DIH-III-40/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 25 marca 2025 r. DIH - 3.707.17.2025.AB DECYZJA DIH.3.40.2025 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r., poz. 229), po pr zeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania p. Marioli Wójcik, prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą: Zajazd „Paradise” Mariola Wójcik w Czaplinku (zwana dalej: „stroną”, „stroną postępowania” lub „przedsiębiorcą”), od decy zji SPO nr 109/2024, Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 30 grudnia 2024 r. (nr akt: ZK.8361.231.2023), na mocy której na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), na ww. przedsiębiorcę nałożono karę pieniężną w wysokości 1 000 zł (słownie: jeden tysiąc złotych), z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ww. ustawy, w związku z naruszeniem § 9 ust. 1 i ust. 3 pkt. 3 oraz § 1 0 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776), z uwagi na brak uwidocznienia cen usług hotelarskich (wynajmu pokoi) w cenniku udostępnionym w miejs cu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadnienie W dniach 9 i 18 sierpnia 2023 r. inspektorzy reprezentujący Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspekt ora Inspekcji Handlowej, (zwanego dalej: „Zachodniopomorskim WIIH” lub „organem pierwszej instancji”) przeprowadzili czynności kontrolne w obiekcie, w którym ww. przedsiębiorca świadczy konsumentom usługi hotelarskie „wynajem pokoi”. Uprzednio, zgodnie z a rt. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 202 4 r. poz. 2 36 z późn. zm.) (zwanej dalej: „Prawem przedsiębiorców”), skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli z 17 lipca 2023 r., ze wskazaniem z akresu przedmiotowego kontroli obejmującego m.in. „Kontrolę przestrzegania przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168). Wspomniane zawiadomienie doręczono stronie 21 lipca 2023 r. Czynności kon trolne zostały przeprowadzone w obecności przedsiębiorcy. W toku kontroli sprawdzano m.in. przestrzeganie przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), (zwanej dalej: „ustawą o informowaniu o c enach”) oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776), (zwanego dalej: „rozporządzeniem Ministra Rozwoju”). Inspektorzy prowadząc czynności kontrolne w zakresie prawidłowości uwidaczniania cen zgodnie z wymaganiami ww. przepisów stwierd zili , że przedsiębiorca nie uwidocznił cen oferowanych przez siebie usług hotelarskich (wynajmu pokoi) w cenniku, który winien być udostępniony w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, co stanowi naruszenie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o cenach . Jednocześnie ustalono, że w jednym z pokojów przeznaczonych do wynajęcia (pokój nr 6) (pozostałych nie sprawdzano, gdyż były zajęte przez gości) , znajdował się cennik, w którym uwidoczniono ceny, wskazujące jedynie liczbę osób oraz przypisaną do niej cenę, bez jednoznacznego wskazania czego dotyczy uwidoczniona cena. Opierając się na ustaleniach kontroli do przedsiębiorcy wystosowano wystąpienie p okontrolne z dnia 5 października 2023 r. z wnioskiem o usunięcie stwierdzonych uchybień m.in. dotyczących uwidaczniania cen. W odpowiedzi na wystąpienie pokontrolne, pismem z dnia 19 listopada 2023 r. przesłanym do organu za pośrednictwem poczty elektronic znej przedsiębiorca przesłał zdjęcie poprawionego cennika umieszczonego w miejscu ogólnodostępnym i widocznym dla klientów obiektu. Powyższe ustalenia udokumentowano w Protokole kontroli z 18 sierpnia 2023 r. (nr akt kontroli: ZK.8361.231.2023). W dniu 28 listopada 2024 r. Zachodniopomorski WIIH, na podstawie art. 61 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572), (zwanej dalej: „Kpa”), zawiadomił przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług. Jednocześnie poinformowano, że zgodnie z art. 10 Kpa stronie przysługuje prawo wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów, oraz zgłoszonych żądań, jak również zapoznania się z aktami sprawy. Ponadto pismem z 28 listopada 2024 r. Zachodniopomorski WIIH wezwał stronę do przedłożenia sporządzenia i przekazania informacji o wielkości obrotów i przychodu osiągniętych w ostatnim roku rozliczeniowym. Przedsiębiorca 6 grudnia 2024 r. przekazał zestawienie przychodów i kosztów oraz zestawienie przychodów i wydatków za 2024 r. W dniu 30 grudnia 2024 r. Zachodniopomorski WIIH wydał na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowa niu o cenach decyzję SPO nr 109/2024 nakładająca karę (sygn. ZK.8361.231.2023), na mocy której nałożył na przedsiębiorcę, prowadzącego działalność usługową w zakresie hotelarstwa, karę pieniężną w wysokości 1 000 zł (słownie: jeden tysiąc złotych) z uwagi na brak uwidocznienia cen usług hotelarskich (wynajmu pokoi) w cenniku udostępnionym w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. Decyzja została doręczona stronie w dniu 2 stycznia 2025 r. W dniu 23 stycznia 2025 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwany dalej: „Prezesem UOKiK” albo „organem drugiej instancji” otrzymał, za pośrednictwem Zachodniopomorskiego WIIH, odwołanie przedsiębiorcy. Przedsiębiorca w złożonym odwołaniu zwrócił się z prośbą o zmniejszenie kary, wskazują c na usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, które nastąpiło w wyniku przesłanych zaleceń w wystąpieniu pokontrolnym. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 Pismem z dnia 30 stycznia 2025 r. Prezes UOKiK poinformował stronę o przysługującym jej prawie do zapoznania się z aktami sprawy i praw ie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygni ęcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wyda na decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ww. ustawy, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Mając na uwadze art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach przedsiębiorca ma obowiązek w miejscu s przedaży detalicznej i świadczenia usług uwidoczni ć cenę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Natomiast zgodnie z § 11 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju w miejscu świa dczenia usług udostępnia się cennik w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. Wskazując na wymagania § 9 ww. rozporządzenia, należy zauważyć, że p rzedsiębiorca prowadzący działalność usługową w zakresie gastronomii lub hotelarstwa uwidacznia ceny oferowanych potraw, wyrobów, noclegów, wyżywienia i innych oferowanych usług w cenniku . Ponadto zgodnie z § 9 ust. 3 pkt 3 przedsiębiorca wykłada lub wywiesza w każdym pokoju hotelowym katalog zawierający ceny noclegu, wyżywienia lub innych oferowanych usług. Zgodnie z § 10 ust. 1 rozporządzenia c eny za usługi podaje się wraz z dokładnym określeniem rodzaju i zakresu usług. Jeżeli jest to zgodne z praktyką obrotu, ze względu na rodzaj świadczonej usługi zamiast cen za usługę można podawać ce nę jednostkową. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, wojewódzki inspektor IH nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. Jedn ocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy , przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej wojewódzki inspektor IH uwzględnia: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzys kane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich UE w sprawach transgrani cznych, jeżeli informacje o takich sankcjach Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowa nie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, ze zm.). Przepisy ustawy o informowaniu o cenach nie regulują kwestii odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej lub udzielenia pouczenia, w związku z czym stosownie do art. 189a § 2 Kpa, zastosowanie mają w tym zakresie przepisy art. 189f kpa. Niniejsze postępowanie administracyjne prowadzone jest w związku z odwołaniem wniesionym przez przedsiębiorcę od decyzji Zachodniopomorskiego WIIH z 30 grudnia 2024 r. (sygn.: ZK.8361.231.2023), na mocy której na przedsiębiorcę, nałożono karę pieniężną w wysokości 1 000 zł (słownie: jeden tysiąc złotych) z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o cenach, w związku z naruszeniem § 9 ust. 1 i ust. 3 pkt. 3 oraz § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju, z uwagi na brak uwidocznienia cen usług hotelarskich (wynajmu pokoi) w cenniku udostępnionym w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widoczn ym dla konsumentów . Czynności kontrolne prowadzone wobec strony postępowania wykazały, iż ww. przedsiębiorca nie wykonał obowiązków wynikających z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, dotyczących uwidocznienia cen w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości i umożliwiający porównanie cen. W toku kontroli stwierdzono, że przedsiębiorca nie umieścił cennika w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, jak również cennik znajdujący się w jednym z wynajmowanych pokoi, zawierał bardzo ogólne informacje o cenach bez jednoznacznego wskazania czego dotyczy uwidoczniona cena. Stan faktyczny zgromadzony i zawarty w protokole kontroli i załącznikach do protokołu, nie budzi żadnych wątpliwości organu drugiej instancji. Przedsiębiorca w złożonym odwołaniu nie kwestionował stanu faktycznego stwierdzonego w toku kontroli, ale zwrócił się z prośbą o zmniejszenie kary, wskazując na usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, które nastąpiło w wyniku przesłanych zaleceń w wystąp ieniu pokontrolnym. Prezes UOKiK wskazuje, że aktem prawnym regulującym sposoby informowania konsumentów o cenach jest ustawa o informowaniu o cenach. Należy zwrócić uwagę, że przepisy art. 4 ust. 1 ww. ustawy, stanowiąc o sposobie przekazywania konsument om informacji o cenach świadczonych usług wskazują wprost na obowiązek ich uwidocznienia w miejscu świadczenia usług w taki sposób, aby były one podane w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Wymagania te, jak wynik a z treści art. 4 ust. 6 tej ustawy, zostały doprecyzowane w rozporządzeniu w sprawie uwidaczniania cen . Rozporządzenie Ministra Rozwoju w § 9 ust. 3 pkt 1 i 3 wskazuje, że przedsiębiorca prowadzący działalność usługową w zakresie hotelarstwa uwidacznia ce ny oferowanych noclegów i innych oferowanych usług w cenniku, który wykłada lub wywiesza w każdym pokoju hotelowym. Ponadto § 10 ust. 1 stanowi, że ceny za usługi podaje się wraz z dokładnym określeniem rodzaju i zakresu usług. Jeżeli jest to zgodne z prak tyką obrotu, ze względu na rodzaj świadczonej usługi zamiast cen za usługę można podawać cenę jednostkową. Jednocześnie z godnie z § 11 ust. 1 ww. rozporządzenia w miejscu świadczenia usług udostępnia się cennik w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 Prezes UOKiK wskazuje, że rzetelna, niebudząca wątpliwości informacja o cenie świadczonej usługi jest istotna i służy właściwemu poinformowaniu o niej nabywcy, a także stwarza identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalność w br anży hotelarskiej. Należy bowiem podkreślić, że jednym z głównych celów nałożenia na przedsiębiorców obowiązków zawartych w omawianej ustawie o cenach jest wzmocnienie szeroko pojętej ochrony konsumenta. Bez wątpienia, uwidocznione w cenniku w sposób prawi dłowy informacje o cenie towaru lub usługi umożliwiają konsumentowi porównanie poszczególnych cen, a następnie dokonanie właściwego wyboru, z uwzględnieniem jego sytuacji finansowej. Warto także dodać, że cena jest jednym z podstawowych wyróżników towarów i usług, poza indywidualnymi preferencjami konsumentów, mającym wpływ na decyzje o zakupie towaru lub usługi. W świetle powyższego, należy stwierdzić , że ustalenia poczynione przez organ pierwszej instancji w toku kontroli stanowiły podstawę do przyjęcia, iż strona naruszyła dyspozycję art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach , a więc dopuściła się czynu o charakterze deliktu administracyjnego, o którym mowa w art. 6 ust. 1 tej ustawy . Prezes UOKiK wskazuje, że zgodnie z art. 6 ust. 1 tej ustawy, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1, wojewódzki inspektor IH nakłada na niego karę pieniężną określoną w tym przepisie, tj. w wysokości do 20 000 zł. Przepisy te w sposób niewymagających dodatkowych założeń i wykładni nak azują właściwemu organowi IH wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązków przewidzianych ww. przepisami, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy i stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały usunięte. Dowiedzenie zatem, że określony podmiot nie wykonał powyższych obowiązków powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną, a wskazane przepisy mają charakter obligatoryjny (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2019 r. o sygn. a kt VI SA/Wa 805/19). Należy podkreślić, że odpowiedzialność określona w art. 6 ust . 1 ustawy o informowaniu o cenach ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą naruszenia prawa, w tym przypadku art. 4 ust. 1 tej ustawy . Obiektywny charakter odpowiedzialno ści administracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą (por. wyrok NSA z dnia 8 października 2010 r. o sygn. akt II OSK 1079/12). Oznacza to, że wystarczającą przesłanką do przypisania tej odpowiedzialności jes t samo stwierdzenie niewykonania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków, bez względu na winę (umyślną czy nieumyślną) oraz przyczyny powstania naruszenia. W świetle powyższego, bez znaczenia pozostają okoliczności, na które strona powołuje si ę w odwołaniu, w wyniku których doszło do naruszenia prawa, czy też działania naprawcze podjęte w trakcie kontroli i będące jej efektem, gdyż karę pieniężną wymierza się za samo naruszenie prawa. Strona, jako profesjonalista na rynku, miała obowiązek znać i przestrzegać przepisy prawa związane z wykonywaną przez nią działalnością niezależnie od długości funkcjonowania na rynku. Była ona obowiązana uwidocznić w miejscu świadczenia usług informacje o ich cenach w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości , tj. udostępnić cennik usług w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, podać w cenniku informacje o jednoznacznie określonych c enach usług wraz z dokładnym określeniem rodzaju i zakresu usług. Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej spr awie strona dla świadczonych usług nie wykonała powyższych obowiązków , a więc zaistniały przesłanki do przypisania jej Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 odpowiedzialności z tego tytułu oraz wymierzenia jej kary pieniężnej na podstawie art. 6 ust . 1 ustawy o informowaniu o cenach. Prezes UO KiK, po analizie całokształtu materiału dowodowego, w szczególności protokołu kontroli z 18 sierpnia 2023 r. (nr akt kontroli: ZK.8361.231.2024) , nie miał wątpliwości co do zaistnienia faktu naruszenia ww. przepisów ustawy o informowaniu o cenach oraz rozp orządzenia w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług . Stan faktyczny zgromadzony i zawarty w protokole kontroli i załącznikach do protokołu, nie budzi żadnych wątpliwości organu drugiej instancji. Jak wynika z akt sprawy, brak było uwidocznionego cennika w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, a ceny zawarte w cenniku znajdującym się w jednym z wynajmowanych pokoi były podane w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości , bez dokładnego określenia rodzaju i zakresu usług . Niezrealiz owanie obowiązków wskazanych w art. 4 ust. 1 – 5, zgodnie art. 6 ust. 1 ww. ustawy, powoduje nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. A zatem w niniejszej sprawie, Zachodniopomorski WIIH był uprawniony do nałożenia na stronę kary pieniężnej w g ranicach przewidzianych ustawowo, tj. w wysokości do 20 000 zł. Po uwzględnieniu wszystkich przesłanek wymiaru kary, o których mowa w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, stronie wymierzono karę pieniężną w wysokości 1 000 zł, która zbliżona jest do progu dolnego wymiaru kary i stanowi zaledwie 5 % górnego wymiaru kary. Prezes UOKiK po dokonaniu ponownej analizy przesłanek wymiaru kary wskazanych w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach, na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego uznał, że Zachodniopo morski WIIH wymierzając karę pieniężną prawidłowo ocenił poszczególne przesłanki , co mało wpływ na wymiar kary, tj. zastosował sankcję, która jest adekwatna do stwierdzonego naruszenia. Prezes UOKiK miarkując stopień naruszenia obowiązków, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków, podobnie jak organ pierwszej instancji wskazuje, że strona w miejscu, w którym strona świadczyła usługi hotelarskie nie uwidoczniła cen tych usług (noclegów - wynajmu pokoi) w cenniku udostępnionym w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. Należy również dodać, że cennik znajdujący się w jednym z pokoi, zawierał informacje o cenach określone w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości, bez wskazania zakresu usług którego dotyczył. Powyższe narusza w sposób istotny interesy konsumentów w zakresie prawa do informacji o cenie świadczonych przez przedsiębiorcę usług. K onsument został pozbawiony możliwości porównania stosowanych przez kontrolowanego cen z cenami usług t ego samego rodzaju, świadczonych przez innych przedsiębiorców. Ceny należą do podstawowych, istotnych elementów zawieranych umów sprzedaży lub świadczenia usług, wpływających na wybór konsumentów. Brak cennika z ceną usługi udostępnionego w miejscu ogólnod ostępnym i dobrze widocznym w istotny sposób utrudnia zweryfikowanie przez konsumenta prawidłowości naliczenia przez przedsiębiorcę ostatecznej ceny za skorzystanie ze świadczonej przez niego usługi. Zauważyć należy, iż cennik pełni funkcję obiektywnego ź ródła informacji o cenach w obiekcie, w którym przedsiębiorca świadczy usługi hotelarskie, ogólnodostępnego dla konsumentów, który zapewniać ma taką informację bez konieczności podejmowania w tym zakresie werbalnego kontaktu z przedsiębiorcą lub zatrudnion ym przez przedsiębiorcę pracownikiem ani też bez konieczności wykorzystywania na przykład środków i urządzeń komunikacji elektronicznej. Przepisy w tym zakresie zostały w ten sposób skonstruowane, aby konsument jeszcze przed zawarciem umowy mógł zapoznać s ię Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 z wysokością opłat za oferowane usługi, jak również do tych informacji miał dostęp w trakcie korzystania z oferowanej usługi, w postaci cenników znajdujących się w każdym pokoju. Mając na uwadze powyższe Prezes UOKiK stwierdza, że kontrolowany przedsię biorca nie uwidaczniając cennika w miejscu ogólnodostępnym i widocznym dla konsumentów , naruszył obowiązki wynikające z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach , co pozwoliło zakwalifikować jego czyn jako znaczne naruszenie prawa. Prezes UOKiK wskazuje , że celem ustawy o informowaniu o cenach jest ochrona konsumenta, gdyż informacje o cenach świadczonych usług służą właściwemu poinformowaniu nabywcy. D la zapewnienia wysokiego poziomu ochrony konsumenta przed niekorzystnymi praktykami cenowymi, cennik powinien stanowić rzetelny i wiarygodny nośnik danych o jednoznacznie skonkretyzowanych cenach świadczonych usług. Stwierdzone nieprawidłowości, polegające na braku uwidocznienia cen w miejscu ogólnodostępnym i widocznym dla konsumentów, jak również uwidocznieniu cen w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości, stanowi istotne uchybienie przedsiębiorcy w zakresie uwidaczniania cen świadczonych usług i nar usza interesy konsumentów. Klient podejmując decyzję o zakupie usługi powinien mieć dostęp do pełnej i rzetelnej informacji o obowiązujących w danej placówce cenach, gdyż to jasna, zrozumiała, ściśle określona oraz niebudząca wątpliwości cena, jest jednym z głównych wyznaczników, mających wpływ na decyzje o zakupie usługi w najkorzystniejszej dla konsumenta cenie. A zatem naruszenie obowiązków przez stronę w ocenie organu miało istotną wagę, gdyż w zakresie usług wynajmu pokoi całkowicie pozbawiało konsumen tów w miejscu ich świadczenia możliwości uzyskania w sposób przewidziany przez prawo (obiektywnie, jednoznacznie, w sposób niebudzący wątpliwości oraz bez konieczności zwracania się w tym zakresie z prośbą do personelu obiektu lub podejmowania innych czynn ości technicznych) informacji o cenie tych usług świadczonych przez stronę przed zawarciem umowy . Jeśli chodzi zaś o czas trwania naruszenia obowiązków przez stronę, organ pierwszej instancji przyjął, że rozpoczął się w dniu stwierdzenia nieprawidłowości, którym był pierwszy dzień przeprowadzonej kontroli, tj. 9 sierpnia 2023 r., a zakończył się w nieokreślonym bliżej dniu usunięcia tych nieprawidłowości przez stronę, potwierdzonego udzieloną odpowiedzią na wystąpienie pokontrolne z dnia 19 listopada 2023 r . Należy jednak również wskazać, że przedsiębiorca, 21 lipca 2023 r. odebrał, wysłane przez Zachodniopomorskiego WIIH „Zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli”, zawierające wskazany, jako przedmiotowy zakres kontroli m.in: kontrolę przestrzegania przep isów ustawy o cenach. Kontrola rozpoczęła się 9 sierpnia 2023 r. (19 dni od odebrania zawiadomienia), natomiast strona pomimo, że znała zakres kontroli i miała wystarczająco dużo czasu na zapoznanie się z obowiązującymi przepisami prawa i uwidocznienie cen nika w miejscu świadczenia usług, nie podjęła żadnych działań, a głównym obowiązkiem przedsiębiorcy jest znajomość obowiązujących przepisów prawa i prowadzenie działalności zgodnie z nimi. Przy ocenie dotychczasowej działalności przedsiębiorcy, w tym podję tych działań w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejszych naruszeń obowiązków oraz uzyskanych korzyści majątkowych lub strat wynikających z naruszenia, organ pierwszej instancji przyjął, że strona naprawiła szkodę poniesioną przez konsumentów w zakresie pozbawienia ich prawa do informacji o cenie usług w wyniku naruszenia przez nią obowiązków i usunęła stwierdzone nieprawidłowości, zaprzestając tym samym naruszania prawa. Przedsiębiorca nie był wcześniej objęty kon trolą w zakresie przestrzegania przepisów ustawy, stąd naruszenie przez stronę obowiązków stwierdzono po Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 raz pierwszy. Należy wziąć także pod uwagę, iż przedsiębiorca wykonuje działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług hotelarskich przez długi okres czasu, tj. od 1 października 2010 r. (data rozpoczęcia wykonywania działalności gospodarczej uwidoczniona w CEIDG) i powinna wykazać się znajomością przepisów dotyczących wykonywanej działalności usługowej istotnych z punktu widzenia interesów i pra w konsumentów. W zakresie natomiast uzyskanych przez stronę korzyści majątkowych lub strat w związku z naruszeniem obowiązków należy przyjąć, iż z uwagi na konsekwencję naruszenia tych obowiązków polegającą przede wszystkim na bezpośrednim naruszeniu konsu menckiego prawa do informacji, strona nie uzyskała korzyści majątkowych lub strat będących w bezpośrednim związku z naruszeniem przez siebie obowiązków. Uwzględniając trzeci czynnik wpływający na wymiar kary, tj. wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorc y, Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej na podstawie przedłożonej przez strony informacji stwierdził, że w świetle ustawy Prawo przedsiębiorców strona należy do kategorii mikroprzedsiębiorców, w związku z czym wziął pod uwagę okoliczn ość, że jej udział w obrocie rynkowym jest najmniejszy z pozostałych kategorii przedsiębiorców przewidzianych przez ustawę prawo przedsiębiorców. Kara w wysokości nałożonej decyzją organu pierwszej instancji stanowi skuteczne narzędzie egzekwowania realiza cji obowiązków nałożonych ustawą o cenach . Jednocześnie, dotkliwość nałożonej kary pozostaje na takim poziomie, który w zestawieniu z wielkością przychodu przedsiębiorcy, nie spowoduje wyeliminowania kontrolowanego z rynku i pozwoli na dalsze prowadzenie d ziałalności w sposób zgodny z przepisami ww. ustawy i z poszanowaniem praw konsumentów oraz zasad konkurencji. Organ miał na uwadze, by kara była proporcjonalna do celu, jaki ma zostać osiągnięty poprzez jej nałożenie, jak również, by uciążliwość sankcji a dministracyjnej pozostawała na poziomie akceptowalnym dla przedsiębiorcy. Rozpatrując czwartą z przesłanek wymiaru kary, tj. sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich UE w sprawach transgranicznych, organ pie rwszej instancji słusznie stwierdził, że przesłanka ta nie znajduje zastosowania, gdyż kontrola przeprowadzona przez organ IH nie miała charakteru transgranicznego. Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Prezesa UOKiK, stwierdza, że strona dopuściła się narus zenia obowiązków wynikających z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w stopniu uzasadniającym wymierzenie jej kary pieniężnej, na podstawie art. 6 ust . 1 tej ustawy, zaś opisane powyżej, jak również w treści zaskarżonej decyzji, ustalenia kontroli i przesłanki, jakimi kierował się Zachodniopomorski WIIH przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej, nie dawały podstaw do jej uchylenia. Wysokość kary pieniężnej ustalona na poziomie 1 000 zł przy maksymalnej wysokości 20 000 zł ( 5% górnego wymiaru kary ), jest, w opinii Prezesa UOKiK, kwotą optymalną i adekwatną do stwierdzonego naruszenia. Wymiar kary uwzględnia przede wszystkim fakt naruszenia praw i interesów konsumentów, którzy zostali pozbawieni informacji o cenie oferowanych usług . Jednocześnie Prezes UOKiK wskazuje, że kara pieniężna powinna odpowiadać wymaganiom określonym w art. 8 dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom, co oznacza, że musi być ona skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca (por. wyroki NSA z dnia 23 maja 2012 r. o sygn. akt II GSK 684/11 oraz z dnia 19 grudnia 2012 r. o sygn. akt II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 i wyegzekwowan ia. Żeby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem mającym na celu niedopuszczenie do powstania tych samych lub podobnych nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, czyli właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były wyłącznie usługi z właściwie sporządzonymi cennika mi, jak również powinna być ona możliwie najmniej uciążliwa. Wszystkie te cele winny być łącznie spełnione, co też miało miejsce w niniejszej sprawie. Prezes UOKiK podziela także stanowisko organu pierwszej instancji, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 kpa, tj. odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu. Przepis ten przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ administracji publicznej mógł odstąpić od nałożenia kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężne j jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. Faktem jest, że w niniejszej sprawie strona, podjęła działania naprawcze i usunęła stwierdzone nieprawidłowości, poprzez uwidocznienie w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości informacji o cenach usł ug, co oznacza, że przesłanka zaprzestania naruszania prawa została spełniona . Tym niemniej, warto mieć na względzie, że podjęte przez stronę działania naprawcze były działaniami następczymi, będącymi efektem kontroli. Znamienny jest także fakt, że kontrol a ta została przeprowadzona za uprzednim skierowaniem do strony zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli, gdzie wskazano m.in. informacje o zakresie przedmiotowym kontroli i planowanym terminie jej przeprowadzenia , a więc strona miała czas i możliwość o dpowiedniego przygotowania się do takiej kontroli. Jednakże co istotne, ustalony w trakcie kontroli stan faktyczny, wskazujący na brak uwidocznienia cennika świadczonych usług w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym, jak również w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, nie zapewniał konsumentom pełnej informacji, pozwalającej na porównanie cen i w konsekwencji dokonanie świadomego wyboru usługi , co naruszało ich interesy. Podkreślić należy, że w trakcie kontroli ustalono, iż przedsiębiorca nie u widocznił w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów (np. w recepcji) cennika (katalogu) zawierającego ceny noclegu za jedną dobę, a w przypadku cennika umieszczonego w pokoju hotelowym ceny zostały umieszczone w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości. Powyższe powodowało, że konsumenci nie otrzymywali w sposób prawidłowy informacji o aktualnej cenie usługi. Organ pierwszej instancji właściwie wskazał, że wprawdzie strona zaprzestała naruszenia prawa i usunęła stwierdzone nieprawidło wości, to mając na uwadze ich charakter organ uznał, że waga naruszenia prawa jest w tym przypadku istotna, co znalazło odzwierciedlenie w ocenie kryterium stopnia naruszenia obowiązków. W sprawie stwierdzono brak uwidocznienia cen świadczonych przez stron ę usług hotelarskich, co przekłada się w sposób bezpośredni na naruszenie interesów konsumentów w zakresie podstawowego ich prawa, tj. prawa do informacji o cenie usług. A zatem należy zatem zgodzić się ze stanowiskiem organu pierwszej instancji, że narusz enie nastąpiło i nie może ono zostać uznane za znikome. Mając na uwadze charakter stwierdzonego naruszenia, należy uznać, że waga naruszenia prawa była istotna z uwagi na dobro podlegające ochronie. Podkreślenia wymaga, że ustawa o informowaniu o cenach im plementuje przepisy dyrektywy 98/6/WE. Dyrektywa ta w motywie (6) preambuły wskazuje, iż obowiązek podawania ceny sprzedaży oraz ceny jednostkowej przyczynia się znacząco do lepszego przekazywania Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 informacji konsumentom, jako że najłatwiejszym i zarazem na jlepszym sposobem jest umożliwienie konsumentom dokonania oceny i porównania cen produktów (lub usług) w sposób optymalny i tym samym dokonania świadomego wyboru na podstawie prostych porównań. Jednocześnie, celem samej dyrektywy, zgodnie z brzmieniem jej art. 1, jest ustalenie podawania ceny sprzedaży oraz ceny za jednostki miary produktów (lub usług) oferowanych konsumentom przez przedsiębiorców w celu lepszego przekazywania informacji konsumentom oraz ułatwienia porównywania cen. Brak uwidocznienia w mie jscu sprzedaży detalicznej (lub świadczenia usług) informacji o jednoznacznie skonkretyzowanych cenach narusza zasady określone w motywie (1) dyrektywy 98/6/WE, tzn. ma negatywny wpływ na prawidłowe funkcjonowanie rynku oraz skutkuje podawaniem nieprawidło wych informacji konsumentom, co nie poprawia poziomu ochrony konsumentów, a także ma negatywny wpływ na tworzenie zdrowej konkurencji między przedsiębiorstwami i produktami. Jak wynika z motywu (2) dyrektywy 98/6/WE, stwierdzone naruszenie prawa obniża poz iom ochrony konsumentów, który powinien być wysoki i temu celowi służyć ma przeprowadzona kontrola przedsiębiorcy. W świetle powyższego, należy uznać że waga naruszenia prawa nie może zostać uznana za znikomą, ponieważ strona nie realizuje celów, które pre cyzyjnie zostały określone w dyrektywie 98/6/WE. Uznając za spełnioną przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszania prawa, to należy wskazać, że obie przesłanki muszą jednak być spełnione łącznie, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie. Sam fakt usunięci a przez stronę naruszenia prawa przemawia na jej korzyść i stanowi okoliczność łagodzącą, jednakże nie może skutkować odstąpieniem od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 kpa . W rozpatrywanej sprawie nie ziściła się również przesłanka obligatoryjnego odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu, o której mowa w art. 189f § 1 pkt 2 kpa, gdyż na stronę za to samo zachowanie prawomocną decyzją nie została uprzednio nałożona adm inistracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej, ani też strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe . Prezes UOKiK zwraca uwagę, że naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach stanowi naruszenie o charakterze deliktu administracyjnego, które sankcjonowane jest przez art. 6 tej ustawy , zaś do nałożenia tej kary uprawniony jest wyłącznie organ IH. Uwzględniając właściw ość terytorialną, w stosunku do strony przedmiotowe postępowania mogły być prowadzone wyłącznie przez Zachodniopomorskiego WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Zachodniopomorskiego WIIH nałożyć kary pieniężnej za to samo naruszenie, c o oznacza, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 kpa nie mają zastosowania w omawianym przypadku. Po przeanalizowaniu akt sprawy, Prezes UOKiK stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 189f § 2 kpa, tj. zastosowani e art. 189f § 2 kpa nie spełnieni celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna określona w art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach . Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości co do istnienia przesłanek faktycz nych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona nie spełniła obowiązku nałożonego na nią w art. 4 ust. 1 tej ustawy. Literalna wykładnia ww. przepisów jednoznacznie wskazuje, że warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie n aruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 Kpa (por. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem na ruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszanie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już z aistniało” ). Charakter naruszeń, jakich strona dopuściła się w niniejszej sprawie, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z dnia 25 lipca 2019 r. o sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia o d nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej” ). Jednocześnie należy wskazać, że samo usunięcie naruszenia prawa nie pozwoli na spełnienie celów administracyjnej kary pieniężnej nakładanej na gruncie ustawy o informowaniu o cenach, która pełni nie tylko funkcję dyscyplinująco - represyjną, ale także i prewencyjną, mającą zapewnić wysoki poziom ochrony interesów konsumentów oraz n ie dopuścić do powstania tych samych lub podobnych naruszeń w przyszłości. Podsumowując należy stwierdzić, że w przedstawionym stanie faktycznym, wymierzenie stronie kary pieniężnej, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach , jak również ustalenie jej wysokości , było prawidłowe i zgodne z prawem. Wobec powyższego, zawarty w odwołaniu wniosek strony o zmniejszenie kary , należy uznać za niezasadny, zarówno w świetle ustaleń kontroli, jak i obowiązujących przepisów prawa w zakresie wymierzan ia kary pieniężnej na gruncie ustawy o informowaniu o cenach. Stąd też, postępowanie Zachodniopomorskiego WIIH w tym zakresie należy uznać za prawidłowe, a zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa organ odwoławczy wydaje decyzję , w której utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy. Należy przy tym podkreślić, że utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji jest konsekwencją dokonania przez organ drugiej instancji oceny, że decyzja organu pierwszej instancji była prawidłowa i co do istoty spraw y identyczna, jak decyzja podjęta przez organ drugiej instancji. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzk iego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Szczecinie w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony i Konkurencji i Konsumentów orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja j est ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarż enia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % w artości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Admini stracyjnego w Warszawie. Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535), art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) . Z up . Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/ Otrzymują: 1) (xxxxxx) 2) Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej 3) a/a