DIH-III-6/2023

P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 2 lutego 2033 r. DIH - 3.707.156.2022 .JS DECYZJA DIH - 3 .6. 2023 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 z późn. zm.), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1706), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyz ji PU.KPC.24.2022 Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (nr akt kontroli P U.8361.4 08 .2022), na mocy której, przedsiębiorcy Dar Zdrowia Duo sp. z o.o. z siedzibą w Pabianicach wymierzono karę pieniężną w wysokości 1 5 00 zł (słownie: tysiąc pięćset złotych), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 178 z późn. zm.) w związku z niedopełnieniem obowiązków wynikających z art. 4 ww. ustawy , Prezes Urzędu Ochrony Konkur encji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. UZASADNIENIE W dniach 21, 22 i 25 lipca 2022 r. inspektorzy reprezentujący Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (zwanego dalej: „ Łódzki WIIH” bądź „organem pierwszej instancji”) , przeprowadzili kontrolę w aptece zlokalizowanej [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] , należącej do przedsiębiorcy [ xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx], zwanego dalej: „stroną” bądź „przedsiębiorcą”. Uprzednio, zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsięb iorców (Dz. U. z 2021 r. poz. 162 z późń. zm.), dalej jako „Prawo przedsiębiorców”, 30 sierpnia 2022 r. skierowano do ww. przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli, który obejmował kontrolę prz estrzegania przepisów dotyczących cen. Niniejsze zawiadomienie doręczono stronie 7 lipca 2022 r. W toku kontroli sprawdzano przestrzeganie przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 178), zwanej d alej: „ustawą o informowaniu o cenach” oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 9 grudnia 2015 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2015 r. poz. 2121), zwanego dalej: „rozporządzeniem w sprawie uwidaczniania cen”. 2 Kontrolę przeprowa dzono w obecności osoby czynnej w lokalu – p rac ownika apteki. Inspektorzy reprezentujący Łódzkiego WIIH objęli sprawdzeniem łącznie 80 rodzajów artykułów higienicznych i kosmetyków (m.in.: kremy, odżywki, płyny do płukania jamy ustnej, pasty do zębów), wn osząc zastrzeżenia do 9 partii towarów, z uwagi na nieuwidocznienie (w jakiejkolwiek formie) informacji o cenie i cenie jednostkowej. Powyższe ustalenia dały podstawę do stwierdzenia naruszenia art. 4 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 3 i 4 rozp orządzenia w sprawie uwidaczniania cen. Szczegółowe ustalenia kontroli oraz wykaz towarów, do których wniesiono zastrzeżenia, udokumentowano w aktach sprawy, w szczególności w protokole kontroli (nr akt kontroli: PU.8361.408.2022) oraz załączniku 1 do pro tokołu kontroli. W oparciu o zebrany materiał, pismem z 21 września 2022 r. (nr PU.8361.408.2022.AW), Łódzki WIIH zawiadomił przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego z tytułu niewypełnienia obowiązku wskazanego w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach oraz w § 3 i 4 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. W piśmie tym, stosownie do wymogów art. 10 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000, ze zm.), dalej jako „Kpa”, strona została pouczona o przysługującym jej prawie do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz wglądu w akta sprawy w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma. Strona postępowania skorzystała z przysługujących jej uprawnień. Po przeprow adzeniu postępowania administracyjnego, Łódzki WIIH decyzją PU.KPC.24.2022 z 31 października 2022 r. (nr PU.8361.408.2022) nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 1 500 zł (słownie: tysiąc pięćset złotych), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, z uwagi na uchybienie obowiązkom określonym w art. 4 ww. ustawy oraz § 3 i 4 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. Ww. decyzję doręczono przedsiębiorcy 3 listopada 2022 r. Dnia 5 grudnia 2022 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkure ncji i Konsumentów (zwany dalej: „Prezesem UOKiK” bądź „organem drugiej instancji”) otrzymał za pośrednictwem Łódzkiego WIIH odwołanie od ww. decyzji . W piśmie tym strona wniosła na podstawie