DIH-III-91/2023

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 29 września 2023 r. DIH - 3.707.81.2023 .MB DECYZJA DIH - 3.91. 202 3 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 202 3 r. poz. 775 z późn. zm. ) oraz art. 56 ust. 1 pkt 10c ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (Dz.U. z 202 3 r. poz. 1 6 58) w zw iązku z art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1706 z późn. zm. ), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji NR DŁ.26.2023 Podlaskiego Wojewódz kiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 4 lipca 2023 r. (nr akt sprawy: DŁ.8361.53.2023.MS), wymierzającej przedsiębiorcy ARHELAN Sp. z o. o. z siedzibą w Bielsku Podlaskim karę pieniężną w wysokości 500 zł (słownie: pięćset złotych), z tytułu niewykonania o bowiązku wskazanego w art. 40a ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1658), poprzez wydanie torby z tworzywa sztucznego o grubości do 15 mikrometrów w celu zapakowania produktów i nnych niż produkty żywnościowe, bez pobrania opłaty recyklingowej , Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów uchyla zaskarżoną decyzje i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia Podlaskiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Inspekcji Handlowej w Białymst oku. Uzasadnienie W dniach 1 3 - 18 kwietnia 202 3 r. inspektorzy reprezentujący Podlaski ego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (zwanym dalej: „ Podlaski m WIIH” albo „organem pierwszej instancji”) przeprowadzili czynności kontrolne w sklepie, należącym do przedsiębiorcy [ xxxxxxxxxxxxxxxxx] z siedzibą w [xxxxxxxxxxxxxxxx ] zwanego dalej: „przedsiębiorcą”, „stroną postępowania” albo „stroną”. Zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2023 r., poz. 221, z późn. zm.) (zwanej dalej: „Prawem przedsiębiorców”), w dniu 23 marca 2023 r. skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli (DŁ.8360.1.45. 2023), ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli obejmującego kontrolę przestrzegania obowiązków wynikających z art. 40a ust. 1, art. 41 i art. 42 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (Dz.U. 2 z 2023 r. po z. 1658)(zwanej dalej: ustawą o gospodarce opakowaniami”). Niniejsze pismo strona odebrała w dniu 24 marca 2023 r. W toku kontroli inspektorzy sprawdzili obowiązek pobierania opłaty recyklingowej przez kontrolowaną spółkę w oparciu o przepis art. 40a usta wy o gospodarce opakowaniami, który stanowi, że przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego, w której są oferowane torby na zakupy z tworzywa sztucznego przeznaczone do pakowania produktów oferowanych w tej jednostce, jest obowiąz any pobrać opłatę recyklingową od nabywającego torbę na zakupy z tworzywa sztucznego . Powyższe zweryfikowano dokonując zakupu kontrolnego. W tym celu inspektorzy zapakowali do oferowanej przy stoisku owocowo - warzywnym torby na zakupy z tworzywa sztucznego o grubości materiału poniżej 15 mikrometrów (typu „zrywka”) towar posiadający już własne opakowanie ( opakowanie konserwy filety ze śledzia w sosie pomidorowym GRAAL 170 g oraz opakowanie konserwy śledzia w sosie pomidorowym GRAAL 170 g.) , tym samym użyto jej niezgodnie z ustawową definicją bardzo lekkiej torby na zakupy z tworzywa sztucznego, przez co nie podlegała ona zwolnieniu z opłaty recyklingowej. Podczas weryfikacji paragonu fiskalnego za dokonany ww. zakup kontrolny ustalono, że n ie została za nią naliczona opłata recyklingowa. Kierownik sklepu złożył oświadczenie, że torba w którą inspektorzy zapakowali konserwy, należała do kategorii bardzo lekkich toreb z tworzywa sztucznego (10 mikrometrów), a za torbę nie została pobrana opłat a w związku z brakiem świadomości o obowiązku pobierania opłaty za sprzedaż. Powyższe dało podstawę do stwierdzenia, że kontrolowany przedsiębiorca oferował konsumentom torby z tworzywa sztucznego nie pobierając opłaty recyklingowej wymaganej art. 40a ust . 1 ustawy o gospodarce opakowaniami. Ustalenia kontroli zostały opisane w protokole kontroli z 18 kwietnia 202 3 r. (nr akt kontroli: DŁ .8361. 53 .202 3 ). Pismem z 24 kwietnia 202 3 r. przedsiębiorca wniósł zastrzeżenia do protokołu kontroli DŁ.8361.53.2023. Wskazał, że w świetle obowiązujących przepisów jego zdaniem, nie pobranie przez sprzedawcę opłaty recyklingowej od bardzo lekkiej torby było właściwe i w pełni zgodne z prawem , a Podlaski WIIH dokonał błędnej interpretacji przepisów ustawy o gospodarce opakowaniami. P oinformował również o uiszczaniu opłaty produktowej do organizacji odzysku za wprowadzanie na rynek produktu w opakowaniu gdzie produktem są owoce, warzywa, mięso oraz opakowania produktów sypkich, które są traktowane jako produkt wprowadzany na rynek i pakowany w opakowanie. Dodatkowo przedsiębiorca zwrócił uwagę na kwestie dotyczące zabezpieczenia higienicznego w związku z obowiązującym na terenie kraju stanem za grożenia epidemicznego i potrzebę klientów dodatkowego zabezpieczenia towaru przed zakażeniem. W odpowiedzi pismem z 28 kwietnia 2023 r. Podlaski WIIH poinformował przedsiębiorcę, że zgłoszone do protokołu kontroli zastrzeżenia uznał za bezzasadne i przed stawił swoje stanowisko w sprawie. Odpowiadając przedsiębiorca w piśmie z 9 maja 2023 r. wskazał, że nie udostępnia lekkich toreb foliowych do celów innych niż przewidziane w ustawie o gospodarce opakowaniami, 3 a lekkie torby foliowe są udostępniane i prze znaczone do higienicznego zabezpieczenia żywości oraz mają na celu zapobieganie marnowaniu żywności. Zdaniem przedsiębiorcy to inspektorzy sami zdecydowali o zastosowaniu lekkich toreb foliowych w sposób inny i sprzeczny z ustawą. W oparciu o zebrany mate riał dowodowy, na podstawie art. 61 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r. poz. 775 z późn. zm.) (zwanej dalej: „Kpa”), P odlaski WIIH pismem z 6 czerwca 2023 r., zawiadomił przedsiębiorcę o wszczęciu z u rzędu post ę powania administracyjnego w sprawie nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 56 pkt 10 c ustawy o gospodarce opakowaniami z tytułu niewykonania obowiązku wskazanego w art. 40a ust. 1 ww. ustawy, poprzez wydanie torby z tworzywa sztucznego o grubości do 15 mikrometrów w celu zapakowania produktów innych niż produkty żywnościowe, bez pobrania opłaty recyklingowej . Jednocześnie poinformowano przedsiębiorcę, że zgodnie z art. 9 i 10 oraz art. 73 § 1 Kpa , przysługuje mu, jako stronie postępowania, prawo do wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów, wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, w każdym stadium postępowania oraz składania wniosków dowodowych. Po przeprowadzeniu postępowani a administracyjnego Podlaski WIIH, decyzj ą NR.DŁ.26.2023 z 4 lipca 202 3 r. (sygn. akt DŁ .8361. 53 .202 3 ) wymierzył na podstawie art. 56 ust. 1 pkt. 10c ustawy o gospodarce opakowaniami oraz art. 104 § 1 kpa przedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 5 00 zł (słownie: pięćset złotych), z tytułu niewykonania obowiązku wskazanego w art. 40a ust. 1 ustawy o gospodarce opakowaniami poprzez wydanie torby z tworzywa sztucznego o grubości do 15 mikrometrów w celu zapakowania produktów innych niż produkty żywnoś ciowe, bez pobrania opłaty recyklingowej. Decyzję doręczono stronie 6 lipca 202 3 r. W dniu 2 sierpnia 202 3 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwany dalej: „Prezesem UOKiK” albo „organem drugiej instancji” otrzymał, za pośrednictwem Podlask i ego WIIH, odwołanie przedsiębiorcy od ww. decyzji. W odwołaniu strona postępowania wniosła o uchylenie decyzji nr DŁ.26.2023 wydanej przez Podlaskiego WIIH w dniu 4 lipca 2023 r. w całości i umorzenie postępowania, ewentualnie o uchylenie ww. decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji. Pismem z 11 sierpnia 202 3 r. Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę o przysługującym mu prawie do zapoznania się z aktami i prawie wypowiedzenia się, co do zebranych d owodów i materiałów. Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ 4 odwoławczy dokonu je oceny, czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji organem właściwym j est wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia i w związku z powyższym, w ramach nadzoru, jest uprawniony do przeprowadzenia niniejszego postępowania. Do zadań Inspekcji Handlowej, na podstawie art. 54 ustawy o gos podarce opakowaniami, należy m.in. nadzór nad przestrzeganiem przez przedsiębiorców przepisów art. 40a ww. ustawy. Zgodnie z art. 40a, p rzedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego, w której są oferowane torby na zakupy z tworzywa sztucznego przeznaczone do pakowania produktów oferowanych w tej jednostce, jest obowiązany pobrać opłatę recyklingową od nabywającego torbę na zakupy z tworzywa sztucznego. Opłaty recyklingowej nie pobiera się od nabywającego bardzo lekką torbę na zakupy z tworzywa sztucznego , tj. torbę o grubości materiału poniżej 15 mikrometrów, któr a jest wymagan a ze względów higienicznych lub oferowan a jako podstawowe opakowanie żywności luzem, gdy pomaga to w zapobieganiu marnowaniu żywności (art. 8 pkt 15a ppkt b) us tawy o gospodarce opakowaniami). Zgodnie z art. 56 ust. 1 pkt 10c ustawy o gospodarce opakowaniami, kto naruszył ww. obowiązek podlega administracyjnej karze pieniężnej, której wysokość, s tosownie do art. 57 pkt 4 ww. ustawy wynosi od 500 zł do 20 000 zł. Niniejsze postępowanie administracyjne prowadzone jest w związku z odwołaniem wniesionym przez stronę od decyzji NR DŁ.26.2023 Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 4 lipca 2023 r. (nr akt sprawy: DŁ.8361.53.2023.MS), wymierzającej prz edsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 500 zł (słownie: pięćset złotych), z tytułu niewykonania obowiązku wskazanego w art. 40a ust. 1 ustawy o gospodarce opakowaniami, poprzez wydanie torby z tworzywa sztucznego o grubości do 15 mikrometrów w celu zapakow ania produktów innych niż produkty żywnościowe, bez pobrania opłaty recyklingowej. W toku postępowania odwoławczego Prezes UOKiK przeprowadził analizę treści skarżonej decyzji oraz ustaleń kontroli, w oparciu o które wydano decyzję, jak również uwzględnił zarzuty zawarte w odwołaniu. Po przeprowadzonym postępowaniu organ drugiej instancji wskazuje, iż nie ma wątpliwości, że przedsiębiorca naruszył przepisy ustawy o gospodarce opakowaniami, tj. oferował konsumentom torby z tworzywa sztucznego nie pobierając opłaty recyklingowej wymaganej art. 40a ust. 1 ww. ustawy , co powoduje konieczność nałożenia przez Po dlaskiego WIIH w kary pieniężnej. Ustawa o gospodarce opakowaniami nie wskazuje przesłanek do ustalenia wysokości kary pieniężnej, w związku z czym zasto sowanie znajdują tu przepisy art. 189d zawarte w dziale IVA K pa dotyczącym administracyjnych kar pieniężnych, wskazujące przesłanki do ustalenia wysokości kary. 5 Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wskazuje, że zgodnie z art. 189a § 1 Kpa w sprawach nakładania lub wymierzania administracyjnej kary pieniężnej lub udzielania ulg w jej wykonaniu stosuje się przepisy Działu IVA Kpa dotyczące administracyjnych kar pieniężnych. Jedynie w przypadku uregulowania w przepisach odrębnych: 1) przesłanek wymiaru administracyjnej kary pieniężnej, 2) odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej lub udzielenia pouczenia, 3) terminów przedawnienia nakładania administracyjnej kary pieniężnej, 4) terminów przedawnienia egzekucji administracyjnej kary pieniężnej, 5) odsetek od zaległej administracyjnej kary pieniężnej, 6) udzielania ulg w wykonaniu administracyjnej kary pieniężnej - przepisów niniejszego działu w tym zakresie nie stosuje się. Celem wprowadzenia art. 189a § 2 K pa jest uzupełniaj ące stosowanie przepisów K pa w tym zakresie, który nie został uregulowany odmiennie w przepisach odrębnych. Jeżeli któryś ze wskazanych aspektów regulacji dotyczącej kar (np. odstąpienie od nałożenia kary) nie został objęty regulacją ustawy odrębnej, wówcz as zastosowanie znajdą odpowiednie przepisy K pa zawarte w komentowanym dziale. Jednocześnie, jeśli przepisy szczególne regulują określoną kwestię, np. wskazują przesłanki wymiaru kary, to wyłączone zostaje zastosowanie wszystkich przepisów K pa określającyc h przesłanki wymiaru kary. Skoro bowiem ustawodawca w przepisach odrębnych ustaw uregulował kwestię kar administracyjnych kompleksowo albo uregulował dany "wycinek" tematyki stosowania kar administracyjnych, w tym konkretnie zakresie zastosowanie przepisów K pa powinno być wyłączone. (patrz: R. Hauser, M. Wierzbowski (red), Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Wyd. 6, Warszawa 2020). Ustawa o gospodarce opakowaniami m.in nie wskazuje przesłanek do ustalenia wysokości kary pieniężnej. Zastosowani e znajdują więc w całości przepisy działu IVA Kpa dotyczące administracyjnych kar pieniężnych. Okoliczności wpływające na wymiar kary pieniężnej wskazane zostały w art. 189d Kpa. Stosownie do jego zapisów wymierzając administracyjną karę pieniężną organ ad ministracji publicznej bierze pod uwagę: 1) wagę i okoliczności naruszenia prawa, w szczególności potrzebę ochrony życia lub zdrowia, ochrony mienia w znacznych rozmiarach lub ochrony ważnego interesu publicznego lub wyjątkowo ważnego interesu strony oraz cza s trwania tego naruszenia; 2) częstotliwość niedopełniania w przeszłości obowiązku albo naruszania zakazu tego samego rodzaju co niedopełnienie obowiązku albo naruszenie zakazu, w następstwie którego ma być nałożona kara; 3) uprzednie ukaranie za to samo zachowa nie za przestępstwo, przestępstwo skarbowe, wykroczenie lub wykroczenie skarbowe; 4) stopień przyczynienia się strony, na którą jest nakładana administracyjna kara pieniężna, do powstania naruszenia prawa; 5) działania podjęte przez stronę dobrowolnie w celu uniknięcia skutków naruszenia prawa; 6) wysokość korzyści, którą strona osiągnęła, lub straty, której uniknęła; 6 7) w przypadku osoby fizycznej – warunki osobiste strony, na którą administracyjna kara pieniężna jest nakładana. Jak wskazuje w komentarzu do art. 189d K pa prof. zw. dr hab. Roman Hauser, organ obowiązany jest do ustalenia stanu faktycznego z uwzględnieniem okoliczności, które odchodzą od reguły obiektywnej odpowiedzialności w kierunku regulacji przyjętej przy stosowaniu sankcji karnych, a zatem szer egu przesłanek, które dają podstawę do oceny wagi naruszenia przepisu prawa. Tym samym, organ staje się zobowiązany zbadać w jakim stopniu naruszenie obowiązku administracyjnoprawnego nastąpiło w rezultacie okoliczności, na które podmiot obowiązany do jego przestrzegania miał wpływ i w jakiej proporcji pozostaje do wagi dóbr chronionych przez nałożenie wspomnianej sankcji. (patrz: R. Hauser, M. Wierzbowski (red), Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Wyd. 6, Warszawa 2020) . Prezes UOKiK po anali zie akt sprawy stwierdza, że z protokołu kontroli wynika, iż doszło do naruszenia prawa, polegającego na niewykonaniu obowiązku wskazanego w art. 40a ust. 1 ustawy o gospodarce opakowaniami poprzez wydanie torby z tworzywa sztucznego o grubości do 15 mikro metrów w celu zapakowania produktów innych niż produkty żywnościowe, bez pobrania opłaty recyklingowej. W związku z powyższymi ustaleniami Po dlaski WIIH zobowiązany był do nałożenia, na przedsiębiorcę kary pieniężnej na podstawie art. 5 6 ust. 1 pkt 10c ust awy o gospodarce opakowaniami . Organ drugiej instancji wskazuje również, że przepisy ustawy o gospodarce opakowaniami stanowią, iż wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada, z a nie pobieranie opłaty recyklingowej od nabywającego torbę na zakupy z tworzywa sztucznego karę pieniężną w wysokości do od 500 zł do 20 000 zł. Wymierzając sankcję w tym zakresie posługuje się przy tym swobodnym uznaniem w granicach określonych prawem kryteriów oraz wysokością. Z uwagi na brak wskazania w przepisach ustawy o gospodarce opakowaniami poszczególnych aspektów materii dotyczącej kar administracyjnych wskazanych w art. 189a § 2 Kpa , Po dlaski WIIH powinien zastosować przepisy zawarte w Dziale IVA K pa dotyczące administracyjnych kar pieniężnych. Prezes UOKiK wskazuj e, że możliwość zastosowania powyższych przepisów K pa w niniejszej sprawie nie była jednak w ogóle przedmiotem rozważań organu pierwszej instancji. Dowodzi to o przedwczesności decyzji i o naruszeniu przy jej wydaniu zarówno przepisów prawa materialnego w zakresie aspektów uregulowanych w Dziale IVA K pa , jak i przepisów postępowania, tj. art. 77 § 1 K pa Zatem ta kwestia miała istotny wpływ na wynik sprawy, w kontekście art. 189d Kpa, tj. analizy przesłanek, które organ powinien wziąć pod uwagę przy ustalani u wysokości kary pieniężnej (por. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego siedziba w Olsztynie z dnia 30 kwietnia 2019 r. II SA/Ol 254/19) . Jednocześnie należy zauważyć, że organ odwoławczy jest uprawniony do przeprowadzenia jedynie uzupełniającego post ępowania dowodowego (art. 136 § 1 Kpa ) oraz wyjaśniającego postępowania w niezbędnym zakresie (art. 136 § 2 Kpa ) . N atomiast, gdy istnieje konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części, organ 7 drugiej instancji jest obowiązany uchylić decyzję organu pierwszej instancji i przekazać sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Dodać trzeba, że przeprowadzenie samodzielnie przez organ odwoławczy uzupełniającego postępowania dowodowego jest dopuszczalne, a wręcz pożąda ne, ale tylko wówczas, gdy nie będzie skutkować naruszeniem zasady dwuinstancyjności postępowania (art. 15 KPA) (por. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 lipca 2023 r., I GSK 673/23). Jednocześnie Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsument ów stwierdził, iż wydanie przez organ odwoławczy decyzji z uwzględnieniem zapisów Działu IVA Kp a w tym w szczególności dotyczących uwzględnienia okoliczności wpływających na wymiar kary pieniężnej wskazanych w art. 189d Kpa, mogłoby naruszać zasadę dwuinst ancyjności zawart ą w art. 15 Kpa, dlatego Prezes UOKiK uchyla zaskarżoną decyzje i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Zgodnie z art. 138 § 2 Kpa organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla zaskarżoną decyzję w ca łości i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, orga n ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. W toku ponownego rozpatrywania sprawy Po dlaski WIIH powinien rozważyć przesłanki wymierzenia administracyjn ej kar y pieniężn ej określone w art. 189d Kpa , czego odzwierciedlenie powinno znaleźć się w uzasadnieniu decyzji. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony i Konkurencji i Konsumentów orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. Jednakże w terminie 14 dni od jej doręczenia stronie przysługuje prawo wniesienia sprzeciwu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Sprzeciw należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Ko nkurencji i Konsumentów, Plac Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od sprzeciwu od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stały, w wysokości 1 00 zł. 3. W przypadku wniesienia sprzeciwu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyz nanie prawa pomocy należy złożyć do 8 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Podstawa prawna pouczenia : Art. 3 § 2a, art. 64c § 1 i 2, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 20 23 r. poz.2 59 z późn. zm. ); § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 20 03 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535) . z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ Otrzymują: 1. [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx ] 2. Po dlaski WIIH 3. a/a