DIH-III-163/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Warszawa, 7 stycznia 2026 r. DIH - 3.707.153.2025.MB DECYZJA DIH - 3.163.2025 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 202 5 r. poz. 1691 ), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz.U. z 2025 r. poz. 229), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przed miocie odwołania od decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 10 września 2025 r. (UH.8361.39.2025) nakładającej na przedsiębiorcę VIALEX INTERNATIONAL" sp. z o.o. z siedzibą w Poznaniu, karę pieniężną w wysokości 1 000 zł (sło wnie: jeden tysiąc złotych), w tym kwotę 500 zł (słownie: pięćset złotych), wynikającą z art. 40a pkt 1 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej (Dz. U. z 2024 r., poz. 433 z późn. zm.), za niewykonanie obowiązku określonego w art. 3b ust. 1 ww. ustawy oraz kwotę 500 zł (słownie: pięćset złotych), wynikającą z art. 40a pkt 3 ww. ustawy za niewykonanie obowiązku określonego w art. 3b ust. 3 ww. ustawy, Prezes Urzędu O chrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASADNIENIE W dniach od 24 – 28 lutego 2025 r. inspektorzy reprezentujący Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (zwanego dalej: „Wielkopolskim WIIH” bądź „organem pierwszej instancji”), działając na podstawie upoważnienia UH.8361.39.2025 z 24 lutego 2025 r. przeprowadzili kontrolę w lokalu gastronomicznym należącym do przedsiębiorcy xxx xxxxxx xxxxxx xxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxx , zwanego dalej: „przedsiębiorc ą”, „stroną, „stroną postępowania”. Uprzednio, zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2025 r. poz. 1480), zwanej dalej: „Prawem przedsiębiorców”, 6 lutego 2025 r. skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli, który obejmował m. in. przestrzeganie postanowień ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowe j (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 433) - dalej jako „ustawa o gospodarowaniu odpadami”. Jak ustalono, kontrolowany przedsiębiorca prowadzi jednostkę gastronomiczną, w której oferowane są potrawy i napoje pakowane przez tego przedsiębiorcę w produkty jednorazo wego użytku z tworzyw sztucznych wymienione w załączniku nr 6 do ustawy Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 o gospodarowaniu odpadami będące opakowaniami. W dniu 24 lutego 2025 r. inspektorzy zamówili 4 dania na wynos dwie zupy, pierogi oraz burgera. Potrawy te zostały zapakowane w pojemnik i z wieczkami wykonane z tworzywa sztucznego. Na opakowaniach oraz na opakowaniu zbiorczym tych opakowań producent podał m.in. symbol PP05, tj. z dodatkiem polipropylenu. Po ujawnieniu charakteru służbowego inspektorów, w wyniku rozliczenia zakupu kontroln ego ustalono, że od inspektorów nie pobrano opłaty za cztery opakowania z tworzywa sztucznego jednorazowego użytku, w które zapakowano ww. potrawy. Ustalono również, że ceny oferowanych potraw i napojów nie zawierały cen ww. opakowań. Przedsiębiorca wyjaśn ił, że nie miał pełnej świadomości dotyczącej obowiązujących przepisów prawa, dlatego restauracja nie pobra ł a od konsumentów (inspektorów) opłaty SUP oraz , że całkowicie rezygnuje z opakowań jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych i będzie stosowała jedy nie opakowania bez zawartości tworzyw sztucznych. Dodatkowo ustalono, że przedsiębiorca nie zapewnił opakowań alternatywnych dla opakowań jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych (pojemników do dań). Ustalenia kontroli udokumentowano w protokole kontroli (nr akt kontroli: UH.8361.39.2025) z 28 lutego 2025 r. Strona podpisała protokół kontroli, nie wnosząc do niego uwag w przewidzianym ustawowo terminie. W związku z ustaleniami kontroli, pismem z 28 lipca 2025 r., na podstawie art. 61 § 1 i § 4 ustawy z dn ia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz.U. z 202 5 r. poz. 1691 ), zwanej dalej „kpa” , Wielkopolski WIIH zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej za naruszenie obowiązk ów określonych w art. 3b ust. 1 i 3 ustawy o gospodarowaniu odpadami. Jednocześnie Wielkopolski WIIH poinformował stronę, że na podstawie art. 10 § 1 kpa, może ona brać czynny udział w każdym stadium postępowania, a w szczególności wypowiadać się, co do ze branych dowodów i przesłanek wymiaru kary uregulowanych w art. 40b ust. 4 ustawy o gospodarowaniu odpadami oraz zapoznać się