DIH-III-76/2024

1 1000546.3002980.2799575 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 5 czerwca 2024 r. DIH - 3.707.45.2024 .AŁ DECYZJA DIH - 3. 76 . 202 4 „ informacje prawnie chronione oznaczono [xxx] ” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz.U. z 2024 r. poz. 312), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w sprawie odwołania wniesionego przez przedsiębiorcę Yerbador Organic Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (w likwidacji) od decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej nr PO.63.C.42.2024.MM z dnia 6 marca 2024 r. (nr akt sprawy: PU.8361.527.2023), wymierzającej ww. przedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 1 600 zł (słownie: jeden tysiąc sześćset złotych), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 168), z tytułu niewykonania obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ww. ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług, tj. braku uwidocznienia cen jednostkowych dla 25 partii towarów oferowanych do sprzedaży w sklepie internetowym, Prezes Urzędu Och rony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASADNIENIE W dniach 7 - 20 grudnia 2023 r. inspektorzy reprezentujący Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, zwanego dalej „ Mazowieckim WIIH” lub „organem pierwszej instancji”, działając na podstawie i w zakresie upoważnienia do przeprowadzenia kontroli z dnia 7 grudnia 2023 r. nr 782/2023, przeprowadzili kontrolę przedsiębiorcy [ xxx xxx ] (w likwidacji od 19 stycznia 2024 r., w edług danych zawartych we wpisie do Krajowego Rejestru Sądowego, numer KRS: 0000986041), zwanego dalej „stroną”, „spółką” lub „przedsiębiorcą”, w zakresie sprzedaży detalicznej towarów, prowadzonej wyłącznie w sklepie internetowym (pod adresem: [ xxx xxx ] ). Na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2024 r. poz. 236), zwanej dalej „Prawem przedsiębiorców”, do przedsiębiorcy skierowano uprzednio zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli z dnia 20 list opada 2023 r. znak PU.8361.527.2023 , wskazując na zakres przedmiotowy kontroli, obejmujący m.in. kontrolę przestrzegania przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 168), zwanej dalej „ustawą o infor mowaniu o cenach”. Zawiadomienie to doręczono stronie w dniu 21 listopada 2023 r. Kontrolę przeprowadzono w obecności przedsiębiorcy (prezesa zarządu spółki uprawnionego do jej reprezentowania) , któremu p rzed przystąpieniem do czynności kontrolnych, okazan o 2 1000546.3002980.2799575 legitymacje służbowe oraz doręczono za pokwitowaniem upoważnienie do przeprowadzenia kontroli, wraz z pouczeniem o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy, stanowiącym załącznik do ww. upoważnienia do kontroli. W toku kontroli dokonano oceny prawidłowości uwidaczniania cen oferowanych towarów na zgodność z przepisami ustawy o informowaniu o cenach oraz rozporządzenia wykonawczego do tej ustawy, tj. rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz.U. z 2022 r. poz. 2776) , zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie uwidaczniania cen ”. Kontrolą w powyższym zakresie objęto 31 partii towarów (miodów i herbat), oferowanych do sprzedaży, z czego zakwestionowano 25 z nich (według wyka zu towarów stanowiącego załącznik nr 1 do protokołu kontroli), z uwagi na brak uwidocznienia cen jednostkowych, co stanowiło naruszenie przepisów art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen . W trakcie kontroli strona została poinformowana o konsekwencjach prawnych wynikających z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. W dniu 19 grudnia 2023 r. stwierdzono, że kontrolowany przedsiębiorca uwidocznił brakujące ceny jednostkowe przy zakwes tionowanych towarach, zgodnie z wnioskiem inspektorów. Powyższe ustalenia udokumentowano w protokole kontroli z dnia 20 grudnia 2023 r. ( nr akt kontroli: [ xxxxxx ] ) o raz w dołączonej do niego dokumentacji. Do protokołu kontroli strona nie zgłosiła uwag w przewidzianym ustawowo terminie. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, pismem z dnia 6 lutego 2024 r. nr PO.63.C.42.2024.MM , na podstawie art. 61 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz.U. z 2024 r. poz. 572), zwanej dalej „Kpa”, Mazowiecki WIIH zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, z tytułu niewykonania obowiązku, o któ rym mowa w art. 4 ust. 1 tej ustawy, tj. braku uwidocznienia cen jednostkowych dla 25 partii towarów oferowanych do sprzedaży w sklepie internetowym, jak również poinformował stronę o przysługującym jej prawie do czynnego udziału w postępowaniu. Ponadto, w piśmie tym, mając na uwadze treść art. 6 ust. 3 pkt 2 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, zobowiązał stronę do przekazania informacji w zakresie: uzyskanych przez nią korzyści majątkowych lub strat w związku z naruszeniem powyższych obowiązków, a także wi elkości obrotów i przychodu uzyskanych za rok ubiegły. Zawiadomienie to doręczono stronie w dniu 8 lutego 2024 r. Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień, ani też nie przekazała wymaganych informacji o wielkości jej obrotów i przychodów za o statni rok rozliczeniowy. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją z dnia 6 marca 2024 r. nr PO.63.C.42.2024.MM, Mazowiecki WIIH wymierzył stronie karę pieniężną w wysokości 1 600 zł, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cen ach, z tytułu niewykonania obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 tej ustawy, tj. braku uwidocznienia cen jednostkowych dla 25 partii towarów oferowanych do sprzedaży w sklepie internetowym. Decyzja ta została doręczona stronie w dniu 7 marca 2024 r. W d niu 19 marca 2024 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwany dalej również „Prezesem UOKiK” lub „organem drugiej instancji”, otrzymał pismo strony z dnia 8 marca 2024 r. (nadane w dniu 11 marca 2023 r. w polskiej placówce pocztowej operatora 3 1000546.3002980.2799575 publicznego ) , będące odwołaniem od ww. decyzji. Pismo to zostało wniesione przez stronę bezpośrednio do organu odwoławczego, w związku z czym w piśmie z dnia 27 marca 2024 r. , Prezes UOKiK, działając na podstawie art. 65 § 1 w związku z art. 129 § 1 Kpa, przekazał je do Mazowieckiego WIIH. Przedmiotowe odwołanie wraz z aktami sprawy wpłynęł o do Prezesa UOKiK, za pośrednictwem organu pierwszej instancji, w dniu 5 kwietnia 2024 r. Pismem z dnia 16 kwietnia 2024 r. znak DIH - 3.707.45.2024.AŁ, Prezes UOKiK poinformował stronę o przysługującym jej prawie do czynnego udziału w każdym stadium postępowania, w tym do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Zawiadomienie to doręczono stronie w dniu 19 kwietnia 202 4 r. Stro na nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził Istotą postępowania od woławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołani e strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz.U. z 2024 r. poz. 312), zwanej dalej „ustawą o Inspekcji Handlowej”, w postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji Handlowej organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, zwany dalej „ wojewódzkim inspektorem IH” . Organem wyższego stopnia jest Prezes UOKiK. Wobec powy ższego , w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej , Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadc zenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (lub usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Jak wynika z definicji zawartych w art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2 tej ustawy, przez cenę należy rozumieć war tość wyrażoną w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę (inaczej cenę sprzedaży), zaś przez cenę jednostkową towaru (lub usługi) – cenę ustaloną za jednostkę określonego towaru (lub określonej usł ugi), których ilość lub liczba są wyrażone w jednostkach miar w rozumieniu przepisów o miarach. Na podstawie delegacji zawartej w art. 4 ust. 6 ustawy o informowaniu o cenach, sposób uwidaczniania cen towarów i usług doprecyzowano w rozporządzeniu . Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy cena, cena jednostkowa lub informacj a o obniżonej cenie, w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. Jak stanowi § 3 ust. 2 tego rozporządzenia , cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się w szczególności: 1) na wywieszce, która może mieć formę wyświ etlacza elektronicznego; 2) w cenniku; 3) w katalogu; 4) na obwolucie; 4 1000546.3002980.2799575 5) w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu. Cena jednostkowa, jak wynika z § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, dotyczy odpowiednio ceny za: 1) litr lub metr sześcienny - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według objętości; 2) kilogram lub tonę - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według masy; 3) metr - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według długości; 4) metr kwadratowy - dla towaru przeznaczonego do sprz edaży według powierzchni; 5) sztukę - dla towarów przeznaczonych do sprzedaży na sztuki. Obowiązek uwidaczniania ceny jednostkowej ma charakter bezwzględnie obowiązujący za wyjątkiem wyłączenia w zakresie produktów wymienionych w § 7 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen . Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, wojewódzki inspektor IH nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. J ednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy , przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej wojewódzki inspektor IH uwzględnia: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązkó w; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz u zyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich UE w sprawach transgr anicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekw owanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz.Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, ze zm.). Przepisy ustawy o informowaniu o cenach nie regulują kwestii odstąpienia od nałożenia administracyjnej kar y pieniężnej lub udzielenia pouczenia, w związku z czym stosownie do art. 189a § 2 Kpa, zastosowanie mają w tym zakresie przepisy art. 189f Kpa. Zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 i 2 Kpa, organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub została ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nało żona administracyjna kara pieniężna. W niniejszej sprawie, ustalenia kontroli przeprowadzonej w sklepie internetowym (pod adresem: [ xxx xxx ] ), należącym do kontrolowanego przedsiębiorcy, przez inspektorów reprezentujących Mazowieckiego WIIH, dał y podstawę do stwierdzenia, że przy 25 partiach towarów (spośród 31 sprawdzonych i stanowiących ofertę sprzedaży) brak było cen 5 1000546.3002980.2799575 jednostkowych (ceny sprzedaży były uwidocznione), co stanowiło naruszenie przepisów art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. Ponadto uwzględniono, że zakwestionowane towary nie obejmowały towarów, o których mowa w § 7 tego rozporządzenia, które zostały zwolnione z powyższego obowiązku. Były to towary paczkowane przeznaczone do sprzedaży według masy (zgodnie z deklaracją na opakowaniu jednostkowym), o ilości nominalnej innej niż 1 kg lub 100 g. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, Mazowiecki WIIH w drodze decyzji z dnia 6 marca 2024 r. nr PO.63.C.42.202 4.MM, wymierzył karę pieniężną w wysokości 1 600 zł na ww. przedsiębiorcę, to jest na podmiot, który dopuścił się powyższego naruszenia. Odwołując się od wydanej decyzji, strona podniosła, że niepoprawnie nałożono na nią karę pieniężną, dokonując mylnej me rytorycznej oceny stanu faktycznego. Strona wskazała, że nie rozpatrzono wielopoziomowego tła sytuacji, nakładając karę pieniężną na spółkę, która obecnie jest w procesie likwidacji. Strona wniosła o odstąpienie od wymierzenia jej kary, na podstawie art. 1 89f § 1 pkt 1 Kpa uznając, że waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa. Na uzasadnienie swojego stanowiska strona przytoczyła szereg argumentów, w szczególności brak możliwości dokładnego ustalenia ceny jednostkowej dla zak westionowanych miodów, będących surowymi miodami polskimi, które charakteryzują się nieprzetworzoną formą wyrobu naturalnego i pakowane są do słoików o określonej objętości, lecz każdorazowo o różnej gęstości (zależnej od rodzaju, pory roku i konkretnego u la), a także jednostkową ilość klientów miodów. Zaznaczyła przy tym, że gama surowych miodów została wprowadzona na kilka dni przed wszczęciem kontroli i do dnia jej rozpoczęcia sprzedano tylko kilka sztuk miodu. Zwróciła uwagę, że nałożona na nią kara pie niężna przewyższa całą sprzedaż miodów we wskazanym okresie. S trona n admieniła, że natychmiast wykonała polecenie inspektorów i przerwała rzekome naruszenie prawa, a nawet jego skutki, o czym świadczy fakt, że wszyscy klienci, którzy zakupili towar, zostal i poinformowani o brakujących cenach jednostkowych. W ocenie Prezesa UOKiK, przedstawione przez stronę w odwołaniu argumenty są nietrafne i nie zasługują na uwzględnienie. Z akt sprawy, w szczególności z protokołu kontroli wynika jednoznacznie , że strona n ie wywiązała się z obowiązku wynikającego z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen . Stwierdzone nieprawidłowości polegały na braku uwidocznienia cen jednostkowych towarów, które to cen y stanowią cenę ustaloną za jednostkę określonego towaru (np. 1 kg lub 100 g) . Nie pominięto przy tym faktu, iż ceny sprzedaży były podane przy towarach. Należy jednak wskazać, że obowiązek informacyjny dotyczy zarówno oznaczenia towarów ceną, jak i ceną j ednostkową. Zakwestionowane towary były przeznaczone do sprzedaży według masy i w związku z tym podlegały przeliczeniu na jednostkę masy. Niezależnie od tego, w jaki sposób towary te były pakowane przez paczkującego (kwestia ta pozostaje bez związku z prze pisami w zakresie uwidaczniania cen), należy wskazać, że na ich opakowaniu jednostkowym zadeklarowana była masa netto, tj. podano dokładnie: 395 g lub 2x395 g (dla 19 rodzajów miodów) oraz 300 g lub 2x300 g (dla 6 rodzajów herbat). Tym samym, argumenty str ony o braku możliwości dokładnego ustalenia ceny jednostkowej dla zakwestionowanych miodów, z uwagi na ich charakterystykę, w tym różną gęstość (zależną od rodzaju, pory roku i konkretnego ula), należy uznać za chybione. Warto podkreślić, że w toku kontrol i strona usunęła stwierdzone nieprawidłowości, co tylko potwierdza, że było możliwe podanie ceny za 100 g dla gamy surowych miodów. Zgodnie ze zgromadzonym materiałem dowodowym, postępowania administracyjne, które zostało zakończone wydaniem zaskarżonej de cyzji, 6 1000546.3002980.2799575 dotyczyło braku uwidocznienia cen jednostkowych w przypadku 25 z 31 sprawdzonych partii towarów, oferowanych do sprzedaży. W przypadku, gdy przedsiębiorca nie zgadzał się ze stwierdzonymi nieprawidłowościami w toku kontroli, miał prawo wnieść uwagi do protokołu kontroli, z czego jednak nie skorzystał. Tym samym, należy uznać, że ustalenia kontroli udokumentowane w protokole k ontroli są w pełni wiarygodne i prawidłowo odzwierciedlają stan faktyczny sprawy (teza analogiczna w wyroku NSA z dnia 21 czerwca 2016 r. o sygn. akt II OSK 2568/14). Nadmienia się, że w toku prowadzonego postępowania administracyjnego strona miała prawo d o przedstawienia swojego stanowiska, z którego to prawa również nie skorzystała na tym etapie. W świetle powyższego, zarzut strony dotyczący dokonania przez organ pierwszej instancji mylnej, merytorycznej oceny stanu faktycznego, która mogłaby mieć wpływ n a poprawność nałożenia na nią kary pieniężnej, należy uznać za niezasadny. Jednocześnie należy wskazać, że naruszenie powyższych obowiązków nosiło znamiona czynu określonego w art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, zagrożonego karą pieniężną. Nałożo na na stronę kara pieniężna jest typową karą administracyjną, której zastosowanie jest możliwe w razie zaistnienia stanu niezgodnego z prawem , w tym przypadku z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, a odpowiedzialność administracyjna, jaka z tego t ytułu powstaje, ma charakter obiektywny i opiera się na zasadzie ryzyka związanego z prowadzoną działalnością (por. wyrok NSA z dnia 8 października 2010 r. o sygn. akt II OSK 1079/12). Oznacza to, że wystarczającą przesłanką do przypisania tej odpowiedzial ności jest samo stwierdzenie niewykonania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków, bez względu na winę (umyślną czy nieumyślną) oraz przyczyny postania naruszenia. Mając na uwadze powyższe, bez znaczenia pozostają okoliczności towarzyszące nar uszeniu prawa, na które strona powołuje się w odwołaniu, takie jak termin wprowadzenia towarów do sprzedaży, czy też działania naprawcze podjęte w efekcie kontroli, gdyż karę pieniężną wymierza się za samo naruszenie prawa. Tym samym, wskazane przez stronę okoliczności nie mogą stanowić usprawiedliwienia dla braku uwidocznienia cen jednostkowych, ani też przemawiać za wyłączeniem jej odpowiedzialności za stwierdzone nieprawidłowości. Odnosząc się natomiast do poruszonej przez stronę w odwołaniu kwestii co d o zasadności nałożenia kary pieniężnej na spółkę, która obecnie jest w procesie likwidacji, należy zwrócić uwagę, że w trakcie likwidacji spółka z o.o. zachowuje osobowość prawną, którą taci dopiero po zakończeniu tego procesu, w chwili wykreślenia jej z r ejestru przedsiębiorców. Należy wskazać, że procedura likwidacji spółki z o.o. została uregulowana w przepisach ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2024 r. poz. 18, ze zm.) i wynika z nich, że jest to proces składający się z kilku etapów, a więc wymagający podjęcia szeregu czynności. Pojęcie rozwiązania spółki z o.o. nie jest zatem tożsame z pojęciem likwidacji spółki z o.o. Najpierw muszą wystąpić okoliczności uzasadniające rozwiązanie spółki z o.o., a dopiero po tym możli we jest przeprowadzenie postępowania likwidacyjnego wobec spółki z o.o., którego głównym założeniem jest zakończenie bytu prawnego spółki i doprowadzenie do jej wykreślenia z rejestru przedsiębiorców . Jak wynika z danych spółki zawartych we wpisie do KRS ( według stanu na dzień wydania niniejszej decyzji), ostatni dokonany wpis miał miejsce w dniu 19 stycznia 2024 r. i dotyczył informacji o otwarciu likwidacji spółki w drodze Uchwały nr 2 Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników z dnia 16.01.2024 r., sporządzo nej w formie aktu notarialnego. Biorąc pod uwagę, że spółka istniała w momencie, kiedy zaistniały okoliczności uzasadniające nałożenie na nią kary pieniężnej w