art. 138 § 1 Kpa o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i um orzenie postępowania. Ponadto, na podstawie art. 78 § 1 Kpa wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów wskazanych w treści uzasadnienia, w celu wykazania wymienionych tam okoliczności, jako mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Zaska rżonej decyzji strona zarzuciła naruszenie: − przepisów postępowania, tj. art. 7 i art. 77 Kpa, polegające na niewyczerpującym zebraniu i nierozpatrzeniu całego materiału dowodowego w sprawie i w konsekwencji niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do do kładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, co skutkowało błędem w ustaleniach faktycznych polegającym na przyjęciu, że w aptece nie znajdował się cennik zawierający listę sprzedawanych produktów, podczas gdy cennik był; − prawa materialnego, tj. art. 4 ust. 1 u stawy o informowaniu o cenach w zw. § 8 ust. 1 i 2 w zw. § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że strona nie uwidoczniła w sposób jednoznaczny cen i cen jednostkowych; 3 − art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach poprzez niewłaściwe zastosowanie, polegające na uznaniu, że strona nie dopełniła obowiązku o którym mowa w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach. W uzasadnieniu odwołania strona wskazała, że w protokole br ak jest informacji o obecności w dniu 25 lipca 2022 r. kierowniczki apteki, która wyjaśniła kontrolującym, że w aptece dostępny jest cennik zawierający ceny wszystkich produktów przeznaczonych do sprzedaży i że cennik znajduje się u farmaceuty, który w r azie potrzeby każdorazowo jest udostępniany klientom. Ponadto strona stwierdziła, że kontrolujący dostali nawet przedmiotowy cennik do wglądu i odnieśli się do jego treści i formy udostępnienia, z niewyjaśnionych przyczyn pominęli w protokole te kluczowe dla sprawy okoliczności. Pismem z 12 grudnia 2022 r. Prezes UOKiK zawiadomił przedsiębiorcę o toczącym się postępowaniu administracyjnym w związku z wniesionym odwołaniem oraz poinformował, że przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w spraw ie stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje, na mocy art. 10 § 1 kpa, prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strona nie skorzystała z przysł ugującego jej uprawnienia. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonyc h rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz weryfikuje, czy dana decyzja była prawidłowa. Prezes UOKiK, stosownie do art. 5 ust. 2 ustaw y o Inspekcji Handlowej, jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 kpa, w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes UOKiK jest organem właściwym do roz patrzenia wniesionego odwołania. Prezes UOKiK zwraca uwagę, że 1 stycznia 2023 r. weszła w życie ustawa z dnia 1 grudnia 2022 r. o zmianie ustawy o prawach konsumenta oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 r. poz. 2581), dalej jako: „ustawa o zmianie ustawy o prawach konsumenta”, wprowadzająca m. in. zmiany do ustawy o informowaniu o cenach. Zgodnie z art. 10 ustawy o zmianie ustawy o prawach konsumenta, do postępowań w sprawie nałożenia kar, o których mowa w art. 6 ustawy zmienianej w art. 6, wszczęty ch i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. Tym samym do niniejszego postępowania stosuje się dotychczasowe przepisy ustawy o informowaniu o cenach. Art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach ws kazuje, że w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. 4 Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, pojęcie ceny jednost kowej towaru (bądź usługi) oznacza cenę ustaloną za jednostkę określonego towaru (usługi), którego ilość lub liczba jest wyrażona w jednostkach miar w rozumieniu przepisów o miarach. Stosownie do § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, cenę uwidacznia się w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy. Cenę oraz cenę jednostkową uwidacznia się w szczególności: na wywieszce, w cenniku, w kat alogu, na obwolucie, w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu. Natomiast, w myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za: 1) litr lub metr sześcienny – dla towarów przeznaczonych do sp rzedaży według objętości; 2) kilogram lub tonę – dla towarów przeznaczonych do sprzedaży według masy; 3) metr lub metr kwadratowy – dla towarów sprzedawanych według długości lub powierzchni; 4) sztukę – dla towarów przeznaczonych do sprzedaży na sztuki. Z kolei § 4 ust. 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen stanowi, że w szczególnych przypadkach uzasadnionych rodzajem, przeznaczeniem lub zwyczajowo oferowaną ilością towarów przy uwidacznianiu cen jednostkowych dopuszcza się stosowanie dziesiętnych wielokrotno ści i podwielokrotności legalnych jednostek miar innych niż określone w ust. 1. Natomiast, w przypadku towaru pakowanego oznaczonego liczbą sztuk dopuszcza się stosowanie przeliczenia na cenę jednostkową za sztukę lub za dziesiętną wielokrotność liczby szt uk. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa art. 4 ustawy o informowaniu o cenach, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. Przepis ten, w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni, nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, chociażby naru szenie miało charakter jednostkowy, a w trakcie kontroli przystąpiono do wykonywania zaleceń inspektorów i na dzień wszczęcia postępowania wszystkie nieprawidłowości zostałyby wyeliminowane. Dowiedzenie, że określony podmiot nie wykonał powyższego obowiązk u powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest sankcją administracyjną. Jednocześnie, w myśl art. 6 ust. 3 ww. ustawy, przy ustalaniu kary pieniężnej uwzględnia się stopień naruszenia obowiązków oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, a także wielkość jego obrotów i przychodu. W niniejszej sprawie, w wyniku kontroli organ pierwszej instancji stwierdził: brak cen i cen jednostkowych przy 9 rodzajach towarów, co stanowiło naruszenie art. 4 ustawy o informowaniu o cenach oraz § 3 i 4 roz porządzenia w sprawie uwidaczniania cen. W związku ze stwierdzonym naruszeniem, Łódzki WIIH nałożył, w drodze decyzji administracyjnej, karę pieniężną w wysokości 1 500 zł (słownie: tysiąc pięćset złotych) na ww. przedsiębiorcę, który nie dopełnił wskazan ych wyżej obowiązków. Po ponownym przeanalizowaniu zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności Protokołu kontroli (nr akt kontroli: PU.8361.408.2022) oraz ustaleń w nim 5 zawartych , a także Notatki służbowej z 26 lipca 2022 r. podpisanej prze z obu inspektorów przeprowadzających kontrolę w aptece organ drugiej instancji nie ma wątpliwości odnośnie do naruszenia przepisów dotyczących cen i ich uwidaczniania. Łódzki WIIH słusznie bowiem uznał, że w niniejszym przypadku brak informacji o cenach i cenach jednostkowych naruszało art. 4 ustawy o informowaniu o cenach . W odwołaniu strona zarzuciła organowi pierwszej instancji naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7 i art. 77 Kpa, polegające na niewyczerpującym zebraniu i nierozpatrzeniu całego materiału dowodowego w sprawie i w konsekwencji niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, co skutkowało błędem w ustaleniach faktycznych polegającym na przyjęciu, że w aptece nie znajdował się cennik zawierają cy listę sprzedawanych produktów, podczas gdy cennik był. W uzasadnieniu odwołania strona wskazała, że w protokole brak jest informacji o obecności w dniu 25 lipca 2022 r. kierowniczki apteki, która wyjaśniła kontrolującym, że w aptece dostępny jest cenni k zawierający ceny wszystkich produktów przeznaczonych do sprzedaży i że cennik znajduje się u farmaceuty, który w razie potrzeby każdorazowo jest udostępniany klientom. Ponadto strona stwierdziła, że kontrolujący dostali nawet przedmiotowy cennik do wgląd u i odnieśli się do jego treści i formy udostępnienia, z niewyjaśnionych przyczyn pominęli w protokole te kluczowe dla sprawy okoliczności. Odnosząc się do powyższych zarzutów, Prezes UOKiK zauważa, że art. 7 i art. 77 Kpa określają zasady postępowania adm inistracyjnego. Stanowią, one m.in., iż w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Ponadto wskazują, że przed wydaniem decyzji organ jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć zebrany materiał dowodowy, zaś sprawa oceniana jest na podstawie całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego. Z przepisów tych wynika m.in. tzw. zasada prawdy obiek tywnej polegająca na zobowiązaniu organu do podejmowania wszelkich kroków, niezbędnych do ustalenia stanu faktycznego sprawy, który będzie zgodny ze stanem rzeczywistym. Z zasady ogólnej prawdy obiektywnej (art. 7 Kpa) wynika nakaz podjęcia przez organ ad ministracji publicznej wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, co znajduje swoją konkretyzację w treści art. 77 Kpa, zgodnie z kt órym organ administracji jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Przepis ten nakłada na organ administracji publicznej prowadzący postępowanie obowiązek zgromadzenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, a na stępnie pełnej analizy całokształtu tego materiału celem prawidłowego ustalenia podstawy faktycznej decyzji administracyjnej (zob. wyrok WSA w Warszawie z 24 kwietnia 2014 r. VIII SA/Wa 1056/13, LEX nr 1486656). Jak zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 15 czerwca 2015 r. (I SA/Kr 747/15) w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego organ jest obowiązany przestrzegać zasad ogólnych postępowania administracyjnego, w tym zasady dążenia do prawdy obiektywnej wyrażonej w ar t. 7 Kpa. Reguła ta została skonkretyzowana w art. 77 § 1 Kpa, zgodnie z którym, organ administracji publicznej zobowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. W ocenie Prezesa UOKiK, w przedmiotowej sprawie Łódzki WIIH op arł się na bezsprzecznych ustaleniach postępowania kontrolnego i postępował w zgodzie ze 6 wskazanymi wyżej regułami postępowania administracyjnego, przeprowadzonego ściśle według wymagań Kpa. Organ drugiej instancji odnotowuje w szczególności, że kontrol a została przeprowadzona w sposób zgodny z obowiązującym prawem tj. poprzedzono ją zawiadomieniem z 5 lipca 2022 r., ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli obejmującego prawidłowość przekazywania konsumentom informacji o cenach oferowanych do sprzed aży produktów. Zawiadomienie zostało odebrane przez stronę 7 lipca 2022 r. Inspektorzy reprezentujący Łódzkiego WIIH kontrę rozpoczęli w obecności osoby czynnej w lokalu tj. p rac ownika apteki, w dniu 21 lipca 2022 r. S prawdzeniem objęto łącznie 80 rodz ajów artykułów higienicznych i kosmetyków (m.in.: kremy, odżywki, płyny do płukania jamy ustnej, pasty do zębów), wnosząc zastrzeżenia do 9 partii towarów, z uwagi na nieuwidocznienie (w jakiejkolwiek formie) informacji o cenie i cenie jednostkowej. W trak cie kontroli pracownik apteki niezwłocznie uzupełnił brakujące ceny i ceny jednostkowe. W dniu 22 lipca 2022 r. na adres do doręczeń kontrolowanego przesłano upoważnienie do przeprowadzenia kontroli wraz z pouczeniem o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy. Podpisanie protokołu bez uwag przez pracownika apteki uczestniczącego w czynnościach kontrolnych nastąpiło w dniu 25 lipca 2022 r. (PU.8361.408.2022). Zgodnie z notatką służbową z dnia 26 lipca 2022 r, sporządzoną i podpisaną przez dwóch in spektorów reprezentujący Łódzkiego WIIH , w dniu zakończenia kontroli tj. 25 lipca 2022 r. kierownik apteki była obecna, ale nie brała czynnego udziału w zakończeniu kontroli. Dopiero po zakończeniu czynności stwierdziła, że apteka posiada cennik wyrobów i wyjęła z szuflady w części dostępnej jedynie dla personelu wielokartkowy plik spięty w skoroszyt i oznajmiła że cennik jest dostępny dla konsumenta i znajduje się w posiadaniu pracownika apteki. Inspektorzy wyjaśnili, że cennik musi być wywieszony lub w yłożony w miejscu widocznym i dostępnym dla konsumentów, a nie w posiadaniu pracowników apteki. Tym samym ww. zarzuty strony w zakresie naruszenia przepisów postępowania nie zasługują na uwzględnienie. Działania organu pierwszej instancji były rzetelne, obiektywne i zgodne z podstawowymi zasadami procedury administracyjnej. Prezes UOKiK nie może zgodzić się z twierdzeniem strony, że organ pierwszej instancji naruszył prawo materialne, tj. art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w zw. § 8 ust. 1 i 2 w zw. § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, poniew aż jak bezsprzecznie stwierdzono to w trakcie kontroli przy 9 partiach produktów, spośród 80 ocenionych, nie uwidoczniono cen oraz cen jednostkowych. Należy zauważyć, że kontrolowane kosmetyki znajdowały się w trzech przeszklonych witrynach w części apteki dostępnej dla konsumentów. W dwóch witrynach kosmetyki były oznaczone cenami i cenami jednostkowymi natomiast w jednej brakowało cen i cen jednostkowych, co zresztą jak wynika z pro tokołu kontroli PU.8361.408.2022 zostało niezwłocznie uzupełnione przez pracownika apteki w pierwszym dniu kontroli. Należy przypomnieć, że zgodnie z § 8 ust. 1 w cenniku uwidacznia się ceny towarów przeznaczonych do sprzedaży detalicznej umieszczonych w miejscu niedostępnym lub niewidocznym dla konsumentów. Zakwestionowane produkty znajdowały się w miejscu widocznym dla konsumentów tj. w szklanej witrynie w części apteki dla nich dostępnej i w związku z tym powinny posiadać uwidocznione ceny oraz ceny je dnostkowe. Ponadto według § 8 ust. 2 cennik wywiesza się, wykłada lub udostępnia w inny sposób w miejscu sprzedaży towarów. Tym samym samo posiadanie cennika, który pozostaje w dyspozycji farmaceuty i w razie potrzeby 7 udostępnia go klientom, nie czyni zad ość obowiązującym przepisom w sprawie uwidaczniania cen. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach poprzez niewłaściwe zastosowanie, organ drugiej instancji wskazuje, że jest bezprzedmiotowy. Podkreślić należy, że celem ustawy o informowaniu o cenach jest ochrona interesów konsumentów oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorstwami. Informacje dotyczące cen oraz cen jednostkowych są bardzo istotne i służą właściwemu poinformowaniu nabywcy, a także stwarzają i dentyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą. Wymagania zawarte w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach dotyczą wszelkich towarów oferowanych do sprzedaży detalicznej, zaś niedopełnienie obowiązku informacyjnego skutkuje karą admini stracyjną wymierzaną na podstawie art. 6 ww. ustawy. Prezes UOKiK wskazuje, że obowiązujące przepisy prawne nie przewidują żadnych odstępstw w zakresie uwidoczniania cen towarów i usług ze względu na rodzaj prowadzonej działalności gospodarczej czy też sp ecyfiki prowadzonej działalności. Przepisy te są prawem powszechnie obowiązującym i dotyczą każdego przedsiębiorcy świadczącego usługi lub dokonującego sprzedaży detalicznej towarów i świadczenia usług. Należy zauważyć, że cechą charakterystyczną sankcji a dministracyjnej, a taką właśnie jest kara pieniężna nakładana na podstawie przepisów ustawy o informowaniu o cenach, jest jej automatyczne stosowanie wobec podmiotu ponoszącego przypisaną mu obiektywną odpowiedzialność za naruszenie ciążących na nim obowią zków. Samo zaś stwierdzenie – udowodnienie faktu braku właściwej informacji w zakresie m.in. ceny czy ceny jednostkowej towaru jest wystarczającą przesłanką do nałożenia kary pieniężnej. Nie ma przy tym znaczenia czy niedopełnienie obowiązku uwidocznienia cen w określony sposób nastąpiło z winy (umyślnej czy nieumyślnej) kontrolowanego przedsiębiorcy, czy też nie. Dodatkowo wskazać należy, że ustawa nie przewiduje możliwości badania przez organ Inspekcji Handlowej istnienia winy, bądź jej braku po stronie p odmiotu, u którego ujawniono nieprawidłowości. Zatem samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że określony podmiot nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Prezes UOK iK zaznacza, że od przedsiębiorcy, jako profesjonalnego uczestnika obrotu gospodarczego oczekuje się znajomości przepisów m.in. w zakresie regulacji dot. informowania o cenach oferowanych towarów i usług. Przedsiębiorcy powinni dołożyć należytej starannośc i, aby ich działalność była prowadzona w zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Odnotować należy również, iż kara pieniężna wymierzana na gruncie przepisów ustawy o informowaniu o cenach powinna odpowiadać także wymogom wskazanym przez prawodawcę unij nego, tzn. być skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca w myśl art. 8 dyrektywy nr 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. Urz. UE L z 1998 r. Nr 80 s. 27). Skuteczność kary przejawia się możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Kara nałożona na podmiot musi spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. winna stanowić ostrzeżenie dla przedsiębiorcy, mające na celu niedopusz czenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być proporcjonalna i właściwa do osiągnięcia zakładanego celu jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary (produkty, wyroby) lub usługi opatrzone odpowiednimi informacjami, jak również kara powinna być możliwie najmniej 8 uciążliwa. Wszystkie te cele kary powinny być uwzględniane łącznie, co też miało miejsce w przedmiotowej sprawie. W dalszej kolejności Prezes UOKiK stwierdza, że nie znajduje podstaw do zastosowa nia środków przewidzianych w art. 189f kpa, tzn. odstąpienia od wymierzenia kary. Przepis art. 189f § 1 pkt 1 kpa statuuje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ mógł odstąpić od nałożenia na przedsiębiorcę kary pieniężnej. Po pierws ze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. W przedmiotowej sprawie strona bez wątpienia dopuściła się poważnego naruszenia przepisów dotyczących cen i ich uwidacz niania, albowiem niezgodności z przepisami (brak cen i cen jednostkowych) stwierdzono w przypadku 11% towarów objętych kontrolą. Powyższe wskazuje, że w żaden sposób wagi naruszenia nie można uznać za znikomą. Tym samym, część pierwsza przesłanki pierwszej nie została spełniona. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez przedsiębiorcę. Strona usunęła stwierdzone nieprawidłowości a zatem zaprzestała naruszania prawa. Aby mówić o spełnien iu tej przesłanki muszą wystąpić jej obydwa elementy łącznie, tj. naruszenie jest znikome a strona zaprzestała jego naruszenia. W tym przypadku wystąpiła tylko druga z nich. Zatem, mając powyższe na uwadze Prezes UOKiK nie znajduje podstaw dla zastosowania art. 189f pkt § 1 pkt 1Kpa. Nie została spełniona również przesłanka druga zawarta w pkt 2 art. 189 f § 1 kpa, ponieważ nie była wydana przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocna decyzja nakładająca na stronę za to samo zachowanie ad ministracyjną karę pieniężną, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, czy też prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, a kara ta spełniałaby cele, dla których miałaby być nałożona ad ministracyjna kara pieniężna. W ocenie Prezesa UOKiK zastosowanie art. 189 f § 2 kpa nie spełni celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna określona w przepisach ustawy o informowaniu o cenach. Okoliczności i waga naruszenia p rawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Należy mieć na względzie fakt, że strona nie dopełniła obowiązku nałożonego na nią w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach ( w związku z § 3 i 4 ro zporządzenia w sprawie uwidaczniania cen), w konsekwencji czego za popełniony delikt administracyjny słusznie nałożono na nią sankcję o charakterze pieniężnym. Mając powyższe na uwadze, w ocenie organu drugiej instancji brak jest podstaw do zmiany decyzji na korzyść strony, czy uchylenia zaskarżonej decyzji lub też do odstąpienia od zastosowania sankcji. Reasumując, z uwagi na nieprzestrzeganie przepisów o informowaniu o cenach i ich uwidacznianiu skutkujące istotnym naruszeniem interesów konsumentów, Preze s UOKiK nie znalazł argumentów przemawiających za zmianą decyzji organu pierwszej instancji na korzyść strony. Stosownie do art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu pańs twa, należy uiścić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Łodzi w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o nałożeniu kary stanie się ostateczna. 9 Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utr zymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej dorę czenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: − do 10 000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; − ponad 10 000 zł do 50 000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; − ponad 50 000 zł do 100 000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1 500 zł; − ponad 100 000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2 000 zł i nie więcej niż 100 000 zł. 3. W przypadku wniesieni a od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o zwolnienie od kosztów albo przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępow ania lub w toku postępowania sądowo - administracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie ui szczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ). z up. Prezesa Urzędu O chrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej Otrzymują: 1) [xxxxxxxxxxxxxxxxx] 2) Łódzki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej 3) a/a