RŁO-48/2012

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA w ŁODZI ul. Piotrkowska 120 90-006 Łódź tel. (42) 636 36 89, fax (42) 636 07 12 e’mail: lodz@uokik.gov.pl RŁO-430-4/12/AM Łódź, dnia 6 września 2012 r. DECYZJA Nr RŁO 48/2012 I. Na podstawie art. 106 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331, ze zm.) oraz stosowanie do art. 33 ust. 6 tej ustawy po przeprowadzeniu wszczętego z urzędu postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej – działając w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: nakłada się na Piotra Trzeciaka prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Piotr Trzeciak ALBUD w Radomsku, karę pieniężną w wysokości 4.477 zł (słownie: cztery tysiące czterysta siedemdziesiąt siedem złotych), co stanowi równowartość 1.000 euro (słownie: jeden tysiąc euro) za nieudzielanie informacji żądanych przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów na podstawie art. 50 cytowanej na wstępie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w postępowaniu wyjaśniającym w sprawie o sygn. akt RŁO-405-16/11/AM. II. Na podstawie art. 77 ust. 1 w związku z art. 80 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331 ze zm.) oraz art. 264 § 1 i 265 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r. Nr 30 poz. 168, ze zm.) w związku z art. 83 cytowanej na wstępie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz stosownie do art. 33 ust. 6 tej ustawy – działając w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: obciąża się Piotra Trzeciaka, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Piotr Trzeciak w Radomsku, kosztami opisanego na wstępie postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej za nieudzielanie informacji żądanych przez Prezesa Urzędu na podstawie art. 50 cytowanej ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w postępowaniu wyjaśniającym w sprawie o sygn. akt RŁO-405-16/11/AM w kwocie 16,95 zł (słownie: szesnaście złotych 95/100) oraz zobowiązuje się Piotra Trzeciaka do ich zwrotu Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w terminie 7 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji. 2 Uzasadnienie Do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – zwanego dalej: „Prezesem Urzędu” – wpłynęło zawiadomienie od Powiatowego Rzecznika Konsumentów w Tomaszowie Mazowieckim o podejrzeniu stosowania przez Piotra Trzeciaka prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Piotr Trzeciak ALBUD z siedzibą w Radomsku – zwanego dalej: „Piotrem Trzeciakiem” – praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów polegającej na nieinformowaniu konsumentów na piśmie o prawie odstąpienia od umowy, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów i odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz. U. Nr 22 poz. 271, ze zm.) – zwanej dalej: „ustawą o ochronie niektórych praw konsumentów” – i niewręczaniu konsumentom wzorca oświadczenia o odstąpieniu od umowy z oznaczeniem swojego imienia i nazwiska (nazwy) oraz adresu zamieszkania (siedziby), co czym mowa w art. 3 ust. 1 tej ustawy. Z zawiadomienia wynikało ponadto, że we wzorcach umownych stosowanych przez Piotra Trzeciaka w obrocie z konsumentami występują postanowienia tożsame z wpisanymi do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone – zwanego dalej: „Rejestrem” – o którym mowa w art. 479 45 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.) – zwanej dalej: „k.p.c.”. Dane zawarte w zawiadomieniu uprawdopodobniały, iż Piotr Trzeciak prowadzi działalność gospodarczą poza lokalem przedsiębiorstwa polegającą na zawieraniu z konsumentami umów sprzedaży i montażu stolarki okiennej i prowadząc tą działalność może naruszać zbiorowe interesy konsumentów poprzez bezprawne zaniechanie obowiązków informacyjnych, które ciążą na nim w świetle przepisów ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów. Ponadto, analiza stosowanego przez Piotra Trzeciaka wzorca umowy pn. „Umowa – zlecenie” wykazała, że w istocie może on zawierać postanowienia tożsame z wpisanymi do Rejestru. W tym stanie rzeczy Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wszczął pod sygn. RŁO-405-16/11/AM postępowanie wyjaśniające w trybie art. 48 ust. 1 i 2 pkt 2 i 5 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331, ze zm.) – zwanej dalej: „ustawą o ochronie konkurencji i konsumentów” – celem wstępnego ustalenia, czy nastąpiło naruszenie uzasadniające wszczęcie postępowania w sprawie zakazu stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów lub czy miało miejsce naruszenie chronionych prawem interesów konsumentów uzasadniające podjęcie działań określonych w odrębnych ustawach. W toku postępowania wyjaśniającego Prezes Urzędu w wezwaniu z dnia 16 maja 2011 r. (dowód: karta Nr 6) zwrócił się do Piotra Trzeciaka w trybie art. 50 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów o udzielenie informacji i przekazanie określonych dokumentów. Piotr Trzeciak na wezwanie Prezesa Urzędu nie udzielił odpowiedzi (dowód: karta Nr 7), co stało się przyczyną wystosowania przez Prezesa Urzędu w dniu 7 lipca 2011 r. monitu (dowód: karty Nr 10-11). Na monit Piotr Trzeciak również nie udzielił odpowiedzi (dowód: karta Nr 12). Dopiero, na skutek wystosowania przez Prezesa Urzędu w dniu 5 września 2011 r. monitu ostatecznego (dowód: karty Nr 13-15)Piotr Trzeciak w piśmie z dnia 19 września 2011 r. (dowód: karta Nr 16-21) przekazał żądane dokumenty, które jednakże nie zostały potwierdzone za zgodność z oryginałem. W piśmie tym Piotr Trzeciak poinformował, że opóźnienie w udzieleniu przez niego odpowiedzi na wezwanie było spowodowane problemami zdrowotnymi. Na powyższą okoliczność nie przedstawił jednakże żadnych dowodów. W piśmie z dnia 19 września 2011 r. Piotr Trzeciak nie przekazał wszystkich żądanych przez Prezesa Urzędu informacji, tj. nie wskazał, na czym polega prowadzona przez niego działalność gospodarcza, czy prowadzi tą działalność poza lokalem przedsiębiorstwa 3 w rozumieniu ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów oraz czy prowadzi działalność kredytową, bądź zajmuje się pośrednictwem kredytowym. W związku z powyższymi brakami odpowiedzi na wezwanie z dnia 16 maja 2011 r., Prezes Urzędu w dniu 3 października 2011 r. wystosował do Piotra Trzeciaka monit ostateczny (dowód: karta Nr 22) z wezwaniem do uzupełnienia informacji oraz przekazania dokumentów potwierdzonych za zgodność z oryginałem. Piotr Trzeciak na monit ostateczny nie odpowiedział (dowód: karta Nr 24). Na podstawie danych zawartych w ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez Prezydenta Miasta Radomska (dowód: karta Nr 9), danych zawartych w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (dane zawarte na stronie internetowej http://prod.ceidg.gov.pl /) oraz dokumentu przekazanego do akt postępowania wyjaśniającego o sygn. akt RŁO-405-16/11/AM przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Radomsku (dowód: karty Nr 26) Prezes Urzędu ustalił w toku postępowania wyjaśniającego, iż Piotr Trzeciak tajemnica przedsiębiorstwa . W tym stanie rzeczy, Postanowieniem Nr 1/430-4/12 (dowód: karta Nr 1) Prezes Urzędu wszczął wobec Piotra Trzeciaka postępowanie o nałożenie kary pieniężnej w trybie art. 106 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów za nieudzielanie informacji żądanych przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów na podstawie art. 50 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w postępowaniu wyjaśniającym w sprawie o sygn. akt RŁO-405-16/11/AM, o czym zawiadomił Piotra Trzeciaka (dowód: karty Nr 3 i 5). Piotr Trzeciak nie ustosunkował się do postawionego mu zarzutu – korespondencja w tej sprawie powróciła z adnotacją „zwrot – nie podjęto w terminie” (dowód: karta Nr 27). W dniu 16 maja 2012 r. Prezes Urzędu zawiadomił Piotra Trzeciaka o zakończeniu zbierania materiału dowodowego, możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz prawie do końcowego wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów oraz przedstawionych zarzutów (dowód: karta Nr 64 i 65). W wyznaczonym terminie przedsiębiorca nie skorzystał z powyższych uprawnień. Prezes Urzędu ustalił, co następuje: Piotr Trzeciak jest przedsiębiorcą wpisanym do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (dane zawarte na stronie internetowej http://prod.ceidg.gov.pl /). Przedmiotem działalności Piotra Trzeciaka jest zakładanie stolarki budowlanej. Działalność prowadzona jest w Radomsku, pod nazwą Piotr Trzeciak ALBUD. W toku postępowania wyjaśniającego o sygn. akt RŁO-405-16/11/AM Prezes Urzędu w trybie art. 50 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów trzykrotnie wzywał Piotra Trzeciaka do udzielenia informacji i wyjaśnień. Wezwania te zostały Piotrowi Trzeciakowi skutecznie doręczone. Odpowiedź udzielona przez Piotra Trzeciaka w odpowiedzi na monit ostateczny nie zawierała żądanej w wezwaniu informacji o tym, na czym polega prowadzona przez niego działalność gospodarcza, czy prowadzi tą działalność poza lokalem przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów oraz czy prowadzi działalność kredytową, bądź zajmuje się pośrednictwem kredytowym. Ponadto, przekazane w tej odpowiedzi dokumenty nie zostały potwierdzone za zgodność z oryginałem (dowód: karty Nr 16-21). Prezes Urzędu monitem z dnia 3 października 2011 r. wezwał Piotra Trzeciaka do uzupełnienia braków tej odpowiedzi (dowód: karta Nr 22). Wezwanie okazało się bezskuteczne (dowód: karta Nr 23-24). Wezwanie Prezesa Urzędu z dnia 16 maja 2011 r. oraz monit z dnia 3 października 2011 r. zawierały pouczenie o treści przepisu art. 106 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie 4 konkurencji i konsumentów tj. pouczenie, iż nieudzielenie informacji żądanych przez Prezesa Urzędu na podstawie art. 50 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów bądź udzielenie informacji nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd, może spowodować nałożenie przez Prezesa Urzędu na przedsiębiorcę kary pieniężnej. W tym stanie rzeczy Prezes Urzędu uznał, iż Piotr Trzeciak nie udzielił informacji żądanych przez Prezesa Urzędu w trybie art. 50 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. W toku postępowania, na podstawie danych przekazanych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Radomsku (dowód: karty Nr 30-36) Prezes Urzędu ustalił, że tajemnica przedsiębiorstwa. Prezes Urzędu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, ustawa określa warunki rozwoju i ochrony konkurencji oraz zasady podejmowanej w interesie publicznym ochrony interesów przedsiębiorców i konsumentów. Organem właściwym w sprawach ochrony konkurencji i konsumentów jest Prezes Urzędu. Przepis art. 50 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów przewiduje środek, przy pomocy którego Prezes Urzędu może realizować swe ustawowe zadania. Przepis ten przyznaje Prezesowi Urzędu uprawnienie do żądania od przedsiębiorców wszelkich koniecznych informacji i dokumentów. Z powyższego uprawnienia Prezes Urzędu może korzystać zarówno w toku postępowania antymonopolowego, postępowania w sprawach praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, jak i postępowania wyjaśniającego. Uprawnieniu Prezesa Urzędu odpowiada obowiązek przedsiębiorcy udzielenia Prezesowi Urzędu na jego żądanie wszelkich koniecznych informacji i dokumentów. Zakres wymaganych informacji określa Prezes Urzędu, jednakże ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów przewiduje obligatoryjne wymogi takiego żądania kierowanego do przedsiębiorcy. Zgodnie z art. 50 ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, żądanie powinno zawierać: 1) wskazanie zakresu informacji; 2) wskazanie celu żądania; 3) wskazanie terminu udzielenia informacji; 4) pouczenie o sankcjach za nie udzielenie informacji lub za udzielenie informacji nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd. Jednocześnie podkreślenia wymaga fakt, iż powyższy obowiązek wynikający z art. 50 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów dotyczy wyłącznie przedsiębiorców. Tylko podmiot będący przedsiębiorcą może zostać wezwany przez Prezesa Urzędu do przekazania określonych dokumentów i informacji. Stosownie do art. 4 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, ilekroć w ustawie jest mowa o przedsiębiorcy, rozumie się przez to przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jednolity Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447, ze zm.) – zwanej dalej: „ustawą o swobodzie działalności gospodarczej”. Przedsiębiorcą w rozumieniu art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą. Za przedsiębiorców uznaje się także wspólników spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej. Ponadto, zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej przedsiębiorca może podjąć działalność gospodarczą w dniu złożenia wniosku o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej albo po uzyskaniu wpisu do rejestru przedsiębiorców 5 w Krajowym Rejestrze Sądowym. Przepis art. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej definiuje działalność gospodarczą jako zarobkową działalność wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodową, wykonywaną w sposób zorganizowany i ciągły. Mając powyższe na uwadze, należy wskazać, iż Piotr Trzeciak będąc osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą w oparciu o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej jest przedsiębiorcą zarówno w rozumieniu przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, jak i przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Jednocześnie należy stwierdzić, iż wezwanie Prezesa Urzędu do przekazania określonych informacji i dokumentów, jakie zostało skierowane było do Piotra Trzeciaka w dniu 16 maja 2011 r. w toku postępowania wyjaśniającego o sygn. akt RŁO-405-16/11/AM adresowane było do podmiotu będącego przedsiębiorcą. Posiadając status przedsiębiorcy Piotr Trzeciak miał wynikający z przepisów prawa obowiązek przekazywania Prezesowi Urzędu informacji żądanych w trybie art. 50 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Prezes Urzędu w toku postępowania wyjaśniającego o sygn. akt RŁO-405-16/11/AM trzykrotnie wzywał Piotra Trzeciaka (wezwanie, monit i monit ostateczny) do przekazania informacji o tym, na czym polega prowadzona przez niego działalność gospodarcza, czy prowadzi tą działalność poza lokalem przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów oraz odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny oraz czy prowadzi działalność kredytową, bądź zajmuje się pośrednictwem kredytowym. W wystosowanym wezwaniu Prezes Urzędu pouczył Piotra Trzeciaka, że dokumenty składane w toku postępowania powinny zostać potwierdzone za zgodność z oryginałem. Żądane dokumenty i informacje służyć miały do ustalenia sposobu zawierania umów przez Piotra Trzeciaka i w konsekwencji oceny zasadności wszczęcia wobec Piotra Trzeciaka postępowania w sprawie stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Żądanie Prezesa Urzędu przekazania określonych informacji spełniało wymogi przepisu art. 50 ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, tj. zawierało zakres informacji, cel żądania, termin udzielenia informacji oraz pouczenie o sankcjach za nie udzielenie informacji lub za udzielenie informacji nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd. Pomimo wezwania do przekazania dokumentów i informacji, Piotr Trzeciak nie udzielił na nie odpowiedzi. Żądanie udzielenia informacji skierowane przez Prezesa Urzędu w trybie art. 50 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów jest wiążące dla przedsiębiorcy. Nie udzielenie informacji żądanych przez Prezesa Urzędu, jak również udzielenie nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd informacji, zagrożone zostało karą pieniężną. Stosownie do art. 106 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Prezes Urzędu może nałożyć na przedsiębiorcę, w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości stanowiącej równowartość do 50 000 000 euro, jeżeli przedsiębiorca ten choćby nieumyślnie nie udzielił informacji żądanych przez Prezesa Urzędu na podstawie art. 12 ust. 3, art. 19 ust. 3 lub art. 50 bądź udzielił nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd informacji. Zgodnie z art. 5 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, wartość euro, o której mowa w przepisach ustawy, podlega przeliczeniu na złote według kursu średniego walut obcych ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roku kalendarzowego poprzedzającego rok zgłoszenia zamiaru koncentracji lub nałożenia kary. Średni kurs euro w dniu 31 grudnia 2011r. wyniósł 4,4766 zł 1 . 1 http://nbp.pl/kursy/archiwum/wagi_archiwum_2011.xls 6 Ustawa nie zawiera zamkniętego katalogu przesłanek, od których uzależniona jest wysokość kar nakładanych na przedsiębiorców. W art. 111 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów przykładowo jedynie wskazano, iż przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, Prezes Urzędu winien wziąć pod uwagę okres, stopień oraz okoliczności naruszenia przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, a także uprzednie naruszenie przepisów ustawy. Mając powyższe na uwadze, nakładając karę pieniężną, o której mowa w art. 106 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Prezes Urzędu w pierwszej kolejności wziął pod uwagę konieczność ustalenia, czy określone w tym przepisie naruszenie dokonane było co najmniej nieumyślnie. Konieczność brania pod uwagę przesłanki winy w przypadku stosowania kar pieniężnych wynika bezpośrednio z art. 106 ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, który stanowi, że kara może zostać nałożona nawet, jeżeli przedsiębiorca nieumyślnie nie udzielił informacji żądanych przez Prezesa Urzędu. Nakładając karę pieniężną, badając stopień zawinienia Prezes Urzędu dokonał oceny całokształtu okoliczności sprawy. I tak, Prezes Urzędu nie uznał wyjaśnień Piotra Trzeciaka, nie popartych żadnym dowodem, że utrudnieniem w udzieleniu odpowiedzi na wezwanie Prezesa Urzędu były problemy zdrowotne. Należy zauważyć, że w 2010 r. Piotr Trzeciak osiągnął przychody ze swojej działalności tajemnica przedsiębiorstwa , a w 2011 r. przychód ten tajemnica przedsiębiorstwa , co przemawia za tym, że w ciągu roku Piotr Trzeciak tajemnica przedsiębiorstwa . Należy jednak przyznać, że w zgromadzonym materiale dowodowym nie ma jednoznacznych dowodów wyraźnej intencji przedsiębiorcy naruszenia przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Powyższe może wskazywać na działanie nieumyślne. Pomimo tego – jak już wcześniej wskazano – samo stwierdzenie nieumyślności daje podstawę do nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 106 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Prezes Urzędu ustalając karę wziął pod uwagę okoliczność, że zachowanie Piotra Trzeciaka doprowadziło do znacznego, zbędnego wydłużenia czasu trwania postępowania wyjaśniającego i w istocie uniemożliwiło Prezesowi Urzędu weryfikację twierdzeń i materiału dowodowego zawartych w zawiadomieniu złożonym przez Powiatowego Rzecznika Konsumentów w Tomaszowie Mazowieckim. Jednocześnie, dokonując ostatecznego ustalenia wymiaru kary pieniężnej nałożonej na Piotra Trzeciaka Prezes Urzędu wziął pod uwagę fakt, iż było to pierwsze naruszenie przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów przez tego przedsiębiorcę, jak również uwzględnił wysokość osiągniętego przez przedsiębiorcę przychodu dochodu w roku 2011r., tak, aby nałożona kara miała charakter dyscyplinujący, lecz jednocześnie była adekwatna do możliwości finansowych Piotra Trzeciaka. Mając na uwadze powyższe, Prezes Urzędu nałożył na Piotra Trzeciaka karę w wysokości 4.477 zł (słownie: cztery tysiące czterysta siedemdziesiąt siedem złotych), co stanowi równowartość 1.000 euro (słownie: jeden tysiąc euro). W ocenie Prezesa Urzędu, wymierzona kara pieniężna będzie wystarczającą sankcją finansową za niewykonanie obowiązku wynikającego z art. 50 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, a jednocześnie wysokość kary jest adekwatna do stopnia zawinienia przedsiębiorcy i jest na tyle dolegliwa, że skutecznie zapobiegnie podobnym naruszeniom ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów przez Piotra Trzeciaka w przyszłości. Wobec powyższego, Prezes Urzędu orzekł jak w pkt I sentencji niniejszej decyzji. Zgodnie z art. 77 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, jeżeli w wyniku postępowania Prezes Urzędu stwierdził naruszenie przepisów ustawy, przedsiębiorca, który dopuścił się tego naruszenia, jest obowiązany ponieść koszty postępowania. Zgodnie z 7 art. 264 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.) – zwanej dalej: „k.p.a. – w związku z art. 83 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, kosztami postępowania są m.in. koszty doręczenia stronom pism urzędowych. Stosownie do art. 80 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów Prezes Urzędu rozstrzyga o kosztach, w drodze postanowienia, które może być zamieszczone w decyzji kończącej postępowanie. W związku z powyższym Prezes Urzędu postanowił obciążyć Piotra Trzeciaka kosztami niniejszego postępowania, na które składają się koszty doręczenia mu pism urzędowych w toku postępowania w wysokości 16,95 zł (słownie: szesnaście złotych 95/100). Wobec powyższego, Prezes Urzędu postanowił, jak w pkt II sentencji niniejszej decyzji. Zgodnie z art. 112 ust. 3 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów Piotr Trzeciak jest zobowiązany do wpłaty kary pieniężnej w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji na konto Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Warszawie: NBP O/O Warszawa 51101010100078782231000000 . Zgodnie z art. 264 § 1 k.p.a. w związku z art. 83 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów koszty niniejszego postępowania Piotr Trzeciak obowiązany jest wpłacić na konto Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: NBP o/o Warszawa Nr 51101010100078782231 000000 w terminie 7 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji. Stosownie do treści art. 81 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w związku z art. 479 28 § 2 k.p.c. – od niniejszej decyzji przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie dwutygodniowym od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem Prezesa Urzędu – Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Łodzi. Jednak w przypadku kwestionowania wyłącznie postanowienia o kosztach zawartego w pkt II sentencji niniejszej decyzji, stosownie do art. 81 ust. 5 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz art. 264 § 2 k.p.a. w związku z art. 83 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w związku z art. 479 32 § 1 i 2 k.p.c., przysługuje zażalenie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie tygodniowym od dnia doręczenia niniejszej decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu - Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Łodzi. Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Dyrektor Delegatury Barbara Romańczak-Graca Otrzymuje: