RBG-26/2012

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA W BYDGOSZCZY ul. Długa 47, 85-034 Bydgoszcz tel. (52) 345-56-44, Fax (52) 345-56-17 E-mail: bydgoszcz@uokik.gov.pl Bydgoszcz, dnia 23 października 2012 r. RBG- 430-02/12/KL DECYZJA nr RBG-26/2012 I. Na podstawie art. 33 ust. 4 i ust. 6 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (tekst jedn. Dz. U. z 2007 r., Nr 50, poz. 331 z późn zm.) w związku z art. 106 ust. 2 pkt 2 tej ustawy, po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia kary pieniężnej, - w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów - nakłada się na Novellini Sp z o.o. z siedzibą w Obornikach Wlkp. karę pieniężną w wysokości 5.000,00 zł (słownie: pięć tysięcy złotych), co stanowi równowartość 1.132,04 euro (słownie: tysiąc sto trzydzieści dwa euro 4/100), z tytułu nieudzielenia informacji żądanych przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów na podstawie art. 50 ust. 1 i ust. 2 w/w ustawy w toku postępowania wyjaśniającego w sprawie badania krajowego rynku kabin prysznicowych, w tym określenia jego struktury i stopnia koncentracji, prowadzonego pod sygn. RBG-401-01/11/KL. II. Na podstawie art. 33 ust. 4 i ust. 6 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2007 r. Nr 50, poz. 331 ze zm.) w związku z jej art. 77 oraz stosownie do art. 80 tej ustawy, a także na podstawie art. 263 § 1 i art. 264 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w związku z art. 83 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów - w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – obciąża się Novellini Sp z o.o. z siedzibą w Obornikach Wlkp. kosztami opisanego w punkcie I sentencji postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej za nieudzielanie informacji żądanych przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w kwocie 16,95 zł (słownie: szesnaście złotych 95/100) i zobowiązuje się Novellini Sp. z o.o. z siedzibą w Obornikach Wlkp. do ich zwrotu Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji. 2 Uzasadnienie W dniu 10 października 2011 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ( organ ochrony konkurencji lub Prezes UOKiK ) wszczął z urzędu postępowanie wyjaśniające w sprawie badania krajowego rynku kabin prysznicowych, w tym określenia jego struktury i stopnia koncentracji (RBG-401-01/11/KL). W związku z prowadzonym postępowaniem wyjaśniającym pismem z dnia 10 października 2011 r. organ ochrony konkurencji skierował do Novellini Sp z o.o. z siedzibą w Obornikach Wlkp. (dalej: Spółka lub przedsiębiorca ) wezwanie w toku postępowania wyjaśniającego. Wezwania zostały przesłane na adres siedziby przedsiębiorcy, zgodnie z odpisem z Krajowego Rejestru Sądowego (0000130652). W powyższym wezwaniu na podstawie art. 50 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331 ze. zm.) – dalej: u.o.k.i.k . – adresat został zobowiązany w terminie 21 dni od daty otrzymania pisma do udzielenia odpowiedzi na pytania zawarte w załączonym do pisma kwestionariuszu dotyczącym badania rynku kabin prysznicowych. Zgodnie z dyspozycją art. 50 ust. 2 u.o.k.i.k. Prezes UOKiK w wezwaniu do przekazania informacji zawarł zakres informacji których żąda, a także wskazał jego cel, termin udzielenia informacji oraz pouczenie o sankcjach za nieudzielenie informacji lub za udzielenie informacji nieprawdziwych bądź wprowadzających w błąd. Powyższe wezwanie odebrane zostało przez przedsiębiorcę w dniu 17 października 2011 r. (zgodnie z informacją uzyskaną od Poczty Polskiej – pismo: RS/KS (B)-5070-986/2012). W związku z brakiem odpowiedzi na wezwanie organ ochrony konkurencji ponowił wezwanie (w dniu 23 stycznia 2012 r.) w zakresie wskazanym w poprzednim piśmie wyznaczając termin 14 dni od momentu otrzymania wezwania na udzielenie wymaganych informacji. Powyższa przesyłka została dostarczona Spółce w dniu 27 stycznia 2012 r. (zgodnie ze zwrotnym poświadczeniem odbioru). Na powyższe wezwanie przedsiębiorca nie udzielił żądanej odpowiedzi, w związku z powyższym w dniu 13 marca 2012 r. Prezes UOKiK po raz trzeci wysłał do Spółki wezwanie w toku postępowania wyjaśniającego w zakresie tożsamym ze z wcześniejszymi pismami wyznaczając przy tym 10 dniowy termin na przesłanie żądanych informacji od momentu otrzymania przedmiotowego pisma. Wezwanie zostało odebrane przez Spółkę w dniu 15 marca 2012 roku (zgodnie ze zwrotnym poświadczeniem odbioru). W tym miejscu wskazać należy, iż w ramach prowadzonego postępowania wyjaśniającego ankietowanych było ponad 50 przedsiębiorców, którzy zostali zobowiązani do przedłożenia tożsamych dokumentów, jakich domagał się Prezes UOKiK od Spółki. W toku postępowania zebrano obszerny materiał dowodowy, który miał umożliwić dogłębne przeanalizowanie krajowego rynku kabin prysznicowych, w tym określenia jego struktury oraz stopnia koncentracji. W celu ustalenia rzeczywistego stanu faktycznego w zakresie budowy i funkcjonowania rynku, niezbędne było uzyskanie informacji od wszystkich podmiotów do których został wysłany kwestionariusz w przedmiotowym badaniu. 3 W celu przyspieszenia uzyskania żądanych informacji podjęto interwencję telefoniczną w stosunku do przedsiębiorcy. W dniu 18 kwietnia 2012r. zostało wykonane połączenie na numer telefonu znajdujący się na stronie internetowej Spółki (www.novellini.com) w dziale Polska/Kontakt. Telefon odebrał pracownik przedsiębiorcy, który wskazał, iż ma świadomość, że takie wezwanie od Prezesa UOKiK wpłynęło, a osobą odpowiedzialną za tę kwestię jest Pan Łukasz Polak, który będzie w pracy w dniu 23 kwietnia 2012 r. Rozmówczyni nie potrafiła wytłumaczyć, dlaczego do dnia przedmiotowej rozmowy telefonicznej nie została udzielona odpowiedź na wezwanie. Niemniej zobowiązała się do przekazania informacji o telefonie z Delegatury UOKiK w Bydgoszczy w/w osobie odpowiedzialnej za tę kwestię. Mimo wielokrotnych prób kontaktu wykazanych powyżej, przedsiębiorca nie przekazał żadnych informacji w formie elektronicznej, telefonicznej czy drogą pocztową. Należy w tym miejscu zauważyć, iż we wszystkich wezwaniach Prezesa UOKiK zamieszczone zostało pouczenie, iż stosownie do art. 106 ust. 2 pkt 2 u.o.k.i.k., organ ochrony konkurencji może nałożyć na przedsiębiorcę w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości stanowiącej równowartość do 50.000.000 euro, jeżeli przedsiębiorca ten choćby nieumyślnie nie udzieli informacji żądanych przez Prezesa UOKiK na podstawie art. 50, bądź udzielił nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd informacji. Mając na uwadze powyższe, organ ochrony konkurencji dniu 17 maja 2012 r. wszczął z urzędu postanowieniem nr 104/2012 postępowanie w sprawie nałożenia na Novellini Sp z o.o. z siedzibą w Obornikach kary pieniężnej, o której mowa w art. 106 ust. 2 pkt 2 u.o.k.i.k., z tytułu nieudzielenia informacji żądanych przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów na podstawie art. 50 ust. 1 i ust. 2 w/w ustawy w toku postępowania wyjaśniającego w sprawie badania krajowego rynku kabin prysznicowych, w tym określenia jego struktury i stopnia koncentracji, prowadzonego pod sygn. RBG-401- 01/11/KL. Powyższe postanowienie zostało doręczone przedsiębiorcy w dniu 22 maja 2012 r. W odpowiedzi na zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, Spółka przesłała w dniu 22 maja 2012 r. (data wpływu do Delegatury 24 maja 2012 r.) wymagane dokumenty wraz z wypełnionym kwestionariuszem dołączonym do wezwania. Do przesyłki nie były załączone żadne wyjaśnienia przedsiębiorcy, które wskazywałyby na powody opóźnienia w odpowiedzi na wezwanie. Przesłane dokumenty zostały dołączone do akt postępowania wyjaśniającego w sprawie badania krajowego rynku kabin prysznicowych, niemniej należy zauważyć, iż od pierwszego wezwania z 10 października 2011 r. (data odbioru 17 października 2011 r.) minęło ponad sześć miesięcy. W związku z powyższym, z dniem 11 czerwca 2012 r. Prezes UOKiK zawiadomił Spółkę o zakończeniu zbierania materiału dowodowego w postępowaniu w sprawie nałożenia kary pieniężnej wraz z możliwością zapoznania się z materiałem dowodowym oraz prawem złożenia oświadczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia przedmiotowego zawiadomienia. Przedsiębiorca skorzystał z przysługującego uprawnienia do zajęcia końcowego stanowiska w przedmiotowej sprawie i pismem z dnia 18 czerwca 2012 r. (data wpływu do Delegatury 21 czerwca 2012 r.) złożył wniosek o odstąpienie od nałożenia kary z tytułu nieudzielania odpowiedzi. Uzasadniając przedmiotowe pismo Spółka wskazała, iż jest małą firmą zatrudniającą kilka osób. W biurze pracuje tylko jedna osoba, a sprawami księgowymi zajmuje się zewnętrzny podmiot, którego siedziba znajduje się w Poznaniu, co utrudnia – w ocenie przedsiębiorcy – uzyskanie wymaganych informacji finansowych. Spółka 4 oświadczyła, iż jedynie dyrektor firmy ma kontakt z „firmą matką” we Włoszech i wszystkie informacje na temat powiązań finansowo-kapitałowych musiał on zdobyć bezpośrednio od właściciela Pana Gianfranco Novellini, który mając oddziały w różnych państwach, jest bardzo trudno osiągalny. Ponadto przedsiębiorca argumentował, iż walcząc od kilku lat o utrzymanie się na polskim rynku i konkurując m.in. z polskimi, chińskimi, niemieckimi, czeskimi firmami, również jest w ciągłych rozjazdach. Stąd bardzo trudno było – w ocenie Spółki – skoordynować wszystkie działania w celu uzyskania rzetelnych i kompletnych informacji, które były wymagane przez Prezesa UOKiK. Prezes UOKiK zważył, co następuje: Stosownie do art. 50 ust. 1 u.o.k.i.k. na przedsiębiorcach ciąży obowiązek przekazywania wszelkich koniecznych informacji i dokumentów na żądanie Prezesa UOKiK. Powyższy obowiązek wynikający z art. 50 ust. 1 u.o.k.i.k. dotyczy wyłącznie przedsiębiorcy. Tylko podmiot będący przedsiębiorcą może zostać wezwany przez Prezesa UOKiK do przekazania określonych informacji. Zgodnie z przepisem art. 4 pkt 1 u.o.k.i.k., ilekroć w tejże ustawie jest mowa o przedsiębiorcy, uznaje się przez to w pierwszej kolejności przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j.: Dz. U. 2010 r., Nr 220, poz. 1447, z zm.). Przepis art. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej definiuje działalność gospodarczą jako zarobkową działalność wytwórczą, handlową, budowlaną, usługową oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodową wykonywaną w sposób zorganizowany i ciągły. Przedsiębiorcą w rozumieniu art. 4 ust. 1 tej ustawy jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną - wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą. Mając powyższe na uwadze, uznać należy, iż Spółka - prowadząc działalność gospodarczą w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością czyli, jako osoba prawna - jest przedsiębiorcą w rozumieniu art. 4 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Tym samym może zostać zobowiązana w toku toczącego się postępowania do udzielenia odpowiedzi zgodnie z wezwaniem organu ochrony konkurencji. Zakres wymaganych informacji określa Prezes UOKiK w wezwaniu, jednakże u.o.k.i.k. przewiduje obligatoryjne wymogi takiego żądania kierowanego do przedsiębiorcy. Zgodnie z art. 50 ust. 2 u.o.k.i.k., żądanie powinno zawierać: 1) wskazanie zakresu informacji; 2) wskazanie celu żądania; 3) wskazanie terminu udzielenia informacji; 4) pouczenie o sankcjach za nieudzielenie informacji lub za udzielenie informacji nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd. Kierowane do przedsiębiorcy trzykrotnie wezwania zawierały wszystkie ww. elementy, dlatego po stronie Spółki powstał prawny obowiązek udzielenia odpowiedzi na skierowane do niego wezwania. Określały one zakres żądanych informacji poprzez odniesienie do załączonego do wezwania kwestionariusza dotyczącego badania krajowego rynku kabin prysznicowych. Podkreślić należy, iż organ ochrony konkurencji może domagać się od przedsiębiorcy, aby ten wypełnił przesłany mu kwestionariusz, zawierający pytania 5 dotyczące podstawowych danych i informacji obrazujących jego działalność, niezbędnych dla wykonywania swych ustawowych zadań zarówno orzeczniczych, jak i pozaorzeczniczych 1 . Przedsiębiorca zobowiązany jest do udzielenia