ze zgromadzonymi w tej sprawie materiałami, a także przedstawić swoje stanowisko w sprawie oraz składać wnioski dowodowe. W odpowiedzi strona pismem z 4 sierpnia 2025 r. przedstawiła wyjaśnienia wskazując, że brak zapewnienia dostępności alternatywnych opakowań do produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, jak również brak pobrania stosownej opłaty, stanowiące naruszenie art. 3b ust. 1 i 3 ustawy o gospodarowaniu odpadami wynikał z przekonania, że wyk orzystywane w restauracji opakowania są w pełni biodegradowalne i nie zawierają tworzyw sztucznych. Zapewnił, że działał w dobrej wierze i w zaufaniu do deklaracji producenta i dostawcy opakowań. Poinformował również, że podjęte zostały działania naprawcze polegające na: wdrożeniu wewnętrznej procedury weryfikacji materiałów opakowaniowych, zmianie dostawcy na takiego, który dostarcza opakowania biodegradowalne i wolne od tworzyw sztucznych oraz przeszkoleniu personelu odpowiedzialnego za zakupy. W związku z powyższym, na podstawie art. 40b ust. 5 ustawy o gospodarowaniu odpadami wniósł o umorzenie postępowania, ze względu na fakt, że naruszenie przepisów nastąpiło bez jego winy, tj. bez możliwości przewidzenia niezgodności składu materiałowego opakowań z ob owiązującymi normami. Podkreślił brak umyślności oraz natychmiastowe wdrożenie działań naprawczych świadczących o zachowaniu należytej staranności. Ewentualnie, w przypadku nieuwzględnienia powyższego wniosku strona wniosła o umorzenie postępowania, na pod stawie art. 40b ust. 4 ustawy o gospodarowaniu odpadami Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 o zastosowanie sankcji w najniższym możliwym wymiarze, uwzględniając niski stopień społecznej szkodliwości czynu, jego nieumyślny charakter, ograniczony zakres naruszenia oraz niezwłoczne podjęcie sku tecznych działań naprawczych. 10 września 2025 r. Wielkopolski WIIH wydał decyzję (nr akt: UH.8361.39.2025), na mocy której wymierzył przedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 1 000 zł (słownie: tysiąc złotych), w tym kwotę 500 zł (słownie: pięćset złotyc h) wynikającą z art. 40a pkt 1 ustawy o gospodarowaniu odpadami za niewykonanie obowiązku określonego w art. 3b ust. 1 ww. ustawy oraz kwotę 500 zł (słownie: pięćset złotych) wynikającą z art. 40a pkt 3 ww. ustawy za niewykonanie obowiązku określonego w ar t. 3b ust. 3 ww. ustawy. 6 listopada 2025 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej jako „Prezes UOKiK”, „organ drugiej instancji”) otrzymał prawidłowo wniesione odwołanie od ww. decyzji, w którym strona zaskarżyła ww. decyzję Wielkopolskie go WIIH z 10 września 2025 r. , zarzucając naruszenie art. 40b ust. 4 i 5 ustawy o gospodarowaniu odpadami, art. 7, 7b i 8 kpa i wnosząc o uchylenie w całości ww. decyzji i umorzenie postępowania na podstawie art. 40b ust. 5 ustawy o gospodarowaniu odpadami wobec braku winy przedsiębiorcy oraz dochowanie należytej staranności ewentualnie w przypadku nieuwzględnienia wniosku głównego uchylenie decyzji w części i odstąpienie od wymierzenia kary pieniężnej lub zastosowanie środka łagodniejszego, z uwagi na nisk i stopień społecznej szkodliwości czynu, brak szkody, natychmiastowe podjęcie działań naprawczych oraz status mikroprzedsiębiorcy. Pismem z 19 listopada 2025 r. Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę o toczącym się postępowaniu administracyjnym w sprawie odwołania od decyzji Wielkopolskiego WIIH z 10 września 2025 r. oraz o przysługującym mu prawie do zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Prezes Urzędu O chrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz.U. z 2025 r. poz. 229) dalej jako: „ustawa o Inspekcji Handlowej”, w postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji Handlowej organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, zwany dalej „ wojewód zkim inspektorem IH” . Organem wyższego stopnia jest Prezes UOKiK. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Na podstawie art. 3b ust. 4 ustawy o gospodarowaniu odpadami , nadzór nad przestrzeganiem przepisów art. 3b ust. 1 - 3 ww. ustawy sprawuje Inspekcja Handlowa. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 Zgodnie z art. 3b ust. 1 ustawy o gospodarowaniu odpadami, przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego, j ednostkę handlu hurtowego lub jednostkę gastronomiczną, w których są oferowane produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienione w załączniku nr 6 do ww. ustawy będące opakowaniami lub napoje lub żywność pakowane przez tego przedsiębiorcę w te produkty, jest obowiązany do pobrania opłaty od użytkownika końcowego nabywającego te produkty lub napoje lub żywność w tych produktach. Załącznik 6 ww. ustawy wskazuje produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych podlegających zmniejszaniu stosowani a, do których zalicza się: 1) kubki na napoje, w tym ich pokrywki i wieczka; 2) pojemniki na żywność, w tym pojemniki takie jak pudełka, z pokrywką lub bez, stosowane w celu umieszczania w nich żywności, która jest: a) przeznaczona do bezpośredniego spożycia, na mi ejscu lub na wynos, b) zazwyczaj spożywana bezpośrednio z pojemnika oraz c) gotowa do spożycia bez dalszej obróbki, takiej jak przyrządzanie, gotowanie czy podgrzewanie - w tym pojemniki na żywność typu fast food lub na inne posiłki gotowe do bezpośredniego spoż ycia, z wyjątkiem pojemników na napoje, talerzy oraz paczek i owijek zawierających żywność. Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 9e ww. ustawy o gospodarowaniu odpadami produkt jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych to produkt, który jest w całości lub części wykonany z tworzyw sztucznych i który nie został przeznaczony, zaprojektowany ani wprowadzony do obrotu, tak aby osiągnąć w ramach jego cyklu życia wielokrotne użycie przez zwrócenie go w celu powtórnego napełnienia lub ponownego użycia do tego samego celu, do którego był pierwotnie przeznaczony. Natomiast jako tworzywo sztuczne (art. 2 pkt 11 aa ww. ustawy) rozumie się materiał składający się z polimeru w rozumieniu art. 3 pkt 5 rozporządzenia REACH, do którego mogły zostać dodane dodatki lub i nne substancje i który może funkcjonować jako główny składnik strukturalny produktów końcowych, z wyjątkiem polimerów naturalnych, które nie zostały chemicznie zmodyfikowane. Z kolei art. 3b ust. 3 ww. ustawy o gospodarowaniu odpadami zobowiązuje przedsięb iorcę, o którym mowa w ust. 1, do zapewnienia dostępności opakowań alternatywnych do produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w załączniku nr 6 do ustawy będących opakowaniami, wytworzonych z materiałów innych niż tworzywa sztuczne, w tym innych niż tworzywa sztuczne ulegające biodegradacji, lub dostępności opakowań wielokrotnego użytku. Zgodnie z art. 40a ww. ustawy o gospodarowaniu odpadami administracyjnej karze pieniężnej podlega ten, kto wbrew przepisowi art. 3b ust. 1 nie pobiera opłaty od użytkownika końcowego nabywającego produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienione w załączniku nr 6 do ustawy będące opakowaniami lub napoje lub żywność pakowane przez tego przedsiębiorcę w te produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienione w załączniku nr 6 do ustawy będące opakowaniami (art. 40a pkt 1 ww. ustawy) oraz ten, kto wbrew przepisowi a rt. 3b ust. 3 nie zapewnia dostępności opakowań alternatywnych do produktów jednorazowego użytku z tworzyw Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 sztucznych wymienionych w załączniku nr 6 do ustawy będących opakowaniami, wytworzonych z materiałów innych niż tworzywa sztuczne, w tym innych niż t worzywa sztuczne ulegające biodegradacji, lub dostępności opakowań wielokrotnego użytku (art. 40a pkt 3 ww. ustawy). Ww. kary pieniężne wymierza właściwy wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej (art. 40 b ust. 2 ww. ustawy o gospodarowaniu odpadami) i wyn oszą one od 500 zł do 20 000zł (art. 40 b ust. 1 pkt 1 ww. ustawy). Przy ustalaniu wysokości administracyjnej kary pieniężnej uwzględnia się stopień szkodliwości naruszenia, rodzaj, zakres i okres trwania naruszenia oraz dotychczasową działalność podmiotu (art. 40 b ust. 4 ww. ustawy o gospodarowaniu odpadami). Natomiast zgodnie z art. 40 b ust. 5 ww. ustawy o gospodarowaniu odpadami jeżeli podmiot podlegający ukaraniu przedstawi dowody i okoliczności wskazujące, że dochował należytej staranności i uczynił wszystko, czego można od niego rozsądnie oczekiwać, aby do naruszenia nie doszło, lub że nie miał żadnego wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie to nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć, nie wszczyna się postę powania w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej wobec tego podmiotu, a postępowanie wszczęte umarza. Zgodnie z dyspozycją