiębiorcy, adres do doręczeń przedsiębiorcy oraz adresy, pod którymi jest wykonywana działalność gospodarcza, w tym adres głównego miejsca wykonywania działalności i oddziału, jeŜeli został utworzony. Na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy CEIDG udostępnia zawarte w niej dane i informacje określone w art. 25 ust. 1, z wyjątkiem numeru PESEL, daty urodzenia oraz adresu zamieszkania, o ile nie jest on taki sam jak miejsce wykonywania działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 33 zd. 1 tej ustawy domniemywa się, Ŝe dane wpisane do CEIDG są prawdziwe. Na podstawie art. 38 ust. 1 tej ustawy dane i informacje udostępniane przez CEIDG są jawne, kaŜdy ma prawo dostępu do danych i informacji udostępnianych przez CEIDG. W tym zakresie naleŜy wskazać, Ŝe pomimo doręczenia trzech pism (z dn. 15 stycznia 2014 r. oraz z dn. 10 i 27 lutego 2014 r.), w których precyzyjnie określono zakres stawianych Ŝądań i konsekwencje braku udzielenia odpowiedzi, Prezes Urzędu nie uzyskał Ŝadnych informacji ani dokumentów, o które się zwrócił. Odnośnie zaś nieudzielenia przez przedsiębiorcę odpowiedzi w terminie na wezwania z dn. 19 listopada 2013 r. oraz z dn. 6 i 27 grudnia 2013 r., naleŜy wskazać, Ŝe w uzasadnieniu wyroku z dn. 7 maja 2014 r. (sygn. akt XVII AmA 20/13) Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów podkreślił, Ŝe „(…) Brak reakcji ze strony przedsiębiorcy w zakreślonym mu terminie musi być w tych okolicznościach traktowany jako nieudzielenie informacji o jakim mowa w art. 106 ust 2 pkt 2 uokik. Późniejsze udzielenie informacji takŜe nie moŜe skutkować zwolnieniem od odpowiedzialności, gdyŜ brakiem udzielenia informacji jest takŜe nieudzielenie informacji w wyznaczonym terminie, który UOKiK zakreślił Spółce na wykonanie wezwania. Sąd aprobuje w tym zakresie pogląd wyraŜony przez Sąd NajwyŜszy w wyroku z dnia 7.04.2004 r., IIISK 31/04, w którym Sąd ten stwierdził, iŜ pojęcie „udzielenie informacji" jest istotnym elementem konstrukcyjnym ustawowego obowiązku przedsiębiorcy, a naruszenie wyznaczonego terminu stanowi przesłankę do nałoŜenia kary pienięŜnej jako naruszenie obowiązku procesowego, Choć art.106 ust.2 pkt 2 u.o.k.k stanowi wyraźnie o nałoŜeniu kary pienięŜnej w razie nieudzielenia informacji lub udzielenia informacji nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd, nie mówiąc wprost o sankcjonowaniu karą pienięŜną przekroczenia przez przedsiębiorcę terminu na udzielenie informacji, to oczywistym jest, Ŝe sformułowanie „nieudzielenie informacji" oznacza w kontekście celu tego przepisu, jego istotnego sensu normatywnego, zarówno nieudzielenie informacji w ogóle, jak i udzielenie informacji po wyznaczonym przez organ antymonopolowy terminie, zwaŜywszy Ŝe przekazanie Prezesowi UOKiK stosownych informacji ma słuŜyć sprawnemu i efektywnemu przeprowadzeniu postępowania antymonopolowego (…).”. Przedsiębiorca pomimo prawidłowego doręczania mu wysyłanych 7 wezwań zwlekał z udzielaniem na nie odpowiedzi. Co prawda udzielił w końcu odpowiedzi na wysyłane do niego pisma, ale uczynił to dopiero po otrzymaniu ostatecznego wezwania z dn. 27 grudnia 2013 r. Dokumenty i informacje, których przedstawienia Ŝądał Prezes Urzędu miały (w zakresie nieudzielenia w terminie odpowiedzi na wezwania z dn. 19 listopada 2013 r. oraz z dn. 6 i 27 grudnia 2013 r.), a w zakresie nieudzielenia odpowiedzi na wezwania z dn. 15 stycznia 2014 r. oraz 10 i 27 lutego 2014 r. mają istotne znaczenie dla wstępnego ustalenia, czy w ramach prowadzonej działalności przedsiębiorca nie dokonuje naruszenia przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, które uzasadniałoby wszczęcie postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów lub teŜ uzasadniałoby podjęcie działań określonych w odrębnych ustawach. Ich brak uniemoŜliwił zgromadzenie niezbędnego materiału dowodowego, powaŜnie utrudniając sprawne i efektywne przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego. Zaniechanie przedsiębiorcy skutkowało niemoŜnością dochowania ustawowego terminu zakończenia tego postępowania określonego w art. 48 ust. 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. godnie z tym przepisem, postępowanie wyjaśniające nie powinno trwać dłuŜej niŜ 30 dni, a w sprawach szczególnie skomplikowanych – nie dłuŜej niŜ 60 dni od dnia jego wszczęcia. Zgodnie z art. 106 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Prezes Urzędu moŜe nałoŜyć na przedsiębiorcę, w drodze decyzji, karę pienięŜną w wysokości stanowiącej równowartość do 50.000.000 euro, jeŜeli przedsiębiorca ten choćby nieumyślnie nie udzielił informacji Ŝądanych przez Prezesa Urzędu na podstawie art. 50 ustawy. Stosownie do art. 5 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów wartość euro, o której mowa w przepisach ustawy, podlega przeliczeniu na złote według kursu średniego walut obcych ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roku kalendarzowego poprzedzającego rok nałoŜenia kary. Średni kurs waluty euro w dniu 31 grudnia 2013 r. wyniósł 4,1472 złotych 1 . Celem kary pienięŜnej nałoŜonej na podstawie art. 106 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów jest zdyscyplinowanie uczestników i ekonomia postępowania prowadzonego w interesie publicznym. Kary pienięŜne nakładane przez Prezesa Urzędu w związku z nieudzieleniem informacji mają charakter represyjny – stanowią sankcję za naruszenie ustawowego obowiązku udzielania informacji na Ŝądanie Prezesa Urzędu oraz prewencyjny – zapobiegający podobnym naruszeniom w przyszłości i zniechęcający do takiego naruszenia. ZagroŜenie zaś karami, czyli potencjalna moŜliwość ich nałoŜenia, nadaje karom pienięŜnym charakter dyscyplinujący. W interesie Prezesa Urzędu leŜy zapobieganie sytuacjom, w których przedsiębiorcy poprzez nieudzielenie informacji opóźniają lub uniemoŜliwiają realizację jego zadań ustawowych. NałoŜenie kary na podstawie art. 106 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów odbywa się w trybie uznania administracyjnego. O tym, czy w konkretnej sprawie na konkretnego przedsiębiorcę nałoŜona zostanie kara pienięŜna decyduje więc Prezes Urzędu. W niniejszej sprawie Prezes Urzędu uznał, Ŝe jej okoliczności w pełni uzasadniają nałoŜenie na przedsiębiorcę kary pienięŜnej. Mając na względzie brak reakcji przedsiębiorcy na kierowane do niego wezwania, zawierające pouczenia o sankcjach prawnych za niezastosowanie się do nich, Prezes Urzędu ocenił, Ŝe przedsiębiorca umyślnie uchylał się od obowiązku udzielenia informacji, tj. co najmniej przewidywał moŜliwość naruszenia art. 50 1 Źródło: http://nbp/home.aspx?f=/kursy/kursy_archiwum.html 8 ust. 1 ustawy i godził się z tym. Nie moŜe budzić wątpliwości okoliczność, Ŝe przedsiębiorca miał świadomość spoczywającego na nim obowiązku przekazania dokumentów i informacji w określonym terminie. Art. 106 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy nie przesądza bezwzględnie o wysokości kary nakładanej przez Prezesa Urzędu. Ustalając wysokość kary Prezes Urzędu kieruje się załoŜeniem, Ŝe powinna spełniać zarówno funkcję represyjną, jak i prewencyjną. Przy ustalaniu wysokości kary pienięŜnej Prezes Urzędu powinien wziąć jednak pod uwagę okoliczności wynikające z art. 111 ustawy, a więc uwzględnić w szczególności okres, stopień oraz okoliczności naruszenia przepisów ustawy, a takŜe uprzednie naruszenie przepisów ustawy. Decydując o wysokości kary pienięŜnej w rozpatrywanej sprawie Prezes Urzędu wziął pod uwagę ww. okoliczności wynikające z art. 111 ustawy, w tym stopień zawinienia przedsiębiorcy, który w toku postępowania wyjaśniającego nie odpowiedział w terminie na wezwanie z dn. 19 listopada 2013 r. (i ponaglające monity z dn. 6 i 27 grudnia 2013 r.) oraz na wezwania z dn. 15 stycznia 2014 r. oraz z dn. 10 i 27 lutego 2014 r. Informacje i dokumenty Ŝądane w skierowanych do przedsiębiorcy wezwaniach dotyczyły podstawowych aspektów działalności przedsiębiorcy i nie wiązały się z Ŝadnymi nadmiernymi i skomplikowanymi działaniami w celu ich pozyskania. Ich dostarczenie pozwoliłoby na zgromadzenie niezbędnego materiału dowodowego i umoŜliwiłoby wnikliwą ocenę działalności przedsiębiorcy z punktu widzenia przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. W opinii Prezesa Urzędu, zachowanie przedsiębiorcy moŜe świadczyć takŜe o lekcewaŜącym stosunku do organów administracji publicznej. Mając na uwadze powyŜsze, Prezes Urzędu nałoŜył na przedsiębiorcę karę pienięŜną w wysokości 500 euro (pięciuset euro), co dało przy uwzględnieniu ww. kursu niniejszej waluty z dn. 31 grudnia 2013 r. karę w wysokości 2.073,60 złotych (dwóch tysięcy siedemdziesięciu trzech złotych 60/100). Prezes Urzędu nakładając na przedsiębiorców karę pienięŜną z tytułu nieudzielenia informacji co do zasady moŜe nałoŜyć ją w maksymalnej wysokości 50 000 000 euro. W przedmiotowym przypadku kara w wysokości 500 euro, w odniesieniu do przedsiębiorcy stanowi jedynie 0,001 % kary maksymalnej. W ocenie Prezesa Urzędu, ustalona kara pienięŜna jest adekwatna do okoliczności sprawy i stopnia zawinienia przedsiębiorcy, zaś jej wysokość powinna być na tyle dolegliwa dla przedsiębiorcy, Ŝe skutecznie zapobiegnie ponownym naruszeniom art. 50 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. NałoŜona kara spełnia równocześnie funkcję prewencji ogólnej, zniechęcając do niewykonywania ustawowych obowiązków innych przedsiębiorców. Uwzględniając powyŜsze okoliczności orzeczono jak w punkcie I. sentencji decyzji. Zgodnie z art. 112 ust. 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów karę pienięŜną naleŜy uiścić w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji na konto Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: NBP o/o Warszawa Nr 51101010100078782231000000. Ad II. Zgodnie z art. 80 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów Prezes Urzędu rozstrzyga o kosztach w drodze postanowienia, które moŜe być zamieszczone w decyzji kończącej postępowanie. W myśl art. 77 ust. 1 tej ustawy, jeŜeli w wyniku postępowania Prezes Urzędu stwierdził naruszenie przepisów ustawy, przedsiębiorca, który dopuścił się tego naruszenia, jest obowiązany ponieść koszty postępowania. Zgodnie z art. 263 § 1 k.p.a. do kosztów postępowania zalicza się koszty podróŜy i inne naleŜności świadków i biegłych oraz stron w przypadkach przewidzianych w art. 56, a takŜe koszty spowodowane oględzinami na miejscu, jak równieŜ koszty doręczenia stronom pism 9 urzędowych. Ponadto, art. 263 § 2 k.p.a. stanowi, Ŝe organ administracji publicznej moŜe zaliczyć do kosztów postępowania takŜe inne koszty bezpośrednio związane z rozstrzygnięciem sprawy, za które w niniejszej sprawie uznano korespondencję z urzędem skarbowym celem ustalenia przychodu przedsiębiorcy z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w 2013 r. Zgodnie z art. 264 § 1 k.p.a. jednocześnie z wydaniem decyzji organ administracji publicznej ustali w drodze postanowienia wysokość kosztów postępowania, osoby zobowiązane do ich poniesienia oraz termin i sposób ich uiszczenia. Postępowanie w sprawie nałoŜenia kary zostało wszczęte z urzędu, a w jego wyniku Prezes Urzędu w punkcie I. sentencji niniejszej decyzji stwierdził naruszenie przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Kosztami niniejszego postępowania są wydatki związane z korespondencją prowadzoną przez Prezesa Urzędu ze stroną postępowania oraz z urzędem skarbowym. W związku z powyŜszym postanowiono obciąŜyć przedsiębiorcę kosztami postępowania w wysokości 25 zł (dwudziestu pięciu złotych). Koszty niniejszego postępowania przedsiębiorca obowiązany jest wpłacić na konto Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Warszawie w NBP o/o Warszawa Nr 51101010100078782231000000 w terminie 14 dni od uprawomocnienie się decyzji. Stosownie do treści art. 81 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w związku z art. 479 28 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeksu postępowania cywilnego (tj. Dz. U. z 2014 r., poz. 101) – od niniejszej decyzji przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie dwutygodniowym od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów - Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Katowicach. W przypadku jednak kwestionowania wyłącznie postanowienia o kosztach zawartego w punkcie II. niniejszej decyzji, stosownie do art. 81 ust. 5 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w związku z 479 32 § 1 i 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeksu postępowania cywilnego (tj. Dz. U. z 2014 r., poz. 101) i art. 264 § 2 k.p.a. w zw. z art. 83 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, moŜna wnieść zaŜalenie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Katowicach w terminie tygodnia od dnia doręczenia niniejszej decyzji. DYREKTOR DELEGATURY URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW W KATOWICACH Maciej Fragsztajn