DIH-IV-33/2024

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 4 czerwca 2024 r. DIH - 4.707. 34 .2024 .BP „informacje prawnie chronione [xxx]” DECYZJA DIH .4. 33 .2024 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 202 4 r. poz. 572 ), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 202 4 r. poz. 312) , art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2 014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorcy Jeronimo Martins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie od decyzji Zachodniopomor skiego Wojew ódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej POK nr 37/2024 z dnia 2 kwietnia 202 4 r., na podstawie której na ww. przedsiębiorcę nałożono karę pieniężną w wysokości 3 0 00 zł (słownie: trzy tysi ą c e złotych) z tytułu ponownego naruszenia obowiązków wynikających z przepisów o uwidacznianiu cen w okresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy, utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy. UZASADNIENIE Pismem z 11 stycznia 2023 r., na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 202 4 r. poz. 236), dalej jako „Praw o przedsiębiorców”, Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej ( dalej „ Zachodniopomorski WIIH” , „organ pi erwszej instancji” ) , zawiadomił xxxxxx xxxxxx xxxxx xxxxx z siedzibą w xxxxx ( dalej „ s tron a ” , „przedsiębiorca” ) , o zamiarze wszczęcia kontroli w zakresie przestrzegania przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U . z 2023 r. poz. 168), zwanej dalej „ustawą o informowaniu o cenach”. Strona odebrała pismo 16 styczni a 202 4 r. W toku kontroli przeprowadzonej w dn i u 6 lutego 202 3 r. w sklepie xxxx : 1) nr xxxx położonym w xxxxxx przy ul. xxxxxx , sprawdzono prawidłowość informowania o cenach wybranych losowo 51 asortymentów produktów znajdujących się w ofercie handlowej, stwierdzając brak uwidocznionych cen w przypadku 6 partii produktów ; 2) nr xxxxx położonym w xxxxxx przy ul. xxxxxx xxxxxx , sprawdzono prawidłowość informow ania o cenach wybranych losowo 47 asortymentów produktów znajdujących się w ofercie handlowej, stwierdzając brak uwidocznionych cen w przypadku 2 partii produktów oraz brak cen i cen jednostkowych w przypadku 5 partii produktów ; 3) nr xxxxx położonym w xxxxx e przy ul. xxxxx , sprawdzono prawidłowość informowania o cenach wybranych losowo 55 asortymentów produktów znajdujących się w ofercie handlowej stwierdzając brak uwidocznionych cen i cen jednostkowych w przypadku 4 partii produktów , 2 co stanowiło naruszenie wymagań art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach oraz § 3 i 4 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776), zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie uwidaczniania ce n”. Ponadto w toku kontroli przeprowadzonej w dniu 7 lutego 2023 r. w sklepie Biedronka nr xxxx położonym w xxxxx e przy ul. xxxxxx , sprawdzono prawidłowość informowania o cenach wybranych losowo 49 asortymentów produktów znajdujących się w ofercie handlowej nie stwierdzając naruszeń wymagań w zakresie uwidaczniania cen. U stalenia ww. kontroli udokumentowano w protokole kontroli z 14 lutego 202 4 r. (nr akt kontroli: WK .836 1. 49 .202 3 ). W okresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie przepisów po raz pierwszy, organ pierwszej instancji ujawnił dwa przypadk i naruszenia wymagań ustawy o informowaniu o cenach , w toku kontroli przeprowadzonych w następujących okresach: 1) 28 i 30 czerwca oraz 7 lipca 202 2 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych , oraz uwidocznienie cen i cen jednostkowych w sposób niejednoznaczny (sprawa WK .8361. 207 .202 2 ) - decyzją z 1 września 202 2 r. odstąpiono od nałożenia kary pieniężnej i poprzestano na pouczeniu ; 2) 1 i 5 lipca 2023 r. – stwierdzono brak informacji o cenach oraz informacji o cenach i cenach jednostkowych (sprawa ZK .8361. 171 .202 2 ) – decyzją z 15 grudnia 2023 r. nałożono karę pieniężną w wys. 3 737 zł ; W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, pismem z 6 lutego b r., Zachodniopomorski WIIH poinformował przedsiębiorcę o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie nałożenia, na podstawie art . 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, kary pieniężnej z tytułu kolejnego naruszenia przepisów o uwidacznianiu cen w okresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy. Po przeprowadzeniu postępowani a administracyjnego, decyzją POK nr 37/2024 z 2 kwietnia b r. ( nr KH .8361. 2 31 . 2023/ 1 1 1 DEC/23), Zachodniopomors ki WIIH nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 3 0 00 zł (słownie: trzy tysi ą c e złotych), na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, z tytułu trzeciego naruszenia obowiązku uwidaczniania cen towarów w okresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy. Decyzja została doręczona 4 kwietnia br. Pismem z 17 kwietnia br. (data stempla pocztowego: 18 kwietnia br.) S trona złożyła do Prezesa UOKiK odwołanie od ww. decyzji, zarzucając naruszenie przez organ pierwszej instancji: 1) art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców poprzez brak odrębnych zawi adomień przedsiębiorcy o zamiarze wszczęcia kontroli w placówkach objętych niniejszym postępowaniem , 2) art. 6 ust. 2 w zw. z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach poprzez przyjęcie , że niewykonanie obowiązków, o których mowa w art. 4 w/w ustawy uzasa dnia nałożenie kary w wysokości 3 000 zł, 3) art. 77 kpa, poprzez nieustalenie istotnych okoliczności mających znaczenie przy wysokości wymierzonej przez Organ kary pieniężnej, 3 Mając powyższe na uwadze, Strona wniosła, na podst. art. 138 § 2 kpa o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości lub przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Organ I instancji. Pismem z 9 ma j a br., Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę, że przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje, na podstawie art. 10 kpa, prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materia łów oraz zgłoszonych żądań. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Prezes U rzędu O chrony K onkurencji i K onsumentów zważył, co następuje. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmi otowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodn ie z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2024 r. poz. 312) – dalej jako „ ustaw a o Inspekcji Handlowej ” , Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 k pa , w związku z art. 1 ust. 3 ww. ustawy, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, cenę uwidacznia się w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy. Cenę oraz cenę jednostkową uwidacznia się w szczególności: 1) na wywieszce; 2) w cenniku; 3) w katalogu; 4) na obwolucie; 5) w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu, o czym stanowi § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach , jeżeli przedsiębiorca nie wykon uje obowiązków, o których mowa w art. 4, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł . Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, jeżeli przedsiębiorca nie wykona ł obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach, co najmniej trzykrotnie w okresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 40 000 zł. Ustalając wysokość kary pieniężnej, zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia: 4 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszen ia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębi orcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z d nia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L z 2017 r. Nr 345, str. 1, ze zm.). W niniejs zej sprawie, w toku kontroli przeprowadzonej w placów kach handlow ych należąc ych do przedsiębiorcy, stwierdzono: 1) brak uwidocznionych cen i cen jednostkowych w przypadku 9 partii produktów, 2) brak uwidoczni onych cen w przypadku 8 partii produktów, co było, jak stwierdził Zachodniopomorski WIIH, trzeci m - w okresie 12 miesięcy - narusz e niem przez s tronę obowiązujących przepisów w zakresie uwidaczniania cen. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, Zachodniopomorski WIIH w drodze decyzji, wyda nej na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, nałożył karę pieniężną w wysokości 3 0 00 zł na przedsiębiorcę, to jest na podmiot, który dopuścił się powyższego naruszenia. W toku postępowania odwoławczego Prezes UOKiK przeprowadził analizę ustaleń kontroli, w oparciu o które wydano decyzję oraz treści skarżonej decyzji, jak również uwzględnił zarzuty zawarte w odwołaniu. Strona w odwołaniu podniosła zarzut naruszenia art. 48 ust. 1 Prawa przedsiębiorców poprzez brak odrębnych zawiadomień przedsiębiorcy o zamiarze wszczęcia kontroli w czterech placówkach objętych niniejszym postępowaniem. Strona uzasadniając powyższy zarzu t stoi na stanowisku, że zawiadomienie powinno dotyczyć odrębnie każdego sk l epu (winny być więc cztery zawiadomienia) , tymczasem S tron a takich zawiadomie ń nie otrz y mała. Odnosząc się do przedmiotowego zarzutu należy wskaz a ć, że zgodnie z art. 48 ust. 1 Prawa przeds i ębi o rców o rgan kontroli zawiadamia przedsiębiorcę o zamiarze wszczęcia kontroli. Literalna wykładnia tego przepisu prowadzi do wniosku, iż podmiotem kontroli jest przedsiębiorca, nie zaś placówka handlowa, która jest przez niego prow adzona. Tym samym, prawidłowym jest wystawienie jednego zawiadomienia o zamiarze przeprowadzenia kontroli wobec tego przedsiębiorcy, nie zaś osobno do każdego prowadzonego przezeń sklepu , w którym ma zostać przeprowadzona kontrola. Na powyższe wskazuje ar t. 48 ust. 3 Prawa przedsiębiorców zgodnie z którym z awiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli zawiera: 1) oznaczenie organu; 2) datę i miejsce wystawienia; 3) oznaczenie przedsiębiorcy; 5 4) wskazanie zakresu przedmiotowego kontroli; 5) imię, nazwisko oraz podpis osoby upoważnionej do zawiadomienia z podaniem zajmowanego stanowiska lub funkcji. W kwestii oznaczenia przedsiębiorcy należy oprzeć się na art. 43² § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. (Dz. U. z 2023 r. poz. 1610) zgodnie z którym przedsiębiorca działa pod firmą. Z kolei, zgodnie z art. 43⁵ § 1 tej ustawy f irmą osoby prawnej jest jej nazwa. Ponadto zgodnie z art. 43⁵ § 2 tej ustawy f irma zawiera określenie formy prawnej osoby prawnej, które może być podane w skrócie, a ponadto może wskazywać na przedmiot dzi ałalności, siedzibę tej osoby oraz inne określenia dowolnie obrane. Jak z powyższego wynika, w ramach jednego postępowania kontrolnego, kontrola może zostać przeprowadzona w kilku placówkach przedsiębiorcy. Biorąc pod uwagę obowiązujące przepisy dotyczące nakładania kar, niezrealizowanie obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach powoduje – zgodnie art. 6 ust. 1 ww. ustawy – nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. Natomiast, zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy o informo waniu o cenach, jeżeli przedsiębiorca nie wykonał obowiązków, o których mowa w art. 4, co najmniej trzykrotnie w okresie 12 miesięcy licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 40 000 zł. Przepisy te w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni, nakazują wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązków określonych w ww. przepisach, przy czym wysokość sankcji jest uzależniona od tego, czy podmiot narusza przepisy po raz pierwszy bądź drugi, czy też trzeci i kolejny. Dowiedzenie, że podmiot nie wykonał powyższych obowiązków powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Prezes UOKiK dokonując analizy akt sprawy oraz treści skarżonej decyzji zwrócił uwagę na wskazanie przez Zacho d niopomorskiego WIIH, że przedsiębiorca nie wykonał obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy o cenach po raz trzeci , w okresie 12 miesięcy licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy. Naruszenie obowiązków w zakresie uwidacznia nia ce n Zachodniopomorski WIIH stwierdził dotychczas w toku uprzednio przeprowadzonych kontroli, tj.: 1) 5 lipca 202 2 r. – stwierdzono brak informacji o cenach oraz informacji o cenach i cenach jednostkowych (sprawa ZK.8361.171.2022) ; 2) 7 lipca 202 2 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych, oraz uwidocznienie cen i cen jednostkowych w sposób niejednoznaczny (sprawa WK.8361.207.2022) . Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK potwierdza prawidłowość ustaleń dokonanych w powyższym zakresie przez Z achodniopomorskiego WIIH, a więc, że w okresie 12 miesięcy poprzedzających naruszenie będące przedmiotem zaskarżonej decyzji strona dwu krotnie naruszyła art. 4 ustawy o informowaniu o cenach. Tym samym, w przedmiotowej sprawie znajduje zastosowanie art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach zgodnie z którym , jeżeli przedsiębiorca nie wykonał obowiązków określonych w art. 4 , co najmniej trzykrotnie w okresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy, wojew ódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 40 000 zł. 6 Stan faktyczny ustalony w sprawie nie budzi wątpliwości co do tego, że strona nie dopełniła obowiązków w zakresie uwidaczniania cen, naruszając tym samym art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, przy czym naruszenia te miały dwojaką postać: − brak uwidocznionych cen i cen jednostkowych; − brak uwidocznieni a cen . Konsekwencją powy ższego było nałożenie administracyjnej kary pieniężnej, której przesłanki określa art. 6 ust. 3 ww. ustawy. Względem wymiaru kary Strona podniosła kolejne zarzuty odwołania, a mianowicie naruszenie : 1) art. 6 ust. 2 w zw. z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach poprzez przyjęcie, że niewykonanie obowiązków, o których mowa w art. 4 w/w ustawy uzasadnia nałożenie kary w wysokości 3 000 zł, 2) art. 77 kpa, poprzez nieustalenie istotnych okoliczności ma jących znaczenie przy wysokości wymierzonej przez Organ kary pieniężnej . Strona zakwestionowała wysokość nałożonej kary zarzucając jej bezpodstawnoś ć i dowolnoś ć wykr a czająca poza uznanie adm i n i str a cyjne, a także jej niewspółmiernoś ć do wagi popełn i onego czynu. Art. 6 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy jako przesłankę wymiaru kary wymienia stopień naruszenia obowiązków, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków. Badając przesłankę stopnia naruszenia obowiązków należy odwołać się do art. 4 ust. 1 ww. ustawy, zgodnie z którym, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o informowaniu o cenach, cena to wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę, zaś cena jednostkowa jest z kolei podstawowym kryterium obiektywnej informacji o wartośc i towaru wyrażonej w jednostkach pieniężnych, szczególnie w kontekście porównania jej z takimi wartościami innych towarów – podobnych pod względem przeznaczenia, ale o odmiennych cechach np. co do marki, producenta, ilości, wzornictwa, poziomu technicznego itp. W świetle powyższego, brak uwidocznienia cen, pozbawia konsumentów należytej informacji o oferowanych produktach. Z kolei, brak cen jednostkowych, uniemożliwia konsumentom porównanie oferowanych towarów z towarami podobnymi, a co za tym idzie, utrudn ia konsumentom wybór odpowiedniego dla nich towaru. Nieuwidocznienie tego rodzaju informacji, nawet przy niewielkiej ilości towarów, stanowi znaczny stopień naruszenia (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z dnia 8 listopada 2019 r. sygn. akt VI SA/Wa 1400/19: „Nie można natomiast, w ocenie Sądu, podzielić zarzutu skargi o znikomym stopniu naruszenia obowiązku informowania o cenach w przedmiotowej sprawie. Jeżeli bowiem przyjrzeć się produktom, w stosunku do których ceny nie były uwidocznione, ewidentni e widać, że dotyczą one szeroko rozumianej chemii gospodarczej. Tym samym klienci poszukujący towarów w tym właśnie dziale sklepu, istotnie pozbawieni zostali podstawowej informacji, która winna im zostać zapewniona przez Skarżącą, a więc ceny produktu. Be z tej podstawowej informacji trudno mówić o realizacji jednej z dyrektyw ujętych w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach a więc umożliwieniu klientom porównania cen konkurencyjnych towarów.” ). Biorąc powyższe pod uwagę, Zachodniopomorski WIIH prawidłowo uznał, iż stopień naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług jest istotny . 7 Art. 6 ust. 3 pkt 2 ustawy o informowaniu o cenach, jako przesłankę wymiaru kary, wymienia dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków zakresie uwidaczniania cen oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem t ych obowiązków . Jak za argumentowała Strona: „Trzeba to bowiem wziąć pod uwagę, że organ powołując się na poprzednie dwukrotne naruszenie obowiązków ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług, w ogóle nie odnosi się – poza wymie niem sygnatur i dat kontroli – do skali tych przewinień, w szczególności do ilości i charakteru stwierdzonych wówczas nieprawidłowości, co pozwoliłoby dopiero na prawidłową ocenę zasadności nałożonej ka r y. Nie ustalono więc w ten sposób istotnych okoliczno ści mających znaczenie przy wymierzaniu przez Organ I kary pieniężne j .” Organ rozpoznając przesłankę dotychczasowej działalności wziął pod uwagę, że przedsiębiorca w okresie 12 miesięcy od dnia pierwszej kontroli, włączywszy bieżącą kontrolę, po raz tr zeci naruszył przepisy o uwidacznianiu cen. Nie sposób przy tym zgodzić się z podniesioną argumentacją, jakoby Organ ograniczył się do wymienienia sygnatur i dat kontroli. Pojęcie „dotychczasowej działalności” jest bowiem pojęciem na tyle obszernym, iż sam o ograniczenie się do przywołania dat i sygnatur kontroli jest dalece niewystarczające. Prezes UOKiK po nownie rozpoznając powyższą przesłankę w ramach postępowania odwoławczego, przyjmuje w tej kwestii ustalenia poczynione przez Zachodniopomorski WIIH, a w ięc, że o bowiązek informowania o cenach produktów i usług istnieje od 2001 r., zaś strona prowadzi działalność gospodarczą od grudnia 2004 r. (wg KRS) a więc powinna wykazać się znajomością przepisów dotyczących wykonywanej działalności. Prezes UOKiK zwrac a przy tym uwagę, że Zachodniopomorski WIIH wziął pod uwagę podjęcie działań naprawczych przez stronę, na co wskazuje uzasadnienie zaskarżonej decyzji. Podobnie Prezes UOKiK dokonując ponownej analizy powyższej przesłanki, bierze pod uwagę działania podjęt e przez stronę a polegające na oznaczeniu wszystkich oferowanych do sprzedaży towarów prawidłowo oznaczonymi cenami. Niemniej jednak podkreślić należy, że strona podjęła te działania w wyniku kontroli. Organ zwraca przy tym uwagę, iż w ciągu 12 miesięcy po przedzających naruszenie, za które zaskarżoną decyzją nałożono karę pieniężną, Strona dwukrotnie naruszyła przepisy ustawy o informowaniu o cenach. W przypadku naruszenia stwierdzonego decyzją Zachodniopomorskiego WIIH z dnia 1 września 2022 r. odstąpiono od nałożenia kary, niemniej nie niweczy to samego faktu naruszenia. Z kolei, w przypadku drugiego naruszenia organ I instancji decyzją z dnia 15 grudnia 2022 r, nałożył karę pieniężną w wys. 3 737 zł. Art. 6 ust. 3 pkt 3 ww. ustawy, jako przesłankę wymiar u kary, wymienia wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy, który został ustalony przez organ pierwszej instancji w toku postępowania – przedmiotowa przesłanka została ustalona w oparciu o informacje przedłożone przez Stronę . Powyższe ustalenia Prezes U OKiK przyjmuje za swoje. Art. 6 ust. 3 pkt 4 ww. ustawy, jako przesłankę wymiaru kary wymienia sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o taki ch sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie o chrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L z 2017 r. Nr 345, str. 1, 8 ze zm.) – Zachodniopomorski WIIH stwierdził, że nie posiada wiedzy w tym zakresie. Ponownie analizując powyższą przesłankę należy stwierdzić, iż ko ntrola przeprowadzona w przedmiotowej sprawie nie miała charakteru transgranicznego. Biorąc powyższe pod uwagę, nie sposób również uznać zasadności zarzutu naruszenia art. 77 § 1 kpa. Analiza zaskarżonej decyzji nie daje podstaw do uznania, iż organ I instancji pominął ist ot ne oko l iczności mające znaczenie dla sprawy. W tej kwestii P r ezes UOKIK stoi na stano w isku, iż organ I i n s t an cj i poczyni ł swoje ustalenia w oparci u o kompletny i nie budz ący wą t pli w ości materiał dowodowy. Prezes UOKiK stoi również na stanowisku, że w przedmiotowej sprawie nie znajduje zastosowania instytucja odstąpienia od wymierzenia kary. Mianowicie, zgodnie z art. 189f § 1 kpa o rgan administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: 1) waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub 2) za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ admi nistracji publicznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pi eniężna. Z zebranego materiału wynika, że waga naruszenia nie jest znikoma, ponieważ brak cen i cen jednostkowych jest naruszeniem interesów konsumentów w zakresie ich prawa do informacji. Jak już powyżej wskazano brak uwidocznienia cen pozbawia konsument ów należytej informacji o oferowanych produktach. Z kolei, brak cen jednostkowych, uniemożliwia konsumentom porównanie oferowanych towarów. Zasadnym zatem jest uznanie, że n ieuwidocznienie tego rodzaju informacji, nawet przy niewielkiej ilości towarów, sta nowi znaczny stopień naruszenia . T ego typu naruszenie , z uwagi na fakt, że stanowi zagrożenie dla interesów majątkowych konsumentów, tym samym wyklucza możliwość uznania stopnia tego naruszenia za znikomy. Prezes UOKiK podtr z y mu je przy tym stanowisko Zach odniopomorskie g o WIIH, iż „W toku kontroli stwier d zono, że przy blisko 1 na 10 sprawdzonych part i ach towarów nie było uwidocznio n y c h cen lub cen jednostkowych. Trudno zatem uznać, iż waga naruszeni a jest znikoma. ” Należy ponadto wskazać, że fakt dw ukrotnego wystąpienia w okresie wskazanym w art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, nieprawidłowości skutkujących podwyższaniem wymiaru kary, oznacza, że funkcja prewencyjna kary nie została spełniona. Nie została również spełniona przesłanka zawart a w art. 189f § 1 pkt 2 kpa, ponieważ nie była wydana przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocna decyzja nakładająca na stronę za to samo zachowanie administracyjną karę pieniężną, jak również strona nie została prawomocnie ukarana z a wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe a kara ta spełniałaby cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Należy przy tym zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, decyzja o nałożeniu administracyjnej kary pieniężnej leży w gestii wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej – w przedmiotowej sprawie, zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest to Zachodniopomorski WII H. 9 Zdaniem Prezesa UOKiK brak jest podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 kpa. Odnosząc się natomiast do art. 189f § 2 kpa, który wskazuje na możliwość odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej w przypadkach innych niż wymienione w art. 189f § 1 kpa, Prezes UOKiK zwraca uwagę, że powtarzające się naruszenia przez przedsiębiorcę przepisów ustawy o informowaniu ocenach nie pozwalają na odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestanie na pouczeniu ponieważ nie spełni to celu, dla którego miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Celem tym jest przestrzeganie przez przedsiębiorcę przepisów ustawy o informowaniu o cenac h. Tymczasem Strona w ciągu 12 miesięcy poprzedzających przedmiotowe naruszenie dwukrotnie dopuściła się naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach. W szczególności należy podkreślić, iż pierwsza decyzja wydana wobec Strony była decyzją odstępują ca od wymierzenia kary, tymczasem kolejne naruszenia wskazują, iż zastosowanie tej instytucji nie spełniło swoich założ eń względem Strony . Mając powyższe na uwadze, organ odwoławczy, po ponownym przeanalizowaniu zgromadzonego materiału, uznał odwołanie za bezzasadne. Stan faktyczny ustalony w sprawie, w ocenie Prezesa UOKiK, pozwala uznać, że wymierzona stronie kara w wysokości 3 0 00 zł jest adekwatna do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary opatr zone odpowiednimi informacjami na temat ich cen i cen jednostkowych. W związku z powyższym wniosek strony o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania jest niezasadny. Prezes UOKiK , zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Zatem, w myśl art. 127 § 2 kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes Urz ędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wp łacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Szczecinie w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. D ecyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, pl. Powst ańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 10 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ub iegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy nal eży złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 z późn. zm.). Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 , ze z m.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535), art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informo waniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168). z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/