RBG-22/2005

PREZES URZ Ę DU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA W BYDGOSZCZY ul. Jagiello ń ska 34, 85-097 Bydgoszcz tel. (052) 345-56-44, Fax (052) 345-56-17 e-mail: bydgoszcz@uokik.gov.pl Bydgoszcz, dnia 16.05.2005 r. Znak: RBG-61-02/05/AB Zarz ą d Carrefour Polska Sp. z o.o. ul. Targowa 72 03-734 Warszawa Decyzja Nr RBG 22/2005 Stosownie do art. 28 ust. 6 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (tekst jednolity w Dz.U. z 2003 r. Nr 86, poz. 804 z kolejnymi zmianami w Dz.U. z 2003 r. Nr 170, poz. 1652, Dz.U. z 2004 r. Nr 93, poz. 891, Dz.U. z 2004 r. Nr 96, poz. 959 – zwana dalej ustaw ą ) oraz §2 ust. 3a i §6 rozporz ą dzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 lutego 2002 r. w sprawie okre ś lenia w ł a ś ciwo ś ci miejscowej i rzeczowej delegatur Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz. U. z 2002 r. Nr 18, poz. 172, Dz.U. z 2003 Nr 6, poz. 68), po przeprowadzeniu post ę powania w sprawie praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów, wszcz ę tego z urz ę du przeciwko Carrefour Polska Sp. z o.o. z siedzib ą w Warszawie, dzia ł aj ą c w imieniu Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów, I. na podstawie art. 23c ust. 1 w zwi ą zku z art. 23a ustawy wymienionej na wst ę pie, uznaje si ę za praktyk ę naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów , praktyk ę Carrefour Polska Sp. z o.o. z siedzib ą w Warszawie, polegaj ą c ą na naruszaniu obowi ą zku udzielania konsumentom rzetelnej i pe ł nej informacji poprzez zamieszczanie na tabliczkach informuj ą cych o cechach sprzedawanych towarów (konfiguracji), ustawianych przy tych towarach, zastrze ż enia: „Gwarancja 12 miesi ę cy”, i nakazuje zaniechanie jej stosowania; II. na podstawie art. 23c ust. 1 w zwi ą zku z art. 23a ustawy wymienionej na wst ę pie, uznaje si ę za praktyk ę naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów , praktyk ę Carrefour Polska Sp. z o.o. z siedzib ą w Warszawie, polegaj ą c ą na naruszaniu obowi ą zku udzielania konsumentom rzetelnej i pe ł nej informacji poprzez informowanie konsumentów, za po ś rednictwem tablic informacyjnych wystawionych w Punktach Obs ł ugi Klienta, i ż okre ś lone towary nie podlegaj ą wymianie, ani zwrotowi, i nakazuje zaniechanie jej stosowania; III. na podstawie art. 23c ust. 1 w zwi ą zku z art. 23a ustawy wymienionej na wst ę pie, uznaje si ę za praktyk ę naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów , praktyk ę Carrefour Polska Sp. z o.o. z siedzib ą w Warszawie, polegaj ą c ą na naruszaniu obowi ą zku udzielania konsumentom rzetelnej i pe ł nej informacji poprzez informowanie konsumentów, za po ś rednictwem tablic informacyjnych wystawionych w Punktach Obs ł ugi Klienta, ż e w przypadku nie odebrania w okre ś lonym terminie baga ż u zdeponowanego w Punkcie Obs ł ugi Klienta, baga ż ten zostanie przekazany na cele dobroczynne, b ą d ź przekazany do Biura Rzeczy Znalezionych, i nakazuje zaniechanie jej stosowania; IV. na podstawie art. 23e ust. 1 i ust. 2 w zwi ą zku z art. 23a ustawy wymienionej na wst ę pie, uznaje si ę za praktyk ę naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów , praktyk ę Carrefour Polska Sp. z o.o. z siedzib ą w Warszawie, polegaj ą c ą na naruszaniu obowi ą zku udzielania konsumentom rzetelnej i pe ł nej informacji poprzez informowanie konsumentów, za po ś rednictwem tablic informacyjnych wystawionych w Punktach Obs ł ugi Klienta, ż e gwarancji i r ę kojmi podlegaj ą wy łą cznie wady ukryte powsta ł e z winy producenta w obuwiu niezu ż ytym, i stwierdza zaniechanie jej stosowania na prze ł omie stycznia i lutego 2005 r.; V. na podstawie art. 23e ust. 1 i ust. 2 w zwi ą zku z art. 23a ustawy wymienionej na wst ę pie, uznaje si ę za praktyk ę naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów , praktyk ę Carrefour Polska Sp. z o.o. z siedzib ą w Warszawie, polegaj ą c ą na naruszaniu obowi ą zku udzielania konsumentom rzetelnej i pe ł nej informacji poprzez informowanie konsumentów, za po ś rednictwem tablic informacyjnych wystawionych w Punktach Obs ł ugi Klienta, ż e wy łą czona jest mo ż liwo ść dochodzenia roszcze ń z tytu ł u gwarancji udzielonej przez producentów obuwia w przypadku: 1. naturalnego zu ż ycia obuwia; 2. uszkodze ń mechanicznych; 3. obi ć i otar ć ; 4. uszkodze ń wynik ł ych ze z ł ego dopasowania obuwia do stopy; 5. wad jawnych widocznych w dniu zakupu; 6. wygód obuwia; 7. systemów pneumatycznych; 8. elementów ozdobnych, i stwierdza zaniechanie jej stosowania na prze ł omie stycznia i lutego 2005 r.; VI. na podstawie art. 23e ust. 1 i ust. 2 w zwi ą zku z art. 23a ustawy wymienionej na wst ę pie, uznaje si ę za praktyk ę naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów , praktyk ę Carrefour Polska Sp. z o.o. z siedzib ą w Warszawie, polegaj ą c ą na naruszaniu obowi ą zku udzielania konsumentom rzetelnej i pe ł nej informacji poprzez informowanie