DIH-III-31/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 14 marca 2025 r. DIH - 3.707.165.2024 .MB „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” DECYZJA DIH - 3. 31 .202 5 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 202 4 poz. 572 ) , art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 202 5 r. poz. 229 ) oraz art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) , po przeprowadzeniu postęp owania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 8 października 2024 r. nakładającej na przedsiębiorcę Maxi Zoo Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie, karę pieniężną w wysokości 3 000 zł (słownie: trzy tysiące złotych) z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) w związku z § 3 ust. 1 i 2 oraz § 4 ust. 1 pkt 1, 2 i 5 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776) z uwagi na nieprawidłowości stwierdzone przy towarach oferowanych do sprzedaży w cenach regularnych oraz cenac h obniżonych , Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. UZASADNIENIE W dniach 5 i 30 kwietnia 2024 r. inspektorzy reprezentujący Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (dalej: „ Lubuski WIIH” lub „organ pierwszej instancji”), działając na podstawie upoważnienia BP - 47/2024 z 5 kwietnia 202 4 r. przeprowadzili kontrolę w sklepie, należącym do przedsiębiorcy. Zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U . z 2024 r., poz. 236) – dalej jako „Prawo przedsiębiorców”, 19 marca 202 4 r. skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli ( BP .836 1 . 57 .202 4 ), ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli obejmującego kontrolę przestrzegania pr zepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) – dalej jako „ustawa o cenach”. Pismo odebrano 2 5 marca 202 4 r. W toku kontroli inspektorzy reprezentujący Lubuskiego WIIH ocenili prawidłowość uwidacz niania informacji o cenach, w odniesieniu do wymagań ustawy o cenach oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776), zwanego dalej: „rozporządzeniem w sprawie uwidaczniania cen”. Do kontroli wytypowano 1 50 produktów , kwestionując łącznie 5 5 produkt ów z uwagi na: - brak ceny przy 3 produktach , Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 - brak ceny i ceny jednostkowej przy 5 produktach , - b rak ceny jednostkowej przy 38 produktach , - nieprawidłowo wyliczoną cenę jednostkową dla 1 prod uktu , - nieprawidłową jednostkę miary, do której odnosi się cena przy 6 produktach (produkty sprzedawane na sztuki) , - niezgodność ceny uwidocznionej na etykiecie cenowej przy produkcie z zakodowaną w kasie fiskalnej dla 2 produktów. Ww. nieprawidłowości stanowią naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o cenach, w związku z § 3 ust. 1 i 2 oraz § 4 ust. 1 pkt 1, 2 i 5 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen . Ponadto inspektorzy sprawdzili prawidłowość uwidaczniania informacji cenowych dla produktów oferowanych w obniżonych cenach. D o kontroli wytypowano 10 produktów oznakowan ych wyróżniający mi się zielony mi i czerwony mi wywieszka mi . Na wywieszkach zielonych uwidoczniono hasło TANIEJ Z APLIKACJĄ ", % obniżki (powiększoną czcionką na czarnym tle) oraz trzy ceny: cenę po obniżce obowiązującą z kuponem w aplikacji (wytłuszczoną powiększoną czcionką), najniższą cenę w ciągu 30 dni przed obniżką, najniższą cenę w ciągu 30 dni przed obniżką z rabatem Friends taniej o 5%, a także cenę jednostkową i czas obowiązywania pr omocji . N a wywieszkach czerwonych uwidoczniono hasło: AKCJA SPECJALNA", czas obowiązywania promocji, a także : - cztery ceny: najniższą cenę z 30 dni przed obniżką z rabatem Friends, cenę po obniżce (wytłuszczoną powiększoną czcionką), najniższą cenę z 30 dni przed obniżką oraz cenę jednostkową , - ceny: cenę za drugą szt. przy zakupie 2 szt., cenę po obniżce za 2 szt. (wytłuszczoną powiększoną czcionką) oraz najniższą cenę z 30 dni przed obniżką z rabatem Friends. Stwierdzono, że na czerwonych wywieszkach cenowych do prezentacji cen oznaczonych zwrotami najniższa cena z 30 dni przed obniżką" oraz najniższa cena z 30 dni przed obniżką z rabatem Friends" zastosowano czcionkę o znacznie mniejszym rozmiarze niż czcionka ceny obowiązującej po obniżce, przez co c ena, która obowiązywała przed wprowadzeniem obniżki jest nieczytelna dla konsumenta. Dodatkowo n a podstawie przedłożonych d okumentów stwierdzono, że przedsiębiorca nieprawidłowo ustalił najniższą cenę towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprow adzeniem obniżki dla 2 produktów . Powyższe stanowi naruszenie art. 4 ust. 2 ustawy o cenach . Ustalenia te udokumentowano w protokole kontroli z 30 kwietnia 202 4 r. (nr akt kontroli: BP .8361. 57 .202 4 ) . Pismem z 19 czerwca 2024 r przedsiębiorca przekazał uwag i do ww. protokołu . Pomimo prawidłowego pouczenia strona wniosła uwagi do protokołu kontroli po terminie przewidzianym w art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 202 5 r. poz. 229 ) , dalej jako: „ustawa o Inspekcji H and lowej ” (pismo Lubuskiego WIIH z 3 lipca 2024 r.). 26 czerwca 2024 r. na podstawie art. 6 1 § 1 i 4 kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Lubuski WIIH zawiadomieniem z 9 września 2024 r., zawiadomił przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu p ostępowania administracyjnego, w celu wydania na podstawie art. 32 ustawy o Inspekcji Handlowej zarządzenia pokontrolnego w sprawie usunięcia nieprawidłowości cenowych w miejscu sprzedaży detalicznej. Jednocześnie Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 poinformowano zgodnie z art. 10 § 1, że st rona ma możliwość wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. W nawiązaniu do powyższego strona w p i śmie z 3 lipca 2024 r. wypowiedziała się co do zebranych dowodów i materiałów , odnosząc się do poszczególnych punktów zawartych w protokole kontroli. Strona poinformowała o usunięciu wszystkich nieprawidłowości dotyczących uwidocznienia cen i cen jednostkowych produktów . Przedstawiła swoje stanowisko co do zarzutu uwidocznienia nieczytelną cz cionką najniższej ceny z 30 dn i przed wprowadzeniem obniżki. W ocenie strony informacje te były widoczne dla konsumentów , a mniejsza czcionka danych o najniższej cenie produktu z 30 dni przed obniżką w stosunku do wszystkich innych informacji na etykiecie nie stanowi o jej nieczytelności. Ponadto odnośnie dwóch produktów , dla których zarzucono nieprawidłowe ustalenie najniższej ceny z 30 dni przed obniżką strona wskazała, że według niej ww . cena zosta ła ustalona prawidłowo i przedstawiła sposób jej wyliczenia. 