DIH-IV-2/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 16 stycznia 2025 r. DIH - 4.707.55.2024.BP „informacje prawnie chronione [xxx]” DECYZJA DIH.4.2.2025 Na podstawie 138 § 1 pkt 2 oraz art. 189f § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572) zwanej dalej „kpa” , art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2024 r . poz. 312 , ze zm. ), zwanej dalej „ustawą o Inspekcji Handlowej”, po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 23 września 2024 r . (nr sprawy: UH.8361.12 4.2024), na mocy której, na podst. art. 198e w zw. art. 198c ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 , ze zm. ) zwanej dalej „ustawą o gospodarce nieruchomościami” nałożono na przedsiębiorcę Grażynę Manicką prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą Grażyna Manicka Gra – Jan Zarządzanie Nieruchomościami karę pieniężną w wysokości 28 621,92 zł (słownie: dwadzieścia osiem tysięcy sześćset dwadzieścia jeden złotych 92/100), z tytułu niewykonania obowi ązków określonych w art. 186 ust. 3 ww. ustawy, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów : 1) uchyla zaskarżoną decyzję w całości; oraz 2) na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 kpa odstępuje od nałożenia kary pieniężnej na przedsiębiorcę, za naruszenie obowią zków określonych w art. 186 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami; 3) poucza przedsiębiorcę o obowiązku przestrzegania przepisów art. 186 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami; Uzasadnienie W dniach 13, 14 i 16 maja 2024 r. inspektorzy repreze ntujący Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (zwanego dalej: „Wielkopolskim WIIH”, „organem pierwszej instancji”), działając na podstawie upoważnienia nr UH.8361.124.2024 z 13 maja 2024 r., przeprowadzili kontrolę przedsiębiorcy xxx xxxxxxxxxxxxx prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx (zwanej dalej: „stroną” lub „przedsiębiorcą”). Stosownie do art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 20204 r. po z. 236, ze zm.) , kontrola została poprzedzona zawiadomieniem o zamiarze wszczęcia kontroli. W toku kontroli inspektorzy reprezentujący Wielkopolskiego WIIH sprawdzili legalność i rzetelność prowadzenia działalności gospodarczej oraz przestrzeganie przepi sów ustawy Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 o gospodarce nieruchomościami . W toku kontroli stwierdzono, że przedsiębiorca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie zarządzania nieruchomościami. Przedsiębiorca oświadczył, że działalność gospodarczą prowadzona jest od roku 2008. W toku kontroli przedłożono: − p olisę OC nr xxxxxxxxxxx wystawioną przez xxxxxxxxx , Ubezpieczający/Ubezpieczony: xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx , okres ubezpieczenia xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx , suma gwarancyjna xxxxxxxxxxx . − p olisę OC nr xxxxxxxxxxx wystawioną przez xxxxxxxxx , Ubezpieczający/Ubezpieczony: xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx , okres ubezpieczenia xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx , suma gwarancyjna xxxxxxxxxxx . − p olisę OC nr xxxxxxxxxxx wystawioną przez xxxxxxxxx , Ubez pieczający/Ubezpieczony: xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx , okres ubezpieczenia xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx , suma gwarancyjna xxxxxxxxxxx . − p olisę OC nr xxxxxxxxxxx wystawioną przez xxxxxxxxx , Ubezpieczający/Ubezpieczony: xxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx , okres ubezpieczenia xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx , suma gwarancyjna xxxxxxxxxxx . Przedsiębiorca nie okazał natomiast polisy za xxxxxxxxxxxxx , co stanowi naruszenie art. 186 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W toku k ontroli przedłożono losowo wybrane umowy zarządzania nieruchomościami: − za rok 2012 - 2 umowy; − za rok 2013 - 3 umowy; − za rok 2014 – 0 umów; − za rok 2015 – 1 umowa; − za rok 2016 – 0 umów; − za rok 2017 – 0 umów; − za rok 2018 – 1 umowa; − za rok 2019 – 1 umowa; − za rok 2020 – 1 umowa; − za rok 2021 – 2 umowy; − za rok 2022 – 1 umowa; − za rok 2023 – 3 umowy; W toku kontroli stwierdzono, że: − xxxxxxxxxxx kontrolowany był stroną umów; − wszystkie skontrolowane xxxxxxxxxxx . umowy były umowami obowiązującymi; − kontrolowany oświadczył, że xxxxxxxxxx . wykonywał usługi w zakresie zarządzania nieruchomościami w stosunku do ok. xx nieruchomości; − xxxxxxxxxxx nie zawarł umowy o zarządzanie nieruchomością; − celem kontynuacji ubezpieczenia skontaktował się z brokerem ubez pieczeniowym, który poinformował go, że umowa mogłaby zostać zawarta od xxxxxxxxx godz. 0:00; Na podstawie zebran ego materiał u dowodow ego , zgodnie art. 61 § 1 i 4 kpa, Wielkopolski WIIH, pismem z 19 sierpnia 2024 r., zawiadomił przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej z tytułu prowadzenia działalności w zakresie zarządzania nieruchomościami bez spełnienia obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, do cz ego przedsiębiorca jest zobligowany na podstawie art. 186 ust. 3 ustawy o gospodarce Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 nieruchomościami. Jednocześnie organ pierwszej in stancji poinformował przedsiębiorcę, że zgodnie z art. 10 § 1 kpa, stronom przysługuje prawo do czynnego udziału w postępowaniu. Strona pismem z 28 sierpnia 2024 r. wniosła o odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej na podst. art. 189f § 1 pkt 1 kpa. Wielkopolski WIIH decyzją z 23 września 2024 r. (nr sprawy UH.8361.124.2024), wymierzył s tronie karę p ieniężną w wysokości 28.621,92 zł (słownie: dwadzieścia osiem tysięcy sześćset dwadzieścia jeden złotych 92/100), za brak spełnienia obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia, o którym mowa w art. 186 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Decyzja zosta ła odebrana 25 września 2024 r. Strona , pismem z 3 października 2024 r. (wpływ 7 października 2024 r.) , wniosła odwołanie od przedmiotowej decyzji. Strona zarzuciła naruszenie przepisów postępowania tj. : 1) art. 189f § 1 pkt 1 kpa poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji brak odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej, mimo znikomej wagi naruszenia prawa oraz zaprzestania jego naruszania przez stronę; 2) art. 8 § 1 kpa poprzez jego niezastos owanie i odstąpienie od zasady proporcjonalności i równego traktowania i w konsekwencji zrównanie sytuacji o dwołującej, która nie miała ubezpieczenia przez 1 dzień ponad 3 lata temu, a zarówno wcześniej, jak i po tej dacie, sytuacja taka nigdy się nie pow tórzyła, z sytuacją opisaną w wyroku wydanym w dniu 12.10.2021 r. sygn. akt. VI SA/Wa 1031/21, gdzie obowiązani przez kilka lat nie podlegali ubezpieczeniu . Pismem z 25 października 2024 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej jako „Preze s UOKiK”, „organ drugiej instancji”, „organ odwoławczy”) poinformował stronę postępowania o przysługującym jej prawie do zapoznania się z aktami i prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strona postępowania nie skorzystała z przysługujących jej praw. Prezes UOKiK ustalił i stwierdził co następuje. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrz ygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowe j , w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji, organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia i w związku z powyższym, w ramach nadzoru, jest uprawniony do przeprowadzen ia niniejszego postępowania. Zgodnie z art. 184a i następne ustawy o gospodarce nieruchomościami , zarządca nieruchomości to przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą z zakresu zarządzania nieruchomościami. Zawód ten uległ deregulacji na mocy ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o zmianie ustaw regulujących wykonywanie niektórych zawodów (Dz. U. z 2013 r. poz. 829), przy czym nadal ustawowym obowiązkiem zarządcy jest jednak wymóg obowiązkowego ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządz one w związku z prowadzoną działalnością dot. zarządzania nieruchomościami. Zarządzanie nieruchomością polega Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 na podejmowaniu decyzji i dokonywaniu czynności mających na celu zapewnienie racjonalnej gospodarki nieruchomością, a w szczególności: 1) właściw ej gospodarki ekonomiczno - finansowej nieruchomości; 2) bezpieczeństwa użytkowania i właściwej eksploatacji nieruchomości; 3) właściwej gospodarki energetycznej w rozumieniu przepisów prawa energetycznego; 4) bieżące administrowanie nieruchomością; 5) utrzymanie nieruchomości w stanie niepogorszonym zgodnie z jej przeznaczeniem; 6) uzasadnione inwestowanie w nieruchomość. Zgodnie z art. 186 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, przedsiębiorca będący zarządcą nieruchomości podlega obowiązkowemu ub ezpieczeniu odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w związku z zarządzaniem nieruchomością. Zgodnie z art. 18 6 ust. 3a w w. ustawy , kopia dokumentu ubezpieczenia aktualnego na dzień zawarcia o zarządzanie nieruchomością stanowi załącznik do tej um owy. Zarządca nieruchomości niezwłocznie informuje stronę umowy o zarządzanie nieruchomością o wszelkich zmianach danych zawartych w dokumencie ubezpieczenia i o zawarciu nowej umowy ubezpieczenia, przekazując kopię dokumentu ubezpieczenia. Obowiązek ubezpieczenia OC powstaje nie później niż w dniu poprzedzającym dzień rozpoczęcia wykonywania czynności w związku z zarządzaniem nieruchomością (§ 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2019 r. w sprawie obowiązkowego ubezpieczeni a odpowiedzialności cywilnej zarządcy nieruchomości (Dz.U. z 2019 r. poz. 802). Minimalna suma gwarancyjna ubezpieczenia OC, w odniesieniu do jednego zdarzenia oraz do wszystkich zdarzeń w okresie ubezpieczenia nie dłuższym niż 12 miesięcy, których skutki są objęte umową ubezpieczenia OC, wynosi równowartość w złotych 50 000 euro (§ 4 ww. rozporządzenia). Po przeprowadzeniu analizy zebranych materiałów dowodowych, Prezes UOKiK stwierdza, że ustalenia kontroli przeprowadzonej przez Wielkopolskiego WIIH da ły podstawę do stwierdzenia, że przedsiębiorca prowadził działalność gospodarczą w zakresie zarządzania nieruchomościami bez spełnienia obowiązku zawarcia ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w związku z zarządzaniem nieruchomościa mi za dzień xxxxxxxxxxxx . Ustalenia te są bezsporne i należy podkreślić, że nie są one kwestionowane przez s tronę. Zgodnie z art. 198e ww. ustawy , kto prowadzi działalność gospodarczą z zakresu zarządzania nieruchomościami bez spełnienia obowiązku zawarci a umowy ubezpieczenia, o którym mowa w art. 186 ust. 3, podlega karze pieniężnej w wysokości od czterokrotnego do dziesięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzedzającym rok, w którym stwierdzono naruszenie, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Przepisy art. 198c ust. 2 - 8 stosuje się odpowiednio. Strona w odwołani u podniosła zarzut naruszenia art. 8 § 1 kpa argumentując , że o rgan pierwszej instancji odstąpił od zasady proporcjonalności i równego traktowania i w konsekwencji zrównał sytuację s trony (1 - dniowy brak obowiązkowego ubezpieczenia) z sytuacją przedsiębiorc ów, którzy nie dopełniali tego obowiązku przez kilka lat, a której dotyczy wyrok WSA w Warszawie z 12.10.2021 r. sygn. akt VI SA/Wa 1031/21. Jak uzasadniła Strona: „Trudno przyrównać sytuację, w której przedsiębiorcy prowadzą działalność bez Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 ubezpieczenia OC, którego obowiązek posiadania dopełniają w wyniku kontroli, z sytuacją Odwołującej, która ubezpieczenie zawsze miała, ale raz ponad 3 lata temu spóźniła się z zawarciem umowy o 1 dzień.” Przede wszystkim należy zauważyć, iż przywołanie przez Wielkopolski WIIH wspomnianego wyroku ma charakter czysto przykładowy. Wyraźnie wskazuje na to uzasadnienie zaskarżonej decyzji: „W ocenie Wielkopolskiego (…) waga popełnionego przez stronę naruszenia nie ma charakteru znikomego. Wprost przeciwnie, Strona, pomimo, że nie posiadał a polisy ubezpieczenia, w dniu xxxxxxxxxx r. prowadziła działalność gospodarczą w zakresie zarządzania i gospodarowania około 40 nieruchomościami. To, że obecnie zawarła ona praw idłową umowę ubezpieczenia, nie stanowi swego rodzaju sanacji wcześniej popełnionego naruszenia i narażenia stron zawieranych umów na obiektywne niebezpieczeństwo finansowe. Taka sytuacja stanowi rażące naruszenie prawa, które uniemożliwia zastosowanie w/w przepisu (tak. m. in. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia 12 października 2021 r., Sygn. akt VI SA/Wa 1031/21) a zatem nie jest zasadne zastosowanie art. 189f § 1 pkt 1 kpa, skutkujące obligatoryjnym odstąpieniem od nałożenia kary pieniężnej i poprzestaniem na pouczeniu.” . Jak z powyższego wynika, wspomniany wyrok został przywołany tylko na poparcie stanowiska organu, iż zawarcie umowy ubezpieczeniowej nie konwaliduje naruszenia obowiązku ubezpieczeniowego za okres wcześniejszy. Natomiast wys nuwanie na tej podstawie wniosku o naruszeniu zasady postępowania administracyjnego jest zbyt daleko idące. W ocenie o rganu odwoławczego, powyższy zarzut jest całkowicie chybiony. Zasada proporcjonalności jest zdefiniowana w art. 31 ust. 3 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483) , zgodnie z którym ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw mogą być ustanawiane tylko w ustawie i tylko wtedy, gdy są konieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw innych osób. Ograniczenia te nie mogą naruszać istoty wolności i praw. Z kolei zasada równego traktowania jest zdefiniowana w art. 32 ust. 1 Konst ytucji RP , zgodnie z którym wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne. Organ odwoławczy nie dopatruje się przy tym, aby w przedmiotowej sprawie miało miejsce naruszenie wspomnianych zasad. Przede wszystk im należy podkreślić, iż stan faktyczny jaki został ustalony w sprawie nie budzi wątpliwości, że miało miejsce naruszenie przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami. Stwierdzenie naruszenia ustawy rodzi obowiązek wymierzenia sankcji, której przesłanki są określone w art. 198c ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami i warunkują one wysokość kary, której granice określa art. 198e tej ustawy w wysokości od czterokrotnego do dziesięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodo wej w roku poprzedzającym rok, w którym stwierdzono naruszenie. Przechodząc na grunt przedmiotowej sprawy należy wskazać, iż zaskarżoną decyzją wymierzono karę w wys. 28.621,92 zł, a więc w minimalnej możliwej do wymierzenia wysokości. Zdaniem o rganu odwoł awczego , wymierzając karę, Wielkopolski WIIH, biorąc pod uwagę okres, w którym stwierdzono brak obowiązku, zachował proporcje pomiędzy celami działania organu a ostrością używanych w tym celu środków. Nie można bowiem zgodzić się ze s troną, iż krótki okres niedopełnienia obowiązku, (pozostałe twierdzenia s trony, iż naruszenie miało miejsce 3 lata wstecz i brakło tygodnia do przedawnienia są irrewelantne Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 dla sprawy) przemawia za automatycznym zastosowaniem odstąpienia od wymierzenia kar y. Takie bowiem działanie godziłoby w zasadę pogłębiania zaufania do organów administracji. Reasumując, w kwestii wymiaru kary, Prezes UOKiK nie dopatruje się naruszenia przez Wielkopolski WIIH przywołanych zasad postępowania administracyjnego, aczkolwiek należy zauważyć, iż rozpoznając sprawę w postepowaniu odwoławczym nie jest on związany ustaleniami organu pierwszej instancji, co rzutuje na możliwość odmiennego podejścia do poszczególnych instytucji prawnych, jak choćby odstąpienia od wymierzenia kary. Zgodnie z art. 189f § 1 kpa , organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa. Przechodz ąc natomiast do analizy przesłanek zawartych w art. 189f § 1 pkt 1 kpa należy stwierdzić, co następuje. Organ pierwszej instancji nie dopatrzył się przesłanek zawartych w art. 189f § 1 pkt 1 kpa. Jak stwierdził w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji: „W oceni e Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej waga popełnionego przez stronę naruszenia nie ma charakteru znikomego. Wprost przeciwnie, strona, pomimo że nie posiadała polisy ubezpieczenia, w dniu xxxxxxxxxxx r. prowadziła działalność gosp odarczą w zakresie zarządzania i administrowania około xx nieruchomościami. To, że obecnie zawarła ona prawidłową umowę ubezpieczenia, nie stanowi swego rodzaju sanacji wcześniej popełnionego naruszenia i narażenia stron zawieranych umów na obiektywne nieb ezpieczeństwo finansowe. Taka sytuacja stanowi rażące naruszenie prawa, która uniemożliwia zastosowanie ww. przepisu (tak m.in. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia 12 października 2021 r. Sygn. akt VI SA/Wa 1031/21), a zatem nie jest zasadne zastosowanie art. 189f § 1 pkt 1 kpa skutkujące obligatoryjnym odstąpieniem od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaniem na pouczeniu.” W przedmiotowej kwestii s trona podniosła zarzut naruszenia art. 189f § 1 pkt 1 kpa poprzez jego niezastosowanie. Jak zaargumentowała s trona: „Była to jedyna sytuacja na przestrzeni wielu lat, kiedy Odwołująca nie zawarła nowej umowy z wyprzedzeniem. Nigdy przedtem, a także nigdy p óźniej nie zdarzyło się, aby Odwołująca nie miała przez choćby jeden dzień ubezpieczenia OC. Odwołująca zaprzestała naruszania prawa, które trwało tylko jeden dzień. Odwołująca chciała aby do naruszenia prawa w ogóle nie doszło, jednak w momencie, w którym zorientowała się, że jej ubezpieczenie wygasło, tj. w dniu xxxxxxxxxx r. nie było już możliwości zawarcia umowy od tego dnia, a dopiero od dnia następnego. Należy wskazać, że od tej sytuacji upłynęły już 3 lata, a więc gdyby kontrola odbyła się zaledwie t ydzień później, zastosowanie znalazłby art. 198c ust. 7 ustawy o gospodarce nieruchomościami i nastąpiłoby przedawnienie.” Rozpoznając powyższy zarzut Prezes UOKiK zajął odmienne stanowisko odnośnie do kwestii odstąpienia od wymierzenia kary aniżeli organ pierwszej instancji. Przy ocenie wystąpienia przesłanki znikomej wagi naruszenia należy brać pod uwagę całokształt okoliczności danego przypadku, zarówno o charakterze przedmiotowym (np. skala naruszeń, skutki tych naruszeń), jak i podmiotowym (np. czy ma my do czynienia z czynem zawinionym, a jeżeli tak, to z jaką formą winy), przy czym decydujące znaczenie należy przyznać skutkom naruszenia dla dóbr chronionych przez daną dziedzinę prawa (por. wyrok WSA w Olsztynie z 23 września 2021 r., sygn. akt II SA/O l 435/21, wyrok WSA Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 w Warszawie z 27 sierpnia 2020 r., sygn. akt IV SA/Wa 973/20). Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 11 lipca 2023 r. (sygn. III OSK 2544/21) wskazuje, że „ocena wagi naruszenia prawa, o jakiej mowa w art. 189f § 1 pkt 1 KPA wymaga us talenia, czy konkretne naruszenie prawa wywołało (lub mogło wywołać) skutki faktyczne lub prawne w obszarze konkretnych dóbr prawnie chronionych, tj. dóbr chronionych przez naruszoną normę sankcjonowaną. Jeżeli zatem konkretne naruszenie prawa wywołało (lu b mogło wywołać) poważne negatywne skutki w obszarze dóbr prawnie chronionych, to przyjąć należy, że waga naruszenia prawa jest znaczna. Istotne jest przy tym, że im wyższa