DIH-III-22/2026

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 20 lutego 2026 r. DIH - 3.707.182.2025.SD DECYZJA DIH - 3 .22. 2026 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 202 5 r. poz. 1691 ) , art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz.U. z 2025 r. poz. 229 , ze zm. ), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 27 października 2025 r. nakładającej na przedsiębiorcę Mieczysławę Fiedosewicz prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą: BAR BOSMAN MIECZYSŁAWA FIEDOSEWICZ w Dźwirzynie , karę pieniężną w wysokości 9 00 zł (słownie: dziewięćset złotych) na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) za niedopełnienie obowiązku z art. 4 ust. 1 ww. ustawy, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsument ów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASADNIENIE W dniach 9 i 14 sierpnia 202 4 r., inspektorzy reprezentujący Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, zwanego dalej „ Zachodniopomorski WIIH” lub „organem pierwszej instancji”, działając na podstawie upoważnienia do przeprowadzenia kontroli z 9 sierpnia 2024 r. nr ZK/U335/2024 , przeprowadzili kontrolę w placówce gastronomicznej, należącej do przedsiębiorcy XXX zwanego dalej „stroną” lub „przedsiębiorcą” . Na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2025 r. poz. 1480 , ze zm. ), zwanej dalej „Prawem przedsiębiorców”, do przedsię biorcy skierowano zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli z 27 czerwca 2024 r. nr ZK/Z - 120/2024 , ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli obejmującego m.in. przestrzeganie przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i u sług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) zwanej dalej: „ustawą o cenach” oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776) zwane go dalej: „ rozporządzeniem ” . Pismo nie zostało odebrane przez przedsiębiorcę. Na zasadzie art. 44 § 4 kpa (Dz.U. z 2025 r. poz. 1691) doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego terminu 14 dniowego okresu, w którym korespondencję pozostawiono w urzędzie pocztowym celem jej odebr ania. W toku kontroli sprawdzono prawidłowość uwidaczniania cen potraw i napojów oferowanych do sprzedaży w prowadzon ej przez przedsiębiorcę placówce gastronomicznej. Ceny potraw i napojów uwidocznione były w postaci cennika – menu. Przedsiębiorca zapewnił konsumentom wystarczającą liczbę cenników zawierających ceny oferowanych potraw i napojów. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 W cenniku strona nie uwidoczni ła ceny, po której następowała sprzedaż , nie określił a i nie uwidocznił a ilości poszczególnych potraw i wyrobów, w tym napojów alkoho lowych oraz bezalkoholowych , do których odnoszą się ceny . Powyższe ustalenia świadczyły o naruszeni u art. 4 ust. 1 ustawy o cenach w związku z niespełnieniem wymagań określonych w § 9 ust. 1 rozporządzenia , z uwagi na uwidocznienie cen potraw i wyrobów w sposób niejednoznaczny, budzący wątpliwości i uniemożliwiający porównanie cen. Wskazane ustalenia udokumentowano w protokole kontroli z 9 sierpnia 2024 r. (nr akt kontroli: ZK.8361.245.2024 ) oraz w dołączonej do niego dokumentacji. Do protokołu kontroli strona nie zgłosiła uwag w przewidzianym ustawowo terminie . W związku z ustaleniami kontroli, pismem z 26 września 2025 r., na podstawie art. 61 § 1 i § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 202 5 r. poz. 1691 ), zwanej dalej „kpa”, Zachodniopomorski WIIH zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej za uwidocznienie cen w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości, wbrew obowiązkom ok reślonym w art. 4 ust. 1 ustawy o cenach w zw. z § 9 ust. 1 oraz 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju. Jednocześnie na podstawie art. 10 § 1 kpa poinformowano, że strona może brać czynny udział w każdym stadium postępowania, a w szczególności wypowiadać się, co do zebranych dowodów i co do przesłanek wymiaru kary wskazanych w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach oraz zapoznać się ze zgromadzonymi w tej sprawie materiałami. Ponadto wezwano stronę do przesłania informacji o wielkości obrotów i przychodu osiągniętego w 2024 r. Zawiadomienie to doręczono stronie 30 września 2025 r. Strona pismem z dnia 2 października 2025 r. udzieliła odpowiedzi, a także dostarczyła do Zachodniopomorskiego WIIH informacj e o wielkości obrotów i przychodu za zakończony rok obrotowy . Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, 27 października 2025 r. Zachodniopomorski WIIH wydał decyzję (nr akt: ZK.8361.245.2024.SI ) , na mocy której nałożył na przedsiębiorc ę karę pieniężną w wysokości 9 00 zł (słownie: dziewięćset złotych), na podsta wie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, za naruszenie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 tej ustawy w związku z § 9 ust. 1 oraz 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju w sprawie uwidaczniania cen . Dnia 25 listopada 2025 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Kons umentów (dalej jako „Prezes UOKiK”, „organ drugiej instancji”) otrzymał za pośrednictwem Zachodniopomorskiego WIIH odwołanie od ww. decyzji, w którym strona wniosła o uchylenie decyzji w całości i odstąpienie od wymierzania kary. Pismem z 5 grudnia 2025 r. Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę o toczącym się postępowaniu administracyjnym w sprawie odwołania od decyzji Zachodniopomorskiego WIIH z 27 października 2025 r. oraz o przysługującym mu prawie do zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa . Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 odwoławczy dokonu je oceny czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz weryfikuje, czy dana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz.U. z 2025 r. poz. 229), dalej jako: „ustawa o Inspekcji Handl owej”, w postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji Handlowej organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, (zwany dalej: „wojewódzkim inspektorem IH”). Organem wyższego stopnia jest Prezes UOKiK. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Dodatkowo sposób uwidaczniania cen towarów (lub usług) regulują przepisy rozporządzenia. Zgodn ie z § 9 ust. 1 ww. rozporządzenia, przedsiębiorca prowadzący działalność usługową w zakresie gastronomii lub hotelarstwa uwidacznia ceny oferowanych potraw, wyrobów, noclegów, wyżywienia i innych oferowanych usług w cenniku. Natomiast, w świetle § 9 ust. 2 ww. rozporządzenia, cennik, o którym mowa w ust. 1, zawiera także aktualne informacje umożliwiające konsumentom identyfikację ceny z potrawą lub wyrobem, w szczególności pełną nazwę potrawy lub wyrobu, pod którą są one sprzedawane oraz określenie ilości potrawy lub wyrobu, do którego odnosi się cena. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa art. 4 ust. 1 - 5 ustawy o cenach, wojewódzki inspektor IH nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pienię żną do wysokości 20 000 zł. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się następujące przesłanki: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach cz łonkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy międ zy organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L z 2017 r. Nr 345, str. 1, ze zm.). W odwołaniu strona wniosła o całkowite uchylenie decyzji Zachodniopomorskiego WIIH z 27 października 2025 r. Strona wskazała brak podstaw materialnoprawnych i procesowych do nałożenia kary, nieproporcjonalność sankcji, naruszenie zasad równego traktowania przedsiębiorców , błędną wykładnię § 9 ust. 2 rozporządze nia , naruszenie zasad postępowania administracyjnego oraz błędną ocenę stopnia społecznej szkodliwości. Strona podkreśla również , że wszystkie błędy zostały naprawione w trakcie trwania postępowania . Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 Prezes UOKiK o dnosząc się do argumentów zawartych w odwo łaniu oraz po ponownym przeanalizowaniu całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego nie miał wątpliwości w kwestii naruszenia przepisów ustawy o cenach . Stan faktyczny opisany w protokole kontroli i jego załącznikach, nie budzi żadnych wątpliwoś ci organu drugiej instancji. Zgodnie z udokumentowanymi ustaleniami stwierdzono uwidocznienie cen w sposób niejednoznaczny, budzący wątpliwości i uniemożliwiający porównanie ich cen – łącznie odnosiło się to do 3 8 potraw i wyrobów znajdujących się w oferci e gastronomicznej przedsiębiorcy . Biorąc pod uwagę powyższe Zachodniopomorski WIIH słusznie uznał, że stwierdzone nieprawidłowości naruszają przepisy art. 4 ust. 1 ustawy o cenach w związku z § 9 ust. 2 rozporządzenia . Równocześnie organ drugiej instancji pragnie podkreślić, że p rzedsiębiorca nie kwestionował ustaleń kontroli i sposobu jej prowadzenia, a protokół został podpisany bez uwag. Zgodnie z art. 76 § 1 kpa protokół kontroli jest dokumentem urzędowym tj. stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Protokół stanowi niepodważalny i wiarygodny dowód w sprawie świadczący o naruszeniu jakiego dopuścił się kontrolowany przedsiębiorca. Jak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2020 r. w sprawie sygn . VI SA/Wa 2107/19 (lex nr 3034073), protokół kontroli jako dokument urzędowy korzysta z wiarygodności zawartych w nim ustaleń. Dokument urzędowy stanowi podstawowy element materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym . Prezes UOKiK podkreśla, że celem ustawy o cenach jest ochrona praw konsumenta. W myśl art. 4 ust. 1 ww. ustawy, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi w sposób jednoznaczny, niebudząc y wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Zgodnie z § 9 ust. 1 i 2 rozporządzenia, przedsiębiorca prowadzący działalność usługową w zakresie gastronomii uwidaczniania ceny oferowanych potraw, w tym napojów w cenniku. C ennik musi zawierać aktualne in formacje umożliwiające konsumentom identyfikację ceny z potrawą lub napojem, w szczególności pełną nazwę potrawy, napoju, pod którą jest ona sprzedawana oraz określone ilości potrawy lub napoju , do której odnosi się cena. Prezes UOKiK wskazuje, ż e obowiąze k uwidaczniania cen i cen jednostkowych dotycz y wszystkich przedsiębiorców i nie ma znaczenia rodzaj prowadzonej działalności, forma sprzedaży oraz wieloletnie przyzwyczajenia przedsiębiorcy do sposobu podawania cen w cenniku (menu). Tym samym strona, jak o profesjonalista działający na rynku od 16 października 1997 r. (zgodnie z CEIDG ) miała obowiązek znać i stosować się do przepisów prawa związanych z prowadzoną przez nią działalnością. Była ona obowiązana uwidocznić w cenniku ceny oferowanych potraw i na pojów w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen, poprzez podanie ceny i a także pełnej nazwy oraz ilości potrawy, do której ta cena się odnosi . Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie strona dla skontrolowanych 84,44 % pozycji (łącznie 45 potraw i wyrobów z czego zakwestionowano łącznie 38 pozycj i w cenniku nie wykonała powyższego obowiązku, co stanowiło wystarczającą przesłankę do przypisania jej odpowiedzialności z tego tytułu i wymierzenia jej stosownej kary p ieniężnej . Prezes UOKiK podkreśla, że odpowiedzialność określona w art. 6 ust. 1 ustawy o cenach ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą naruszenia prawa, w tym przypadku art. 4 ust. 1 tej ustawy w związku z § 9 ust. 2 rozporządzenia. Obiektywny charak ter odpowiedzialności administracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok NSA z 8 października 2010 r. o sygn. akt II OSK 1079/12). Oznacza to, że wystarczającą przesłanką do przypisania tej odpowiedzialności jest samo stwierdzenie niewykonania prze z określony podmiot nałożonych Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 prawem obowiązków, bez względu na winę (umyślną czy nieumyślną) oraz przyczyny powstania naruszenia. W świetle powyższego, bez znaczenia pozostają okoliczności, w wyniku których doszło do naruszenia prawa, czy też działania n aprawcze podjęte w trakcie kontroli i będące jej efektem, gdyż karę pieniężną wymierza się za samo naruszenie prawa. Zaskarżoną decyzję wydano na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, zgodnie z którym, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o kt órych mowa w art. 4 ust. 1 w zw. z § 9 ust. 2 , wojewódzki inspektor I nspekcji H andlowej nakłada na niego karę pieniężną określoną w tym przepisie w wysokości do 20 000 zł. Przepisy te w sposób niewymagających dodatkowych założeń i wykładni nakazują właściw emu organowi I nspekcji H andlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązków przewidzianych ww. przepisami, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy i stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały usunięte. Dowiedze nie zatem, że określony podmiot nie wykonał powyższych obowiązków powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną, a wskazane przepisy mają charakter obligatoryjny (por. wyrok WSA w Warszawie z 29 sierpnia 2019 r. o sygn. ak t VSA/Wa 805/19). Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Prezesa UOKiK, organ pierwszej instancji zasadnie uznał, że strona dopuściła się naruszenia obowiązków wynikających z ww. przepisów , w stopniu uzasadniającym wymierzenie jej kary pieniężnej, na podstawi e art. 6 ust. 1 ww. ustawy . S amo stwierdzenie w wyniku kontroli, że przedsiębiorca nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje konieczność nałożenia administracyjnej kary pieniężnej. Prezes UOKiK zwraca uwagę, że konsument musi mieć możl iwość zapoznania się ceną potrawy/ napoju oraz z informacją o gramaturze potrawy lub pojemności napoju, do których odnosi się podana cena w cenniku bez konieczności dopytywania się o te informacje. Z tego względu, w cenniku, należy podawać aktualne informa cje umożliwiające konsumentom identyfikację ceny z potrawą lub wyrobem, w szczególności pełną nazwę potrawy lub wyrobu, pod którą są one sprzedawane, oraz określenie ilości potrawy lub wyrobu, do której odnosi się cena . Zarzut strony dot. błędn ej wykładni § 9 ust. 2 rozporządzenia przez organ pierwszej instancji należy uznać jako niezasadny i stanowi swoistą błędną logikę rozumienia przytoczonego przepisu. Strona uważa, że powyższy przepis dotyczy wymogu uwidaczniania ilości potraw i wyrobów tylko w sytuacji, gdy ma to znaczenie dla ceny jednostkowej. Zgodnie z opinią strony ilość potraw sprzedawanych w porcjach jest z góry określana przez sposób podania. W oce nie Prezesa UOKiK należy zauważyć, że w zależności od lokalu gastronomicznego bądź przedsiębiorcy porcja potrawy /napoju może mieć różną objętość lub masę. Konsument musi mieć zagwarantowaną możliwość porównania ceny między potrawami lub napojami w różn ych lokalach gastronomicznych. Dlatego cena w cenniku (menu) musi być wyrażona w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości poprzez podanie ceny i ilości potrawy/napoju do której ta cena się odnosi . Nadrzędnym celem ustawy o informowaniu o cenach jest b owiem ochrona interesów konsumentów oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorstwami. Strona w treści odwołania zwraca uwagę wyłącznie na przypisywanie przez organ stronie naruszenia ww. przepisu rozporządzenia , zupełnie pomijając okoliczność , że stro na przede wszystkim naruszyła art. 4 ust. 1 ustawy o cenach , co wynika z sentencji oraz uzasadnienia skarżonej decyzji administracyjnej . Ustawa o cenach w art. 6 ust. 3 określa przesłanki jakie zobowiązany jest brać pod uwagę organ dokonujący miarkowania k ary. Do przesłanek tych należą: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 1) stopień naruszenia obowiązków, w tym charakter, waga, skala i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasowa działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody p oniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożo ne na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych. Po analizie całego zebranego materiału dowodowego, Prezes UOKiK stwierdził, że wszystkie z powyższych przesłanek zostały prawidłowo u względnione przez Zachodniopomorski WIIH przy określaniu wymiaru kary. Miarkując stopień naruszenia obowiązków, organ pierwszej instancji zasadnie zakwalifikował czyn przedsiębiorcy jako znaczne naruszenie jego obowiązków. Po analizie materiałów zgromadzo nych przez Zachodniopomorski WIIH ustalono, że p rzedsiębiorca w uwidocznionym konsumentom cenniku spośród 45 potraw i napojów, uwidocznił ceny w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości w przypadku 3 7 pozycji oraz 1 potrawa nie posiadała ceny („zupa dn ia”) . Łącznie zakwestionowano 38 pozycji w cenniku . Powyższe godzi w sposób oczywisty