drodze zaskarżonej decyzji, a także istnieje ona w momencie wydania niniejszej decyzji, utrzymuj ącej w mocy zaskarżoną decyzję, należy przyjąć, że sam proces likwidacji spółki, 7 1000546.3002980.2799575 jako taki, bez skutku w postaci rozwiązania spółki, nie może przemawiać za wyłączeniem jej odpowiedzialności za popełniony czyn o charakterze deliktu administracyjnego. Należy wskazać, że funkcją ceny jednostkowej jest umożliwienie konsumentom porównanie cen towarów w sposób optymalny na podstawie prostych kalkulacji, bez konieczności przeprowadzania skomplikowanych działań matematycznych. Stąd też, oprócz ceny za towar na wywi eszce cenowej, w miejscu sprzedaży detalicznej (na stronie internetowej sklepu) musi się przy niej znaleźć także cena jednostkowa, a więc przeliczenie na odpowiednią jednostkę miary (1 kg lub 100 mg - dla towarów przeznaczonych do sprzedaży według masy). K onieczność podawania ceny jednostkowej to przede wszystkim zabezpieczenie interesów konsumentów, którzy mogą nie tylko porównać ceny takich samych lub podobnych towarów, ale także mogą faktycznie stwierdzić, czy podana cena jednostkowa jest niska czy wysok a i podjąć decyzję o zawarciu umowy sprzedaży w innym sklepie. Brak uwidocznienia ceny jednostkowej narusza prawa konsumentów do wyczerpującej informacji, a tym samym ogranicza ich możliwość świadomego, najkorzystniejszego pod względem ekonomicznym wyboru towaru, co prowadzi do zagrożenia ich interesów . Strona, jako profesjonalny uczestnik obrotu, miała obowiązek znać i przestrzegać przepisy prawa związane z wykonywaną przez nią działalnością. Była ona obowiązana uwidocznić informacje o cenach i cenach jednostkowych oferowanych do sprzedaży towarów w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Znamienny jest fakt, że w niniejszej sprawie strona dla 25 z 31 sprawdzonych i oferowanych do sprze daży partii towarów, nie wykonała powyższych obowiązków w zakresie cen jednostkowych , co stanowiło wystarczającą przesłankę do przypisania jej odpowiedzialności z tego tytułu oraz nałożenia na nią kary pieniężnej na podstawie art. 6 ust . 1 ustawy o informo waniu o cenach. W niniejszej sprawie, Mazowiecki WIIH mógł wymierzyć stronie karę pieniężną w granicach przewidzianych ustawowo, tj. w wysokości do 20 000 zł . Po uwzględnieniu przesłanek wymiary kary, o których mowa w art. 6 ust . 3 ustawy o informowaniu o cenach , s tronie wymierzono karę pieniężną w wysokości 1 600 zł, która stanowi 8% górnego wymiaru kary . Biorąc pod uwagę, że strona zakwestionowała wysokość nałożonej na nią kary pieniężnej jako przewyższającej całą sprzedaż miodów we wskazanym okresie (od dnia wprowadzenia ich do sprzedaży do dnia rozpoczęcia kontroli), a tym samym jako nieadekwatnej do wagi naruszenia prawa, Prezes UOKiK dokonał ponownej analizy ustaleń w tym zakresie i na podstawie całości zebranego materiału dowodowego, zważył i stwierdz ił, co następuje. Oceniając stopień naruszenia obowiązków , w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków, organ pierwszej instancji zasadnie przyjął, że stwierdzone nieprawidłowości, wskazujące na naruszenie przepisów art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, polegające na braku uwidocznienia cen jednostkowych, dotyczyły 25 partii towarów (zakwestionowano pod tym względem 81% sprawdzonych towarów ). Prezes UOKiK ws kazuje, że cena jednostkowa jest jednym z podstawowych kryteriów obiektywnej informacji o wartości towaru wyrażonej w jednostkach pieniężnych, zwłaszcza w kontekście porównania jej z takimi wartościami innych towarów - podobnych pod względem przeznaczenia, lecz o odmiennych cechach, np. co do marki, producenta, ilości, poziomu technicznego itp. Strona nie uwidaczniając cen jednostkowych przy towarach uniemożliwiła kupującym porównanie cen towarów z cenami towarów podobnych, lecz o innej masie netto, a przez to utrudniła kupującym dokonanie optymalnego i właściwego dla nich wyboru towaru, naruszając ich interesy ekonomiczne oraz 8 1000546.3002980.2799575 prawo do rzetelnej informacji o cenie. Dlatego jasna i rzetelna informacja o cenie jednostkowej oraz możliwość porównania cen wielu towarów w różnych sklepach, ma istotne znaczenie z punktu widzenia praw i interesów konsumenta. Dodać należy, że wszczęcie kontroli, w ramach której stwierdzono nieprawidłowości, poprzedzone zostało skierowaniem do strony zawiadomienia z dnia 20 listopada 2023 r., zawierającego m.in. informację o zakresie przedmiotowym kontroli oraz planowanym terminie jej przeprowadzenia, a mimo to uchybienia stwierdzono i zostały one usunięte dopiero w efekcie kontroli . Tym samym, w ocenie Prezesa UOKi K, organ pierwszej instancji słusznie uznał, że charakter i waga naruszenia obowiązków były istotne i z pewnością nie mogły zostać uznane za znikome. Przy ocenie powyższej przesłanki, organ pierwszej instancji prawidłowo uwzględnił również skalę naruszenia obowiązków, stwierdzając, iż dotyczyły one 25 z 31 partii towarów, które stanowiły przeważającą liczbę sprawdzonych towarów . Ponadto, organ pierwszej instancji wziął pod uwagę czas trwania naruszenia obowiązków, słusznie przyjmując, że początek tego okres u przypada na dzień stwierdzenia nieprawidłowości, tj. 7 grudnia 2023 r., zaś dobiega końcowi w momencie ich usunięcia przez stronę, co nastąpiło jeszcze w trakcie kontroli. Nie ma przy tym znaczenia, wbrew przekonaniu strony, jaka była faktyczna liczba i wartość towarów sprzedanych we wskazanym okresie, czy też w okresie od dnia wprowadzenia ich do sprzedaży do dnia rozpoczęcia kontroli . K ażdorazowe bowiem naruszenie obowiązków w powyższym zakresie, oceniać należy w kontekście ryzyka dokonania przez konsum enta potencjalnego zakupu towarów, bez możliwości pełnego rozeznania. W ocenie Prezesa UOKiK, powyższe przemawia za tym, iż organ pierwszej instancji mógł przypisać stronie wyższy niż znikomy stopnień naruszenia obowiązków. Oceniając dotychczasową działaln ość przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 ustawy o informowaniu o cenach, oraz uzyskane korzyści maj ątkowe lub straty wynikające z naruszenia tych obowiązków, organ pierwszej instancji zasadnie wziął pod uwagę, że strona prowadziła zarejestrowaną działalność gospodarczą od 9 sierpnia 2022 r. (według danych zawartych we wpisie do KRS) oraz w stosunku do s trony nie stwierdzono wcześniej naruszenia przepisów w zakresie obowiązku informowania o cenach, co miało wpływ na złagodzenie wymiaru kary. Uwzględnił także, że strona nie poinformowała o uzyskanych korzyściach majątkowych lub stratach w związku z narusze niem powyższych obowiązków. Natomiast w swoich rozważaniach nie uwzględnił jedynie faktu dotyczącego trwającego procesu likwidacji spółki, tym niemniej, jak już wyżej wykazano, okoliczność ta, w momencie istnienia spółki, nie mogła mieć wpływu na wynik spr awy , poprzez zmniejszenie lub anulowanie wymiaru kary . Uwzględniając trzeci czynnik wpływający na wymiar kary, tj. wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy, organ pierwszej instancji zasadnie przyjął, że strona nie poinformowała o wielkości jej obrotów i przychodu za ostatni rok rozliczeniowy, pomimo iż została do tego zobowiązana w piśmie z dnia 6 lutego 2024 r. Rozpatrując czwartą z przesłanek wymiaru kary, tj. sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich UE w sprawach transgranicznych, organ pierwszej instancji słusznie stwierdził, że przesłanka ta nie znajduje zastosowania, gdyż działalność objęta kontrol ą przeprowadzon ą przez organ IH nie miała charakteru transgranicznego. 9 1000546.3002980.2799575 Biorąc powyższe pod uwagę, w ocen ie Prezesa UOKiK, organ pierwszej instancji zasadnie uznał, że strona dopuściła się naruszenia obowiązków wynikających z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen , w stopniu uzasadniający m wymierzenie jej kary pieniężnej, na podstawie art. 6 ust . 1 tej ustawy, zaś opisane powyżej, jak również w treści zaskarżonej decyzji, ustalenia kontroli i przesłanki, jakimi kierował się Mazowiecki WIIH przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej, nie dawa ły podstaw do jej uchylenia. Wysokość kary pieniężnej ustalona na poziomie 1 600 zł przy maksymalnej wysokości 20 000 zł ( jako 8% górnego wymiaru kary ), jest, w opinii Prezesa UOKiK, kwotą optymalną i adekwatną do stwierdzonego naruszenia. Wymiar kary uwzg lędnia przede wszystkim fakt naruszenia praw i interesów konsumentów, którzy zostali pozbawieni informacji o cenie jednostkowej dla 25 z 31 partii towarów (81% sprawdzonych towarów). Podkreślenia wymaga, że kara pieniężna określona w art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach stanowi sankcję administracyjną, zaś jej celem jest ochrona konsumenta oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorcami. Informacje o cenach służą właściwemu poinformowaniu nabywcy o tym za jaki towar i w jakiej ilości ma zapłacić daną należność, a także stwarzają identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży detalicznej towarów. Cena jest jednym z podstawowych wyróżników towarów, poza marką oraz indywidualnymi preferencjami konsumentów, mającym wpływ na decyzje o zakupie towaru. Dlatego rzetelna informacja o tym oraz możliwość porównania cen wielu produktów ma istotne znaczenie z punktu widzenia interesów konsumenta. Jednocześnie Prezes UOKiK wskazuje, że kara pieniężna powinna odpowiada ć wymaganiom określonym w art. 8 dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom, co oznacza, że musi być ona skuteczna, proporcjonalna i odstrasz ająca (por. wyroki NSA z dnia 23 maja 2012 r. o sygn. akt II GSK 684/11 oraz z dnia 19 grudnia 2012 r. o sygn. akt II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Żeby kara była odstraszająca, jej wysokość powin na być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem mającym na celu niedopuszczenie do powstania tych samych lub podobnych nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, czyli właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były wyłącznie towary opatrzone informacjami o cenie i cenie jednostkowej, jak również powinna być ona możliwie najmniej uciążliwa. Wszystkie te cele winny być łącznie spełnione, co też miało miejsce w niniejszej sprawie. W opinii Prezesa UOKiK, wymierzona stronie kara pieniężna w wysokości 1 600 zł jest kwotą optymalną i wystarczającą do spełnienia jej cel ów. Prezes UOKiK podziela także stanowisko organu pierwszej instancji, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 Kpa, tj. odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu. Przepis t en przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ administracji publicznej mógł odstąpić od nałożenia kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar nar uszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. 10 1000546.3002980.2799575 Prezes UOKiK wskazuje, że cena jednostkowa jest jednym z podstawowych kryteriów obiektywnej informa cji o wartości towaru wyrażonej w jednostkach pieniężnych, zwłaszcza w kontekście porównania produktów podobnych pod względem przeznaczenia, lecz o odmiennych cechach, np. co do marki, producenta, ilości, poziomu technicznego itp. Strona nie uwidaczniając cen jednostkowych przy towarach uniemożliwiła kupującym dokonanie optymalnego i właściwego dla nich wyboru towaru, naruszając ich interesy ekonomiczne oraz prawo do rzetelnej informacji o cenie. J asna i rzetelna informacja o cenie jednostkowej oraz możliwo ść porównania cen wielu towarów w różnych sklepach, ma istotne znaczenie z punktu widzenia praw i interesów konsumenta. Faktem jest, że w niniejszej sprawie strona usunęła stwierdzone nieprawidłowości jeszcze w trakcie kontroli, co oznacza, że przesłanka zaprzestania naruszania prawa została spełniona . Znamienny jest także fakt, że kontrola ta została przeprowadzona za uprzednim skierowaniem do strony zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli, a więc strona miała czas i możliwość odpowiedniego przygotowa nia się do takiej kontroli. Jednakże co istotne, w trakcie kontroli ustalono, iż konsumenci zostali pozbawieni informacji o cenie jednostkowej dla 25 z 31 partii towarów (81% sprawdzonych towarów). Mając na uwadze charakter stwierdzonego naruszenia, należy uznać, że waga naruszenia prawa była istotna z uwagi na dobro podlegające ochronie. Uznając za spełnioną przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszania prawa należy wskazać, że obie przesłanki muszą jednak być spełnione łącznie, co nie miało miejsca w ninie jszej sprawie. Sam fakt usunięcia przez stronę naruszenia prawa przemawia na jej korzyść i stanowi okoliczność łagodzącą, jednakże nie może skutkować odstąpieniem od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa . W rozpa trywanej sprawie nie ziściła się również przesłanka obligatoryjnego odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu, o której mowa w art. 189f § 1 pkt 2 Kpa, gdyż na stronę za to samo zachowanie prawomocną decyzją ni e została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej, ani też strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępst wo skarbowe . Prezes UOKiK zwraca uwagę, że naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach stanowi naruszenie o charakterze deliktu administracyjnego, które zagrożone jest karą pieniężną określoną w art. 6 tej ustawy , zaś do nałożenia tej kary uprawnio ny jest wyłącznie wojewódzki inspektor IH. Uwzględniając właściwość terytorialną, w stosunku do strony postępowania w sprawie wymierzenia takiej kary pieniężnej mogły być prowadzone wyłącznie przez Mazowieckiego WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlega jącym kognicji Mazowieckiego WIIH nałożyć kary pieniężnej za to samo naruszenie, a tym samym należy przyjąć, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 Kpa nie mają zastosowania w omawianym przypadku. Po przeanalizowaniu akt sprawy, Prezes UOKiK stwierdził, że w rozp atrywanej sprawie nie zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 189f § 2 Kpa, tj. zastosowanie art. 189f § 2 Kpa nie spełnieni celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna określona w art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cen ach . Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą żadnych wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona nie spełniła obowiązku nałożonego na nią w art. 4 ust. 1 tej ustawy. Literalna wykładnia ww. p rzepisów jednoznacznie wskazuje, że warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia 11 1000546.3002980.2799575 na przypadki „zaprzestania naruszania prawa ”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 Kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszanie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywist ych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało” ). Charakter naruszeń, jakich strona dopuściła się w niniejszej sprawie, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasad nienie wyroku WSA w Warszawie z dnia 25 lipca 2019 r. o sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowi edzialności administracyjnej” ). W świetle powyższego, należy zgodzić się ze stanowiskiem organu pierwszej instancji, że w niniejszej sprawie strona zaprzestała naruszenia prawa, jednakże nie usnęła jego skutków, albowiem zaistniałe naruszenie prawa, stwier dzone toku kontroli, nieodwracalnie pozbawiło pewną grupę konsumentów prawa do uzyskania przysługujących im istotnych informacji o cenie jednostkowej towarów przed dokonaniem zakupu na etapie podejmowania decyzji . Z tego względu, okoliczności, na które str ona powołuje się w odwołaniu, że wszyscy klienci, którzy zakupili towar, zostali poinformowani o brakujących cenach jednostkowych, nie świadczą o usunięciu skutków naruszenia prawa. Jednocześnie należy wskazać, że samo usunięcie naruszenia prawa nie pozwol i na spełnienie celów administracyjnej kary pieniężnej nakładanej na gruncie ustawy o informowaniu o cenach, która pełni nie tylko funkcję dyscyplinująco - represyjną, ale także i prewencyjną, mającą zapewnić wysoki poziom ochrony interesów konsumentów oraz nie dopuścić do powstania tych samych lub podobnych naruszeń w przyszłości. Podsumowując powyższe, należy stwierdzić, że w przedstawionym stanie faktycznym, wymierzenie stronie kary pieniężnej, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach , jak również ustalenie jej wysokości , było prawidłowe i zgodne z prawem. Tym samym, zawarty w odwołaniu wniosek strony o odstąpienie od wymierzenia jej kary pieniężnej, na podstawie art. 189f Kpa , należy uznać za niezasadny, zarówno w świetle ustaleń opisanej kontroli, jak i obowiązujących przepisów prawa w zakresie nakładania kary pieniężnej na gruncie powyższej ustawy. Stąd też, postępowanie organu pierwszej instancji w tym zakresie należy uznać za prawidłowe, zaś zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Prezes UOKiK, zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów IH. Zatem, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes UOKiK jest organem wł aściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Warszawie w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja ta stanie się ostateczna, tj. od dnia otrzymania tej decyzji . Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. 12 1000546.3002980.2799575 Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Woj ewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa UOKiK, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw . wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10 000 zł – 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10 000 zł do 50 000 zł – 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej j ednak niż 400 zł; 3) ponad 50 000 zł do 100 000 zł – 2% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1 500 zł; 4) ponad 100 000 zł – 1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2 000 zł i nie więcej niż 100 000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji Prezesa UOKiK skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie , strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku p ostępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie . 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w termin ie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2023 r. poz. 2383, ze zm. ). Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, ze zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535); art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 168) . z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ Otrzymują : 1. [ xxxxxx ] 2. Mazowiec ki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej 3. a/a