wszelkich koniecznych informacji i dokumentów na żądanie Prezesa UOKiK, do którego należy ocena, czy żądane materiały są wystarczające do realizacji jego ustawowych zadań 2 . Cel skierowanego żądania także został jasno określony w wezwaniach poprzez wskazanie, w związku z jakim postępowaniem żądane są od przedsiębiorcy informacje, a mianowicie w związku z prowadzonym postępowaniem wyjaśniającym mającym na celu zbadanie krajowego rynku kabin prysznicowych, w tym określenia jego struktury i stopnia koncentracji. Wskazać należy, iż w wezwaniu został wyznaczony wystarczająco długi termin umożliwiający wywiązanie się z obowiązków wskazanych w przedmiotowych pismach. Ponadto wezwania zawierały pouczenie, iż w przypadku gdy przedsiębiorca, choćby nieumyślnie, nie udziela informacji, bądź udziela nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd informacji, Prezes Urzędu może nałożyć na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości stanowiącej równowartość do 50.000.000 euro. Nie ulega wątpliwości, iż od 17 października 2011 r. (czyli data otrzymania pierwszego wezwania), do 22 czerwca 2012 r. (data przesłania wymaganych dokumentów, po wszczęciu postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej) – mimo trzech wezwań oraz jednej rozmowy telefonicznej inicjowanej przez pracownika Delegatury UOKiK w Bydgoszczy - Spółka nie podjęła żadnych czynności mających na celu wyjaśnienie powodów opóźnienia w przedłożeniu wymaganych dokumentów. Przedsiębiorca nie skontaktował się w żaden sposób z Prezesem UOKiK w celu wyjaśnienia przyczyn, które uniemożliwiały mu udzielenie informacji w wyznaczonym terminie . Pierwszy kontakt został podjęty dopiero po wszczęciu niniejszego postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej. Dokonując analizy niniejszej sprawy, organ ochrony konkurencji zważył również na stanowisko wyrażone w wyroku Sądu Najwyższego, zgodnie z którym kara pieniężna jest sankcją nakładaną na przedsiębiorcę za niedopełnienie obowiązku udzielenia na żądanie Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów informacji niezbędnych do wszczęcia i sprawnego prowadzenia postępowania także wówczas, gdy żądana informacja została udzielona z opóźnieniem, już po wszczęciu postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej 3 . Przepisy dotyczące nakładania przez organ ochrony konkurencji kary pieniężnej obejmują swym zakresem nie tylko nieudzielanie, ale i opóźnienie w udzielaniu Prezesowi UOKiK żądanych przez niego danych . Przemawiają za tym przede wszystkim względy racjonalności, wyrażające się sprzeciwem wobec blokowania przez przedsiębiorcę wykonywania zadań organu antymonopolowego. Przekazywanie przez przedsiębiorcę odpowiednich danych służyć ma przede wszystkim sprawnemu i efektywnemu przeprowadzeniu postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 106 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Prezes Urzędu może nałożyć na przedsiębiorcę, w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości stanowiącej równowartość do 50.000.000 euro jeżeli przedsiębiorca ten choćby nieumyślnie 1 wyrok Sądu Antymonopolowego z dnia 28 czerwca 1995 r., sygn. akt XVII Amr 14/95; 2 wyrok Sądu Antymonopolowego z dnia 16 grudnia 1998 r., sygn. akt XVII Ama 62/98, Wokanda 2000, nr 4, s. 52; 3 Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 2004 r. sygn. akt III SK 31/2004, OSNP 2005 nr 4, poz. 60; 6 nie udzielił informacji żądanych przez Prezesa Urzędu na podstawie art. 12 ust. 3, art. 19 ust. 3 lub art. 50 bądź udzielił nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd informacji. Nałożenie kary na podstawie tego przepisu odbywa się w trybie uznania administracyjnego, niemniej organ ochrony konkurencji przy ocenie nałożenia kary powinien kierować się przesłankami obiektywnymi, uzasadniającymi nałożenie wskazanej wyżej sankcji. W związku z powyższym istnieje konieczność ustalenia po stronie organu ochrony konkurencji, czy określone w tym przepisie naruszenie zostało dokonane co najmniej nieumyślnie. Z tego względu nakładając karę pieniężną, Prezes UOKiK uwzględnił całokształt okoliczności sprawy, które wskazywać mogą na niedochowanie należytej staranności przez Spółkę. Zauważyć bowiem należy, iż przedsiębiorca mimo świadomości otrzymanych wezwań – w których zamieszczono prawidłowe pouczenie o grożących sankcjach związanych z brakiem udzielenie odpowiedzi - w żaden sposób nie zareagował na nie w wyznaczonym terminie. Tym samym należy mieć na uwadze, iż obowiązkiem przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą na terytorium kraju jest przestrzeganie powszechnie obowiązującego prawa, w tym udzielanie niezbędnych wyjaśnień, jeśli przepisy prawa go do tego obligują. Mając powyższe na względzie Prezes UOKiK uznał, iż działanie przedsiębiorcy w niniejszej sprawie było umyślne. Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów nie zawiera zamkniętego katalogu przesłanek, od których uzależniona jest wysokość kar nakładanych na przedsiębiorców. W art. 111 w sposób nieenumeratywny wskazano, iż Prezes UOKiK winien wziąć pod uwagę okres, stopień, okoliczności naruszenia przepisów ustawy oraz uprzednie naruszenia przepisów ustawy. Rozwiązanie przewidziane w art. 106 ust. 2 pkt 2 u.o.k.i.k. ma więc na celu zdyscyplinowanie uczestników i ekonomię postępowania prowadzonego w interesie publicznym. Ustalając wysokość kary dla przedsiębiorcy organ ochrony konkurencji wziął przede wszystkim pod uwagę skalę niedopełnienia obowiązków przez przedsiębiorcę w zakresie wypełnienia żądania Prezesa UOKiK na podstawie art. 50 ust. 1 u.o.k.i.k. Spółka, mimo trzykrotnego kierowania do niego wezwań, świadomie nie udzieliła żadnej odpowiedzi czym spowodował zakłócenie oraz znaczne wydłużenie toku prowadzonego postępowania wyjaśniającego. Informacje zostały złożone dopiero w odpowiedzi na zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, po ponad sześciu miesiącach od doręczenia pierwszego wezwania. Nie ulega wątpliwości, iż nieudane próby uzyskania żądanych informacji od przedsiębiorcy w niniejszej sprawie doprowadziły do przedłużenia prowadzonego postępowania wyjaśniającego. Odnosząc się do wyjaśnień Spółki zauważyć należy, iż okoliczności wskazane w oświadczeniu końcowym są trudne do zweryfikowania w szczególności, jeśli nie przedstawia ona żadnych szczegółowych dowodów na poparcie swoich argumentów. Przy dzisiejszym zaawansowaniu technicznym, rozwoju Internetu (w tym środków porozumiewania się na odległość), a także powszechnemu dostępowi do usług pocztowych oraz kurierskich, Prezes UOKiK nie znajduje uzasadnienia, dla którego opóźnienie w udzieleniu odpowiedzi wyniosła aż pół roku (sześć miesięcy). Przedsiębiorca toku postępowania wyjaśniającego w sprawie badania krajowego rynku kabin prysznicowych, w tym określenia jego struktury i stopnia koncentracji mógł wyjaśnić przyczyny powstałego opóźnienia, niemniej jednak nie zdecydował się na żaden kontakt z organem ochrony konkurencji. 7 Ustalając wymiar kary Prezes UOKiK wziął pod uwagę jako okoliczność łagodzącą fakt, iż Spółka – mimo sześciomiesięcznego opóźnienia – w końcu przekazała wymagane dokumenty. Warto również wskazać, iż jest to pierwsze naruszenie przepisów przedmiotowej ustawy przez Spółkę, tak więc należy położyć nacisk głównie na rolę prewencyjną wymiaru kary. Kary pieniężne nakładane przez organ ochrony konkurencji w związku z nieudzieleniem informacji mają zarówno charakter represyjny (nakładane są za naruszenie ustawowego obowiązku udzielania informacji na żądanie Prezesa UOKiK) jak i prewencyjny (mają zapobiegać podobnym naruszeniom w przyszłości i zniechęcać do naruszania prawa). Samo zagrożenia karą pieniężną, czyli potencjalna możliwość nałożenia kary, nadaje im charakter dyscyplinujący. W interesie publicznym leży zapobieganie sytuacjom, w których przedsiębiorcy poprzez nieudzielenie informacji opóźniają lub uniemożliwiają realizację zadań ustawowych organów administracji publicznej. Jednym z takich zadań organu ochrony konkurencji jest – zgodnie z art. 31 ust. 1 pkt 3 u.o.k.i.k. – prowadzenia badań w zakresie badania struktury i koncentracji na danym rynku. W związku z powyższym, organ ochrony konkurencji nałożył na Spółkę karę pieniężną w wysokości 5.000,00 zł (słownie: pięć tysiąc złotych), co stanowi równowartość 1.132,04 euro (słownie: tysiąc sto trzydzieści dwa euro 04/100). Wartość euro została przeliczona na złote według kursu średniego walut obcych ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w dniu 30 grudnia 2011 r., zgodnie z którym kurs euro wynosił 4,4168 zł. Stosownie bowiem do art. 5 u.o.k.i.k., wartość euro, o której mowa w przepisach ustawy, podlega przeliczeniu na złote według kursu średniego walut obcych ogłoszonego przez NBP w ostatnim dniu roku kalendarzowego poprzedzającego rok zgłoszenia zamiaru koncentracji lub nałożenia kary. Wskazać należy, iż maksymalny wymiar kary, jaki można nałożyć na przedsiębiorcę w związku z nieudzielaniem informacji w wyznaczonym terminie wynosi 50.000.000 euro. W niniejszym postępowaniu organ ochrony konkurencji uznał, iż dla spełnienia swoich funkcji, kara powinna kształtować się wysokości 0,002 % maksymalnego jej wymiaru. W ocenie Prezesa UOKiK wymierzona kara pieniężna jest adekwatna do stopnia zawinienia, zaś jej wysokość jest na tyle dolegliwa dla przedsiębiorcy, że skutecznie zapobiegnie naruszeniom ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów przez ten podmiot w przyszłości. Nałożona kara spełnia równocześnie funkcję prewencji ogólnej, zniechęcając do naruszania prawa również przez innych przedsiębiorców. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w punkcie I sentencji. Zgodnie z art. 112 ust. 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów karę pieniężną należy uiścić w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji na rachunek bankowy Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w NBP o/o Warszawa na nr 51 1010 1010 0078 7822 3100 0000 . Stosownie do treści art. 81 ust. 1 u.o.k.i.k. w związku z art. 479 28 §2 Kodeksu postępowania cywilnego od niniejszej decyzji przysługuje odwołanie, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów - Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Bydgoszczy do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie dwutygodniowym od dnia jej doręczenia. 8 II. Zgodnie z art. 80 u.o.k.i.k. Prezes UOKiK rozstrzyga o kosztach w drodze postanowienia, które może być zamieszczone w decyzji kończącej postępowanie. W myśl art. 77 ust. 1 u.o.k.i.k., jeżeli w wyniku postępowania organ ochrony konkurencji stwierdził naruszenie przepisów ustawy, przedsiębiorca, który dopuścił się tego naruszenia, jest obowiązany ponieść koszty postępowania. Postępowanie w sprawie nałożenia kary zostało wszczęte z urzędu, a w jego wyniku Prezes Urzędu w punkcie I sentencji decyzji stwierdził naruszenie przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Kosztami niniejszego postępowania są wydatki związane z korespondencją prowadzoną przez Prezesa Urzędu ze stroną. W związku z powyższym postanowiono obciążyć ww. przedsiębiorcę kosztami postępowania w wysokości 16,95 zł (słownie: szesnaście złotych 95/100). Koszty niniejszego postępowania przedsiębiorca obowiązany jest wpłacić na konto Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Warszawie w NBP o/o Warszawa Nr 51 1010 1010 0078 7822 3100 0000 w terminie 14 dni od uprawomocnienia się decyzji . W przypadku kwestionowania wyłącznie postanowienia o kosztach zawartego w punkcie II niniejszej decyzji, stosownie do art. 81 ust. 5 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w związku z 479 32 § 1 i 2 K.p.c., przysługuje zażalenie za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów - Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Bydgoszczy do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie tygodniowym od dnia jej doręczenia. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w punkcie II sentencji. Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Dyrektor Delegatury w Bydgoszczy Dorota Karczewska Otrzymują: 1. Novellini Sp. z o.o. Ul. Staszica 37 64-600 Oborniki Wlkp. 2. a/a