DIH-III-26/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 3 marca 2025 r. DIH - 3.707.172.2024.MU DECYZJA DIH - III/ 26 /2025 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz.U. z 202 5 r. poz. 229 ), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po przeprowadzeni u postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania wniesionego przez przedsiębiorcę HENG FENG International sp. z o. o. z siedzibą w Gdańsku od decyzji KHU.D.60.2024.ŁL.AB Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 6 listopada 2024 r. (nr KHU .8361. 208 .2024 .AW.AW ), na mocy której na ww. przedsiębiorcę nałożono karę pieniężną w wysokości 2000 zł (słownie: dwa tysiąc e złotych) wynikającą z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ww. ustawy oraz naruszenie wymagań wskazanych w § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towa rów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASADNIENIE W dniach od 13 do 20 sierpnia 202 4 r. inspektorzy reprezentujący Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji H andlowej, zwanego dalej „ Pomorski WIIH” lub „organem pierwszej instancji” działając w ramach upoważnienia do przeprowadzenia kontroli nr KHU.057.208.2024.PP z dnia 1 2 sierpnia 202 4 r. przeprowadzili kontrolę w lokalu gastronomicznym należąc ym do przedsiębi orcy [ xxxxxxxxxxxxx ] dalej jako: „stron a postępowania”, „ s półka ” lub „przedsiębiorc a ”. Kontrolę przedsiębiorcy zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2024 r. poz. 236) dalej jako: „Prawo przedsiębiorców” poprzedzono zawiadomieniem o zamiarze wszczęcia kontroli z dnia 18 lipca 202 4 r. w którym wskazano zakres przedmiotowy kontroli, obejmujący kontrolę przestrzegania przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług ( Dz.U. z 2023 r. poz.168). Zawiadomieni a skutecznie zostało doręczone w dniu 24 lipca 2024 r . Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 W dniu 1 3 sierpnia 2024 r. Pomorski WIIH rozpoczął kontrolę w lokalu gastronomicznym należącym do przedsiębiorc y . Kontrolę przeprowadzono w obecności wspólnika spółki , któremu p rzed przystąpieniem do czynności kontrolnych, okazano legitymacje służbowe oraz doręczono za pokwitowaniem upoważnienie do przeprowadzenia kontroli, wraz z pouczeniem o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębi orcy, stanowiącym załącznik do ww. upoważnienia do kontroli . W toku kontroli sprawdzono przestrzeganie przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 168), dalej jako: „ustawa o informowaniu o cenach” oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz.U. z 2022 r. poz.2776) dalej jako: „rozporządzenie ”. Inspektorzy reprezentujący Pomorskiego WIIH objęli sprawdzeniem łącznie 145 p ozycji z dostępnego cennika dla konsumentów , stwierdzając nieprawidłowości w odniesieniu do 97 pozycji uwidocznionych w cenniku tj. przy wyrob ach kulinarnych i napojach nie podano ich ilości do których podano cenę, co stanowi naruszenie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach oraz § 9 ust. 2 rozporządzenia. Ustalenia z kontroli udokumentowano w Protokole kontroli z dnia 20 sierpnia 2024 r. oraz w załącznik u (dokumentacja fotograficzna cennika) do tego protokołu, do któ rego stron y postępowania w nie zgłosił y uwag i został on podpisany przez wspólnika spółki w dniu zakończenia kontroli. W oparciu o zebrany materiał dowodowy, pismem z 3 października 2024 r. Pomorski WIIH na podstawie art. 61 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 19 60 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572) dalej jako: „kpa” zawiadomił strony o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cen ach oraz naruszeń wskazanych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach oraz § 9 ust. 2 rozporządzenia, a także poinformował o przysługującym prawie do czynnego udziału w postępowaniu. Pismem z 3 października 2024 r. Pomorski WIIH zwrócił się o przekaz anie informacji o przychod ach i obrot ach za ubiegły rok. Stron a postępowania przekazały ww. informacje organowi pierwszej instancji. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, Pomorski WIIH decyzją KHU.D.60.2924.