art. 40 c ust. 1 ww. ustawy o gospodarowaniu odpadami do administracyjnych kar pieniężnych nie stosuje się przepisu art. 189f kpa. Stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2025r., poz. 111, z późn. zm.), z tym że uprawnienia organu podatkowego przysługują odpowiednio wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlo wej oraz wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska (art. 40 c ust. 2 ustawy o gospodarowaniu odpadami). W niniejszej sprawie, na podstawie ustaleń kontroli przeprowadzonej w lokalu gastronomicznym należącym do przedsiębiorcy, Wielkopolski WIIH stwierdz ił, że nie zrealizował on obowiązku wynikającego z art. 3b ust. 1 i 3 ustawy o gospodarowaniu odpadami, tj. nie pobrał opłaty od użytkownika końcowego nabywającego 4 potrawy na wynos zapakowane w pojemniki z wieczkami wykonane z tworzywa sztucznego. Ponadt o przedsiębiorca nie zapewnił opakowań alternatywnych dla opakowań jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych (pojemników do dań). W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, Wielkopolski WIIH, w drodze decyzji z 10 września 2025 r., nałożył karę pienię żną w łącznej wysokości 1 000 zł na stronę , to jest na podmiot, który dopuścił się powyższych naruszeń . Strona odwołała się od ww. decyzji zarzucając jej: - naruszenie art. 40b ust. 5 ustawy o gospodarowaniu odpadami poprzez jego niezastosowanie, mimo że nar uszenie przepisów nastąpiło w sytuacji, w której przedsiębiorca działając w dobrej wierze i w zaufaniu do zapewnień dostawcy opakowań nie miał żadnego wpływu na po powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których strona nie mogła przewidzieć, - naruszenie art. 7 i art. 8 kpa poprzez niewłaściwą ocenę materiału dowodowego, nieuwzględniającą faktu dochowania przez stronę należytej staranności i natychmiastowego wdrożenia działań naprawczych, Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 - naruszenie zasady proporcjonalnośc i (art. 40b ust. 4 ustawy o gospodarowaniu odpadami w związku z art. 7b oraz 8 § 1 kpa) poprzez wymierzenie kary pieniężnej bez pełnego uwzględnienia niskiego stopnia szkodliwości społecznej czynu, ograniczonego zakresu naruszenia (cztery pojemniki w ramac h zakupu kontrolnego), statusu mikroprzedsiębiorcy oraz braku szkody. W ocenie Prezesa UOKiK, powyższe zarzuty są bezpodstawne. W ramach zakupu kontrolnego inspektorzy Inspekcji Handlowej zamówili „na wynos” potrawy, które zostały zapakowane w 4 opakowani a jednorazowe z tworzywa sztucznego, za które nie została pobrana opłata od użytkownika końcowego. Ponadto ustalono, że przedsiębiorca nie zapewnił opakowań alternatywnych dla opakowań jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych. Zaskarżoną decyzję wydano na podstawie art. 40a pkt 1 i 3 ustawy o gospodarowaniu odpadami wymierzając stronie karę pieniężną w kwocie 1 000 zł, w związku z ustaleniami kontroli, których strona nie kwestionuje, a które jednoznacznie wskazują na niewykonanie obowiązków wynikających z art. 3 b ust. 1 i 3 ww. ustawy. Przepisy te statuują odpowiedzialność administracyjną podmiotu wobec którego stwierdzono naruszenie powyższego obowiązku. Odpowiedzialność ta ma charakter obiektywny i opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok NSA z dnia 8 p aździernika 2010 r. o sygn. akt II OSK 1079/12). Oznacza to, że wystarczającą przesłanką do przypisania tej odpowiedzialności jest samo stwierdzenie niewykonania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków, bez względu na winę (umyślną czy nieumyś lną) oraz przyczyny powstania naruszenia (niedyspozycja pracownika). Dowiedzenie zatem w toku kontroli, że określony podmiot nie wykonał powyższych obowiązków powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną, a wskazane przep isy mają charakter obligatoryjny. Tym samym, bez znaczenia dla oceny zasadności zastosowania powyższej sankcji pozostają okoliczności towarzyszące naruszeniu prawa, na które strona powołuje się w odwołaniu, gdyż karę pieniężną wymierza się za samo naruszen ie prawa. Zgodnie z art. 40a pkt 1 ustawy o gospodarowaniu odpadami, administracyjnej karze pieniężnej podlega przedsiębiorca, który wbrew przepisowi art. 3b ust. 1 nie pobiera opłaty od użytkownika końcowego nabywającego napoje pakowane przez tego przedsi ębiorcę w produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienione w załączniku nr 6 do ustawy będące opakowaniami. Natomiast art. 40a pkt 3 ww. ustawy wskazuje, że administracyjnej karze pieniężnej podlega przedsiębiorca, który wbrew przepisowi art. 3b ust. 3 nie zapewnia dostępności opakowań alternatywnych do produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienionych w załączniku nr 6 do ustawy będących opakowaniami, wytworzonych z materiałów innych niż tworzywa sztuczne, w tym innych niż tworz ywa sztuczne ulegające biodegradacji, lub dostępności opakowań wielokrotnego użytku. Przepisy te pozwalają na penalizację każdego, pojedynczego przypadku naruszenia wymagań art. 3b ust. 1 lub 3 ww. ustawy i nie wymagają jego powtarzalności. W przedmiotowe j sprawie przedsiębiorca sprzedał na wynos potrawy w opakowaniach jednorazowego użytku z tworzywa sztucznego i od opakowań tych nie pobrał opłaty od użytkownika końcowego za produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, jak również nie zapewnił żadny ch opakowań alternatywnych dla opakowań jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych (pojemników do oferowanych produktów). Tak więc Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 podnoszony przez stronę argument, że stwierdzone naruszenie miało ograniczony charakter – dotyczyło jedynie zakupu kontrolnego , obejmującego cztery pojemniki na żywność i miało małą szkodliwość społeczną czynu, nie mają znaczenia dla ostatecznego rozstrzygnięcia, a organ pierwszej instancji zobligowany był do wymierzenia kary pieniężnej. Prezes UOKiK zauważa, że wskazane przez st ronę w odwołaniu przepisy kpa określają zasady postępowania administracyjnego. Stanowią one m.in., że organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa, a w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządnośc i, podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 kpa). Przed wydaniem ostatecznego rozstrzygnięcia (decyzji) organ jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, zaś określona sprawa oceniania jest na podstawie całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego, a następnie pełnej analizy całokształtu tego materiału celem prawidłowego ustale nia podstawy faktycznej decyzji administracyjnej (zob. wyrok WSA w Warszawie z 24 kwietnia 2014 r. VIII SA/Wa 1056/13, LEX nr 1486656) W ocenie Prezesa UOKiK, w przedmiotowej sprawie, Wielkopolski WIIH postępował w zgodzie ze wskazanymi wyżej regułami post ępowania administracyjnego, opierając się na bezsprzecznych ustaleniach postępowania kontrolnego. Organ pierwszej instancji podjął wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Ustalenia kontroli zostały udokumentowane w protoko le kontroli (nr akt kontroli: UH.8361.39.2025) z 28 lutego 2025 r. Zgodnie art. 76 § 1 kpa protokół kontroli jest dokumentem urzędowym. Jak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 lutego 2020 r. w sprawie sygn. VI SA/Wa 2107/ 19 (lex nr 3034073), protokół kontroli jako dokument urzędowy korzysta z wiarygodności zawartych w nim ustaleń. Dokument urzędowy stanowi podstawowy element materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym. Dokumenty urzędowe korzystają ze szczególnej mocy dowodowej, ponieważ stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Z dokumentem urzędowym związane jest domniemanie prawdziwości jego treści. Organ prowadzący postępowanie nie może wobec tego swobodnie oceniać ani kwestionować treści dok umentu urzędowego. Istota protokołu z kontroli wyraża się w tym, że dokument ten odzwierciedla i potwierdza istniejący w momencie kontroli stan faktyczny. Z protokołu kontroli sporządzonego przez Wielkopolskiego WIIH wynika, że w dniu kontroli tj. 24 luteg o 2025 r. od inspektorów występujących w roli konsumentów nie pobrano opłaty za cztery opakowania z tworzywa sztucznego jednorazowego użytku, w które zapakowano potrawy zakupione na wynos oraz jak ustalono przedsiębiorca nie zapewnił opakowań alternatywnyc h dla opakowań jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych (pojemników do dań). Tym samym Wielkopolski WIIH prawidłowo uznał, że strona nie dopełniła swojego obowiązku wynikającego z art. 3b ust. 1 i 3 ustawy o gospodarowaniu opakowaniami. Organ drugiej instancji zwraca ponadto uwagę, że w komentarzu do Kodeksu postępowania administracyjnego Andrzej Wróbel wskazuje, że (Komentarz aktualizowany do ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego LEX/el., 2015) zawarta w art. 8 zasada pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa określa wyraźnie to, co implicite jest zawarte w zasadzie praworządności. Z zasady wyrażonej w art. 8 Kpa wynika bowiem przede wszystkim wymóg praworządnego i sprawiedliwego prowadzenia postęp owania i Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej, co jest zasadniczą treścią zasady praworządności. Tylko postępowanie odpowiadające takim wymogom i decyzje wydane w wyniku postępowania tak ukształtowanego mogą wzbudzać zaufanie obywate li do organów administracji publicznej nawet wtedy, gdy decyzje administracyjne nie uwzględniają ich żądań. Dalej można przytoczyć, iż Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku podkreśla, że w celu realizacji pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa k onieczne jest „przede wszystkim ścisłe przestrzeganie prawa, zwłaszcza w zakresie dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, konkretnego ustosunkowania się do żądań i twierdzeń stron oraz uwzględniania w decyzji zarówno interesu społecznego, jak i słuszne go interesu obywateli, przy założeniu, że wszyscy obywatele są równi wobec prawa” (wyrok z dnia 7 grudnia 1984 r., III SA 729/84, ONSA 1984, nr 2, poz. 117). W ocenie Prezesa UOKiK w przedmiotowej sprawie tak właśnie postępował Wielkopolski WIIH w postępo waniu przeprowadzonym ściśle zgodnie z wymogami kpa, opierając się na bezsprzecznych ustaleniach postępowania kontrolnego. Prezes UOKiK podkreśla, że istotne dla sprawy są ustalenia poczynione w toku kontroli i udokumentowane w protokole, których strona ni e kwestionuje. Akta sprawy dokumentują ustalony stan faktyczny, jego analizę oraz końcowe wnioski organu pierwszej instancji. Z akt tych jednoznacznie wynika, że w toku postępowania kontrolnego stwierdzono naruszenie określonych przepisów prawa, oraz że us talono podmiot odpowiedzialny za popełnienie tego czynu. Organ pierwszej instancji wyjaśnił podstawy prawne decyzji wraz z przytoczeniem przepisów prawa oraz przedstawił tok rozumowania, które przeprowadził, uwzględniający również wyjaśnienia strony. Meryt oryczne rozstrzygnięcie kończące przeprowadzone postępowanie posiadało, zdaniem Prezesa UOKiK, rzetelną podstawę w postaci zebranego materiału dowodowego. Przywołana przez stronę zasada proporcjonalności zawarta w kpa wskazuje, że organy administracji po winny stosować tylko takie środki jakie są niezbędne do osiągnięcia celu. Przy czym powinny one unikać nadmiernej ingerencji w prawa i interes strony. Oznacza to, że powinna zostać zachowana równowaga pomiędzy celami postępowania a dolegliwościami nakładan ymi na stronę. Prezes UOKiK wskazuje, że w przedmiotowej sprawie organy Inspekcji Handlowej przy ustalaniu wysokości nakładanej kary pieniężnej są zobowiązane, zgodnie w art. 40 b ust. 4 ustawy o gospodarowaniu odpadami uwzględnić: stopień szkodliwości nar uszenia, rodzaj, zakres i okres trwania naruszenia oraz dotychczasową działalność podmiotu. Po przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym, Prezes UOKiK uznaje, iż Wielkopolski WIIH wydał decyzję zgodną z obowiązującym stanem prawnym przy uwzględnieniu u stawowych wytycznych wymiaru sankcji wskazanych w art. 40 b ust. 4 ustawy o gospodarowaniu odpadami. Dokonując oceny stopnia szkodliwości naruszenia organ pierwszej instancji prawidłowo uznał, że w należącej do strony restauracji prowadzono sprzedaż potraw na wynos w produktach jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych, będących opakowaniami. Przedsiębiorca zobowiązany był czynić zadość wymogom wynikającym z art. 3b ust. 1 i 3 ww. ustawy, które określają jednoznacznie obowiązek pobierania opłaty za produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych oraz obowiązek zapewnienia dostępności opakowań alternatywnych do produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych określone w przepisach ww. ustawy. Niepobieranie wymaganej opłaty Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 istotnie wpływa na realizację celów ustawy o gospodarowaniu odpadami, w szczególności w zakresie ochrony środowiska. Nałożenie na przedsiębiorców oferujących produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych obowiązków pobierania opłaty (art. 3b ust. 1 ww. ustawy) ma przyczynić się z jednej strony do ograniczenia wprowadzania do środowiska naturalnego odpadów z tworzyw sztucznych, a z drugiej do zwiększenia świadomości konsumentów w zakresie szkodliwego wpływu tych odpadów na środowisko i zdrowie człowieka, jak również kształtować dob re nawyki wyboru opakowań wielokrotnego użytku, nie zawierających tworzyw sztucznych. Opłata ta powinna stanowić bodziec finansowy mający na celu zmianę nawyków konsumentów w zakresie używania jednorazowych opakowań z tworzyw sztucznych mających negatywny wpływ na środowisko naturalne. Uwzględniono także, iż strona należy do grupy mikroprzedsiębiorców, tj. zakres działalności nie jest znaczny. Natomiast analizując stopień przyczynienia się strony do powstania naruszenia prawa organ zważył, że kontrolowany p rzedsiębiorca, działając na rynku jako podmiot profesjonalny, ma obowiązek znać i stosować aktualnie obowiązujące przepisy. Strona powinna była dołożyć należytej staranności, aby działalność gospodarcza była prowadzona w zgodzie z obowiązującym prawodawstw em. Odnosząc się do okresu naruszenia organ wskazuje, iż art. 3b ust. 1 ustawy wszedł w życie 24 maja 2023 r., art. 3b ust. 3 ustawy - 1 lipca 2024 r., natomiast z dniem 1 stycznia 2024 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 7 grudnia 2023 r. w sprawie stawek opłaty za produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych będące opakowaniami (Dz.U. z 2023 r., poz. 2679) . Strona zatem miała dostatecznie dużo czasu na zapoznanie się i wdrożenie obowiązujących przepisów prawa . Podkr eślić również należy, że kontrola została poprzedzona zawiadomieniem o zamiarze jej przeprowadzenia, w którym wskazano jej zakres przedmiotowy, mimo to, w toku kontroli stwierdzono naruszenia, a strona zaprzestała naruszeń dopiero w wyniku przeprowadzenia kontroli. Organ pierwszej instancji uwzględnił również, że przedsiębiorca nie był wcześniej karany za naruszenie przepisów ww. ustawy . Biorąc pod uwagę wymienione kryteria, nałożenie kary pieniężnej w łącznej wysokości 1 000 zł na stronę , to jest na podmi ot, który dopuścił się stwierdzonych w toku kontroli naruszeń , należy uznać za w pełni uzasadnione. Prezes UOKiK jeszcze raz podkreśla, że w przedmiotowej sprawie naruszenie przez stronę przepisów ustawy nie budzi wątpliwości, strona nie neguje stanu fakty cznego, a nałożona na stronę kary za poszczególne naruszenia były najniższe z możliwych i wyniosły po 500 zł. Zgodnie z art. 40b ust. 1 pkt 1 ustawy o gospodarowaniu odpadami, kary o których mowa w art. 40a pkt 1 - 6 ww. ustawy wynoszą od 500 zł do 20 000 zł . W niniejszej sprawie strona ukarana została na podstawie art. 40a pkt 1 i 3 ww. ustawy łączną karą 1 000 zł. Odnosząc się do kwestii zmniejszenia lub odstąpienia od nałożenia na stronę kary pieniężnej, o które strona wniosła w odwołaniu Prezes UOKiK, pod obnie jak Wielkopolski WIIH nie znalazł podstaw do zastosowania art. 40b ust. 5 ustawy o gospodarowaniu odpadami. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli podmiot podlegający ukaraniu przedstawi dowody i okoliczności wskazujące, że podmiot ten dochował należytej st aranności i uczynił wszystko, czego można od niego rozsądnie oczekiwać, aby do naruszenia nie doszło, lub że nie miał żadnego wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie to nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć, ni e wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej wobec tego podmiotu, a postępowanie wszczęte umarza. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 Przez UOKiK stwierdza, że strona nie przedstawiła zarówno w toku kontroli, jak również w toku prowadzonych postępowań admi nistracyjnych zarówno przez organ pierwszej jak i drugiej instancji, dowodów na dochowanie ze swojej strony staranności aby nie doszło do naruszenia przepisów prawa w zakresie naruszenia art. 3b ust. 1 i 2 ww. ustawy, tj. niedopełnienia obowiązku pobrania opłaty od użytkownika końcowego nabywającego produkty w opakowaniach jednorazowego użytku z tworzywa sztucznego oraz braku zapewnienia opakowań alternatywnych do opakowań jednorazowych z tworzywa sztucznego. Żaden z przedstawionych przez stronę w odwołaniu argumentów uzasadniających wniosek o odstąpienie od nałożonej sankcji nie wypełnia przesłanek określonych w art. 40b ust. 5 ustawy o gospodarowaniu odpadami. Strona miała możliwość zapobieżenia powstałym nieprawidłowościom poprzez nadzór nad stosowaniem o bowiązujących przepisów w prowadzonej przez siebie placówce gastronomicznej. Strona, jako profesjonalny uczestnik rynku z długoletnim doświadczeniem, prowadzący działalność gospodarczą od 2002 r. (według danych zawartych w KRS), miała obowiązek znać i stos ować się do przepisów prawa związanych z prowadzoną przez nią działalnością. Była ona zobowiązana czynić zadość wymaganiom ustawowym. Nie można uznać, że dochowała ona należytej staranności w zakresie przestrzegania przepisów prawa w zakresie prowadzonej d ziałalności gospodarczej, a weryfikację składu opakowań, które oferuje - można określić jako minimalny standard staranności, którego strona nie zrealizowała. Przy czym należy podkreślić, że zgodnie z ustaleniami Wielkopolskiego WIIH na każdym opakowaniu zn ajdował się symbol PP oznaczający polipropylen czyli bez wątpienia tworzywo sztuczne. Tym samym argumentacja strony, że działała w dobrej wierze i opierała się na deklaracjach producenta opakowań, że są one w pełni biodegradowalne i wolne od tworzyw sztucz nych jest całkowicie nietrafiona. Co więcej, strona została zawiadomiona o zamiarze wszczęcia kontroli i jej zakresie, mimo to dopuściła się naruszeń stwierdzonych w toku kontroli. W tym stanie rzeczy, nie można przyjąć, iż strona dochowała należytej stara nności, jak również, że nie miała żadnego wpływu na powstanie naruszenia, wręcz przeciwnie, strona nie dochowała wymaganej staranności oraz mogła i powinna podjąć działania, które wyłączyłyby możliwość powstania naruszenia. Z tego względu nie można przypis ać stronie braku zawinienia i należy stwierdzić, że naruszenie wynikało z zaniedbania samego przedsiębiorcy. Nie można również uznać, że do naruszenia prawa doszło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć. Do takich zdarzeń nale żą zwłaszcza zdarzenia o charakterze katastrofalnych działań przyrody i zdarzenia nadzwyczajne w postaci zaburzeń życia zbiorowego, jak wojna, zamieszki krajowe itp., a także w pewnych przypadkach akty władzy publicznej, którym nie może przeciwstawić się j ednostka” (A. Kidyba: Kodeks cywilny. Komentarz. T. 3. Zobowiązania - część ogólna. Warszawa 2016, art. 124). Zdecydowanie zmiany przepisów w zakresie prowadzonej przez przedsiębiorcę działalności czy też niezweryfikowanie przez przedsiębiorcę materiału, z którego zostały wykonane opakowania (przy oznaczeniu ich symbolem PP) nie można zaliczyć do zdarzeń, których podmiot nie mógł przewidzieć. Prezes UOKiK podkreśla ponadto, że zarówno organ pierwszej jak i drugiej instancji, w kwestii przesłanek do odstąpie nia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej związane są treścią art. 40c ust. 1 ustawy o gospodarowaniu odpadami, zgodnie z którym do administracyjnych kar pieniężnych nie stosuje się art. 189f kpa. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 Biorąc powyższe pod uwagę wniosek strony o uchylen ie przedmiotowej decyzji w całości i umorzenie postępowania na podstawie art. 40b ust. 5 ustawy o gospodarowaniu odpadami ewentualnie uchylenie decyzji w części i odstąpienie od wymierzenia kary pieniężnej lub zastosowanie środka łagodniejszego jest niezas adny. Zgodnie z art. 40b ust. 2 i 6 ustawy o gospodarowaniu odpadami, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Poznaniu w termi nie 14 dni od dnia, w którym decyzja ta stanie się ostateczna, tj. od dnia otrzymania tej decyzji . Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa UOKiK, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wyso kości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10 000 zł – 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10 000 zł do 50 000 zł – 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50 000 zł do 100 000 zł – 2% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1 500 zł; 4) ponad 100 000 zł – 1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2 000 zł i nie więcej niż 100 000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji Prezesa UOKiK skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie , strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjneg o. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie . 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2025 r. poz. 111, ze zm. ). Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu prze d sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535); art. 40 c ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej (Dz. U. z 2024 r., poz. 433 z późn. zm.). Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/