DIH-III-1/2026

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 9 lut ego 2026 r. DIH - 3.707.145.2025.AWS DECYZJA DIH - 3.707. 1.2 02 6 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691) w związku z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), art . 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229 , ze zm. ), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji (PO.343.C.222.2025.AW) Mazowieckiego Wojewódzkieg o Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 12 września 2025 r. (nr sprawy: DO.8361.80.2025), na mocy której Pani Agacie Wenta prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą: OMEGA - DERM AGATA WENTA w Warszawie, (zwanej dalej: „stroną”, „stroną postępowania” lub „przedsiębiorcą”), wymierzono karę pieniężną w wysokości 1 000 zł (słownie: jeden tysiąc złotych), z tytułu niewykonania obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ww. ustawy z dnia 9 maja 2025 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) oraz naruszenia wymagań określonych w § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776), które polegały na nieuwidocznieniu cen jednostkowych w odniesieniu do 7 partii towarów oferowanych w sklepie internetowym pod adresem: https:// agatawenta.pl - Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASADNIENIE W dni ach 14 - 18 kwietnia 2025 r. inspektorzy reprezentujący Mazowiec kiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (zwanego dalej: „ Mazow iec kim WIIH” lub „organem pierwszej instancji”), na podstawie upoważnienia ( DO - 91/ 2025) z dnia 14 kwietnia 2025 r. oraz upoważnienia (DO - 95/2025) z dnia 18 kwietnia 2025 r. , przeprowadzili czynności kontrolne w sklepie w Warszawie należącym do ww. przedsię biorcy. Uprzednio, zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 202 5 r. poz. 1480 , ze zm. ), ( zwanej dalej: „Prawem przedsiębiorców” ) , w piśmie z dnia 20 marc a 2025 r., skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli (sygnatura: DO.8361.80 .2025) ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli. Ww. zawiadomienie doręczono stronie w dniu 25 marca 2025 r. W toku kontroli, przeprowadzonej w obecności przedsiębiorcy, inspektorzy reprezentujący Mazowiec kiego WIIH ocenili m. in. prawidłowość uwidaczniania informacji o cenach, mając na uwadze przepisy ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) , (zwanej dalej : „ustaw ą o informowaniu o cenach”) oraz Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776), (zwanego dalej: „rozporządzeniem w sprawie uwidacznian ia cen)”. W tym celu inspektorzy dokonali sprawdzenia prawidłowości uwidaczniania cen w odniesieniu do 7 partii produktów (świec sojowych), a więc wszystkich produktów będących, w dniu 14 kwietnia 2025 r., w ofercie na stronie internetowej sklepu pod adres em: [ xxxxx xxxxxxxxxxxxx] . S twierdzil i , że w miejscu sprzedaży detalicznej , na ww. stronie internetowej , przy wszystkich 7 partiach towarów nie uwidoczniono informacji o cen ach jednostkow ych . Powyższe stanowi naruszeni e postanowień zawartych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach oraz wymagań określonych w § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. Szczegółowe ustalenia inspektorów oraz dokładny wykaz towarów, do których wniesiono zastrzeżenia, udok umentowano aktach sprawy, w tym w szczególności w Protokole kontroli (nr akt kontroli: DO.8361.80 .2025) oraz dołączonej do niego dokumentacji (w postaci Załączników nr 1 - 4) . Do niniejszego Protokołu kontrolowany przedsiębiorca nie zgłaszał uwag w przewidzi anym ustawowo terminie. W toku kontroli przedsiębiorca podjęła dobrowolne działania wycofując z oferty sprzedażowej zakwestionowane produkty. W piśmie z dnia 14 sierp nia 2025 r. (znak: DO.8361.80.2025 ), Mazowiec ki WIIH, działając na podstawie art. 61 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 202 5 r. poz. 1691 ) , (zwanej dalej jako: „Kpa”), poinformował przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w związku z niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach , tj. brakiem cen jednostkowych w odniesieniu do 7 partii towarów ( przeznaczonych do sprzedaży według masy lub objętości) . W zawiadomieniu tym, strona została pouczona m. in. o przysługującym jej pr awie do czynnego udziału w postępowaniu, prawie do wypowiedzenia się do zebranych dowodów i materiałów . Równocześnie, w tym samym piśmie, organ zwrócił się do strony o przesłanie informacji dot. wielkości obrotów i przychodu uzyskanych za zakończony rok ob rotowy - w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma. Ponadto, organ zobowiązał stronę do przekazania informacji w zakresie uzyskanych przez nią korzyści majątkowych lub strat w związku z naruszeniem obowiązków, o których mowa powyżej. Ww. przesyłki zawieraj ącej zawiadomieni e o wszczęciu postępowania strona nie odebrała , pomimo, że został a ona skierowana na prawidłowy adres do doręczeń wskazany w CEIDG . Z adnotacji na kopercie i zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej zawiadomienie wynika, że zostało ono dwukrotnie awizowane, tj. 20 sierpnia 2025 r. oraz 28 sierpnia 2025 r. W związku z tym, że przesyłka nie została podjęta w terminie, w dniu 4 września 2025 r. została ona zwrócona do nadawcy. Wobec powyższego stwierdzono, że również w tym przyp adku spełnione zostały przesłanki do wywołania skutków prawnych związanych z domniemaniem doręczenia zastępczego ustanowionego w art. 44 Kpa. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, Mazowiec ki WIIH decyzją (PO.343.C.222.2025.AW) z dnia 12 wrześn ia 2025 r. (znak sprawy: DO .8361. 80 .2025) nałożył na ww. przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 1 000 zł (słownie: jeden tysiąc złotych), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, z uwagi na uchybienie Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 obowiązkom wskazanym w art. 4 ust. 1 ww. ustawy oraz § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. Niniejsza decyzja została doręczona stronie w dniu 24 września 2025 r. W dniu 9 października 2025 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dalej: „Prezesem UOKiK” lub „organem drugiej instancji”) otrzymał , za pośrednictwem Mazowieckiego WIIH , odwołanie strony (oryginał) od ww. decyzj i . W piśmie tym (opatrzonym datą 25 września 2025 r., nadanym w placówce operatora pocztowego Poczty Po lskiej w tymże dniu ; data wpływu do Mazowieckiego WIIH: 30 września 2025 r. ) strona wniosła o uchylenie ww. decyzji w całości oraz odstąpienie od wymierzenia nałożonej kary pieniężnej. Poinformowała przy tym, że uchybienia zostały niezwłocznie usunięte, a ze sklepu internetowego natychmiast wycofano zakwestionowane towary, następnie sklep internetowy został całkowicie wyłączony, aby zapobiec dalszym nieprawidłowościom. Strona wskazała także na brak winy umyślnej oraz nieznaczny charakter uchybienia. Zdaniem strony nieprawidłowość miała charakter niezamierzony i wynikała z uchybień technicznych w funkcjonowaniu sklepu internetowego. Strona z aznaczyła również , że uchybienie było pierwszorazowe, a jej intencją nie było wprowadzanie w błąd konsumentów, którzy mo gli w łatwy sposób samodzielnie obliczyć cenę jednostkową. Ponadto, strona wyraziła przekonanie, że wymierzona jej kara jest niewspółmierna do stwierdzonego uchybienia, które zostało natychmiastowo usunięte. Dodała przy tym, że dzięki natychmiastowej reakc ji oraz trwałemu usunięciu nieprawidłowości cel postępowania został w pełni osiągnięty do tego, aby organ mógł odstąpić od wymierzenia kary w trybie art. 189f Kpa. W piśmie z dnia 15 października 2025 r. Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę o toczącym się postępowaniu administracyjnym oraz o przysługującym mu prawie do zapoznania się z aktami sprawy oraz prawie do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona ww. pismo odebrała w dniu 20 października 2025 r., lecz nie skorzystała z prz ysługującego jej uprawnienia i nie wypowiadała się w sprawie. P rezes UOKiK w piśmie z dnia 8 stycznia 2026 r. wezwał stronę do przekazania informacji w zakresie wielkości obrotów i przychodu oraz informacji do jakiej kategorii przedsiębiorców przynależy st rona w rozumieniu art. 7 ust. 1 Prawa przedsiębiorców . Pismo wysłano do strony na adres do doręczeń wskazany w CEIDG , tj. [xx xxxxxxxxx x xx xxx xxxxxxxx] (doręczenie stronie w dniu 14 stycznia 2026 r . ) oraz na adres: [xx xxx xxxxxxxxxx xx xxx xxxxx xxxxxx xx] wskazany w CEIDG jako adres stałego miejsca wykonywania działalności gospodarczej (data doręczenia pisma stronie: 20 stycznia 2026 r. ). W odpowiedzi na powyższe wezwanie, strona w piśmie z dnia 21 stycznia 2026 r. przesłała „Wyjaśnienie w odpowiedzi n a wezwanie”. Poinformowała w nim, że prowadzona przez nią działalność gospodarcza spełnia kryteria mikroprzedsiębiorcy, w rozumieniu art. 7 ust. 1 pkt 1 Prawa przedsiębiorców. Strona stwierdziła, że osiągane przez nią obroty i przychody nie przekraczają limitów przewidzianych do tej kategorii przedsiębiorców, co potwierdza niewielką skalę prowadzonej działalności. Strona zaznaczyła dalej, że uchybienie miało charakter nieumyślny, incydentalny i wyłącznie formalny . Strona podniosła następnie, że od momentu przeprowadzenia kontroli sklep został całkowicie zamknięty i wyłączony, a sprzedaż w tej formie zaprzestana , a ponadto wszystkie uwagi dotyczące oznaczeń cenowych w sklepie stacjonarnym zostały natychmiast uwzględnione i ceny zostały poprawione. Strona st wierdza w dalszej kolejności, że uchybienie nie wyrządziło szkody żadnemu konsumentowi, nie wprowadziło nikogo w błąd i nie miało na celu osiągnięcie korzyści . Według strony kara jawi się jako rażąco nieproporcjonalna do wagi czynu biorąc Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 pod uwagę skalę p rowadzonej działalności. Na koniec strona stwierdza, że ciężar sankcji oraz czas trwania postępowania pozostają w wyraźnej dysproporcji do wagi i skutków zarzucanego czynu. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postęp owania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 poz. 229), (zwanej dalej: „ustawą o Inspekcji Handlowej”), w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji, organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia i w związku z powyższym w ramach nadzoru, jest uprawniony do przeprowadzenia nin iejszego postępowania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach przedsiębiorca ma obowiązek w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidocznić cenę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi, w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpli wości oraz umożliwiający porównanie cen. Jak wskazuje ustawodawca w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o informowaniu o cenach – cena to wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest zobowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę. Z kol ei pod pojęciem ceny jednostkowej towaru lub usługi należy rozumieć cenę ustaloną za jednostkę określonego towaru lub określonej usługi, których ilość lub liczba są wyrażone w jednostkach miar w rozumieniu przepisów o miarach (art. 3 ust. 1 pkt 2 ww. ustaw y). Ponadto, sposób uwidaczniania cen towarów lub usług regulują przepisy rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen , będącego rozporządzeniem wykonawczym do ww. ustawy. Zgodnie z § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen – cenę, cenę jedn ostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się przy danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy cena, cena jednostkowa lub informacja o obniżonej cenie, w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumen tów. Cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się w szczególności: 1) na wywieszce, która może mieć formę wyświetlacza elektronicznego; 2) w cenniku; 3) w katalogu; 4) na obwolucie; 5) w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu. Przepis § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen stanowi, że cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za: 1) litr lub metr sześcienny – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według objętości; 2) kilogram lub tonę – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według masy; 3) metr – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według długości; 4) metr kwadratowy – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według