konsumentów, za po ś rednictwem tablic informacyjnych wystawionych w Punktach Obs ł ugi Klienta, ż e w przypadku naprawy wad ukrytych obuwia, klient nie mo ż e żą da ć zwrotu gotówki, i stwierdza zaniechanie jej stosowania na prze ł omie stycznia i lutego 2005 r.; VII. na podstawie art. 105 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks post ę powania administracyjnego (tekst jednolity w Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z kolejnymi zmianami w Dz.U. z 2001 r. Nr 49, poz. 509, Dz.U. z 2002 r. Nr 113, poz. 984, Dz.U. z 2002 r. Nr 169, poz. 1387, Dz.U. z 2003 r. Nr 130, poz. 1188, Dz.U. z 2003 r. Nr 170, poz. 1660, Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271, Dz.U. z 2004 r. Nr 162, poz. 1692), w zwi ą zku z art. 80 ustawy wymienionej na wst ę pie, umarza si ę post ę powanie w sprawie praktyki naruszaj ą cej zbiorowe interesy konsumentów, polegaj ą cej na informowaniu konsumentów za po ś rednictwem tablic informacyjnych wystawionych w Punktach Obs ł ugi Klienta, ż e podstaw ą prawn ą dochodzenia roszcze ń z tytu ł u gwarancji obuwia s ą art. 556, 557, 559 i art. 560 Kodeksu cywilnego. Uzasadnienie W toku post ę powania wyja ś niaj ą cego sygn. akt RBG-61-18/04/AB, Prezes Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dalej Prezesem Urz ę du, b ą d ź organem antymonopolowym) 2 przeprowadzi ł kontrol ę m.in. Carrefour Polska Sp. z o.o. z siedzib ą w Warszawie Hipermarketu w Bydgoszczy, w toku której wst ę pnie ustali ł , ż e Carrefour Polska Sp. z o.o. z siedzib ą w Warszawie (zwana dalej Uczestnikiem, albo Carrefour) nie dope ł nia obowi ą zku informacyjnego wzgl ę dem konsumentów. W zwi ą zku z powy ż szym, postanowieniem nr RBG 03/2005 z dnia 6 stycznia 2005 r., zmienionym postanowieniem nr RBG 14/2005 z dnia 26.01.2005 r. Prezes Urz ę du wszcz ął przeciwko Carrefour post ę powanie w sprawie praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów w zwi ą zku z zarzutem stosowania praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów, polegaj ą cych na naruszaniu obowi ą zku udzielania konsumentom rzetelnej i pe ł nej informacji poprzez: 1. zamieszczanie na tabliczkach informuj ą cych o cechach towarów (konfiguracji) ustawianych przy tych towarach, zastrze ż enia cyt. „Gwarancja 12 miesi ę cy”; 2. informowanie konsumentów, za po ś rednictwem tablic informacyjnych wystawionych w Punktach Obs ł ugi Klienta, i ż okre ś lone towary nie podlegaj ą wymianie ani zwrotowi; 3. informowanie konsumentów za po ś rednictwem tablic informacyjnych wystawionych w Punktach Obs ł ugi Klienta, ż e w przypadku nie odebrania w okre ś lonym terminie baga ż u zdeponowanego w Punkcie Obs ł ugi Klienta, baga ż ten zostanie przekazany na cele dobroczynne, b ą d ź przekazany do Biura Rzeczy Znalezionych; 4. informowanie konsumentów za po ś rednictwem tablic informacyjnych wystawionych w Punktach Obs ł ugi Klienta, ż e gwarancji i r ę kojmi podlegaj ą wy łą cznie wady ukryte powsta ł e z winy producenta w obuwiu niezu ż ytym, a w szeregu przypadkach, wy łą czona jest mo ż liwo ść dochodzenia roszcze ń z tytu ł u gwarancji, co dotyczy: a) naturalnego zu ż ycia obuwia; b) uszkodze ń mechanicznych; c) obi ć i otar ć ; d) uszkodze ń wynik ł ych ze z ł ego dopasowania obuwia do stopy; e) wad jawnych widocznych w dniu zakupu; f) wygód obuwia; g) systemów pneumatycznych; h) elementów ozdobnych; 5. informowanie konsumentów za po ś rednictwem tablic informacyjnych wystawionych w Punktach Obs ł ugi Klienta, ż e w przypadku naprawy wad ukrytych obuwia, klient nie mo ż e żą da ć zwrotu gotówki; 6. informowanie konsumentów za po ś rednictwem tablic informacyjnych wystawionych w Punktach Obs ł ugi Klienta, ż e podstaw ą prawn ą dochodzenia roszcze ń z tytu ł u gwarancji obuwia s ą art. 556, 557, 559 i art. 560 Kodeksu cywilnego. W toku post ę powania, Uczestnik potwierdzi ł , ż e informacja o 12-miesi ę cznym okresie gwarancji podawana jest w przypadku, gdy producent danego produktu udzieli ł gwarancji na okres 12 miesi ę cy, a dotyczy g ł ównie artyku ł ów AGD/RTV, rowerów i innego sprz ę tu sportowego, narz ę dzi do majsterkowania i innych, a jest stosowana wy łą cznie w hipermarketach. Odno ś nie informacji dot. braku mo ż liwo ś ci wymiany, ani zwrotu okre ś lonych towarów, Uczestnik wyja ś ni ł , ż e nie zdecydowa ł si ę wzorem innych sprzedawców na praktyk ę wymiany, b ą d ź zwrotu towaru w innym trybie, ni ż tryb reklamacyjny, tj. na umowne prawo odst ą pienia od umowy sprzeda ż y. W opinii Uczestnika, praktyka informowania konsumentów o przekazaniu nieodebranego w terminie baga ż u na cele dobroczynne, b ą d ź do Biura Rzeczy Znalezionych nie narusza interesów konsumentów, gdy ż przechowanie jest nieodp ł atne, a konsumenci s ą o tym nale ż ycie informowani, a ponadto, s ą identyfikowani jedynie „numerkiem”, co uniemo ż liwia ustalenie jej danych osobowych. Uczestnik potwierdzi ł , ż e nieprawid ł owe informacje dot. podstawy prawnej dochodzenia roszcze ń przez konsumentów (Kodeks cywilny), oraz wytycznych producentów obuwia pojawi ł y si ę tylko w kilku sklepach i zosta ł y wyeliminowane w toku post ę powania. Na podstawie powy ż szego, Prezes Urz ę du ustali ł : Uczestnik jest Spó ł k ą prawa handlowego, prowadz ą c ą na terenie kraju dzia ł alno ść , której przedmiotem jest m.in. sprzeda ż detaliczna w niewyspecjalizowanych sklepach z przewag ą ż ywno ś ci, napojów i wyrobów tytoniowych oraz wszelka dzia ł alno ść bezpo ś rednio i po ś rednio z tym zwi ą zana 3 (istota dzia ł alno ś ci hiper i supermarketów), za po ś rednictwem sieci sklepów Carrefour (hipermarkety), Champion i Globi (supermarkety). Ś rodkiem wymiany informacji pomi ę dzy Uczestnikiem, a konsumentami s ą m.in. tablice informacyjne wystawione w Punktach Obs ł ugi Klientów, oraz tabliczki informuj ą ce o cechach (konfiguracji) sprzedawanych towarów, wystawione bezpo ś rednio przy tych towarach, g ł ównie na dzia ł ach RTV i AGD (z wyja ś nie ń Uczestnika wynika, ż e równie ż na dzia ł ach sportowych i technicznych – dla majsterkowiczów). W toku kontroli, wykonuj ą c ci ążą ce na nim obowi ą zki z zakresu ochrony zbiorowego interesu konsumentów, Prezes Urz ę du wst ę pnie ustali ł , ż e Uczestnik dopuszcza si ę praktyk, których istot ą jest naruszenie obowi ą zku udzielania konsumentom rzetelnej i pe ł nej informacji co do s ł u żą cych im, z mocy prawa, oraz dobrego obyczaju handlowego, uprawnie ń . W toku post ę powania, Uczestnik faktycznie uzna ł swoj ą win ę co do cz ęś ci ze stawianych mu zarzutów, w tym, co do: 1. informowania konsumentów, ż e gwarancji i r ę kojmi podlegaj ą wy łą cznie wady ukryte powsta ł e z winy producenta w obuwiu niezu ż ytym, a w szeregu przypadkach, wy łą czona jest mo ż liwo ść dochodzenia roszcze ń z tytu ł u gwarancji (pkt IV sentencji decyzji), 2. informowania konsumentów, ż e w przypadku naprawy wad ukrytych obuwia, klient nie mo ż e żą da ć zwrotu gotówki (pkt V sentencji decyzji), 3. informowania konsumentów, ż e podstaw ą prawn ą dochodzenia roszcze ń s ą art. 556, 557, 559 i art. 560 Kodeksu cywilnego (pkt VI sentencji decyzji), oraz zaprzesta ł nieprawid ł owego informowania konsumentów na prze ł omie stycznia i lutego 2005 r., tj. w praktyce zdj ął zakwestionowane tablice informacyjne. Stwierdzone przez Prezesa Urz ę du nieprawid ł owo ś ci w informowaniu konsumentów dotyczy ł y nast ę puj ą cych placówek Uczestnika: Bydgoszcz, Toru ń (wed ł ug ustale ń w ł asnych Prezesa Urz ę du), Bytom, Gda ń sk, Jaworzno, Kraków Nowa Huta, Kraków Zakopianka, Ł ód ź , Sosnowiec, Szczecin, Warszawa Arkadia, Warszawa Bemowo, Warszawa Reduta, Warszawa Targówek, Warszawa Wile ń ska, Wroc ł aw, Zielona Góra (wed ł ug wyja ś nie ń Uczestnika), tj. wszystkich 17 hipermarketów w Polsce (wed ł ug danych powszechnie dost ę pnych na stronie www.carrefour.pl ). W tym miejscu Prezes Urz ę du podkre ś la, ż e rozbie ż no ś ci dot. oznaczenia hipermarketów w Jaworznie i w Krakowie Nowej Hucie (wed ł ug informacji dost ę pnych w serwisie internetowym odpowiednio: „Katowice” i „Kraków Czy ż yny”), nie mog ą zmieni ć wniosków b ę d ą cych podstaw ą wydania niniejszej decyzji. W oparciu o ustalony stan faktyczny, Prezes Urz ę du zwa ż y ł , co nast ę puje: Zgodnie z tre ś ci ą art. 23a ustawy, „ Przez praktyk ę naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów rozumie si ę godz ą ce w nie bezprawne dzia ł anie przedsi ę biorcy. Nie jest zbiorowym interesem konsumentów suma indywidualnych interesów konsumentów.” (ust. 1) „ Za praktyk ę naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów uwa ż a si ę w szczególno ś ci stosowanie postanowie ń wzorców umów, które zosta ł y wpisane do rejestru postanowie ń wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa w art. 479[45] Kodeksu post ę powania cywilnego, naruszanie obowi ą zku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pe ł nej informacji, nieuczciw ą lub wprowadzaj ą c ą w b łą d reklam ę i inne czyny nieuczciwej konkurencji godz ą ce w zbiorowe interesy konsumentów.” (ust. 2). Naruszenie zbiorowych interesów konsumentów wymaga zatem spe ł nienia dwóch warunków: 1. bezprawno ś ci dzia ł ania 2. naruszenia zbiorowego interesu konsumentów. Zbiorowy interes konsumentów Art. 22 1 Kodeksu cywilnego zawiera legaln ą definicj ę konsumenta, zgodnie z któr ą „ Za konsumenta uwa ż a si ę osob ę fizyczn ą dokonuj ą c ą czynno ś ci prawnej niezwi ą zanej bezpo ś rednio z jej dzia ł alno ś ci ą gospodarcz ą lub zawodow ą .” Z kolei, zgodnie z pkt 2 preambu ł y Dyrektywy 98/27/EC Parlamentu Europejskiego oraz Rady Unii Europejskiej z dnia 19 maja 1998 roku w sprawie nakazów wydawanych w celu ochrony interesów konsumentów, „ Zbiorowe interesy oznaczaj ą interesy, które nie stanowi ą skumulowanych interesów poszczególnych osób poszkodowanych z racji naruszenia”. Ze zbiorowym interesem konsumentów mamy wi ę c do czynienia wówczas, gdy bezprawne dzia ł anie przedsi ę biorców dotyczy, lub mo ż e dotyczy ć nieograniczonej liczby konsumentów, których nie da si ę zindywidualizowa ć . Nie jest zbiorowym interesem konsumentów suma indywidualnych interesów konsumentów, cho ć by liczba pokrzywdzonych konsumentów by ł a bardzo du ż a. 4 W niniejszej sprawie kwestionowane praktyki Carrefour, polegaj ą ce na udzielaniu, za po ś rednictwem tabliczek i tablic informacyjnych, umieszczonych na terenie sklepu niepe ł nej i nierzetelnej informacji o uprawnieniach konsumentów oddzia ł ywa ł y, b ą d ź mog ł y oddzia ł ywa ć na wszystkie, bli ż ej nieokre ś lone osoby, które dokonywa ł y zakupów i mog ł y zapozna ć si ę z umieszczonymi na nich informacjami. Uzasadnia to wniosek o naruszeniu zbiorowego interesu konsumentów, o którym mowa w art. 23a ustawy. Bezprawno ść dzia ł ania Bezprawno ść dzia ł ania Uczestnika zostanie poddana ocenie wed ł ug kolejno ś ci stawianych mu zarzutów, znajduj ą cych odzwierciedlenie w kolejnych punktach sentencji niniejszej decyzji: Ad.1 Wniosek o bezprawno ś ci zamieszczania przez Uczestnika na tabliczkach informuj ą cych o konfiguracji towarów informacji cyt. „Gwarancja 12 miesi ę cy”, jest uzasadniony naruszeniem przepisów art. 23a ust. 1 i ust. 2 ustawy, które w sposób samoistny nak ł adaj ą na przedsi ę biorców obowi ą zek udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pe ł nej informacji, w zwi ą zku z art. 8, art. 10 i art. 11 ustawy z dnia 27 lipca 2002 roku o szczególnych warunkach sprzeda ż y konsumenckiej oraz o zmianie kodeksu cywilnego (Dz.U. z 2002 roku nr 141 poz. 1176 – zwana dalej ustaw ą o szczególnych warunkach). Zgodnie z art. 8 ust. 1 i ust. 4, oraz art. 10 ust. 1 ustawy o szczególnych warunkach, „ Je ż eli towar konsumpcyjny jest niezgodny z umow ą , kupuj ą cy mo ż e żą da ć doprowadzenia go do stanu zgodnego z umow ą przez nieodp ł atn ą napraw ę albo wymian ę na nowy, chyba ż e naprawa albo wymiana s ą niemo ż liwe lub wymagaj ą nadmiernych kosztów.”, „Je ż eli kupuj ą cy (…) nie mo ż e żą da ć naprawy ani wymiany albo je ż eli sprzedawca nie zdo ł a uczyni ć zado ść takiemu żą daniu w odpowiednim czasie lub gdy naprawa albo wymiana nara ż a ł aby kupuj ą cego na znaczne niedogodno ś ci, ma on prawo domaga ć si ę stosownego obni ż enia ceny albo odst ą pi ć od umowy; od umowy nie mo ż e odst ą pi ć , gdy niezgodno ść towaru konsumpcyjnego z umow ą jest nieistotna.” (roszczenia konsumentów z tytu ł u niezgodno ś ci towaru z umow ą ), a „Sprzedawca odpowiada za niezgodno ść towaru konsumpcyjnego z umow ą jedynie w przypadku jej stwierdzenia przed up ł ywem dwóch lat od wydania tego towaru kupuj ą cemu (…).”. Zgodnie z powo ł anymi przepisami ka ż dy konsument ma prawo reklamowa ć towar niezgodny z zawart ą umow ą sprzeda ż y (wysuwa ć okre ś lone roszczenia), o ile jego „wady” ujawni ą si ę w terminie dwóch lat od daty wydania towaru. Nale ż y wi ę c oceni ć , czy wybiórcza informacja o 12 miesi ę cznym okresie gwarancji nie wprowadza w b łą d konsumentów i nie prowadzi do faktycznego ograniczenia odpowiedzialno ś ci sprzedawcy. Rozstrzygaj ą c powy ż sze, Prezes Urz ę du by ł zmuszony uwzgl ę dni ć , i ż przeci ę tny konsument nie posiada bieg ł ej znajomo ś ci regulacji prawnych z zakresu prawa konsumenckiego. Cech ą relacji przedsi ę biorca-konsument jest m.in. znacz ą ca przewaga tego pierwszego w zakresie znajomo ś ci przepisów prawa. Uzasadnia to obj ę cie konsumentów wzmo ż on ą ochron ą , i na ł o ż enie na przedsi ę biorców szczególnego obowi ą zku informacyjnego (prawo do informacji jest jednym z podstawowych praw konsumentów). Tak wi ę c, nale ż y uzna ć , i ż poj ę cie „gwarancja”, mimo ż e zakorzenione w j ę zyku prawniczym, jak równie ż zdefiniowane prawnie jako „ o ś wiadczenie gwaranta zamieszczone w dokumencie gwarancyjnym lub reklamie (…)”, w j ę zyku potocznym mo ż e by ć równoznaczne z r ę kojmi ą , niezgodno ś ci ą towaru konsumpcyjnego z umow ą i odpowiedzialno ś ci ą za towar w ogóle. Wszystkie z wymienionych instytucji s ą uznawane przez ogó ł konsumentów za synonimy i oznaczaj ą mo ż liwo ść reklamowania towaru, tj. „zwrócenia si ę do dostawcy, producenta, wykonawcy us ł ugi w sprawie ujawnionych wad towaru, niedok ł adno ś ci w dostawie, w rachunku, w wykonaniu us ł ugi itp. z żą daniem uregulowania sprawy; za ż alenie, skarga z ł o ż one w tej sprawie” ( ź ród ł o: S ł ownik j ę zyka polskiego PWN, wersja internetowa: http://sjp.pwn.pl/haslo.php?id=52990 ). Co wi ę cej, cz ę ste ostatnio zmiany przepisów dotycz ą cych sprzeda ż y konsumenckiej, oraz fundamentalnych dla tej dziedziny poj ęć , nie sprzyjaj ą edukacji konsumentów, co nie mo ż e by ć wykorzystywane przez przedsi ę biorców. O ile Uczestnik nie mia ł obowi ą zku informowa ć konsumentów o przys ł uguj ą cych im uprawnieniach, to je ś li podj ął si ę tego, winien to czyni ć w sposób pe ł ny i rzetelny, a nie