25 lipca 2024 r Lubuski WIIH na podstawie art. 32 i art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 poz. 572), dalej jako: „ kpa ”, zarządz ił usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości przez przedsiębiorcę poprzez uwidocznienie w miejscu sprzedaży detalicznej ceny na półce zgodnej z ceną zakodowaną w kasie fiskalnej przy 2 partiach produktów oraz na podstawie art. 105 § 1 kpa w związku z art. 32 ustawy o Inspekcji Handlowej umarz ył postępowanie administracyjne ze względu na jego bezprzedmiotowość w części dot. nieprawidłowości polegających na: a) braku uwidocznienia ceny przy 3 partiach produktów, b) bra ku uwidocznienia ceny i ceny jednostkowej przy 5 partiach produktów, c) brak uwidocznienia ceny jednostkowej przy 38 partiach produktów, d) uwidocznieniu nieprawidłowo wyliczonej cenie jednostkowej przy 1 partii produktu, e) uwidocznieniu nieprawidłowej jednostki miary, do której odnosi się cena przy 6 partiach produktów, f) braku informacji o najniższej cenie towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki (czytelna czcionka) przy 7 partiach produktów (oferowanych po obniżonych cenach), g) niepra widłowo ustalonej najniższej cenie towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki przy 2 partiach (oferowanych po obniżonych cenach) , gdyż przedsiębiorca usunął stwierdzone w toku kontroli ww. nieprawidłowości . Ww. decyzja została odebrana przez stronę 8 sierpnia 2024 r. Pismem z 12 sierpnia strona poinformowała o usunięciu nieprawidłowości , tj. uzgodnieni u ceny na półce z ceną zakodowaną w kasie fiskalnej dla dwóch produktów wskazanych w decyzji Lubuskiego WIIH z 25 lipca 2024 r. Na podstawie art. 61 § 1 i 4 kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej , Lubuski WIIH zawiadomieniem z 9 września 202 4 r., zawiadomił przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego, w sprawie nałożenia w drodze decyzji, kary pieniężnej na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach z uwagi na niewykonanie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 i 2 ww. ustawy. Jednocześnie poinformowano zgodnie z art. 10 § 1, że stron a ma możliwość wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Ponadto Lubuski WIIH wniósł o sporządzenie i przekazanie informacji o wielkości obrotów i przychodu (tj. za zakończony rok obrotowy). Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 Pismem z 30 września 2024 r. strona przekazała informację o wielkości obrotów oraz prze dstawiła swoje stanowisko w sprawie. Wskazała, że wszystkie nieprawidłowości były wynikiem wyłącznie błędu ludzkiego i pośpiechu przy wykonywaniu obowiązków, zatem były n ieumyślne i nie było jej zamiarem wprowadz anie konsumentów w błąd co do ceny oraz nie podawa nie jej w sposób widoczny, rzetelny czy zgodny z obowiązującymi przepisami prawa. Podkreśliła, że wszystkie nieprawidłowości zostały usunięte , a ona sama od początku współpracował a z organem pierwszej instancji , składając obszerne wyjaśnienia, uwzglę dniając wskazówki. W ocenie strony uznać należy, że: 1) natychmiast zaprzestała naruszeń i usunęła je, a organ pierwszej instancji praktycznie w całości umorzył postępowanie, 2) nałożenie kary nie jest koniczne dla prewencji, bowiem omyłki przedsiębiorcy były wy nikiem wyłącznie błędu ludzkiego (były nieumyślne), a nie celowym działaniem, 3) waga naruszenia była znikoma, a naruszenia miały charakter incydentalny i trwały krótko, nie naraziły zatem konsumentów na szkodę, a ich interesy były chronione, 4) dotychczasowa dz iałalność strony była wzorowa w zakresie stwierdzonych naruszeń, 5) w stanie faktycznym sprawy nałożenie kary pieniężnej na przedsiębiorcę byłoby działaniem nieproporcjonalnym i nieadekwatnym; zgodnie z art. 8 kpa organy administracji działają przy pomocy środków adekwatnych do charakteru, okoliczności i stopnia złożoności sprawy oraz zobowiązane są do podejmowania działań proporcjonalnie do zamierzonego celu, dlatego nałożenie kary finansowej naruszałoby ww. zasadę proporcjonalności, bowiem środki stosowan e w stosunku do obywateli nie powinny być nadmiernie dolegliwe i jednocześnie powinny być przydatne do realizacji danego celu. Strona przywołała ponadto art. 189f kpa . 8 października 202 4 r. Lubuski WIIH, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach oraz art. 104 § kpa wydał decyzję ( n r akt BP.8361 .5 7 .202 4 .A M) , na mocy której na przedsiębiorcę nałożono karę pieniężną w wysokości 3 000 zł (słownie: trzy tysiące złotych) z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach w związku z § 3 ust. 1 i 2 oraz § 4 ust. 1 pkt 1, 2 i 5 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen z uwagi na nieprawidłowości stwi erdzone przy towarach oferowanych do sprzedaży w cenach regularnych oraz cenach obniżonych . 28 listopada 2024 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dalej: „Prezesem UOKiK” albo „organem drugiej instancji”) otrzymał za pośrednictwem Lubu skiego WIIH odwołanie od ww. decyzji, w którym strona zarzuciła naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o cenach , art. 8,11,189 d oraz 189 f kpa i wniosła na podstawie art. 132 § 1 kpa o uchylenie z askarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w ramach re asumpcji, ewentualnie o zmianę decyzji i odstąpienie od wymierzenia kary pieniężnej w całości ewentualnie na podstawie art. 138 § 1 kpa o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w całości, ewentualnie orzeczenie co do istoty sprawy poprzez odstąpienie od wymierzenia kary pieniężnej w całości. Pismem z 1 0 grudnia 2024 r. Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę o toczącym się postępowaniu administracyjnym w sprawie odwołania od decyzji Lubuskiego WIIH z 8 października 2023 r. oraz o przysługującym mu prawie do zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 Prezes U rzędu O chrony K onkurencji i K onsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępow ania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy o dwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyższeg o, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ww. ustawy, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczeni a usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Natomiast art. 4 ust. 2 ww. ustawy wskazuje, że w każdym przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru lu b usługi obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się również informację o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Jak wynika z definicji zawartych w art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2 ww. usta wy, przez cenę należy rozumieć wartość wyrażoną w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę (inaczej cenę sprzedaży), zaś przez cenę jednostkową towaru (lub usługi) – cenę ustaloną za jednostkę okre ślonego towaru (lub określonej usługi), których ilość lub liczba są wyrażone w jednostkach miar w rozumieniu przepisów o miarach. Na podstawie delegacji zawartej w art. 6 ust. 6 ustawy o cenach, sposób uwidaczniania cen towarów i usług doprecyzowano w rozp orządzeniu Ministra Rozwoju. Zgodnie z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy cena, cena jednostkowa lub informacja o obniżonej cenie, w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia stanowi, że cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się w szczególności: 1) na wywieszce, która może mieć form ę wyświetlacza elektronicznego; 2) w cenniku; 3) w katalogu; 4) na obwolucie; 5) w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu. Cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za (§ 4 ust. 1 ww. rozporządzenia) : 1) litr lub metr sześcienny - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według objętości; 2) kilogram lub tonę - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według masy; 3) metr - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według długości; 4) metr kwadratowy - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według powierzchni; 5) sztukę - dla towarów przeznaczonych do sprzedaży na sztuki. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 Obowiązek uwidaczniania ceny jednostkowej ma charakter bezwzględnie obowiązujący za wyjątkiem wyłączenia w zakresie produktów wymienionych w § 7 rozporządzenia Ministra Rozwoju. Stosownie do art. 6 ust. 1 ust awy o informowaniu o cenach, administracyjnej karze pieniężnej podlega ten, kto nie wykonuje obowiązków o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5. Wysokość administracyjnej kary pieniężnej w tym przypadku, zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, wyn osi do 20 000 zł. Po przeanalizowaniu całokształtu zebranego materiału dowodowego, w tym protokołu kontroli z 30 kwietnia 2024 r. (nr akt kontroli: BP.8361.57.2024) oraz załączników do tego protokołu zawierających m. in. dokumentację fotograficzną, organ d rugiej instancji nie miał wątpliwości co do zaistnienia faktu naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach w odniesieniu do 55 partii produktów oferowanych bez obniżenia cen i do 9 produktów oferowanych w obniżonych cenach . Prezes UOKiK jednoznaczni e stwierdza, że kontrolowany przedsiębiorca nie uwidocznił ceny przy 3 produktach, ceny i ceny jednostkowej przy 5 produktach oraz ceny jednostkowej przy 38 produktach . Ponadto nieprawidłowo wylicz ył cenę jednostkową dla 1 produktu, wskazał nieprawidłową jednostkę miary, do której odnosi ła się cena przy 6 produktach oraz przy 2 produktach uwidocznił na etykiecie cenowej przy produkcie cenę niezgodną z zakodowaną w kasie fiskalnej. Ponadto w przypadku 7 produktów oferowanych w obniżonych cenach przedsiębior ca do prezentacji cen oznaczonych zwrotami najniższa cena z 30 dni przed obniżką" oraz „ najniższa cena z 30 dni przed obniżką z rabatem Friends" zastosował czcionkę o znacznie mniejszym rozmiarze niż czcionka pozostałych informacji cenowych, przez co najni ższa cena, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki jest nieczytelna dla konsumenta. Dodatkowo dla 2 produktów uwidocznił nieprawdziwą najniższą cenę z 30 dni przed obniżką . W odwołaniu przedsiębiorca zarzucił Lubuskiemu WIIH narusz enie : - art. 4 ust. 1 ustawy o cenach oraz art. 189d kpa poprzez ich niewłaściwą interpretację co do oceny naruszenia przez stronę obowiązku prawnego i uznania tego naruszenia jako znaczące; - art. 8 kpa poprzez podważenie zaufania strony do organu związanego z naruszeniem zasady proporcjonalności, tj. wymierzenie stronie kary pieniężnej, mimo, że waga naruszenia prawa była znikoma, strona zaprzestała naruszenia prawa i brak jest ustaleń, czy naruszenie wywołało skutki; - art. 11 kpa poprzez brak przedstawienia w uzasadnieniu, w sposób wyczerpujący i przekonujący odmowy uznania wagi naruszenia prawa za znikomą i odmowy odstąpienia od nałożenia kary, a także braku dostatecznego wyjaśnienia jaką funkcję ma pełnić w niniejszej sprawie nałożona na stronę kara w wysoko ści 3 000 zł; - art. 189f kpa poprzez jego niezastosowanie i brak obligatoryjnego odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej i brak zastosowania pouczenia strony, mimo znikomej wagi naruszenia, natychmiastowego zaprzestania naruszania prawa. Odnosząc się do argumentów zawartych w odwołaniu Prezes UOKiK wskazuje , że zaskarżoną decyzję wydano na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, w sprawie wymierzenia stronie kary pieniężnej w wysokości 3 0 00 zł, w związku z ustaleniami kontroli, których s trona nie kwestionowała, a które w sposób jednoznaczny wskazują na niewykonanie obowiązków w Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 zakresie uwidaczniania cen, cen jednostkowych oraz informacji cenowych produktów oferowanych w obniżonych cenach , określonych w art. 4 ust. 1 i 2 ww. ustawy. Stwie rdzone nieprawidłowości dotyczyły łącznie 6 4 produktów , tj. ponad 4 2 % towarów objętych sprawdzeniem , które wytypowano do kontroli w sposób wyrywkowy. Jednocześnie należy wskazać, że naruszenie powyższych obowiązków nosiło znamiona czynu określonego i sankcjonowanego przez art. 6 ust. 1 ww. ustawy, w świetle którego, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje ob owiązków określonych w art. 4 ustawy o cenach , wojewódzki inspektor I nspekcji H andlowej nakłada na niego karę pieniężną określoną w tym przepisie, tj. w wysokości do 20 000 zł. Przepisy te w sposób niewymagających dodatkowych założeń i wykładni nakazują wł aściwemu organowi I nspekcji H andlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązków przewidzianych ustawowo, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy i stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały skorygowane. Dowied zenie zatem, że określony podmiot nie wykonał powyższych obowiązków powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną, a wskazane przepisy mają charakter obowiązkowy (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2019 r. o syg n. akt VI SA/Wa 805/19). Należy zaznaczyć, że przepisy ustawy o informowaniu o cenach nie przewidują możliwości badania przez organ IH istnienia winy (umyślnej lub nieumyślnej), bądź jej braku po stronie podmiotu, u którego stwierdzono nieprawidłowości. Na łożona na stronę kara pieniężna jest karą administracyjną, której zastosowanie jest możliwe w razie zaistnienia stanu niezgodnego z prawem, a odpowiedzialność administracyjna, jaka z tego tytułu powstaje, ma charakter odpowiedzialności obiektywnej i opiera się na zasadzie ryzyka związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą (por. wyrok NSA z dnia 8 października 2010 r. o sygn. akt II OSK 1079/12). Oznacza to, że wystarczającą przesłanką do przypisania tej odpowiedzialności jest samo stwierdzenie niewyko nania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków, bez względu na winę i przyczyny powstania naruszenia. Tym samym, organ IH w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, polegających na niewykonaniu przez kontrolowanego przedsiębiorcę obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach, może jedynie wydać decyzję administracyjną, na mocy której, nakłada na niego karę pieniężną w przewidzianej w ww. ustawie wysokości. Mając na uwadze charakter odpowiedzialności administracyjnej, okolicznoś ci towarzyszące naruszeniu prawa, na które strona powołuje się w odwołaniu, w wyniku których doszło do naruszenia prawa ( omyłka pracownika ), czy też działania naprawcze podjęte w trakcie kontroli i będące jej efektem (wprowadzenie niezbędnych poprawek doty czących uwidaczniania informacji cenowych) pozostają bez znaczenia dla oceny zasadności jej ukarania, gdyż karę pieniężną wymierza się za samo naruszenie prawa. Takie okoliczności mogą być wzięte pod uwagę dopiero przy ocenie przesłanek, które mają wpływ n a wysokość nakładanej kary lub na możliwość odstąpienia od jej nałożenia. W odwołaniu strona wskazała, że organ pierwszej instancji „ potwierdził w decyzji z dnia 25 maja 2024 r. poprzez umorzenie post ę powania w całości ze wskazaniem, iż brak jest podstaw f aktycznych do rozpatrzenia sprawy co do istoty, bowiem nieprawidłowości zostały wyeliminowane . Wobec powyższego nie sposób zgodzić się z zaskarżoną decyzją nakładającą karę pieniężną.”. Odnosząc się do powyższego Prezes UOKiK stwierdza, że w aktach sprawy nie znalazł żadnej decyzji z 25 maja 2024 r. Jednakże z najduje się w nich decyzja BP. 8361.57.2024.AM z 25 lipca 2024 r., zarządzająca na podstawie art . 