powierzchni; Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 5) sztukę – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży na sztuki. Natomiast, w szczególnych przypad kach uzasadnionych rodzajem, przeznaczeniem lub zwyczajowo oferowaną ilością towarów przy uwidacznianiu cen jednostkowych dopuszcza się stosowanie dziesiętnych wielokrotności i podwielokrotności legalnych jednostek miar innych niż określone w ust. 1 (§ 4 u st. 2 ww. rozporządzenia). Uwidacznianie ceny jednostkowej ma charakter bezwzględnie obowiązujący, za wyjątkiem wyłączenia w zakresie produktów wymienionych w § 7 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. Zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, administracyjnej karze pieniężnej podlega ten, kto nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5. Wysokość administracyjnej kary pieniężnej w tym przypadku, zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, wynosi do 20 000 zł. Przepis ten w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni, nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, ch oćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy i stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały skorygowane. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, w cześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje n ałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i R ady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L z 2017 r. Nr 345, str . 1, ze zm.). Przepisy ustawy o informowaniu o cenach nie regulują kwestii odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej lub udzielenia pouczenia, w związku z czym stosownie do art. 189a § 2 Kpa, zastosowanie mają w tym zakresie przepisy art. 1 89f Kpa. Zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 i 2 Kpa, organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszani a prawa lub za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub została ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub p rawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 Niniejsze postępowanie administracyjne prowadzone jest w związku z odwołaniem wniesionym przez prz edsiębiorcę od decyzji (PO.343.C.222.2025.AW) Mazowiec kiego WIIH z dnia 12 września 2025 r. (znak sprawy: DO .8361. 80 .2025), na mocy której na przedsiębiorcę, nałożono administracyjną karę pieniężną, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w wysokości 1 000 zł (słownie: jeden tysi ąc złotych), za naruszenie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ww. ustawy w związku z naruszeniem § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. W toku postępowania odwoł awczego Prezes UOKiK przeprowadził dokładną analizę akt kontroli oraz treści skarżonej decyzji, jak również uwzględnił argumentację strony zawartą w odwołaniu. Organ drugiej instancji wskazuje, iż nie ma wątpliwości, że przedsiębiorca naruszył przepisy us tawy o informowaniu o cenach, co skutkowało nałożeniem przez Mazowiec kiego WIIH administracyjnej kary pieniężnej. Jednocześnie Prezes UOKiK stwierdza, że postępowanie administracyjne Mazowiec ki WIIH przeprowadził w sposób właściwy, w tym organ ten zapewnił stron ie wszystkie uprawnienia wynikające z przepisów prawa administracyjnego, zastosował i wyjaśnił przepisy prawa materialnego oraz administracyjnego mające zastosowanie w niniejszej sprawie, przeanalizował i uwzględnił wszystkie kryteria wymiaru kary, j ak również zbadał czy w niniejszej sprawie znajdzie zastosowanie instytucja odstąpienia od wymierzenia kary w trybie art. 189f Kpa. Tym samym Prezes UOKiK uznał, że działania organu pierwszej instancji były zgodne z prawem, a decyzja została wydana w sposó b prawidłowy. Jednocześnie, materiał dowodowy zebrany w sprawie jest rzetelny i spójny i nie budzi wątpliwości. Mając na względzie powyższe, po ponownym przeanalizowaniu zgromadzonego materiału dowodowego, organ drugiej instancji uznał odwołanie strony za bezzasadne. W opinii Prezesa UOKiK, wymierzona stronie przez Mazowieck iego WIIH kara została ustalona w sposób prawidłowy, w oparciu o przesłanki zawarte w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach. Wykazane w toku kontroli nieprawidłowości nie mogą się naruszać prawa konsumenta do informacji o cenie jednostkowej oferowanych produktów. Zdaniem Prezesa UOKiK, organ pierwszej instancji słusznie uznał, iż strona dopuściła się naruszenia wymagań w zakresie należytego informowania konsumentów o cenach jedn ostkowych towarów w stopniu uzasadniającym wymierzenie kary pieniężnej. Prezes UOKiK uznał, że Mazowiec ki WIIH uwzględnił i prawidłowo ocenił przesłanki wynikające z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, czemu dał wyraz w treści wydanej decyzji. W odniesieniu do przesłanki pierwszej – stopnia naruszenia ustawowych obowiązków w zakresie uwidaczniania cen towarów i usług, Prezes UOKiK podziela stanowisko organu pierwszej instancji, który słusznie stwierdził, że w przedmiotowej sprawie przedsiębiorca w istotnym stopniu naruszył obowiązujące przepisy w zakresie cen. Klienci sklepu należącego do przedsiębiorcy pozbawieni zostali pełnej i rzetelnej informacji o cenach jednostkowych względem wszystkich 7 partii skontrolowanych towarów. Skala nieprawidłowo ści dotyczyła 100% towarów objętych kontrolą. Prezes UOKiK zauważa przy tym, że przedsiębiorca naruszając przepis art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen pozbawił tym samym konsumentów możliwości porównywania towarów podobnych ale o innej gramaturze lub objętości (strona w ofercie miała rodzaje świec oferowane w różnej objętości: Świeca sojowa "Chińska Green Tea" 220 ml oraz Świeca sojowa "Chińska Green Tea" 280 ml jak również Świeca soj owa "Filipińskie wyspy" 220 ml oraz Świeca sojowa "Filipińskie wyspy" 280 ml) oraz uniemożliwił Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 konsumentowi dokonanie przez niego właściwego wyboru tychże towarów, przez co naruszył jego interesy ekonomiczne oraz prawo do jednoznacznej informacji o cenie jednostkowej. Należy podkreślić przy tym , że obowiązki w zakresie uwidaczniania cen zostały ustalone w celu ochrony interesu ekonomicznego konsumenta oraz zaakcentować , że to strona była odpowiedzialna za przekazanie konsumentom informacji o cenach jednost kowych w sposób rzetelny i niebudzący wątpliwości, a obowiązkom tym bezsprzecznie uchybiła. Powyższe nie pozwala uznać, że przedsiębiorca wywiązał się należycie z ustawowych obowiązków. Prezes UOKiK stwierdza również, że charakter i waga naruszenia ustawow ych obowiązków były istotne . Oceniając niniejszą przesłankę Prezes UOKiK przyjął, że czas trwania naruszenia rozpoczął się w dniu stwierdzenia nieprawidłowości, który był jednocześnie pierwszym dniem kontroli, tj. 14 kwietnia 2025 r., a zakończył się w momencie usunięcia przez przeds iębiorcę nieprawidłowości, a więc jeszcze w toku kontroli, co znajduje potwierdzenie w aktach przedmiotowej sprawy. Wymierzając karę ww. przedsiębiorcy organ wziął również pod uwagę kryterium jakim jest dotychczasowa działalność podmiotu, w tym podjęte pr zez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 ww. ustawy, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lu b straty w związku z naruszeniem tych obowiązków. W zakresie niniejszej przesłanki organ zauważył, że strona podjęła działania naprawcze, co stanowi okoliczność łagodzącą w przedmiotowej sprawie i znajduje przełożenie w wysokości wymierzonej sankcji pienię żnej . Podobnie jak fakt, że naruszyła przepisy z zakresu ustawy o informowaniu o cenach po raz pierwszy. W związku z tym, że strona nie poinformowała Mazowieckiego WIIH o uzyskanych korzyściach majątkowych lub stratach w związku z naruszeniem ww. obowiązkó w, do przekazania których została zobligowana w piśmie z dnia 14 sierpnia 2025 r. , wobec braku wiedzy w tym zakresie , organ przesłanki tej nie analizował. Prezes UOKiK dokonując analizy niniejszej przesłanki zauważa również , że znamienny jest w tym wypadku fakt, że kontrola została przeprowadzona po uprzednim zawiadomieniu strony o planowanej kontroli (okres pomiędzy odebraniem przez stronę zawiadomienia o planowanej kontroli, a rozpoczętą kontrolą wynosił 19 dni), a tym samym strona w ocenie organu miała c zas i możliwość odpowiedniego przygotowania się do niej , czego jednak nie uczyniła . Odnosząc się natomiast do trzeciej przesłanki jaką jest wielkość obrotów i przychodu – Prezes UOKiK zauważa, że strona nie dostarczyła informacji – danych dot. obrotów i pr zychodu . K ryterium to zostało ustalone przez organ w oparciu o dostarczoną przez stronę informację (zawartą w piśmie z dnia 21 stycznia 2026 r.), zgodnie z którą przynależy ona do kategorii mikroprzedsiębiorców, w rozumieniu art. 7 ust. 1 pkt 1 Prawa przed siębiorców. Nakładając karę organ uwzględnił fakt, że kontrolowany podmiot posiada status mikroprzedsiębiorcy, a zatem osiągnięte przez niego przychody świadczą o nieznacznym potencjale ekonomicznym przedsiębiorcy. Tym samym, w ocenie Prezesa UOKiK kara w wysokości nałożonej niniejszą decyzją stanowi skuteczne narzędzie egzekwowania realizacji obowiązków nałożonych ustawą. Jednocześnie, d otkliwość nałożonej kary pozostaje na takim poziomie, który w zestawieniu z wielkością przychodu osiąganego przez stronę jako mikroprzedsiębiorcy , nie spowoduje wyeliminowania kontrolowanego z rynku i pozwoli na dalsze prowadzenie działalności w sposób zgodny z przepisami ustawy i z poszanowaniem praw konsumentów oraz zasad konkurencji. Organ miał na uwadze, by kara była pr oporcjonalna do celu, jaki ma zostać osiągnięty poprzez jej nałożenie, jak również, by Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 uciążliwość sankcji administracyjnej pozostawała na poziomie akceptowalnym dla przedsiębiorcy. Natomiast w zakresie czwartej przesłanki, tj. sankcji nałożonych na przed siębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, organ stwierdził, że przesłanka ta nie znajduje zastosowania, ponieważ kontrola prowadzona przez Inspekcję Handlową nie miała charakteru transgr anicznego. Mając na względzie powyższe, po ponownym przeanalizowaniu zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie, organ odwoławczy uznał odwołanie strony za niezasadne. W opinii Prezesa UOKiK, wymierzona stronie przez Mazowieckiego WIIH kara została usta lona w sposób prawidłowy, w oparciu o przesłanki zawarte w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach i znajdowała potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Wykazane w toku kontroli uchybienia polegające na braku cen jednostkowych przy wszystk ich oferowanych do sprzedaży 7 partiach towarów oferowanych do sprzedaży bez wątpienia naruszały interesy konsumentów. Zdaniem Prezesa UOKiK, organ pierwszej instancji słusznie uznał, iż strona dopuściła się naruszenia wymagań prawnych w zakresie informowa nia konsumentów o cenach usług, w stopniu uzasadniającym wymierzenie kary pieniężnej. Strona postępowania w złożonym odwołaniu wniosła o uchylenie decyzji Mazowieckiego WIIH w całości oraz odstąpienie od wymierzenia nałożonej kary pieniężnej. Wskazała prz y tym, że: ➢ uchybienia zostały niezwłocznie usunięte (jeszcze podczas wizyty inspektorów), a produkty w sklepie stacjonarnym zostały uzupełnione o brakujące informacje; ➢ sklep internetowy został całkowicie wyłączony, aby zapobiec dalszym nieprawidłowościom , co zdaniem strony świadczy o pełnej współpracy z organem oraz o dobrej wierze przedsiębiorcy ; ➢ ze sklepu internetowego natychmiast wycofano zakwestionowane towary, następnie sklep internetowy został całkowicie wyłączony, aby zapobiec dalszym nieprawidłowośc iom; ➢ uchybienie miało charakter nieznaczny , wskazując na brak winy umyślnej; ➢ nieprawidłowość miała charakter niezamierzony i wynikała z uchybień technicznych w funkcjonowaniu sklepu internetowego ; a dodatkowo jej intencją nie było wprowadzanie w błąd konsumentów, którzy mogli w łatwy sposób samodzielnie obliczyć cenę jednostkową ; ➢ wymierzona jej kara jest niewspółmierna do stwierdzonego uchybienia, które zostało natychmiastowo usunięte i było pierwszym naruszeniem strony ; ➢ dzięki natychmiastowej reakcji oraz trwałemu usunięciu nieprawidłowości , w jej przekonaniu, cel postępowania został w pełni osiągnięty do tego, aby organ mógł odstąpić od wymierzenia kary w trybie art. 189f Kpa. Odpowiadając na powyższą argumentację, Prezes UOKiK wskazuje, że nie zasłu guje ona na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie zasadnicze znaczenie mają ustalenia poczynione przez Mazowieckieg o WIIH, a te dowodzą jednoznacznie, iż w dniu 14 kwietnia 2025 r., tj. w pierwszym dniu rozpoczęte j kontroli w sklepie, w którym strona prowadziła działalność gospodarczą, a konkretnie na stronie internetowej sklepu pod adresem: [ xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx ] , stwierdzono brak cen jednostkowych w przypadku 7 partii towarów , a więc wszystkich skontrolowanych wyr obów (świec sojowych) . Dokumentacja zebrana w toku kontroli organu pierwszej instancji, jak również Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 przedstawiony w niej stan faktyczny w sposób ewidentny wskazują na naruszenie przepisów art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. Konsekwencją powyższych naruszeń było nałożenie na stronę przez uprawniony organ - w tym wypadku przez Mazowiecki WIIH, sankcji w postaci kary pieniężnej, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach , w drodze decyzji administracyjnej. Prezes UOKiK wskazuje dalej, iż podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązujących przepisów prawa i jego przestrzegania. To na przedsiębiorcy, który prowadzi sprzedaż określonych towarów, spoczywa m. in. obowiązek dopilnowania, by przed udostępnieniem do sprzedaży określonego produktu, konsument za każdym razem otrzymywał jednoznaczną, rzetelną oraz wyczerpującą informację nie tylko o cenie, lecz również o cenie jednostkowej. Podkreślić należy, iż okoliczność ta zależy wyłącznie od przedsiębiorcy. W ymienione w odwołaniu okoliczności towarzyszące naruszeniu prawa, takie jak nieumyślność , incydentalny charakter naruszenia czy błąd natury technicznej pozost ają bez wpływu na przypi sanie stronie naruszenie ustawowych obowiązków i w rezultacie nałożenie administracyjnej kary pieniężnej. O bowiązku tego przedsiębiorca nie powinien przerzucać na konsumentów, klientów sklepu, tłumacząc, że „ mogli w łatwy sposób samodzielnie obliczyć cenę jednostkową”. Nadrzędnym celem ustawy o informowaniu o cenach jest bowiem ochrona interesów konsumentów oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorstwami. Rzetelna, niebudząca zastrzeżeń informacja o cenie czy też cenie jednostkowej nabywanego towaru jest bardzo istotna i służy właściwemu poinformowaniu o niej nabywcy, a także stwarza identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalności gospodarczą. Należy mieć na względzie również motyw 6 preambuły Dyrektywy nr 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. Urz. UE L z 1998 r. Nr 80 s. 27), który jasno wskazuje, że: „obowiązek podawania cen sprzedaży oraz ceny jednostkowej przyczynia się znacząco do lepszego przekazywania informacji konsumentom, jako że najłatwiejszym i zarazem najlepszym sposobem jest umożliwienie konsumentom dokonania oceny i porównania cen produktów w sposób optymalny i tym samym dokonania świadomego wyboru na podstawie prostych porównań”. Organ drugiej instancji wyjaśnia dalej , że art. 6 ustawy o informowaniu o cenach statuuje odpowiedzialność administracyjną podmiotów, wobec których stwierdzono naruszenie wymagań określonych w art. 4 tej ustawy. Regulacja ta ma na celu wyeliminowanie nieprawidłowości w zakresie informowania konsumentów o cenach towarów i usług. Odpowiedzialność wynikająca z ww. przepisu ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą popełnienia naruszenia. Obiektywny charakter odpowiedzialności administrac yjnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2010 r., sygn. II OSK 1079/12). Oznacza to, że przesłanką tej odpowiedzialności jest stwierdzenie nieprzestrzegania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków. Wobec powyższego, organ po stwierdzeniu naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach, może jedynie wydać decyzję administracyjną, na podstawie której nakłada karę pieniężną w przewidzianej w tej ustawie wys okości. Jak trafnie zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 6 lipca 2016 r., sygn. III SA/Po 287/16: „Istota odpowiedzialności administracyjnej sprowadza się do tego, że aby pociągnąć do niej określony podmiot konieczne jest zais tnienie wyłącznie Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 dwóch zasadniczych przesłanek: po pierwsze, podmiot ten musi charakteryzować się cechami wyrażonymi w normie prawnej stanowiącej podstawę odpowiedzialności oraz po drugie, musi on wyczerpać określone w tej normie znamiona działania lub za niechania lub znamiona tegoż zachowania muszą zostać wyczerpane przez inny podmiot – o ile norma prawna przypisuje zachowanie innego podmiotu lub skutek tego zachowania wspomnianemu podmiotowi administrowanemu (delikt administracyjny). Zaistnienie powyższy ch przesłanej jest co do zasady wystarczające, aby podmiot administrowany poniósł z tytułu popełnionego deliktu administracyjnego ujemne konsekwencje (sankcję administracyjną)”. Oznacza to, że przesłanką tej odpowiedzialności jest samo stwierdzenie przez w łaściwą jednostkę administracji publicznej nieprzestrzegania przez określony podmiot (administrowany), nałożonych prawem obowiązków. Mając więc na uwadze charakter odpowiedzialności administracyjnej, bez znaczenia pozostają okoliczności, w wyniku których s trona dopuściła się nieprawidłowości takie jak np. uchybienia techniczne związane z funkcjonowaniem sklepu internetowego ( błąd natury technicznej ) czy działania naprawcze podjęte w efekcie ustaleń kontroli, gdyż karę wymierza się za samo naruszenie prawa. Należy zauważyć, że okoliczność usunięcia naruszenia w trybie niezwłoczn ym, którą mocno akcentuje strona na etapie postępowania odwoławczego nie jest równoznaczn e z koniecznością automatycznego odstąpienia od wymierzenia kary przez organ postępowania admin istracyjnego. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 sierpnia 2022 r., sygnatura akt II GSK 541/19, w którym Sąd stwierdził: „Nie budzi jednak wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, że wyeksponowa na przez skarżącą kasacyjnie spółkę okoliczność usunięcia stwierdzonych w toku kontroli uchybień (w zakresie informacji o cenach towarów), nie mogła stanowić podstawy umorzenia postępowania w przedmiocie kary pieniężnej za niezrealizowanie obowiązku określ onego w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług, któremu strona skarżąca kasacyjnie niewątpliwie uchybiła. Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 4 ust. 1 tej ustawy, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 tej ustawy, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4, wojewódzki in spektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 złotych. Niewywiązanie się z powyższego obowiązku wypełnia znamiona deliktu administracyjnego, za którego popełnienie ustawodawca przewidział stosowną karę a dministracyjną. W świetle przepisów cyt. ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług, nałożenie takiej kary jest obligatoryjne, co oznacza, że organ nie może odstąpić od ukarania przedsiębiorcy, pomimo usunięcia naruszenia konkretnego obowiązku.” Prezes UOKiK w dalszej kolejności wskazuje, że błędnym jest przekonanie strony jakoby „naruszenie miało charakter wyłącznie formalny ” i „ nie wyrządziło szkody żadnemu konsumentowi ”. Wbrew opinii strony brak wymaganych informacji o cenach jednostkowych wywołał jednak negatywne skutki w odniesieniu do potencjalnych uczestników rynku – konsumentów, którzy zostali pozbawieni dostępu do wymaganych informacji i nie mieli w związku z tym możliwości poró wnywania tychże w sposób swobodny pomiędzy innymi towarami czy placówkami handlowymi, celem dokonania najbardziej korzystnego wyboru dostosowanego do ich możliwości czy uwarunkowań ekonomicznych. W tym miejscu należy podkreślić, że przedsiębiorca oferował do sprzedaży te same rodzaje świec , ale w różnej objętości: Świeca sojowa "Chińska Green Tea" 220 ml oraz Świeca sojowa "Chińska Green Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 Tea" 280 ml jak również Świeca sojowa "Filipińskie wyspy" 220 ml oraz Świeca sojowa "Filipińskie wyspy" 280 ml. Podanie c en jednostkowych umożliwiłoby konsumentom w prosty sposób porównać te produkty i podjąć decyzję, co bardziej opłaca się kupić. Ww. przedsiębiorca naruszył prawo konsumenta do dostępu przysługujących mu rzetelnych informacji w zakresie cen jednostkowych , ce lem dokonania szybkich wyborów . Tym samym realna ochrona konsumenta została w tej materii zachwiana . Wskazać należy również, że kara pieniężna powinna odpowiadać wymogom wskazanym przez prawodawcę unijnego, który w art. 8 dyrektywy Parlamentu Europejskieg o i Rady 98/6/WE z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. U. L Nr 80 z 18.03.1998 r.) nakazuje, że musi być ona skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca (porównaj w tym zakresie wyrok NSA z 23 maja 2012 r., II GSK 684/11, czy wyrok NSA z 19 grudnia 2012, II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Aby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nał ożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonal na, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary opatrzone odpowiednimi informacjami cenowymi, jak również kara powinna być możliwie najmniej uciążliwa. W swoim odwołaniu strona postępowania zaznacza, że cel przepisów został w przedmiotowej sprawie osiągnięty, dzięki natychmiastowej reakcji strony oraz trwałemu usunięciu nieprawidłowości. Odnosz ąc się do powyższej argumentacji strony, Prezes UOKiK stwierd za , że organ zauważył i uwzględnił okoliczność sprawnego działania strony - usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Przeprowadzone przez stronę sprawne działania, zostały dostrzeżone przez organ (jako okoliczność łagodząca) i wzięte pod uwagę przy ocenie kryterium miarkowania wysokości kary – przy ocenie przesłanek określonych w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, co znajduje swoje odzwierciedlenie w wysokości wymierzonej sankcji pieniężnej. Niemniej jednak organ drugiej instancji dokonując osta tecznego rozstrzygnięcia w sprawie uznał, że okoliczność podjęcia działań korygujących, nawet jeśli stanowią przejaw dobrej woli strony świadczącej o pełnej współpracy z organem , nie może zupełnie zniwelować negatywnej oceny naruszenia prawa, które bezsprzecznie zaistniało w czasie i zostało dowiedzione stronie. Z pewnością w aga powstałego naruszenia nie jest znikoma, co miało wpływ na ocenę organu – naruszenie dotyczyło 100% skontrolowanych partii towarów oferowanych do sprzedaży . Poza tym, zdaniem Prezesa UOKiK samo usunięcie naruszenia nie jest wystarczające i nie pozwoli na spełnienie celów administracyjnej kary pieniężnej nakładanej na gruncie ustawy o informowaniu o cenach, która pełni nie tylk o funkcję dyscyplinująco - represyjną, ale także i prewencyjną, mającą zapewnić wysoki poziom ochrony konsumentów oraz nie dopuścić do powstania podobnych naruszeń w przyszłości. Należy wskazać przy tym, że fakt zaprzestania naruszania przepisów prawa i pod jęcia działań naprawczych, nie zwalnia strony z odpowiedzialności za niedopełnienie obowiązków stwierdzonych w chwili kontroli (podkreślenia Prezesa UOKiK) . Poza tym, usunięcie naruszenia prawa nie jest tożsame z zaprzestaniem naruszania prawa. Aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów, lecz należy usunąć skutki naruszenia Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2023 r., sygnatura akt : II GSK 1408/19). Powyższe jest niemożliwe w przypadku, gdy chodzi o obowiązek informacyjny przed zawarciem umowy z konsumentem (przedumowny ), a taki obowiązek informacyjny został określony w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, ponieważ jest to niewykonalne po zawarciu umowy z konsumentem (zagadnienie to zostanie omówione szerzej w dalszej części decyzji, przy ocenie przesłanek z art. 189f Kpa). W orzecznictwie sądów administracyjnych wychodzi się z założenia, że zaprzestanie przez stronę naruszania prawa nie może stanowić samoistnej podstawy do odstąpienia od nało żenia kary. Dla przykładu, w wyroku z dnia 9 lutego 2021 r., (sygn atura akt: VII SA/Wa 1485/20) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł m. in. że : „(…) odstąpienie od nałożenia kary jest uwarunkowane spełnieniem drugiego z warunków wymienionych w tym przepisie, tj. zaprzestania przez stronę naruszania prawa, a zatem przywrócenie przez stronę stanu zgodnego z prawem. Z kolei zaprzestanie przez stronę naruszania prawa nie może stanowić samoistnej podstawy do odstąpienia od nałożenia kary, jeżeli wag a naruszenia prawa nie była znikoma.” . Strona przedstawiając swoją argumentację i wskazując na okoliczność natychmiastowego usunięcia uchybień, wskazuje również, że uchybienie było „ pierwszorazowe ” . Ustosunkowując się do powyższego, Prezes UOKiK wyj aśnia, że zgodnie ze stanowiskiem z Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym w wyroku z dnia 11 sierpnia 2022 r. (sygnatura: II GSK 541/19): „Nawet jednorazowe naruszenie obowiązków określonych w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług st anowi delikt administracyjny . Natomiast z mocy art. 6 ust. 1 tej ustawy, każdy przedsiębiorca dopuszczający się takiego deliktu podlega administracyjnej karze pieniężnej. ” Organ drugiej instancji rozpatrując przedmiotową sprawę, przeanalizował również, czy w niniejszej sprawie znajdzie zastosowanie norm a prawn a zawart a w art. 189f Kpa, tj. instytucj a odstąpienia od wymierzenia kary, którą przywołuje w odwołaniu strona. Po przeanalizowaniu niniejszej sprawy, Prezes UOKiK, podobnie jak organ pierwszej instancji, nie znajduje podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary w trybie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa. Wskazać należy przy tym, że przepis art. 189f § 1 pkt 1 Kpa statuuje dwa wa runki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ mógł odstąpić od nałożenia na przedsiębiorcę kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niew ielkie. Z kolei, drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez przedsiębiorcę. Okoliczność naruszenia prawa jest w przedmiotowej sprawie bezsporna. Prezes UOKiK zauważa, że zaniechanie ob owiązku przez przedsiębiorc ę w zakresie nieuwidocznienia cen jednostkowych w odniesieniu do wszystkich skontrolowanych partii towarów pozbawiły konsumentów prawa do uzyskania pełnej oraz rzetelnej informacji o oferowanych towarach . Należy mieć na względzi e również fakt, że organ drugiej instancji oceniając aspekt związany ze znikomością naruszenia bierze pod uwagę nie tylko skalę naruszenia, w tym ilość, rodzaj stwierdzonych nieprawidłowości, lecz również skutki naruszenia w odniesieniu do potencjalnych uc zestników rynku, jakimi są konsumenci. W realiach rozpatrywanej sprawy, nie sposób więc uznać, by waga naruszenia prawa była znikoma. Z zebranego materiału dowodowego wynika, że waga naruszenia z pewnością nie może być uznana za znikomą, Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 13 ponieważ nieprawid łowości cenowe dotyczyły 100 % skontrolowanych partii towarów. Wobec powyższego, uznać należy, że część pierwsza przesłanki pierwszej nie została spełniona. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. W przedmiotowej sprawie, strona usunęła nieprawidłowości w toku kontroli (usunęła ze strony internetowej ofertę sprzedaży zakwestionowanych produktów). Powyższe pozwala na przyjęcie, przesłanka zaprzestania narus zania prawa została spełniona (o czym zapewniła również w odwołaniu strona) . Znamienny jest przy tym fakt, że kontrola ta została przeprowadzona po uprzednim zawiadomieniu strony o zamiarze wszczęcia kontroli, a tym samym strona miała czas i możliwość odp owiedniego przygotowania się do zapowiedzianej kontroli np. poprzez zweryfikowanie sposobu uwidacznianych cen, w tym prawidłowości wyliczenia cen jednostkowych w swojej placówce. Podkreślić należy również, że przedsiębiorca zaprzestał naruszania prawa dopi ero w wyniku przeprowadzonej kontroli. Można przypuszczać, że gdyby kontrola organu się nie odbyła, strona w dalszym ciągu mogłaby naruszać przepisy ustawy o informowaniu o cenach . Po przeanalizowaniu przypadku strony, Prezes UOKiK doszedł do wniosku, że w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do zastosowania tego przepisu i odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa, albowiem nie spełniono warunku kumulatywności ww. przesłanek. Warto wskazać przy tym, że prezentowane powyżej st anowisko znajduje potwierdzenie także w wyroku Wojewódzkiego Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 2 grudnia 2021 r., sygn. III SA/Gd 160/21, w którym Sąd stwierdził: „by można było odstąpić w trybie art. 189f k.p.a. od nałożenia administracyjnej k ary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu, waga naruszenia musi być znikoma, a strona musiałaby zaprzestać naruszenia prawa, zaś obie te przesłanki muszą zostać spełnione łącznie”. W rozpatrywanej sprawie nie ziściła się również przesłanka obligatoryjnego odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu, o której mowa w art. 189f § 1 pkt 2 Kpa, ponieważ nie stwierdzono, aby na stronę za to samo zachowanie prawomocną decyzją została uprzednio nałożona administracyjna ka ra pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej, ani też by strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe . Prezes UOKiK zwraca uwagę, że narus zenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach stanowi naruszenie o charakterze deliktu administracyjnego, które zagrożone jest karą pieniężną określoną w art. 6 tej ustawy , zaś do nałożenia tej kary uprawniony jest wyłącznie wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Uwzględniając właściwość terytorialną, w stosunku do strony postępowania w takim zakresie mogły być prowadzone wyłącznie przez Mazowieck iego WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Mazowiec kiego WIIH nałożyć kary pieniężnej n a stronę za to samo naruszenie, w związku z czym należy przyjąć, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 Kpa nie mają zastosowania w omawianym przypadku. Równocześnie, Prezes UOKiK stwierdza, że w przedmiotowej sprawie nie jest również możliwe zastosowanie odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 2 Kpa, który stanowi, że w przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli t o na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających: usunięcie naruszenia prawa lub powiado mienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 14 powiadomienia. Zgodnie z art. 189f § 3 Kpa, organ administracji publicznej w przypadkach, o których mowa w § 2, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli strona przedstawiła dowody, potwierdzające