wybiórczy. Szczególnie je ś li niepe ł na informacja mo ż e prowadzi ć do ograniczenia jego odpowiedzialno ś ci wzgl ę dem konsumentów. Wobec powy ż szego, fakt informowania konsumentów wy łą cznie o warunkach udzielanej im gwarancji producenta – nale ż y podkre ś li ć , ż e mniej korzystnej od regulacji ustawowej (co do terminu) – bez wyra ź nego wskazania, ż e chodzi o odpowiedzialno ść producenta, a nie sprzedawcy, oraz 5 równoleg ł y brak informacji o ko ń cowym terminie odpowiedzialno ś ci sprzedawcy, ś wiadczy o zamiarze tego ostatniego wprowadzenia w b łą d konsumentów, b ą d ź przynajmniej braku staranno ś ci profesjonalisty, czego skutkiem mo ż e by ć z ł amanie zakazu, o którym mowa w art. 11 ustawy o szczególnych warunkach sprzeda ż y konsumenckiej, zgodnie z którym „ Uprawnie ń unormowanych w niniejszej ustawie nie mo ż na wy łą czy ć ani ograniczy ć w drodze umowy zawartej przed zawiadomieniem sprzedawcy o niezgodno ś ci towaru konsumpcyjnego z umow ą . W szczególno ś ci nie mo ż na tego dokona ć przez o ś wiadczenie kupuj ą cego, ż e wie o wszelkich niezgodno ś ciach towaru z umow ą , lub przez wybór prawa obcego.” (skoro uprawnie ń tych nie mo ż na ograniczy ć w drodze umowy, to tym bardziej, nie mo ż na ich ograniczy ć w drodze jednostronnego o ś wiadczenia sprzedawcy). Pozwala to uzna ć informacj ę o 12-miesi ę cznym okresie gwarancji za niepe ł n ą , pozbawion ą zasadniczej z punktu widzenia konsumentów informacji, ż e chodzi jedynie o gwarancj ę producenta, której ekspiracja nie stoi na przeszkodzie realizacji ustawowych uprawnie ń konsumentów. Tym samym, nale ż a ł o uzna ć , ż e tabliczki znajduj ą ce si ę przy poszczególnych produktach, zawieraj ą ce podstawowe dane o sprzedawanym towarze, oraz informacj ę : „ Gwarancja 12 miesi ę cy” s ą no ś nikami niepe ł nej informacji. Informacja ta sugeruje, ż e dany towar mo ż na reklamowa ć jedynie w terminie 12 miesi ę cy. Konsument nie jest poinformowany o tym, ż e – niezale ż na od gwaranta - odpowiedzialno ść sprzedawcy wynosi 24 miesi ą ce. Maj ą c na uwadze fakt, i ż tabliczki, zawieraj ą ce zapis „Gwarancja 12 miesi ę cy” redagowane s ą wed ł ug jednolitego wzoru, dla zaniechania tej praktyki wystarczaj ą cym b ę dzie umieszczenie na nich informacji, obok zwrotu „Gwarancja 12 miesi ę cy”, i ż ustawowa odpowiedzialno ść sprzedawcy wynosi 24 miesi ą ce, b ą d ź przynajmniej zmiana kwestionowanego zapisu w ten sposób: „Gwarancja producenta 12 miesi ę cy”. Ta – z natury rzeczy – lakoniczna adnotacja, po łą czona jednak z informacjami o prawach konsumenta, udzielanymi w Punktach Obs ł ugi Klienta powinna w dostatecznym stopniu zabezpieczy ć prawo konsumentów do pe ł nej i rzetelnej informacji. Innym sposobem zaniechania opisanej praktyki mo ż e by ć zaniechanie stosowanie przedmiotowej informacji na tabliczkach informuj ą cych o cechach produktów. W takim przypadku konsument b ę dzie si ę dowiadywa ł o okresie gwarancji z umowy zawartej z gwarantem (zgodnie z art. 13 ust. 4 ustawy o szczególnych warunkach), natomiast informacja o odpowiedzialno ś ci sprzedawcy b ę dzie podawana w Punktach Obs ł ugi Klienta. Ad. 2 Odnosz ą c si ę do zakwestionowanych tablic, informuj ą cych konsumentów, i ż okre ś lone kategorie produktów nie podlegaj ą wymianie, ani zwrotowi (np. artyku ł y informatyczne, no ś niki danych, CD, kasety audio i video, bielizna osobista i kosmetyki), Prezes Urz ę du wyra ż a pogl ą d, i ż informacje te wymagaj ą sprecyzowania. Tre ść tych informacji sugeruje, i ż ka ż dy towar konsumpcyjny nale żą cy do wymienionych grup towarowych, zarówno zgodny, jak i niezgodny z zawart ą umow ą , nie podlega wymianie, ani zwrotowi, co mo ż e wywo ł ywa ć mylne wra ż enie, i ż produktów tych nie mo ż na reklamowa ć . Nale ż y podkre ś li ć , ż e wymiana towaru na nowy nale ż y do zasadniczych roszcze ń konsumenta, a mo ż liwo ść zwrotu towaru jest dalszym uprawnieniem zwi ą zanym z mo ż liwo ś ci ą odst ą pienia od umowy (vide: art. 8 ust. 1 i ust. 4 ustawy o szczególnych warunkach). W toku post ę powania Uczestnik wyja ś ni ł , ż e nie zdecydowa ł si ę tak jak inne sklepy na dokonywanie wymiany towaru na inny, lub na zwrot towaru w innych sytuacjach ni ż w trybie reklamacyjnym. Nie kwestionuj ą c takiego sposobu post ę powania, Prezes Urz ę du jedynie zwraca uwag ę , ż e informacja o takiej postawia winna by ć na tyle precyzyjna, aby wykluczy ć mo ż liwo ść przedstawionej powy ż ej interpretacji, a tym samym mo ż liwo ść rezygnacji przez konsumentów ze zg ł aszania przys ł uguj ą cych im roszcze ń , na skutek wprowadzenia ich w b łą d co do takiej mo ż liwo ś ci. Powy ż sze pozwoli ł o uzna ć przedmiotow ą informacj ę za niepe ł n ą w rozumieniu art. 23a ust. 2 ustawy. Zdaniem Prezesa Urz ę du, kwestionowane tablice winny by ć tak zmienione, aby wynika ł o z nich wyra ź nie, i ż niektóre, zgodne z umow ą towary konsumpcyjne, wymienione przez Carrefour, nie podlegaj ą wymianie, ani