ŁŁ.AB z dnia 6 listopada 2024 r. n ałożył na przedsiębiorc ę karę pieniężną w wysokości 2 000 zł (słownie: dwa tysi ące złotych) na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku w art. 4 ust. 1 tej ustawy o informowaniu o cenach oraz § 9 ust. 2 rozporządzenia z tytułu niewykonania obowiązków uwidoczniania w cenniku ilości wyrobów kulinarnych oraz napojów do których odnosi się podana cena. Decyzja stronie postępowania została doręczona 1 2 listopada 2024 r. W dniu 2 grudnia 2024 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurenc ji i Konsumentów, zwany dalej również „Prezesem UOKiK” lub „organem drugiej instancji”, otrzymał za pośrednictwem Pomorskiego WIIH, odwołanie od ww. decyzji . Przedsiębiorca o dwołując się od ww. decyzji Pomorskiego WIIH wniósł o obniżenie nałożonej na nieg o kary. Strona wskazała, że stwierdzone w tra kcie kontroli nieprawidłowości wynikały, z poszerz enia menu (karta dań) o nowe pozycje. Jednocześnie strona poinformowała, że w pop rzedniej wersji kar dań widniały informacje o gramaturze dań. Strona , zaś nie kw estionuje ustaleń kontroli , natomiast jej zdaniem była to sytuacja chwilowa , która nie wynikała, z umyślnego działania. Ponadto w odwołaniu strona poinformowała, że wszystkie wymogi dotyczące kart dań są w pełni spełnione. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 Pismem z dnia 18 grudnia 2024 r., Prezes UOKiK poinformował stronę postępowania o toczącym się postępowaniu administracyjnym w związku z wniesionym odwołaniem oraz poinformował o przysługującym jej prawie zgodnie z art.10 §1 kpa do czynnego udziału w postępowaniu, w tym do zapoznania si ę z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Stron a nie skorzystał a z przysługujących uprawnień. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwoła nie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, w postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji Handlowej organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, zwany dalej „ wojewódzkim inspektorem IH” . Organem wyższego stopnia jest Prezes UOKiK. Wobec powyższego , w myśl art. 127 § 2 k pa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej , Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi w sposób jednoznaczny , niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Przez cenę należy rozumieć wartość wyrażoną w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę (inaczej cenę sprzedaży), zaś przez cenę jednostko wą towaru lub usługi – cenę ustaloną za jednostkę określonego towaru lub określonej usługi, których ilość lub liczba są wyrażone w jednostkach miar w rozumieniu przepisów o miarach, stosownie do treści art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2 tej ustawy. Sposób uwidacznian ia cen i cen jednostkowych określa rozporządzenie. Zgodnie z § 9 ust. 1 i 2 rozporządzenia przedsiębiorca prowadzący działalność usługową w zakresie gastronomii lub hotelarstwa uwidacznia ceny oferowanych potraw, wyrobów, noclegów, wyżywienia i innych oferowanych usług w cenniku. Cennik, o którym mowa w ust. 1, zawiera także aktualne informacje umożliwiające konsumentom identyfikację ceny z potrawą lub wyrobem, w szczególności pełną nazwę potrawy lub wyrobu, pod którą są one sprzedawane, oraz określenie ilości potrawy lub wyrobu, do której odnosi się cena. Zgodnie z art. 6 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. Dowiedzenie, że określony podmiot nie wykonał powyższego obowiązku powoduje konieczn ość nałożenia kary pieniężnej, która jest sankcją administracyjną. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy , przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej wojewódzki inspektor IH uwzględnia: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązkó w, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to s amo naruszenie w innych państwach członkowskich UE w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sp rawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, ze zm.), zwanym dalej „rozporządzeniem (UE) 2 017/2394”. Przepisy ustawy o informowaniu o cenach nie regulują kwestii odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej lub udzielenia pouczenia, w związku z czym stosownie do art. 189a § 2 k pa, zastosowanie mają w tym zakresie przepisy art. 189 f k pa. Zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 i 2 k pa, organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub została ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub pra womocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Niniejsze postępowanie administracyjne prowadzone jest w związku z odwołaniem wniesionym przez przed siębiorc ę od decyzji KHU.D.60.2024.ŁŁ.AB Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia z 6 listopada 2024 r. , nakładającej na s półkę karę pieniężną w wysokości 2 000 zł (słownie: dwa tysi ące złotych), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, o których mowa w art. 4 ust. 1 ww. ustawy oraz wymaganiom wskazanym w § 9 ust. 2 rozporządzenia z tytułu niewykonania obowiązków uwidoczniania w cenniku ilości wyrobów kulinarnych oraz napojów , do których odnosi się podana c ena. Przedsiębiorca odwołując się od ww. decyzji Pomorskiego WIIH wskazał, że stwierdzone w trakcie kontroli nieprawidłowości wynikały, z poszerz enia menu (karta dań) o nowe pozycje. Jednocześnie strona poinformowała, że w poprzedniej wersji kar ty dań wid niały informacje o gramaturze dań. J ej zdaniem była to sytuacja chwilowa, która nie wynikała, z umyślnego działania . Jednocześnie w odwołaniu strona poinformowała, że obecnie wszystkie wymogi dotyczące kart menu są w pełni spełnione. Mając na uwadze powy ższe odwołujący się przedsiębiorca wniósł o obniżenie nałożonej kary. Prezes UOKiK, po ponownym przeanalizowaniu całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności Protokołu kontroli z 20 sierpnia 2024 r. wraz z załącznik iem do protoko łu (dokumentacja fotograficzna cennika) i zawartych w nim ustaleń, nie miał wątpliwości odnośnie naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Stan faktyczny zgromadzony i zawarty w protokole kontroli i załączniku do protokołu, nie budzi żadnych wą tpliwości organu drugiej instancji. Zgodnie z ustaleniami kontroli udokumentowanymi w protokole z 20 sierpnia 2024 r. nieprawidłowości stwierdzono w przypadku 97 skontrolowanych wyrobów kulinarnych oraz napojów natomiast do oceny wytypowano łącznie 145 poz ycji z cennika. Biorąc pod uwagę powyższe Pomorski WIIH słusznie uznał, że w niniejszym przypadku brak podania ilości wyrobów kulinarnych Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 i pojemności napojów do których podano cenę przy 97 pozycjach w cenniku ( 6 7 % wszystkich poddanych kontroli), pozbawi ło konsumentów prawa do podjęcia korzystnej dla nich decyzji w zakresie wyboru potrawy lub napoju. P rzedsiębiorc a nie kwestionowa ł ustaleń kontroli i sposobu jej prowadzenia , a protokół został podpisany bez uwag. Zgodnie z art. 76 § 1 kpa protokół kontroli jest dokumentem urzędowym tj. stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Protokół stanowi niepodważalny i wiarygodny dowód w sprawie świadczący o naruszeniu jakiego dopuścił się kontrolowany przed siębiorca. Jak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2020 r. w sprawie sygn. VI SA/Wa 2107/19 (lex nr 3034073), protokół kontroli jako dokument urzędowy korzysta z wiarygodności zawartych w nim ustaleń. Dokument urzędowy stanowi podstawowy element materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym. Dokumenty urzędowe korzystają ze szczególnej mocy dowodowej, ponieważ stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Z dokumentem urzędowym związane jes t domniemanie prawdziwości jego treści. Organ prowadzący postępowanie nie może wobec tego swobodnie oceniać ani kwestionować treści dokumentu urzędowego. Istota protokołu z kontroli wyraża się w tym, że dokument ten odzwierciedla i potwierdza istniejący w momencie kontroli stan faktyczny. Prezes UOKiK podkreśla , że celem ustawy o informowaniu o cenach jest ochrona konsumenta. W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz ce nę jednostkową towaru lub usługi w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Zgodnie z § 9 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, przedsiębiorca prowadzący działalność usługową w zakresie gastronomii uwi daczniania ceny oferowanych potraw, napojów w cenniku. Wspomniany cennik musi zawierać aktualne informacje umożliwiające konsumentom identyfikację ceny z potrawą lub napojem, w szczególności pełna nazwę potrawy, napoju, pod którą jest ona sprzedawana oraz określone ilości potrawy lub wyrobu, do której odnosi się cena. Prezes UOKiK wskazuje, że przepisy dotyczące uwidaczniania cen, cen jednostkowych bądź określenie ilości potrawy lub wyrobu, do której odnosi się cena dotyczą wszystkich przedsiębiorców i nie ma znaczenia forma sprzedaży . Tym samym s trona, jako profesjonalista na rynku, od 20 09 r. ( informacja widniejąca w rejestrze przedsiębiorców KRS ) miała obowiązek znać i stosować się do przepisów prawa związanych z prowadzoną przez nią działalnością. Była o na obowiązana uwidocznić w cenniku ceny oferowanych potraw kulinarnych oraz napojów w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen, poprzez podanie w cenniku, obok ceny oraz pełnej nazwy produktu, także określenia ich ilości . Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie strona dla 97 pozycji potraw kulinarnych oraz napojów (spośród 145 objętych kontrolą) nie wykonała powyższego obowiązku , co stanowiło wystarczającą przesłankę do przypisania jej odpowiedzialności z teg o tytułu i wymierzenia jej stosownej kary pieniężnej . Prezes UOKiK podkreśla, że odpowiedzialność określona w art. 6 ust. 1 ustawy o cenach ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą naruszenia prawa, w tym przypadku art. 4 ust. 1 tej ustawy w związku z § 9 ust. 2 rozporządzenia. Obiektywny charakter odpowiedzialności administracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok NSA z 8 października 2010 r. o sygn. akt II OSK 1079/12). Oznacza to, że wystarczającą przesłanką do przypisania tej odpowiedzialnoś ci jest samo stwierdzenie niewykonania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków, bez względu na winę (umyślną czy nieumyślną) oraz przyczyny powstania naruszenia. W świetle powyższego, bez znaczenia pozostają okoliczności, w Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 wyniku których dosz ło do naruszenia prawa, czy też działania naprawcze podjęte w trakcie kontroli i będące jej efektem, gdyż karę pieniężną wymierza się za samo naruszenie prawa. Zaskarżoną decyzję wydano na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach , zgodnie z którym , jeżeli p rzedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1, wojewódzki inspektor IH nakłada na niego karę pieniężną określoną w tym przepisie w wysokości do 20 000 zł. Przepisy te w sposób niewymagających dodatkowych założeń i wykładni nakazują właściwemu organowi IH wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązków przewidzianych ww. przepisami, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy i stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały usunięte. Dowiedzenie zatem, że określony podmiot nie wykonał powyższych obowiązków powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną, a wskazane przepisy mają charakter obligatoryjny (por. wyrok WSA w Warszawie z 29 sierpnia 2019 r. o sygn. akt VSA/Wa 8 05/19). Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie strona postępowania przy 97 pozyc jach (spośród 145 objętych kontrolą) nie wykonała obowiązku uwidocznienia ilości potraw kulinarnych oraz napojów , co stanowiło wystarczającą przesłankę do przypisania jej odpowiedzialności z tego tytułu i wymierzenia jej stosownej kary pieniężnej . Prezes UOKiK zwraca uwagę , że przepisy o informowaniu o cenach mają na celu ochronę konsumentów przed wygórowanymi cenami ustalanymi w sposób dowolny przez przedsiębiorców prowadzących działalność usługową w zakresie gastronomii. Ustalają one reguły wymuszające na przedsiębiorcach realizację obowiązku uwidaczniania cen oferowanych potraw lub wyrobów. Z przepisów tych wynika, że dodatkowe informacje, jakie powinny być podane w cenniku obok ceny potrawy lub wyrobu, to w szczególności pełna nazwa potrawy lub wyrobu, a także określenie ich ilości. Ze specyfiki branży gastronomicznej wynika, że przygotowywane potrawy i napoje wydawane są na porcje, które mogą być różnej wielkości , stąd też ustawodawca wprowadził wymóg podawania do ich ilości. Jeżeli produkty oferowane są w różnych wielkościach, konsument powinien otrzymać jasną i zrozumiałą informację pozwalającą na rozróżnienie i określenie tych wielkości . Należy zatem zgodzić s ię ze stanowiskiem organu pierwszej instancji, że stwierdzone nieprawidłowości w sposób istotny naruszały interesy konsumentów, gdyż pozbawiały ich podstawowej informacji o tym, jakiej ilości potrawy lub wyrobu dotyczy uwidoczniona cena, a co za tym idzie prawa do odczytania informacji o cenie w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości . Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Prezesa UOKiK, organ pierwszej instancji zasadnie uznał, że strona dopuściła się naruszenia obowiązków wynikających z art. 4 ust. 1 u stawy o informowaniu o cenach, w stopniu uzasadniającym wymierzenie jej kary pieniężnej, na podstawie art. 6 ust . 1 tej ustawy, zaś opisane powyżej, jak również w treści zaskarżonej decyzji, ustalenia kontroli i przesłanki, jakimi kierował się Pomorski WII H przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej, nie dawały podstaw do jej obniżenia. W opinii Prezesa UOKiK, wymierzona stronie kara pieniężna w wysokości 2000 zł (słownie: dwa tysiąc e złotych) jest kwotą optymalną i wystarczającą do spełnienia jej celów. Bior ąc pod uwagę powyższe oraz fakt, że naruszenie dotyczyło 6 7 % skontrolowanych wyrobów kulinarnych i napojów w cenniku Prezes UOKiK uznał, że wymierzona stronie postępowania kara jest proporcjonalna do rozmiaru stwierdzonych nieprawidłowości. Ponadto zauważa, że zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach kara za niedopełnienie obowiązków, o których mowa w art. 4 ww. ustawy wynosi do 20 000 zł. Organ drugiej instancji wskazuje, że kara pien iężna powinna odpowiadać wymogom wskazanym przez prawodawcę unijnego, który w art. 8 dyrektywy 98/6 WE stanowi, że musi być ona skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 (porównaj w tym zakresie wyrok NSA z 23 maja 2012 r., II GSK 684/11, czy wyrok NSA z 1 9 grudnia 2012, II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Żeby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjn ą oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, j akim jest zapewnienie przestrzegania przez przedsiębiorcę w przyszłości przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Prezes UOKiK wskazuje, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach, albowiem uchybienia dotyczyły ni eokreślenia cenniku dostępnym dla konsumentów ilości wyrobów kulinarnych oraz napojów do których podano cenę (9 7 pozycji z 145 ), zatem należy uznać, że waga naruszenia nie była znikoma. Strona postępowania poinformowała, że wszystkie wymogi dotyczące ka r t dań są w pełni spełnione. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną d o wysokości 20 000 zł. Przepis ten w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku wskazanego w ww. przepisach, chociażby narus zenie miało charakter jednostkowy, a w trakcie kontroli przystąpiono do wykonywania zaleceń inspektorów i na dzień wszczęcia postępowania wszystkie nieprawidłowości zostały wyeliminowane . Prezes UOKiK wyjaśnia, że cechą charakterystyczną sankcji administra cyjnej, a taką właśnie jest administracyjna kara pieniężna nakładana na podstawie przepisów ustawy o informowaniu o cenach, jest jej stosowanie wobec podmiotu ponoszącego przypisaną mu obiektywną odpowiedzialność za naruszenie ciążących na nim obowiązków. Natomiast samo stwierdzenie braku informacji o cenach i cenach jednostkowych bądź brak podania ilości wyrobów kulinarnych i napojów do których odnosi się podana cena, jest wystarczającą przesłanką do nałożenia kary pieniężnej. Jednocześnie nie ma przy tym znaczenia czy niedopełnienie obowiązku w określony sposób nastąpiło z winy danego podmiotu, czy też nie. Należy podkreślić, że ustawa o informowaniu o cenach nie przewiduje możliwości badania przez organ Inspekcji Handlowej istnienia winy (umyślnej czy ni eumyślnej), bądź braku jej po stronie podmiotu, u którego ujawniono nieprawidłowości. Mając na uwadze powyższe to samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że określony przedsiębiorca nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje konieczność nałożenia administracyjnej kary pieniężnej. Prezes UOKiK zwraca uwagę , że konsument musi mieć możliwość zapoznania się z informacją o gramaturze wyrobów kulinarnych ( potrawy ) lub pojemności napoju, do których odnosi się podana cena w cenniku bez koniecznoś ci dopytywania się o te informacje . Z tego względu, w cenniku, należy podawać aktualne informacje umożliwiające konsumentom identyfikację ceny z potrawą lub wyrobem, w szczególności pełną nazwę potrawy lub wyrobu, pod którą są one sprzedawane, oraz określe nie ilości potrawy lub wyrobu, do której odnosi się cena . Nadrzędnym celem ustawy o informowaniu o cenach jest bowiem ochrona interesów konsumentów oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorcami. Prezes UOKiK przypomina , że przepisy ustawy o informow aniu o cenach mają na celu ochronę konsumentów przed wygórowanymi cenami ustalanymi w sposób dowolny przez przedsiębiorców. Podkreślić należy, że odpowiedzialność określona w art. 6 ustawy o Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 informowaniu o cenach, statuuje odpowiedzialność administracyjną podmiotów, wobec których stwierdzono naruszenie wymagań art. 4 ww. ustawy. Regulacja ta ma na celu wyeliminowanie nieprawidłowości w informowaniu konsumentów o cenach towarów i usług. Prezes UOKiK zauważa, że to podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązującego prawa i jego przestrzegania. Należy jednak podkreślić, że podstawą wszczęcia i przeprowadzenia postępowania w przedmiotowej sprawie, a także podstawą nałożenia na stronę administracyjnej kary pieniężnej były ustalenia faktyczne poczynione u przedsiębiorcy w dniu kontroli. Strona postępowania, jako profesjonalny uczestnik obrotu prowadząca swoją działalność gospodarczą miała obowiązek znać i przestrzegać przepisów prawa i była ona obowiązana zorganizować swoją działalność w taki sposób, aby nie dopuścić do naruszenie prawa. Ustawa o informowaniu o cenach określa kryteria (przesłanki) jakie ma brać pod uwagę organ dokonujący miarkowania kary. Jak wskazuje art. 6 ust. 3 ww. ustawy do przesłanek tych należą: - stopień naruszenia obowiązków, w tym charakter, waga, skala i czas trwania naruszenia tych obowiązków; - dotychczasowa działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszen ia obowiązków przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; - wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; - sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych. Po analizie materiału dowodowego, Prezes UOKiK stwierdził, że wszystkie z powyższych przesłanek zostały prawidłowo uwzględnione przez Pomorskiego WIIH przy wymierzaniu kary. Miarkując stopień naruszenia obowiązków, organ pierwszej instancji zasadnie wziął pod uwagę, że charakter i waga naruszenia obowiązków była istotna. Prezes UOKiK zgadza się z organem pierwszej instancji, gdyż w toku kontroli stwierdzono brak podania przy 9 7 pozycjach widniejących w cenniku wyrobów kulinarnych oraz pojemności napojów, dla których podano cenę . Powyższe ustalenia potwierdziły w sposób bezsprzeczny naruszenie przepisu art. 4 ustawy o informowaniu o cenach. Wskazane w toku kontroli nieprawidłowośc i, tj. brak podania w cenniku ilości wyrobów kulinarnych oraz napojów oferowanych do sprzedaży, w żadnym wypadku nie mogą naruszać praw konsumentów do prawdziwej i pełnej informacji o oferowanych wyrobach kulinarnych i napojach, ich cenach, ilości/masie i pojemności. Pomorski WIIH słusznie bowiem uznał, że brak uwidocznienia w cenniku ilości wyrobów kulinarnych i pojemności napojów do których podano cenę, utrudniał konsumentowi poznanie i porównanie tej wartości oraz określenie czy zakup jest dla niego korz ystny, przez co w istotny sposób naruszono jego interes. Analizując skalę naruszenia należy wskazać, że nieprawidłowości dotyczyły 6 7 % poddanych ocenie pozycji z cennika dostępnego dla konsumentów. W przedmiotowej sprawie naruszenie stwierdzono w pierwszy m dniu kontroli, co zostało udokumentowane w protokole kontroli, a na co również zwrócił uwagę organ pierwszej instancji w zaskarżonej decyzji . W przypadku analizy przesłanki dotyczącej dotychczasowej działalności, organ pierwszej instancji wziął pod uwag ę, że nie nakładał dotychczas kar za naruszenie przez przedsiębiorcę przepisów w zakresie uwidaczniania cen. Natomiast nawiązując do uzyskanych przez przedsiębiorcę korzyści majątkowych lub strat w związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, wskazać nale ży, iż w powyższym zakresie brak jest Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 informacji. Jak już wspomniano wyżej, strona, jako profesjonalny uczestnik obrotu miała obowiązek znać i przestrzegać przepisy prawa związane z wykonywaną przez nią działalnością. W kwestii trzeciej przesłanki Pomorski WIIH uwzględnił informację finansową przedłożoną przez przedsiębiorcę. Natomiast odnosząc się do ostatniej przesłanki, Pomorski WIIH wskazał, że kontrola przeprowadzona przez Inspekcję Handlową nie jest kontrolą przeprowadzoną w sprawach transgranicznych. Po przeanalizowaniu niniejszej sprawy, Prezes UOKiK nie znalazł podstaw do zastosowania art.189f § 1 pkt 1 kpa, tj. odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu. Przepis ten przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione ł ącznie, aby organ administracji publicznej mógł odstąpić od nałożenia kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Powołując się na reprez entowane w doktrynie stanowisko („Nowe instytucje” Gajewski 2017, wyd. 1, Legalis), przesłanka przewidziana tym przepisem odwołuje się do dwóch warunków, które muszą być spełnione łącznie. Po pierwsze, waga naruszenia prawa musi być znikoma. Przez wagę nar uszenia prawa należy rozumieć istotność, skalę skutków społeczno - gospodarczych, które zostały przez nie wywołane oraz znaczenie naruszonego obowiązku administracyjnoprawnego z punktu widzenia