32 i art. 5 ust. 2 Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 ustawy o Inspek cji Handlowej oraz art. 104 kpa usunięcie przez przedsiębiorcę stwierdzonych nieprawidłowości poprzez uwidocznienie w miejscu sprzedaży detalicznej ceny na półce zgodnej z ceną zakodowaną w kasie fiskalnej przy 2 produkt ach oraz na podstawie art. 105 § 1 k pa w zw iązku z art. 32 ustawy o Inspekcji Handlowe j umarza postępowanie administracyjne ze względu na jego bezprzedmiotowość w części dot yczącej nieprawidłowości polegających na: brak u uwidocznienia ceny przy 3 produktach, brak u uwidocznienia ceny i ceny jednostkowej przy 5 produktach, brak u ceny jednostkowej przy 38 produktach, nieprawidłowo wyliczoną cenę jednostkową przy 1 produkcie, nieprawidłową jednostkę miary, do której odnosi się cena przy 6 produktach, brak u informacji o najniższej cenie towaru, k tóra obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki (nieczytelna czcionka) przy 7 produktach oraz nieprawidłowo ustaloną najniższą cenę z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki przy 2 produktach . Decyzją tą Lubuski WIIH umorzył postępowanie prowadzo ne w celu wydania na podstawie art. 32 ustawy o Inspekcji Handlowej zarządzenia pokontrolnego w sprawie usunięcia nieprawidłowości cenowych w miejscu sprzedaży detalicznej w odniesieniu do produktów zakwestionowanych w toku kontroli. Tak więc ww. postępowa nie zostało umorzone z uwagi na bezprzedmiotowość, gdyż przedsiębiorca usunął stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości, nie wyklucza t o jednak wydania decyzji na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, w sprawie wymierzenia stronie kary pieniężnej w z wiązku z ustaleniami kontroli, które w sposób jednoznaczny wskazują na niewykonanie obowiązków w zakresie uwidaczniania cen, cen jednostkowych oraz informacji cenowych produktów oferowanych w obniżonych cenach, określonych w art. 4 ust. 1 i 2 ww. ustawy. P rezes UOKiK podkreśla tym samym, że postępowanie dotyczące usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości jest postępowaniem odrębnym w stosunku do postępowania w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej . U morzenie pierwszego postępowania z uwagi na bezprzedmiotowość, tj. z uwagi na fakt usunięcia nieprawidłowości stwierdzonych w toku kontroli przez stronę nie m a przełożenia na postępowanie w sprawie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej, której, jak wskazano wcześniej , konieczność nałożenia wynika z przepisów ustawy o cenach w przypadku dowiedzenia niewykonania obowiązków nałożonych na przedsiębiorcę jej przepisami. Podkreślić należy, że przepisy art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach wprowadza ją zasadę jednoznaczności uwidaczniania cen towarów (lub usług) w taki sposób, by nie budziły one wątpliwości i możliwe było ich porównanie. Jest to ustawowy obowiązek przedsiębiorcy. Regulacja nakazuje jednoczesne uwidacznianie cen w rozumieniu art. 3 ust . 1 pkt 1 tej ustawy (tj. wartości pieniężnej, jaką kupujący ma zapłacić za określony towar) oraz ceny jednostkowej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 2 tej ustawy (tj. wartości ustalonej za jednostkę określonego towaru, którego ilość lub liczba jest wyrażona w jednostkach miar w rozumieniu przepisów o miarach). Takie ukształtowanie obowiązku informacyjnego przez sprzedawcę służyć ma transparentności cen. Ułatwia również kupującemu porównanie cen za różne towary podobne. Kupujący ma wówczas bowiem nie tylko jed noznaczne zobrazowanie tego, ile powinien zapłacić za określony towaru (lub usługę), ale również dowiaduje się o cenie „zobiektywizowanej”, odniesionej do powszechnego systemu miar. Możliwość porównania cen ma istotne znaczenie chroniące konsumenta przed r yzykiem dokonania zakupu bez możliwości dokonania pełnego rozeznania. Tego rodzaju wymóg ustawowy jest zasadny, gdyż zwalnia konsumenta z konieczności prowadzenia skomplikowanych niejednokrotnie operacji matematycznych w celu porównania cen towarów konkure ncyjnych. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 A rt. 4 ust. 1 ustawy o cenach w skazuje, że informacja o cenach towarów (lub usług) musi być prezentowana w sposób dobrze widoczny, jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Przepisy art. 4 ust. 2 ww . ustawy wymagają z kolei, aby w każdym przypadku informowania o obniżeniu ceny produktu (lub usługi), obok informacji o obniżonej cenie (obniżce), uwidoczniona była również informacja o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. W ymagania te zostały wprowadzone w celu ułatwienia kupującemu ocen y rzeczywistej wielkości obniżki (promocji) i szybszych wyborów rynkowych na podstawie przejrzystych informacji o cenach. Przy interpretacji ww. przepisów należy przed e wszystkim zwrócić uwagę, iż zmiana art. 4 ustawy o informowaniu o cenach została wprowadzona art. 6 ustawy o zmianie ustawy o prawach konsumenta oraz niektórych innych ustaw z dnia 1 grudnia 2022 r. (Dz. U. z 2022 r. poz. 2581), co było związane z implem entacją postanowień dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2161 z dnia 27 listopada 2019 r. zmieniającej dyrektywę Rady 93/13/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 98/6/WE, 2005/29/WE oraz 2011/83/UE w odniesieniu do lepszego egzekwo wania i unowocześnienia unijnych przepisów dotyczących ochrony konsumenta, zwanej dalej: „dyrektywą Omnibus”. Zgodnie z regulacją, w każdym ogłoszeniu o obniżce ceny podaje się wcześniejszą cenę stosowaną przez podmiot gospodarczy przez określony okres prz ed zastosowaniem obniżki ceny. Wcześniejsza cena oznacza najniższą cenę stosowaną przez podmiot gospodarczy w okresie, który nie może być krótszy niż 30 dni przed zastosowaniem obniżki ceny. W grudniu 2021 r. Komisja Europejska wydała Zawiadomienie Komisji – Wytyczne dotyczące wykładni i stosowania art. 6a dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz.Urz. UE C Nr 526, s. 130, dalej „Wytyczne”), dalej jako: „Wytyczne Komisji”. Zaprezentowała tam wskazówki dotyczące wykładni i stosowania przepisów w sprawie ogłoszeń o obniżkach cen . Jak wynika z Wytycznych Komisji „Celem tego co najmniej 30 - dniowego okresu odniesienia jest uniemożliwienie podmiotom gospodarczym żonglowania cenami i przedstawiania fałszywych obniżek cen, np. podnoszenia ceny na krótki okres, aby następnie ją obniżyć i przedstawić jako (znaczącą) obniżkę ceny, co wprowadza konsumentów w błąd. Wspomniany 30 - dniowy okres na ustalenie „wcześniejszej” ceny odniesienia jest zatem gwarancją, iż cena odniesienia jest prawdziwa, a nie stanowi jedynie narzędzia marketingowego, które ma wywołać wrażenie atrakcyjności obniżki.” Przedsi ę biorca przy uwidaczniania wszystkich informacji cenowych powinien zachować szczególna dbałość i staranność nie tylko co do rodzaju przekazywanych informacji lecz również do sposobu ich prezentacji oraz ich rzetelności . Uwidocznienie najniższej ceny z 30 dni przed obniżką znacznie mniejszą czcionką niż pozostałe informacje cenowe na tej samej etykiecie w dużym stopniu utrudnia, a nawet uniemożliwia konsumentowi zapoznanie się z ta informacją. Tym samym zastosowanie zbyt małej czcionki , jak miało to miejsce w rozpatrywanym przypadku narusza obowiązek uwidocznienia najniższej ceny z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, gdyż informacja ta jest nieczytelna dla konsumenta. Brak uwidocznienia lub nierzetelne wskazanie najniższej ceny produktu z 30 dni przed obniżką pozbawia konsumentów jednej z informacji cenowej , która jest wymagana dla produktów oferowanych w obniżonych cenach i pomaga konsumentowi w podjęciu decyzji o zakupie towaru po cenie obniżonej. Biorąc powyższe pod uwagę Prezes UOKiK stwierdza, że Lubuski WIIH prawidłowo uznał, że strona łącznie dla 64 pr oduktów ( ponad 42 % towarów objętych kontrolą) nie uwidaczniając Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 cen i cen jednostkowych produktów, uwidaczniając nieprawidłowo wyliczone ceny jednostkowe, uwidaczniając ceny niezgodne z zakodowany mi w kasie, nie uwidaczniając informacji o najniższej cenie z 30 dni przed obniżką dla produktów oferowanych w obniżonych cenach oraz uwidaczniając nieprawidłowo ustaloną najniższą cenę z 30 przed obni ż ką naruszył a w znaczącym stopniu obowiązki określone w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach . Strona, jako (jak sama wskazuje w odwołaniu) profesjonalny uczestnik obrotu, funkcjonujący na rynku od 20 08 r oku (według wpisu do KRS) miała obowiązek znać i przestrzegać przepisy prawa związane z wykonywaną przez nią działalnością. Przepisy ustawy o informowaniu o cen ach są prawem powszechnie obowiązującym i dotyczą każdego przedsiębiorcy dokonującego sprzedaży detalicznej towarów lub świadczącego usługi. Nieznajomość przepisów lub ich niewłaściwa interpretacja nie zwalnia z obowiązku prawidłowego uwidaczniania cen ora z informacji o obniżonej cenie. Strona była zobowiązana do wywiązania się z ww. obowiązków nałożonych na nią art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach , tymczasem w toku kontroli ustalono, że dla 64 produktów na 150 objętych sprawdzeniem, tj. ponad 42 % wyrywkowo sp rawdzonych , obowiązkom tym uchybiła , co stanowiło wystarczającą przesłankę do przypisania jej odpowiedzialności z tego tytułu oraz nałożenia na nią kary pieniężnej na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach. Odnosząc się do zarzutu naruszenia 189d kpa Prez es U OKiK informuje, że w omawianej sprawie nie znajdą zastosowania dyrektywy wymiaru kary określone w art. 189d k pa. Wynika to wprost z art. 189a § 2 pkt 1 k pa, w myśl którego w przypadku uregulowania w przepisach odrębnych przesłanek wymiaru administracyjnej kary pieniężnej, przepisów działu IVA „Administracyjne kary pieniężne” k pa w tym zakresie nie stosuje się. Oznacza to, że jeżeli ustawodawca w odrębnych przepisach uregulował określoną kwestię, to przepisy k pa określające przesłanki wymiaru kary podlegają wówczas „wyłączeniu”. Tak więc, w niniejszym przypadku zastosowanie znajdą kryteria wymiaru kary określone w ustawie o informowaniu o cenach. Ustawa ta w art. 6 ust. 3 jednoznacznie wskazuje, iż przy ustalaniu wysokości administracyjnej kary pieniężnej uwzględnia się następujące przesłanki: s topień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 ww. ustawy , w tym charakter, wagę, skalę i czas trwan ia naruszenia tych obowiązków; dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 ww. u stawy , przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państw ach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współprac y między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz.Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, z późn. zm.)). P rzesłanki te organ wziął pod uwagę przy wymie rzaniu kary wobec strony, czemu dał wyraz w treści uzasadnienia decyzji. Co więcej, jak wskazano w uzasadnieniu do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 stycznia 2019 r. (sygn. VI SA/Wa 1913/18): „Powyższy, związany charakter ska rżonej kary pieniężnej, przewidziany w Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 ustawie o drogach publicznych, tj. w przepisach odrębnych, w zw. z art. 189a § 2 pkt 1 k.p.a. determinuje, że w niniejszej sprawie nie mogły mieć zastosowania, przywołane w skardze jako naruszone, przepisy Działu IVa k pa Dyrektywy wymiaru kar administracyjnych przewidziane w Dziale IVa k pa nie znajdują zastosowania w przypadku kar pieniężnych nakładanych decyzjami związanymi, czyli takimi, w stosunku do których ustawodawca nakazuje stosować pewien jednoznaczny mechaniz m – sankcji pieniężnej.” Mając na uwadze, że strona uzasadniając swoje zarzuty wskazuje przede wszystkim na nieustalenie wszystkich niezbędnych przesłanek wymiaru kary pieniężnej określonych w ustawie o cenach lub ustalenie ich nieprawidłowo , Prezes UOKiK dokonał ponownej analizy ustaleń w tym zakresie i na podstawie zebranego materiału dowodowego uznał, że dokonana przez Lubuskiego WIIH ocena poszczególnych przesłanek wymiaru kary była prawidłowa i znajdowała uzasadnienie w zebranym material e dowodowym. Dokonując oceny stopnia naruszenia obowiązków, w tym charakter u , wag i , skal i i czas u trwania naruszenia Lubuski WIIH wskazała, że kryterium to jest określone przez relację pomiędzy działaniem lub zaniechaniem przedsiębiorcy, a jego ustawowymi obowiązkami. Oceniając charakter i skalę naruszenia p odkreślił , że w toku kontroli zakwestionowano 64 produkt y na 1 5 0 skontrolowan ych . Zakwestionowano 55 p roduktów oferowanych bez obniżki ceny, z uwagi na: brak ceny (3 produkty) , brak ceny i ceny jednostko wej (5 produktów) , brak ceny jednostkowej (38 produktów) , nieprawidłowo wyliczon ą cen ę jednostkow ą (1 produkt) , nieprawidłową jednostk ę miary, do której odnosi ła się cena (6 produktów) , niezgodność ceny uwidocznionej na półce z ceną zakodowaną w kasie fiskalnej (2 produkty ) oraz 9 produktów oferowanych w obniżonych cenach 10 partii produktów oferowanych do sprzedaży po obniżonych cenach, z czego zakwestionowano 9 partii z uwagi na brak informacji o najniższej cenie towaru, która obowiązywała w okresie 3 0 dni przed wprowadzeniem obniżki (nieczytelna czcionka) (7 produktów) oraz nieprawidłowo ustalon ą najniższa cen ę z 30 dni przed obniżką (2 produkty) . Tym samym Lubuski WIIH prawidłowo stwierdził, że strona naruszyła obowiąz ki określon e w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach. Uznał, że strona była odpowiedzialna za przekazanie konsumentom informacji cenowych i obowiązkom tym uchybiła. Prezes UOKiK podkreśla, że obowiązków tych nie wypełnia również fakt , na który zwraca uwagę strona w odwołaniu, że „obsługa skl epu odpowiada na każde pytanie czy wątpliwości przy zakupie”. Ustawa o cenach wskazuje, że informacje cenowe muszą być uwidocznione w miejscu sprzedaży detalicznej. Cena i cena jednostkowa jest podstawowym kryterium obiektywnej informacji o wartości towaru wyrażonej w jednostkach pieniężnych, szczególnie w kontekście porównania jej z takimi wartościami innych towarów - podobnych, o odmiennych cechach co do marki, producenta lub ilości. U łatwia konsumentom porównanie cen podobnych towarów różniących się zawa rtością, ilością, masą netto. Brak uwidocznienia lub niewłaściwie wskazana cen a jednostkowych uniemożliwia kupującym porównanie cen towarów z cenami towarów podobnych, o innej masie, objętości czy sprzedawanych na sztuki, a przez to utrudnia kupującym doko nanie optymalnego i właściwego dla nich wyboru towaru, naruszając ich interesy ekonomiczne oraz prawo do rzetelnej informacji o cenie. Prawidłowe uwidocznienie cen towarów, w miejscu sprzedaży detalicznej należ y do bezpośrednich obowiązków strony, która ja ko doświadczony przedsiębiorca powinna znać i stosować obowiązujące przepisy w tym zakresie. Obowiązki w zakresie uwidaczniania cen są istotne nie tylko z uwagi na fakt prawidłowego podania samej ceny jako takiej, lecz także w kontekście rzeczywistej korzy ści płynącej z wielkości komunikowanej, oferowanej i Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 zastosowanej obniżki ceny . Wprowadzenie przepisów dotyczących obniżek cenowych produktów miało na celu eliminacje fałszywych obniżek i zagwarantowanie konsumentom łatwej oceny rzeczywistej wielkości rabatu i szybszych wyborów rynkowych na podstawie przejrzystych informacji dotyczący ch cen. R egulacje te mają zapobiec sztucznym zawyżaniom cen tuż przed ich „obniżką”, tak aby zwiększyć „atrakcyjność” oferty. Rozwiązaniem tego problemu jest m.in. wskazywanie obok ceny po obniżce najniższej ceny z okresu 30 dni przed wprowadzeniem obniżki , wskazując, która to cena. Ponadto, uwidocznienie pełnej, czytelnej informacji o cenie, każdorazowo winno być oceniane przez pryzmat sposobu jej prezentacji. Wprowadzone regulacje prawne stanowią narzędzie dla swobodnej oceny przy podejmowaniu decyzji zak upowej w oparciu o zweryfikowaną cenę, która w rzeczywistości jest korzysta i akceptowalna. Strona jako przedsiębiorca winna zachować daleko idącą dbałość przy formułowaniu wszelkich informacji o oferowanych produktach, ze szczególnym uwzględnieniem czytel nego sposobu prezentacji . Odnośnie czasu trwania naruszenia organ drugiej instancji wskazuje, że należy je odnieś od momentu stwierdzenia naruszenia tj. 5 kwietnia 2024 r . do dnia usunięcia przez przedsiębiorcę stwierdzonych nieprawidłowości tj. jak wskaz ała strona w piśmie z 3 lipca 2024 r. do początku maja 2024 r. Mając powyższe na Prezes UOKiK uznał podobnie jak Lubuski WIIH , że stopień naruszenia obowiązków przez stronę był znaczny. Natomiast o ceniając p rzesłank ę dotychczasowej działalności przedsiębio rcy Lubuski WIIH wskazał , iż jest to pierwsze naruszenie przez stronę przepisów z zakresu ustawy o cenach ( przy uwzględni eniu okres ostatnich 12 miesięcy). Ponadto zarówno organ pierwszej instancji jak i Prezes UOKiK zwrócił uwagę, że strona prowadzi dział alność gospodarczą od 5 listopada 20 08 r. (według KRS) i powinna wykazać się znajomością podstawowych przepisów dotyczących prowadzonej działalności i je stosować . Wymierzając karę organ pierwszej instancji , z czym zgadza się Prezes UOKiK, wziął także pod uwagę proaktywne zachowanie strony w toku postępowania oraz fakt usunięcia w stwierdzonych nieprawidłowości. Natomiast co do uzyskanych przez przedsiębiorcę korzyści majątkowych lub strat w związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, wska zać należy, iż w powyższym zakresie brak jest informacji. Prezes UOKiK uwzględnił również wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy w roku 2023 wskazaną w informacji przedłożonej przez stronę w toku postępowania organu pierwszej instancji. Uwzględnił rów nież, podobnie jak Lubuski WIIH inf ormacje znajdujące się na stronie internetowej przedsiębiorcy, tj. fakt że posiada w Polsce 138 sklepów stacjonarnych oferujących przeszło 6 000 produktów i na tej podstawie przyjął, że strona w świetle Prawo przedsiębior ców zalicza się do grupy pozostałych przedsiębiorców. Analizując przedmiotową przesłankę należy stwierdzić, iż wysokość przychodu wskazuje, iż kara w wysokości wymierzonej przez Lubuskiego WIIH nie stanowi zagrożenia dla bytu przedsiębiorcy, a jednocześnie jest dolegliwa, że spełnia funkcję represyjną. Reasumując, analiza przesłanek zawartych w art. 6 ustawy o cenach wskazuje, iż kara w wysokości realizuje cele wskazane w dyrektywie 98/6/WE. Z kolei przesłanka dotycząca sankcji nałożonych na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach trans granicznych nie znajduje zastosowania, ponieważ kontrola przeprowadzona przez Inspekcję Handlową nie jest kontrolą przeprowadzoną w sprawach transgranicznych, tj. dzi ałalności gospodarczej o transgranicznym charakterze prowadzonej przez przedsiębiorcę. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 13 W ocenie Prezesa UOKiK wymierzona stronie kara w wysokości 3 0 00 zł jest właściwa do spełnienia celów ustawy o cenach i proporcjonalna do rozmiaru stwierdzonych niepraw idłowości. Ponadto zauważa, że zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o cenach kara za niedopełnienie obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy wynosi do 20 000 zł , a zatem n ałożona kara pieniężna nie została wymierzona w maksymalnej wysokości, lecz w kwocie stan owiącej 1 5 % maksymalnej kwoty przewidzianej ustawowo. W ocenie Prezesa UOKiK n ie doszło również do naruszenia art. 8 kpa , co zarzuca strona w odwołaniu, - poprzez podważenie zaufania s trony do o rganu związanego z naruszeniem zasady proporcjonalności - tj. wymierzenie m s tronie kary pieniężnej, mimo, że waga naruszenia prawa była znikoma a s trona zaprzestała naruszenia prawa i brak jest ustaleń czy naruszenie wywołało skutki . Stwierdzone naruszenia obejmują ponad 42 % produktów poddanych kontroli i dotyczą ki lku rodzajów naruszeń, które zostały już wielokrotnie szczegółowo wymienione i omówione wcześniej. Tym samym nie można w tym wypadku mówić o znikomej wa dze naruszenia prawa. Zaprzestanie naruszenia prawa, co miało miejsce na skutek kontroli nie stanowi wył ącznej przesłanki do zastosowania instytucji odstąpienia od nałożenia kary , a w konsekwencji, nie doszło do naruszenia zasady uregulowanej w art. 8 kpa. Organ drugiej instancji zwraca uwagę, że w komentarzu do kpa Andrzej Wróbel wskazuje, że (Komentarz akt ualizowany do ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego LEX/el., 2015) zawarta w art. 8 zasada pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa określa wyraźnie to, co implicite jest zawarte w zasadzie praworządności. Z zasady wyrażonej w art. 8 Kpa wynika bowiem p rzede wszystkim wymóg praworządnego i sprawiedliwego prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej, co jest zasadniczą treścią zasady praworządności. Tylko postępowanie odpowiadające takim wymogom i decyzje wydane w wyniku postępowania tak ukształtowanego mogą wzbudzać zaufanie obywateli do organów administracji publicznej nawet wtedy, gdy decyzje administracyjne nie uwzględniają ich żądań. Dalej można przytoczyć, iż Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku podkreśla, ż e w celu realizacji pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa konieczne jest „przede wszystkim ścisłe przestrzeganie prawa, zwłaszcza w zakresie dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, konkretnego ustosunkowania się do żądań i twierdzeń stron o raz uwzględniania w decyzji zarówno interesu społecznego, jak i słusznego interesu obywateli, przy założeniu, że wszyscy obywatele są równi wobec prawa” (wyrok z dnia 7 grudnia 1984 r., III SA 729/84, ONSA 1984, nr 2, poz. 117). W ocenie Prezesa UOKiK w p rzedmiotowej sprawie tak właśnie postępował Lubuski WIIH w postępowaniu przeprowadzonym ściśle zgodnie z wymogami kpa, opierając się na bezsprzecznych ustaleniach postępowania kontrolnego. W niniejszej sprawie, co szeroko omówiono wcześniej, bez najmniejsz ej wątpliwości stwierdzono, że strona nie dopełniła swojego obowiązku i nie uwidoczniła informacji cenowych w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości , w tym również informacji cenowych dotyczących produktów oferowanych w obniżonych cenach , a więc orga n pierwszej instancji zobligowany był do wymierzenia kary pieniężnej. Z kolei o dnosząc się do zarzutu naruszenia art. 11 kpa poprzez brak przedstawienia w uzasadnieniu w sposób wyczerpujący i przekonujący odmowy uznania wagi naruszenia prawa za znikomą i o dmowy odstąpienia od nałożenia kary , a także braku dostatecznego Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 14 wyjaśnienia jaką funkcję ma pełnić w niniejszej sprawie nałożona na s tronę kara w wysokości 3 000 zł, Prezes U OKiK informuje, że ww. zarzut nie zasługuje na uwzględnienie. Zasada przekonywani a określona w art. 11 kpa ma na celu w miarę możliwości przekonanie strony, że wydane decyzje organów pierwszej i drugiej instancji były słuszne. Natomiast fakt, że strona nie została skutecznie przekonana do argumentacji organów nie ma znaczenia dla spraw y. NSA w swoim wyroku z dnia 27 czerwca 2023 r., II GSK 478/20 orzekł: „Zawarta w art. 11 kpa zasada przekonywania nakazuje wyjaśnianie stronie zasadność przesłanek w oparciu o które zostały wydane decyzje w toku postępowania administracyjnego tak, aby w m iarę możliwości przekonać stronę do wykonania decyzji bez stosowania środków przymusu. Z zasady tej wynika nakaz uzasadniania decyzji celem wyjaśnienia stronie zasadności i podstaw jej wydania.” . W ocenie Prezesa U OKiK , zasadność oraz podstawy wydania decy zji Lubuskiego WIIH zostały stronie dokładnie wyjaśnione , w uzasadnieniu faktycznym wskazano stronie wszystkie fakty, które przemawiają za podjętym rozstrzygnięciem. „W uzasadnieniu faktycznym organ powinien wskazać te fakty, które przemawiają za podjętym przez organ rozstrzygnięciem” (Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 lutego 2023 r., III SA/Gl 37/23). W wyroku z dnia 21 października 2022 r., I GSK 3126/18, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł: „Ani bowiem zasada pogłębiania za ufania obywateli do organów państwa ani zasada przekonywania nie wymagają od organów skutecznego przekonania strony o tym, że adresowana do niej decyzja jest słuszna i zgodna z prawem. Zasada przekonywania sprowadza się do wyjaśnienia stronie, że adresowan a do niej decyzja wynika z racjonalnych przesłanek i jest oparta o przepisy obowiązującego prawa, to znaczy, że w istniejącym stanie prawnym i faktycznym wydanie innej decyzji było niemożliwe.” Niniejszej sprawie a kta, w szczególności protokół kontroli ora z dołączona do niego dokumentacja, wskazują wyraźnie, że cały materiał dowodowy został zebrany, a następnie rozpatrzony w toku postępowania administracyjnego. Zdaniem organu drugiej instancji, w niniejszej sprawie zostały podjęte wszelkie czynności niezbęd ne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a wydana decyzja została oparta na całokształcie zebranego materiału dowodowego. Należy wskazać, że z punktu widzenia zastosowania przepisów ustawy o cenach istotne znaczenie ma fakt, że strona nie wypełniła w sposób należyty obowiązków wynikających z art. 4 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy, dla 64 partii produktów ( 42 % skontrolowanych), co znajduje jednoznaczne potwierdzenie w materiale dowodowym - protokole kontroli z 30 kwietnia 2024 r. (nr akt kontroli: BP.8361 .57.2024). Zgodnie z art. 107 § 1 pkt 6 k pa decyzja Lubuskiego WIIH wydana 8 października 2024 r. zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne. Uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera wskazanie: faktów, które organ pierwszej instancji uznał za udowodnione (w szc zególności niewykonanie ciążących na stronie obowiązków), dowodów, na których się oparł (w szczególności protokołu kontroli), natomiast uzasadnienie prawne tej decyzji zawierało wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji wraz z przytoczeniem przepisów prawa. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji, nawet jeżeli nie przekonuje strony o słuszności podjętego rozstrzygnięcia i zasadności przesłanek, którymi kierowano się przy rozstrzygnięciu sprawy, to w przekonaniu Prezesa UOKiK było wystarczające, by uznać, iż uczynion o zadość wymaganiom określonym w art. 8 i art. 11 k pa, dotyczącym zasad praworządności, pogłębiania zaufania do organów administracji oraz zasady przekonywania. Tym samym zarzut strony dotyczący naruszenia ww. przepisów k pa, należy uznać za bezzasadny. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 15 Zda niem Prezesa UOKiK, podobnie jak organu pierwszej instancji, w niniejszej sprawie nie ma również podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 Kpa, tj. odstąpienia od nałożenia kary i wystosowania pouczenia. Przepis ten przewiduje dwa warunki, które muszą zo stać spełnione łącznie, aby organ mógł odstąpić od nałożenia na przedsiębiorcę kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunki em uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. Podkreślić należy również, iż w toku kontroli oceniono 1 50 produktów, w tym 10 dla których przedsiębiorca zakomunikował obniżoną cenę, kwestionując 64 produkty z uwagi na brak ceny przy 3 produkt ach , brak ceny i ceny jednostkowej przy 5 produkt ach , brak ceny jednostkowej przy 38 produkt ach , nieprawidłowo wyliczoną ce n ę jednostkową przy 1 produkcie , nieprawidłową jednostkę miary, do której odnosi się c ena przy 6 produkt ach , niezgodność ceny uwidocznio n ej na półce z ceną zakodowaną w kasie fiskalnej przy 2 produkt ach oraz przy produktach oferowanych do sprzedaży w cenach obniżonych tj. brak informacji o najniższej cenie towaru, która obowiązywała w okres ie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki (nieczytelna czcionka) przy 7 produkt ach oraz nieprawidłowo ustaloną najniższą cenę z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki przy 2 produktach. Stąd też wagi naruszenia nie można uznać za znikomą. Należy tutaj wskazać, że brak lub nieprawidłowe uwidocznienie cen i cen jednostkowych przy towarach przez przedsi ę biorcę pozbawiło konsumentów możliwości porównania cen tych towarów z innymi towarami, a tym samym dokonania przez nich właściwego wyboru, z uwzględnieniem ich sytuacji finansowej, potrzeb i upodobań. Z kolei w prowadzenie przepisów dotyczących obniżek cenowych produktów miało na celu eliminacje fałszywych obniżek i zagwarantowanie konsumentom łatwej oceny rzeczywistej wielkości rabatu i szybszy ch wyborów rynkowych na podstawie przejrzystych informacji dotyczących cen. R egulacje te mają zapobiec sztucznym zawyżaniom cen tuż przed ich „obniżką”, tak aby zwiększyć „atrakcyjność” oferty. A zatem bezsprzecznie został naruszony interes konsumenta i je go prawo do rzetelnej informacji o cenach wyrobów. Należy również zwrócić uwagę, że funkcją ceny jednostkowej jest umożliwienie konsumentom porównanie cen produktów podobnych w sposób optymalny na podstawie prostych kalkulacji, bez konieczności przeprowadz ania skomplikowanych działań matematycznych. Konieczność informowania o cenie jednostkowej to przede wszystkim zabezpieczenie interesów konsumentów, którzy mogą nie tylko porównać ceny takich samych lub podobnych produktów w danym sklepie, ale także mogą f aktycznie przekonać się, czy podana cena jednostkowa (np. za sztukę) jest niska czy wysoka i podjąć decyzję o zakupie w innym sklepie. Stąd też, oprócz ceny za produkt, w miejscu sprzedaży detalicznej musi być również uwidoczniona cena jednostkowa, a więc przeliczenie na odpowiednią jednostkę miary, a w przypadku informowania o obniżeniu ceny (co w niniejszym przypadku miało miejsce) obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się również informację o najniższej cenie tego towaru, która obowiązywała w okre sie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Brak rzetelnej informacji w tym zakresie uniemożliwia konsumentom porównanie cen oferowanych produktów, a tym samym dokonanie świadomego, najkorzystniejszego pod względem ekonomicznym wyboru. Organ drugiej instancji zwraca uwagę, że to strona przyczyniła się do powstania naruszenia, bo uwidocznienie cen jest działaniem całkowicie zależnym od strony. Stąd też wagi naruszenia nie można uznać za znikomą . Chociaż strona usunęła stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości to w ocenie organu drugiej instancji Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 16 aby odstąpić od nałożenia kary pieniężnej musi zostać stwierdzona znikomość naruszenia. Z uwagi na to że obie przesłanki muszą być spełnione łącznie, a wagi naruszenia nie można uznać za znikomą, w związku z powyższym nie ma podstaw do zastosowania tego przepisu i do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa. Nie została spełniona również przesłanka z pkt 2 art. 189f § 1 Kpa, ponieważ nie była wydana przez inny uprawniony organ administracji p ublicznej prawomocna decyzja nakładająca na stronę za to samo zachowanie administracyjną karę pieniężną, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, czy też prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstw o skarbowe, a kara ta spełniałaby cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Postępowania w tym zakresie mogą być prowadzone wyłącznie przez organy Inspekcji Handlowej, zaś z uwagi na właściwość terytorialną, w stosunku do stron y mogły być one prowadzone przez Lubuskiego WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Lubuskiego WIIH nałożyć kary pieniężnej za to samo naruszenie, co oznacza, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 kpa nie mają zastosowania w niniejszej sprawie . W ocenie Prezesa UOKiK zastosowanie art. 189f § 2 Kpa nie spełni celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna określona w przepisach ustawy o cenach. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia pr zesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona nie dopełniła obowiązków nałożonych na nią w art. 4 ust. 1 i ust. 2 ustawy o cenach w konsekwencji czego za popełniony delikt administracyjny nałożono na nią sankcję o charakterze pieniężnym. Prezes UOKiK w tym miejscu wskazuje również, że literalna wykładnia ww. przepisu jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle , a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 Kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksand ra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy p rzerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało”). Charakter naruszeń, jakich dopuściła się strona, wyk lucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z dnia 25.07.2019 r. Sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawe m, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej. Jak słusznie podkreślił organ usunięcie naruszenia prawa nie jest tożsame z zaprzestaniem naruszania. Aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania prze pisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia.”). Ponieważ informacja o cenie jednostkowej, czy najniższej cenie z ostatnich 30 dni przed zastosowaniem obniżki, jak również jednoznaczna i niebudząca wątpliwości cena musi być uwidoczniona przez przedsię biorcę w momencie oferowania danego produktu lub usługi, tak aby konsument na tej podstawie mógł podjąć decyzję o zakupie (tj. uwidocznienie cen ma charakter Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 17 obowiązku przedumownego) zatem w przedmiotowej sprawie brak jest możliwości zastosowania art. 189f § 2 i 3 Kpa. Jednocześnie Prezes UOKiK zw r aca uwagę, że przedsiębiorca uwidocznił na etykietach cenowych oprócz innych informacji cenowych najniższą cenę w ciągu 30 dni przed obniżką oraz najniższą cenę w ciągu 30 dni przed obniżką z rabatem Friends tanie j o 5% ( dla członków programu lojalnościowego). W związku z powyższym Prezes UOKiK poucza stronę, że powinna uwidocznić tylko jedną najniższą cenę z 30 dni przed obniżką. Jeżeli program lojalnościowy jest w rzeczywistości, tak jak w przedmiotowej sprawie, programem ogólnodostępnym, skierowanym do wszystkich konsumentów i nie o b warowanym żadnymi dodatkowymi warunkami , to jeżeli cena produktu dla uczestników programu lojalnościowego jest najniższą ceną jaka obowiązywała w okresie 30 przed ogłoszeniem obniżki , to właśnie ta cena powinna zostać wskazana na etykiecie cenowej jako najniższa z 30 dni przed obniżką i tym samym przedsiębiorca wypełni obowiązek wynikający z art. 4 ust. 2 ustawy o cenach. Oczywiście to właśnie ta cena będzie punktem odniesienia dla obn iżki ceny tego produktu w sklepie stacjonarnym zarówno dla uczestników programu lojalnościowego jak i pozostałych konsumentów. Podsumowując Prezes UOKiK podkreśla, że niezrealizowanie obowiązków wskazanych w ustawie o cenach zgodnie z jej art. 6 ust. 1, po woduje nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. Przepis ten nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało cha rakter jednostkowy. Dowiedzenie, że podmiot nie wykonał powyższego obowiązku powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Cechą charakterystyczną sankcji administracyjnej, a taką jest właśnie kara pieniężna nakładana na podstawie ustawy o cenach, jest jej automatyczne stosowanie wobec podmiotu ponoszącego odpowiedzialność za naruszenie ciążących na nim obowiązków. Samo zatem stwierdzenie – udowodnienie braku informacji w zakresie cen, jak też sprzecznego z ustawą sposobu ich uwidocznienia – jest wystarczającą przesłanką do nałożenia kary pieniężnej. Powyższa ustawa nie przewiduje przy tym możliwości badania przez organy Inspekcji istnienia winy, bądź jej braku po stronie podmiotu, u którego ujawniono nieprawidłowości. Zat em samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że podmiot nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Kara pieniężna powinna także odpowiadać wymogom wskazanym przez prawod awcę unijnego, który w art. 8 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 98/6/WE z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. U. L z 1998 r. Nr 80) nakazuje, że musi być ona skuteczna, prop orcjonalna i odstraszająca (porównaj w tym zakresie wyrok NSA z 23 maja 2012 r., II GSK 684/11, czy wyrok NSA z 19 grudnia 2012 r., II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Żeby kara była odstraszająca, j ej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w p rzyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary opatrzone odpowiednimi informacjami cenowymi, jak również kara powinna być m ożliwie najmniej uciążliwa. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 18 Art. 6 ustawy o cenach statuuje odpowiedzialność administracyjną podmiotów, wobec których stwierdzono naruszenie wymagań określonych w art. 4 ww. ustawy. Regulacja ta ma na celu wyeliminowanie nieprawidłowości w informowaniu ko nsumentów o cenach towarów i usług. Odpowiedzialność wynikająca z ww. przepisu ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą popełnienia naruszenia. Obiektywny charakter odpowiedzialności administracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 października 2010 r., sygn. II OSK 1079/12). Oznacza to, że przesłanką tej odpowiedzialności jest stwierdzenie nieprzestrzegania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków. Wobec powyższego, organ po stwierdzeniu faktu naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 4 ustawy o cenach, może jedynie wydać decyzję administracyjną, na podstawie której nakłada karę pieniężną w przewidzianej w tej ustawie wysokości. Mając więc na uwadze charakter odpowiedzialności administracyjnej, bez znaczenia pozostają przyczyny powstania nieprawidłowości oraz okoliczności podniesione przez przedsiębiorcę, gdyż karę wymierza się za samo naruszenie prawa. Po przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym, Prezes UOKiK uznaje, iż Lubuski WIIH wydał decyzję zgodną z obowiązującym stanem prawnym przy uwzględnieniu ustawowych wytycznych wymiaru sankcji wskazanych w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach oraz wspomnianych wymogów ujętych w celach regulacji. Nałożona kara pieniężna w wysokości 3 000 zł, nie zosta ła wymierzona w maksymalnej wysokości, lecz w kwocie stanowiącej 1 5 % maksymalnej kwoty, tj. 20 000 zł przewidzianej ustawowo. Wymierzona kara spełni jednak w sposób właściwy funkcje dyscyplinujące i represyjne, a także prewencyjne tak aby nie dochodziło d o naruszania prawa w przyszłości i jest adekwatnym środkiem reakcji administracyjno - prawnej na ujawnione naruszenie prawa. Biorąc powyższe pod uwagę wniosek strony o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w ramach reasumpcji , ewentualnie o zmianę decyzji i odstąpienie od wymierzenia kary pieniężnej w całości, ewentualnie o orzeczenie co do istoty sprawy poprzez odstąpienie od wymierzenia kary pieniężnej w całości jest niezasadny. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Gorzowie Wlkp. w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie si ę ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przys ługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administ racyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 19 2) ponad 10.000 zł do 50. 000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.00 0 zł i nie więcej niż 100.000 zł 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożon y przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r . w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535), art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) . Z up oważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/