DIH-III-20/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 20 marca 2025 r. D IH - 3. 707.14 .2025.AWS „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” DECYZJA DIH - 3. 34. 2025 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572) w związku z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji (113/2024) Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Insp ekcji Handlowej z dnia 20 grudnia 2024 r. (nr akt kontroli: WN.8361.360.2024), na mocy której przedsiębiorcy LEWIATAN MARKET Sp. z o. o. z siedzibą w Krakowie, (zwanemu dalej: „stroną”, „stroną postępowania” lub „przedsiębiorcą”), wymierzono karę pieniężną w wysokości 10 000 zł (słownie: dziesięć tysięcy złotych), z tytułu niewykonania obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ww. ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług oraz naruszenia wymagań określonych w § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776), w zw. z art. 4 ust. 6 ustawy o informowaniu o cenach - Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZA SADNIENIE W dniach 15 października i 8 listopada 2024 r. inspektorzy reprezentujący Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (zwanego dalej: „Małopolskim WIIH” lub „organem pierwszej instancji”), na podstawie upoważnienia (WN.8361.360.202 4) z dnia 14 października 2024 r., przeprowadzili czynności kontrolne w sklepie w miejscowości [xxxxxxxx] nal eżącym do ww. przedsiębiorcy. Uprzednio, zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236, ze zm.) (zwanej dalej: „Prawem przedsiębiorców”), w dniu 16 września 2024 r., skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia (WN.8361.360.2024) ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli, obejmującego m. in. kontrolę przestrzegania prze pisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), (zwanej dalej: „ustawą o informowaniu o cenach”). Ww. zawiadomienie doręczono stronie w dniu 18 września 2024 r. Czynności kontrolne przeprowadzone zost ały w obecności pracownika kontrolowanego przedsiębiorcy oraz osoby upoważnionej do reprezentowania kontrolowanego podmiotu . Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 Ponadto, pismem z dnia 17 października 2024 r. poinformowano przedsiębiorcę o prowadzonej przez organ kontroli. Do niniejszego pi sma dołączono Upoważnienie do przeprowadzenia kontroli wraz Pouczeniem o prawach i obowiązkach przedsiębiorcy - w związku z nieobecnością osoby upoważnionej do reprezentowania przedsiębiorcy w pierwszym dniu kontroli. W toku kontroli inspektorzy reprezen tujący Małopolskiego WIIH ocenili prawidłowość uwidaczniania informacji o cenach, w odniesieniu do wymagań wskazanej wyżej ustawy o informowaniu o cenach oraz rozporządzenia wykonawczego do tej ustawy, tj. rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dn ia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776), (zwanego dalej: „rozporządzeniem w sprawie uwidaczniania cen”). W tym celu inspektorzy dokonali sprawdzenia prawidłowości uwidaczniania cen w odniesieniu do 427 rodzajów losowo wybranych artykułów (w tym 385 oferowanych do sprzedaży w opakowaniach oraz 42 sprzedawanych na wagę). Należy dodać, że oceniane towary oferowano do sprzedaży w formie samoobsługowej. W wyniku powyższego, zastrzeżenia wniesiono względem 79 rodzajów towarów, z uwagi na nieuwidocznienie w miejscu sprzedaży: 1) cen i cen jednostkowych – w odniesieniu do 52 rodzajów produktów; 2) cen sprzedaży – dla 27 rodzajów artykułów. Powyższe stanowi naruszenia postanowień zawartych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach a także wymagań określonych w § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, w związku z art. 4 ust. 6 ustawy o informowaniu o cenach . Jak wskazują akta sprawy, w dniu 15 października 2024 r. (tj. w pierwszym dniu kontroli) br akujące ceny oraz ceny jednostkowe zostały przez przedsiębiorcę uzupełnione. Szczegółowe ustalenia oraz wykaz produktów zakwestionowanych udokumentowano aktach sprawy, w tym w szczególności w protokole kontroli (nr akt kontroli: WN.8361.360.2024) oraz zał ącznikach 1 - 2 do tego protokołu. Ww. protokół został podpisany i odebrany przez osobę upoważnioną do reprezentowania przedsiębiorcy w dniu 8 listopada 2024 r. Kontrolowany przedsiębiorca nie zgłaszał uwag do protokołu w przewidzianym ustawowo terminie. W p iśmie z dnia 27 listopada 2024 r., Małopolski WIIH, działając m. in. na podstawie art. 61 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), (zwanej dalej jako: „kpa”), poinformował stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego z tytułu naruszenia obowiązków wynikających z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach oraz określonych w § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, w związku z art. 4 ust. 6 ustawy o informowaniu o cenach, tj. nieuwidocznienia cen oraz cen jednostkowych dla 52 produktów w opakowaniach oraz cen sprzedaży dla 27 artykułów. W piśmie tym, strona została pouczona także o przysługującym jej prawie, a wynikającym z art. 10 § 1 kpa, do czynnego udziału w pos tępowaniu, w tym do składania wyjaśnień i wniosków dowodowych, przeglądania akt sprawy i sporządzania z nich notatek, odpisów – w terminie 7 dni od otrzymania pisma. Jednocześnie, Małopolski WIIH wskazał stronie, że przy ocenie przesłanki – wielkość obrot ów i przychodu przedsiębiorcy zostaną uwzględnione dane finansowe opublikowane na portalu Ministerstwa Sprawiedliwości (Krajowy Rejestr Sądowy – Przeglądarka dokumentów finansowych) zawarte w Informacji dodatkowej do sprawozdania finansowego za rok 2023. W w. zawiadomienie strona odebrała w dniu 29 listopada 2024 r. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 Jak wynika z akt sprawy, strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa i nie wypowiadała się w sprawie. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, Małopolski WIIH decyzją (113/2024) z dnia 20 grudnia 2024 r. (nr akt kontroli: WN.8361.360.2024) nałożył na ww. przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 10 000 zł (słownie: dziesięć tysięcy złotych), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, z uwagi na uchybienie obowiązko m wskazanym w art. 4 ust. 1 ww. ustawy oraz § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, w związku z art. 4 ust. 6 ww. ustawy o informowaniu o cenach, które polegały na nieuwidocznieniu cen jednostkowych w odniesieniu do 52 asortymentów produktów oraz nieuwidocznieniu cen dla 27 towarów oferowanych w sklepie należącym do kontrolowanego przedsiębiorcy. Niniejsza decyzja została doręczona stronie w dniu 30 grudnia 2024 r. W dniu 21 stycznia 2025 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zw any dalej: „Prezesem UOKiK” lub „organem drugiej instancji”) otrzymał, za pośrednictwem Małopolskiego WIIH odwołanie strony od ww. decyzji wraz z aktami sprawy. W piśmie tym (opatrzonym datą 8 stycznia 2025 r. , nadanym w placówce operatora pocztowego Poczt y Polskiej w tymże dniu) strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej wysokości nałożonej kary lub ewentualne nałożenie niższej kary pieniężnej aniżeli nałożona. Strona podniosła, że skoro organ uznał, że nie zachodzą przesłanki do od stąpienia od kary pieniężnej w oparciu o art. 189f § 1 pkt 1 kpa, to jej zdaniem organ powinien zastosować art. 189f § 2 kpa, zwłaszcza że w przedmiotowej sprawie nie jest konieczne wyznaczenie terminu stronie, celem uzyskania dowodów na usunięcie naruszen ia prawa. U uzasadnieniu decyzji stwierdzono bowiem, że naruszenia usunięto już w pierwszym dniu kontroli, co zostało potwierdzone odpowiednim wpisem w protokole kontroli. Zatem organ posiadał wiedzę o usunięciu naruszenia przez stronę. Zdaniem strony odst ąpienie od nałożenia kary pieniężnej i zastosowanie pouczenia w pełni pozwoli na spełnienie celów, dla których została nałożona kara. Strona dodała również, że zgodnie z art. 6 ust. 3 pkt 1 ustawy o informowaniu o cenach, przy ustalaniu wysokości kary uwzg lędnia się m. in. czas trwania naruszenia obowiązków, przy czym w jej przypadku naruszenie obowiązków było krótkie (od 14 do 15 października 2024 r.) i zostało niezwłocznie usunięte już w pierwszym dniu kontroli. Pismem z dnia 28 stycznia 2025 r. Prezes UO KiK poinformował przedsiębiorcę o toczącym się postępowaniu administracyjnym oraz o przysługującym mu prawie do zapoznania się z aktami sprawy oraz prawie do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona pismo – zawiadomienie o wszczęciu p ostępowania odebrała w dniu 3 lutego 2025 r., lecz nie skorzystała z przysługującego jej uprawnienia i nie wypowiadała się w sprawie. Prezes U rzędu O chrony K onkurencji i K onsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji, organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia i w związku Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 z powyższym w ramach nadzoru, jest uprawniony do przeprowadzenia niniejszego postępowania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach przedsiębiorca ma obowiązek w miejscu sprzedaży detalicznej i świ adczenia usług uwidocznić cenę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi, w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Jak wskazuje ustawodawca w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o informowaniu o cenach – cena to wartość wyrażo na w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest zobowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę. Z kolei pod pojęciem ceny jednostkowej towaru lub usługi należy rozumieć cenę ustaloną za jednostkę określonego towaru lub określonej usługi, których ilość lub liczba są wyrażone w jednostkach miar w rozumieniu przepisów o miarach (art. 3 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy). Ponadto, sposób uwidaczniania cen towarów lub usług regulują przepisy rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen , będącego rozporządzeniem wykonawczym do ww. ustawy. Zgodnie z § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen – cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się przy danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy ce na, cena jednostkowa lub informacja o obniżonej cenie, w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. Cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się w szczególności: 1) na wywieszce, która może mieć formę wyświetlacza e lektronicznego; 2) w cenniku; 3) w katalogu; 4) na obwolucie; 5) w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu. Przepis § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen stanowi, że cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za: 1) litr lub metr sześcienny – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według objętości; 2) kilogram lub tonę – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według masy; 3) metr – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według długości; 4) metr kwadratowy – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według powierzchni; 5) sztukę – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży na sztuki. Natomiast, w szczególnych przypadkach uzasadnionych rodzajem, przeznaczeniem lub zwyczajowo oferowaną ilością towarów przy uwidacznianiu cen jednostkowych dopuszcza się stosowanie dziesiętnych wielokrotności i podwielokrotności legalnych jednostek miar innych niż określone w ust. 1 (§ 4 ust. 2 ww. rozporządzenia). Z kolei, w przypadku towaru pakowanego oznaczonego liczbą sztuk dopuszcza się stosowanie przeliczenia na cenę jednostkow ą za sztukę lub za dziesiętną wielokrotność liczby sztuk (§ 4 ust. 2 ww. rozporządzenia). Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, administracyjnej karze pieniężnej podlega ten, kto nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5. Wysokość administracyjnej kary pieniężnej w tym przypadku, zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, wynosi do 20 000 zł. Przepis ten w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni, nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Hand lowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy i stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały wyeliminowane. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakr esie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L z 2017 r. Nr 345, str. 1, ze zm.). Niniejsze postępowanie administracyjne prowadzone jest w związku z odwołaniem wniesionym przez przedsiębiorcę od decyzji ( 113/2024) M ałopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Krakowie z dnia 20 grudnia 2024 r. (nr akt kontroli: WN.8361. 360 .2024), na mocy której na ww. przedsiębiorcę, nałożono administracyjną karę pieniężną, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowa niu o cenach, w wysokości 10 000 zł (słownie: dziesięć tysięcy złotych) z tytułu naruszenia obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ww. ustawy oraz § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, w związku z art. 4 ust. 6 ww. ustawy . W toku postępowa nia odwoławczego Prezes UOKiK przeprowadził dokładną analizę ustaleń kontroli w oparciu, o które wydano decyzję, jak również uwzględnił zarzuty strony zawarte w odwołaniu. Organ drugiej instancji wskazuje, iż nie ma wątpliwości, że strona naruszyła przepis y dotyczące informowania o cenach, co skutkowało nałożeniem przez Małopolskiego WIIH administracyjnej kary pieniężnej. Jednocześnie Prezes UOKiK stwierdza, że postępowanie administracyjne Małopolski WIIH przeprowadził w sposób prawidłowy, zapewniając stron ie realizację wszystki ch uprawnień wynikających z przepisów prawa, zastosował i wyjaśnił przepisy prawa materialnego oraz administracyjnego mające zastosowanie w niniejszej sprawie, przeanalizował i uwzględnił wszystkie kryteria wymiaru kary, jak również z badał czy w niniejszej sprawie znajdzie zastosowanie instytucja odstąpienia od wymierzenia kary w trybie art. 189f kpa. Tym samym Prezes UOKiK uznał, że działania organu pierwszej instancji były zgodne z prawem, a decyzja została wydana w sposób prawidłowy . Prezes UOKiK uznał, że Małopolski WIIH uwzględnił i prawidłowo ocenił wszystkie wynikające z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach przesłanki, czemu dał wyraz w treści wydanej decyzji. W zakresie przesłanki pierwszej, tj. stopnia naruszenia obowiązków , Prezes UOKiK stwierdza, że słusznym jest stanowisko organu pierwszej instancji, który uznał, że przedsiębiorca nie przekazując konsumentom informacji o cenach i cenach jednostkowych naruszył przepisy dotyczące uwidaczniania cen, albowiem brak c en, cen jednostkowych Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 uniemożliwiał kupującym porównanie cen towarów z cenami towarów podobnych, a przez to utrudnił dokonanie optymalnego i właściwego dla nich wyboru danego towaru, naruszając ich interesy ekonomiczne oraz prawo do uzyskania rzetelnej inf ormacji o cenie i cenie jednostkowej. Prezes UOKiK zauważa również, że charakter i waga naruszenia ustawowych obowiązków były znaczące, albowiem w przypadku 52 rodzajów towarów stwierdzono brak zarówno cen , jak i cen jednostkowych, a w przypadku 27 z nich brak było cen sprzedaży, co oznacza, że łącznie 79 towarów nie posiadało istotnych, podstawowych informacji służących klientom sklepu, konsumentom do zapoznania się ofertą sklepu. Wskazane powyżej nieprawidłowości ujawniono w skali jednej placówki stacjona rnej, w której towary były oferowane do sprzedaży w formie samoobsługowej, przy czym nieprawidłowości te stanowiły około 18,5% towarów ogółem zbadanych pod kątem prawidłowości stosowania oznaczeń cenowych. Oceniając niniejszą przesłankę organ przyjął, że c zas trwania naruszenia rozpoczął się 14 października 2024 r. (w dniu poprzedzającym kontrolę) , a zakończył się w dniu rozpoczęcia kontroli, tj. 15 października 2024 r., w którym strona usunęła nieprawidłowości. Powyższe organ ustalił na podstawie pisemnego oświadczenia osoby upoważnionej do reprezentowania kontrolowanego przedsiębiorcy (stanowiącego Zał. 2 do protokołu kontroli z dnia 8 listopada 2024 r.), które włączono do akt sprawy. Wymierzając przedsiębiorcy karę organ pierwszej instancji wziął również pod uwagę kryterium jakim jest dotychczasowa działalność podmiotu , w tym podjęte przez stronę działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez teg o przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tychże obowiązków. Prezes UOKiK zauważył przy tym, że Małopolski WIIH dotychczas już 5 razy stwierdzał naruszenie przez stronę art. 4 ustawy o informo waniu o cenach, tzn. w czasie kontroli przeprowadzonych w dniach: ➢ 4 i 18 stycznia 2019 r. (sprawa WD.8361.2.2019) – w której wykazano nieuwidocznienie 21 cen oraz uwidocznienie ceny 1 towaru w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości; w związku z tym, decyzją 58/2019 z 12 marca 2019 r. nałożono na ww. przedsiębiorcę karę administracyjną w wysokości 1 000 zł; ➢ 2 sierpnia i 20 września 2019 r. (sprawa WŻ.8361.157.2019) – w której wykazano brak 12 cen sprzedaży oraz brak 11 cen jednostkowych; decyzją 220/20 19 z 18 listopada 2019 r. i nałożono karę administracyjną w wysokości 1 200 zł; ➢ 11 i 20 grudnia 2019 r. (sprawa WŻ.8361.229.2019) – w której wykazano niezgodność cen dla 2 towarów; decyzją 29/2020 z 21 lutego 2020 r. odstąpiono od nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 kpa; ➢ 25 maja i 15 czerwca 2020 r. (sprawa WN.8361.83.2020) – w której wykazano nieuwidocznienie: cen dla 4 partii towarów, cen oraz cen jednostkowych dla 19 partii towarów w opakowaniach, cen jednostkowych dla 32 partii to warów, a także uwidocznienie ceny 1 towaru w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości; decyzją 106/2020 z 23 lipca 2020 r. nałożono na ww. przedsiębiorcę karę administracyjną w wysokości 2 500 zł; ➢ 23 stycznia i 2 lutego 2023 r. (sprawa WN.8361.6.2023) – w której stwierdzono nieuwidocznienie cen i cen jednostkowych dla 32 rodzajów artykułów w opakowaniach; decyzją 23/2023 z 19 kwietnia 2023 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 5 000 zł. Organ drugiej instancji oceniając niniejszą przesłankę uwzględnił również długi okres funkcjonowania spółki na rynku, tzn. od 26.07.20 0 1 r. (zgodnie z wpisem dokonanym w Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 KRS), który należy uznać za wystarczający, aby strona mogła zapoznać się z obowiązującymi przepisami i należycie je respektować. Strona będąc doświadczo nym podmiotem gospodarczym (o ugruntowanej pozycji na rynku) powinna posiadać co najmniej dobrą wiedzę z zakresu uwidaczniania cen i cen jednostkowych oraz powinna wyciągnąć odpowiednie wnioski z poprzednich kontroli, by uniknąć podobnych nieprawidłowości w przyszłości. Tymczasem, ostatnia kontrola przeprowadzona w dniu 15 października i 8 listopada 2024 r. (któr ej ustalenia są przedmiotem niniejszego post ę powania ) dowiodła, że przedsiębiorca uchybił wymaganych przepisom, zresztą nie po raz pierwszy, co stanowi okoliczność obciążającą stronę . Analizując powyższe kryterium Prezes UOKiK stwierdził ponadto, że na uwzględnienie zasługuje pozytywna postawa strony wobec wyeliminowania nieprawidłowości już w toku kontroli (co stanowi okoliczność łagodzącą, mającą znaczenie przy miarkowaniu wysokości wymierzonej kary) oraz fakt, że nie uzyskała ona korzyści majątkowych lub strat w związku z naruszeniem obowiązków. Ponadto należy zwrócić uwagę, że strona była zawiadomiona o zamiarze wszczęcia kontroli wraz z podaniem zakresu przedmiotowego kontroli a mimo to nie podjęła działań sprawdzających przestrzegania przepisów przed kontrolą , ale dopiero w trakcie kontroli – działania usuwające stwierdzone nieprawidłowości przez organ kontroli. Odnosząc się natomiast do trzeciej przesłanki - wysokość obrotów i przychodu – Prezes UOKiK stwierdza, że przy jej ocenie wzięto pod uwagę dane finansowe, opublikowane na portalu Ministerstwa (K rajowy Rejestr Sądowy – Przeglądarka dokumentów finansowych) zawarte w Informacji dodatkowej do sprawozdania finansowego za rok 2023. Analizując przedmiotową przesłankę należy stwierdzić, iż wysokość przychodu wskazuje, iż kara w wysokości wymierzonej prze z organ I instancji nie stanowi zagrożenia dla bytu przedsiębiorcy, a jednocześnie jest na tyle dolegliwa, że spełnia funkcję represyjną. Natomiast co do czwartej przesłanki, tj. sankcji nałożonych na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwac h członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, Małopolski WIIH uznał, że niniejsza przesłanka nie znajduje zastosowania, ponieważ kontrola, w toku której stwierdzono omawianą nieprawidłowość nie miała charakteru transgranicznego. Mając na w zględzie powyższe, po ponownym przeanalizowaniu zgromadzonego materiału dowodowego, organ odwoławczy uznał odwołanie strony za bezzasadne. W opinii Prezesa UOKiK, wymierzona stronie przez Małopolskiego WIIH kara została ustalona w sposób prawidłowy, w opar ciu o przesłanki zawarte w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach i znajdowała potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Wykazane w toku kontroli nieprawidłowości polegające na braku cen i/lub jednostkowych z pewnością nie mogą naruszać pra w konsumentów. W ocenie Prezesa UOKiK, organ pierwszej instancji słusznie uznał, iż strona dopuściła się naruszenia wymagań prawnych w zakresie informowania konsumentów o cenach towarów w stopniu uzasadniającym wymierzenie kary pieniężnej. S trona postępowania wnosząc swoje odwołanie nie kwestionowała ustaleń kontroli poczynionych przez organ pierwszej instancji, lecz zawnioskowała o uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej wysokości nałożonej kary (i zastosowania pouczenia) lub ewentualnej złagodzenie (zmniejszenie) kary . Strona uważa, że skoro organ uznał, że nie zachodzą przesłanki do odstąpienia od kary pieniężnej w oparciu o art. 189f § 1 pkt 1 kpa, to jej zdaniem organ powinien zastosować art. 189f § 2 kpa, zwłaszcza że w przedmiotowej sprawie nie jest konieczne wyznaczenie terminu stronie, celem uzyskania dowodów na Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 usunięcie naruszenia prawa. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono bowiem, że naruszenia usunięto niezwłocznie po ich ujawnieniu, już w pierwszym dniu kontroli, co zostało potw ierdzone odpowiednim wpisem w protokole kontroli. Wydając przedmiotową decyzję Małopolski WIIH posiadał zatem wiedzę o usunięciu naruszenia przez stronę, gdyż jeszcze w trakcie kontroli zostały usunięte niewłaściwe oznakowania na etykietach cenowych. Stron a oświadczyła ponadto, że odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej i zastosowanie pouczenia w pełni pozwoli na spełnienie celów, dla których została nałożona kara. Nałożona kara pieniężna, w założeniu organu, ma zapewnić osiągnięcie celu jakim jest „zwięks zenie poziomu ochrony interesów ekonomicznych konsumentów”. Z uzasadnienia decyzji wynika, że cel jakim jest „zwiększenie poziomu ochrony interesów ekonomicznych konsumentów” został osiągnięty już przed wydaniem decyzji (niewłaściwe oznakowania na etykieta ch cenowych zostały zastąpione oznakowaniami, które chronią interesy ekonomiczne konsumentów), to w związku z tym nałożenie kary pieniężnej nie jest konieczne, aby osiągnąć cel, dla którego kara została nałożona. Strona zaznaczyła również, że zgodnie z art . 6 ust. 3 pkt 1 ustawy o informowaniu o cenach, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia m. in. czas trwania naruszenia obowiązków. Z treści decyzji wynika, że naruszenie obowiązków było krótkie, gdyż trwało jedyn ie od 14 do 15 października 2024 r. i zostało niezwłocznie usunięte po ujawnieniu, już w pierwszym dniu kontroli. Odnosząc się do powyższego, Prezes UOKiK stwierdza, że przedstawiona przez stronę argumentacja nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż podejmowane przez przedsiębiorcę inicjatywy naprawcze czy zaprzestanie naruszenia przepisów nie zwalniają przedsiębiorcy z odpowiedzialności za niedopełnienie obowiązków stwierdzonych w chwili kontroli. Okoliczność naruszenia prawa została ewidentnie udowodniona stronie. Wskazać przy tym trzeba, że sam fakt usunięcia naruszenia czy krótki czas trwania naruszenia nie jest równoznaczny z koniecznością odstąpienia od wymierzenia kary przez organ postępowania administracyjnego. Zna jduje to potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 sierpnia 2022 r., sygnatura akt II GSK 541/19, w którym Sąd stwierdził: „ Nie budzi jednak wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, że wyeksponowana przez skarżącą kasacyjnie spółk ę okoliczność usunięcia stwierdzonych w toku kontroli uchybień (w zakresie informacji o cenach towarów), nie mogła stanowić podstawy umorzenia postępowania w przedmiocie kary pieniężnej za niezrealizowanie obowiązku określonego w art. 4 ustawy o informowan iu o cenach towarów i usług, któremu strona skarżąca kasacyjnie niewątpliwie uchybiła. Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 4 ust. 1 tej ustawy, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 tej ustawy, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakład a na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 złotych. Niewywiązanie się z powyższego obowiązku wypełnia znamiona deliktu administracyjnego, za którego popełnienie ustawodawca przewidział stosowną karę administracyjną. W świetle przepisó w cyt. ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług, nałożenie takiej kary jest obligatoryjne, co oznacza, że organ nie może odstąpić od ukarania przedsiębiorcy, pomimo usunięcia naruszenia konkretnego obowiązku.” Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 Podkreślić należy również, że w przedmio towej sprawie kluczowe znaczenie mają ustalenia poczynione przez Małopolskiego WIIH, a te dowodzą jednoznacznie, iż w pierwszym dniu rozpoczęcia kontroli w sklepie, w którym strona prowadziła działalność gospodarczą, zastrzeżenia w zakresie braku cen oraz cen jednostkowych wniesiono względem 52 skontrolowanych produktów, a dodatkowo przy 27 produktach stwierdzono brak jakichkolwiek cen sprzedaży. Dokumentacja zebrana w toku kontroli organu pierwszej instancji, jak również przedstawiony w niej stan faktyczny w sposób ewidentny wskazują na naruszenie przepisów o cenach, tj. art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach oraz § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, w związku z art. 4 ust. 6 ww. ustawy. W związku z powyższym, konsekwencją powyższego stanu rzeczy było wydanie przez uprawniony organ (w tym wypadku Małopolskiego WIIH), decyzji administracyjnej wymierzającej karę pieniężną w związku z popełnionym deliktem administracyjnym. Należy przypomnieć, że obowiązkiem przedsiębiorcy jest dbałość o respektowanie przepisów prawa, natomiast w przypadku stwierdzonych nieprawidłowości należało je usunąć i przywrócić do stanu zgodnego z prawem, gdyż to przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za powstałe uchybienia. D ziałania naprawcze poczynione przez str onę polegające na uzupełnieniu brakujących informacji o cenach , cenach jednostkowych były działaniami następczymi , podjętymi przez stronę w wyniku kontroli organu. Organ drugiej instancji pragnie zaznaczyć, że sprawnie przeprowadzone przez stronę działania korygujące, zostały dostrzeżone przez organ (jako okoliczność łagodząca) i wzięte pod uwagę przy ocenie kryterium miarkowania wysokości kary – przy ocenie przesłan ek określonych w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach i znajdują swoje odzwierciedlenie w wysokości wymierzonej sankcji pieniężnej. Organ drugiej instancji dokonując ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie uznał, że okoliczność podjęcia działań kor ygujących, nawet jeśli stanowią przejaw dobrej woli, nie może zniwelować negatywnej oceny naruszenia prawa, które bezsprzecznie zaistniało w czasie i zostało dowiedzione stronie. Oceniając przypadek strony Prezes UOKiK pragnie zauważyć, że strona zupełnie nie zauważa, że dowiedzione jej naruszenie nie jest jej pierwszym naruszeniem i zdaje się nie wyciągać wniosków z poprzednich kontroli ( co zostało omówione przy ocenie przesłanek z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach), w przypadku których doszło do naruszenia przepisów dot. uwidaczniania cen. Kontrola przeprowadzona u przedsiębiorcy w dniu 15 października 2024 r. wykazała (po raz kolejny) nieprawidłowości , pomimo, że był on zawczasu poinformowany o zbliżającej się kontroli. Powyższe świadczy na ni ekorzyść przedsiębiorcy. Organ drugiej instancji wyjaśnia, że art. 6 ustawy o informowaniu o cenach statuuje odpowiedzialność administracyjną podmiotów, wobec których stwierdzono naruszenie wymagań określonych w art. 4 tej ustawy. Regulacja ta ma na celu w yeliminowanie nieprawidłowości w zakresie informowania konsumentów o cenach towarów i usług. Odpowiedzialność wynikająca z ww. przepisu ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą popełnienia naruszenia. Obiektywny charakter odpowiedzialności administracyj nej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2010 r., sygn. II OSK 1079/12). Oznacza to, że przesłanką tej odpowiedzialności jest stwierdzenie nieprzestrzegania przez określony podmiot nałożonych pra wem obowiązków. Wobec powyższego, organ po stwierdzeniu naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach, może jedynie wydać decyzję administracyjną, na podstawie której nakłada karę pieniężną w przewidzianej w tej ustawie wysoko ści. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 W ocenie Prezesa UOKiK w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 2 kpa, w myśl którego w przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających: 1) usunięcie naruszenia prawa lub 2) powiadomienie właściwych podmiotów o stwie rdzonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia. Należy mieć na względzie, że zastosowanie regulacji art. 189f § 2 kpa odbywa się na zasadzie uznania administracyjnego ( i ma charakter fakultatywny). Znaczy to, że organ swobodnie ( a nie dowolnie; w granicach obowiązującego prawa) ocenia możliwość skorzystania z niej. W przedmiotowej sprawie stwierdzone naruszenie ustawy o informowaniu o cenach wywarło skutki wobec klientów oraz potencjalnych klientów sklepu (zostali pozbawieni dostępu do przysługujących im informacji o cenach i/lub cenach jednostkowych , które im przysługiwały ). Z tego też względu organ uznał, że podjęcie przez przedsiębiorcę działań naprawczych (przeprowadzonych w rezultacie, po kontroli organu) nie pozwoli na spełnienie c elów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Zastosowanie tej regulacji byłoby w tym świetle niecelowe. Również samo stwierdzenie strony, która zdaje się wskazywać, jak w niniejszej sprawie powinien postąpić organ czy wręcz nawet niejako przesądzać o zasadności zastosowania instytucji zawartej w art. 189f § 2 kpa , nie oznacza jeszcze jej automatycznego zastosowania, uwzględnienia przez organ. Na granice dopuszczalności odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej na tej podstawie wskaz ał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 10 maja 2023 r. (sygnatura: I OSK 957/22) wskazując m. in., że: (… ) w celu odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 2 i 3 kpa niewystarczające jest ustalenie, że podmiot, na który kara miała zostać nałożona, usunął naruszenie prawa lub powiadomił właściwe podmioty o stwierdzonym naruszeniu prawa, co może nastąpić w ramach postępowania w przedmiocie przywróce nia stanu zgodnego z prawem. Przepis art. 189f § 2 KPA wymaga bowiem wprost ustalenia przez organ nakładający karę, że odstąpienie od jej nałożenia pozwoli na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona. Dopiero stwierdzenie tej okoliczności umożliw ia organowi skierowanie do strony postępowania postanowienia, w którym wyznaczy stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających usunięcie naruszenia prawa lub powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa. Zastosowanie art. 1 89f § 2 k.p.a. zostało pozostawione uznaniu organu (…) (podkreślenia Prezesa UOKiK) . Organ w granicach przyznanego mu uznania uprawniony jest do wydania postanowienia z art. 189f § 2 bądź niewydania takiego postanowienia i nałożenia administracyjnej kary p ieniężnej na zasadach ogólnych .”. Prezes UOKiK wskazuje dalej, że podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązujących przepisów prawa i jego przestrzegania. To na przedsiębiorcy, który prowadzi sprzedaż towarów w danej placówce, spo czywa m. in. obowiązek dopilnowania, by przed udostępnieniem do sprzedaży produktu, konsument za każdym razem otrzymywał jednoznaczną, rzetelną oraz wyczerpującą informację nie tylko o cenie, lecz również o cenie jednostkowej. Podkreślić należy, iż okolicz ność ta zależy od przedsiębiorcy. Nadrzędnym celem ustawy o informowaniu o cenach jest bowiem ochrona interesów Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 konsumentów oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorstwami. Rzetelna, niebudząca zastrzeżeń informacja o cenie czy też cenie jednostkowej nabywanego towaru jest bardzo istotna i służy właściwemu poinformowaniu o niej nabywcy, a także stwarza identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalności gospodarczą. Należy mieć na względzie również motyw 6 preambuły Dyrektywy nr 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. Urz. UE L z 1998 r. Nr 80 s. 27), który jasno wskazuje, że obowiązek podawania cen sprzedaży oraz ce ny jednostkowej przyczynia się znacząco do lepszego przekazywania informacji konsumentom, jako że najłatwiejszym i zarazem najlepszym sposobem jest umożliwienie konsumentom dokonania oceny i porównania cen produktów w sposób optymalny i tym samym dokonania świadomego wyboru na podstawie prostych porównań. Organ drugiej instancji stwierdza następnie, że wymierzana stronie kara pieniężna powinna odpowiadać wymogom wskazanym przez prawodawcę unijnego, który w art. 8 dyrektywy 98/6 WE stanowi, że musi być ona s kuteczna, proporcjonalna i odstraszająca (por. w tym zakresie wyrok NSA z 23 maja 2012 r., II GSK 684/11, czy wyrok NSA z 19 grudnia 2012, II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Aby kara była odstraszaj ąca jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowośc i w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary właściwie opatrzone odpowiednimi informacjami na temat ich cen oraz cen jednostkowych. Prezes UOKiK uważa również , że ze względu na stwierdzone u ww. przedsiębiorcy poważne naruszenie obowiązku uwidaczniania cen, które nota bene nie jest pierwszym tego rodzaju naruszeniem, skorzystanie z instytucji odstąpienia od nałożenia k ary miałoby charakter demoralizujący względem innych przedsiębiorców oraz nie zrealizowałoby wymogów określonych w art. 8 przywołanej wyżej unijnej dyrektywy . Zgodnie z tym przepisem kary muszą być skuteczne, proporcjonalne a zarazem odstraszające (zniechę cające przedsiębiorców do ewentualnych kolejnych naruszeń w przyszłości). Należy podkreślić, że dotychczas nałożone na stronę kary nie były odstraszające, gdyż po raz kolejny organy kontroli stwierdziły nieprawidłowości w zakresie uwidaczniania cen i cen j ednostkowych przez przedsiębiorcę. P o przeanalizowaniu w sposób kompleksowy przedmiotowej sprawy organ drugiej instancji doszedł do wniosku, iż nałożona na przedsiębiorcę kara pieniężna w wysokości 10 000 zł (słownie: dziesięć tysięcy złotych) jest adekwatna do naruszenia, gdyż stanowi połowę maksymalnego przewidzianego wymiaru kary. Nie jest to z pewnością kara zbyt dolegli wa, zważywszy na wielkość obrotów i przychodu strony. Wymierzona w tej wysokości kara spełni w sposób właściwy funkcje dyscyplinujące i represyjne, a także prewencyjne tak, aby nie dochodziło do naruszania prawa w przyszłości i będzie adekwatnym środkiem r eakcji administracyjno - prawnej na ujawnione naruszenie prawa. W dalszej kolejności Prezes UOKiK stwierdza, że nietrafiona jest argumentacja strony o tym, że cel jakim jest „zwiększenie poziomu ochrony interesów ekonomicznych konsumentów” został osiągnięty już przed wydaniem decyzji t zn . wówczas, gdy strona uzupełniła oznaczenia cenowe i w związku z tym nałożenie kary nie jest konieczne, a dodatkowo Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 odstąpienie od nałożenia kary i zastosowanie pouczenia w pełni pozwoli na spełnienie celów, dla których zosta ła nałożona kara. W żaden sposób nie można przyjąć za słuszne wnioskowanie strony, zgodnie z którym wystarczającym będzie samo usunięcie naruszenia, by uniknąć odpowiedzialności z tego tytułu. Mając na względzie treść oraz uregulowania powszechnie obowiązującego prawa, jak również zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, który w sposób ewidentny wskazuj e, że doszło do naruszenia prawa u przedsiębiorcy w toku przeprowadzonej kontroli (co niejednokrotnie wskazywano w niniejszej decyzji) , za które przedsiębiorca z całą pewnością ponosi odpowiedzialność i konsekwencje w postaci sankcji o charakterze pieniężn ym - zastosowanie samego pouczenia, na które wskazuje strona, nie spełni celów, dla których nakładana jest kara i nie będzie wystarczającym środkiem mobilizującym stronę do unikania podobnych naruszeń w przyszłości. Wręcz przeciwnie, zbyt łagodny środek w postaci pouczenia może wręcz wywoływać u strony przeświadczenie, że skoro uniknęła odpowiedzialności to może w przyszłości bagatelizować obowiązujące w tym zakresie przepisy. Prezes UOKiK analizując przypadek strony wziął pod uwagę normę prawną zawartą w art. 189f kpa, tj. instytucję odstąpienia od wymierzenia kary. Jednakowoż po przeanalizowaniu niniejszej sprawy Prezes UOKiK, podobnie jak organ pierwszej instancji, nie znajduje podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary w trybie art. 189f § 1 pkt 1 kpa. Przepis art. 189f § 1 pkt 1 kpa statuuje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ mógł odstąpić od nałożenia na przedsiębiorcę kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znacz enie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez przedsiębiorcę. Okoliczność naruszenia prawa jest w przedmiotowej sprawie bezsporna. Prezes UOKiK uważa, że brak cen i cen jednostkowych pozbawił konsumentów prawa do uzyskania należytej i pełnej informacji o oferowanych produktach, które im niewątpliwie przysługiwały. Po wyższe godzi w sposób oczywisty w prawo konsumenta do informacji, uniemożliwiając mu porównywanie cen towarów znajdujących się w obrocie handlowym. Należy mieć na względzie również, że organ drugiej instancji oceniając aspekt związany ze znikomością narus zenia bierze pod uwagę nie tylko skalę naruszenia, w tym ilość, rodzaj stwierdzonych nieprawidłowości, lecz również skutki naruszenia w odniesieniu do potencjalnych uczestników rynku, jakimi są konsumenci. W niniejszym przypadku konsumenci, klienci sklepu zostali pozbawieni informacji o cenach i cenach jednostkowych w odniesieniu do około 18,5% skontrolowanych towarów. Naruszono w tym przypadku prawo konsumenta do dostępu przysługujących mu informacji, a tym samym realna ochrona konsumenta została w tej ma terii zachwiana. W realiach rozpatrywanej sprawy, nie sposób uznać, by waga naruszenia prawa była znikoma. Wobec powyższego, uznać należy, że część pierwsza przesłanki pierwszej nie została spełniona. Wyartykułować należy przy tym, iż cena usługi lub towar u należy do istotnych elementów wpływających bezpośrednio na podjęcie decyzji związanych z zakupem towaru czy usługi , natomiast cena jednostkowa jest podstawowym kryterium obiektywnej informacji o wartości towaru wyrażonej w jednostkach pieniężnych, szczeg ólnie w kontekście porównania jej z takimi wartościami innych towarów – podobnych pod względem przeznaczenia, ale o odmiennych cechach np. co do marki, producenta, ilości, wzornictwa, itp. Konieczność informowania o cenie jednostkowej to przede wszystkim z abezpieczenie , ochrona interesów konsumentów, którzy mogą nie tylko porównywać ceny takich samych bądź podobnych Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 13 produktów w obrębie tej samej bądź różnych placówek w sposób nieskrępowany, ale również mogą przekonać się czy podana cena jednostkowa określon ego rodzaju produktu jest dla nich odpowiednia. Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 kwietnia 2019 r. w sprawie sygn. VI SA/Wa 2345/18. W uzasadnieniu przedmiotowego wyroku Sąd wskazał: „Stw ierdzić zatem należy, że zgromadzony w toku postępowania materiał dowodowy jednoznacznie potwierdza, iż kwestionowane podczas kontroli towary w sklepie należącym do Skarżącej nie były towarami sprzedawanymi na sztuki, gdyż miały do nich zastosowanie określ one jednostki miar (w szczególności miary objętości), w związku z czym obowiązkiem Przedsiębiorcy było należyte uwidocznienie cen stosownie do treści cytowanych powyżej przepisów dotyczących informowania o cenach towarów i usług. W tym zakresie Sąd nie dop atrzył się nieprawidłowości w stanowisku orzekających w sprawie organów obu instancji. Organy obu instancji słusznie przyjęły w uzasadnieniu spornych decyzji, że niedopełnienie obowiązku uwidaczniania cen jednostkowych przez stronę skarżącą utrudniło porów nanie konsumentom cen towarów podobnego rodzaju, ale o innej masie/objętości netto.”. Za spełnioną natomiast można uznać przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszenia, gdyż strona poinformowała o uzupełnieniu brakujących cen oraz cen jednostkowych jeszcze w toku trwającej kontroli. Jednakowoż wskazać trzeba, że przesłanki (znikoma waga naruszenia oraz zaprzestanie naruszenia) muszą być spełnione łącznie, aby organ mógł odstąpić od wymierzenia kary. Natomiast w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do zasto sowania tego przepisu i odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 kpa, albowiem nie spełniono warunku kumulatywności ww. przesłanek. Należy zauważyć, że prezentowane powyżej stanowisko znajduje potwierdzenie chociażby w wyroku Wojewó dzkiego Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 2 grudnia 2021 r., sygn. III SA/Gd 160/21, w którym Sąd stwierdził: „by można było odstąpić w trybie art. 189f k.p.a. od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu, waga narusz enia musi być znikoma, a strona musiałaby zaprzestać naruszenia prawa, zaś obie te przesłanki muszą zostać spełnione łącznie”. Ponadto, w niniejszej sprawie brak jest podstaw do zastosowania 189f § 1 pkt 2 kpa, ponieważ inny organ nie mógł nałożyć na stro nę na terenie podlegającym właściwości Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej kar pieniężnych za to samo zachowanie. Prezes UOKiK zwraca uwagę, że naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach stanowi naruszenie o charakterze deli ktu administracyjnego, które zagrożone jest karą pieniężną określoną w art. 6 tej ustawy , zaś do nałożenia tej kary uprawniony jest wyłącznie wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Uwzględniając właściwość terytorialną, w stosunku do strony postępowania w takim zakresie mogły być prowadzone wyłącznie przez Małopolskiego WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Małopolskiego WIIH nałożyć kary pieniężnej na stronę za to samo narusz enie, w związku z czym należy przyjąć, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 kpa nie mają zastosowania w omawianym przypadku. W niniejszym przypadku brak jest również podstaw do zastosowania art. 189f § 2 i 3 kpa, tzn. fakultatywnego odstąpienia od wymierzenia k ary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu. Literalna wykładnia ww. przepisu jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez roz szerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 Kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 14 red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszan ie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało”). Charakter naruszeń, jakich dopuściła się Strona, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z dnia 25.07.2019 r. Sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego p rzez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej. Jak słusznie podkreślił organ usunięcie naruszenia prawa nie jest tożsame z zaprzestaniem naruszania. Aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lec z należy usunąć skutki naruszenia.”). W przedmiotowej sprawie Prezes UOKiK nie widzi możliwości zastosowania art. 189f § 2 i 3 kpa, czyli usunięcia skutków naruszenia prawa, ponieważ zarówno ceny jak i ceny jednostkowe towarów muszą być uwidocznione przed dokonaniem zakupu, tak by na tej podstawie konsument mógł podjąć w pełni racjonalną decyzję, dostosowaną do własnych potrzeb, uwarunkowań i możliwości ekonomicznych. Uwidocznienie cen, cen jednostkowych towarów ma bowiem charakter obowiązku przedumownego. Nie można uznać za spełniony powyższy warunek, jeżeli informacje o cenach sprzedaży w przypadku 27 rodzajów artykułów oraz informacje o cenach jednostkowych w odniesieniu do 52 rodzajów produktów nie były udostępnione dla konsumentów w momencie oferowania tychże towarów do sprzedaży, jak to miało miejsce w przedmiotowej sprawie. Przedsiębiorca wprawdzie zaprzestał naruszenia (co znajduje potwierdzenie w aktach sprawy), jednakże nie usunął tym samym skutków naruszenia prawa, albowiem stwierdzone w dniu kont roli nieprawidłowości pozbawiły pewną grupę konsumentów prawa do informacji o cenach i cenach jednostkowych, uniemożliwiając im dokonywanie, w sposób swobodny, porównań cenowych pomiędzy poszczególnymi produktami. Jednocześnie należy stwierdzić, że w prze dstawionym stanie faktycznym, wymierzenie stronie kary pieniężnej, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, jak również ustalenie jej wysokości, było prawidłowe i zgodne z prawem. Wobec powyższego, zawarty w odwołaniu wniosek strony po stępowania o uchylenie decyzji (w części dotyczącej wysokości nałożonej kary pieniężnej), nie zasługuje na uwzględnienie. Dlatego też, postępowanie organu pierwszej instancji w tym zakresie należy uznać za prawidłowe, a zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Niezależnie od powyższego, uwzględniając postulat strony w zakresie obniżenia kary, wskazać należy, iż w myśl art. 67a § 1 ustawy dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111), który zgodnie z odesłaniem wskazanym w art. 8 usta wy o informowaniu o cenach, znajdzie zastosowanie w niniejszym przypadku, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, na wniosek strony w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem strony lub interesem publicznym, może: 1) odroczyć termin płatności kary lub roz łożyć jej zapłatę na raty; 2) odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetki określone w decyzji; Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 15 3) umorzyć w całości lub w części zaległości, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Mając na uwadze powyższe, organ d rugiej instancji wyjaśnia, że kwestia ewentualnego obniżenia kary pieniężnej na które wskazuje strona, może zostać uwzględniona dopiero po uprawomocnieniu się niniejszej decyzji, po ewentualnym zastosowaniu ulg w opłacaniu należności publicznoprawnej, jaką jest kara pieniężna. Organ drugiej instancji nie ma podstaw do obniżenia czy odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej przedsiębiorcy, jeżeli stan faktyczny wprost uzasadnia nałożenie kary w określonym przez Małopolski WIIH wymiarze. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Krakowie w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysoko ści należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Woj ewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowo - administracyjnego. Wniosek t en jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dn ia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ) . Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 16 wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535), art. 8 ust. 1 z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. poz. 2023 r. poz. 168). Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/ Otrzymują: 1. [xxxxxxxx xxxxxx xxx xxxxxxx xxx xxxxxxxxx xxx xxxxxx xxxxxx] 2. Małopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Krakowie