RGD-22/2004

PREZES URZ Ę DU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW D ELEGATURA UOK I K W GDA Ń SKU 80-824 G DA Ń SK , UL . P ODWALE P RZEDMIEJSKIE 30 T EL ./ FAX (058) 346-29-32, 346-29-33, 301-51-75 E- MAIL : GDANSK @ UOKIK . GOV . PL RGD.61-20/04/AW Gda ń sk, dnia 19 pa ź dziernika 2004r. DECYZJA nr RGD. 22/2004 Na podstawie art. 23 e ust. 2 w zwi ą zku z art. 23 a ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o ochronie konkurencji i konsumentów (tekst jednolity: Dz.U. Nr 86, poz. 804 ze zmiana- mi) oraz stosownie do tre ś ci art. 28 ust. 6 tej ustawy i § 6 rozporz ą dzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 lutego 2002r. w sprawie okre ś lenia w ł a ś ciwo ś ci miejscowej i rzeczowej delegatur Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz.U. Nr 18, poz. 172 ze zmiana- mi), po przeprowadzeniu post ę powania w sprawie praktyk naruszaj ą cych zbiorowe intere- sy konsumentów, wszcz ę tego z urz ę du - w imieniu Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów: uznaje si ę stosowanie przez Jerzego Szczepankowskiego prowadz ą cego Przedsi ę biorstwo Produkcyjno Handlowo - Us ł ugowe „BMC” we W ł adys ł awowie, praktyki naruszaj ą cej zbio- rowe interesy konsumentów, polegaj ą cej na: - naruszeniu obowi ą zku udzielenia konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pe ł nej in- formacji, poprzez umieszczenie na konserwach rybnych wprowadzaj ą cej w b łą d, co do rzeczywistej ich zawarto ś ci, nazwy „Karp faszerowany” stwierdza si ę zaniechania jej stosowania. UZASADNIENIE W dniu 31 maja 2004r. do Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów wp ł yn ę - ł o pismo od Dolno ś l ą skiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej we Wroc ł awiu wraz z protoko ł em kontroli przeprowadzonej w hurtowni Zak ł ad Handlowy „EDA” Sp. j. w Lubinie przez Delegatur ę WIIH w Legnicy. DWIIH dokona ł nast ę puj ą cych ustale ń : 9 „W toku kontroli m.in. pobrano do bada ń laboratoryjnych próbki konser- wy rybnej „Karp faszerowany” à 125 g. (z partii 74 szt. – z oznaczon ą dat ą minimalnej trwa ł o ś ci „najlepiej spo ż y ć przed 13.02.2005r.”) produ- kowanej przez Jerzego Szczepankowskiego prowadz ą cego PPHU „BMC” we W ł adys ł awowie”. 9 „W wyniku przeprowadzonych bada ń laboratoryjnych zakwestionowano u ż ycie nazwy „Karp faszerowany” dla wyrobu, który stanowi drobnoziar- nist ą mas ę rybno-warzywn ą z nieznacznym dodatkiem kawa ł ków ryby”. 9 „Nazwa wprowadza w b łą d konsumenta, co jest niezgodne z art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 21.12.2000r. o jako ś ci handlowej artyku ł ów rolno- spo ż ywczych (Dz. U. Nr 5 z 2001r., poz. 44, ze zm.)”. Maj ą c to na uwadze, Prezes Urz ę du przeprowadzi ł post ę powanie wyja ś niaj ą ce, w toku którego przedsi ę biorca o ś wiadczy ł , i ż : 9 zaprzesta ł produkcji i wprowadzania na rynek asortymentu „Karp fasze- rowany”, 9 nie zamierza ponownie wprowadza ć w obecnym stanie konserwy „Karp faszerowany”, zapasy magazynowe tego asortymentu w PPHU „BMC” nie istniej ą , natomiast wszelkie zwroty ww. konserwy od odbiorców nie zo- stan ą wprowadzone ponownie na rynek, 9 zobowi ą za ł si ę nie dopu ś ci ć do rozpowszechniania informacji reklamo- wych, które nie maj ą odzwierciedlenia w rzeczywisto ś ci. Dodatkowo w pi ś mie z dnia 30 lipca 2004r. przedsi ę biorca udzieli ł wyja ś nie ń doty- cz ą cych produkcji i dystrybucji produktu „Karp faszerowany”: [...] Do odpowiedzi do łą czono ponadto list ę g ł ównych odbiorców produktu „Karp fasze- rowany”. Organ antymonopolowy ustali ł i zwa ż y ł , co nast ę puje: Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów [...] okre ś la warunki rozwoju i ochrony konkurencji oraz zasady podejmowanej w interesie publicznym ochrony interesów przedsi ę biorców i konsumentów (art. 1 ust. 1). Zgodnie z tre ś ci ą art. 23a ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji [...] „Przez praktyk ę naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów rozumie si ę godz ą ce w nie bez- prawne dzia ł anie przedsi ę biorcy”. Z kolei art. 23a ust. 2 precyzuje jedynie pewne formy i przejawy takich dzia ł a ń , okre ś laj ą c, ż e „ za praktyk ę naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsu- mentów uwa ż a si ę w szczególno ś ci… naruszenie obowi ą zku udzielania konsumentom rze- telnej, prawdziwej i pe ł nej informacji, nieuczciw ą lub wprowadzaj ą c ą w b łą d reklam ę i in- ne czyny nieuczciwej konkurencji godz ą ce w zbiorowe interesy konsumentów”. Ustalaj ą c katalog zachowa ń , definiowanych jako praktyki naruszaj ą ce zbiorowe interesy konsumentów, ustawodawca pos ł u ż y ł si ę zwrotem „w szczególno ś ci”, co oznacza, ż e ma on charakter otwarty, a wskazane w nim rodzaje praktyk uzna ć nale ż y jedynie za przyk ł adowe. Jak wynika z powo ł anych przepisów do postawienia przedsi ę biorcy zarzutu sto- sowania praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów konieczne jest spe ł nienie dwóch przes ł anek: 9 bezprawno ś ci dzia ł ania przedsi ę biorcy, 9 wykazania, ż e dzia ł anie to narusza interesy konsumentów. Bezprawno ść jest tak ą cech ą dzia ł ania, która polega na jego sprzeczno ś ci z normami prawa lub zasadami wspó łż ycia spo ł ecznego, czy dobrymi obyczajami, bez wzgl ę du na win ę , a nawet ś wiadomo ść sprawcy. Jako „sprzeczne z prawem” nale ż y kwali- fikowa ć zachowania sprzeczne z nakazem zawartym w ustawie, rozporz ą dzeniu wydanym na podstawie i dla wykonania ustawy, umow ą mi ę dzynarodow ą maj ą c ą bezpo ś rednie za- stosowanie w stosunkach wewn ę trznych. „Sprzeczne z prawem” s ą czyny: zabronione i 2 zagro ż one sankcj ą karn ą , czyny zabronione pod sankcjami dyscyplinarnymi, czyny zakaza- ne przepisami administracyjnymi lub przepisami prawa gospodarczego publicznego, czyny zabronione przepisami o charakterze cywilnym, sprzeczne z nakazami zawartymi w prawie cywilnym lub prawie administracyjnym. Dla ustalenia bezprawno ś ci dzia ł ania przedsi ę bior- cy wystarczy ustalenie, ż e jego okre ś lone zachowanie koliduje z przepisami prawa ( por. Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Komentarz pod redakcj ą Janusza Szwaji, Urz ą d Antymonopolowy, Warszawa 1994, s.38-39). Przepis art. 23 a ust.2 w sposób szczególny akcentuje prawo konsumenta do in- formacji. St ą d te ż na profesjonalnych uczestnikach rynku, którzy nie chc ą si ę narazi ć na zarzut stosowania antykonsumenckich praktyk, ci ążą szczególne obowi ą zki zwi ą zane z udzielaniem im, m.in. w reklamie, prawdziwej, pe ł nej i zrozumia ł ej informacji na temat oferowanych us ł ug lub produktów, co znalaz ł o swój wyraz w unormowaniach prawnych, m.in. w ustawie o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (tekst jednolity: Dz.U. 2003r., Nr 153, poz. 1503 ze zm.). Dla udowodnienia stosowania praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsu- mentów nie jest wymagane wykazanie, ż e przedsi ę biorca je stosuj ą cy zajmuje szczególn ą , kwalifikowan ą (dominuj ą c ą ) pozycj ę na rynku. Ź ród ł em tego rodzaju praktyk nie jest bo- wiem jedynie si ł a ekonomiczna i w ł adza rynkowa profesjonalisty, ale jego przewaga nad nieprofesjonalnymi uczestnikami obrotu, przejawiaj ą ca si ę nie tyle w indywidualnych transakcjach, co w relacjach z nieskonkretyzowan ą - co do ilo ś ci - grup ą odbiorców. Je ś li relacje te charakteryzuj ą si ę pewn ą wspóln ą cech ą , to wyst ę powanie takiego w ł a ś nie wy- ró ż nika w stosunkach danego rodzaju, nawi ą zywanych pomi ę dzy przedsi ę biorc ą a konsu- mentami wskazuje, ż e – w danej, konkretnej sprawie – mamy do czynienia nie z sum ą indywidualnych interesów, ale ze zbiorowym interesem konsumentów. Mo ż e on zosta ć naruszony równie ż i w tych sytuacjach, gdy kwestionowanymi dzia ł aniami przedsi ę biorcy dotkni ę ci s ą nie tylko aktualni, ale równie ż potencjalni jego klienci, do których jest adre- sowana np. informacja o produkcie czy us ł ugach. Brak dostatecznej wiedzy ogranicza, czy wr ę cz uniemo ż liwia nabywcom podj ę cie przemy ś lanej i w pe ł ni suwerennej decyzji o zaku- pie okre ś lonych towarów i us ł ug. Bywa równie ż powodem potencjalnego zagro ż enia dla konsumenta, stanowi ą c niejednokrotnie przyczyn ę nieporozumie ń w obrocie konsumenc- kim i ra żą ce naruszenie interesów konsumentów. Informacja niepe ł na jak te ż i braki w informacji naruszaj ą gwarancj ę bezpiecze ń stwa ekonomicznego konsumenta, który zdany jest na uznaniow ą , opart ą na niejasnych przes ł ankach postaw ę profesjonalisty (przedsi ę - biorcy). Wyczerpuj ą ce informacje na temat danej oferty sprzeda ż y powoduj ą , i ż konsu- ment wybór o jej przyj ę ciu lub odrzuceniu, podejmuje ś wiadomie, wybieraj ą c dla siebie wariant najkorzystniejszy. Dzia ł ania skar ż onego przedsi ę biorcy wprowadza ł y w sposób ewidentny ka ż dego potencjalnego konsumenta w b łą d, bowiem czytaj ą c etykiet ę na konserwie, nie mia ł on mo ż liwo ś ci oceny, czy producent (tu: Jerzy Szczepankowski prowadz ą cy PPHU „BMC”) na pewno oferowa ł ryb ę faszerowan ą , czy te ż , jak potwierdzi ł a kontrola DWIIH, farsz rybno – warzywny. Okre ś lenie „faszerowany” 1 oznacza tyle, co „nadziewany farszem, przek ł adany nadzieniem” ( ź ród ł o: S ł ownik j ę zyka polskiego pod red. El ż biety Sobol, PWN, Warszawa 1 I. S ł ownik j ę zyka polskiego, PAN, red. Nacz. Witold Doroszewski, W-wa 1960: „farsz – nadzienie z siekanych lub mie- lonych produktów, np. mi ę sa, ryb, drobiu, jaj itp. odpowiednio przyprawionych; mo ż na do nich podawa ć zapiekane grzanki z bu ł ki, ok ł adane farszem”; „farszowa ć – nape ł nia ć farszem, faszerowa ć , nadziewa ć ”; „farszowy – przym. od farsz, wyrób konserw farszowych”; II. S ł ownik wyrazów obcych, PIW, red. Zygmunt Rysiewicz, W-wa 1959: „farsz – (od fr. farce, wym. fars, od farcir napy- cha ć , nape ł nia ć , z ł ac. farcire) nadzienie z siekanego mi ę sa, ryb lub lub jarzyn z przyprawami”, „faszerowa ć – nape ł nia ć , nadziewa ć 3 1994); produkt PPHU „BMC”, cho ć tak zosta ł okre ś lony, nie odpowiada w rzeczywisto ś ci takiemu nazewnictwu. Nazwa „Karp faszerowany” wprowadza konsumenta w b łą d, który sugeruj ą c si ę nazw ą produktu, nie ma mo ż liwo ś ci dokonania w ł a ś ciwej oceny istotnych cech towaru, takich jak: jako ść , sk ł ad, sposób wykonania. W ocenie organu antymonopolowego, opisane wy ż ej dzia ł ania skar ż onego przedsi ę biorcy wyczerpuj ą przes ł anki czynów nieuczciwej konkurencji, zdefiniowanego w ustawie z dnia 16 kwietnia 1993r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji w: 1) art. 3 ust. 1, stanowi ą cego, i ż „Czynem nieuczciwej konkurencji jest dzia ł a- nie sprzeczne z prawem lub dobrymi obyczajami, je ż eli zagra ż a lub narusza interes innego przedsi ę biorcy klienta”. 2) art. 10 ust. 1, zgodnie z którym „czynem nieuczciwej konkurencji jest takie oznaczenie towarów lub us ł ug albo jego brak, które mo ż e wprowadzi ć klien- tów w b łą d co do pochodzenia, ilo ś ci jako ś ci, sk ł adników, sposobu wykona- nia (...) lub innych istotnych cech towarów albo us ł ug, a tak ż e zatajenie ry- zyka, jakie wi ąż e si ę z korzystaniem z nich” 3) art. 16 ust. 1 pkt 1 i pkt 2, czynami nieuczciwej konkurencji w zakresie re- klamy jest m.in. „reklama sprzeczna z przepisami prawa, dobrymi obyczaja- mi..” (art. 16 ust.1 pkt 1), a tak ż e ..wprowadzaj ą ca klienta w b łą d i mog ą ca przez to wp ł yn ąć na jego decyzj ę co do nabycia towaru lub us ł ugi” (art.16 ust.1 pkt 2). Ad. 1 Chocia ż „dobre obyczaje” nie s ą normami prawnymi, to s ą jednak normami po- st ę powania, które - podobnie jak „zasady wspó łż ycia spo ł ecznego” oraz „ustalone zwycza- je” - powinny obowi ą zywa ć wszystkich przedsi ę biorców w obrocie gospodarczym (nie cho- dzi tu o przestrzeganie dobrych obyczajów w ogóle, ale zachowanie przez profesjonalnych uczestników rynku zasad uczciwo ś ci kupieckiej). O tym, czy dane dzia ł anie obra ż a dobre obyczaje, decyduj ą czynniki obiektywne i oboj ę tne jest w zasadzie, co sam dzia ł aj ą cy s ą dzi w tej kwestii. Dany czyn mo ż e by ć zatem uznany za przeciwny dobrym obyczajom, cho ć by dzia ł aj ą cy nie mia ł ś wiadomo ś ci, ż e czyn jego sprzeciwia si ę dobrym obyczajom i cho ć by dzia ł aj ą cy z punktu widzenia subiektywnego nie ponosi ł winy co do tego braku ś wiadomo- ś ci ( por. Ustawa o zwalczaniu…., s. 42-43). Sprzeczno ść z prawem opisanego czynu wywie ść mo ż na z art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 21 grudnia 2000r. o jako ś ci handlowej artyku ł ów rolno-spo ż ywczych (Dz. U. Nr 5 z 2001r., poz. 44, z pó ż n. zm.), bowiem ca ł o ść informacji handlowej wprowadza konsumen- ta w b łą d co do zawarto ś ci produktu. Z uwagi, i ż stosowana tre ść etykiety ukrywa ł a przed konsumentem rzeczywisty stan rzeczy, nale ż y przyj ąć , ż e w przedmiotowej sprawie mia ł o miejsce ś wiadome wprowadzenie w b łą d, co stanowi równie ż czyn nieuczciwej konkurencji w zakresie reklamy. Sprzeczno ść z dobrymi obyczajami polega na wp ł ywaniu na decyzj ę o kupnie produktu poprzez zatajenie informacji o faktycznej zawarto ś ci opakowania. Niezgodno ść opisu ze stanem rzeczywistym wywo ł uje dezorientacj ę klienta. Czynem niezgodnym z do- brymi obyczajami jest wi ę c wp ł ywanie na decyzj ę klienta poprzez wywo ł ywanie jego dez- orientacji. Przy wyborze spornego produktu, klienci nie byli ś wiadomi, ż e ich zawarto ść jest niezgodna z u ż ytym nazewnictwem na opakowaniu. Niew ą tpliwie, po uzyskaniu wy- farszem, przek ł ada ć nadzieniem”; III. S ł ownik Wyrazów Obcych i Zwrotów Obcoj ę zycznych, PWN, red. W ł adys ł aw Kopali ń ski, W-wa 1983: „farsz – nadzie- nie z siekanych albo mielonych produktów (jak mi ę so, jarzyny, jaja) z ł ac. farcire – napycha ć , tuczy ć , ł ga ć . 4 czerpuj ą cej informacji, decyzja o przyj ę ciu, czy odrzuceniu tej oferty mog ł aby nie ulec zmianie, ale by ł aby bardziej przemy ś lana i suwerenna. Dobrym obyczajem jest nadawanie takich nazw, które pozwala ł yby na w ł a ś ciw ą identyfikacj ę towarów, w szczególno ś ci, gdy s ą one umieszczane w metalowych opakowa- niach, przez co nie mo ż na od razu sprawdzi ć ich zawarto ś ci. St ą d te ż uznaje si ę , ż e zastosowane oznaczenie towaru przez producenta by ł o sprzeczne z prawem i dobrymi obyczajami. Ad. 2 Zakaz u ż ywania nieprawdziwych oznacze ń towarów, który mo ż na po ś rednio wywie ść z art. 10 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, rozci ą ga si ę na oznaczenia mog ą ce myli ć nabywc ę , chocia ż by nie by ł y one ca ł kiem fa ł szywe. Takimi s ą oznaczenia, które nabywca odbiera niew ł a ś ciwie, które s ą dwuznaczne lub celowo nieprecyzyjne. Z regu ł y ocenia si ę ogólne wra ż enie, jakie okre ś lone napisy i oznaczenia wywieraj ą na na- bywcy danego towaru. Inaczej odczytywa ć nale ż y oznaczenia przeznaczone dla klienta niewykszta ł conego i niefachowego, a inaczej dla wyspecjalizowanego. W tym ostatnim przypadku mo ż na oczekiwa ć szczególnej uwagi i znajomo ś ci rzeczy, która wykluczy omy ł ki mog ą ce zdarzy ć si ę przeci ę tnemu nabywcy towaru. Dlatego te ż bezspornym jest, ż e oznaczenie towaru by ł o wprowadzaj ą ce w b łą d. Specjalista nie postawi znaku równo ś ci pomi ę dzy wyrobem „ryba faszerowana” a „farszem rybnym” ze wzgl ę du na istotne ró ż nice wynikaj ą ce z procesu technologicznego. Ad. 3 S ł usznym i zasadnym wydaje si ę by ć wi ę c pogl ą d, ż e konsumenci zakupuj ą cy produkt „Karp faszerowany” mogli wywie ść mylne prze ś wiadczenie, co do zawarto ś ci opa- kowania, tj. sk ł adu i procesu technologicznego, tym bardziej, ż e producent nie usi ł owa ł wyprowadzi ć konsumentów z b łę du. W ten sposób przedsi ę biorca dopu ś ci ł si ę równie ż stosowania czynów nieuczciwej konkurencji, w rozumieniu ustawy o zwalczaniu nieuczci- wej konkurencji, naruszaj ą c normy zawarte w art. 16 ust. 1 pkt 1 i 2, tego aktu prawnego. Nale ż y przy tym wskaza ć , ż e cz.n.k. z zakresu reklamy nie dotycz ą wy łą cznie „ zmasowanej kampanii reklamowej”, bowiem zgodnie z doktryn ą „ reklam ą jest ka ż da wypowied ź , która zmierza do stymulowania zbytu ...”, a ka ż da informacja o towarze poci ą ga za sob ą skutek reklamowy (por. por. Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Komentarz pod redak- cj ą Janusza Szwaji, Urz ą d Antymonopolowy, Warszawa 1994, s.140). Odnosi si ę to rów- nie ż do ofert reklamowych, których celem bezpo ś rednim lub po ś rednim jest nak ł onienie potencjalnych odbiorców do nabywania b ą d ź korzystania z oferowanych lub reklamowa- nych us ł ug. Etykieta na produkcie jest jedn ą z podstawowych form reklamy o produkcie. U ż ywane w niej oznaczenia i opisy adresowane s ą do obecnych, jak i potencjalnych klien- tów. Dokonuj ą c wyboru, przeci ę tnie krytyczny konsument bazuje nie tylko na w ł asnym do ś wiadczeniu, ale bierze równie ż pod uwag ę inne czynniki, w tym równie ż informacje od producenta. To one w ł a ś nie, w du ż ej cz ęś ci, kreuj ą wyobra ż enie odbiorcy nt. towaru za- mkni ę tego w szczelnym opakowaniu metalowym i - je ś li nie s ą one prawdziwe – mog ą wp ł ywa ć na zafa ł szowanie zawarto ś ci, a przez to wp ł ywa ć na suwerenno ść i racjonalno ść podejmowanych przez konsumenta decyzji. „Tylko bowiem wtedy, gdy konsument ma prawdziw ą informacj ę o towarach i us ł ugach mo ż e on dokonuj ą c rzeczowo uzasadnionego wyboru pomi ę dzy ofertami, z którymi wyst ę puj ą na rynku konkuruj ą ce przedsi ę biorstwa, w ł a ś ciwie odegra ć wyznaczona mu w walce konkurencyjnej rol ę arbitra” (por. Ustawa o 5 zwalczaniu…,.str.144). Wyczerpuj ą ce informacje na temat danej oferty sprzeda ż y powodu- j ą wi ę c, i ż konsument wybór o jej przyj ę ciu lub odrzuceniu, podejmuje ś wiadomie, wybie- raj ą c dla siebie wariant najkorzystniejszy. Uczciwe, tj. odpowiadaj ą ce prawdzie, oznacze- nie towaru okre ś lon ą nazw ą rodzajow ą pozwalaj ą konsumentom (klientom) mie ć pewno ść co do tego, ż e mog ą oni oczekiwa ć po dokonaniu zakupu odpowiadaj ą cej temu oznaczeniu jako ś ci produktu. Natomiast pos ł ugiwanie si ę nieprawdziw ą nazw ą nie tylko stwarza nie- prawdziwe wyobra ż enie o towarze, ale mo ż e te ż ogranicza ć konsumentom mo ż liwo ś ci do- chodzenia swoich praw w przypadku zaistnienia sporów z przedsi ę biorc ą . Reasumuj ą c organ antymonopolowy stwierdza w przedmiotowej sprawie, ż e pos ł ugiwanie si ę w ofercie handlowej nieprawdziw ą i nierzeteln ą informacj ą , oraz takie oznaczenie towaru, które stwarza mylne wyobra ż enie, co do jego rodzaju, skutkuje wpro- wadzeniem klientów w b łą d i mo ż e zawa ż y ć na podj ę ciu przez nich (by ć mo ż e b łę dnej, a na pewno nie w pe ł ni przemy ś lanej i suwerennej) decyzji o zakupie pod wp ł ywem zwodni- czej reklamy, czym skar ż ony przedsi ę biorca dopu ś ci ł si ę stosowania czynów nieuczciwej konkurencji okre ś lonych art. art. 16 ust. 1 pkt 1 i 2, jak i art. 10 oraz art. 3 ust. 1 i 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Rozstrzygni ę cia Prezesa UOKiK podejmowane s ą na podstawie ustawy antymo- nopolowej, której przepisy wyra ź nie stanowi ą , ż e ka ż dy przedsi ę biorca, nie chc ą c narazi ć si ę na zarzut stosowania praktyk ograniczaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów, zobo- wi ą zany jest do zapewnienia pe ł nej i wyczerpuj ą cej informacji nt. ś wiadczonych przez sie- bie us ł ug, w tym wypadku oferty handlowej. Chodzi tu wi ę c o zapewnienie odpowiednio wysokiego poziomu rzetelno ś ci informacji o produkcie kierowanej do konsumentów, klien- tów przedsi ę biorców, prowadz ą cych ró ż nego rodzaju dzia ł alno ść gospodarcz ą . Wymogi te dotycz ą w równym stopniu wszystkich us ł ugodawców i producentów, niezale ż nie od sekto- ra gospodarki, w którym dzia ł aj ą . Przyj ę cie odmiennych kryteriów dla niektórych z nich by ł oby wi ę c w istocie zakwestionowaniem prawa do równego traktowania przedsi ę biorców dzia ł aj ą cych na rynku. Przy tym stanie rzeczy uzna ć nale ż y, ż e wszystkie, wymienione wy ż ej ustawowe przes ł anki art. 23 a ust. 2 ustawy o ochronie [...] zosta ł y spe ł nione. Bezprawne oznacze- nie towaru nazw ą „Karp faszerowany”, który w rzeczywisto ś ci nim nie jest, nie tylko sta- nowi przejaw nadu ż ycia zaufania klientów, ale równie ż ogranicza ich uprawnienia w anali- zowanym zakresie, naruszaj ą c w ten sposób ich interesy. Zgodnie z art. 23e ust. 2 ustawy antymonopolowej Prezes Urz ę du wydaje decy- zj ę o uznaniu praktyki za naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów i stwierdzaj ą c ą za- niechanie jej stosowania. Istot ą praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów, jest bezprawne dzia ł anie przedsi ę biorcy godz ą ce w zbiorowe interesy konsumentów. Przy czym za zbioro- wy interes rozumie si ę interes ogó ł u konsumentów. W przedmiotowej sprawie przedsi ę biorca poprzez stosowanie bezprawnych dzia ł a ń polegaj ą cych na niew ł a ś ciwym oznakowaniu produktu naruszy ł zbiorowe interesy konsumentów, gdy ż wp ł ywa ł na podejmowanie przez nich decyzji o zakupie, w oparciu o mylne informacje i wprowadza ł ich w b łą d. Z uwagi na fakt, i ż oferta handlowa skar ż onego przedsi ę biorcy kierowana jest do bli ż ej nieokre ś lonej liczby konsumentów, najcz ęś ciej indywidualnych, uzna ć nale ż y, ż e zachowanie przedsi ę biorcy, w okresie wa ż no ś ci produktów wyprodukowanych od 12 grud- nia 2003r. do 12 lutego 2004r. , wype ł nia ł o wszystkie dyspozycje analizowanego przepisu. 6 Organ antymonopolowy wydaj ą c przedmiotow ą decyzj ę wype ł ni ł obowi ą zek ustawowy, nakazuj ą cy orzeczenie zaniechania stosowania praktyki, mimo ż e wcze ś niej przedsi ę biorca samodzielnie i z w ł asnej inicjatywy zaniecha ł jej stosowania, poprzez za- przestanie produkcji wyrobów w dniu 13 lutego 2004r. Fakt zaprzestania stosowania praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsu- mentów nie ogranicza mo ż liwo ś ci organu antymonopolowego do wydania decyzji, w trybie art. 23 e ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów [...], uznaj ą cej dane dzia ł anie przedsi ę biorcy za kwalifikowan ą praktyk ę oraz nakazania jej zaniechania. Zaniechanie jest terminem materialnoprawnym okre ś laj ą cym skutki decyzji i oznacza okre ś lone w czasie powstrzymanie si ę przedsi ę biorcy od stosowania praktyk, pod- czas gdy zaprzestanie jest terminem proceduralnym, stosowanym wy łą cznie do liczenia przedawnienia i odnosi si ę do jednorazowej czynno ś ci nieodwracalnej, wskazuje wi ę c punkt w czasie, od którego powinno si ę liczy ć przedawnienie. Z uwagi na fakt, i ż obowi ą zki przedsi ę biorcy wynikaj ą ce z tre ś ci decyzji musz ą by ć realizowane w przysz ł o ś ci, od dnia uprawomocnienia si ę decyzji, decyzja jest jedno- cze ś nie gwarancj ą , ż e przedsi ę biorca b ę dzie zwi ą zany jej ustaleniami tak ż e w przysz ł o ś ci. Przy tym stanie rzeczy, orzeczono jak sentencji. Stosownie do tre ś ci art. 78 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o ochronie kon- kurencji i konsumentów (Dz.U. Nr 122, poz. 1319 ze zmianami) w zwi ą zku z art. 479 28 § 2 k.p.c. – od niniejszej decyzji przys ł uguje odwo ł anie do S ą du Okr ę gowego w Warszawie – S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie dwutygodniowym od dnia jej dor ę - czenia, za po ś rednictwem Delegatury Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Gda ń sku. Z up. Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i konsumentów Dyrektor Delegatury w Gda ń sku Roman Jarz ą bek Otrzymuje: Jerzy Szczepankowski PPHU „BMC” ul. Przemys ł owa 14 84-120 W ł adys ł awowo 7