DIH-IV-34/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 17 listopada 2025 r. DIH - 4.707.42.2025.BP „informacje prawnie chronione [xxx]” DECYZJA DIH.4.34.2025 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229), po pr zeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Kielcach nr 95/2025 z dnia 5 września 2025 r., którą na podstawie: 1) art. 104 kpa w zw. z art. 198d oraz w zw. z art. 198c ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2024 r. poz. 1145) nałożono na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 16 363,44 zł (słownie szesnaście tysięcy trzysta sześćdziesiąt trzy złote 44/100) z tytułu n iewykonania obowiązków, o których mowa w art. 181 ust. 3 ww. ustawy w okresie od 15 grudnia 2022 r. do 15 lutego 2023 r.; 2) art. 105 § 1 kpa w zw. z art. 198d oraz w zw. z art. 198c ust. 2 i 7 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami u morzono postępowanie wobec przedsiębiorcy z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 181 ust. 3 ww. ustawy w dniu 14 grudnia 2021 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . Uzasadnienie W dniach 13 maja i 13 czerwca 2025 r. inspektorzy reprezentujący Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Kielcach (dalej: „Świętokrzyski WIIH”, „organ pierwszej instancji”), działając na podstawie upoważnienia nr KNR.8361.241.2025 z dnia 13 maja 2025 r., przeprowadzili kontrolę przedsiębiorcy xxxxxx xxxxxxxxxxxx (dalej: „strona”, „przedsiębiorca”, „kontrolowany”). Stosownie do art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 poz. 236, ze zm. da lej: „Prawo przedsiębiorców”), kontrola została poprzedzona zawiadomieniem o zamiarze wszczęcia kontroli. W toku kontroli inspektorzy reprezentujący Świętokrzyskiego WIIH sprawdzili legalność i rzetelność prowadzenia działalności gospodarczej oraz przestr zeganie przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 dalej „ustawa o gospodarce nieruchomościami”). W toku kontroli, Strona przedłożyła n/w polisy: 1) polisę OC nr xxxxxxxxxxxxxx wystawioną przez xx xxxxxxxxxxx , Ubezpieczający/Ubezpieczony: xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx , okres ubezpieczenia xxxxxxxxxxx , suma gwarancyjna xxxxxxxxxxx ; 2) polisę OC nr xxxxxxxxxxxxxx wystawioną przez xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx , Ubezpieczający/Ubezpieczony: xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx , okres ubezpieczenia xxxxxxxxxxxxxxxxxxxx , suma gwarancyjna xxxxxxxxxxx ; 3) polisę OC nr xxxxxxxxxxxxxxxxxxx wystawioną przez xxxxxxxxxxxx , Ubezpieczający/Ubezpieczony: xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx , okres ubezpieczenia xxxxxxxxxxxxxxx , suma gwarancyjna xxxxxxxx ; 4) polisę OC nr xxxxxxxxxxxxxx wystawioną przez xxxxxxxxxxxxxxxxx , Ubezpieczający/Ubezpieczony: xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx , okres ubezpieczenia xxxxxxxxxxxxxxx , suma gwarancyjna xxxxxxxxx ; 5) polisę OC nr xxxxxxxxxxxxxxxxxxx wystawioną przez xxxxxxxxxxxxxxxxx , Ubezp ieczający/Ubezpieczony: xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx , okres ubezpieczenia xxxxxxxxxxxx , suma gwarancyjna xxxxxxxxxxx . Kontrolujący stwierdzili, że przedsiębiorca nie dopełnił obowiązku ubezpieczeniowego na dzień xxxxxxxxxxx oraz w okresie od xxxxxxxxxxxx do xxxxxxxxxx , co stanowi naruszenie art. 181 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Strona, pismem z dnia czerwca 11 czerwca 2025 r. oświadczyła, że niedopełnienie obowiązku ubezpieczeniowego wynikało z błędu organizacyjnego i miało charakter niez amierzony. Dodatkowo, Strona wskazała, iż w okresie od xxxxxxxxxxxx . do xxxxxxxxxxxx xxxxxxxxx spółka prowadziła działalność w ograniczonym zakresie - pierwsza umowa sprzedaży została zawarta w dniu xxxxxxxxxxx , oraz że w tym okresie nie zawarto żadnych no wych umów sprzedaży. W związku z ustaleniami kontroli , Świętokrzyski WIIH, na podstawie art. 61 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm. dalej: „kpa”), pismem z dnia 30 lipca 2025 r., zawiadomił przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postę powania administracyjnego w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej na podst. art. 198d ustawy o gospodarce nieruchomościami z tyt. naruszenia obowiązku ubezpieczeniowego z art. 181 ust. 3 w/w ustawy. Świętokrzyski WIIH pismem z dnia 2 0 sierpnia 2025 r. zawiadomił o zakończeniu postępowania. Świętokrzyski WIIH decyzją nr 95/2025 z dnia 5 września 2025 r.: 1) wymierzył Stronie karę pieniężną w wysokości 16.363,44 zł, za brak spełnienia obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia, o którym mowa w art. 181 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami w okresie od xxxxxxxxxxx do xxxxxxxxxx . Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 2) umorzył postępowanie w przedmiocie braku spełnienia obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia, o którym mowa w art. 181 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościam i w dniu xxxxxxxxxx . Decyzja została doręczona w dniu 25 września 2025 r. Strona pismem z dnia 8 października 2025 r. (złożonym w urzędzie w dniu 8 października 2025 r.) wniosła odwołanie od przedmiotowej decyzji. Strona podniosła: 1. Z arzut naruszenia rzet elności – Strona wskazała, że brak polisy miał charakter incydentalny i nieumyślny. Dodatkowo Strona wskazała, że samodzielnie wykryła brak ciągłości ubezpieczenia i niezwłocznie zawarła umowę. Ponadto Strona wskazała, że w okresie objętym przerwą w ubezpi eczeniu działalność w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami była marginalna . 2. Represyjny charakter rozstrzygnięcia i brak proporcjonalności - Strona podniosła, że z perspektywy Spółki okres dotknięty brakiem ubezpieczenia wyniósł zaledwie dwa mi esiące, podczas którego działalność z zakresu pośrednictwa była marginalna i nie nastąpiło zagrożenie dla konsumentów. Ponadto Strona podniosła, że wymierzona kara była nieadekwatna, rażąco dolegliwa i nieproporcjonalna do skali działalności. 3. Z arzut rażący ch naruszeń procesowych tj. art. 7, 77 §1, 80 i 107 §3 KРА, poprzez a) b łędną identyfikację podmiotu i skali działalności - organ błędnie określił Spółkę jako jednoosobową sp. z o.o., podczas gdy jest to spółka wieloosobowa. Błędnie też ograniczył ocenę skali działalności do formy prawnej, pomijając faktyczne dane finansowe, które jak wyżej opisano w zestawieniu z wysokością kary pokazują jej nieproporcjonalność b) sprzeczność w uzasadnieniu co do art. 189f KPA - organ stwierdził, że przepisy te mają zastosowani e, ale ich nie uwzględnił, bo uznał naruszenie za poważne. To wewnętrznie sprzeczne i narusza art. 107 §3 KPA. 4. Prawidłowe zastosowanie art.189f § 1 pkt 1 kpa – Strona podniosła, że spełnione zostały przesłanki do zastosowania instytucji odstąpienia od wymi erzenia kary: znikoma waga naruszenia, szybkie usunięcie uchybienia przez spółkę, brak systemowych procedur podobnych do polis OC dla pojazdów mechanicznych, brak motywu finansowego (niski koszt polisy), brak szkody, działanie w dobrej wierze i rzetelność przedsiębiorcy. 5. Praktykę Prezesa UOKiK w analogicznych sprawach - w decyzjach nadzorczych, m.in. xxxxxxxxxxxxxx , Prezes UOKiK uchylał decyzje WIIH i odstępował od kary w podobnych przypadkach, uznając brak szkody i znikomą wagę naruszenia przy samodzielnym naprawieniu uchybienia przez przedsiębiorcę. Strona wniosła o uchylenie decyzji i odstąpienie od wymierzenia kary, ewentualnie uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, ewentualnie stwierdzenie nieważności decyzji. Pismem z dnia 17 października 2025 r. Prezes Urzędu poinformował stronę postępowania o przysługującym jej prawie do zapoznania się z aktami i prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strona postępowania nie sko rzystała z przysługujących jej praw. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził co następuje. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229, zwanej dalej: „ustawą o Inspekcji Handlowej”), w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji, organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspe kcji Handlowej. Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia i w związku z powyższym, w ramach nadzoru, jest uprawniony do przeprowadzenia niniejszego postępowania. Zgodnie z art. 179a i następne ustawy o gospodarce nieruchomościami, pośrednik w obrocie n ieruchomościami to przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą z zakresu pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. Zawód ten uległ deregulacji na mocy ustawy z dnia 13 czerwca 2013 roku o zmianie ustaw regulujących wykonywanie niektórych zawodów (Dz. U. z 2013 r. poz. 829), przy czym nadal ustawowym obowiązkiem pośrednika jest jednak wymóg obowiązkowego ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością dot. pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. Po średnictwo w obrocie nieruchomościami polega na odpłatnym wykonywaniu czynności zmierzających do zawarcia przez inne osoby umów: 1) nabycia lub zbycia praw do nieruchomości; 2) nabycia lub zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu; 3) najmu lub dzierż awy nieruchomości lub ich części; 4) innych niż określone w pkt 1 - 3, których przedmiotem są prawa do nieruchomości lub ich części. Zgodnie z art. 181 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, przedsiębiorca będący pośrednikiem w obrocie nieruchomościami podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w związku z pośrednictwem w obrocie nieruchomościami. Zgodnie z art. 181 ust. 3a w/w ustawy kopia dokumentu ubezpieczenia aktualnego na dzień zawarcia umowy pośrednictwa s tanowi załącznik do tej umowy. Pośrednik w obrocie nieruchomościami niezwłocznie informuje stronę umowy pośrednictwa o wszelkich zmianach danych zawartych w dokumencie ubezpieczenia i o zawarciu nowej umowy ubezpieczenia, przekazując kopię dokumentu ubezpi eczenia. Obowiązek ubezpieczenia OC powstaje nie później niż w dniu poprzedzającym dzień rozpoczęcia wykonywania czynności w związku z pośrednictwem w obrocie nieruchomościami (§ 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2019 r. w sprawie obow iązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej pośrednika w obrocie nieruchomościami (Dz.U. z 2019 r. poz. 804)). Minimalna suma gwarancyjna ubezpieczenia OC, w odniesieniu do jednego zdarzenia oraz do wszystkich zdarzeń w okresie ubezpieczenia nie dłuższym niż 12 miesięcy, których skutki są objęte umową ubezpieczenia OC, wynosi równowartość w złotych 25 000 euro (§ 4 ww. rozporządzenia). Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 Po przeprowadzeniu analizy zebranych materiałów dowodowych, Prezes UOKiK stwierdza, że ustalenia kontroli przep rowadzonej przez Świętokrzyskiego WIIH dały podstawę do stwierdzenia, że przedsiębiorca prowadził działalność gospodarczą w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami bez spełnienia obowiązku zawarcia ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkod y wyrządzone w związku z pośrednictwem w obrocie nieruchomościami w dniu xxxxxxxxxxxxxxxx oraz za okres od xxxxxxxxxxxx do xxxxxxxxxxxxxxxxxx Niezrealizowanie ww. obowiązku, zgodnie z treścią art. 198d ustawy o gospodarce nieruchomościami, jest deliktem administracyjnym zagrożonym sankcją. Kto bowiem prowadzi działalność gospodarczą z zakresu pośrednictwa w obrocie nieruchomościami bez spełnien ia obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia, o którym mowa w art. 181 ust. 3 ww. ustawy, podlega karze pieniężnej w wysokości od dwukrotnego do pięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzedzającym rok, w którym stwierdzono naruszenie, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Przepisy art. 198c ust. 2 - 8 stosuje się odpowied nio. Należy mieć przy tym na względzie, że zgodnie z art. 198c ust. 7 w/w ustawy kary pieniężnej nie wymierza się, jeżeli do dnia stwierdzenia przez właściwego wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej naruszenia upłynęły 3 lata, licząc od dn ia powstania obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia, o którym mowa w art. 175 ust. 4, przez przedsiębiorcę, u którego to naruszenie stwierdzono. W oparciu o powyższe, za prawidłowe należy uznać rozstrzygnięcie Świętokrzyskiego WIIH, który umorzył postępowanie w niniejszej sprawie w zakresie nieposiadania ubezpieczenia przez kontrolowanego w dniu xxxxxxxxxxx , gd yż postępowanie kontrolne zostało przeprowadzone w dniach xxxxxxxxxxxxxxxx , a więc po upływie okresu przewidzianego w art. 198c ust. 7 w/w ustawy. W stosunku do naruszenia obowiązku z art. 181 ust. 3 w/w ustawy za okres od xxxxxxxxxx do xxxxxxxxxxxxxx , w ocenie Prezesa UOKiK przesłanka z art. 198d ustawy o gospodarce nieruchomościami została spełniona, a okoliczności wskazanego naruszenia prawa nie budziły wątpliwości co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających wymierzenie kary pieniężnej. Prezes UOKiK stwierdza, że Świętokrzyski WIIH ustalając wysokość kary pieniężnej, zgodnie z art. 198d w zw. z art. 198c ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, właściwie uwzględnił i ocenił dotychczasową działalność przedsiębiorcy, stwierdzając że n ie był on dotychczas kontrolowany w zakresie przestrzegania naruszenia przepisów ww. ustawy . Natomiast odmiennie należy ocenić skalę prowadzonej działalności – Ś więtokrzyski WIIH przyj ął , że Strona prowadzi działalność gospodarczą w formie jednoosobowej s półki z ograniczoną odpowiedzialnością . Tymczasem z Krajowego Rejestru Sądowego wynika, iż spółkę tworzy dwóch wspólników. Niemniej, zdaniem Prezesa UOKiK , powyższe uchybienie nie ma wpływu na zapadłe rozstrzygnięcie. Biorąc powyższe pod uwagę należy uznać, że ustalenia Świętokrzyskiego WIIH, w tym także w zakresie wysokości kary pieniężnej ustalonej na kwotę 16 363,44 zł (słownie: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 szesnaście tysięcy trzysta sześćdziesiąt trzy złote, 44/100) pozwalają uznać wysokość kary jako adekwatn ą do stwier dzonego naruszenia. Organ drugiej instancji nie znalazł podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary. Zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 kpa, organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaj e na pouczeniu, jeżeli waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa. Z brzmienia powyższego przepisu wynika, że warunkiem odstąpienia od wymierzenia kary jest łączne spełnienie obydwu przesłanek, co w niniejszej sprawie nie mia ło miejsca. Organ nie neguje, iż Strona zaprzestała naruszania prawa, niemniej nie została spełniona przesłanka znikomej wagi naruszenia. Z ustalonego stanu faktycznego wynika, iż brak obowiązkowego ubezpieczenia obejmował okres 2 miesięcy, w którym Strona prowadziła działalność gospodarczą, pomimo twierdzeń o jej ograniczonym zakresie. Należy jednak mieć na względzie, że brak obowiązkowego ubezpieczenia skutkuje tym, iż w razie wyrządzenia szkody przez przedsiębiorcę, poszkodowany jest zmuszony docho dzić szkody na zasadach ogólnych, co może być utrudnione o tyle, że nieruchomości ze względu na swój charakter stanowią przedmiot czynności prawnych o dużej wartości, stąd i potencjalna szkoda może być znaczna. Nie sposób przy tym zgodzić się z argumentacją, iż w okresie, w którym Strona nie dopełniła obowiązku ubezpieczeniowego nie zawierała żadnych umów . Organ zwraca uwagę, iż odpowiedzialność Strony za naruszenie obowiązku ubezpieczeniowego nie jest skorelowana z tym, czy umowy pośrednictwa faktycznie były zawierane. Nie ulega wątpliwości, iż istniała potencjalna możliwość zawarcia takiej umowy, a co za t ym idzie istniała i potencjalna możliwość wyrządzenia szkody. Strona nie podnosi bowiem , iż działalność była zawieszona, bądź też nie miała ona faktycznych możliwości zawierania umów np. przebywała na zwolnieniu chorobowym . Skoro więc przedsiębiorca w okre sie od xxxxxxxxxxxxxx do xxxxxxxxxx prowadził działalność gospodarczą bez wymaganego ubezpieczenia, to oznacza, iż w tym okresie nie zapewnił należytej ochrony potencjalnym konsumentom korzystającym z jego us ług. Dodatkowo należy wskazać, iż dział al noś ć gospodarcz a mająca za przedmiot nieruchomości, tj. pośrednictwo w obrocie czy zarząd nieruchomo ś ciami niesie ze sobą potencj a lne ry z yko wyr z ądzenia szkody, kt óra ze względu na specyfikę tego przedmiotu może być szkodą w znacznej wysokości. Z powyższych w zględów nie sposób uznać, iż waga naruszenia jest znikoma . Organ nie dopatrzył się także, aby zaistniały przesłanki odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 2 kpa, zgodnie z którym organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administr acji publicznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężn a. Prezes UOKiK zwraca uwagę, że naruszenie art. 181 ust. 3 ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami stanowi naruszenie o charakterze deliktu administracyjnego, które zagrożone jest karą pieniężną określoną w art. 198d tej ustawy, zaś do nałożenia tej kar y uprawniony jest wyłącznie Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 wojewódzki inspektor IH. Uwzględniając właściwość terytorialną, w stosunku do strony postępowania w sprawie wymierzenia takiej kary pieniężnej mogły być prowadzone wyłącznie przez Świętokrzyskiego WIIH. Inny organ nie mógł na te renie podlegającym kognicji Świętokrzyskiego WIIH nałożyć kary pieniężnej za to samo naruszenie, a tym samym należy przyjąć, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 Kpa nie mają zastosowania w omawianym przypadku. Zgodnie z art. 189f § 2 kpa, w przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających : 1) usunięcie naruszenia prawa lub 2) powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniają cych nałożenie kary pieniężnej. Strona nie dopełniła obowiązku nałożonego na nią w art. 181 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, bowiem nie posiadała obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody związane z pośredniczeniem w obr ocie nieruchomościami. Tym samym, nie sposób w przedmiotowej sprawie usunąć naruszenie prawa. Takie rozwiązanie musiałoby polegać na wystawieniu polisy ubezpieczeniowej z mocą wsteczną, co jest wykluczone przez art. 10 ust. 1a ustawy o ubezpieczeniach obow iązkowych, ubezpieczeniowym funduszu gwarancyjnym i polskim biurze ubezpieczycieli komunikacyjnych z dnia 22 maja 2003 r. (Dz. U. z 2022 r. poz. 2277) umowa ubezpieczenia obowiązkowego nie może obejmować ubezpieczeniem okresu poprzedzającego zawarcie tej umowy. Tym samym, w przedmiotowej sprawie nie jest możliwym odstąpienie od wymierzenia kary na podst. art.189f § 2 kpa. Strona wnosząc odwołanie podniosła szereg zarzutów względem decyzji organu pierwszej instancji. Strona podniosła zarzut naruszenia rzetelności wskazując, że brak polisy miał charakter incydentalny i nieumyślny, zaś niezwłocznie po wykryciu uchybienia zawarto umowę ubezpieczenia. Dodatkowo Strona wskazała, że w okresie objętym przerwą w ubezpieczeniu działalność w zakresie pośrednictw a w obrocie nieruchomościami była marginalna. Odnosząc się do przedmiotowego zarzutu, Prezes UOKiK zwraca uwagę, że naruszenie art. 181 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami jest deliktem administracyjnym, a więc odpowiedzialność z tytułu tego narus zenia ma charakter obiektywny. Jest ona statuowana przez fakt naruszenia obowiązku ciążącego na przedsiębiorcy, zaś ewentualna wina sprawcy czy też jej brak, dla powstania tej odpowiedzialności nie ma znaczenia. Dodatkowo, w ślad za Świętokrzyskim WIIH na leży wskazać, że Spółka prowadzi działalność od roku 2019, co zdaniem Prezesa UOKiK jest okresem na tyle długim, aby przedsiębiorca miał świadomość, iż niedopuszczalne jest prowadzenie działalności w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami bez wy maganej polisy. Z powyższych względów nie sposób zgodzić się z argumentacją o marginalnym charakterze działalności przedsiębiorcy w okresie objętym kontrolą – ta okoliczność może być uwzględniona przy wymiarze kary. Natomiast dla odpowiedzialności delikt owej przedsiębiorcy znaczenie ma sam fakt prowadzenia Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 działalności bez wymaganego ubezpieczenia (por. wyrok NSA z dnia 13.08.2025 Syg n , akt II GSK 349/25: „Postępowanie z tytułu odpowiedzialności zawodowej rzeczoznawców majątkowych jest postępowaniem admi nistracyjnym mającym na celu ustalenie, czy rzeczoznawca naruszył obowiązujące go przepisy prawa (art. 175 ust. 1 u.g.n.), a następnie w przypadku potwierdzenia się tych okoliczności orzeczenie kary dyscyplinarnej, adekwatnej do ciężaru gatunkowego popełnionych uchybień. Tym samym wymagań dotycz ących postępowania karnego nie można przenosić na ramy postępowania administracyjnego w zakresie choćby ustalania stopnia winy, redukcji stopnia winy, czy jej całkowitego czy częściowego wyłączenia, jak tego oczekiwałby Sąd I instancji.” Biorąc powyższe pod uwagę, zarzut należy uznać za bezzasadny. Kolejny zarzut odwołania wskazuje na represyjny charakter rozstrzygnięcia i brak proporcjonalności - Strona podniosła, że z perspektywy Spółki okres dotknięty brakiem ubezpieczenia wyniósł zaledwie dwa miesi ące, podczas którego działalność z zakresu pośrednictwa była marginalna i nie nastąpiło zagrożenie dla konsumentów. Ponadto Strona podniosła, że wymierzona kara była nieadekwatna, rażąco dolegliwa i nieproporcjonalna do skali działalności. Zgod nie z art. 198c ust. 3 w/w przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się dotychczasową działalność przedsiębiorcy, skalę prowadzonej działalności oraz czas trwania naruszenia. Jak już przedstawiono powyżej, przesłanki wymienione w przedmiotowym p rzepisie zostały przeanalizowane przez organ I instancji, zaś Prezes UOKiK w całości ustalenia te podzielił. Należy przy tym zwrócić uwagę na zapis art. 198c ust. 1 w/w ustawy zgodnie z którym kto prowadzi działalność, o której mowa w art. 174 ust. 3 i 3a, bez spełnienia obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia, o którym mowa w art. 175 ust. 4, podlega karze pieniężnej w wysokości od dwukrotnego do pięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzedzającym rok, w który m stwierdzono naruszenie, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Zgodnie z Komunikatem Prezesa GUS z dnia 11 lu tego 2025 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2024 r. przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2024 r. wyniosło 8181,72 zł. Jak z powyższego wynika, kara nałożona zaskarżoną decyzją została wymierzona w dwukrotnej wys okości przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, a więc, zdaniem Organu, mieści ona w dolnej granicy ustawowego zagrożenia. Prezes UOKiK zwraca przy tym uwagę, iż wymiar kary został oparty na analizie ustawowych przesłanek, której ustalenia dokonane przez Ś więtokrzyskiego WIIH zostały w całości uwzględnione przez organ odwoławczy . Prezes UOKiK zwraca przy tym uwagę, że brak umów pośrednictwa w okresie dotkni ętym brakiem ubezpieczenia nie jest przesłanką do odstąpienia od wymierzenia kary. Jak już wskazał Pre zes UOKiK, z e zgromadzonego materiały nie wynika aby działalność gospodarcza była zawieszona, bądź też zaistniały okoliczności, które faktycznie wyłączałyby możliwość zawierania umów pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. Powyższy czynnik może być natomiast wzięty pod uwagę przy określaniu wysokości kary. Należy przy tym podkreślić, iż kara została wymierzona w najniższej możliwej wysokości, stąd też nie sposób zgodzić się z twierdzeniami o karze Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 nieadekwatnej, rażąco dolegliwej i nieproporcjonalnej do skali działalności. Z powyższych względów zarzut odwołania należy uznać za bezprzedmiotowy. Strona podniosła zarzut rażących naruszeń procesowych tj. art. 7, 77 §1, 80 i 107 § 3 KРА, poprzez błędną identyfikację podmiotu i skali działalności, Stron a twierdzi, iż organ błędnie określił Spółkę jako jednoosobową sp. z o.o., podczas gdy jest to spółka wieloosobowa. Wg. Strony organ błędnie też ograniczył ocenę skali działalności do formy prawnej, pomijając faktyczne dane finansowe, które jak wyżej opisa no w zestawieniu z wysokością kary pokazują jej nieproporcjonalność. Odnosząc się do przedmiotowego zarzutu należy zgodzić się ze Stroną, iż Świętokrzyski WIIH błędnie określił spółkę jako jednoosobową, w sytuacji gdy z KRS wynika, iż spółkę tworz y dwóch wspólników. Niemniej, zdaniem Prezesa UOKiK powyższe uchybienie nie ma wpływu na zapadłe rozstrzygnięcie. Również i Strona podnosząc zarzut nie wskazała, w jaki sposób uchybienie organu spowodowało wadliwość rozstrzygnięcia. Reasumując, powyższe uc hybienie mimo swojej oczywistości nie ma charakteru istotnego. Bezzasadna jest też argumentacja jakoby Organ nie wziął pod uwagę danych finansowych przy ocenie skali działalności przedsiębiorcy. Organ zwraca uwagę, iż powyższa przesłanka tj. skala dział alności przedsiębiorcy należy do katalogu przesłanek zawartych w art. 198c ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, która to przesłanka została wzięta pod uwagę przez organ pierwszej instancji. Prezes UOKiK zwrac a przy tym u wagę, iż Strona w odwołaniu przywołał a wysokość przycho d ów za la ta 2023, 2024 i 2025 , n atomias t art. 198 c ust. 3 ustaw y o gospodarce nieruchomościami wyraźnie stanowi, że przy wymiarz e kary należy wziąć pod uwagę dotychczasową działalność przedsiębiorcy, skalę prowadzonej działalności oraz czas trwania naruszenia. Brak jest przy tym regulacji, która nakazywałaby ustalać wysokość kary w oparciu o kryterium przychodu. Należy przy tym zaznaczyć, iż kara została wymierzona w na jniższej możliwej wysokości. Podnosząc zarzut na ruszenia przepisów postępowania Strona zarzuciła również sprzeczność w uzasadnieniu co do art. 189f KPA – wg. Strony organ stwierdził, że przepisy te mają zastosowanie, ale ich nie uwzględnił, bo uznał naruszenie za poważne, co narusza art. 107 §3 KPA. Str ona podniosła również odrębny zarzut naruszenie art.189f § 1 pkt 1 kpa podnosząc, że spełnione zostały przesłanki do zastosowania instytucji odstąpienia od wymierzenia kary: znikoma waga naruszenia, szybkie usunięcie uchybienia przez spółkę, brak systemowy ch procedur podobnych do polis OC dla pojazdów mechanicznych, brak motywu finansowego (niski koszt polisy), brak szkody, działanie w dobrej wierze i rzetelność przedsiębiorcy. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art.189f § 1 pkt 1 kpa, Prezes UOKiK nie neg uje faktu zaprzestania naruszania prawa. Niemniej warunkiem zastosowania instytucji odstąpienia od wymierzenia kary jest łączne spełnienie obydwu ustawowych przesłanek, natomiast w świetle poczynionych ustaleń nie sposób uznać, aby waga naruszenia była znikoma. W ocenie Prezesa UOKiK, nie można mówić o znikomej wadze naruszenia. Strona jest bowiem podmiotem profesjonalnym świadczącym usługi pośrednictwa w obrocie nieruchomościami, który de facto nie wypełniał obowiązku ubezpieczeniowego, mimo prowadzenia działalności gospodarczej w tym okresie. Z tego też względu, nie sposób uznać zarzutu Strony, iż organ błędnie ocenił powyższą przesłankę. Należy przy tym podkreślić, że właściwe z abezpieczenie interesów klientów jest bardzo ważne, gdyż specyfika umów związanych z nieruchomościami Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 wiąże się m.in. z pewnym ryzykiem finansowym klienta. Dlatego też brak lub niewłaściwe ubezpieczenie przedsiębiorców utrudni dochodzenie ewentualnych rosz czeń przez klientów, powstałych w wyniku błędu przedsiębiorcy. Należy przy tym podkreślić, iż nieruchomości są rzeczami o znacznej wartości, stąd też w przypadku czynności prawnych, które mają je za przedmiot potencjalna szkoda może być szkodą znacznych r ozmiarów. Obowiązkowe ubezpieczenie jakiemu podlegają m.in. pośrednicy nieruchomości ma na celu uchronienie konsumentów przed skutkami takich naruszeń. Natomiast w świetle ustaleń faktycznych nie budzi wątpliwości, iż takowe niebezpieczeństwo istniało, sk oro przedsiębiorca w okresie od xxxxxxxxxxx do xxxxxxxxxxxxxxx prowadziła działalność gospodarczą w zakresie pośrednictwa nieruchomościami. Prezes UOKiK nie neguje przy tym twierdzeń Strony, iż w okresie, w którym nie realizowała obowiązku ubezpieczeniowe go nie zawierała umów pośrednictwa. Niemniej odpowiedzialność przedsiębiorcy kreowana jest poprzez brak dopełnienia tego obowiązku, nie zaś poprzez fakt zawarcia umowy pośrednictwa w obrocie nieruchomościami czy też fakt wyrządzenia szkody. Należy bowiem p odkreślić, iż obowiązkowe ubezpieczenie OC ma za zadanie uchronić potencjalnego konsumenta przed pote ncjalną szkodą wyrządzoną przez przedsiębiorcę. Za słuszne zatem należy uznać stanowisko Świętokrzyskiego WIIH, iż w uwarunkowaniach faktycznoprawnych tej sprawy, uznał na tle unormowania przepisu art. 189f § 1 pkt 1 kpa, że waga w/w naruszenie nie był znikoma. Brak zatem podstaw, wskutek niespełnienia przesłanki znikomej wagi naruszenia, do zastosowania instytucji odstąpienia od wymierzenia kary na podst. art. 189f § 1 pkt 1 kpa. Strona w zarzutach odwołania odwołała się również do praktyki Prezesa UOKiK w analogicznych sprawach. Jak twierdzi Stron a, przywołując decyzję nr xxxxxxxxxxx , Prezes UOKiK uchylał decyzje WIIH i odstępował od kary w podobnych przypadkach, uznając brak szkody i znikomą wagę naruszenia przy samodzielnym naprawieniu uchybienia przez przedsiębiorcę. Odnosząc się do po wyższego zarzutu należy zauważyć, iż art. 189f § 1 pkt 1 kpa zawiera przesłanki, których zaistnienie warunkuje skuteczność odstąpienia od wymierzenia kary. Jest to więc przepis stanowiący wyjątek w stosunku do decyzji nakładającej karę pieniężną jako sankc ję za naruszenie przepisów. Nie sposób więc uznać, iż istnieje utrwalona praktyka w kwestii odstępowania od wymierzenia kary. W szczególności dotyczy to ustawy o gospodarce nieruchomościami, ponieważ ze względu na przedmiot czynności prawnych, istnieje r yzyko wyrządzenia szkody w znacznych rozmiarach. Prezes UOKiK zwraca przy tym uwagę, iż nietrafnym jest przywołanie przez Stronę decyzji xxxxxxxxxxxxx . Jest to bowiem decyzja dotycząca zupełnie innego stanu faktycznego, gdzie przedsiębiorca prowadzący działalność w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami wykazał, że w okresie objętym brakiem ubezpieczenia przebywał na urlopie za granicą, a ze względu na prowadzenie działalności w formie jednoosobowej wyłączona była możliwość zawarcia umowy w z akresie pośrednictwa. W związku z powyższym, również i w/w zarzut należy uznać za bezzasadny. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 Podsumowując, na podstawie zebranego materiału dowodowego, Prezes UOKiK uznał, że wydana przez Świętokrzyskiego WIIH decyzja była prawidłowa. Tym samym, powyższa decyzja powinna pozostać w obrocie prawnym. Biorąc powyższe pod uwagę należało orzec jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynający ch postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jedna k niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w War szawie. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy KPA. 5. Zgodnie z art. 189k § 1 KPA organ administracji publicznej, który nałożył administracyjną karę pieniężną, na wniosek strony, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem publicznym lub ważnym interesem strony, może udzielić ulg w wykonaniu administracyjnej kary pieniężnej przez: 1) odroczenie terminu wykonania administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty; Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 2) odroczenie terminu wykonania zaległej administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty; 3) umorzenie administracyjnej kary pieniężnej w całości lub części; 4) umorzenie odsetek za zwłokę w całości lub części. Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Kons umentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/ Otrzymują: 1) xxxxxxxxx 2) Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej 3) a/a