wykonanie postanowienia. Prezes UOKiK wskazuje, że w związku z tym, że strona usunęła nieprawidłowości, organ pierwszej instancji nie musiał wzywać strony do przedstawienia dowod ów potwierdzających ten fakt. Jednocześnie rodzaj naruszenia nie wiązał się z koniecznością powiadomienia o nim właściwych podmiotów. W ocenie Prezesa UOKiK, samo usunięcie naruszenia prawa nie jest wystarczające i nie pozwoli na spełnienie celów administr acyjnej kary pieniężnej nakładanej na podstawie ustawy o informowaniu o cenach, która pełni nie tylko funkcję dyscyplinująco - represyjną, ale także i prewencyjną, mającą zapewnić wysoki poziom ochrony interesów konsumentów i zapobiec powstawaniu podobnych n aruszeń w przyszłości. Stąd też przyjąć należy, że zastosowanie art. 189f § 2 i 3 Kpa w omawianym przypadku byłoby niezasadne. Uwzględniając powyższe, w niniejszym przypadku brak jest podstaw do zastosowania art. 189f § 2 i 3 Kpa, tzn. fakultatywnego odstą pienia od wymierzenia kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu. Literalna wykładnia ww. przepisu jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 Kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. A leksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wyst arczy przerwać naruszanie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało”). Charakter naruszeń, jakich dopuściła się Stro na, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z dnia 25.07.2019 r. Sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej. Jak słusznie podkreślił organ usunięcie naruszenia prawa nie jest tożsame z zaprzestaniem naruszania. Aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszan ia przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia.”). Prezes UOKiK, nie widzi w przedmiotowej sprawie możliwości zastosowania art. 189f § 2 i 3 Kpa, czyli usunięcia skutków naruszenia prawa, ponieważ zarówno ceny jak też ceny jednostkowe muszą być uwidocznione przed dokonaniem transakcji, tak by na tej podstawie klient, konsument mógł podjąć w pełni racjonalną decyzję, dostosowaną do własnych potrzeb, uwarunkowań i możliwości ekonomicznych. Uwidocznienie cen, cen jednostkowych towarów ma bowiem char akter obowiązku przedumownego. Nie można uznać za spełniony powyższy warunek, jeżeli informacje o cenach jednostkowych nie zostały w ogóle podane do wiadomości konsumenta, jak to miało miejsce w przedmiotowej sprawie. Przedsiębiorca wprawdzie usunął niepra widłowości, na podstawie czego można przyjąć, że zaprzestał naruszenia, jednakowoż nie usunął tym samym skutków naruszenia prawa, albowiem stwierdzone w dniu kontroli uchybienia pozbawiły pewną grupę konsumentów prawa do pełnej, rzetelnej oraz jednoznaczne j informacji o cenach jednostkowych, uniemożliwiając im dokonywanie, w sposób swobodny, porównań cenowych pomiędzy poszczególnymi Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 15 produktami. Prezes UOKiK zaznacza przy tym, iż podejmowanie działań naprawczych czy zaprzestanie naruszenia przepisów nie zwal nia przedsiębiorcy z odpowiedzialności za niedopełnienie obowiązków stwierdzonych w chwili kontroli. Jednocześnie, Prezes UOKiK wyjaśnia, iż stosownie do treści art. 8 ustawy o informowaniu o cenach, do kar pieniężnych, w zakresie nieuregulowanym w ustawie, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ). W myśl art . 67a § 1 tej ustawy, organ administracji publicznej, który nałożył kary pieniężne – to jest Mazowiecki WIIH – na wniosek strony, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem strony lub interesem publicznym, może: 1) odroczyć termin płatności kar pieniężnych lub rozłożyć ich zapłatę na raty, 2) odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetki określone w decyzji, 3) umorzyć w całości lub w części zaległości, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Reasumując, P rezes UOKiK p o gruntownym przeanalizowaniu przedmiotowej sprawy doszedł do wniosku, iż nałożona na przedsiębiorcę kara pieniężna w wysokości 1 000 zł (słownie: jeden tysiąc złotych) jest adekwatna względem stwierdzonego naruszenia, gdyż stanowi jedynie 5% maksymalnego przewidzianego wymiaru kary. Zważyć należy, że organ za powyższe naruszenie jest uprawniony do wymierzenia kary nawet do wysokości 20 000 zł. W ocenie Prezesa UOKiK kara w ustalonej przez organ wysokości z pewnością nie jest karą „rażąco nieproporcjonalną do wagi czynu” lecz proporcjonaln ą do naruszenia interesów konsumentów jakiego dopuściła się strona . Dodatkowo kara ta zapewni realizację wobec przedsiębiorcy funkcji prewencyjnej, a także dyscyplinująco - represyjnej i będzie wystarczającym dla niej ostrzeż eniem i zapobiegnie powstawaniu podobnych nieprawidłowości w przyszłości. W konkluzji Prezes UOKiK stwierdza, że w przedstawionym stanie faktycznym, wymierzenie stronie kary pieniężnej, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, było prawid łowe i zgodne z prawem. Natomiast zawarty w odwołaniu wniosek strony postępowania o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i odstąpienie od wymierze nia kary pieniężnej , nie zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego, postępowanie organu pierwszej instancji należy uznać za prawidłowe, a zaskarżoną decyzję (PO.343.C.222.2025.AW) Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 12 września 2025 r. ( znak: DO .8361. 80 .2025) należy utrzymać w mocy. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budż etu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Warszawie w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 16 należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decy zji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowo - administrac yjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy dział u III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ) . Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535), art. 8 ust. 1 z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. poz. 2023 r. poz. 168). Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/ Otrzymują: 1. [xxxxx xxxx xxxxx xxxxx xxx xxxxxxxxx xx xxxxxx xxxxxxxx xxxxx xxxx xxxx xxxxx xxx xxx xxxxxxxxxx xxx xxxxx xxx xxx xxxxxxxx] 2. Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej