DIH-III-7/2023

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 3 lutego 2023 r. DIH - 3.707.3.2023.AB DECYZJA DIH - III/7/2023 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowani a administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 z późn. zm.) w związku z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o In spekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r., poz. 1706), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 5 grudnia 2022 r. (nr akt kontroli: DC.8361.161.2022/147DEC/ 22), na mocy której na przedsiębiorcę Wafelek Supermarkety Gołębiowscy Kawka Spółka Jawna z siedzibą w Częstochowie nałożono karę pieniężną w wysokości 1 000 zł (słownie: jeden tysiąc złotych), z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ust . 1 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . Uzasadnienie W dniach 13 – 18 października 2022 r. inspektorzy reprezentujący Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspe kcji Handlowej (zwanego dalej: „Śląskim WIIH” lub „organem pierwszej instancji”) przeprowadzili czynności kontrolne w sklepie należącym do przedsiębiorcy [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] (zwanej dalej: „stroną ”, „stroną postępowania” lub „przedsiębiorcą”). Uprzednio, zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2021 r. poz. 162 z późn. zm.) (zwanej dalej: „Prawem przedsiębiorców”), skierowano do przedsiębiorcy zawiadom ienie o zamiarze wszczęcia kontroli z 14 września 2022 r., ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli obejmującego przestrzeganie przepisów dotyczących uwidaczniania cen. Wspomniane zawiadomienie doręczono stronie 16 września 2022 r. W toku kontroli spr awdzano m.in. przestrzeganie przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 178) (zwanej dalej: „ustawą o informowaniu o cenach”) oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 9 grudnia 2015 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2015 r., poz. 2121) (zwanego dalej: „rozporządzeniem Ministra Rozwoju”). 2 Inspektorzy prowadząc czynności kontrolne w placówce detalicznej w zakresie prawidłowości uwidaczniania cen zgodnie z obowiązującymi wówcz as wymaganiami ustawy o informowaniu o cenach oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju, sprawdzili 111 parti produktów znajdujących się w ofercie handlowej kontrolowanego przedsiębiorcy, stwierdzając: ˗ brak podania ceny przy 3 partiach skontrolowanych wyrobów, ˗ brak podania ceny i ceny jednostkowej przy 8 partiach skontrolowanych wyrobów, ˗ brak podania ceny jednostkowej przy 15 partiach skontrolowanych wyrobów. Kontrolowany przedsiębiorca złożył oświadczenie, że wszelkie błędy związane z brakiem cen oraz ceną jedn ostkowa zostaną jak najszybciej rozwiązane. Powyższe nieprawidłowości zostały spowodowane niedopatrzeniem, czy zmianą systemu i w przyszłości będą się starać nie doprowadzać do takich sytuacji. Ponadto w oświadczeniu z dnia 14 października 2022 r. oświadc zył, że poczynił dobrowolne działania naprawcze i wszystkie oferowane do sprzedaży towary zostały oznakowane prawidłowo oznaczeniami cenowymi, zgodnie z obowiązującymi przepisami. Powyższe ustalenia udokumentowano w Protokole kontroli z 18 października 202 2 r. (nr akt kontroli: DC.8361.161.2022). W dniu 16 listopada 2022 r. Śląski WIIH, na podstawie art. 61 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 z późn. zm.), (zwan ej dalej : „ Kpa ” ), zawiadomił przedsiębiorcę [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxx] , o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w związku z naruszenie m obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o cenach . Jednocześnie poinformowano, że zgodnie z art. 10 kpa stronie przysługuje prawo do czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym, tj. zapoznania się z aktami sprawy oraz składania wyjaśnień i wnio sków dowodowych do czasu zakończenia postępowania. W powyższym zawiadomieniu organ wezwał również do przedłożenia dokumentacji wskazującej na wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy osiągniętego w poprzednim roku obrotowym w terminie 7 dni od otrzymani a pisma. Przedsiębiorca w piśmie z 24 listopada 2022 r. wskazał, że stwierdzone w toku kontroli naruszenia mają charakter jednostkowy i nie wpływają na prawo konsumentów dotyczące cen kupowanych produktów, jak również nie tworzą żadnego zagrożenia dla kon sumentów ani innych podmiotów. Jednocześnie przedsiębiorca wskazał, że w toku kontroli zostały usunięte stwierdzone nieprawidłowości, jak również podjęto działania ukierunkowane na wyeliminowanie w przyszłości nieprawidłowości. Jednocześnie przedsiębiorca dodał, że spółka nie była dotąd karana za naruszenie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o cenach. Strona wskazując na niewielki stopień szkodliwości naruszeń stwierdzonych w trakcie kontroli oraz dotychczasową nienaganną działalność spółki na ry nku, wniosła o odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej i umorzenie postępowania. Ponadto w powyższym piśmie strona wskazała na przychód i obrót osiągnięty w poprzednim roku obrotowym. W dniu 5 grudnia 2022 r. Śląski WIIH wydał na podstawie art. 6 ust. 1 u stawy o informowaniu o cenach decyzję (sygnatura DC.8361.161.2022/147DEC/22), na mocy której nałożył na przedsiębiorcę [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxx], karę pieniężną w wysokości 1 000 zł (słownie: je den tysiąc złotych) z tytułu 3 niewykonania obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług. Decyzja została doręczona stronie w dniu 8 grudnia 2022 r. W dniu 4 stycznia 2023 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Ko nsumentów, zwany dalej: „Prezesem UOKiK” albo „organem drugiej instancji” otrzymał, za pośrednictwem Śląskiego WIIH, odwołanie od ww. decyzji, w którym zarzucił naruszenie: 1) art. 7 w zw. z art. 77 w zw. z art. 80 Kpa poprzez niewszechstronne rozważenie zebr anego materiału dowodowego z naruszeniem zasady prawdy obiektywnej oraz zasady zaufania obywateli do organu, tj. pominiecie okoliczności iż strona niezwłocznie usunęła wszelkie nieprawidłowości oraz podjęła czynności mające na celu eliminację nieprawidłowo ści na przyszłość, a ponadto niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, między innymi poprzez oparcie się wyłącznie na niewielkiej części asortymentu strony przy ustalaniu wagi naruszenia prawa; 2) art. 189 f Kpa poprzez jego niezastosowanie, 3) art. 6 ust. 3 ustawy o cenach poprzez uznanie, że doszło do naruszenia obowiązków z ww. ustawy w stopniu wyższym niż znikomy, podczas gdy naruszenie dotyczyło wyłącznie 26 partii towarów i w większości dotyczyło wyłączni e braku cen jednostkowych, co na tle kilku tysięcy produktów znajdujących się w sprzedaży dodatkowo świadczy o nieznacznym (znikomym) stopniu naruszenia. W związku z powyższym strona wniosła o: ˗ uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowan ia w sprawie, względnie ˗ uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Pismem z dnia 10 stycznia 2023 r. Prezes UOKiK poinformował stronę o przysługującym jej prawie do zapoznania się z aktami sp rawy i prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i roz strzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyższego, w myśl ar t. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ww. ustawy, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Prezes UOKiK zwraca uwagę, że 1 stycznia 2023 r. weszła w życie ustawa z dnia 1 grudnia 2022 r. o zmianie ustawy o prawach konsumenta oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 r. poz. 2581), dalej jako: „ustawa o zmianie ustawy o prawach konsumenta”, wprowadzająca m. in. zmiany do ustawy o informowaniu o cenach. Zgodnie z art. 10 ustawy o zmian ie ustawy o prawach konsumenta, do postępowań w sprawie nałożenia kar, o których mowa w art. 6 ustawy zmienianej w art. 6, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy 4 dotychczasowe. Tym samym do niniejsz ego postępowania stosuje się dotychczasowe przepisy ustawy o informowaniu o cenach. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach przedsiębiorca ma obowiązek w miejscu sprzedaży detalicznej uwidocznić cenę oraz cenę jednostkową towaru w sposób je dnoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Zgodnie z § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju cenę uwidacznia się w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy. Cenę oraz cenę jednostkową uwidacznia się w szczególności: na wywieszce, w cenniku, w katalogu, na obwolucie, w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu . Natomiast zgodnie z § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia M inistra Rozwoju cena jednostkowa uwidoczniona przy towarze na wywieszce lub w innej formie dostępnej dla kupującego powinna dotyczyć ceny za: 1) litr lub metr sześcienny - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według objętości; 2) kilogram lub tonę - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według masy; 3) metr - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według długości; 4) metr kwadratowy - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według powierzchni; 5) sztukę - dla towarów przeznaczonych do sprzedaży na sztuki. Wskazać ponad to należy, iż zgodnie z § 4 ust. 2 ww. rozporządzenia w szczególnych przypadkach uzasadnionych rodzajem, przeznaczeniem lub zwyczajowo oferowaną ilością towarów przy uwidacznianiu cen jednostkowych dopuszcza się stosowanie dziesiętnych wielokrotności i pod wielokrotności legalnych jednostek miar innych niż określone w ust. 1. Natomiast § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia stanowi, iż w przypadku towaru pakowanego oznaczonego liczbą sztuk dopuszcza się stosowanie przeliczenia na cenę jednostkową za sztukę lub za dzi esiętną wielokrotność liczby sztuk. Wyłączenia w tym zakresie zawarte są w § 7 rozporządzenia Ministra Rozwoju i tym samym wymogu uwidaczniania cen jednostkowych nie stosuje się do: 1) towarów, których cena jednostkowa jest identyczna z ceną sprzedaży; 2) towaró w sprzedawanych ze względu na ich przeznaczenie w zestawach (kompletach); 3) towarów nieżywnościowych sprzedawanych ze względu na ich przeznaczenie lub właściwości wyłącznie w parach; 4) produktów leczniczych w rozumieniu art. 2 pkt 32 ustawy Prawo farmaceutyczn e. Niezrealizowanie obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach powoduje – zgodnie art. 6 ust. 1 ww. ustawy – nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. Przepis ten w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni, naka zuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy i stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały s korygowane. Dowiedzenie, że podmiot nie wykonał powyższego obowiązku powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się stop ień naruszenia obowiązków oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, a także wielkość jego obrotów i przychodu. Niniejsze postępowanie administracyjne prowadzone jest w związku z odwołaniem wniesionym przez przedsiębiorcę [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] od decyzji Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 5 grudnia 2022 r. 5 (sygnatura: DC.8361.161.2022/147DEC/22), na mocy której na ww. przedsiębiorcę nałożono karę pieniężną w wysokości 1 000 zł ( słownie: jeden tysiąc złotych) z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. W powyższym odwołaniu przedsiębiorca zarzuca decyzji naruszenie art. 7 w zw. z art. 77 w zw. z art. 80 Kpa poprzez niewszechstro nne rozważenie zebranego materiału dowodowego z naruszeniem zasady prawdy obiektywnej oraz zasady zaufania obywateli do organu, tj. pominiecie okoliczności iż strona niezwłocznie usunęła wszelkie nieprawidłowości oraz podjęła czynności mające na celu elimi nację nieprawidłowości na przyszłość, a ponadto niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, między innymi poprzez oparcie się wyłącznie na niewielkiej części asortymentu strony przy ustalaniu wagi narusze nia prawa. Przedsiębiorca w odwołaniu zarzuca również naruszenie art. 6 ust. 3 ustawy o cenach oraz art. 189f Kpa poprzez jego niezastosowanie, wskazując, iż zebrany materiał pozwala na przyjęcie, że waga naruszenia była znikoma, bowiem naruszenie dotyczył o 26 partii towarów i w większości był to brak cen jednostkowych. Również zakwestionowana liczba 26 partii towarów w odniesieniu do kilku tysięcy produktów znajdujących się w sprzedaży dodatkowo świadczy, zdaniem przedsiębiorcy, o nieznacznym (znikomym) s topniu naruszenia, mającym charakter jednostkowy i nie wpływającym na prawo konsumentów do informacji na temat cen kupowanego produktu. Ponadto strona wskazuje na samoobsługowy charakter sklepu, co powoduje też, że klienci niejednokrotnie przestawiają towa r w inne miejsce, gdzie jest brak ceny lub cena dotyczy innego wyrobu oraz podkreśla, że zostały podjęte niezbędne działania ukierunkowane na wyeliminowanie w przyszłości stwierdzonych nieprawidłowości. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów po dkreśla, że skarżąca nie podważa samych ustaleń kontroli i stwierdzonych nieprawidłowości, wskazuje jednak, że za zastosowaniem instytucji odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej przemawia fakt, iż odwołująca niezwłocznie, jeszcze w trakcie kontroli usunę ła wszelkie stwierdzone nieprawidłowości ora z podjęła działania prowadzące do wyeliminowania ich w przyszłości, jak również wskazuje na niewielką liczbę, bo 26 partii, co do których stwierdzono nieprawidłowości, na kilka tysięcy produktów znajdujących się w ofercie, a zdaniem strony poważne naruszen ia mają miejsce wtedy, gdy dotyczą przeważającej ilości asortymentu, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Prezes UOKiK, po analizie całokształtu materiału dowodowego, w szczególności protokołu kontroli z 18 października 2022 r. (nr akt kontroli DC.83 61.161.2022), nie miał wątpliwości co do zaistnienia faktu naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju. Stan faktyczny zgromadzony i zawarty w protokole kontroli i załącznikach do protokołu, nie budzi żadnych wą tpliwości organu drugiej instancji. Jak wynika z akt sprawy, towary w kontrolowanej placówce nie były w sposób prawidłowy oznakowane ceną oraz ceną i ceną jednostkową . Do oceny wytypowano 111 parti i wyrobów z oferty przedsiębiorcy , kwestionując nieuwidoczn ienie ceny przy 3 partiach skontrolowanych wyrobów, ceny i ceny jednostkowej przy 8 partiach skontrolowanych wyrobów oraz ceny jednostkowej przy 15 partiach skontrolowanych wyrobów. Prezes UOKiK podkreśla również, że obowiązki nałożone ww. przepisami dotyc zą wszystkich placówek, w których prowadzona jest sprzedaż detaliczna wyrobów i nie ma przy tym znaczenia czy jest to sklep samoobsługowy, mały czy duży. Tym samym powyższe ustalenia dały podstawę do nałożenia kary pieniężnej w niniejszej sprawie. Odnoszą c się do zarzutu naruszenia art. 7 w zw. z art. 77 w zw. z art. 80 Kpa, Prezes UOKiK wskazuje, że przepisy ustawy o cenach oraz Kpa wprost wskazują, jakie kryteria należy brać pod 6 uwagę przy ustalaniu wysokości administracyjnej kary pieniężnej, jak również rozważaniu możliwości odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej. W niniejszej sprawie Śląski WIIH ustalając wysokość kary pieniężnej prawidłowo uwzględnił wszystkie przesłanki zawarte w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach. Powyższe przesłanki nie wskazują jednak wprost na konieczność uwzględnienia takich okoliczności, jak dobrowolne podjęcie działań mających na celu wyeliminowanie stwierdzonych nieprawidłowości czy podjęcie działań w celu uniknięcia ich powstania w przyszłości. Prezes UOKiK wsk azuje również, że organy Inspekcji Handlowej podczas prowadzonych kontroli typują do sprawdzenia określoną liczbę asortymentu towaru oferowanego przez przedsiębiorcę do sprzedaży, a następnie, na tak przyjętej próbie , określają stopień naruszenia obowiązkó w przez podmiot zobowiązany do przestrzegania prawa. Stwierdzone nieprawidłowości stanowią o niezrealizowaniu obowiązujących w określonym zakresie przepisów, a w konsekwencji świadczą o naruszeniu praw konsumentów, którzy pozbawieni zostali tym samym możli wości porównania cen podobnych towarów z uwagi na brak cen jednostkowych czy w ogóle uzyskania informacji o cenach wyrobów . I tak też było w tym przypadku, gdzie inspektorzy wytypowali do kontroli określoną liczbę produktów (a nie całość asortymentu) i do tej właśnie liczby odnieśli liczbę wyrobów zakwestionowanych, co pozwoliło na ustalenie skali nieprawidłowości. Zdaniem organu drugiej instancji, działanie to było prawidłowe. Tym samym argumenty w tym zakresie zawarte w odwołaniu strony , Prezes UOKiK uzna je za bezpodstawne. Zgromadzone w toku kontroli materiały w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości pozwalają na stwierdzenie, że [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxx] , nie wykonała ciążących na niej obowiązków wynikając ych z art. 4 ustawy o informowaniu o cenach. Prezes UOKiK p o przeanalizowaniu niniejszej sprawy, nie zgadza się z zarzutem naruszenia przez stronę art. 189f Kpa i podobnie jak organ pierwszej instancji, nie widzi podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary na tej podstawie prawnej . Przepis art. 189f § 1 pkt 1 Kpa przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ mógł odstąpić od nałożenia na przedsiębiorcę kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy ro zumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. Podkreślić należy, że w trakcie kontroli ustalono, iż łącznie w przypadku 26 ze 111 skontrolowanych produktów, co stanowi ponad 23 proc. poddanych ocenie wyrobów, konsumenci byli pozbawieni odpowiednich informacji o ich cenie, cenie jednostkowej czy cenie i cenie jednostkowej. Brak uwidocznienia cen jednos tkowych przy towarach uniemożliwia kupującym porównanie cen towarów z cenami towarów podobnych nie tylko w kontrolowanej placówce, ale również w ofercie innych przedsiębiorców posiadających taki produkt, a przez to utrudnia kupującym dokonanie optymalnego i właściwego dla nich wyboru towaru, naruszając ich interesy ekonomiczne oraz prawo do rzetelnej informacji o cenie. Organ drugiej instancji, stwierdza również, że naruszenie nałożonych przez przedsiębiorcę obowiązków w sposób bezpośredni godziło w inter esy konsumentów i ograniczało dostęp do ważnej dla nich informacji o cenie i cenie jednostkowej wyrobów, zagwarantowanej obowiązującymi przepisami. Podkreślić należy, że cena jednostkowa jest podstawowym kryterium obiektywnej informacji o wartości towaru w yrażonej w jednostkach pieniężnych, szczególnie w kontekście porównania jej z takimi wartościami innych towarów – podobnych, o odmiennych cechach co do marki, producenta, ilości, wzornictwa, poziomu technicznego, itp. 7 Mając na uwadze powyższe, nie można u znać wagi naruszenia za znikomą, a zarzuty zawarte w odwołaniu uznać za bezzasadne. Tym samym przesłanka pierwsza nie została spełniona. Nawet, uznając za spełnioną przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszenia, na co wskazuje strona w odwołaniu, a do czeg o organ pierwszej instancji się nie odniósł, to należy wskazać, że te przesłanki muszą jednak być spełnione łącznie. Tak więc, mając na uwadze powyższe, wskazanie na podjęcie dobrowolnych działań przez przedsiębiorcę w niniejszej sprawie, nie spowoduje, że zaistnieje postawa do odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa , co by miało wpływ na rozstrzygnięcie. Ponadto nie została spełniona przesłanka z art. 189f § 1 pkt 2 Kpa, gdyż na stronę nie została wc ześniej nałożona administracyjna kara pieniężna w związku z naruszeniem przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Tym samym wymagane prawem przesłanki nie zostały spełnione i nie występują podstawy do odstąpienia od nałożenia kary. Po przeanalizowaniu akt sprawy organ odwoławczy stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały również okoliczności, o których mowa w art. 189f § 2 Kpa. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nało żenie kary pieniężnej. Strona nie dopełniła obowiązków nałożonych na nią w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach, bowiem nie uwidoczniła ceny przy 3 partiach skontrolowanych wyrobów, ceny i ceny jednostkowej przy 8 partiach skontrolowanych wyrobów oraz cen y jednostkowej przy 15 partiach skontrolowanych wyrobów. Kara pieniężna powinna odpowiadać wymogom wskazanym przez prawodawcę unijnego, który w art. 8 dyrektywy 98/6 WE stanowi, że musi być ona skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca (porównaj w tym zakr esie wyrok NSA z 23 maja 2012 r., II GSK 684/11, czy wyrok NSA z 19 grudnia 2012, II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Żeby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorc y. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym p roporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary opatrzone odpowiednimi informacjami o ich cenach i cenach jednostkowych. Mając na uwadze powyższe, w ocenie Prezesa UOKiK zast osowanie art. 189f § 2 nie spełnieni również celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna określona w art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Wymierzając sankcję w niniejszej sprawie organ pierwszej instancji zasadnie posłu żył się swobodnym uznaniem w granicach określonych prawem kryteriów oraz dopuszczalnych jej wysokości. Ustalając wysokość kary Śląski WIIH prawidłowo uwzględnił kryteria określone w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach, tj. stopień naruszenia obowiązków, dotychc zasową działalność przedsiębiorcy oraz wielkość obrotu i przychodu, wskazując m.in., że w przypadku 26 ze 111 skontrolowanych wyrobów stwierdzono nieprawidłowości, które uniemożliwiały lub utrudniały konsumentowi porównanie cen oferowanych do sprzedaży wyr obów, a brak wymaganych informacji odnośnie cen narusza interesy konsumentów. Organ drugiej instancji podkreśla również, że Śląski WIIH wskazał, że przy wymierzaniu kary wziął pod uwagę, zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy, fakt, że jest to pierwsze naruszenie 8 przez przedsiębiorcę przepisów w zakresie uwidaczniania cen, co również miało wpływ na wysokość nałożonej kary, jak również wielkość obrotów i przychodu. Prezes UOKiK odnosząc się do wyjaśnień strony, że stwierdzone uchybienia wynikają również z działań k onsumentów, którzy przestawiają produkty w różne miejsca informuję, że obowiązkiem przedsiębiorcy jest takie zorganizowanie prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, aby nie dochodziło do naruszeń prawa. Należy w tym miejscu również dodać, że str ona została poinformowana o zbliżającej się kontroli w Zawiadomieniu o zamiarze wszczęcia kontroli nr DC.835.101.2022 z 14 września 2022 r., doręczonym 16 września 2022 r. zawierającym przedmiotowy zakres kontroli. Kontrola rozpoczęła się po ponad 3 tygod niach, a więc przedsiębiorca miał wystarczająco dużo czasu aby się do niej przygotować i uzupełnić brakujące ceny i ceny jednostkowe, jednak - jak dowodzą wyniki kontroli – nie podjął działań, mających na celu wyeliminowanie ewentualnych uchybień jeszcze p rzed kontrolą. Prezes UOKiK wskazuje, że cechą charakterystyczną sankcji administracyjnej, a taką właśnie jest kara pieniężna nakładana na podstawie przepisów ustawy o informowaniu o cenach, jest jej automatyczne stosowanie wobec podmiotu ponoszącego przy pisaną mu obiektywną odpowiedzialność za naruszenie ciążących na nim obowiązków. Samo zaś stwierdzenie – udowodnienie faktu braku właściwej informacji w zakresie m.in. ceny czy ceny jednostkowej towaru jest wystarczającą przesłanką do nałożenia kary pienię żnej. Nie ma przy tym znaczenia czy niedopełnienie obowiązku uwidocznienia cen w określony sposób nastąpiło z winy (umyślnej czy nieumyślnej) kontrolowanego przedsiębiorcy, czy też nie. Dodatkowo wskazać należy, że ustawa nie przewiduje możliwości badania przez organ Inspekcji Handlowej istnienia winy, bądź jej braku po stronie podmiotu, u którego ujawniono nieprawidłowości. Zatem samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że określony podmiot nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje koniecz ność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Po przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym, Prezes UOKiK uznaje, iż Śląski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej wydał decyzję zgodną z obowiązującym stanem prawnym przy uwzględnien iu ustawowych wytycznych wymiaru sankcji wskazanych w art. 6 ust. 3 ww. ustawy oraz wspomnianych wymogów ujętych w celach regulacji. Wysokość kary pieniężnej ustalona na poziomie 1 000 zł stanowi zaledwie 5% jej maksymalnej wysokości , tj. 20 000 zł i jest w ocenie organu drugiej instancji, kwotą optymalną. Wymiar kary bierze pod uwagę fakt naruszenia praw i interesów konsumentów, którzy zostali pozbawieni informacji odpowiednio o cen ie i cenie jednostkowej łącznie 26 ze 111 poddanych ocenie towarów (zakwest ionowano uwidacznianie cen ok. 23,4% skontrolowanych wyrobów). Mając na uwadze stan faktyczny oraz obowiązujące przepisy, organ drugiej instancji nie widzi postaw do uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i umorzenia postępowania w sprawie, względnie uch ylenia zaskarżonej decyzji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji, o co strona wnosi w odwołaniu. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiąc ą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Katowicach w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., organ odwoł awczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. 9 Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony i Konkurencji i Konsumentów orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie : 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Pow stańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak n iż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubie gania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należ y złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( Dz.U. z 2022 r. poz. 2651 z późn. zm. ) . Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ Do wiadomości: 1. [xxx] 2. Śląski WIIH 3. a/a