systemu prawa; działalności, na której regulację prawną się on s kłada oraz dóbr, których ochronie służy. O tym więc, że waga naruszenia prawa jest znikoma będzie można powiedzieć wówczas, gdy wywołane przez nie skutki są niewielkie, czyli dotknęły małej liczby podmiotów i nie zaburzyły przebiegu procesów społeczno - gosp odarczych, a jednocześnie – nie wiązało się ono z unicestwieniem lub znaczną ingerencją w dobro chronione daną sankcją i nie miało istotnego wpływu na całościową ocenę zgodności z prawem działalności, której częścią regulacji jest złamany obowiązek admin istracyjnoprawny. Po drugie, strona musi zaprzestać naruszenia prawa najpóźniej w toku postępowania w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej. Oznacza to w szczególności, że warunek ten będzie spełniony przede wszystkim w przypadkach, w których naruszenie prawa miało charakter jednostkowy lub krótkotrwały. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. W niniejszym przypadku konsumenci zostali pozbawieni możliwości zapozn ania się z informacją w cenniku o ilości wyrobów kulinarnych oraz napojów do których podano cenę , czym naruszono w sposób istotny prawa konsumenta do dostępu do informacji , utrudniał konsumentowi poznanie i porównanie tej wartości oraz określenie czy zakup jest dla niego korzystny, przez co w istotny sposób naruszono jego interes . Mając na uwadze powyższe, nie można uznać wagi naruszenia za znikomą, ponieważ na 145 skontrolowanych pozycji widniejących w cenniku w 9 7 przypadkach stwierdzono nieprawidłowości ( 6 7 % wszystkich objętych sprawdzeniem ). Odnośnie drugiego warunku uzasadniającego odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. W niniejszej sprawie przedsiębiorca zaprzestał naruszenia prawa dopiero w wyniku prz eprowadzenia kontroli. Należy jednak wskazać, że znikoma waga naruszenia oraz zaprzestanie naruszenia prawa muszą być spełnione łącznie, co w niniejszym przypadku nie miało miejsca, w związku z powyższym organ drugiej instancji stwierdza, iż nie ma podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 kpa i do odstąpienia od wymierzenia kary. Nie została spełniona również przesłanka z art. 189f § 1 pkt 2 kpa, ponieważ nie była wydana przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocna decyzja nakładająca na Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 stronę za to samo zachowanie administracyjną karę pieniężną, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, czy też prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, a kara ta spełniałaby cele, d la których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Nadto należy podkreślić, że naruszenia z ustawy o informowaniu o cenach kwalifikowane są jako czyny o charakterze deliktu administracyjnego, który zagrożone są karą pieniężną określoną w art. 6 ustawy o cenach. Postępowania w tym zakresie mogą być prowadzone wyłącznie przez organy Inspekcji Handlowej, zaś z uwagi na właściwość terytorialną, w stosunku do strony mogły być one prowadzone przez Pomorski WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlega jącym kognicji Pomorskiemu WIIH nałożyć kary pieniężnej za to samo naruszenie, co oznacza, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 kpa nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. Po przeanalizowaniu akt sprawy organ odwoławczy stwierdził, że w rozpatrywanej sprawi e nie zaistniały również okoliczności, o których mowa w art. 189f § 2 i 3 kpa, tj. zastosowanie art. 189f § 2 nie spełnieni celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna określona w art. 6 ust. 1 ustawy o cenach. Okoliczności i wag a naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona postępowania nie dopełniła obowiązków nałożonych na nią w art. 4 ustawy o cenach, bowiem nie uwidoczniła informacji w cenniku dostępnym dla konsumentów o ilości wyrobów kulinarnych oraz napojów do których podała cenę . Literalna wykładnia ww. przepisu jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termi n ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbo wski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszanie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało”). Charakter naruszeń, jakich dopuściła się strona, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z dnia 25.07.2019 r. Sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także pr zywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej. Jak słusznie podkreślił organ usunięcie naruszenia prawa nie jest tożsame z zaprzestaniem naruszania. Aby usunąć naruszenie prawa nie w ystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia.”). Ponieważ k onsumenci zostali pozbawieni informacji w cenniku o ilości wyrobów kulinarnych oraz napojów do których podano cenę , powyższe informacje muszą być uwidocznione przez przedsiębiorcę w momencie rozpoczęcia oferowania danej usługi, tak aby konsument na tej podstawie mógł podjąć decyzję o ich zakupie (tj. uwidocznienie ma charakter obowiązku przedumownego) zatem w przedmiot owej sprawie brak jest możliwości zastosowania art. 189f § 2 i 3 kpa. W ocenie Prezesa UOKiK, prowadząc postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie Pomorski WIIH postępował zgodnie z zasadami dotyczącymi prawdy materialnej (obiektywnej), obowiązku ze brania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sposób wyczerpujący oraz oceny, czy dana okoliczność została udowodniona podstawie całokształtu materiału dowodowego. W opinii Prezesa UOKiK istotne dla sprawy są ustalenia kontroli. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 Stron y postępowania n ie wypełnił y obowiązków w zakresie uwidaczniania informacji o ilości wyrobów kulinarnych oraz napojów do których podano cenę w cenniku dostępnym dla konsumentów, co znajduje jednoznaczne potwierdzenie w materiale dowodowym - protokole kontroli wraz z załąc zni kiem (dokumentac ja fotograficzn a cennika) . Przepisy ustawy o informowaniu ocenach oraz rozporządzenia wykonawczego do tej ustawy wskazują wprost, jakie obowiązki informacyjne ciążą na przedsiębiorcy, co w niniejszej sprawie nie zostało zrealizowane w za kresie uwidocznienia informacji w cenniku o ilości wyrobów kulinarnych oraz napojów do których podano cenę. Zatem samo stwierdzenie w trakcie kontroli, że kontrolowany przedsiębiorca nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje koniecznoś ć nałożenia kary pieniężne j . Podsumowując powyższe, należy stwierdzić, że w przedstawionym stanie faktycznym, wymierzenie stronie kary pieniężnej, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach , jak również ustalenie jej wysokości , było prawi dłowe i zgodne z prawem. Wobec powyższego, zawarty w odwołaniu wniosek o obniżenie nałożonej kary pieniężnej nie zasługuje na uwzględnienie. Nałożona na stronę kara pieniężna został a wymierzona na poziomie 10% wartości maksymalnej wymiaru kary wynoszącej 20 000 zł (słownie: dwadzieścia tysięcy złotych), zatem jest jak najbardziej proporcjonalna do uchybienia jakiego dopuściła się strona i jest daleka od górnej granicy wymiaru kary. Stąd też, postępowanie organu pierwszej instancji w tym zakresie należy u znać za prawidłowe, zaś zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy. Należy przy tym podkreślić, że utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji jest konsekwencją dokonania przez organ drugiej instancji oceny, że decyzj a organu pierwszej instancji była prawidłowa i co do istoty sprawy identyczna, jak decyzja podjęta przez organ drugiej instancji. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą d ochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Gdańsku w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego . Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa UOKiK, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysoko ści należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10 000 zł – 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10 000 zł do 50 000 zł – 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 3) ponad 50 000 zł do 100 000 zł – 2% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1 500 zł; 4) ponad 100 000 zł – 1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2 000 zł i nie więcej niż 100 000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji Prezesa UOKiK sk argi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie , strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie . 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III u stawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 202 5 r. poz. 111 ). Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 202 4 r. poz. 935 ); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535); art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 168) . Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej / podpisano elektronicznie/ Otrzymują: 1. [ xxxxxxxxxxxxx ] 2. Inspektorat Inspekcji Handlowej w Gdańsku (KHU.8361.208.2024.AW.AW.AB)