w praw a konsument ów, gdyż pozbawi eni oni zost ali rzetelnej informacji o cenach oferowanych potraw i napojów . Tym samym, naruszone zostało prawo konsumentów do rzetelnej informacji w tym zakresie, co skutkowało ograniczeniem możliwości świadomego wyboru wyrobów, przez co w istotny sposób naruszono ich interesy . Analizując skalę naruszenia należy wskazać, że nieprawid łowości dotyczyły 84,44 % podanych ocenie pozycji z cennika dostępnego dla konsumentów. Powyższe nie pozwala zatem uznać, że przedsiębiorca wywiązał się należycie z ustawowych obowiązków. W przedmiotowej sprawie naruszenie stwierdzono w pierwszym dniu kontr oli, co zostało udokumentowane w protokole kontroli . Ponadto, oceniając kwestie czasu trwania naruszenia, organ uwzględnił, że czas trwania naruszenia obejmował okres co najmniej od 9 sierpnia 2025 r. (tj. od dnia rozpoczęcia kontroli i ujawnienia nieprawi dłowości) do dnia poprzedzającego dzień usunięcia nieprawidłowości przez przedsiębiorcę w toku kontroli . Dodać należy również, przedsiębiorca usunął nieprawidłowości dopiero w rezultacie przeprowadzonej kontroli. W przypadku analizy przesłanki dotyczącej d otychczasowej działalności, organ pierwszej instancji wziął pod uwagę fakt , że w stosunku do przedsiębiorcy nie stwierdzono wcześniej naruszenia obowiązków w zakresie przestrzegania przepisów ustawy o cenach. Uwzględniono też, iż podjął on dobrowolne dział ania naprawcze i uwidocznił brakujące informacje o ilości potraw i napojów znajdujących się w cenniku . Jednocześnie organ pierwszej instancji wskazał, w odniesieniu do korzyści majątkowych lub strat w związku z naruszeniami ustawy o cenach, iż strona, poin formowana o aktualnie obowiązującym stanie prawnym, nie odniosła się do wyżej wskazanych okoliczności . Natomiast oceniając trzecią przesłankę, tj. wielkości obrotów i przychodu , Zachodniopomorski WIIH wziął pod uwagę wysokość przychodu strony z prowadzonej działalności gospodarczej osiągniętego w ostatnim roku rozliczeniowym. Zgodnie z treścią tego oświadczenia strona należy do grupy mikroprzedsiębiorców. Kara w wysokości nałożonej decyzją organu pierwszej instancji stanowi skuteczne narzędzie egzekwowania realizacji obowiązków nałożonych ustawą o cenach. Organ miał na uwadze, by kara była proporcjonalna do celu, jaki ma zostać osiągnięty poprzez jej nałożenie, jak również, by uciążliwość sankcji administracyjnej pozostawała na poziomie akceptowalnym dla Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 prz edsiębiorcy. W ocenie organu drugiej instancji , kara w wymierzonej wysokości nie stanowi zagrożenia dla bytu przedsiębiorcy, a jednocześnie jest na tyle dolegliwa, że spełnia funkcję represyjną . Natomiast, co do czwartej przesłanki, tj. sankcji nałożonych na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych organ ustalił, że takowe sankcje nie zostały na niego nakładane . Odnosząc się do zarzutu strony dotyczącego naruszenia przepisu art. 8 ust. 1 kpa tj. zasady pogłębionego zaufania do władzy publicznej poprzez ustalenie kary nieproporcjonalnej do realnego zakresu naruszenia przepisów przez skarżącego i jego skutków dla ko nsumentów, Prezes UOKiK uznaje powyższe stwierdzenia za nieprawdziwe. W ocenie organu drugiej instancji w przedmiotowej sprawie, Zachodniopomorski WIIH postępował w zgodzie ze wskazanymi wyżej regułami postępowania administracyjnego, opierając się na bezs przecznych ustaleniach postępowania kontrolnego. Organ pierwszej instancji podjął wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego , a u stalenia kontroli zostały udokumentowane w protokole kontroli . Organ drugiej instancji zwraca uwa gę, że w komentarzu do kpa Andrzej Wróbel wskazuje, że (Komentarz aktualizowany do ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego LEX/el., 2015) zawarta w art. 8 zasada pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa określa wyraź nie to, co implicite jest zawarte w zasadzie praworządności. Z zasady wyrażonej w art. 8 Kpa wynika bowiem przede wszystkim wymóg praworządnego i sprawiedliwego prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej, co jest zasadniczą treścią zasady praworządności. Tylko postępowanie odpowiadające takim wymogom i decyzje wydane w wyniku postępowania tak ukształtowanego mogą wzbudzać zaufanie obywateli do organów administracji publicznej nawet wtedy, gdy decyzje administracyj ne nie uwzględniają ich żądań. Dalej można przytoczyć, iż Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku podkreśla, że w celu realizacji pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa konieczne jest „przede wszystkim ścisłe przestrzeganie prawa, zwłaszcza w zakr esie dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, konkretnego ustosunkowania się do żądań i twierdzeń stron oraz uwzględniania w decyzji zarówno interesu społecznego, jak i słusznego interesu obywateli, przy założeniu, że wszyscy obywatele są równi wobec pr awa” (wyrok z dnia 7 grudnia 1984 r., III SA 729/84, ONSA 1984, nr 2, poz. 117). Odnosząc się do kolejnego zarzutu strony (naruszeni a zasad postępowania administracyjnego) Prezes UOKiK zauważa, że artykuły 7, 8, 77 i 80 k pa, określają zasady postępowania administracyjnego. Stanowią, one m.in., iż w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Z zasady ogólnej p rawdy obiektywnej (art. 7 Kpa) wynika nakaz podjęcia przez organ administracji publicznej wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, co znajduje swoją konkretyzację w treści art. 77 Kpa, zgodnie z którym organ administ racji jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Przepis ten nakłada na organ administracji publicznej prowadzący postępowanie obowiązek zgromadzenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, a następnie pełnej anal izy całokształtu tego materiału celem prawidłowego ustalenia podstawy faktycznej decyzji administracyjnej (zob. wyrok WSA w Warszawie z 24 kwietnia 2014 r. VIII SA/Wa 1056/13, LEX nr 1486656). W opinii organu drugiej instancji Zachodniopomorski WIIH prawid łowo odniósł się do zgromadzonego podczas kontroli Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 materiału dowodowego, który wprost z ostał zapisany w protokole kontroli i nie można mu tutaj zarzucić nieprawidłowości w działaniu, co potwierdza również brak uwag strony do treści tego protokołu. P rzywoła na przez stronę zasada swobodnej oceny dowodów, określona w art. 80 kpa , zakłada ocenę dowodów w ich całokształcie, wzajemnych relacjach i zależnościach, przy uwzględnieniu wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego. Organ obowiązany jest więc rozpatrzyć nie tylko poszczególne dowody z osobna, ale wszystkie dowody we wzajemnej łączności, ustosunkowując się do istotnych różnic z nich wynikają cych. Organ może więc określonym dowodom odmówić wiarygodności, wskazując przy tym przyczyny takiej oceny. W ocenie dowodów organ powinien kierować się wiedzą, zasadami doświadczenia życiowego oraz logiką. Dopiero gdy ocena materiału dowodowego jest logicz na, przekonująca, niezawierająca w sobie sprzeczności, można mówić o nie naruszeniu zasady swobodnej oceny dowodów ( Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 września 2025 r. II SA/Łd 443/25 ) . Prezes UOKiK nie zauważa, aby organ pierwsze j instancji nadinterpretował wyniki zgromadzone w toku kontroli i nieprawidłowo ocenił ustalania kontroli . W ocenie Prezesa UOKiK poczynione ustalenia stanowiły naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o cenach. Po przeanalizowaniu niniejszej sprawy, Prezes UOKiK p odobnie jak organ pierwszej instancji, nie znalazł podstaw do zastosowania art.189f § 1 pkt 1 kpa, tj. odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu. Przepis ten przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby org an administracji publicznej mógł odstąpić od nałożenia kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąp ienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. O rgan drugiej instancji wyjaśnia, że podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązujących przepisów prawa i jego respektowania. To na przedsiębiorcy, kt óry prowadzi daną placówkę gastronomiczną , spoczywa m. in. obowiązek dopilnowania, by przy dokonywaniu transakcji handlowej konsument za każdym razem otrzymywał wyczerpującą, konkretną, rzetelną informację o cenach, łącznie z podanie m ilości potrawy /napoju w cenniku , o czym mówi § 9 rozporządzenia. Rzetelna, niebudząca zastrzeżeń informacja o ilości nabywanego towaru jest bardzo istotna w gastronomii i służy właściwemu poinformowaniu nabywcy o cenie potrawy / napoju, a także stwarza identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalności gospodarczą. Brak ceny i jednoznacznie wskazanych ilości (gramatury, pojemności) potraw lub napojów w cenniku pozbawił konsumentów prawa do uzyskania należytej i pełnej informacji o ofercie, które im przysługiwały . P odkreślić należy, że nieprawidłowości dotyczyły aż 84,44 % pozycji w cenniku . Wobec powyższego w żadnej mierze wagi naruszenia nie można uznać za znikomą. Naruszono w sposób istotny prawa konsumenta do dostępu przysługujących mu informacji, a tym samym real na ochrona konsumenta została w tej materii zachwiana. Tym samym przesłanka pierwsza nie została spełniona. Przyjmując za spełnioną przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszenia należy wskazać, że przesłanki te muszą być spełnione łącznie, w związku z powyż szym organ drugiej instancji stwierdza, iż nie ma podstaw do zastosowania tego przepisu i do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 kpa . W rozpatrywanej sprawie nie ziściła się również przesłanka obligatoryjnego odstąpienia od wym ierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu, o której mowa w art. 189f § 1 pkt 2 Kpa, gdyż na stronę za to samo zachowanie prawomocną decyzją nie została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony orga n Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 administracji publicznej, ani też strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe. Prezes UOKiK zwraca uwagę, że naruszenie przepisów ustawy o cenach stanow i naruszenie o charakterze deliktu administracyjnego, które zagrożone jest karą pieniężną określoną w art. 6 tej ustawy, zaś do nałożenia tej kary uprawniony jest wyłącznie wojewódzki inspektor IH. Uwzględniając właściwość terytorialną, w stosunku do stron y postępowania w takim zakresie mogły być prowadzone wyłącznie przez Zachodniopomorski WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Zachodniopomorskiego WIIH nałożyć kary pieniężnej na stronę za to samo naruszenie, w związku z czym należy prz yjąć, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 Kpa nie mają zastosowania w omawianym przypadku . Po przeanalizowaniu akt sprawy organ odwoławczy stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały również okoliczności, o których mowa w art. 189f § 2 i 3 kpa, tj. zastosowanie art. 189f § 2 nie spełnieni celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna określona w art. 6 ust. 1 ustawy o cenach. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uz asadniających nałożenie kary pieniężnej. Literalna wykładnia ww. przepisu jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozsze rzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszanie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało”). Charakter naruszeń, jakich dopuściła się strona, wyklucza możliwość usu nięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z dnia 25.07.2019 r. Sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego prze z zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej. Jak słusznie podkreślił organ usunięcie naruszenia prawa nie jest tożsame z zaprzestaniem naruszania. Aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz n ależy usunąć skutki naruszenia.”). Ponieważ ceny muszą być uwidocznione przez przedsiębiorcę w momencie rozpoczęcia oferowania danego produktu lub usługi, tak aby konsument na tej podstawie mógł podjąć decyzję o zakupie (tj. uwidocznienie cen ma charakter obowiązku przedumownego) zatem w przedmiotowej sprawie brak jest możliwości zastosowania art. 189f § 2 i 3 Kpa . Prezes UOKiK w dalszej kolejności wskazuje, że kara pieniężna wymierzana na gruncie przepisów ustawy o informowaniu o cenach powinna odpowiadać wymaganiom określonym w art. 8 dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. Urz. UE L z 1998 r. Nr 80, s. 27, ze zm.), (zwanej dalej: „dy rektywą 98/6/WE”), który stanowi, że musi być ona skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca (por. wyroki NSA z dnia 23 maja 2012 r. o sygn. akt II GSK 684/11 oraz z dnia 19 grudnia 2012 r. o sygn. akt II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możli wości jej nałożenia i wyegzekwowania. Aby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem mającym na celu niedopuszczenie do powstania tych samych lub podobnych nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, czyli właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, prawidłowego uwidaczniania cen, jak również powinna być ona możliwie najmniej uciążliwa. Wszystkie te cele powinny być łącznie spełnione, co też miało miejsce w niniejszej sprawie. Podnosząc kwestię naruszeni a zasad równego traktowania przedsiębiorców przez organ pierwszej instancji, Prezes UOKiK z apewnia , że stoi na straży przestrzegani a przepisów obowiązującego prawa przez wszystkich przedsiębiorców , bez względu na ich wielkość czy też zasięg działalności . Prezes UOKiK po przeanalizowaniu przedmiotowej sprawy doszedł do wniosku, iż nałożona na przedsiębiorcę kara pieniężna w wysokości 9 00 zł (słownie: dziewięćset złotych) jest adekwatna do naruszenia . Nie jest to z pewnością kara zbyt dolegliwa, zważywszy, że zakwestiono wano 38 pozycji w cenniku (z 45 pozycji), a stwierdzony odsetek nieprawidłowości był na poziomie aż 8 4,44 % . Wymierzona w tej wysokości kara spełni w sposób właściwy funkcje dyscyplinujące i represyjne, a także prewencyjne tak, aby nie dochodziło do narusza nia prawa w przyszłości i jest adekwatnym środkiem reakcji administracyjno - prawnej na ujawnione naruszenie prawa. Podsumowując powyższe, należy stwierdzić, że w przedstawionym stanie faktycznym, wymierzenie stronie kary pieniężnej, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, jak również ustalenie jej wysokości, było prawidłowe i zgodne z prawem. Tym samym, zawarty w odwołaniu wniosek strony o odstąpienie od nałożenia kary , należy uznać za niezasadny, zarówno w świetle ustaleń opisanej kontroli, jak i ob owiązujących przepisów prawa w zakresie wymierzania kary pieniężnej . Prezes UOKiK informuje również, że w myśl art. 67a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111) organ, który nałożył karę – organ pierwszej inst ancji, na wniosek strony w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem strony lub interesem publicznym, może: 1) odroczyć termin płatności kary lub rozłożyć jej zapłatę na raty, 2) odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetki określone w decyzji, 3) umorzyć w całości lub w części zaległości, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną . Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, na leży wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Szczecinie w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja ta stanie się ostateczna, tj. od dnia otrzymania tej decyzji. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W term inie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa UOKiK, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10 000 zł – 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10 000 zł do 50 000 zł – 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50 000 zł do 100 000 zł – 2% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1 500 zł; 4) ponad 100 000 zł – 1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2 000 zł i nie więcej niż 100 000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji Prezesa UOKiK skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie , strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stroni e na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie . 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111). Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230 , art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2025 r. poz. 935 ze zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad p obierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535); art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 168). z up oważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/ Otrzymują: 1. XXX 2. Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej