DIH-III-33/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 20 marca 2025 r. DIH - 3.707.181.2024.AB DECYZJA DIH - 3. 33 .2025 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 poz. 572), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229) oraz art. 6 us t. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 13 listopa da 2024 r. (nr sprawy: NRU.8361.466.2024), na mocy której wymierzono przedsiębiorcy HORTICO SPÓŁKA AKCYJNA z siedzibą we Wrocławiu, zwanego dalej: „stroną”, „stroną postępowania” lub „spółką”, karę pieniężną w wysokości 3 000 zł (słownie: trzy tysiące złot ych 00/100) z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r., poz. 168 ), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów - utrzymuje w mocy zaskarżon ą decyzję. UZASADNIENIE W dniach 12, 13 i 21 sierpnia 2024 r. inspektorzy reprezentujący Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (dalej: „Opolski WIIH” lub „organ pierwszej instancji”), działając na podstawie upoważnienia NRU.466.2024 z 9 s ierpnia 2024 r. przeprowadzili kontrolę w placówce, w której przedsiębiorca prowadzi działalność gospodarczą. Zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r., poz. 236) – dalej jako „Prawo przedsiębiorców”, 19 lipca 2024 r. skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli (NRU.8361.466.2024), ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli obejmującego kontrolę przestrzegania przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach t owarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) – dalej jako „ustawa o cenach”. Pismo odebrano 25 lipca 2024 r. W toku kontroli sprawdzano m.in. przestrzeganie przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług oraz rozporządzenia Mi nistra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r., poz. 2776), zwanego dalej: „rozporządzeniem w sprawie uwidaczniania cen”. Ogółem kontrolą objęto 725 partii produktów. Sprawdzając prawidł owość uwidaczniania cen i cen jednostkowych zakwestionowano 53 partie ze względu na brak ceny jednostkowej, 6 partii ze względu na nieprawidłowo wyliczoną cenę jednostkową , co narusza art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, a także § 3 oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 Ponadto w toku kontroli sprawdzano, czy w każdym przypadku informowania o obniżonej cenie została uwidoczniona również informacja o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki i sposób jej prezentowania. Do kontroli wytypowano 30 towarów oferowanych do sprzedaży, co do których przedsiębiorca poinformował o obniżce. Ustalono, że towary wyeksponowane były do sprzedaży detalicznej w miejscu ogólnodostępnym dla klientów na półkach i regałach. W bezpośredniej bliskości towarów oferowanych po obniżonych cenach uwidocznione były różnego formatu wywieszki: — wywieszki cenowe formatu A4, A5 w kolorze żółtym - na którym umieszczono informację o treści „PROMOCJA", zawierające m.in. określenie - „cena min. w okresie 30 dni”, przekreśloną cenę - (minimalna cena z 30 dni), cenę brutto, cenę netto, cenę jednostkową; — wywieszki cenowe formatu A5 w kolorze białym - na którym umieszczono informację o treści „PROMOCJA”, zawi erające m.in. określenie - „cena min. w okresie 30 dni”, przekreśloną cenę - (minimalna cena z 30 dni), cenę brutto, cenę netto, cenę jednostkową; — wywieszki cenowe w kolorze żółtym umieszczone w plastikowej kieszonce z obwódką w kolorze czerwonym na któryc h umieszczono informację o treści „PROMOCJA”, zawierające m.in. określenie - „Stara cena”, przekreśloną cenę - (stara cena), cenę brutto, cenę netto, cenę jednostkową; — wywieszki cenowe formatu A4, A5 w kolorze żółtym – na którym umieszczono informację o tr eści „WYPRZEDAŻ’’, zawierające m.in. określenie - „Stara cena”, przekreśloną cenę - (stara cena), cenę brutto, cenę netto, cenę jednostkową. Wszystkie poddane kontroli 30 partii produktów oferowanych w obniżonej cenie zostało zakwestionowanych z uwagi na : — niepełne sformułowanie określające najniższą cenę z okresu 30 dni przed wprowadzeniem obniżki przy 20 towarach - na wywieszkach cenowych zamieszczono informację: „cena min. w okresie 30 dni” - użyte sformułowanie nie wskazuje jednoznacznie, że chodzi o naj niższą cenę z ostatnich 30 dni przed wprowadzeniem obniżki i może budzić wątpliwości, co stanowi naruszenie art. 4 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach; — brak informacji o najniższej cenie towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki przy 10 towarach (użycie określenia „Stara cena”) - co stanowi naruszenie art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach. W dniu 21 września 2024 r. stwierdzono, że w kontrolowanym sklepie zostały podjęte dobrowolne działania naprawcze poprzez zmianę brzmienia kwestionowanego sformułowania informującego o cenie z ostatnich 30 dni przed wprowadzeniem obniżki obok każdej wywieszki cenowej, jak również uz upełniono brakujące ceny jednostkowe. Powyższe zostało udokumentowane w formie wydruków zdjęć, które załączono do akt kontroli. Ustalenia te udokumentowano w protokole kontroli z 21 sierpnia 2024 r. (nr akt kontroli: NRU.8361.466.2024). Na podstawie art. 6 1 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572) – dalej jako: „Kpa”, Opolski WIIH zawiadomieniem z 14 października 2024 r., poinformował przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyj nego na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach z tytułu naruszenia obowiązków określonych w art. 4 ust. 1, art. 4 ust. 1 w zw. z art. 4 ust. 2, a także Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 art. 4 ust. 2 ww. ustawy. Jednocześnie poinformowano na podstawie art. 10 § 1 Kpa, że stronie przysług uje prawo do czynnego udziału w postępowaniu, tj. zapoznania się z aktami sprawy oraz składania wyjaśnień i wniosków dowodowych do czasu zakończenia postępowania, wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Dodatkowo Opol ski WIIH poinformował stronę, że przesłanka, o której mowa w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach, dotycząca wielkości obrotów i przychodu za rok 2023, zostanie oceniona na podstawie informacji dostępnych w Krajowym Rejestrze Sądowym. Opolski WIIH 13 listopada 2 024 r., na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach oraz art. 104 Kpa wydał decyzję nr 141/2024 (nr akt: NRU.8361.466.2024), na mocy której wymierzył przedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 3 000 zł (słownie: trzy tysiące złotych) z tytułu niewykonania ob owiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dalej: „Prezesem UOKiK” albo „organem drugiej instancji”) 20 grudnia 2024 r. otrzymał za pośrednictwem Opolskiego WIIH odwołanie od ww. dec yzji, w którym strona zarzuciła naruszenie przepisu postępowania, tj.: 1) art. 189f § 1 pkt 1 Kpa. poprzez jego błędną wykładnię, a w konsekwencji brak kompleksowej weryfikacji przesłanek odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej, co skutkowało ustaleniem, że w sprawie nie zachodzą przesłanki do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej; ewentualnie 2) art. 6 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach poprzez ich błędna wykładnię i w konsekwencj i przyjęcie, że dotychczasowa działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków przez przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorc ę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków mają wyłącznie zaostrzający wpływ na wymiar kary, podczas gdy mogą one stanowić również o jej złagodzeniu, czego jednak organ nie wziął pod uwagę, a w konsekwencji wymierzył karę niead ekwatną do naruszenia, z pominięciem tych okoliczności; 3) art. 80 Kpa. w zw. z art. 6 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 3 pkt 1 ustawy o cenach poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę materiału dowodowego, a w konsekwencji ustalenie, że waga naruszeń jest istotna, po dczas gdy rozmiar naruszenia dotyczył jedynie 7,91% kontrolowanych towarów, a nadto naruszenia te zostały natychmiast przez skarżącą usunięte, co skutkowało wymierzeniem kary w wysokości nieadekwatnej do wagi, skali, czasu trwania i charakteru naruszenia. Na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa strona wniosła o: 1) uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz orzeczenie przez organ odwoławczy co do istoty sprawy, ewentualnie 2) uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz przekazanie sprawy organowi I instancji do p onownego rozpatrzenia. Ponadto strona wniosła o przeprowadzenie dowodu z zestawienia towarów przeznaczonych do sprzedaży w kontrolowanym sklepie na stwierdzenie faktu ilości towarów oferowanych do sprzedaży w ww. sklepie, udziału towarów, wobec których w trakcie kontroli stwierdzono nieprawidłowe oznaczenie ceny w stosunku do ogólnej liczby towarów przeznaczonych do sprzedaży. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 Pismem z 10 stycznia 20 25 r. Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę o toczącym się postępowaniu administracyjnym w sprawie odwołania od decyzji Opolskiego WIIH oraz o przysługującym mu prawie do zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i mater iałów. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem de cyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ww. ustawy, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Natomiast art. 4 ust. 2 ww. ust awy wskazuje, że w każdym przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru lub usługi obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się również informację o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem o bniżki. Sposób uwidaczniania cen towarów i usług określa wydane na podstawie art. 4 ust. 6 ww. ustawy rozporządzenie Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r., poz. 2776), zwany d alej: „rozporządzeniem Ministra Rozwoju”. W myśl § 3 ust. 1 tego rozporządzenia, cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy, w miejscu ogólnodos tępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. Jednocześnie cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się w szczególności: na wywieszce, która może mieć formę wyświetlacza elektronicznego, w cenniku, w katalogu, na obwolucie, w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu, o czym stanowi § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia. Cena jednostkowa (§ 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju) dotyczy odpowiednio ceny za: a) litr lub metr sześcienny – dla towarów przeznaczonych do sprzedaży we dług objętości, b) kilogram lub tonę – dla towarów przeznaczonych do sprzedaży według masy, c) metr lub metr kwadratowy – dla towarów sprzedawanych według długości lub powierzchni, d) sztukę – dla towarów sprzedawanych na sztuki. Niezrealizowanie obowiązkó w, o których mowa w art. 4 ustawy o cenach powoduje – zgodnie art. 6 ust. 1 ww. ustawy – nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. Przepis ten w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni, nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Ha ndlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy i stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały skorygowane. Dowiedzenie, że podmiot nie wyko nał powyższego obowiązku powoduje konieczność Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze na ruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na prze dsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/23 94 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, z późn. zm.) . W toku postępowania odwoławczego Prezes UOKiK przeprowadził dokładną analizę ustaleń kontroli, w oparciu o które wydano decyzję oraz treści skarżonej decyzji, jak również uwzględnił zarzuty strony zawarte w odwołaniu. Inspektorzy objęli kontrolą 725 par tii produktów, w tym 30 oferowanych po obniżonej cenie, kwestionując 59 partii: 53 z uwagi brak cen jednostkowych i 6 partii z uwagi na nieprawidłowo wyliczoną cenę jednostkową, jak również 30 partii oferowanych po obniżonej cenie z uwagi na brak lub niepe łną informację o najniższej cenie z ostatnich 30 dni przed obniżką. Prezes UOKiK wskazuje, że celem ustawy o informowaniu o cenach jest ochrona interesów konsumentów oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorstwami. Informacja dotycząca ceny oraz ceny jednostkowej towaru jest bardzo istotna i służy właściwemu poinformowaniu o niej nabywcy, a także stwarza identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą. Wymagania zawarte w art. 4 ww. ustawy dotyczą wszelkich towarów oferowanyc h do sprzedaży detalicznej i oprócz ceny za określony produkt, w miejscu sprzedaży powinna być uwidoczniona cena jednostkowa, a więc przeliczenie na odpowiednią jednostkę miary (litr, kilogram, sztuka). Zatem, brak podanych przy towarach cen jednostkowych lub ich nieprawidłowe wyliczenie utrudnia kupującym dokonanie optymalnego i właściwego dla nich wyboru, narusza ich interesy ekonomiczne oraz pozbawia ich prawa do rzetelnej i pełnej informacji o cenie i stanowi naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o informowan iu o cenach a także § 3 oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju. W przypadku poddanych ocenie 30 partii towarów oferowanych do sprzedaży w obniżonych cenach, zakwestionowano wszystkie 30 partii (100 procent skontrolowanych w tym zakresie), z uwagi na: — niepełne sformułowanie określające najniższą cenę z okresu 30 dni przed wprowadzeniem obniżki przy 20 towarach - na wywieszkach cenowych zamieszczono informację: „cena min. w okresie 30 dni” - użyte sformułowanie nie wskazuje jednoznacznie, że chodzi o najniższą cenę z ostatnich 30 dni przed wprowadzeniem obniżki i może budzić wątpliwości, co stanowi naruszenie art. 4 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach; Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 — brak informac ji o najniższej cenie towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki przy 10 towarach (użycie określenia „Stara cena”) - co stanowi naruszenie art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach. Mając na uwadze ujawnione w toku kontroli nieprawidłowości dot. wskazywania najniższej ceny z ostatnich 30 dni przed ogłoszeniem obniżki (których stwierdzenia nie kwestionuje strona w odwołaniu), Prezes UOKiK wskazuje, że zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy o cenach w każdym przypadku informowania o o bniżeniu ceny towaru lub usługi obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się również informację o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Wprowadzenie powyższego przepisu nastąpiło u stawą o zmianie ustawy o prawach konsumenta oraz niektórych innych ustaw z dnia 1 grudnia 2022 r. (Dz. U. z 2022 r. poz. 2581). Zmiana ta była podyktowana koniecznością ochrony konsumenta przed tzw. „rzekomymi obniżkami”. Jak bowiem wynika z Wytycznych dot yczących wykładni i stosowania art. 6a dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. U. UE C 2021 Nr 526 str. 130) „Celem tego co najmniej 30 - dniowego okresu odnie sienia jest uniemożliwienie podmiotom gospodarczym żonglowania cenami i przedstawiania fałszywych obniżek cen, np. podnoszenia ceny na krótki okres, aby następnie ją obniżyć i przedstawić jako (znaczącą) obniżkę ceny, co wprowadza konsumentów w błąd. Wspom niany 30 - dniowy okres na ustalenie „wcześniejszej” ceny odniesienia jest zatem gwarancją, iż cena odniesienia jest prawdziwa, a nie stanowi jedynie narzędzia marketingowego, które ma wywołać wrażenie atrakcyjności obniżki.”. Organ drugiej instancji wskazuj e, że przekazywana konsumentom informacja o cenach, aby była jasna i zrozumiała musi się składać z dwóch elementów – opisu słownego i cen wyrażonych liczbowo (cena obniżona oraz najniższa cena tego towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadz eniem obniżki). Opis słowny powinien w sposób jednoznaczny wskazywać, że jest to najniższa cena z 30 dni przed obniżką, a nie sprzed innego wydarzenia, czy dowolnie wybranych 30 dni w roku, tylko 30 dni przed ogłoszeniem obniżki. Oczywiście ustawa nie okre śliła jakiej treści musi być sformułowanie, ale jego treść musi wskazywać, że podana cena jest to cena, która obowiązywała 30 dni przed ogłoszeniem obniżki. Natomiast treść zamieszczona przez przedsiębiorcę „cena min. w okresie 30 dni” nie wskazuje jakich 30 dni to dotyczy. Ponadto w przypadku 10 oferowanych po obniżonych cenach produktów strona umieściła przekreśloną cenę, którą oznaczyła „stara cena”, natomiast brak było uwidocznionej najniżej ceny z ostatnich 30 dni przed obniżką. Strona naruszyła więc przepisy zawarte w art. 4 ust. 1 i ust. 2 ustawy o cenach, które nakładają na przedsiębiorcę obowiązek przekazania konsumentom informacji o obniżonej cenie oraz informacji o cenie, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki w sposób je dnoznaczny i niebudzący wątpliwości. W kwestionowanych przypadkach tych informacji konsument nie otrzymał lub otrzymał w formie niejasnej i wprowadzającej w błąd. W złożonym odwołaniu strona nie kwestionuje stwierdzonego stanu faktycznego dotyczącego stwie rdzonych nieprawidłowości, stwierdza natomiast naruszenie przepisów prawa w odniesieniu przesłanek do odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej wskazanych w art. 189 § 1 pkt 1 Kpa, jak również oceny niektórych przesłanek wymiaru kary pienię żnej wskazanych w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach z uwzględnieniem przepisów art. 80 Kpa. Strona w pierwszej kolejności w odwołaniu zarzuciła naruszenie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa. poprzez jego błędną wykładnię, a w konsekwencji brak kompleksowej weryfikacji pr zesłanek Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej, co skutkowało ustaleniem, że w sprawie nie zachodzą przesłanki do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej. Strona nie zgadza się z Opolskim WIIH, co do oceny znikomości wagi naruszenia ob owiązków, z której zdaniem strony wynika, że „naruszenie pozbawia konsumentów ich ustawowych praw”. Przedsiębiorca stwierdził, że tak dokonana ocena jest już z zasady nieprawidłowa, albowiem prowadzi do sprzecznego z założeniem art. 189f Kpa wniosku, że a rt. 189f § 1 pkt 1 Kpa nigdy nie znajdzie zastosowania nie tylko w przypadku naruszenia przepisów ustawy o cenach, ale w zasadzie w każdym innym przypadku, niezależnie od faktycznego skutku naruszenia, gdyż naruszenie zawsze będzie w jakimś stopniu negatyw nie oddziaływać na inne dobro chronione prawem. A zatem argumentacja organu w istocie wyklucza możliwość zastosowania tego przepisu w każdym wypadku niezależnie od wagi naruszenia prawa. Strona twierdzi, że gdyby konsumenci nie zostali „pozbawieni wymagany ch ustawowo informacji”, nie istniałyby podstawy wymierzenia kary, a w konsekwencji bezprzedmiotowym byłoby rozważanie odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej. Jednocześnie wskazuje, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „prawidłowa wykła dnia art. 189f § 1 Kpa nie daje podstaw do tego, aby sam charakter przepisów uznać za przeszkodę do uznania "znikomości" naruszenia prawa. Każdy przypadek należy bowiem rozpatrywać indywidualnie, nie tylko przez pryzmat naruszonych przepisów, lecz także z uwzględnieniem postawy podmiotu dopuszczającego się naruszenia prawa, a w szczególności skutków, jakie to konkretne naruszenie prawa wywołało.” (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 31 stycznia 2023 r., sygn. akt II SA/Bd 1030/22). Strona w odwołaniu powołała się na szereg wyroków i wskazała że dokonanie przez organ analizy wyżej wskazanych okoliczności przedmiotowo i po dmiotowo istotnych z perspektywy przesłanek art. 189f § 1 pkt 1 Kpa jest obligatoryjne, a co znajduje uzasadnienie w wyrokach sądów. Jednak zdaniem strony w niniejszej sprawie organ pierwszej instancji poza odniesieniem się do faktu oddziaływania naruszeni a na ustawowe prawa konsumentów nie wypełnił obowiązku rozważenia przesłanek stosowania wobec skarżącej art. 189f § 1 pkt 1 Kpa. Wskazana analiza musi być dokonana w sposób szeroki i powinna odnosić się m.in. do rzeczywistych (a nie potencjalnych) skutków naruszenia i skali naruszeń. W konsekwencji już tylko z tej przyczyny, tj. z uwagi na brak weryfikacji powyższych przesłanek niniejsza decyzja winna zostać uchylona w całości. Ponadto strona w odwołaniu stwierdziła, że jej zdaniem, z uwagi na rozmiar prowa dzonej działalności w ramach kontrolowanego sklepu, liczba nieprawidłowo oznakowanych produktów ma charakter marginalny i ta pewna ilość pomyłek w oznaczaniu produktów wydaje się być nieunikniona przy prowadzeniu sprzedaży na tak dużą skalę. Strona wskazał a, że na 695 ocenianych towarów oferowanych do sprzedaży w zakresie uwidaczniania cen i cen jednostkowych, zakwestionowano jedynie 55 z nich, tj. 7,91% produktów z wybranej próby oraz 0,18% wszystkich towarów przeznaczonych do sprzedaży w danym sklepie (30 tys. indeksów ogółem). Ponadto przedsiębiorca wskazał w odwołaniu, że na terenie skl e pu znajdują się czytniki, a zatem zarówno w odniesieniu do cen regularnych, jak i obniżonych, żaden z klientów nie został na skutek naruszeń wprowadzony w błąd, a niepraw idłowe oznaczenie produktów w istocie jedynie pozornie wpływało na wybory dokonywane przez klientów sklepu. W tym kontekście zdaniem strony skala naruszenia, jak i ich skutki nie były w istocie odczuwalne z punktu widzenia dóbr chronionych przez ustawę o c enach, w szczególności wyłącznie potencjalnie wpływały one na ustawowe prawo konsumentów do uzyskiwania informacji o cenach. Wobec powyższego, gdyby organ dokonał prawidłowego zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 Kpa uznałby, że w niniejszej sprawie zachodzą p rzesłanki do odstąpienia od nałożenia kary grzywny. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 Prezes UOKiK wskazuje, że w toku kontroli prowadzonej przez Opolskiego WIIH sprawdzono prawidłowość wykonywania przez przedsiębiorcę obowiązków, wynikających z przepisów ustawy o cenach w odniesieniu do 7 25 oferowanych do sprzedaży produktów, kwestionując 85 produktów, tj. prawie 12 proc. ocenianych wyrobów. Powyższe działania wykazały brak cen jednostkowych przy 53 produktach oraz w przypadku 6 produktów była uwidoczniona nieprawidłowo wyliczona cena jedn ostkowa. Ponadto dokonując oceny uwidaczniania cen 30 produktów oferowanych po obniżonej cenie, zakwestionowano 100 proc. produktów z uwagi na brak lub podanie niepełnej informacji o najniższej cenie z ostatnich 30 dni przed obniżką. Powyższe ustalenia kon troli wskazują na naruszenie przepisów art. 4 ust. 1, 4 ust. 1 w zw. z 4 ust. 2 oraz 4 ust. 2 ustawy o cenach. Jednocześnie należy wskazać, że n aruszenie powyższych obowiązków nosiło znamiona czynu określonego i sankcjonowanego przez art. 6 ust. 1 tej usta wy, w świetle którego, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje powyższych obowiązków, wojewódzki inspektor IH nakłada na niego karę pieniężną określoną w tym przepisie, tj. wysokości do 20 000 zł . P rzepisy te w sposób niewymagających dodatkowych założeń i wyk ładni nakazują właściwemu organowi IH wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązków przewidzianych ustawowo, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy i stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały skorygowane. Dowied zenie zatem, że określony podmiot nie wykonał powyższych obowiązków powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną, a wskazane przepisy mają charakter obowiązkowy (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2019 r. o syg n. akt VI SA/Wa 805/19). Nałożona na stronę kara pieniężna skarżoną decyzją jest typową karą administracyjną, której zastosowanie jest możliwe w razie zaistnienia stanu niezgodnego z prawem , a odpowiedzialność administracyjna, jaka z tego tytułu powstaje, ma charakter odpowiedzialności obiektywnej i opiera się na zasadzie ryzyka związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą (por. wyrok NSA z dnia 8 października 2010 r. o sygn. akt II OSK 1079/12). Oznacza to, że wystarczającą przesłanką do przypisania t ej odpowiedzialności jest samo stwierdzenie niewykonania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków , bez względu na winę i przyczyny powstania naruszenia. Mając na uwadze charakter odpowiedzialności administracyjnej, okoliczności towarzyszące nar uszeniu prawa , czy też działania naprawcze podjęte w trakcie kontroli i będące jej efektem (zmiana brzmienia kwestionowanego sformułowania informującego o cenie z ostatnich 30 dni przed wprowadzeniem obniżki obok każdej wywieszki cenowej, jak również uzupe łnienie cen jednostkowych), pozostają bez znaczenia dla oceny zasadności jej ukarania, gdyż karę pieniężną wymierza się za samo naruszenie prawa. Takie okoliczności mogą być wzięte pod uwagę dopiero przy ocenie przesłanek, które mają wpływ na wysokość nakł adanej kary pieniężnej lub na możliwość odstąpienia od jej nałożenia. Przechodząc do podniesionego przez stronę zarzutu dotyczącego naruszenia treści art. 189f § 1 Kpa, poprzez jego błędną interpretację i w konsekwencji niezastosowanie, a co za tym idzie nieodstąpienie od wymierzenia kary pieniężnej , Prezes UOKiK stwierdza, iż brak jest podstaw do uznania jego zasadności. P rzepisy art. 189f § 1 Kpa stanowią w pkt 1, że organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjne j kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa . Wynika z nich, że organ jest zobligowany do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu w sytuacji, gd y wskazane w nim przesłanki zostaną spełnione łącznie. Z akt sprawy wynika, że Opolski WIIH rozważył, czy ziściły się przesłanki odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej, o którym mowa w art. 189f Kpa, czemu dał wyraz w treści zaskarżonej decyzji. W ocenie Prezesa UOKiK, organ pierwszej instancji prawidłowo stwierdził, że w niniejszej sprawie strona podjęła dobrowolne działania i uwidoczniła informacje cenowe zgodnie Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 z obowiązującymi przepisami, a więc zaprzestała naruszenia prawa. Ponadto właściwie wskazała, że stwierdzonych nieprawidłowości nie można było uznać za znikome naruszenie prawa, ponieważ w miejscu sprzedaży stwierdzono brak cen jednostkowych, nieprawidłowo przeliczone ceny jednostkowe, a także niepełną informację dotyczącej najn iższej ceny z okresu 30 dni przed obniżką lub brak jej uwidocznienia przy wszystkich ocenianych produktach oferowanych do sprzedaży po obniżonej cenie. Ponadto Prezes UOKiK wskazuje, że wagi naruszenia prawa nie sposób uznać za znikomą, ponieważ zostały na ruszone prawa konsumenta do informacji o cenach zagwarantowanych konsumentom przepisami ustawy o cenach, a które są dobrem chronionym. Warto podkreślić, że w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się pogląd, że, wagę naruszenia (i ewentualną jego znikomość) należy badać z punktu widzenia zagrożenia dla realizacji celu ustawowego, w tym przypadku ochrony konsumentów przed niepełnym, nierzetelnym czy wprowadzającym w błąd informowaniu o cenach towarów i usług. Sam fakt zaistnienia deliktu administrac yjnego sankcjonowanego bezwzględnie karą pieniężną, nie może wykluczać uznania naruszenia prawa za znikome. Ustawodawca nie wyjaśnia przy tym, jakie przypadki naruszenia prawa można uznać za znikome. Natomiast w piśmiennictwie wyróżnia się stopnie naruszen ia prawa: naruszenie kwalifikowane, naruszenie, które nie ma ciężaru kwalifikowanego, ale dla zachowana porządku prawnego jest istotne oraz naruszenie prawa nieistotne. Naruszenie prawa nieistotne to naruszenie prawa, które nie wywołało negatywnych następs tw dla wartości podlegających ochronie, na co również wskazuje strona w odwołaniu. Nieistotne naruszenia prawa wypełniają warunek wskazania jako podstawową przesłankę odstąpienia od nałożenia kary: waga naruszenia prawa jest znikoma. Ocena wagi naruszenia prawa jako znikomej wymaga spełnienia również drugiego warunku: zaprzestania przez stronę naruszenia prawa, a więc przywrócenia przez stronę stanu zgodnego z prawem (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2024, Wydanie 19 – komentarz do art. 189f Kpa; wyrok NSA z dnia 22 lutego 2022 r. o sygn. akt II GSK 9/22 oraz uchwałę NSA z dnia 9 czerwca 2022 r. o sygn. akt III OPS 1/21 i powołane tam orzecznictwo). Prezes UOKiK wskazuje, że organ pierwszej instancji p rzy ocenie naruszenia prawa, jakiego dopuściła się strona, wziął pod uwagę, że kryterium to jest określone przez relacje pomiędzy działaniem lub zaniechaniem przedsiębiorcy, a jego ustawowymi obowiązkami. Dokonując oceny tej przesłanki zasadnie przyjął, że strona nie sprostała obowiązkom, jakie nakłada na nią ustawa o informowaniu o cenach, zaś podstawą do stwierdzenia naruszenia były ustalenia kontroli poczynione w odniesieniu do 8 5 partii towaru oferowanego do sprzedaży, w tym 30 produktów było oferowanyc h po obniżonej cenie, na 725 poddanych kontroli (ok. 12 proc. wszystkich ocenianych). Prezes UOKiK wskazuje, że organy Inspekcji Handlowej podczas prowadzonych kontroli typują określoną liczbę asortymentu towaru oferowanego przez przedsiębiorcę do sprzedaż y, a następnie, na tak przyjętej próbie, sprawdzają sposób uwidocznienia cen i określają zakres naruszenia obowiązujących przepisów przez podmiot zobowiązany do przestrzegania prawa. W toku niniejszej kontroli inspektorzy wytypowali do oceny w zakresie uwi daczniania informacji o cenach 725 partii oferowanych do sprzedaży wyrobów i następnie prawidłowo do tej liczby należy odnieść ilość zakwestionowanych produktów w tym zakresie, co pozwoli na ustalenie skali nieprawidłowości. Stwierdzone nieprawidłowości st anowią o niezrealizowaniu obowiązujących w tym zakresie przepisów, a w konsekwencji świadczą o naruszeniu praw konsumentów, którzy pozbawieni zostali tym samym możliwości porównania cen podobnych towarów. Również w przypadku zbadania większej ilości produk tów, liczba stwierdzonych nieprawidłowości została by odniesiona do ilości faktycznie zbadanej, a nie ilości produktów oferowanych w kontrolowanej placówce. Jednocześnie należy wskazać że inspektorzy reprezentujący Opolskiego WIIH Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 typując do kontroli wyrob y wybierali różne rodzaje wyrobów znajdujące się w ofercie przedsiębiorcy. Dodatkowo Prezes UOKiK wyjaśnia, że podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązujących przepisów prawa i jego respektowania. To na przedsiębiorcy spoczywa m. in. obowiązek dopilnowania, by przy oferowaniu do sprzedaży produktów konsument za każdym razem otrzymywał wyczerpującą, konkretną, rzetelną informację cenową. Podkreślić należy, iż okoliczność ta całkowicie zależy od przedsiębiorcy. Przepisy nie uzależnia ją konieczności stosowania przepisów ustawy o cenach od ilości sprzedawanych produktów w danej placówce, na co powołuje się strona wskazując w odwołaniu na rozmiar prowadzonej działalności gospodarczej oraz twierdząc, że „pewna ilość pomyłek w oznaczaniu p roduktów wydaje się być nieunikniona przy prowadzeniu sprzedaży na tak dużą skalę”. Prezes UOKiK wskazuje, że brak lub nieprawidłowe uwidocznienie cen jednostkowych przy towarach przez kontrolowanego pozbawiło konsumentów możliwości porównania cen tych tow arów z innymi towarami na podstawie prostych kalkulacji, bez konieczności przeprowadzania skomplikowanych działań matematycznych, a tym samym dokonania przez nich właściwego wyboru, z uwzględnieniem ich sytuacji finansowej, potrzeb i upodobań. Konieczność informowania o cenie jednostkowej to przede wszystkim zabezpieczenie interesów konsumentów, którzy mogą nie tylko porównać ceny takich samych lub podobnych produktów w danym sklepie, ale także mogą faktycznie przekonać się, czy podana cena jednostkowa (np. za sztukę) jest niska czy wysoka i podjąć decyzję o zakupie w innym sklepie. Stąd też, oprócz ceny za produkt, w miejscu sprzedaży detalicznej musi być również uwidoczniona cena jednostkowa, a więc przeliczenie na odpowiednią jednostkę miary, a w przypadk u informowania o obniżeniu ceny (co w niniejszym przypadku miało miejsce) obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się również informację o najniższej cenie tego towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Ponadto wprowadze nie przepisów dotyczących obniżek cenowych produktów miało na celu eliminacje fałszywych obniżek i zagwarantowanie konsumentom łatwej oceny rzeczywistej wielkości rabatu i szybszych wyborów rynkowych na podstawie przejrzystych informacji dotyczących cen. N owe regulacje mają zapobiec sztucznym zawyżaniom cen tuż przed ich „obniżką”, tak aby zwiększyć „atrakcyjność” oferty. A zatem bezsprzecznie został naruszony interes konsumenta i jego prawo do rzetelnej informacji o cenach wyrobów. Organ drugiej instancji zwraca uwagę, że to strona przyczyniła się do powstania naruszenia, bo uwidocznienie cen jest działaniem całkowicie zależnym od strony. Strona, jako profesjonalny uczestnik obrotu, funkcjonujący na rynku od 30 czerwca 2008 r. (według danych zawartych w KRS ) miała obowiązek znać i przestrzegać przepisy prawa związane z wykonywaną przez nią działalnością. Przepisy ustawy o informowaniu o cenach są prawem powszechnie obowiązującym i dotyczą każdego przedsiębiorcy dokonującego sprzedaży detalicznej towarów lub świadczącego usługi. Nieznajomość przepisów lub ich niewłaściwa interpretacja nie zwalnia z obowiązku prawidłowego uwidaczniania cen oraz informacji o obniżonej cenie. Strona, w przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru, była zobowiązana do przekazani a konsumentom informacji o obniżonej cenie oraz informacji o najniższej cenie, która obowiązywała w okresie 30 dni przed obniżką, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, tymczasem w toku kontroli ustalono, że w przypadku wszystkich 30 poddanych oce nie partii towaru , wytypowanych do kontroli, obowiązkom tym uchybiła, co stanowiło wystarczającą przesłankę do przypisania jej odpowiedzialności z tego tytułu oraz nałożenia na nią kary pieniężnej. Podobnie ma się sytuacja w kwestii produktów ocenianych w zakresie uwidaczniania i wyliczania cen jednostkowych, gdzie w wyniku podjętych działań zakwestionowano 53 partie produktów Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 z uwagi na brak cen jednostkowych oraz 6 z uwagi na nieprawidłowo wyliczoną cenę jednostkową. Stąd też wagi naruszenia nie można uz nać za znikomą. Dodać należy, że przedmiotowa kontrola została przeprowadzona po skierowaniu do strony zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli , gdzie wskazano m.in. informacje o zakresie przedmiotowym kontroli i planowanym terminie jej przeprowadzenia, a więc strona miała czas i możliwość, aby przygotować się do kontroli i wyeliminować ewentualne naruszenia jeszcze przed jej rozpoczęciem. Tymcza sem, nieprawidłowości stwierdzono i strona przestąpiła do działań korygujących dopiero w efekcie kontroli, tj., jeszcze w toku kontroli podjęła działania i usunęła stwierdzone nieprawidłowości dotyczące informacji o cenie z ostatnich 30 dni przed wprowadze niem obniżki, jak również uzupełniono brakujące ceny jednostkowe. O ile należy uznać pierwsza przesłankę za spełnioną, o tyle nie można uznać wagi naruszenia za znikomą, a zatem nie ma podstaw do zastosowania tego przepisu i do odstąpienia od wymierzenia k ary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 kpa. Nie została spełniona również przesłanka z pkt 2 art. 189f § 1 kpa, ponieważ nie była wydana przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocna decyzja nakładająca na stronę za to samo zachowanie admin istracyjną karę pieniężną, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, czy też prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, a kara ta spełniałaby cele, dla których miałaby być nałożona admin istracyjna kara pieniężna. Nadto należy podkreślić, że naruszenia z ustawy o cenach kwalifikowane są jako czyny o charakterze deliktu administracyjnego, który zagrożone są karą pieniężną określoną w art. 6 ustawy o cenach. Postępowania w tym zakresie mogą być prowadzone wyłącznie przez organy Inspekcji Handlowej, zaś z uwagi na właściwość terytorialną, w stosunku do strony mogły być one prowadzone przez Opolskiego WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Opolskiego WIIH nałożyć kary pienię żnej za to samo naruszenie, co oznacza, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 kpa nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes UOKiK stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały również okoliczności, o których mowa w art. 189f § 2 kpa, tj. zastosowanie art. 189f § 2 kpa nie spełnieni celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna określona w art. 6 ust. 1 ustawy o cenach. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnien ia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona nie dopełniła obowiązków nałożonych na nią w art. 4 ustawy o cenach, bowiem dla 100% skontrolowanych produktów o obniżonej cenie uwidoczniła ceny w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości. Literalna wykładnia ww. przepisu jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na pr zypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należ y usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało”). Charakter naruszeń, jakich dopuściła się strona, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia p rawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z dnia 25.07.2019 r. Sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące pod stawę odpowiedzialności administracyjnej. Jak słusznie podkreślił organ usunięcie naruszenia prawa nie jest tożsame z zaprzestaniem naruszania. Aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki narusze nia.”). Ponieważ informacja o cenie jednostkowej czy najniższej cenie z ostatnich 30 dni przed obniżką dla towarów oferowanych w promocji musi być uwidocznione przez przedsiębiorcę w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości w momencie oferowania danego produktu lub usługi, tak aby konsument na tej podstawie mógł podjąć decyzję o zakupie (tj. uwidocznienie cen ma charakter obowiązku przedumownego) zatem w przedmiotowej sprawie brak jest możliwości zastosowania art. 189f § 2 i 3 kpa. Ponadto przedsiębiorc a w odwołaniu zarzucił naruszenie art. 6 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 3 pkt 2 ustawy o informowaniu o cenach poprzez ich błędna wykładnię i w konsekwencji przyjęcie, że dotychczasowa działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złag odzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków przez przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków mają wyłącznie zaostrzający wpływ na wymiar kary, podczas gdy mogą one stanowić również o jej złagodzeniu, czego jednak organ nie wziął pod uwagę, a w konsekwencji wymierzył karę nieadekwatną do naruszenia, z pominięciem tych okoliczności. Ponadto strona wskazała na naruszenie art. 80 Kpa . w zw. z art. 6 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 3 pkt 1 ustawy o cenach poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę materiału dowodowego, a w konsekwencji ustalenie, że waga naruszeń jest istotna, podczas gdy rozmiar naruszenia dotyczyły jedynie 7,91% kontrolowanych towarów, a nadto naruszenia te zostały natychmiast przez skarżącą usunięte, co skutkowało wymierzeniem kary w wysokości nieadekwatnej do wagi, skali, czasu trwania i charakteru naruszenia. Mając na uwadze ww. argumenty zawarte w odwołaniu, organ drugiej i nstancji przeanalizował kryteria wymiaru kary wskazane w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach, tj. stopień naruszenia obowiązków, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte p rzez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 ustawy o cenach przez przedsiębiorcę oraz uzyskane przez niego korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków, wielkość jego obrotów i przychodu, a także sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjac h są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony kons umentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L z 2017 r. Nr 345, str. 1, ze zm.). Miarkując stopień naruszenia obowiązków, Prezes UOKiK podobnie, jak organ pierwszej wskazuje, że strona jest odpowiedzialna za nieprawidłowości stwierd zone w zakresie uwidaczniania cen jednostkowych przy 59 partiach skontrolowanych towarów tj. brak uwidocznienia cen jednostkowych - przy 53 artykułach i nieprawidłowe przeliczenie cen jednostkowych - przy 6 artykułach, a w przypadku produktów oferowanych w obniżonych cenach za nieprawidłowości stwierdzone przy wszystkich 30 partiach skontrolowanych towarów (100 proc. zbadanych w tym zakresie). Brak informacji o cenach jednostkowych, niewłaściwie wyliczona cena jednostkowa czy brak informacji o najniższej ce nie z 30 dni Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 13 przed obniżką narusza interes konsumentów w zakresie ich prawa do rzetelnej informacji, a dodatkowo stanowi zagrożenie dla interesów majątkowych konsumentów, a tym samym wyklucza możliwość uznania stopnia tego naruszenia za znikomy. Podobnie jak Opolski WIIH, organ drugiej instancji stwierdza charakter naruszenia jest istotny, ponieważ obejmuje zarówno obowiązki związane z uwidacznianiem cen jednostkowych wynikające z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, jak również obowiązki w zakres ie informowania o cenach towarów objętych obniżką wynikające z art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach. Przy prawidłowo uwidocznionych cenach jednostkowych konsument ma możliwość porównania ceny produktu oferowanego w danej jednostce miary z cenami pr oduktów podobnych np. w mniejszych lub większych opakowaniach. Brak rzetelnej informacji w zakresie cen jednostkowych uniemożliwia konsumentom porównanie cen w przeliczeniu za 1 kilogram, 1 litr bądź 1 sztukę towaru, a tym samym dokonanie świadomego, najk orzystniejszego pod względem ekonomicznym wyboru. Prezes UOKiK wskazuje również, że stosowany przez przedsiębiorcę zwrot „cena min. z 30 dni" jest niewystarczający w świetle art. 4 ust. 2 ustawy o cenach. W tym zakresie ustawodawca jasno oznacza 30 - dniowy okres zawarty w dyspozycji tego przepisu, jako konkretny, obowiązujący przed wprowadzeniem obniżki ceny. Nie jest zatem wystarczające w ś wietle obowiązujących przepisów wskazanie 30 - dniowego okresu, bez odniesienia się do konkretnego zdarzenia na przestrzeni czasu, jakim była obniżka cen dokonana przez sprzedawcę. Intencją ustawodawcy było bowiem wprowadzenie obowiązku informacyjnego, które go następstwem jest uzyskanie przez konsumenta pełnej i rzetelnej informacji w zakresie ceny obowiązującej przed obniżką i ceny obniżonej, umożliwiającej ich porównanie.” Organ drugiej instancji wskazuje, że przekazywana konsumentom informacja o cenach, ab y była jasna i zrozumiała musi się składać z dwóch elementów wartości liczbowej i opisu słownego, który powinien w sposób jednoznaczny wskazywać, że jest to najniższa cena z 30 dni przed obniżką, a nie sprzed innego wydarzenia, czy dowolnie wybranych 30 dn i w roku. Prezes UOKiK wskazuje, dodatkowo, że żeby przedsiębiorca jednocześnie sprostał wymaganiom zawartym w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach, niewystarczające jest wskazanie właściwej wartości liczbowej, dot. najniższej ceny z 30 dni obowiązującej prze d ogłoszeniem obniżki, ale niezbędne jest w tym wypadku rzetelne wskazanie co dana cena oznacza. A zatem informacja, że jest to „cena min. z 30 dni”, jest informacją niejasną i wprowadzającą w błąd, gdyż tak naprawdę nie wiadomo o jakie 30 dni chodzi, a z atem prawo konsumenta do pełnej i rzetelnej informacji w tym zakresie zostało naruszone. Ponadto 10 produktów nie posiadało informacji o najniższej cenie z 30 dni przed obniżką, ale zostało oznaczonych informacją „stara cena”. Strona naruszyła więc przepis y zawarte w art. 4 ust. 1 w zw. z ust. 2 i 4 ust. 2 ustawy o cenach, które nakładają na przedsiębiorcę obowiązek przekazania konsumentom informacji o obniżonej cenie oraz informacji o cenie, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości. W kwestionowanych przypadkach informacje te klient otrzymał w formie niejasnej i wprowadzającej w błąd, lub nie otrzymał ich wcale. A zatem należy uznać, podobnie jak organ pierwszej instancji, że charakter i waga naruszenia tych obowiązków były istotne. Warto zwrócić uwagę, że ustawa o informowaniu o cenach implementuje przepisy dyrektywy 98/6/WE. Odnosząc się do celów tej dyrektywy, zmierza ona, zgodnie z brzmieniem jej art. 1 w związku z motywem 6, do leps zego przekazywania informacji konsumentom i ułatwienia porównywania cen sprzedaży produktów oferowanych konsumentom przez przedsiębiorców, tak, aby mogli oni dokonać świadomych wyborów. Motyw 1 tej dyrektywy podkreśla znaczenie przejrzystości funkcjonowani a rynku oraz prawidłowej informacji dla ochrony konsumentów. W motywie 12 tej dyrektywy doprecyzowano, że ma ona na celu Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 14 zapewnienie jednolitej i przejrzystej informacji, z korzyścią dla wszystkich konsumentów na rynku wewnętrznym. Co więcej, z art. 4 ust. 1 tej dyrektywy, odczytywanego w świetle jej motywu 2, wynika, że cena sprzedaży produktów oferowanych konsumentom musi być jednoznaczna, łatwo dostrzegalna i czytelna, tak, aby informacja w tym zakresie była dokładna, przejrzysta i jednoznaczna. Ponadto, motyw 1 dyrektywy Omnibus , która wprowadziła art. 6a do dyrektywy 98/6/WE, wyraźnie odsyła do postanowień art. 38 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. To ostatnie postanowienie, podobnie jak art. 169 Traktatu o Funkcjonowaniu UE, ma na celu zapewnie nie w politykach UE wysokiego poziomu ochrony konsumentów. Ten sam cel został wskazany w motywie 2 dyrektywy 98/6/WE (por. ww. wyrok TSUE z dnia 26 września 2024 r. w sprawie C - 330/23 , a także powołane tam orzecznictwo ). Powyższe założenia prawa UE w sposó b optymalny urzeczywistniają przepisy art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o informowaniu o cenach. Brak uwidocznienia informacji o jednoznacznie skonkretyzowanych cenach narusza powyższe zasady, tzn. ma negatywny wpływ na prawidłowe funkcjonowanie rynku oraz skutkuje podawaniem nieprawidłowych informacji konsumentom, co nie poprawia poziomu ochrony konsumentów, a także ma negatywny wpływ na tworzenie zdrowej konkurencji między przedsiębiorcami i produktami. Stwierdzone naruszenie prawa obniża poziom ochrony konsumentó w, który powinien być wysoki i temu celowi służyć ma przeprowadzona kontrola przedsiębiorcy. Na gruncie niniejszej sprawy, należy przychylić się do stanowiska organu pierwszej instancji, że waga naruszenia prawa nie może zostać uznana za znikomą, ponieważ strona nie realizuje celów, które precyzyjnie zostały określone w dyrektywie 98/6/WE i dyrektywie Omnibus. Prezes UOKiK ponownie wskazuje, że organy Inspekcji Handlowej podczas prowadzonych kontroli typują określoną liczbę asortymentu towaru oferowanego pr zez przedsiębiorcę do sprzedaży, a następnie, na tak przyjętej próbie, sprawdzają sposób uwidocznienia cen i określają zakres naruszenia obowiązujących przepisów przez podmiot zobowiązany do przestrzegania prawa. A zatem oceniając skalę naruszenia, organ d rugiej instancji uwzględnił fakt, że inspektorzy reprezentujący Opolskiego WIIH wytypowali do oceny w zakresie uwidaczniania cen 725 partii oferowanych do sprzedaży wyrobów i następnie do tej liczby odniósł ilość 85 zakwestionowanych produktów. Stwierdzone nieprawidłowości stanowią o niezrealizowaniu obowiązujących w tym zakresie przepisów, a w konsekwencji świadczą o naruszeniu praw konsumentów, którzy pozbawieni zostali tym samym możliwości porównania cen podobnych towarów, czy rzetelnej informacji o ceni e produktów oferowanych po obniżonej cenie. I tak też było w tym przypadku, gdzie inspektorzy wytypowali do kontroli określoną liczbę produktów (a nie całość asortymentu) i do tej właśnie liczby skontrolowanych odnieśli liczbę wyrobów zakwestionowanych, co pozwoliło na ustalenie skali nieprawidłowości. Również w przypadku zbadania większej ilości produktów, liczba stwierdzonych nieprawidłowości została by odniesiona do ilości faktycznie zbadanej, a nie ilości produktów oferowanych w kontrolowanej placówce. Natomiast oceniając czas trwania naruszenia obowiązków, należy wskazać, że nieprawidłowości zostały stwierdzone w toku prowadzonej kontroli, i jeszcze w toku kontroli usunięte. Nastąpiło to jednak dopiero w wyniku przeprowadzenia kontroli, a nie przed jej rozpoczęciem, mimo że przedsiębiorca znał zakres przedmiotowy zbliżającej się kontroli. Oceniając dotychczasową działalność przedsiębiorcy, Opolski WIIH uznał, że przebieg dotychczasowej działalności strony nie stanowi okoliczności zaostrzającej, gdyż jes t to pierwszy stwierdzony przypadek niewykonania przez stronę obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 ustawy o informowaniu o cenach, a przedsiębiorca dobrowolne działania naprawcze w czasie kontroli. Niemniej jednak Prezes UOKiK zwraca uwagę również, Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 15 że działania przedsiębiorcy zostały podjęte dopiero w efekcie kontroli. Ponadto przedsiębiorca prowadząc wieloletnią działalność, powinien dobrze znać przepisy prawa i je stosować. W tym miejscu należy również uwzględnić okoliczność, że kontrola została p oprzedzona skierowaniem do strony zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli, zawierającego m.in. informację o zakresie przedmiotowym kontroli oraz ustawowym terminie jej przeprowadzenia. Przedsiębiorca mając świadomość zbliżającej się kontroli nie dochow ał należytej staranności, w celu zapewnienia, aby wszystkie produkty oznaczone były cenami jednostkowymi, a produkty oferowane po obniżonej cenie miały uwidocznioną informację o najniższej cenie z ostatnich 30 dni przed obniżką, dopiero w wyniku przeprowad zenia kontroli zaprzestał naruszania prawa. Natomiast co do uzyskanych przez przedsiębiorcę korzyści majątkowych lub strat w związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, wskazać należy, iż w powyższym zakresie brak jest informacji. Organ pierwszej instancji oceniając wielkość obrotów i przychodu wskazał, że stanowią one przesłankę określającą pozycję przedsiębiorcy na rynku i pozwala na dostosowanie wymiaru kary do jego możliwości, przyczyniając się do osiągnięcia funkcji prewencyjne j zastosowanej sankcji. Opolski WIIH analizując przesłankę dotyczącą wielkości obrotów i przychodu ocenił na podstawie dokumentów i informacji dotyczących rozliczeń finansowych strony udostępnionych w Krajowym Rejestrze Sądowym. Analizując przedmiotową prz esłankę należy stwierdzić, iż wysokość przychodu wskazuje, iż kara w wysokości wymierzonej prze z organ I instancji nie stanowi zagrożenia dla bytu przedsiębiorcy, a jednocześnie jest na tyle dolegliwa, że spełnia funkcję represyjną. Przesłanka dotycząca sa nkcji nałożonych na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach trans granicznych nie znajduje zastosowania, ponieważ kontrola przeprowadzona przez Inspekcję Handlową nie jest kontrolą przeprowadzoną w sprawach transgranicznych, tj. działalności gospodarczej o transgranicznym charakterze prowadzonej przez przedsiębiorcę. W ocenie Prezesa UOKiK wymierzona stronie kara w wysokości 3 000 zł jest właściwa do spełnienia celów dyrektywy Parlamentu Europejskie go i Rady (UE) 2019/2161 z dnia 27 listopada 2019 r. zmieniająca dyrektywę Rady 93/13/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 98/6/WE, 2005/29/WE oraz 2011/83/UE w odniesieniu do lepszego egzekwowania i unowocześnienia unijnych przepisów dotyczącyc h ochrony konsumenta (Dz. Urz. UE. L Nr 328, str. 7), dalej jako: „dyrektywa Omnibus” oraz ustawy o cenach i proporcjonalna do rozmiaru stwierdzonych nieprawidłowości. Ponadto zauważa, że zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o cenach kara za niedopełnienie obowi ązków, o których mowa w art. 4 ustawy wynosi do 20 000 zł. Podsumowując Prezes UOKiK podkreśla, że niezrealizowanie obowiązków wskazanych w ustawie o cenach zgodnie z jej art. 6 ust. 1, powoduje nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. Przepis t en nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy. Dowiedzenie, że podmiot nie wykonał powyższego o bowiązku powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Kara pieniężna powinna także odpowiadać wymogom wskazanym przez prawodawcę unijnego, który w art. 8 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 98/6/WE z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. U. L z 1998 r. Nr 80) nakazuje, że musi być ona skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca (porównaj w tym zakresie wyrok NSA z 23 maja 2012 r., II GSK 684/11, czy wyrok NSA z 19 grudnia 2012 r., II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 16 Żeby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełnia ć funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary opatrzone odpowiednimi informacjami cenowymi, jak również kara powinna być możliwie najmniej uciążliwa. Po przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym, Prezes UOKiK uzna je, iż Opolski WIIH wydał decyzję zgodną z obowiązującym stanem prawnym przy uwzględnieniu ustawowych wytycznych wymiaru sankcji wskazanych w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach oraz wspomnianych wymogów ujętych w celach regulacji. Nałożona kara pieniężna w wyso kości 3 000 zł, nie została wymierzona w maksymalnej wysokości, lecz w kwocie stanowiącej 15% maksymalnej kwoty, tj. 20 000 zł przewidzianej ustawowo. Wymierzona kara spełni jednak w sposób właściwy funkcje dyscyplinujące i represyjne, a także prewencyjne tak aby nie dochodziło do naruszania prawa w przyszłości i jest adekwatnym środkiem reakcji administracyjno - prawnej na ujawnione naruszenie prawa. Biorąc powyższe pod uwagę wniosek strony o uchylenia decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy ewentualnie uch ylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organu, jest niezasadny. Jednocześnie Prezes UOKiK odrzuca wniosek strony o przeprowadzenie dowodu zestawienia towarów przeznaczonych do sprzedaży w sklepie na stwierdzenie faktu ilości towarów oferowanych do sprzedaży w kontrolowanym sklepie, udziału towarów wobec których w trakcie kontroli stwierdzono nieprawidłowe oznaczenie ceny w stosunku do ogólnej liczby towarów do sprzedaży, gdyż wyżej wskazana okoliczność nie ma wpływu na rozstrzygnięci e niniejszego postępowania. Prezes UOKiK wskazuje, że ilości towarów oferowanych do sprzedaży, nie uwzględnia żadna z przesłanek wymiaru kary, a zatem nie ma wpływu na jej wysokość. Natomiast sposób ustalania skali nieprawidłowości został przedstawiony i w yjaśniony powyżej w decyzji. A zatem wniosek strony jest niezasadny. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewó dzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Opolu w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony i Konkurencji i Konsumentów orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jes t ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarż enia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 17 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % w artości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Admini stracyjnego w Warszawie. Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535), art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) . Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/ Otrzymują: 1) (xxxxxxxxx) 2) Opolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej 3) a/a