DIH-III-86/2024

1 1056210.3054505.2960907 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 12 sierpnia 2024 r. DIH - 3.707.78.2024 .AŁ DECYZJA DIH - 3. 86 . 202 4 „ informacje prawnie chronione oznaczono [xxx] ” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz.U. z 2024 r. poz. 312), po przeprowa dzeniu postępowania administracyjnego w sprawie odwołania wniesionego przez przedsiębiorcę Martynę Kaźmierczak prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą SFORA Martyna Kaźmierczak w Suwałkach od decyzji Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Hand lowej z dnia 17 maja 2024 r. nr DS.26.2024, wymierzającej ww. przedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 800 zł (słownie: osiemset złotych), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz . 168), z tytułu niedopełnienia obowiązku wynikającego z art. 4 ust. 1 ww. ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług w związku z § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz.U. z 2022 r. poz. 2776) , polegającego na uwidocznieniu cen dla 6 rodzajów usług w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości, tj. w formie przedziału „od - do”, w tym dla dwóch rodzajów usług bez dokładnego określenia ich zakresu , Prezes Urzędu O chrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASADNIENIE W dniach 13 - 19 lutego 2024 r. inspektorzy reprezentujący Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, zwanego dalej „Podlaskim WIIH” lub „organem pierwszej in stancji”, działając na podstawie i w zakresie upoważnienia do przeprowadzenia kontroli z dnia 13 lutego 2024 r. nr DS.8361.18.2024, przeprowadzili kontrolę w zakładzie usługowym należącym do [ xxxxxx ] , zwanego dalej „stroną” lub „przedsiębiorcą”. Na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2024 r. poz. 236), zwanej dalej „Prawem przedsiębiorców”, do przedsiębiorcy skiero wano uprzednio zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli z dnia 26 stycznia 2024 r. znak DS.8360.1.13.2024, wskazując na zakres przedmiotowy kontroli, tj. kontrolę przestrzegania przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i us ług (Dz.U. z 2023 r. poz. 168), zwanej dalej „ustawą o informowaniu o cenach”, oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz.U. z 2022 r. poz. 2776) , zwanego dalej „rozporządzen iem w sprawie 2 1056210.3054505.2960907 uwidaczniania cen ”. Zawiadomienie to doręczono stronie w dniu 29 stycznia 2024 r. przy piśmie z dnia 26 stycznia 2024 r. znak DS.8360.1.13.2024.MDZ. Kontrolę przeprowadzono w obecności przedsiębiorcy , któremu p rzed przystąpieniem do czynności kontrolnych, okazano legitymacje służbowe oraz doręczono za pokwitowaniem upoważnienie do przeprowadzenia kontroli, wraz z pouczeniem o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy, stanowiącym załącznik do ww. upoważnienia do kontroli. Od przedsię biorcy pobrano w dniu 13 lutego 2024 r. oświadczenie, zgodnie z którym należy on do grupy mikroprzedsiębiorców w rozumieniu art. 7 ust. 1 pkt 1 Prawa przedsiębiorców. W toku kontroli sprawdzono prawidłowość uwidaczniania cen za usługi wykazane w cenniku ps iego salonu fryzjerskiego. Łącznie sprawdzeniem objęto 6 rodzajów usług (100% oferty). W wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono, że dla wszystkich świadczonych usług (wykazanych w protokole kontroli – karta nr 3 oraz udokumentowanych na wydruku zdjęci a cennika), ceny zostały uwidocznione w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości (co do ich ostatecznej wysokości), tj. w formie przedziału „od - do” (pod cenami znajdował się komunikat: „Ostateczna cena usługi uzależniona jest od stanu sierści psa, jego wielkości oraz zachowania w czasie pielęgnacji”). Ponadto ustalono, że dla 2 z 6 rodzajów usług, tj. „Pełna pielęgnacja” i „Kosmetyka”, przy cenie nie podano dokładnego zakresu usługi. Powyższe stanowiło naruszenie przepisów art. 4 ust. 1 ustawy o informo waniu o cenach w związku z § 10 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, wydanego na podstawie art. 4 ust. 6 tej ustawy . Na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz.U. z 2024 r. poz. 312), zwanej dalej „ustawą o Inspekcji Handlowej”, wydano żądanie podania w cenniku usług cen za usługi w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości wraz z dokładnym określeniem zakresu świadczonych usług. O wykonaniu żądania przedsiębiorca poinformował w dniu 15 lutego 2024 r. drogą elektroniczną, przedkładając przy tym nowy cennik z określonym zakresem i rodzajem świadczonych usług oraz ich cenami. Powyższe ustalenia udokumentowano w protokole kontroli z dnia 19 lutego 2024 r. (nr akt kontroli: DS.8361.18.202 4) oraz w dołączonej do niego dokumentacji. Do protokołu kontroli strona nie zgłosiła uwag w przewidzianym ustawowo terminie. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, pismem z dnia 17 kwietnia 2024 r., na podstawie art. 61 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 c zerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz.U. z 2024 r. poz. 572), zwanej dalej „Kpa”, Podlaski WIIH zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej, na podstawie art. 6 ust. 1 ustaw y o informowaniu o cenach, z tytułu niewypełnienia obowiązku wynikającego z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 10 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen , polegającego na uwidocznieniu cen dla 6 rodzajów usług w sposób nie jednoznaczny i budzący wątpliwości, tj. w formie przedziału „od - do”, w tym dla dwóch rodzajów usług bez dokładnego określenia ich zakresu , a jednocześnie poinformował stronę o przysługującym jej prawie do czynnego udziału w postępowaniu. Ponadto, w piśmie tym, mając na uwadze treść art. 6 ust. 3 pkt 3 ustawy o informowaniu o cenach, zobowiązał stronę do przekazania informacji o wielkości jej obrotów i przychodu za rok 2023. Pismo to doręczono stronie w dniu 18 kwietnia 2024 r. 3 1056210.3054505.2960907 Strona nie skorzystała z przys ługujących jej uprawnień, natomiast w mailu z dnia 18 kwietnia 2023 r. przekazała wymagane informacje na temat wielkości jej przychodu za rok 2023. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją z dnia 17 maja 2024 r. nr DS.26.2024 (nr akt spra wy: DS.8361.18.2024.EM), Podlaski WIIH wymierzył stronie karę pieniężną w wysokości 800 zł, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, z tytułu niedopełnienia obowiązku wynikającego z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 10 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen , polegającego na uwidocznieniu cen dla 6 rodzajów usług w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości, tj. w formie przedziału „od - do”, w tym dla dwóch rodzajów usług bez dokładnego określenia ich za kresu . Decyzja ta została doręczona stronie w dniu 21 maja 2024 r. W dniu 12 czerwca 2024 r. Prezes Urzędu O chrony Konkurencji i Konsumentów, zwany dalej również „Prezesem UOKiK” lub „organem drugiej instancji”, otrzymał za pośrednictwem Podlaskiego WIIH, złożone przez stronę pismo z dnia 26 maja 2024 r. (nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publiczneg o w dniu 27 maja 2024 r. ), zawierające odwołanie od ww. decyzji . Pismem z dnia 25 czerwca 2024 r. znak DIH - 3.707.78.2024.AŁ, Prezes UOKiK poinformował stronę o przysługującym jej prawie do czynnego udziału w postępowaniu, w tym do zapoznania się z aktami s prawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Zawiadomienie to doręczono stronie w dniu 1 lipca 2024 r. Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, w postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywani em zadań i kompetencji Inspekcji Handlowej organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, zwany dalej „ wojewódzkim inspektorem IH” . Organem wyższego stopnia jest Prezes UOKiK. Wobec powyższego , w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 u st. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej , Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkow ą towaru (lub usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Jak wynika z definicji zawartych w art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2 tej ustawy, przez cenę należy rozumieć wartość wyrażoną w jednostkach pieniężnych, którą kupuj ący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę (inaczej cenę sprzedaży), zaś przez cenę jednostkową towaru (lub usługi) – cenę ustaloną za jednostkę określonego towaru (lub określonej usługi), których ilość lub liczba są wyrażone w jednost kach miar w rozumieniu przepisów o miarach. Na podstawie delegacji zawartej w art. 4 ust. 6 ustawy o informowaniu o cenach, sposób uwidaczniania cen towarów i usług doprecyzowano w rozporządzeniu . 4 1056210.3054505.2960907 Zgodnie z § 10 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, ceny za usługi podaje się wraz z dokładnym określeniem rodzaju i zakresu usług. Jeżeli jest to zgodne z praktyką obrotu, ze względu na rodzaj świadczonej usługi zamiast cen za usługę można podawać cen ę jednostkową. Przepisy § 10 stanowią też w ust. 2, że przy uwidacznianiu cen za usługi mogą być podawane stawki godzinowe, stawki procentowe, ceny za kilometr i inne stawki przeliczeniowe, które powinny zawierać wszystkie elementy składowe ceny, zaś w ust . 5, że w przypadku gdy cena za wykonanie usługi nie obejmuje wartości materiałów i towarów niezbędnych do jej realizacji, jednoznacznie informuje się o tym konsumenta. W myśl § 11 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, w miejscu świadczenia us ług udostępnia się cennik w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, wojewódzki inspektor IH nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy , przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej wojewódzki inspektor IH uwzględnia: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązkó w, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to s amo naruszenie w innych państwach członkowskich UE w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sp rawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz.Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, ze zm.). Przepisy ustawy o informowaniu o cena ch nie regulują kwestii odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej lub udzielenia pouczenia, w związku z czym stosownie do art. 189a § 2 Kpa, zastosowanie mają w tym zakresie przepisy art. 189f Kpa. Zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 i 2 Kpa, org an administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub za to samo zachowanie prawomocną decyzj ą na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub została ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. W niniejszej sprawie, na podstawie ustaleń poczynionych przez organ pierwszej instancji w toku kontroli przeprowadzonej w zakładzie usługowym należący m do kontrolowanego przedsiębiorcy, stwierdzono, że dla wszystkich 6 rodzajów usług wykazanych w cenniku, ceny zostały uwidocznione w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości (co do ich ostatecznej wysokości), tj. w formie przedziału „od - do”, a ponadto dla dwóch z nich przy 5 1056210.3054505.2960907 cenie nie podano dokładnego zakresu usługi, co stanowiło naruszenie przepisów art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 10 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, wydanego na podstawie art. 4 ust. 6 tej us tawy . Jak wynika z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach , karę pieniężną, z tytułu niewykonania obowiązków wynikających m.in. z art. 4 ust. 1 , wymierza w drodze decyzji, właściwy ze względu na miejsce przeprowadzania kontroli wojewódzki inspektor IH. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, Podlaski WIIH w drodze decyzji z dnia 17 maja 2024 r. nr DS.26.2024, wymierzył karę pieniężną w wysokości 800 zł na stronę, to jest na podmiot, który dopuścił się powyższego naruszen ia. Odwołując się od wydanej decyzji, strona wniosła o umorzenie kary pieniężnej. Strona przyznała, że podczas kontroli cennik zawierał przedział cenowy, który wynikał ze specyfiki branży groom erskiej. Strona twierdzi, że cennik nie miał na celu wprowadzen ia klienta w błąd czy zatajenia przed nim faktycznej wysokości ceny usługi. Zwróciła uwagę, że nie m a możliwości, aby w cenniku precyzyjnie określić cenę pielęgnacji zwierzęcia, gdyż podejście do klienta jest indywidualne i należałoby w takiej sytuacji dok onać podziału z uwzględnieniem wielu kryteriów (np. ogólnego stanu zwierzęcia, rodzaju okrywy włosowej, rasy, zachowania, wagi, wieku, czasu poświęconego na usługę itd.), które nakładają się na czas trwania pracy, nakład pracy, zużycie kosmetyków, eksploat ację sprzętu oraz wykorzystanie mediów. Jej zdaniem, widełk i cenowe pozwalały na uczciwe dopasowanie kosztu wizyty do wykonanej wizyty, za którą klient płacił adekwatną cenę, a nie uogólnioną czy zawyżoną (klient znał bowiem cenę minimalną i maksymalną, za ś cenę ostateczną za usługę miał zawsze określoną przed samym jej wykonaniem). Zaznaczyła, że bazuje na stałych klientach, których wizyty umawiane są cyklicznie i wyłącznie na zapisy drogą telefoniczną, a przy tym żaden klient nie przychodzi do salonu tylk o w celu zapoznania się z cennikiem (przy wykonywaniu pracy nie jest to możliwe za względów bezpieczeństwa), tak więc informowany jest on o cenie usługi w czasie rozmowy telefonicznej. Dodała, że od początku prowadzenia działalności gospodarczej (od 2 sier pnia 2021 r.) nie zdarzyła się sytuacja, aby jakikolwiek klient zgłaszał problem z interpretacją stosowanego w salonie cennika lub wysokością ceny wizyty. Powołując się na art. 5 ustawy o informowaniu o cenach, uznała, że przedział cenowy, który obowiązywa ł w czasie kontroli, nie działał na niekorzyść klienta, a wynikał jedynie z indywidualnego do niego podejścia (klient miał bowiem prawo żądać ceny dla niego najkorzystniejszej). Strona uważa, że specyfika branży powoduje, iż ciężko jest sprecyzować cennik, który będzie jednoznaczny dla klienta, a tym samym uczciwy wobec usługodawcy. Odnosząc się do kwestii dwóch rodzajów usług, tj. „Pełna pielęgnacja” i „Kosmetyka”, stwierdziła, że jest to typowe nazewnictwo dla tej branży, które nie wymaga żadnego dodatkow ego wyjaśnienia czy opisu i dla klientów salonu jest oczywiste. Nadmieniła też, że na żądanie inspektorów zmieniała cennik, zgodnie z wytycznymi. W jej ocenie, nałożona kara pieniężna jest zbyt surowa. W ocenie Prezesa UOKiK, przedstawione przez strony w o dwołaniu argumenty są nietrafne i nie zasługują na uwzględnienie. Należy zwrócić uwagę, że przepisy art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, stanowiąc o sposobie przekazywania konsumentom informacji o cenach świadczonych usług wskazują wprost na obowi ązek ich uwidocznienia w miejscu świadczenia usług w taki sposób, aby były one podane w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Wymagania te, jak wynika z treści art. 4 ust. 6 tej ustawy, zostały doprecyzowane w rozpo rządzeniu w sprawie uwidaczniania cen , 6 1056210.3054505.2960907 Rozporządzenie to w § 10 ust. 1 stanowi, że ceny za usługi podaje się wraz z dokładnym określeniem rodzaju i zakresu usług (dopuszczalne jest też podawanie ceny jednostkowej zamiast ceny za usługę w określonych przypa dkach). Przepisy § 10 stanowią też w ust. 2, że przy uwidacznianiu cen za usługi mogą być podawane stawki godzinowe, stawki procentowe, ceny za kilometr i inne stawki przeliczeniowe, które powinny zawierać wszystkie elementy składowe ceny, zaś w ust. 5, że w przypadku gdy cena za wykonanie usługi nie obejmuje wartości materiałów i towarów niezbędnych do jej realizacji, jednoznacznie informuje się o tym konsumenta. Z powyższego wynika, że wszystkie elementy wpływające na wysokość cen świadczonych usług stron a mogła wyrazić w jednostkach pieniężnych, uwidaczniając tym samym ceny w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości. Prezes UOKiK wskazuje, że rzetelna, niebudząca wątpliwości informacja o cenie świadczonej usługi jest istotna i służy właściwemu poinfor mowaniu o niej nabywcy, a także stwarza identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalność w branży groomerskiej . Należy bowiem podkreślić, że jednym z głównych celów nałożenia na przedsiębiorców obowiązków zawartych w omawianej ustawie jest wzmocni enie szeroko pojętej ochrony konsumenta. Bez wątpienia, uwidocznione w cenniku w sposób prawidłowy informacje o cenie usługi umożliwiają konsumentowi porównanie cen poszczególnych usług , a następnie dokonanie właściwego wyboru, z uwzględnieniem jego sytuacji finansowej. Warto także dodać, że cena jest jednym z podstawowych wyróżników towarów i usług, poza marką oraz indywidualnymi preferencjami konsumentów, mającym wpływ na decyzje o zakupie towaru lub usługi. W ocenie Prezesa UOKiK, wskazany przez st ronę w cenniku sposób oznaczania cen wszystkich usług metodą „od - do”, bez dokładnego określenia cen lub wszystkich składowych cen, zaś dla dwóch z nich także bez dokładnego określenia zakresu usługi, nie wypełnia dyspozycji art. 4 ust. 1 ustawy o informowa niu cenach . Powyższego nie zmienia fakt, na który strona powołuje się w odwołaniu, iż w branży groom erskiej cena ostateczna zależy od wielu kryteriów (np. ogólnego stanu zwierzęcia, rodzaju okrywy włosowej, rasy, zachowania, wagi, wieku, czasu poświęconego na usługę itd.), które nakładają się na czas trwania pracy, nakład pracy, zużycie kosmetyków, eksploatację sprzętu oraz wykorzystanie mediów . Oczywistym jest również, że w branży groom erskiej powszechne jest bazowanie na stałych klientach, z którymi wizyt y umawiane są cyklicznie i często na zapisy drogą telefoniczną, w związku z czym tak, jak strona wskazuje w odwołaniu, klient może zostać poinformowany o cenie usługi w czasie rozmowy telefonicznej, przed wizytą w salonie. Takie indywidualne konsultacje z klientem nie są zabronione, jednakże stanowią one formę przedumownych uzgodnień o charakterze cywilnoprawnym, co pozostaje bez związku z formą realizacji publicznoprawnego obowiązku przedsiębiorcy w zakresie informowania o cenach. Powyższe przepisy wskazuj ą wyraźnie, że wykonawca usługi ma obowiązek podać w cenniku wszystkie elementy, które składają się na cenę usługi. Nie jest dopuszczalne podawanie cen usług w przedziałach (widełkach) jedno - lub dwustronnie zamkniętych. Ponadto, za sprzeczne z powyższymi zasadami uznaje się także przekazywanie konsumentom informacji o cenach wyłącznie w formie ustnej, bez jednoczesnego jej podania (uwidocznienia). Odnosząc się do kwestii użycia w cenniku dwóch nazw, tj. „Pełna pielęgnacja” i „Kosmetyka”, należy podzielić s tanowisko organu pierwszej instancji, że takie nazwy nie precyzują dokładnie, na czym dana usługa miałyby polegać i mogą wskazywać na różny zakres świadczonych usług. Trudno zatem zgodzić z argumentem strony, że zastosowane nazewnictwo nie wymagało żadnego dodatkowego wyjaśnienia czy opisu i dla klientów salonu (nie tylko stałych i korzystających z zabiegów cyklicznie) było oczywiste. Prezes UOKiK wskazuje, że 7 1056210.3054505.2960907 obowiązujące przepisy prawa nie przewidują żadnych odstępstw w zakresie uwidoczniania cen świadczo nych usług ze względu na rodzaj czy specyfikę prowadzonej działalności. Nie ma przy tym znaczenia, czy są to usługi świadczone na rzecz ludzi czy zwierząt. Przepisy te są prawem powszechnie obowiązującym i dotyczą każdego przedsiębiorcy świadczącego usługi . Powyższe stanowisko Prezesa UOKiK znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie Sądów Administracyjnych (por. wyrok NSA z dnia 28 września 2021 r. o sygn. akt II GSK 805/21 oraz wyrok WSA w Warszawie z dnia 11 stycznia 2022 r. o sygn. akt V SA/Wa 4915/2 1). Warto przytoczyć fragment ww. wyroku NSA, zgodnie z którym: „Nadanie usługom kosmetyczno - fryzjerskim charakteru wysokiego skomplikowania zwalniającego przedsiębiorcę z publicznego udostępniania rzetelnego i wiarygodnego cennika prowadziłoby do obniżeni a poziomu ochrony konsumentów, stwarzając możliwość pomniejszenia rangi cennika na korzyść indywidualnych konsultacji z klientem. Powyższe mogłoby utrwalić przekonanie o tym, że cennik nie musi zawierać jednoznacznych cen, co byłoby wprost sprzeczne z treś cią ww. przepisów. Aby zapewnić wysoki poziom ochrony konsumenta przed takimi niekorzystnymi dla klienta praktykami cennik powinien stanowić rzetelny i wiarygodny nośnik informacji o jednoznacznie skonkretyzowanych cenach świadczonych usług.” . Odnosząc się do argumentów strony przedstawionych w odwołaniu, że przedział cenowy, który obowiązywał w czasie kontroli, nie działał na niekorzyść klienta, a wynikał jedynie z indywidualnego do niego podejścia, gdyż zgodnie z art. 5 ustawy o informowaniu o cenach klie nt miał prawo żądać ceny dla niego najkorzystniejszej, należy wskazać, że przywołany przez stronę przepis stanowi, iż w przypadku rozbieżności lub wątpliwości co do ceny za oferowany towar lub usługę konsument ma prawo do żądania sprzedaży towaru lub usług i po cenie dla niego najkorzystniejszej. Dyspozycją tego przepisu jest wystąpienie rozbieżności lub wątpliwości co do ceny oferowanego towaru lub usługi po stronie konsumenta. Jednakże, w praktyce pojawienie się tego typu wątpliwości u konsumenta związane będzie w sposób oczywisty z brakiem jednoznaczności w uwidacznianiu ceny, czyli naruszeniem przepisów art. 4 tej ustawy, co jest przedmiotem niniejszego postępowania. W świetle powyższego, należy stwierdzić , że ustalenia poczynione przez organ pierwszej in stancji w toku kontroli stanowiły podstawę do przyjęcia, iż strona naruszyła dyspozycję art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z naruszeniem wymagań określonych w § 10 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen , a więc dopuściła się czynu o charakterze deliktu administracyjnego, o którym mowa w art. 6 ust. 1 tej ustawy . Prezes UOKiK wskazuje, że zgodnie z art. 6 ust. 1 tej ustawy, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1, wojewódzki inspektor IH na kłada na niego karę pieniężną określoną w tym przepisie, tj. w wysokości do 20 000 zł. Przepisy te w sposób niewymagających dodatkowych założeń i wykładni nakazują właściwemu organowi IH wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązków pr zewidzianych ww. przepisami, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy i stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały usunięte. Dowiedzenie zatem, że określony podmiot nie wykonał powyższych obowiązków powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną, a wskazane przepisy mają charakter obligatoryjny (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2019 r. o sygn. akt VI SA/Wa 805/19). Należy podkreślić, że odpowiedzialność określona w art. 6 ust . 1 ustawy o inf ormowaniu o cenach ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą naruszenia prawa, w tym przypadku 8 1056210.3054505.2960907 art. 4 ust. 1 tej ustawy . Obiektywny charakter odpowiedzialności administracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka związanego z prowadzoną działalnością gospodarc zą (por. wyrok NSA z dnia 8 października 2010 r. o sygn. akt II OSK 1079/12). Oznacza to, że wystarczającą przesłanką do przypisania tej odpowiedzialności jest samo stwierdzenie niewykonania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków, bez względu na winę (umyślną czy nieumyślną) oraz przyczyny powstania naruszenia. W świetle powyższego, bez znaczenia pozostają okoliczności, na które strona powołuje się w odwołaniu, w wyniku których doszło do naruszenia prawa, czy też działania naprawcze podjęte w trakcie kontroli i będące jej efektem, gdyż karę pieniężną wymierza się za samo naruszenie prawa. Tym samym, nawet brak skarg konsumentów, wskazujących na problemy związane z interpretacją stosowanego w salonie cennika lub wysokością ceny wizyty, nie zwaln ia strony z odpowiedzialności za niedopełnienie obowiązków stwierdzonych w chwili kontroli. Strona, jako profesjonalista na rynku, miała obowiązek znać i przestrzegać przepisy prawa związane z wykonywaną przez nią działalnością. Była ona obowiązana uwidocz nić w miejscu świadczenia usług informacje o ich cenach w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości , tj. podać w cenniku informacje o jednoznacznie określonych c enach usług (a nie ceny usług mieszczące się w określonych widełkach, oznaczając je jako „od - do”) wraz z dokładnym określeniem rodzaju i zakresu usługi. Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie strona dla wszystkich usług wykazanych w cenniku nie wykonała powyższych obowiązków , a więc zaistniały przesłanki do przypisania jej odpowiedzial ności z tego tytułu oraz wymierzenia jej kary pieniężnej na podstawie art. 6 ust . 1 ustawy o informowaniu o cenach. W niniejszej sprawie, Podlaski WIIH był uprawniony do nałożenia na stronę kary pieniężnej w granicach przewidzianych ustawowo, tj. w wysokoś ci do 20 000 zł. Po uwzględnieniu wszystkich przesłanek wymiaru kary, o których mowa w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, stronie wymierzono karę pieniężną w wysokości 800 zł, która zbliżona jest do progu dolnego wymiaru kary i stanowi zaledwie 4% górnego wymiaru kary. Biorąc pod uwagę, że strona zakwestionowała wysokość nałożonej na nią kary pieniężnej , jako zbyt surowej , Prezes UOKiK dokonał ponownej analizy ustaleń w tym zakresie i na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego uznał, że Podl aski WIIH wymierzając karę pieniężną prawidłowo ocenił poszczególne przesłanki , co mało wpływ na wymiar kary, tj. zastosował sankcję, która jest adekwatna do stwierdzonego naruszenia. Miarkując stopień naruszenia obowiązków, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków, organ pierwszej instancji zasadnie przyjął, że kontrolowany przedsiębiorca nie uwidaczniając w cenniku w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości informacji o cenie dla wszystkich 6 rodzajów usług (zakwestionowa no 100% oferty), naruszył obowiązki wynikające z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 10 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, co pozwoliło zakwalifikować jego czyn jako znaczne naruszenie. Prezes UOKiK wskazuje, że celem ustawy o informowaniu o cenach jest ochrona konsumenta, gdyż informacje o cenach świadczonych usług służą właściwemu poinformowaniu nabywcy. D la zapewnienia wysokiego poziomu ochrony konsumenta przed niekorzystnymi praktykami cenowymi, cennik powinien sta nowić rzetelny i wiarygodny nośnik danych o jednoznacznie skonkretyzowanych cenach świadczonych usług. Podanie cen usług w cenniku, oznaczonych jako ceny „od - do”, bądź określenie ich zakresu przy użyciu dwóch nazw, tj. „Pełna pielęgnacja” i „Kosmetyka” , ni e może być uznane za prawidłową realizację obowiązku uwidaczniania cen usług w cenniku, który wynika z ww. przepisów, co 9 1056210.3054505.2960907 już wyżej wykazano. Należy więc zgodzić się ze stanowiskiem organu pierwszej instancji, że stwierdzone nieprawidłowości, polegające na uwidocznieniu cen w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości, tj. w formie przedziału „od - do” (dla wszystkich świadczonych usług) oraz bez dokładnego określenia ich zakresu (dla dwóch z nich), stanowi istotn ą nieprawidłowość w zakresie świadczenia usłu g przez przedsiębiorc ę , gdyż narusza interesy konsumentów. Klient podejmując decyzję o zakupie usługi powinien mieć dostęp do pełnej i rzetelnej informacji o obowiązujących cenach świadczonych usług , gdyż to jasna, zrozumiała, ściśle określona oraz niebudz ąca wątpliwości cena, jest jednym z głównych wyznaczników, mających wpływ na decyzje o zakupie usługi w najkorzystniejszej dla konsumenta cenie. Konsument powinien również wiedzieć, jakiego rodzaju usługi są świadczone i jaki jest ich zakres, ponieważ bez tych informacji nie jest w stanie ocenić, czy dana usługa będzie spełniała jego oczekiwania i czy jest adekwatna do ceny, którą ma uiścić. Tym samym, w ocenie Prezesa UOKiK, organ pierwszej instancji słusznie uznał, że charakter i waga naruszenia obowiązkó w były poważne i z pewnością nie miały cech znikomości. Bezsporny jest przy tym fakt, że czas trwania naruszenia obowiązków obejmuje okres od dnia stwierdzenia nieprawidłowości, tj. 13 lutego 2024 r., do dnia ich usunięcia przez stronę, co nastąpiło jeszcz e w trakcie kontroli. Oceniając dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 usta wy o informowaniu o cenach, oraz uzyskane korzyści majątkowe lub straty wynikające z naruszenia tych obowiązków, organ pierwszej instancji zasadnie wziął pod uwagę, że strona prowadzi zarejestrowaną działalność gospodarczą od 2 sierpnia 2021 r. (według dan ych zawartych we wpisie do CEiDG) oraz wobec strony nie stwierdzono wcześniej naruszenia przepisów w zakresie obowiązku informowania o cenach, co miało wpływ na złagodzenie wymiaru kary. Uwzględniając trzeci czynnik wpływający na wymiar kary, tj. wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy, organ pierwszej instancji zasadnie uwzględnił informacje przekazane przez stronę w e - mailu z dnia 18 kwietnia 2023 r., dotyczące wielkości jej przychodu za rok 2023. Rozpatrując czwartą z przesłanek wymiaru kary, tj. san kcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich UE w sprawach transgranicznych, organ pierwszej instancji słusznie stwierdził, że przesłanka ta nie znajduje zastosowania, gdyż kontrola przeprowadzona przez organ IH ni e miała charakteru transgranicznego. Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Prezesa UOKiK, organ pierwszej instancji zasadnie uznał, że strona dopuściła się naruszenia obowiązków wynikających z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 10 ust . 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen , w stopniu uzasadniającym wymierzenie jej kary pieniężnej, na podstawie art. 6 ust . 1 tej ustawy, zaś opisane powyżej, jak również w treści zaskarżonej decyzji, ustalenia kontroli i przesłanki, jakimi kierował się Podlaski WIIH przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej, nie dawały podstaw do jej uchylenia. Wysokość kary pieniężnej ustalona na poziomie 800 zł przy maksymalnej wysokości 20 000 zł ( 4% górnego wymiaru kary ), jest, w opinii Prezesa UOKiK, kwotą optymalną i adekwatną do stwierdzonego naruszenia. Takiej karze trudno przypisać walor zbyt surowej, jak podniosła strona w odwołaniu. Wymiar kary uwzględnia przede wszystkim fakt naruszenia praw i interesów konsument ów, którzy zostali pozbawieni jasnej i zrozumiałej informacji o cenie dla wszystkich usług wykazanych w cenniku . 10 1056210.3054505.2960907 Podkreślenia wymaga, że kara pieniężna określona w art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach stanowi sankcję administracyjną, zaś jej celem jest ochrona konsumenta oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorcami. Informacje o cenach służą właściwemu poinformowaniu nabywcy o tym za jaki towar lub usługę ma zapłacić daną należność, a także stwarzają identyczne warunki dla podmiotów prowadząc ych działalność w zakresie sprzedaży detalicznej towarów lub świadczenia usług. Cena jest jednym z podstawowych wyróżników towarów lub usług, poza marką oraz indywidualnymi preferencjami klientów, mającym wpływ na decyzje o ich zakupie. Dlatego rzetelna in formacja w tym zakresie oraz możliwość porównania cen ma istotne znaczenie z punktu widzenia interesów konsumenta. Jednocześnie Prezes UOKiK wskazuje, że kara pieniężna powinna odpowiadać wymaganiom określonym w art. 8 dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejs kiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom, co oznacza, że musi być ona skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca (por. wyroki NSA z dnia 23 maja 2012 r. o sygn. akt II GSK 684/1 1 oraz z dnia 19 grudnia 2012 r. o sygn. akt II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Żeby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi takż e spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem mającym na celu niedopuszczenie do powstania tych samych lub podobnych nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, czyli właściwa d o osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były wyłącznie usługi z właściwie sporządzonymi cennikami, jak również powinna być ona możliwie najmniej uciążliwa. Wszystkie te cele winny być łącznie spełnione, co też miało m iejsce w niniejszej sprawie. W opinii Prezesa UOKiK, wymierzona stronie kara pieniężna w wysokości 800 zł jest kwotą optymalną i wystarczającą do spełnienia jej celów. Prezes UOKiK podziela także stanowisko organu pierwszej instancji, że w niniejszej spraw ie brak jest podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 Kpa, tj. odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu. Przepis ten przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ administracji pub licznej mógł odstąpić od nałożenia kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia k ary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. Faktem jest, że w niniejszej sprawie strona, na żądanie inspektorów, podjęła działania naprawcze i usunęła stwierdzone nieprawidłowości, poprzez uwidocznienie w sposób jednoznaczny i niebudząc y wątpliwości informacji o cenach usług, a także informacji o zakresie usług, co oznacza, że przesłanka zaprzestania naruszania prawa została spełniona . Tym niemniej, warto mieć na względzie, że podjęte przez stronę działania naprawcze były działaniami nas tępczymi, będącymi efektem kontroli. Znamienny jest także fakt, że kontrola ta została przeprowadzona po uprzednim skierowani u do strony zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli, gdzie wskazano m.in. informacje o zakresie przedmiotowym kontroli i planow anym terminie jej przeprowadzenia , a więc strona miała czas i możliwość odpowiedniego przygotowania się do takiej kontroli. Jednakże co istotne, ustalony w trakcie kontroli stan faktyczny, wskazujący na uwidocznienie cen dla wszystkich świadczonych usług w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości, tj. w formie przedziału „od - do” , a dla dwóch z nich ( „Pełna pielęgnacja” i „Kosmetyka” ) bez dokładnego określenia 11 1056210.3054505.2960907 ich zakresu , nie zapewniał konsumentom pełnej informacji, pozwalającej na porównanie cen i w ko nsekwencji dokonanie świadomego wyboru usługi , co naruszało ich interesy. Należy zatem zgodzić się ze stanowiskiem organu pierwszej instancji, że naruszenie nastąpiło i nie może ono zostać uznane za znikome. Mając na uwadze charakter stwierdzonego naruszen ia, należy uznać, że waga naruszenia prawa była istotna z uwagi na dobro podlegające ochronie. Podkreślenia wymaga, że ustawa o informowaniu o cenach implementuje przepisy dyrektywy 98/6/WE. Dyrektywa ta w motywie (6) preambuły wskazuje, iż obowiązek podaw ania ceny sprzedaży oraz ceny jednostkowej przyczynia się znacząco do lepszego przekazywania informacji konsumentom, jako że najłatwiejszym i zarazem najlepszym sposobem jest umożliwienie konsumentom dokonania oceny i porównania cen produktów (lub usług) w sposób optymalny i tym samym dokonania świadomego wyboru na podstawie prostych porównań. Jednocześnie, celem samej dyrektywy, zgodnie z brzmieniem jej art. 1, jest ustalenie podawania ceny sprzedaży oraz ceny za jednostki miary produktów (lub usług) ofero wanych konsumentom przez przedsiębiorców w celu lepszego przekazywania informacji konsumentom oraz ułatwienia porównywania cen. Brak uwidocznienia w miejscu sprzedaży detalicznej (lub świadczenia usług) informacji o jednoznacznie skonkretyzowanych cenach n arusza zasady określone w motywie (1) dyrektywy 98/6/WE, tzn. ma negatywny wpływ na prawidłowe funkcjonowanie rynku oraz skutkuje podawaniem nieprawidłowych informacji konsumentom, co nie poprawia poziomu ochrony konsumentów, a także ma negatywny wpływ na tworzenie zdrowej konkurencji między przedsiębiorstwami i produktami. Jak wynika z motywu (2) dyrektywy 98/6/WE, stwierdzone naruszenie prawa obniża poziom ochrony konsumentów, który powinien być wysoki i temu celowi służyć ma przeprowadzona kontrola przed siębiorcy. W świetle powyższego, należy zgodzić się ze stanowiskiem organu pierwszej instancji, że waga naruszenia prawa nie może zostać uznana za znikomą, ponieważ strona nie realizuje celów, które precyzyjnie zostały określone w dyrektywie 98/6/WE. Nawet , uznając za spełnioną przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszania prawa, należy wskazać, że obie przesłanki muszą jednak być spełnione łącznie, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie. Sam fakt usunięcia przez stronę naruszenia prawa przemawia na jej k orzyść i stanowi okoliczność łagodzącą, jednakże nie może skutkować odstąpieniem od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa . W rozpatrywanej sprawie nie ziściła się również przesłanka obligatoryjnego odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu, o której mowa w art. 189f § 1 pkt 2 Kpa, gdyż na stronę za to samo zachowanie prawomocną decyzją nie została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej, ani też strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe . Prezes UOKiK zwraca uwagę, że naruszenie przepisów ustawy o informowa niu o cenach stanowi naruszenie o charakterze deliktu administracyjnego, które sankcjonowane jest przez art. 6 tej ustawy , zaś do nałożenia tej kary uprawniony jest wyłącznie organ IH. Uwzględniając właściwość terytorialną, w stosunku do strony przedmiotowe postępowania mogły być prowadzone wyłącznie przez Podlaskiego WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Podlaskiego WIIH nałożyć kary pieniężnej za to samo naruszenie, co oznacza, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 Kpa nie mają zastosowania w omawianym przypadku. Po przeanalizowaniu akt sprawy, Prezes UOKiK stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 189f § 2 Kpa, tj. zastosowanie art. 189f 12 1056210.3054505.2960907 § 2 Kpa nie spełnieni celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna określona w art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach . Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości co do istnienia przesłanek faktycznych uzasad niających nałożenie kary pieniężnej. Strona nie spełniła obowiązku nałożonego na nią w art. 4 ust. 1 tej ustawy. Literalna wykładnia ww. przepisów jednoznacznie wskazuje, że warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia p rawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 Kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszanie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało” ) . Charakter naruszeń, jakich strona dopuściła się w niniejszej sprawie, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z dnia 25 lipca 2019 r. o sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej” ). Jednocześnie należy wskazać, że samo usunięcie naruszenia prawa nie pozwoli na spełnie nie celów administracyjnej kary pieniężnej nakładanej na gruncie ustawy o informowaniu o cenach, która pełni nie tylko funkcję dyscyplinująco - represyjną, ale także i prewencyjną, mającą zapewnić wysoki poziom ochrony interesów konsumentów oraz nie dopuścić do powstania tych samych lub podobnych naruszeń w przyszłości. Podsumowując powyższe, należy stwierdzić, że w przedstawionym stanie faktycznym, wymierzenie stronie kary pieniężnej, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach , jak również ustalenie jej wysokości , było prawidłowe i zgodne z prawem. Wobec powyższego, zawarty w odwołaniu wniosek strony o umorzenie nałożonej na nią kary pieniężnej , należy uznać za niezasadny, zarówno w świetle ustaleń opisanej kontroli, jak i obowiązujących prz episów prawa w zakresie wymierzania kary pieniężnej na gruncie ustawy o informowaniu o cenach. Stąd też, postępowanie Podlaskiego WIIH w tym zakresie należy uznać za prawidłowe, a zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Prezes UOKiK, zgodnie z art. 5 ust. 2 us tawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów IH. Zatem, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwo łania. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Białymstoku w termi nie 7 dni od dnia, w którym decyzja ta stanie się ostateczna, tj. od dnia otrzymania tej decyzji . Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzek ł, jak w sentencji. 13 1056210.3054505.2960907 Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa UOKiK, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10 000 zł – 4% wartości przedmiotu zaskarże nia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10 000 zł do 50 000 zł – 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50 000 zł do 100 000 zł – 2% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1 500 zł; 4) ponad 100 000 zł – 1% warto ści przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2 000 zł i nie więcej niż 100 000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji Prezesa UOKiK skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie , strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie pra wa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie . 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2023 r. poz. 2383, ze zm. ). Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, ze zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 g rudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535); art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 168) . z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ Otrzymują : 1. [xxxxxx] 2. Podlas ki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej 3. a/a