wartość naruszonego lub zagrożonego dobra, tym większe prawdopodobieństwo zakwalifi kowania naruszenia prawa jako znacznego. Jeżeli natomiast naruszenie prawa wywołało jednostkowe i nieznacznie negatywne skutki w obszarze dóbr prawnie chronionych lub skutków tych w ogóle nie wywołało i wywołać nie mogło, to przyjąć należy, że waga narusze nia prawa jest znikoma. (por. A. Cebera, J. G. Firlus (w:) Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. II, red. H. Knysiak - Sudyka, Warszawa 2019, art. 189f).” Przechodząc na grunt przedmiotowej sprawy, o rgan drugiej instancji nie neguje, iż w okresie objętym brakiem ubezpieczenia s trona była związana umowami o zarządzanie nieruchomościami – jak wskazał Wielkopolski WIIH zarząd był prowadzony w stosunku do ok. xxx nieruchomości. Należy jednak podkreślić, iż brak wspomnianego obowiązku trwał tylk o 1 dzień, a więc był to najkrótszy możliwy okres, w którym brak tego obowiązku wystąpił. Tym samym, potencjalne niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody zostało zredukowane do minimum. Należy przy tym podkreślić przeciwdziałanie ze strony przedsiębiorcy wyraż ające się niezwłocznym zawarciem nowej umowy ubezpieczeniowej. Powyższa okoliczność, zdaniem Prezesa UOKiK, pozwala przyjąć, iż w przedmiotowej sprawie waga naruszenia jest znikoma. Spełniona jest również druga z przesłanek zawartych w art. 189f § 1 pkt 1 kpa, a więc zaprzestanie naruszania prawa przez s tronę. Wyraźnie na to wskazuje uzasadnienie decyzji Wielkopolskiego WIIH, z którego wynika, iż s trona przedłożyła polisę ubezpieczeniową nr xxxxxxxxxxx za okres od xxxxxxxx do xxxxxxxxxxxx . Reasumując na uwadze powyższe należy uznać, że w niniejszej sprawie spełnione zostały przewidziane w art. 189f § 1 pkt 1 kpa przesłanki odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej, co obliguje organ do odstąpienia od wymierzenia kary. Jednocześnie, odstęp ując od nałożenia na stronę postępowania kary pieniężnej, Prezes UOKiK poucza przedsiębiorcę, że zgodnie z art. 18 6 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami , zarządca nieruchomości podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w związku z zarządzaniem nieruchomościami. Prezes UOKiK zawiadamia również, że kolejne naruszenie przez przedsiębiorcę ww. przepisów może skutkować nałożenie m na niego kary pieniężnej na podstawie art. 198e w w. ustawy. Zgodnie ww. przepisem jeżeli przedsiębiorca prowadzi działalność gospodarczą z zakresu zarządzania nieruchomościami bez spełnienia obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia, o którym mowa w art. 18 6 ust. 3, podlega karze pieniężnej w wysokości od czterokrotnego do dziesięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzedzającym rok, w którym stwierdzono naruszenie, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Stat ystycznego na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Prezes UOKiK, nie ma wątpliwości, że przedsiębiorca naruszył przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami, niemniej j ednak po dokonaniu analizy Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 sprawy pod kątem przesłanek zawartych w art. 189 f § 1 pkt 1 kpa, organ drugiej instancji stwierdza, iż waga naruszenia prawa w tym przypadku jest znikoma, jak również przedsiębiorca zaprzestał naruszania prawa, a zatem jest pods tawa do zastosowania ww. przepisu prawa. Biorąc powyższe pod uwagę należało orzec jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowa nie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł ; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, n ie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. z up. Prezesa Urzędu ochrony Konkurencji i Konsumentów Joanna Jankowska - Kuć Dyrektor Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/ Otrzymują: 1) xxxxxxx 2) Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej