DIH-III-29/2023

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 31 marca 2023 r. DIH - 3.707.9.2023 .MB „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” DECYZJA DIH - III/ 29 /20 23 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 20 22 r. poz. 20 00 z późn. zm.), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 20 20 r. poz. 1 706 ) oraz art. 198 e w związku z art. 198c ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 20 2 3 r. poz. 344 ) po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od p unktu 1 i 2 decyzj i Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Poznaniu z dnia 6 grudnia 20 22 r. ( UH .8361. 2 47.20 22 ), na mocy któr ej po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 198d i art. 198e w zw iązku z art. 198c ust. 2 - 8 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami: 1) na podstawie art. 198e w zw iązk u z art. 198c ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami wymierz ono przedsiębiorcy Małgorzacie Ptak - Adamczewskiej PTAK NIERUCHOMOŚCI POŚREDNICTWO I ZARZĄDZANIE MAŁGORZATA PTAK ADAMCZEWSKA w Poznaniu, karę pieniężną w wysokości 22 650,12 zł (słownie: dwadz ieścia dwa tysiące sześćset pięćdziesiąt złotych 12/100), wynikającą z art. 198e ustawy o gospodarce nieruchomościami , za brak spełnienia obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia, o którym mowa w art. 186 ust. 3 ww. ustawy; 2) zobowiąz ano przedsiębiorcę wskazan ego w punkcie 1 do zapłaty wymierzonej kary na konto bankowe Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Poznaniu, Nr konta NBP 0/0 Poznań nr 96 1010 1469 0032 7422 3100 0000, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary pieniężnej s tanie się ostateczna; 3) na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa w zw iązku z art. 198d ustawy o gospodarce nieruchomościami odstąpiono od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej, za brak spełnienia obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia, o którym mowa w art . 181 ust. 3 ww. ustawy; 4) pouc zono przedsiębiorcę, że zgodnie z treścią art. 181 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami , pośrednik w obrocie nieruchomościami podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w związku z pośrednictwem w obrocie nieruchomościami. Jeżeli pośrednik w obrocie 2 nieruchomościami wykonuje czynności przy pomocy innych osób, działających pod jego nadzorem, podlega on również ubezpieczeniu odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone działaniem tych osób , Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy decyzję w zakresie zaskarżonych punkt ów 1 i 2 decyz ji . Uzasadnienie W dniach od 8 do 14 września 20 22 r. inspektorzy reprezentujący Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Insp ekcji Handlowej w Poznaniu (zwanego dalej: „Wielkopolskim WIIH”, „organem pierwszej instancji”), działając na podstawie upoważnienia UH .8361. 2 47.20 22 z 8 września 20 22 r., przeprowadzili kontrolę u przedsiębiorcy [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxx x xxxx xxxxxxx (zwanego dalej: „stroną”, „stroną postępowania”, „przedsiębiorcą”). Stosownie do art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 20 23 r. poz. 221) ( zwane j dalej: „Prawem przedsiębiorców” ) , kontrola została poprzedzona zawiadomieniem o zamiarze wszczęcia kontroli. W toku kontroli sprawdz ono m.in. przestrzeganie obowiązku określonego w art. 18 6 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomo ściami (Dz. U. z 2021 r. poz. 1899, z późn. zm .) zwanej dalej: „ustawą o gospodarce nieruchomościami”, tj. czy przedsiębiorca wykonujący działalność w zakresie zarzadzania nieruchomoś cią posiadał obowiązkowe ubezpieczeni e odpowiedzialności cywilnej (OC) z a szkody wyrządzone w związku z zarządzaniem nieruchomością oraz czy aktualne na dzień zawarcia umów kopie tejże umowy – zgodnie z art. 18 6 ust. 3a cytowanej ustawy – były załączane do zawieranych umów zarządzania nieruchomościami. Stwierdzono, że kontrol owany przedsiębiorca prowadzący działalność w tym zakresie nie posiadał ubezpieczenia w dniach od 18 stycznia 20 22 r. do 10 marca 2022 r. Ustalono, że w tym okresie kontrolowany przedsiębiorca był stroną wiążących umów dotyczących zarządzania nieruchomości ami, w tym m.in. umowy zarządzania lokalem mieszkalnym z dnia 4 października 2019 r., umowy zarządzania lokalem mieszkalnym z dnia 25 czerwca 2020 r., umowy zarządzania lokalem mieszkalnym z dnia 27 lutego 2021 r., umowy zarządzania lokalem mieszkalnym z dnia 21 września 2021 r. Przedsiębiorca złożył oświadczenie, w którym potwierdził, że ww. umowy dotyczące zarządzania nieruchomościami nie posiadały załącznika zgodnie z art. 186 ust. 3a ustawy o gospodarce nieruchomościami. W oparciu o zebrany materiał dowodowy, na podstawie art. 61 § 4 i § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 20 22 r. poz. 20 00 z późn. zm.), zwanej dalej: „Kpa”, Wielkopolski WIIH, zawiadomieniem z dnia 7 listopada 20 22 r., poinformował prze dsiębiorcę [xxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxx xxxxxx xxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxx ] , o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego 3 w sprawie nałożenia kary pieniężnej z tytułu prowadzenia działalności, o które j mowa w art. 179 a i wykonywania czynności , o których mowa w art. 179 b oraz z tytułu prowadzenia działalności o której mowa w art. 184 a i wykonywania czynności o których mowa w art. 184 b ustawy o gospodarce nieruchomościami bez spełnienia obowiązku za warcia umowy ubezpieczenia, o którym mowa w art. 181 ust. 3 oraz art. 186 ust. 3 ww. ustawy. Jednocześnie organ zawiadomił przedsiębiorcę, że na podstawie art. 10 § 1 Kpa strona może brać czynny udział w każdym stadium postępowania, a w szczególności wypo wiadać się, co do zebranych dowodów i zapoznać się ze zgromadzonymi w tej sprawie materiałami, jak również przedstawić stanowisko w ww. sprawie oraz składać wnioski dowodowe w terminie 14 dniu od dnia doręczenia zawiadomienia o wszczęciu postępowania admin istracyjnego. P ismem z dnia 23 listopada 2022 r. strona złożyła wnioski o odstąpienie od nałożenia kar administracyjnych i przedstawiła wyjaśnienia . Wskazała, że jej zdaniem w zakresie spełnienia obowiązku ubezpieczenia zarządcy nieruchomości zachodzą prze słanki do odstąpienia od nałożenia kary na podstawie art. 189f § 1 Kpa. A rgumentowała, że zarówno w zakresie pośrednictwa, jak i zarządzania nieruchomościami nie kierowano w stosunku do niej roszczeń związanych z prowadzoną działalnością oraz nie było potr zeby skorzystania z obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności OC. P odniosła, że od 26 lat funkcjonuje na rynku i zapewnia wysoki profesjonalizm w działaniach. Ponadto powołała również znane organowi z urzędu okoliczności związane z pandemią COVID - 19, sytuacją na rynku kredytów hipotecznych oraz wojną w Ukrainie. Podkreślił a również spadek rentowności swojej działalności i wskazała, że świadczenie usług zarządcy nieruchomościami stanowi marginalną część jej działalności. W dniu 6 grudnia 20 22 r. Wielkop olski WIIH wydał decyzję w sprawie wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 198d i art. 198e w związku z art. 198c ust. 2 - 8 ustawy o gospodarce nieruchomościami : 1) na podstawie art. 198e w zw iązku z art. 198c ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościa mi wymierz ył [xxxx xxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxx xx xxxxxxxxxxxxx xxxxx xxxxxxxxxxxx xxxxxx xxxxxxx] karę pieniężną w wysokości 22 650,12 zł (słownie: dwadzieścia dwa tysiące sześćset pięćdziesiąt złotych 12/100), wynikającą z a rt. 198e ww. ustawy, za brak spełnienia obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia, o którym mowa w art. 186 ust. 3 ww. ustawy; 2) zobowiąz ał przedsiębiorcę wskazanego w punkcie 1 do zapłaty wymierzonej kary na konto bankowe Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji H andlowej w Poznaniu, Nr konta NBP 0/0 Poznań nr 96 1010 1469 0032 7422 3100 0000, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary pieniężnej stanie się ostateczna; 3) na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa w zw iązku z art. 198d ustawy o gospodarc e nieruchomościami odst apił od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej, za brak spełnienia obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia, o którym mowa w art. 181 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami ; 4 4) poucz ył przedsiębiorcę, że zgodnie z treścią art. 181 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami , pośrednik w obrocie nieruchomościami podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w związku z pośrednictwem w obrocie nieruchomościami. Jeżeli pośrednik w obrocie nieru chomościami wykonuje czynności przy pomocy innych osób, działających pod jego nadzorem, podlega on również ubezpieczeniu odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone działaniem tych osób. W dniu 5 stycznia 20 23 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Kon sumentów (zwany dalej: „Prezesem UOKiK” albo „organem drugiej instancji”) otrzymał za pośrednictwem Wielkopolskiego WIIH odwołanie od ww. decyzji w części dotyczącej punktu 1 i 2 . W odwołaniu strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w części tj. w z akresie punktu 1 i 2 i wydanie decyzji odstępującej od nałożenia kary administracyjnej przewidzianej w art. 198e ustawy o gospodarce nieruchomościami i poprzestanie na pouczeniu przedsiębiorcy w oparciu 189f § 1 i § 2 Kpa ewentualnie o uchylenie zaskarżone j decyzji i przekazanie sprawy do ponownego jej rozpoznania. Zaskarżonej decyzji strona zarzuciła: 1) naruszenie prawa materialnego tj. art. 186 ust. 3 w zw iązku z art. 198e u stawy o gospodarce nieruchomościami poprzez jego błędne zastosowanie polegające na w ymierzeniu kary pieniężnej pomimo zaistnienia przesłanek, o których mowa w art. 189f § 1 i § 2 Kpa tj. przesłanek do odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej; 2) naruszenie prawa materialnego tj. art. 189f § 1 Kpa poprzez jego niezastosowani e polegające na uznaniu, że waga naruszenia nie była znikoma, jak również polegające na nie odstąpieniu przez organ od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i nie poprzestanie na pouczeniu, pomimo, że strona zaprzestała naruszeniu prawa; 3) naruszenie pr awa materialnego tj. art. 189f § 2 i § 3 Kpa poprzez jego niezastosowanie polegające na niewydaniu postanowienia, w którym organ zobowiązałby stronę do przedstawienia dowodów potwierdzających usunięcie naruszenia prawa, oraz nieuwzględnienie okoliczności, że skarżąca usunęła naruszenie prawa oraz podjęła działania zmierzające do usunięcia skutków tego naruszenia; 4) naruszenie prawa materialnego tj. art. 189e Kpa poprzez jego niezastosowanie, polegające na nieuwzględnieniu przez organ pierwszej instancji okoli czności wskazanych przez skarżącą, wskazujących na wystąpienie siły wyższej w postaci epidemii COVID - 19; 5) naruszenie prawa materialnego tj. art. 189d Kpa poprzez jego niezastosowanie, polegające na nieuwzględnieniu przez organ pierwszej instancji przy wydaw aniu decyzji ustawowych dyrektyw wymiaru administracyjnej kary pieniężnej, szczególnie poprzez nieuwzględnienie wagi i okoliczności naruszenia prawa, stopnia przyczynienia się strony do powstania naruszenia prawa, działań podjętych przez stronę dobrowolnie w celu uniknięcia skutków naruszenia prawa, braku korzyści lub straty jaką stroną miałaby osiągnąć, jak również faktu, że nigdy wcześniej u skarżącej nie wykryto żadnych naruszeń; 5 6) naruszenie prawa procesowego tj. art. 77 Kpa w zw iązku z art. 7 Kpa w zw iąz ku z art. 80 Kpa w zw iązku z art. 189f § 2 Kpa poprzez nieprzeprowadzenie postępowania wyjaśniającego i dowodowego w kontekście przesłanek wynikających z przepisu prawa materialnego, polegającego na niezbadaniu przez organ wszystkich przesłanek zachodzącyc h do odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu strony, pomimo, że strona usunęła naruszenia prawa i podjęła wszelkie czynności zmierzające do usunięcia skutków takiego naruszenia . Ponadto strona wniosła o przep rowadzenie dowodu z załączonych do odwołania oświadczeń właścicieli lokali, którymi zarządzała strona na podstawie zawartych umów o zarządzenie nieruchomością w okresie od 18 stycznia 2022 r. do dnia 10 marca 2022 r. na okoliczności wskazane w uzasadnieniu odwołania, w szczególności na fakt: zarządzania przez stronę nieruchomościami w ww. okresie, wykonania przez stronę (zarządcę) z należytą starannością obowiązków wynikających z zawartych umów o zarządzanie nieruchomością, braku spowodowania przez zarządcę szkód w ww. okresie, zrzeczenia się przez właścicieli zarządzanych lokali wszelkich roszczeń z tytułu zarządzania przez zarządcę nieruchomościami . Pismem z dnia 18 stycznia 2023 r. Prezes UOKiK poinformował stronę postępowania o przysługującym jej prawie do zapoznania się z aktami i prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strona postępowania skorzystała z przysługujących jej praw. W dniu 24 stycznia 2023 Prezes UOKiK otrzymał za pośrednictwem Wielkopolskiego WIIH pismo strony z dnia 16 stycznia 2023 r. przekazujące dwa oświadczenia klientów, że umowa zawarta o zarządzanie nieruchomością była wykonywana prawidłowo, rzetelnie i z należytą starannością oraz że nie zostały przez zarządcę spowodowane żadne szkody w majątku klientów. Pismem z dnia 25 stycznia 2023 r. strona przekazała Prezesowi UOKiK kolejne oświadczenie klienta. W dniu 9 lutego 2023 r. udostępniono stronie akta sprawy. Dodatkowo pismem z dnia 13 lutego 2023 r. strona przekazała Prezesowi UOKiK kolej ne oświadczenie klienta. Następnie pismem z dnia 1 marca 2023 r. strona zwróciła się ponownie do Prezesa UOKiK z prośbą o odstąpienie wymierzenia kary pieniężnej . Podkreśliła ponownie, że nie zostały na nią złożone w ciągu 26 lat prowadzenia działalności , włącznie z okresem kiedy polisa nie była wykupiona, żadne skargi. Poinformowała również że zaprzestała naruszać prawo wykupując polisę. Podkreśliła , że działa na rynku nieruchomości od 1996 r. i taka sytuacja zdarzyła się po raz pierwszy. Wskazała, że pr zesłała wcześniej oświadczenia klientów, którzy w okresie braku polisy korzystali z usług w biurze. Jak również podkreśliła, że działalność zarządcy w okresie nieobjętym polisą ubezpieczenia dotyczyła zaledwie 9 - 10 umów. Zaznaczyła również, że usługa zarzą du stanowi w jej firmie bardzo mały zakres działalności. Wskazała również, że brak zawartej polisy nie wynikał ze złej woli a jest wynikiem stresu. W dniu 27 lutego 2023 r. Prezes UOKiK poinformował stronę o zakończeniu postępowania dowodowego. Strona w p iśmie z 10 marca 2023 r. podtrzymała wszystkie swoje żądania, wnioski i stwierdzenia. 6 Prezes U rzędu O chrony K onkurencji i K onsumentów ustalił i stwierdził: Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmioto wo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji, organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem wyższego stopnia i w związku z powyższym, w ramach nadzoru, jest uprawniony do przeprowadzenia niniejszego postępowania. Zgodnie z treścią art. 18 6 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami zarządca nieruchomości podlega obowiązkowemu ubezp ieczeniu odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w związku z zarz ą dzaniem nieruchomością. Natomiast jeżeli zarządca nieruchomości wykonuje czynności przy pomocy innych osób, działających pod jego nadzorem, podlega on również ubezpieczeniu odpowiedz ialności cywilnej za szkody wyrządzone działaniem tych osób. Za zarządcę nieruchomości należy przy tym rozumieć przedsiębiorcę prowadzącego działalność gospodarczą z zakresu zarządzania nieruchomościami (art. 1 84 a ww. ustawy). Stosownie do art. 18 6 ust. 3a ww. ustawy, kopia ww. dokumentu ubezpieczenia, aktualnego na dzień zawarcia umowy o zarządzaniu nieruchomością , stanowi załącznik do tej umowy. Zarządca nieruchomości ma przy tym obowiązek niezwłocznego informowania strony umowy o zarzadzaniu nieruchomośc ią o wszelkich zmianach danych zawartych w dokumencie ubezpieczenia i o zawarciu nowej umowy ubezpieczenia, przekazując kopię dokumentu ubezpieczenia. Niezrealizowanie ww. obowiązków, zgodnie z treścią art. 198 e ustawy o gospodarce nieruchomościami, jest deliktem administracyjnym zagrożonym sankcją. Kto bowiem prowadzi działalność gospodarczą z zakresu zarządzania nieruchomościami bez spełnienia obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia, o którym mowa w art. 186 ust. 3, podlega karze pieniężnej w wysokości od czterokrotnego do dziesięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzedzającym rok, w którym stwierdzono naruszenie, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a usta wy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2022 r. poz. 504 z późn. zm. ) . W myśl art. 198c ust. 2 i 3 w zw iązku z art. 198 e ww. ustawy, decyzje w sprawach wymierzenia kary pieniężnej w niniejszym zakre sie wydaje wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej właściwy ze względu na miejsce przeprowadzenia kontroli. Ustalając wysokość kary pieniężnej organ Inspekcji Handlowej uwzględnia dotychczasową działalność przedsiębiorcy, skalę prowadzonej działalności or az czas trwania naruszenia. 7 Po przeprowadzeniu analizy zebranych materiałów dowodowych, Prezes UOKiK stwierdza, że ustalenia kontroli przeprowadzonej przez Wielkopolskiego WIIH od 8 do 14 września 2022 r. dały podstawę do stwierdzenia, że przedsiębiorca [xxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxx xxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxx xxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxx ] , nie wykonał ciążących na nim obowiązków wskazanych w art. 18 6 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, zgodnie z którym przedsiębiorca prow adzący działalność w zakresie zarzadzania nieruchomością podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w związku z zarządzaniem nieruchomością. Powyższe dało podstawę do wymierzenia kary pieniężnej w oparciu o art. 198 e ww. ustawy. Tym samym działania Wielkopolskiego WIIH były zgodne z prawem i decyzja została wydana w sposób prawidłowy. Strona złożyła odwołanie od decyzji Wielkopolskiego WIIH w części dotyczącej punktu 1 i 2 w części ach , w jakiej organ wymierzył karę administracyjną na podstawie art. 198e w zw iązku z art. 198c ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami , tj. za brak spełnienia obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w związku z zarządzaniem nieruchomością oraz zobowiązał stronę do zapłaty ww. kary administracyjnej w terminie 14 dni. Strona zarzuc iła Wielkopolskiemu WIIH błędne zastosowanie przepisów art. 186 ust. 3 w zw iązku z art. 198e ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez niezasadne nałożenie kar y administracyjnej, a ponadto naruszenie przepisów postępowania administracyjnego statuujących przesłanki odstąpienia od wymierzenia kary administracyjnej z uwagi na: - znikomość wagi naruszenia prawa (art. 189f § 1 pkt 1 Kpa) , - brak wydania postanowienia w t rybie art. 189f § 2 Kpa i w konsekwencji zaniechanie odstąpienia od wymierzenia kary (art. 189f § 3 Kpa) , - nie uwzględnieni e siły wyższej w postaci epidemii COVID - 19 i w konsekwencji naruszenie dyspozycji art. 189e Kpa, jako przesłanki zaniechania wymierzeni a kary. Dodatkowo strona zarzuciła naruszenie prawa materialnego tj. art. 189d Kpa poprzez jego niezastosowanie, polegające na nieuwzględnieniu przez organ pierwszej instancji przy wydawaniu decyzji ustawowych dyrektyw wymiaru administracyjnej kary pienięż nej, szczególnie poprzez nieuwzględnienie wagi i okoliczności naruszenia prawa, stopnia przyczynienia się strony do powstania naruszenia prawa, działań podjętych przez stronę dobrowolnie w celu uniknięcia skutków naruszenia prawa, braku korzyści lub straty jaką stron a miałaby osiągnąć, jak również faktu, że nigdy wcześniej u skarżącej nie wykryto żadnych naruszeń . Ponadto zarzucono organowi pierwszej instancji naruszenie prawa procesowego tj. art. 77 Kpa w związku z art. 7 Kpa oraz art. 80 Kpa w związku z a rt. 189f § 2 Kpa poprzez nieprzeprowadzenie postępowania wyjaśniającego i dowodowego w kontekście przesłanek wynikających z przepisu prawa materialnego, polegającego na niezbadaniu przez organ wszystkich przesłanek zachodzących do odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu strony, pomimo, że strona usunęła naruszenia prawa i podjęła wszelkie czynności zmierzające do usunięcia skutków takiego naruszenia. 8 W ocenie Prezesa UOKiK argumenty strony nie zasługują na uwzgl ędnienie. Wielkopolski WIIH , wydając zaskarżoną decyzję rozważył całość zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, dokonał subsumcji i wymierzył karę pieniężną wynikającą z przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami . P rzedsiębiorca prowadząc działa lność w zakresie zarządzania nieruchomościami , o której mowa w art. 1 84 a i 1 84 b ustawy o gospodarce nieruchomościami ma obowiązek zawarcia ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w związku z zarządzaniem nieruchomością. Zgodnie z § 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2019 r. w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zarządcy nieruchomości (Dz.U. z 2019 r. poz. 80 2 ) (zwanego dalej: „rozporządzeniem Ministra Finansów”) – wydanego na podstawie art. 18 6 ust. 4 ww. ustawy – obowiązek ubezpieczenia OC powstaje nie później niż w dniu poprzedzającym dzień rozpoczęcia wykonywania czynności w związku z zarządzaniem nieruchomości ą . Tym samym wykonanie obligu objęcia ubezpieczeniem OC działalności w zakr esie zarzadzania nieruchomości ami powinno nastąpić zanim podmiot zawrze umowy ze swoimi klientami (konsumentami). Ponadto zgodnie z art. 186 ust. 3a ustawy o gospodarce nieruchomościami k opia dokumentu ubezpieczenia, aktualnego na dzień zawarcia umowy o za rządzanie nieruchomością stanowi załącznik do tej umowy , a z arządca nieruchomości zobowiązany jest niezwłocznie inform ować stronę umowy o zarządzanie nieruchomością o wszelkich zmianach danych zawartych w dokumencie ubezpieczenia i o zawarciu nowej umowy u bezpieczenia, przekazując kopię dokumentu ubezpieczenia. Jak wynika z akt sprawy kontrolowany przedsiębiorca nie posiadał obowiązkowego ubezpieczenia w dniach od 18 stycznia 2022 r. do 10 marca 2022 roku , co stanowi naruszenie art. 186 ust. 3 ustawy o gosp odarce nieruchomościami . Jednocześnie w okresie tym ww. przedsiębiorca był stroną wiążących umów dotyczących zarządzania nieruchomościami, w tym m.in. umowy zarządzania lokalem mieszkalnym z dnia 4 października 2019 r., umowy zarządzania lokalem mieszkaln ym z dnia 25 czerwca 2020 r., umowy zarządzania lokalem mieszkalnym z dnia 27 lutego 2021 r., umowy zarządzania lokalem mieszkalnym z dnia 21 września 2021 r. P rzedsiębiorca prowadził więc działalność związaną z zarządzaniem nieruchomościami , a tym samym p o winien on zapewnić ciągłość ubezpieczenia przez cały okres świadczenia przez niego ww. usług i wykonywania czynności zarządzani a . Prezesa UOKiK podkreśla, że tym samym naruszone zostały ustawowe obowiązki przedsiębiorcy , gdyż przedsiębiorca w okresie od 1 8 stycznia 2022 r. do 10 marca 2022 r. działał bez zabezpieczenia interesów swoich klientów. Zgodnie z art. 198 e ustawy o gospodarce nieruchomościami przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą z zakresu zarz ą dzania nieruchomościami bez spełnienia o bowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia, o którym mowa w art. 18 6 ust. 3, podlega karze pieniężnej w wysokości od czterokrotnego do dziesięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzedzającym rok, w którym stwierdz ono naruszenie, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. 9 Tym samym w ocenie Prezesa UOKiK przesłanka z art. 198 e ustawy o gospodarce nieruchomościami została spełniona, a okoliczności wskazanego naruszenia prawa nie budziły wątpliwości co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających wymierzenie kary pieniężnej. Tym samym zarzut naruszenia przepisów art. 186 u st. 3 w związku z art. 198e ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez niezasadne nałożenie kary administracyjnej należy uznać za bezzasadny. Organ przed wydaniem decyzji szczegółowo przeanalizował również, czy spełnione zostały przesłanki pozwalające na zastosowanie art. 189f Kpa, a więc odstąpieni a od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej w stosunku do strony. Prezes UOKiK podobnie jak Wielkopolski WIIH nie widzi podstaw zastosowania 189f Kpa. Odnosząc się do zarzutu naruszenia przez Wielkopolskieg o WIIH przepisów postępowania administracyjnego statuujących przesłanki odstąpienia od wymierzenia kary administracyjnej z uwagi na: - znikomość wagi naruszenia prawa (art. 189f § 1 pkt 1 Kpa), - brak wydania postanowienia w trybie art. 189f § 2 Kpa i w konsek wencji zaniechanie odstąpienia od wymierzenia kary (art. 189f § 3 Kpa), - nieuwzględnienie siły wyższej w postaci epidemii COVID - 19 i w konsekwencji naruszenie dyspozycji art. 189e Kpa, jako przesłanki zaniechania wymierzenia kary Prezes UOKiK zwraca uwagę, że wszyscy przedsiębiorcy, prowadzący działalność w zakresie zarządzania nieruchomościami mają obowiązek zawarcia prawidłowej umowy ubezpieczenia OC. Natomiast p rzepis art. 189f Kpa wskazuje wprost jakie podstawowe przesłanki muszą zostać łącznie spełnione , aby organ mógł odstąpić od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu. Są to: 1) waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub 2) za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nał ożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spe łnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Po przeanalizowaniu niniejszej sprawy oraz mając na uwadze powyższe organ drugiej instancji informuje, iż Wielkopolski WIIH prawidłowo rozważył możliwość zastosowania art. 189 f § 1 pkt 1 kpa czemu dał wyraz w treści decyzji. Prezes UOKIK również nie widzi podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189 f § 1 pkt 1 kpa. Zarówno w ocenie organu pierwszej jak i drugiej instancji, w przedmiotowej sprawie nie sposób zak walifikować ujawnionej w wyniku kontroli nieprawidłowości jako znikomej. Przedsiębiorca posiadający wieloletnie doświadczenie w charakterze zarządcy nieruchomości, świadom jest, co resztą sam przyznaje, ciążącego na nim ustawowego obowiązku ubezpieczenia o dpowiedzialności cywilnej. Należy podkreślić, ż e zawarcie umowy ubezpieczenia nie był zależn e od żadnych czynników zewnętrznych, a jedynie od woli strony. Strona w pozostałym okresie objętym kontrolą, poza zakwestionowanym, posiadała ubezpieczenie OC. Char akter działalności polegającej na zarządzie nieruchomościami 10 charakteryzuje się ciągłością i stałością świadczonych usług. Ewentualne szkody wynikłe z wadliwego zarządu, z natury swego przedmiotu (nieruchomości) mogą mieć znaczną wartość materialną. W tym zakresie celem ustawodawcy jest ochrona m.in. konsumenta przed negatywnymi skutkami wadliwego zarządu, który szczegółowo reguluje instytucję obowiązkowego ubezpieczenia OC, zarówno w przepisach ustawy, jak i rozporządzenia. Przedsiębiorca prowadzący działa lność w tym zakresie, ma obowiązek nie tylko takie ubezpieczenie posiadać, ale również kopię umowy ubezpieczenia przekazywać stronie umowy o zarząd nieruchomością oraz informować ją o wszelkich zmianach w warunkach ubezpieczenia (art. 186 ust. 3a ustawy o gospodarce nieruchomościami). Zatem skoro ustawodawca szczególną ochroną obejmuje interes klienta zarządcy nieruchomości, nie sposób przyjąć, że około półtora miesięczny okres braku posiadania polisy OC, wskazuje na naruszenie o charakterze znikomym. Podkr eślić należy, że w tym czasie strona świadczyła usługi zarządu nieruchomościami. W ocenie Prezesa UOKiK przesłanka pierwsza nie została całkowicie spełniona. Za spełnioną można uznać natomiast przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszenia. Strona bowiem ob ecnie posiada właściwe ubezpieczenie. Przesłanki te, jak wskazano powyżej, muszą być spełnione łącznie. Nie została spełniona również przesłanka z art. 189 f § 1 pkt 2. Ponieważ nie była wydana przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocn a decyzja nakładająca na stronę za to samo zachowanie administracyjną karę pieniężną, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, czy też prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, a kara ta spełniałaby cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Mając na uwadze powyższe, Prezes UOKiK podziela stanowisko Wielkopolskiego WIIH o braku podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej zgodnie z treścią artykułu 189f § 1 Kpa. Po przeanalizowaniu akt sprawy organ odwoławczy zgodził się również z Wielkopolskim WIIH , że w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały także okoliczności o których mowa w art. 189 f § 2 i § 3 Kpa . Na podstawie całokształtu okoliczności sprawy ni e można uznać, że cele, dla których nałożona została kara pieniężna, zostały spełnione w momencie usunięcia przez stronę naruszenia prawa. Trudno uznać, że strona usunęła stwierdzone naruszenie prawa. Jak wynika bowiem z treści § 3 rozporządzenia w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zarządcy nieruchomości o bowiązek ubezpieczenia OC powstaje nie później niż w dniu poprzedzającym dzień rozpoczęcia wykonywania czynności w związku z zarządzaniem nieruchomością. Tak więc i stotą tego p rze pisu jest ciągłoś ć ubezpieczenia w okresie świadczenia usług i trudno w tym kontekście mówić o możliwości usunięci a naruszenia, gdy brak tej ciągłości już nastąpił . Zawarcie ubezpieczenia w późniejszym terminie nie objęło okresu, w którym ochrony ubezpi eczeni a OC przedsiębiorca nie posiadał. Tym samym nie można uznać, aby spełnione zostały przesłanki fakultatywnego odstąpienia od wymierzenia kary w niniejszej sprawie. A zarzut naruszenia 189f § 2 i § 3 Kpa należy uznać za bezpodstawny. 11 Ponadto Prezes UOK iK stwierdza, że załączone do odwołania, jak również przekazywane przez stronę w toku post ę powania administracyjnego oświadczenia właściciela nieruchomości, czy też właścicieli poszczególnych lokali o prawidłowości i rzetelności wykonywanego zarządu, nie m ają żadnej mocy dowodowej w sprawie. W rozpatrywanej sprawie nie ma znaczenia jakość wykonywanych przez stronę czynności zarządczych, a kluczowym jest zabezpieczenie interesów właścicieli nieruchomości zarządzanych przez przedsiębiorcę (zawarcie umowy obo wiązkowego ubezpieczenia OC). Do szkody wynikłej z błędnego zarządu , jak i z braku należytego nadzoru nad rzeczą nieruchomą, bez względu na jej przyczynę, może dojść w każdym czasie. W tym zakresie ochronę interesów strony umowy o zarząd nieruchomością st anowi właśnie aktualna polisa OC zarządcy. Podobnie bez znaczenia ze względu na ciągłość działalności zarządcy nieruchomości , co było już wielokrotnie podkreślane wcześniej, jest stan epidemiczny COVID - 19. W okresie, gdy strona powinna zawrzeć nową umowę u bezpieczenia nie obowiązywały już ograniczenia dotyczące przemieszczania się, bezpośrednich kontaktów i innych, które mogłyby mieć wpływ na możliwość zawarcia umowy ubezpieczenia . Zatem w ocenie Prezesa UOKiK art. 189e Kpa wskazujący, że w przypadku , gdy d o naruszenia prawa doszło wskutek działania siły wyższej, strona nie podlega ukaraniu , nie znajduje zastosowania w przedmiotowej sprawie ustawy. W ocenie Prezesa UOKiK w niniejszej sprawie przesłanki określone w art. 189f Kpa nie zostały spełnione i nie w ystępują podstawy do odstąpienia od nałożenia kary. Odnosząc się do zarzutu strony naruszenia przez Wielkopolskiego WIIH art. 189d Kpa poprzez jego niezastosowanie, Prezes UOKiK wskazuje iż w przypadku uregulowania przesłanek wymiaru administracyjnej kary pieniężnej w przepisach szczególnych - ustawa o gospodarce nieruchomościami , wskazany przez s tronę art. 189d Kp a, nie ma zastosowania. Zgodnie bowiem z art. 189a § 2 pkt 1 Kpa w przypadku uregulowania w przepisach odrębnych przesłanek wymiaru administracy jnej kary pieniężnej, przepisów w tym zakresie nie stosuje się. Jak wykazała analiza akt sprawy, Wielkopolski WIIH wymierzając karę pieniężną zgodnie z art. 198c ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami w związku z art. 198e ww. ustawy , wziął prawidłow o pod uwagę dotychczasową działalność przedsiębiorcy, skalę prowadzonej działalności oraz czas trwania naruszenia. Z godnie z art. 198e ustawy, kara pieniężna wymierzana jest w wysokości od czterokrotnego do dziesięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wyna grodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzedzającym rok, w którym stwierdzono naruszenie, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubez pieczeń Społecznych. Należy podkreślić, że organ pierwszej instancji dysponujący uznaniem administracyjnym orzekł karę w najniższym możliwym wymiarze . W odwołaniu przedsiębiorca [xxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxx xxxxxx xx ] zarzuc ił Wielkopolskiemu WIIH naruszenie art. 77 Kpa w związku z art. 7 Kpa w 12 związku z art. 80 Kpa w związku z art. 189f § 2 Kpa poprzez nieprzeprowadzenie postępowania wyjaśniającego i dowodowego w kontekście przesłane k wynikających z przepisu prawa materialnego, polegającego na niezbadaniu przez organ wszystkich przesłanek zachodzących do odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu strony, pomimo, że strona usunęła naruszenia p rawa i podjęła wszelkie czynności zmierzające do usunięcia skutków takiego naruszenia. Odnosząc się powyższych zarzutów , Prezes UOKiK zauważa, że artykuły te określają zasady postępowania administracyjnego. Stanowią, one m.in., iż w toku postępowania orga ny administracji publicznej stoją na straży praworządności, podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Ponadto wskazują, że przed wydaniem decyzji organ jest obowiązany w sposób wyczerpują cy zebrać i rozpatrzyć zebrany materiał dowodowy, zaś sprawa oceniana jest na podstawie całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego. Z przepisów tych wynika m.in. tzw. zasada prawdy obiektywnej polegająca na zobowiązaniu organu do podejmowania wszelkic h kroków, niezbędnych do ustalenia stanu faktycznego sprawy, który będzie zgodny ze stanem rzeczywistym. Z zasady ogólnej prawdy obiektywnej (art. 7 Kpa) wynika nakaz podjęcia przez organ administracji publicznej wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, co znajduje swoją konkretyzację w treści art. 77 Kpa, zgodnie z którym organ administracji jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Przepis ten nakłada na organ administracji p ublicznej prowadzący postępowanie obowiązek zgromadzenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, a następnie pełnej analizy całokształtu tego materiału celem prawidłowego ustalenia podstawy faktycznej decyzji administracyjnej (zob. wyrok WSA w Warszawi e z 24 kwietnia 2014 r. VIII SA/Wa 1056/13, LEX nr 1486656). Jak zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 15 czerwca 2015 r. (I SA/Kr 747/15) w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego organ jest obowiązany przestrzegać zasad ogólnych postępowania administracyjnego, w tym zasady dążenia do prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 7 Kpa. Reguła ta została skonkretyzowana w art. 77 § 1 Kpa, zgodnie z którym, organ administracji publicznej zobowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Jako dowolne należy traktować ustalenia faktyczne znajdujące wprawdzie potwierdzenie w materiale dowodowym, ale niekompletnym, czy nie w pełni rozpatrzonym. Zarzut dowolności zostaje wykluczony ustaleniami dokona nymi w całokształcie materiału dowodowego (art. 80 Kpa), zgromadzonego i rozpatrzonego w sposób wyczerpujący, a więc przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku niezbędnego wydania decyzji o przekonu jącej treści. Powyższe ustalenia organu winny znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. W ocenie Prezesa UOKiK, w przedmiotowej sprawie Wielkopolski WIIH postępował w zgodzie ze wskazanymi wyżej regułami postępowania administracyjnego prowadzonego ściśle według wymagań Kpa , opierając się na bezsprzecznych ustaleniach postępowania 13 kontrolnego. Organ drugiej instancji odnotowuje w szczególności, że kontrola została przeprowadzona w sposób zgodny z obowiązującym prawem tj. poprzedzono ją zawiadomienie m , ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli obejmującego sprawdzenie legalności i rzetelności prowadzonej działalności , w toku kontroli jednoznacznie ustalono i udokumentowano w protokole kontroli UH.8361.247.2022 z dnia 14 września 2020 r. że przedsi ębiorca [ xxxxxxxxx xxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxx] prowadzący działalność w zakresie zarz ą dzania nieruchomościami w dniach od 18 stycznia 2022 r. do 10 marca 2022 r. nie posiadał obowiąz kowego ubezpieczenia , a w okresie tym był stroną wiążących umów dotyczących zarządzania nieruchomościami. Organ pierwszej instancji w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego umożliwił stronie wypowiedzenie się, a w wydanej decyzji z 6 grudnia 20 22 r. dał wyraz dowodom, które uznał, jak również odniósł się do wyjaśnień strony przedstawionych w toku postępowania. Tym samym wszystkie ww. zarzuty strony w zakresie naruszenia przepisów postępowania nie zasługują na uwzględnienie. Działania organu pier wszej instancji były rzetelne, obiektywne i zgodne z podstawowymi zasadami procedury administracyjnej. Prezes UOKiK nie może zgodzić się z twierdzeniem przedsiębiorcy , że organ pierwszej instancji nie zbadał wszystkich przesłanek zachodzących do odstąpien ia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu strony, pomimo, że strona usunęła naruszenia prawa i podjęła wszelkie czynności zmierzające do usunięcia skutków takiego naruszenia. Szczegółowo do powyższego zarzutu Prezes UOKiK odniósł się już wyżej. T ym niemniej jednak należy podkreślić raz jeszcze, że o bowiązek ubezpieczenia OC powstaje nie później niż w dniu poprzedzającym dzień rozpoczęcia wykonywania czynności w związku z zarządzaniem nieruchomością ( § 3 rozporządzenia w sp rawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zarządcy nieruchomości ) . Tak więc i stotą tego prze pisu jest ciągłoś ć ubezpieczenia w okresie świadczenia usług i trudno w tym kontekście mówić o możliwości usunięci a naruszenia, gdy brak tej ciąg łości już nastąpił . Zawarcie ubezpieczenia w późniejszym terminie nie objęło okresu, w którym ochrony ubezpieczeni a OC przedsiębiorca nie posiadał. Wszystkie te okoliczności zostały w toku post ę powania wyjaśnione i udokumentowane , a organ pierwszej instanc ji prawidłowo uznał, że nie zachodzą przesłanki do odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaniu na pouczeniu strony. Biorąc pod uwagę powyższe zarzut naruszenia przez Świętokrzyski WIIH art. 7 7 Kpa w związku z art. 7 w związku z art. 80 Kpa w związku z art. 189 f § 2 Kpa należy uznać za bezpodstawny. Ponadto Prezes UOKiK stwierdza, że przekazane przez stronę , jako dowód czynnika silnie stresogennego, karty informacyjne leczenia szpitalnego jej syna , nie mają znaczenia w sprawie i przedstawienie ich przez stronę nie ma wpływu na ostateczne rozstrzygnięcie. 14 Niezależnie od powyższego organ drugiej instancji informuje, że kwestia sytuacji materialnej strony może zostać uwzględniona dopiero po uprawomocnieniu się niniejszej decyzji, przy ewentualnym zastosowaniu ulg w opłacaniu należności publicznoprawnej, jaką jest wymierzona kara pieniężna. Organ drugiej instancji nie ma podstaw do obniżenia wysokości czy odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej z uwagi na sytuację ekonomiczną prz edsiębiorcy, jeżeli stan faktyczny wprost uzasadnia nałożenie kary w określonym przez Wielkopolskiego WIIH wymiarze. Jednocześnie, w odniesieniu do powyższego, Prezes UOKiK informuje, iż w związku z brakiem unormowania kwestii ulg w zakresie wykonania ad ministracyjnej kary pieniężnej w ustawie o gospodarce nieruchomościami zastosowanie w niniejszym przypadku znajdzie art. 189k Kpa. Zgodnie z tym przepisem organ administracji publicznej, który wymierzył administracyjną karę pieniężną (tu: Wielkopolski WII H), na wniosek strony, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem publicznym lub ważnym interesem strony, może udzielić ulg w wykonaniu administracyjnej kary pieniężnej przez: 1) odroczenie terminu wykonania administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożeni e jej na raty; 2) odroczenie terminu wykonania zaległej administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty; 3) umorzenie administracyjnej kary pieniężnej w całości lub części; 4) umorzenie odsetek za zwłokę w całości lub części. Zgodnie z art. 13 8 § 1 pkt 1 Kpa organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy. Należy przy tym podkreślić, że utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji jest konsekwencją dokonania przez organ drugiej instancji oceny, że decyzja organu pierwszej instancji była prawidłowa i co do istoty sprawy identyczna, jak decyzja podjęta przez organ pierwszej instancji. Podsumowując, na podstawie zebranego materiału dowodowego, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów uznał, że podjęt e przez Wielkopol skiego WIIH rozstrzygniecie w punktach 1 i 2 decyzj i z 6 grudnia 2022 r. (nr akt kontroli: UH .8361. 2 47.20 22 ), był o prawidłow e . W konsekwencji, organ pierwszej instancji miał podstawy do wydania decyzji administracyjnej, na mocy której wymierzył przedsiębio rcy [xxxxx xxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxx xxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxx] karę pieniężną w wysokości 22 650 , 12 zł (słownie: dwadzieścia dwa tysi ą c e sześćset pięćdziesiąt złotych 12 /100). Tym samym, powyższa dec yzja w punkcie 1 i 2 powinna pozostać w obrocie prawnym. Biorąc powyższe pod uwagę należało orzec jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego 15 Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynają cych postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jed nak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Wars zawie. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. 5. Zgodnie z art. 189k Kpa § 1 organ administracji publicznej, który nałożył administracyjną karę pieniężną, na wniosek strony, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem publicznym lub ważnym interesem strony, może udzielić ulg w wykonaniu administracyjnej kary pieniężnej przez: 1) odroczenie terminu wykonania administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na r aty; 2) odroczenie terminu wykonania zaległej administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty; 3) umorzenie administracyjnej kary pieniężnej w całości lub części; 4) umorzenie odsetek za zwłokę w całości lub części. Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkur encji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ Otrzymują: 1. [xxx] 2. W ielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej 3. a/a