zwrotowi, co jest dopuszczalne wzgl ę dem innych (je ś li jest). Wprowadzenie tych zmian powinno doprowadzi ć do tego, i ż informacja o pro-konsumenckiej praktyce Uczestnika (mimo nieprecyzyjnych wyja ś nie ń udzielonych przez Uczestnika, Prezes Urz ę du wnioskuje, ż e brak mo ż liwo ś ci wymiany, ani zwrotu towarów „niewadliwych” nie dotyczy innych towarów ni ż enumeratywnie wymienione na tablicach Carrefour), b ę dzie podana w sposób przejrzysty, nie wprowadzaj ą cy konsumentów w b łą d. Ad.3 Zgodnie z art. 835 Kodeksu cywilnego, „ Przez umow ę przechowania przechowawca zobowi ą zuje si ę zachowa ć w stanie nie pogorszonym rzecz ruchom ą oddan ą mu na przechowanie.”, natomiast 6 stosownie do art. 836 Kodeksu cywilnego, „ Je ż eli wysoko ść wynagrodzenia za przechowanie nie jest okre ś lona w umowie albo w taryfie, przechowawcy nale ż y si ę wynagrodzenie w danych stosunkach przyj ę te, chyba ż e z umowy lub z okoliczno ś ci wynika, i ż zobowi ą za ł si ę przechowa ć rzecz bez wynagrodzenia.”. Z powy ż szego wynika, ż e istot ą przechowania jest zwrot rzeczy w stanie niepogorszonym po up ł ywie terminu przechowania (ewentualnie wcze ś niej na żą danie sk ł adaj ą cego – art. 844 §1 k.c.), natomiast odp ł atno ść nie nale ż y do cech koniecznych tej umowy. Nale ż y wi ę c rozwa ż y ć , czy ewentualna praktyka Uczestnika, jak ą jest przekazywanie rzeczy sk ł adanych mu na nieodp ł atne przechowanie przez konsumentów, po up ł ywie terminu przechowania, na cele dobroczynne, b ą d ź do Biur Rzeczy Znalezionych jest uzasadniona i mo ż e mie ć oparcie w informacjach przekazywanych konsumentom za po ś rednictwem tablic wystawionych w Punktach Obs ł ugi Klienta. Dla powy ż szej oceny niezb ę dne jest uwzgl ę dnienie wyja ś nie ń Uczestnika, stosownie do których zawiera on z konsumentami nieodp ł atn ą umow ę przechowania, oraz identyfikuje konsumentów, a w ł a ś ciwie sk ł adane przez nich rzeczy jedynie na podstawie numerka, co uniemo ż liwia mu dotarcie do nich w przypadku nie odebrania rzeczy w terminie. Oczywistym jest dla Prezesa Urz ę du, ż e ż aden z przepisów obowi ą zuj ą cego w Polsce porz ą dku prawnego nie przewiduje mo ż liwo ś ci uznania rzeczy ruchomej za porzucon ą , b ą d ź zagubion ą jedynie na tej podstawie, ż e nie zosta ł a odebrana w terminie od przechowawcy. Zgodnie z tre ś ci ą przepisu art. 180 Kodeksu cywilnego, „ W ł a ś ciciel mo ż e wyzby ć si ę w ł asno ś ci rzeczy ruchomej przez to, ż e w tym zamiarze rzecz porzuci.”. Tre ść tego przepisu nie pozostawia w ą tpliwo ś ci co do tego, ż e konieczn ą przes ł ank ą wyzbycia si ę w ł asno ś ci rzeczy, co uprawnia ł oby przechowawc ę do rozporz ą dzania ni ą , jest zamiar wyzbycia uzewn ę trzniony w chwili jej porzucenia. O zamiarze takim nie mo ż e by ć w analizowanym przypadku mowy. Tak wi ę c, jedyn ą mo ż liwo ś ci ą Uczestnika jest odpowiednie stosowanie w takim przypadku – o ile dane osobowe konsumenta s ą mu nieznane – przepisów o rzeczach znalezionych (art. 183 §1 Kodeksu cywilnego), b ą d ź z ł o ż enie rzeczy do depozytu s ą dowego na podstawie art. 467 Kodeksu cywilnego, o czym winien informowa ć konsumentów za po ś rednictwem tablic wystawionych w miejscach przechowania, aby umo ż liwi ć im odbiór rzeczy, oraz zwrot kosztów z ł o ż enia (art. 470 Kodeksu cywilnego). W ś wietle powy ż szego, praktyka Uczestnika polegaj ą ca na przekazywaniu rzeczy nale żą cych do konsumentów na cele dobroczynne, b ą d ź do Biur Rzeczy Znalezionych jawi si ę jako bezprawna. Jej uzasadnieniem nie mo ż e by ć zarówno nieodp ł atny charakter przechowania (na marginesie – w istocie nie jest ono nieodp ł atne, skoro konsekwencj ą zawartej umowy przechowania jest pobyt konsumenta na terenie sklepu Uczestnika i nabywanie jego towarów, co stanowi ju ż dzia ł alno ść zyskown ą ), jak i brak mo ż liwo ś ci ustalenia danych konsumentów, skoro odpowiedzialno ść za to ponosi Uczestnik. Prezes Urz ę du za ł o ż y ł , ż e nie powinno stanowi ć dla Uczestnika wi ę kszego problemu prowadzenie cho ć by prostego rejestru zawieraj ą cego podstawowe dane konsumentów przyporz ą dkowane poszczególnym numerkom wydawanym jako dowód zawartej umowy przechowania, nawet je ś li mia ł oby si ę z tym wi ą za ć wprowadzenie niewielkiej odp ł atno ś ci. Je ś li Uczestnik nie ustala to ż samo ś ci osób zawieraj ą cych z nim umow ę o przechowanie, a jedynie wydaje numerki, to czyni tak wy łą cznie na w ł asne ryzyko, kieruj ą c si ę przy tym znanymi sobie przes ł ankami. Jest to ryzyko ś ci ś le zwi ą zane z profilem prowadzonej dzia ł alno ś ci gospodarczej i jest jej cz ęś ci ą . Ryzyka tego nie wolno Uczestnikowi przerzuca ć na konsumentów. Informowanie konsumentów o powy ż szej praktyce nie mo ż e jej legalizowa ć , i samo w sobie stanowi praktyk ę dezinformacyjn ą okre ś lon ą w art. 23a ust. 2 ustawy, skutkuj ą c ą ponadto naruszeniem uprawnie ń w ł a ś cicielskich konsumentów okre ś lonych w art. 140 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym, „ W granicach okre ś lonych przez ustawy i zasady wspó łż ycia spo ł ecznego w ł a ś ciciel mo ż e, z wy łą czeniem innych osób, korzysta ć z rzeczy zgodnie ze spo ł eczno-gospodarczym przeznaczeniem swego prawa, w szczególno ś ci mo ż e pobiera ć po ż ytki i inne dochody z rzeczy. W tych samych granicach mo ż e rozporz ą dza ć rzecz ą .”. Ad. 4 Informowanie konsumentów, i ż warunkiem reklamowania butów tak w oparciu o r ę kojmi ę , jak i gwarancj ę , jest ukryty charakter wad, narusza obowi ą zek udzielania im rzetelnej i pe ł nej informacji okre ś lony w art. 23a ust. 2 ustawy. W tym przypadku, bezprawno ść dzia ł ania Uczestnika jest ponadto wynikiem naruszenia przepisu art. 7 ustawy o szczególnych warunkach, zgodnie z którym, „ Sprzedawca nie odpowiada za niezgodno ść towaru konsumpcyjnego z umow ą , gdy kupuj ą cy o tej niezgodno ś ci wiedzia ł lub, oceniaj ą c rozs ą dnie, powinien by ł wiedzie ć .”. W ocenie Prezesa Urz ę du, u ż ywane przez Uczestnika poj ę cie „wady ukryte” nie jest równowa ż ne przytoczonej wy ż ej tre ś ci przepisu i mo ż e ogranicza ć odpowiedzialno ść sprzedawcy w 7 szerszym ni ż dopuszczalny zakresie. Uczestnik powinien przytoczy ć wiernie tre ść aktualnie obowi ą zuj ą cego przepisu. O ile ten odwo ł uje si ę do zobiektywizowanego wzorca rozs ą dnego konsumenta, o tyle informacja o wadzie ukrytej sugeruje, ż e ka ż da wada jawna, niezale ż nie od tego, czy jej jawno ść mo ż e by ć widoczna dla przeci ę tnego konsumenta, czy te ż wymaga wiadomo ś ci specjalnych, wy łą cza odpowiedzialno ść sprzedawcy i gwaranta (producenta). Ponadto, powa ż nym zaniedbaniem Uczestnika jest samo pos ł ugiwanie si ę terminem „r ę kojmia”, oraz „wada”, skoro wi ążą si ę one nieod łą cznie z re ż imem prawnym, którego stosowanie do umów sprzeda ż y konsumenckiej zosta ł o wy łą czone z mocy art. 1 ust. 4 ustawy o szczególnych warunkach. Informacja taka nie mo ż e by ć uznana za rzeteln ą w rozumieniu art. 23a ust. 2 ustawy. Równie nierzetelny charakter ma informacja o winie producenta jako koniecznym warunku odpowiedzialno ś ci z tytu ł u gwarancji i r ę kojmi. O ile wina producenta mo ż e zosta ć okre ś lona w umowie gwarancyjnej jako konieczny warunek dochodzenia roszcze ń z tytu ł u gwarancji, o tyle jest ona nieistotna z punktu widzenia odpowiedzialno ś ci sprzedawcy z tytu ł u niezgodno ś ci towaru konsumpcyjnego z umow ą (w tym miejscu Uczestnik ponownie u ż ywa zwrotu „r ę kojmia”), która jest odpowiedzialno ś ci ą na zasadzie ryzyka, co wynika bezpo ś rednio z przepisów art. 8 i nast. ustawy o szczególnych warunkach. Tak ż e informowanie konsumentów, ż e gwarancja i r ę kojmia dotycz ą wy łą cznie obuwia niezu ż ytego ma charakter informacji nierzetelnej. O ile w przypadku odpowiedzialno ś ci z tytu ł u gwarancji, gwarant dysponuje stosunkowo szerok ą mo ż liwo ś ci ą umownego kszta ł towania zasad swojej odpowiedzialno ś ci, o tyle odpowiedzialno ść sprzedawcy z tytu ł u niezgodno ś ci towaru konsumpcyjnego z umow ą regulowana jest ustawowo przepisami o charakterze semiimperatywnym. Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o szczególnych warunkach, „ Sprzedawca odpowiada za niezgodno ść towaru konsumpcyjnego z umow ą jedynie w przypadku jej stwierdzenia przed up ł ywem dwóch lat od wydania towaru kupuj ą cemu (…)”. Oczywistym jest wi ę c, ż e odpowiedzialno ść sprzedawcy jest niezale ż na od tego, czy konsument reklamuje towar zu ż yty, czy niezu ż yty, o ile tylko jego niezgodno ść z umow ą ujawni si ę w okresie dwóch lat od dnia wydania towaru. Logicznym jest przy tym wniosek, ż e konsument w okresie dwóch lat przyst ą pi do u ż ywania towaru (w analizowanym przypadku butów), co doprowadzi do jego naturalnego zu ż ycia. Wy łą czenie w takim przypadku swojej odpowiedzialno ś ci przez sprzedawc ę prowadzi do naruszenia bezwzgl ę dnie obowi ą zuj ą cych przepisów ustawy o szczególnych warunkach, a informuj ą ca o tym tablica jawi si ę jako nierzetelna. Ad.5 Nierzetelny charakter informacji o wy łą czeniu mo ż liwo ś ci dochodzenia roszcze ń z tytu ł u gwarancji obuwia w szeregu wymienionych powy ż ej przypadkach, musi zosta ć rozpatrzony w dwóch p ł aszczyznach. Po pierwsze, nale ż y odwo ł a ć si ę do tre ś ci przepisu art. 13 ust. 1 ustawy o szczególnych warunkach, zgodnie z którym „ Udzielenie kupuj ą cemu gwarancji nast ę puje bez odr ę bnej op ł aty przez o ś wiadczenie gwaranta, zamieszczone w dokumencie gwarancyjnym lub reklamie, odnosz ą cych si ę do towaru konsumpcyjnego; okre ś la ono obowi ą zki gwaranta i uprawnienia kupuj ą cego (…)”. Kwestionowana w tym punkcie informacja dotycz ą c ewidentnie obowi ą zków gwaranta i uprawnie ń kupuj ą cych, nie spe ł nia ustawowych wymaga ń co do jej formy. Nie jest ona z pewno ś ci ą dokumentem gwarancyjnym zawieraj ą cym o ś wiadczenie gwaranta (którym jest producent obuwia). Nie mo ż e by ć równie ż uznana za reklam ę pochodz ą c ą od gwaranta, skoro zarówno jej forma, jak i tre ść nie pozwalaj ą na identyfikacj ę gwaranta przez konsumentów. Po drugie, zakres wy łą cze ń odpowiedzialno ś ci gwaranta prowadzi do wniosku, i ż obejmuj ą one wi ę kszo ść mo ż liwych przypadków reklamowania obuwia przez konsumentów, albo przynajmniej, ż e s ą one skonstruowane w taki sposób, aby umo ż liwi ć gwarantowi ł atwe uwolnienie si ę spod odpowiedzialno ś ci. Nierzetelno ść informacji jest w tym wypadku wynikiem tego, i ż czyni ona udzielan ą przez producentów gwarancj ę pozorn ą . Wobec powy ż szego, kwestionowan ą informacj ę nale ż a ł o uzna ć za niedozwolon ą na podstawie art. 23a ust. 2 ustawy i skutkuj ą c ą naruszeniem zbiorowego interesu konsumentów. Ad.6 Informacja, stosownie do której, w przypadku naprawy wad ukrytych obuwia, klient nie mo ż e żą da ć zwrotu gotówki, jest informacj ą nierzeteln ą i niepe ł n ą w rozumieniu art. 23a ust. 2 ustawy, gdy ż sugeruje, ż e we wszystkich przypadkach naprawy wad ukrytych obuwia, konsumenci s ą pozbawieni mo ż liwo ś ci dochodzenia zwrotu gotówki. Tymczasem, zgodnie z art. 8 ust. 4 ustawy o szczególnych warunkach, „ Je ż eli kupuj ą cy, z przyczyn okre ś lonych w ust. 1, nie mo ż e żą da ć naprawy, ani wymiany albo je ż eli sprzedawca nie zdo ł a uczyni ć zado ść takiemu żą daniu w odpowiednim czasie lub gdy 8 naprawa albo wymiana nara ż a ł aby kupuj ą cego na znaczne niedogodno ś ci, ma on prawo domaga ć si ę stosownego obni ż enia ceny albo odst ą pi ć od umowy (…)”. Zarówno obni ż enie ceny, jak i odst ą pienie od umowy, wi ążą si ę z prawem konsumenta do zwrotu gotówki. Konsument ma do nich prawo, m.in. o ile naprawa obuwia przed ł u ż a si ę ponad odpowiedni czas, albo nara ż a konsumenta na znaczne niedogodno ś ci. Wbrew temu, informacja o absolutnym braku mo ż liwo ś ci zwrotu gotówki, faktycznie narzuca konsumentom napraw ę , która jawi si ę jako przymusowa nawet w sytuacjach, w których konsument by ł by uprawniony do zwrotu gotówki. W toku post ę powania Uczestnik poinformowa ł Prezesa Urz ę du o zaniechaniu stosowania praktyk okre ś lonych w pkt 4-6 powy ż ej, poprzez usuni ę cie stosownych tablic informacyjnych z poszczególnych hipermarketów na prze ł omie stycznia i lutego 2005 r., w zwi ą zku z czym Prezes Urz ę du ograniczy ł si ę do uznania ich za praktyki naruszaj ą ce zbiorowe interesy konsumentów przy jednoczesnym stwierdzeniu ich zaniechania na podstawie art. 23e ust. 1 i ust. 2 ustawy, zgodnie z którymi, „ Nie wydaje si ę decyzji o uznaniu praktyki za naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów i nakazuj ą cej zaniechanie jej stosowania, je ż eli przedsi ę biorca zaprzesta ł stosowania praktyki (…)”, „ W przypadku okre ś lonym w ust. 1 Prezes Urz ę du wydaje decyzj ę o uznaniu praktyki za naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów i stwierdzaj ą c ą zaniechanie jej stosowania.”. Ad. 7 Prezes Urz ę du postanowi ł umorzy ć post ę powanie prowadzone w sprawie praktyki Uczestnika polegaj ą cej na informowaniu konsumentów, ż e podstaw ą prawn ą dochodzenia roszcze ń z tytu ł u gwarancji obuwia s ą art. 556, 557, 559 i art. 560 Kodeksu cywilnego, jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 105 §1 Kodeksu post ę powania administracyjnego. Prezes Urz ę du mia ł przy tym na uwadze, i ż w dniu 26.01.2005 r. wszcz ął post ę powanie pod zarzutem „informowania konsumentów za po ś rednictwem tablic informacyjnych wystawionych w Punktach Obs ł ugi Klienta, ż e podstaw ą prawn ą dochodzenia roszcze ń z tytu ł u gwarancji obuwia s ą art. 556, 557, 559 i art. 560 Kodeksu cywilnego”. Tymczasem, zgodnie z ustaleniami kontroli z dnia 25.01.2005 r., Uczestnik informowa ł konsumentów, ż e podstaw ą prawn ą – bez okre ś lenia „gwarancji” – s ą art. 556, 557, 559 i art. 560 Kodeksu cywilnego. Wobec powy ż szego, z uwagi na nieprecyzyjne sformu ł owanie postanowienia o wszcz ę ciu post ę powania w tym zakresie, nale ż a ł o umorzy ć post ę powanie jako bezprzedmiotowe. Jednocze ś nie, Prezes Urz ę du ustali ł w toku post ę powania, ż e Uczestnik zaprzesta ł udzielania informacji, których istot ą jest informowanie konsumentów, i ż obowi ą zuj ą cym ich re ż imem prawnym jest re ż im r ę kojmi (wy łą czony z mocy art. 1 ust. 4 ustawy o szczególnych warunkach). Uzasadnia to odst ą pienie od modyfikowania zarzutu w sposób odpowiadaj ą cy rzeczywistej praktyce uczestnika. Maj ą c na uwadze powy ż sze, nale ż a ł o orzec jak w sentencji. Stosownie do tre ś ci art. 78 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w zwi ą zku z art. 479 28 §2 Kodeksu post ę powania cywilnego, od niniejszej decyzji przys ł uguje odwo ł anie do S ą du Okr ę gowego w Warszawie – S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie dwutygodniowym od dnia jej dor ę czenia, za po ś rednictwem bydgoskiej delegatury Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów . 9