DIH-III-161/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Warszawa, 7 stycznia 2026 r. DIH - 3.707.155.2025.MB DECYZJA DIH - 3.161.2025 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 202 5 r. poz. 1691 ), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229), po przepro wadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 9 września 2025 r. (UH.8361.39.2025) nakładającej na przedsiębiorcę VIALEX INTERNATIONAL" sp. z o.o. z siedzibą w Poznaniu, karę pieniężną w wysokości 2 000 zł (słownie: dwa tysiące złotych), za niewykonanie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r., poz. 168) Prezes Urzędu Ochrony Ko nkurencji i Konsumentów 1) uchyla zaskarżoną decyzję w całości, 2) orzeka co do istoty sprawy w ten sposób, że na przedsiębiorcę VIALEX INTERNATIONAL" sp. z o.o. z siedzibą w Poznaniu nakłada karę pieniężną w wysokości 1 9 00 zł (słownie: tysiąc dziewięćse t złotych), za niewykonanie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r., poz. 168 ). UZASADNIENIE W dniach od 24 – 28 lutego 2025 r. inspektorzy reprezentujący Wielkopolskie go Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (zwanego dalej: „Wielkopolskim WIIH” bądź „organem pierwszej instancji”), działając na podstawie upoważnienia UH.8361.39.2025 z 24 lutego 2025 r. przeprowadzili kontrolę w lokalu gastronomicznym należącym do przedsiębiorcy xxxx xxxxxxxx xxxxxxxxxxx xxxx xxxxx xxxxxxxx xxxxxxxxxx , zwanego dalej: „przedsiębiorcą”, „stroną, „stroną postępowania”. Uprzednio, zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2025 r. poz. 1480), zwanej dalej: „Prawem przedsiębiorców”, 6 lutego 2025 202 r. skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli, który obejmował m. in. przestrzeganie przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r . o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r., poz. 168), zwanej dalej: „ustawą o cenach” oraz przestrzeganie postanowień ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 odpadami oraz o opłacie produktowej (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 433) - dalej jako „ustawa o gospodarowaniu odpadami”. Jak ustalono, kontrolowany przedsiębiorca prowadzi jednostkę gastronomiczną, w której oferowane są potrawy i napoje pakowane przez tego przedsiębiorcę w produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych wymienione w załączniku nr 6 do ustawy o gospodarowaniu odpadami będące opakowaniami. W dniu 24 lutego 2025 r. inspektorzy zamówili 4 dania na wynos dwie zupy, pierogi oraz burgera. Potrawy te zostały zapakowane w pojemniki z wieczkami wykonane z tworzywa sztucznego. Na opakowaniach oraz na opakowaniu zbiorczym tych opakowań producent podał m.in. symbol PP05, tj. z dodatkiem polipropylenu. Po ujawnieniu charakteru służbowego inspektorów, w wyniku rozliczenia zakup u kontrolnego ustalono, że od inspektorów nie pobrano opłaty za cztery opakowania z tworzywa sztucznego jednorazowego użytku, w które zapakowano ww. potrawy. Ustalono również, że ceny oferowanych potraw i napojów nie zawierały cen ww. opakowań. Przedsiębio rca wyjaśnił, że nie miał pełnej świadomości dotyczącej obowiązujących przepisów prawa, dlatego restauracja nie pobra ł a od konsumentów (inspektorów) opłaty SUP oraz , że całkowicie rezygnuje z opakowań jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych i będzie stos owała jedynie opakowania bez zawartości tworzyw sztucznych. W trakcie kontroli sprawdzano również czy i w jaki sposób przedsiębiorca przestrzega obowiązku uwidaczniania cen oferowanych potraw oraz prawidłowość identyfikacji ceny z potrawą lub wyrobem, w sz czególności poprzez nazwę, pod którą jest oferowany oraz określenia ilości potrawy/wyrobu/napoju, do których się odnosi. W toku kontroli inspektorzy reprezentujący Wielkopolskiego WIIH sprawdzeniem objęli łącznie 199 oferowanych pozycji potraw/wyrobów/napo jów uwidocznionych w menu. Zakwestionowano 94 pozycje cenowe potraw i napojów w menu z uwagi na brak określonej ilości, do których odnoszą się ceny. Ponadto ustalono, że w cenniku, ani w żadnym innym miejscu nie uwidoczniono informacji o cenie opakowania w przypadku sprzedaży potraw na wynos. Powyższe Wielkopolski WIIH uznał za naruszenie wymogów określonych w § 9 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. 20 22 poz . 2776), zwanego dalej: „rozporządzeniem o cenach”, co stanowi naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o cenach. Przedsiębiorca podjął działania naprawcze, tj. uwidocznił informacje o ilości oferowanych potraw i napojów oraz podał cenę opakowania na wynos. Ustalen ia kontroli udokumentowano w protokole kontroli (nr akt kontroli: UH.8361.39.2025) z 28 lutego 2025 r. Strona podpisała protokół kontroli, nie wnosząc do niego uwag. Pismem UH.8361.39.2025 z 16 lipca 2025 r. Wielkopolski WIIH, działając na podstawie art. 61 § 1 i § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 202 5 poz. 1691 ), dalej jako: „kpa”, zawiadomił przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia kary pieniężnej za naruszeni e obowiązków wynikających z art. 4 ust. 1 ustawy o cenach. Jednocześnie Wielkopolski WIIH poinformował stronę, że na podstawie art. 10 § 1 kpa, może ona brać czynny udział w każdym stadium postępowania, a w szczególności wypowiadać się, co do zebranych dow odów i przesłanek wymiaru kary wskazanych w art. 6 ust. 3 ustawy oraz zapoznać się ze Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 zgromadzonymi w tej sprawie materiałami, a także przedstawić swoje stanowisko w sprawie oraz składać wnioski dowodowe. W odpowiedzi strona pismem z 23 lipca 2025 r. prze dstawiła wyjaśnienia wskazując, że po zapoznaniu się z ustaleniami kontroli, w tym z zarzutem dotyczącym braku wskazania ilości (gramatury lub objętości) potraw i napojów w karcie menu potwierdza, że pierwotna wersja menu dostępna w lokalu mogła nie spełni ać w całej rozciągłości wymogów § 9 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia o cenach. Jednakże podkreśliła, że n iedopatrzenie to nie miało charakteru umyślnego i wynikało z błędnej interpretacji przepisów, a nie z intencji wprowadzenia konsumentów w błąd. Poinformował a, że niezwłocznie podjęte zostały działania naprawcze polegające na uzupełnieniu wszystkich pozycji w menu o gramaturę potraw oraz objętość napojów, weryfikacji materiałów informacyjnych dostępnych w lokalu i na stronie internetowej oraz przeszkoleniu per sonelu w zakresie aktualnych obowiązków informacyjnych wobec konsumentów. W załączeniu strona przekazała poprawioną wersję karty menu. Dodatkowo na podstawie art. 189f § 1 - 3 kpa, uwzględniając nieznaczny charakter naruszenia, bezzwłoczne usunięcie uchybień , brak uprzednich naruszeń oraz dobrą wolę współpracy z Inspekcją Handlową, strona wniosła o wydanie decyzji o odstąpieniu od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego Wielkopolski WIIH decyzją z 9 wrześn ia 2025 r. (UH.8361.39.2025), nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 2 000 zł (słownie: dwa tysiące złotych), za niewykonanie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o cenach. 6 listopada 2025 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dalej: „Prezesem UOKiK” lub „organem drugiej instancji”) otrzymał prawidłowo wniesione odwołanie strony od ww. decyzji. Strona zarzuciła naruszenie art. 6 ust. 3 ustawy o cenach w związku z art. 7b or az art. 8 § 1 kpa oraz naruszenie art. 189d i art. 189f § 1 - 3 kpa, wnosząc o uchylenie w całości decyzji Wielkopolskiego WIIH oraz odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 2 i 3 kpa poprzestając na pouczeniu ewentu alnie zmianę zaskarżonej decyzji poprzez obniżenie wysokości kary pieniężnej, stosownie do przesłanek określonych w art. 189 d kpa z uwzględnianiem w szczególności niskiej wagi naruszenia, braku wcześniejszych naruszeń, braku szkody po stronie konsumentów oraz niezwłocznego usunięcia skutków naruszenia przez stronę. 14 listopada 2025 r. Prezes UOKiK skierował do strony zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego, w którym poinformował o przysługującym jej prawie do zapoznania się z aktami spraw y oraz prawie do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała z przysługującego jej uprawnienia. Prezes U rzędu O chrony K onkurencji i K onsumentów zważył i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznan ie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny czy odwołanie strony postępowania jest uzasadn ione oraz weryfikuje, czy dana decyzja była prawidłowa. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, w postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji Handlowej organem właściwym jest wojewódzki ins pektor Inspekcji Handlowej, (zwany dalej: „ wojewódzkim inspektorem IH”) . Organem wyższego stopnia jest Prezes UOKiK. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes UOKiK jest organem właściwym do ro zpatrzenia wniesionego odwołania. W myśl art. 4 ust . 1 ustawy o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Jak wskazuje ustawodawca w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o cenach – cena to wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest zobowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę. Dodatkowo sposób uwidaczniania cen towarów (lub usług) regulują przepisy rozporządzenia w sprawie uwid aczniania cen . Zgodnie z § 9 ust. 1 rozporządzenia o cenach, przedsiębiorca prowadzący działalność usługową w zakresie gastronomii lub hotelarstwa uwidacznia ceny oferowanych potraw, wyrobów, noclegów, wyżywienia i innych oferowanych usług w cenniku. Natom iast, w świetle § 9 ust. 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen , cennik, o którym mowa w ust. 1, zawiera także aktualne informacje umożliwiające konsumentom identyfikację ceny z potrawą lub wyrobem, w szczególności pełną nazwę potrawy lub wyrobu, pod którą są one sprzedawane oraz określenie ilości potrawy lub wyrobu, do którego odnosi się cena. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa art. 4 ust. 1 - 5 ustawy o cenach, wojewódzki inspektor IH nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. Przepis ten, w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni, nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi IH wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku okreś lonego w ww. przepisach, chociażby naruszenie miało charakter jednostkowy, a w trakcie kontroli przystąpiono do wykonywania zaleceń inspektorów i na dzień wszczęcia postępowania wszystkie nieprawidłowości zostałyby wyeliminowane. Dowiedzenie, że określony podmiot nie wykonał powyższego obowiązku powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest sankcją administracyjną. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się następujące przesłanki: 1) stop ień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody pon iesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przych odu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz . UE L z 2017 r. Nr 345, str. 1, ze zm.). Niniejsze postępowanie administracyjne prowadzone jest w związku z odwołaniem wniesionym przez przedsiębiorcę od decyzji Wielkopolskiego WIIH z dnia 9 września 2025 r. (UH.8361.39.2025). Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 2 Kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części. Zgodnie z wyrokiem W ojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 17 listopada 2016 r. (II SA/Rz 190/16), w ramach kontroli instancyjnej organ odwoławczy rozpoznaje sprawę niejako „od nowa” i może oczywiście oprzeć swoje ustalenia na ustaleniach poczynionych przez organ p ierwszej instancji i przywołać je jedynie w swoim uzasadnieniu (LEX nr 2162495). Podkreślenia wymaga, że istota postępowania odwoławczego w procesie administracyjnym polega także na usuwaniu przez organ drugiej instancji nieprawidłowości dokonanych przez o rgan pierwszoinstancyjny w drodze m.in. uchylenia zaskarżonej decyzji w całości albo w części i w tym zakresie orzeczenia co do istoty sprawy (patrz: art. 138 § 1 pkt 2 kpa). W omawianym przypadku nie jest konieczne zebranie nowych dowodów, gdyż stan fakty czny jest znany, tym samym Prezes UOKiK postanowił, stosownie do art. 138 § 1 pkt 2 kpa, uchylić zaskarżoną decyzję w całości i orzec co do istoty. W toku postępowania odwoławczego Prezes UOKiK przeprowadził dokładną analizę treści zaskarżonej decyzji, ust aleń kontroli, na podstawie których organ pierwszej instancji wszczął postępowanie administracyjne, a nastąpienie wydał decyzję oraz uwzględnił zarzuty strony zawarte w odwołaniu. W ocenie Prezesa UOKiK zgromadzony w sprawie materiał jest rzetelny i spójn y. Stwierdzony w toku kontroli stan faktyczny został opisany w protokole kontroli oraz jego załącznikach. Co więcej, zarówno stan faktyczny, jak i stwierdzone naruszenie przepisów ustawy o cenach, a co za tym idzie zasadność nałożenia kary pieniężnej, nie budzi wątpliwości organu drugiej instancji. Jak również sam przedsiębiorca nie neguje stwierdzonego stanu faktycznego. Po przeprowadzonym postępowaniu organ drugiej instancji wskazuje, iż nie ma wątpliwości, że przedsiębiorca naruszył przepisy ustawy o cen ach, co spowodowało konieczność nałożenia przez Wielkopolskiego WIIH kary pieniężnej. Ustalenia kontroli dały podstawę do wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach. Jednakże Wielkopolski WIIH wydając 9 września 2025 r. decyzję uznał m.in., że nieuwidocznienie w cenniku, ani w żadnym innym miejscu informacji o cenie opakowania w przypadku sprzedaży potraw na wynos stanowi naruszenie art. 4 ust 1 ustawy o cenach. Organ drugiej instancji w wyniku analizy zgromadzonego materiału w s prawie zauważa, że strona nie pobierała opłaty od opakowań jednorazowego użytku z tworzyw sztucznyc h w przypadku sprzedaży potraw na wynos, co zostało ustalone w wyniku zakupu kontrolnego i udokumentowane w protokole kontroli. Obowiązek uwidocznienia infor macji o wysokości opłaty pobieranej za opakowania jednorazowego użytku istnieje w przypadku, gdy strona pobiera taką opłatę, którą jest zobowiązana pobierać na podstawie odrębnych przepisów, tj. ustawy o gospodarowaniu odppadami. Tym samym, w ocenie Preze sa UOKiK nie można uznać w tym stanie faktycznym Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 braku informacji o cenie opakowania w przypadku sprzedaży potraw na wynos, za naruszenie przepisów ustawy o cenach. Natomiast z akwestionowan e 94 pozycje cenowe potraw i napojów w menu (na 199 łącznie sprawdz onych) z uwagi na brak określonej ilości, do których odnoszą się ceny, stanowiły naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o cenach. Artykuł określający wysokość sankcji z tytułu ww. naruszenia tj. art. 6 ust. 1 ustawy o cenach wskazuje, że jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. Należy podkreślić, że zmiana stwierdzonych naruszeń ustawy o cenach przez Prezesa UO KiK ma wpływ na wysokość wymierzonej kary administracyjnej. W przedmiotowej sprawie zmiana naruszeń stwierdzonych w toku kontroli ma miejsce w granicach art. 4 ustawy o cenach. Zmniejszenie liczby stwierdzonych naruszeń w ramach tego samego przepisu – art. 4 ust. 1 ustawy o cenach stanowi podstawę do zmniejszenia wymiaru kary, ale nie stanowi podstawy do odstąpienia od wymierzenia kary ani zastosowania art. 138 § 2 Kpa nakazującego uchylenie zaskarżonej decyzji i przekaza nie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, ponieważ materiał dowodowy zebrany przez Wielkopolskiego WIIH jest wystarczający do orzeczenia przez organ drugiej instancji co do istoty sprawy. Podsumowując organ drugiej instancji ws kazuje, że w niniejszej sprawie, stwierdzone nieprawidłowości naruszały postanowienia art. 4 ust. 1 o cenach. Prezes UOKiK wydał decyzję uchylającą skarżoną decyzję oraz orzekł w sprawie co do istoty w ten sposób, że nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężn ą w wysokości 1 900 zł (słownie: tysiąc dziewięćset złotych), za niewykonanie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o cenach. Organ drugiej instancji orzekając jak powyżej, tak jak organ pierwszej instancji, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnił kryteria wymiaru kary wskazane w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach, tj. stopień naruszenia obowiązków, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 ustawy o cenach przez przedsiębiorcę oraz uzyskane przez niego korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków, wielkość jego obrotów i przychodu, a także sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostę pne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L z 2017 r. Nr 345, str. 1, ze zm.). Oceniając stopień naruszenia obowiązków, Prezes UOKiK uznał go jako wysoki. Przedsiębiorca nie podał w cenniku ilości w odniesieniu do 94 potraw i wyrobów, spośr ód 199 potraw i wyrobów objętych kontrolą, a tym samym ograniczył konsumentom dostęp do informacji o cenie oraz możliwość porównania cen, w szczególności względem danej ilości potraw i wyrobów z innymi potrawami i wyrobami. Tym samym, naruszone zostało pra wo konsumentów do rzetelnej informacji w tym zakresie, co skutkowało ograniczeniem Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 możliwości świadomego wyboru potraw/wyrobów/napojów, przez co w istotny sposób naruszono ich interesy. Konsument przed złożeniem zamówienia zmuszony był pozyskać ww. informa cje od obsługującego personelu, aby móc ocenić relacje pomiędzy ceną, a ilością nabywanej potrawy czy towaru. Tym samym nie można uznać, że przedsiębiorca wywiązał się należycie z ustawowych obowiązków. Ponadto organ drugiej instancji przyjął na podstawie zgromadzonego w aktach kontroli materiału dowodowego, że czas trwania naruszenia rozpoczął się w dniu stwierdzenia nieprawidłowości, który jednocześnie był pierwszym dniem kontroli, tj. 24 lutego 2025 r., jak również wskazuje, że strona w toku kontroli po djęła działania naprawcze, sporządziła cennik zgodny z przepisami w zakresie uwidaczniania cen. Należy jednak podkreślić, że kontrola została poprzedzona skierowaniem przez organ pierwszej instancji do przedsiębiorcy zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kont roli z dnia 6 lutego 2025 r., zawierającego m.in. informację o zakresie przedmiotowym kontroli oraz ustawowym terminie jej przeprowadzenia. Pomimo tego, przedsiębiorca zaprzestał naruszania prawa dopiero w wyniku przeprowadzenia kontroli. Przy ocenie kolej nej przesłanki, tj. dotychczasowej działalności przedsiębiorcy Prezes UOKiK wziął pod uwagę fakt, że w stosunku do przedsiębiorcy nie stwierdzono dotychczas naruszenia obowiązków w zakresie przestrzegania przepisów ustawy o cenach. Jednocześnie uwzględnion o podjęcie działań naprawczych. Z kolei w odniesieniu do korzyści majątkowych lub strat w związku z naruszeniami ustawy cenach, przedsiębiorca nie odniósł się do tych kwestii. Przy ocenie wielkości obrotów i przychodu strony organ drugiej instancji uwzglę dnił, przekazane przez stronę informacje w tym zakresie, które wskazują, iż kara w wymierzonej wysokości nie stanowi zagrożenia dla bytu przedsiębiorcy, a jednocześnie jest na tyle dolegliwa, że spełnia funkcję represyjną. Wysokość kary nie przekracza 1% p rzychodu osiągniętego przez przedsiębiorcę w 2024 roku. Ponadto nałożona kara pozostaje proporcjonalna do wielkości przychodu przedsiębiorcy właściwie spełniając swoje cele. Prezes UOKiK dokonał zestawienia wysokości przychodu z faktem, iż strona posiada s tatus mikroprzedsiębiorcy, a osiągnięte przez nią przychody świadczą o jej umiarkowanym potencjale ekonomicznym. Natomiast ostatnia przesłanka nie ma zastosowania, ponieważ przeprowadzona kontrola nie jest kontrolą przeprowadzoną w sprawach transgranicznyc h, tj. działalności gospodarczej o charakterze transgranicznym prowadzonej przez przedsiębiorcę. W ocenie Prezesa UOKiK wymierzona stronie kara w wysokości 1 900 zł jest proporcjonalna do rozmiaru stwierdzonych nieprawidłowości. Należy również zauważyć, że zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o cenach kara za niedopełnienie obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy wynosi do 20 000 zł. W odwołaniu strona zarzuciła naruszenie: 1) zasady proporcjonalności (art. 6 ust. 3 ustawy o cenach w związku z art. 7b oraz art. 8 § 1 kpa) poprzez wymierzenie kary pieniężnej bez pełnego uwzględnienia skali naruszenia, statusu mikroprzedsiębiorcy, braku uzyskanych korzyści majątkowych i braku szkody po stronie konsumentów, a także brak wcześn iejszych naruszeń oraz natychmiastowego wdrożenia działań naprawczych; 2) art. 189 d oraz 189 f § 1 – 3 kpa poprzez ich błędną wykładnię i niezastosowanie, Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 polegające na: a) przyjęciu, że w niniejszej sprawie nie było możliwe „usunięcie skutków naruszenia prawa” w rozumieniu ww. przepisu, b) zawężeniu rozumienia tego pojęcia wyłącznie do konieczności poinformowania ex post konsumentów, którzy już skorzystali z usług przedsiębiorcy i opuścili lokal, c) pominięciu faktu, że przedsiębiorca skutecznie i trwale usunął skutk i naruszenia poprzez wyeliminowanie wadliwych cenników/menu oraz wprowadzenie prawidłowych informacji o cenach i ilości potraw, co zapewnia konsumentom rzetelną informację na przyszłość, a w konsekwencji – na bezzasadnym przyjęciu, że nie zostały spełnione przesłanki odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej na podstawie 189 f § 1 – 3 kpa, a przez to naruszenie nie tylko ww. przepisu, ale także zasad proporcjonalności, o których mowa w art. 189 d kpa oraz racjonalnej wykładni prawa, prowadząc do pozbawienia art. 189 f § 1 – 3 kpa praktycznego znaczenia. Odnosząc się do powyższych zarzutów Prezes UOKiK w pierwszej kolejności wskazuje, że kluczowe znaczenie dla przedmiotowej sprawy mają ustalenia Wielkopolskiego WIIH. W wyniku przeprowadzonej kontroli wniesiono zastrzeżenia do 47% skontrolowanych pozycji w cenniku/menu z uwagi na brak informacji dotyczących ilości (gramatur) dla 94 pozycji dań/napojów, do których odnosiła się cena . Dokumentacja zebrana w toku kontroli organu pierwszej instancji, przedstawiony w niej stan faktyczny jednoznacznie wskazują na naruszenie przepisów o cenach, tj. art. 4 ust. 1 ustawy o cenach oraz § 9 ust. 1 i 2 rozporządzenia o cenach. W konsekwencji powyższego Wielkopolski WIIH wymierzył przedsiębiorcy karę pieniężną (w drodze decyzj i administracyjnej) za popełniony delikt administracyjny. Organ drugiej instancji zaznacza, że wymienione w odwołaniu okoliczności towarzyszące naruszeniu prawa, które wymienia strona, tzn. błędna interpretacja przepisów czy brak celowości w działaniu nie mają wpływu na przypisanie stronie odpowiedzialności za niedopełnienie ustawowych obowiązków i w rezultacie nałożenie administracyjnej kary pieniężnej. Prezes UOKiK zwraca przy tym uwagę, że to przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą jest zobowią zany do znajomości oraz respektowania obowiązujących przepisów prawa związanych z prowadzoną przezeń działalnością. Nieznajomość podstawowych przepisów związanych z prowadzoną działalnością, którą przedsiębiorca - zgodnie z wpisem w KRS rozpoczął ponad 20 lata temu, tj. 6 marca 2002 r., a więc jest doświadczonym przedsiębiorcą, nie przemawia na korzyść strony. Podkreślić należy przy tym, że odpowiedzialność określona w art. 6 ust. 1 ustawy o cenach ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą naruszenia praw a, w tym przypadku art. 4 ust. 1 tej ustawy oraz § 9 ust. 1 i 2 rozporządzenia o cen. Obiektywny charakter odpowiedzialności administracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok NSA z dnia 8 października 2010 r. o sygn. akt II OSK 1079/12). Oznacza to, że wystarczającą przesłanką do przypisania tej odpowiedzialności jest samo stwierdzenie niewykonania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków, bez względu na winę (umyślną czy nieumyślną) oraz przyczyny powstania naruszenia. W świetle powyż szego, bez znaczenia pozostają okoliczności, w wyniku których doszło do naruszenia prawa, czy też działania naprawcze podjęte w trakcie kontroli i będące jej efektem, gdyż karę pieniężną wymierza się za samo naruszenie prawa. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 Prezes UOKiK wyjaśnia dalej, ż e przepisy dotyczące uwidaczniania cen mają na celu ochronę konsumentów przed cenami ustalanymi w sposób dowolny przez przedsiębiorców, w tym także przedsiębiorców prowadzących działalność usługową w zakresie gastronomii. Ustalają one reguły podstępowania wymuszającego na przedsiębiorcach realizację obowiązku uwidaczniania cen oferowanych potraw/wyrobów czy napojów. Z przepisów tych wynika, że dodatkowe informacje, jakie powinny być podane w cenniku obok ceny potrawy lub wyrobu, zn ajdującego się w ofercie lokalu gastronomicznego, to w szczególności pełna nazwa potrawy lub wyrobu, a także określenie ich ilości (tzw. gramatury). Informacje te stanowią minimum, jakie należy spełnić, aby umożliwić konsumentom identyfikację ceny z towar em, w związku z czym brak tychże informacji lub podanie ich w sposób budzący wątpliwości jest równoznaczny z podaniem ceny w sposób niepełny, niewłaściwy, a więc sprzeczny z tymi przepisami. Przy ocenie, czy zostały spełnione powyższe wymagania, bierze się pod uwagę przede wszystkim to, czy konsument otrzymał jasną i rzetelną informację o cenie, umożliwiającą wybór i porównanie produktów. Ze specyfiki branży gastronomicznej wynika, że przygotowywane potrawy, wyroby czy napoje często wydawane są na porcje, które mogą być różnej wielkości, dlatego też dla takich produktów wprowadzony został wymóg podawania także określenia ich ilości. Jeżeli produkty oferowane są w różnych wielkościach, konsument powinien otrzymać jasną i zrozumiałą informację pozwalającą na rozróżnienie i określenie tych wielkości, np. w przypadku dań powinna być podana ich gramatura, w przypadku napojów typu herbata, sok czy piwo powinna być podana również ich pojemność (objętość). Ustawodawca w art. 4 ust. 1 ustawy cenach, wprost wskazuje, iż w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Sposób informowania o cenach w gastronomii został doprecyzow any § 9 rozporządzenia o cenach. Zgodnie z § 9 ust. 1 ww. rozporządzenia , przedsiębiorca prowadzący działalność usługową w zakresie gastronomii lub hotelarstwa uwidacznia ceny oferowanych potraw, wyrobów, noclegów, wyżywienia i innych oferowanych usług w c enniku. C ennik, o którym mowa w ust. 1, zawiera także aktualne informacje umożliwiające konsumentom identyfikację ceny z potrawą lub wyrobem, w szczególności pełną nazwę potrawy lub wyrobu, pod którą są one sprzedawane, oraz określenie ilości potrawy lub w yrobu, do której odnosi się cena ( § 9 ust. 2 rozporządzenia o cenach ). Z powyższych przepisów wynika, że cena powinna być podana przed przedsiębiorcę w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. W przypadku usług gastro nomicznych poza ceną i nazwą wyrobu w cenniku powinna zostać określona ilość potrawy/wyrobu/napoju, do którego odnosi się cena. Wydając omawiane przepisy ustawodawca chciał zapewnić konsumentom prawo do informacji o cenach oferowanych produktów (potraw). P rzepisy te mają zapewnić jednolity sposób przekazywania informacji we wszystkich placówkach gastronomicznych, tak aby nabywca uzyskiwał wyczerpujące informacje, w tym miał możliwość porównania cen, gramatur różnych oferowanych dań, wyrobów czy napojów. Pre zes UOKiK stwierdza również, że okoliczność natychmiastowego usunięcia przez przedsiębiorcę naruszenia prawa, na którą wskazuje przedsiębiorca w złożonym odwołaniu, nie jest równoznaczna z koniecznością uchylenia decyzji bądź umorzenia przez organ Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 postępow ania administracyjnego. Powyższe znajduje potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 sierpnia 2022 r., sygnatura akt: II GSK 541/19, w którym Sąd stwierdził: „Nie budzi jednak wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, że wyeksp onowana przez skarżącą kasacyjnie spółkę okoliczność usunięcia stwierdzonych w toku kontroli uchybień (w zakresie informacji o cenach towarów), nie mogła stanowić postawy umorzenia postępowania w przedmiocie kary pieniężnej za niezrealizowanie obowiązku ok reślonego w art. 4 ustawy o cenach towarów i usług, któremu strona skarżąca kasacyjnie niewątpliwie uchybiła. Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 4 ust. 1 tej ustawy, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jedno stkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 tej ustawy, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4, wojewódzki inspektor Inspekcji Han dlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. Niewywiązanie się z powyższego obowiązku wypełnia znamiona deliktu administracyjnego, za którego popełnienie ustawodawca przewidział stosowną karę administracyjną. W świetle przepisów cyt. ustawy o cenach towarów i usług, nałożenie takiej kary jest obligatoryjne, co oznacza, że organ nie może odstąpić od ukarania przedsiębiorcy, pomimo usunięcia naruszenia konkretnego obowiązku.” Organ drugiej instancji nie zgadza się również z zarzutem naruszenia zasady proporcjonalności poprzez wymierzenie kary pieniężnej bez pełnego uwzględnienia skali naruszenia, statusu mikroprzedsiębiorcy, braku uzyskanych korzyści majątkowych i braku szkody po stronie konsumentów, a także brak wcześniejs zych naruszeń oraz natychmiastowego wdrożenia działań naprawczych. Przywołana przez stronę zasada proporcjonalności zawarta w kpa wskazuje, że organy administracji powinny stosować tylko takie środki jakie są niezbędne do osiągnięcia celu. Przy czym powin ny one unikać nadmiernej ingerencji w prawa i interes strony. Oznacza to, że powinna zostać zachowana równowaga pomiędzy celami postępowania a dolegliwościami nakładanymi na stronę. Prezes UOKiK wskazuje, że w przedmiotowej sprawie organy Inspekcji Handlow ej przy ustalaniu wysokości nakładanej kary pieniężnej są zobowiązane, zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o cenach, do wzięcia pod uwagę: stopnia naruszenia obowiązków, dotychczasowej działalności przedsiębiorcy, wielkości jego obrotów i przychodu oraz sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych. W ocenie Prezesa UOKiK organ pierwszej instancji uwzględnił wszystkie ww. przesłanki czemu dał wyraz w treści wydanej decyzji. Przesłanki te były również przedmiotem ponownej analizy Prezesa UOKiK w ramach postępowania drugiej instancji i szeroko omówione powyżej. Mając na względzie powyższe, po ponownym przeanalizowaniu zgromadzonego materiału dowodowego, Prezes UOKiK wskazuje, że wymierzona stronie kara została ustalona w oparciu o przesłanki wskazane w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach i znajduje potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Wykazane w toku kontroli nieprawidłowości godzą w interesy konsumentów, którzy nie uzys kiwali pełnej i rzetelnej wiedzy o cenach produktów przed dokonaniem zakupu, bez dokonywania dodatkowych czynności, czy angażowania personelu, co w świetle przepisów jest niedopuszczalne. W ocenie Prezesa UOKiK należało uznać, że strona dopuściła się narus zenia wymagań prawnych w zakresie Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 informowania konsumentów o cenach towarów w stopniu uzasadniającym wymierzenie kary pieniężnej. Jednocześnie należy wskazać, że naruszenie obowiązków nosiło znamiona czynu określonego i sankcjonowanego przez art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, w świetle którego, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków określonych w art. 4 ww. ustawy, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego karę pieniężną określoną w tym przepisie, tj. w wysokości do 20 000 zł. Prezes UOK iK po przeanalizowaniu przedmiotowej sprawy doszedł do wniosku, iż nałożona na przedsiębiorcę kara pieniężna w wysokości 1 900 zł (słownie: tysiąc dziewięćset złotych) jest adekwatna do naruszenia, gdyż stanowi zaledwie 9,5 % maksymalnego przewidzianego wy miaru kary. Jest ona w ocenie Prezesa UOKiK nie tylko proporcjonalna do uchybienia jakiego dopuściła się strona, lecz również jest daleka od górnej granicy wymiaru kary. Nie jest to z pewnością kara „zbyt dotkliwa”, zważywszy, że stwierdzono nieprawidłowoś ci w stosunku do 47% ocenianych pozycji w cenniku. Wymierzona w tej wysokości kara spełni w sposób właściwy funkcje dyscyplinujące i represyjne, a także prewencyjne tak aby nie dochodziło do naruszania prawa w przyszłości i jest adekwatnym środkiem reakcji administracyjno - prawnej na ujawnione naruszenie prawa. Prezes UOKiK zauważa przy tym, że wymierzana stronie kara pieniężna powinna odpowiadać wymogom wskazanym przez prawodawcę unijnego, który w art. 8 dyrektywy 98/6 WE stanowi, że musi być ona skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca (porównaj w tym zakresie wyrok NSA z 23 maja 2012 r., II GSK 684/11, czy wyrok NSA z 19 grudnia 2012 r., II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Aby kara była odstraszając a jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary właściwie opatrzone, odpowiednimi informacjami na temat ich cen oraz cen jednostkowych. Odnosząc się do zarzutu strony naruszenia przez Wielkopolskiego WIIH art. 189d kpa poprzez jego błędną wykładnię i niezastosowanie, Prezes UOKiK wskazuje, że w przedmiotowej sprawie nie znajdą zastosowania dyrektywy określone w art. 189d k pa. Wynika to wprost z art. 189a § 2 pkt 1 kpa, w myśl którego w przypadku uregulowania w przepisach odrębnych przesłanek wymiaru administracyjnej kary pieniężnej, przepisów działu IVA „Administracyjne kary pieniężne” kpa w tym zakresie nie stosuje się. Oz nacza to, że jeżeli ustawodawca w odrębnych przepisach uregulował określoną kwestię, to przepisy kpa określające przesłanki wymiaru kary podlegają wówczas „wyłączeniu”. Tak więc, w niniejszym przypadku zastosowanie znajdą kryteria wymiaru kary określone w ustawie o cenach. Ustawa ta w art. 6 ust. 3 jednoznacznie wskazuje, iż przy ustalaniu wysokości administracyjnej kary pieniężnej uwzględnia się następujące przesłanki: stopień naruszenia obowiązków, dotychczasową działalność przedsiębiorcy, a także wielkoś ć jego obrotów i przychodu. Wszystkie te ustawowe przesłanki, co omówiono wcześniej, organ pierwszej instancji wziął pod uwagę przy wymierzaniu kary wobec strony, czemu dał wyraz w treści uzasadnienia decyzji. Co więcej, jak wskazano w uzasadnieniu do wyro ku Wojewódzkiego Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 stycznia 2019 r. (sygn. VI SA/Wa 1913/18): „Powyższy, związany charakter skarżonej kary pieniężnej, przewidziany w ustawie o drogach publicznych, tj. w przepisach odrębnych, w zw. z art. 189a § 2 pkt 1 k.p.a. determinuje, że w niniejszej sprawie nie mogły mieć zastosowania, przywołane w skardze jako naruszone, przepisy Działu IVa k.p.a. Dyrektywy wymiaru kar administracyjnych przewidziane w Dziale IVa k.p.a. nie znajdują zastosowania w przypadku k ar pieniężnych nakładanych decyzjami związanymi, czyli takimi, w stosunku do których ustawodawca nakazuje stosować pewien jednoznaczny mechanizm – sankcji pieniężnej.” Po przeanalizowaniu niniejszej sprawy, podobnie jak organ pierwszej instancji, Prezes U OKiK nie znalazł również podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 kpa, tj. odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu. Przepis art. 189f § 1 pkt 1 kpa statuuje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ mógł odstąpić od nałożenia na przedsiębiorcę kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałoż enia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez przedsiębiorcę. Prezes UOKiK wskazuje, że ustawa o cenach implementuje przepisy dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez poda wanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. Urz. WE L Nr 80 s. 27). C elem dyrektywy jest ustalenie podawania ceny sprzedaży oraz ceny za jednostki miary produktów oferowanych konsumentom przez podmioty gospodarcze w celu lepszego przekazywania informa cji konsumentom oraz ułatwienia porównywania cen. Rzetelna, niebudząca zastrzeżeń informacja o ilości nabywanego towaru jest bardzo istotna w gastronomii i służy właściwemu poinformowaniu nabywcy o cenie potrawy, a także stwarza identyczne warunki dla podm iotów prowadzących działalności gospodarczą. W przedmiotowej sprawie brak wskazanych ilości (gramatur) potraw/wyrobów/napojów w cenniku pozbawił konsumentów prawa do uzyskania należytej i pełnej informacji o ofercie, które im niewątpliwie przysługiwało. Po dkreślić należy, że nieprawidłowości dotyczyły niepodania w cenniku ilości w odniesieniu do 94 potraw i wyrobów, na 199 potraw skontrolowanych ogółem, co daje stosunkowo wysoki odsetek nieprawidłowości - na poziomie 47%. Wobec powyższego w żadnej mierze wa gi naruszenia nie można uznać za znikomą. Naruszono w sposób istotny prawa konsumenta do dostępu przysługujących mu informacji, a tym samym realna ochrona konsumenta została w tej materii zachwiana. Za spełnioną natomiast można uznać przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszenia, gdyż strona jeszcze w toku trwającej kontroli podjęła działania naprawcze, co zostało stwierdzone w protokole kontroli podpisanym przez stronę 28 lutego 2025 r. Jednakże, aby organ mógł odstąpić od wymierzenia kary obydwie przesłan ki (znikoma waga naruszenia oraz zaprzestanie naruszenia) muszą być spełnione łącznie. W przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do zastosowania tego przepisu i odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 kpa, albowiem nie spełniono wa runku kumulatywności ww. przesłanek. Warto wskazać przy tym, że prezentowane powyżej stanowisko znajduje potwierdzenie chociażby w wyroku Wojewódzkiego Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 2 grudnia 2021 r., sygn. III SA/Gd 160/21, w którym Sąd st wierdził: „by można było odstąpić w trybie art. 189f k.p.a. od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu, waga naruszenia musi być znikoma, a strona Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 13 musiałaby zaprzestać naruszenia prawa, zaś obie te przesłanki muszą zostać spełn ione łącznie”. W rozpatrywanej sprawie nie ziściła się również przesłanka odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu, o której mowa w art. 189f § 1 pkt 2 kpa, gdyż na stronę za to samo zachowanie prawomocną dec yzją nie została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej, ani też strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub prz estępstwo skarbowe . Prezes UOKiK zwraca uwagę, że naruszenie przepisów ustawy o cenach stanowi naruszenie o charakterze deliktu administracyjnego, które zagrożone jest karą pieniężną określoną w art. 6 tej ustawy , zaś do nałożenia tej kary uprawniony jest wyłącznie wojewódzki inspektor IH. Uwzględniając właściwość terytorialną, w stosunku do strony postępowania w takim zakresie mogły być prowadzone wyłącznie przez Wielkopolskiego WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Wielkopolskiego WII H nałożyć kary pieniężnej na stronę za to samo naruszenie, w związku z czym należy przyjąć, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 kpa nie mają zastosowania w omawianym przypadku. W ocenie organu drugiej instancji, w niniejszym przypadku brak jest również podstaw do zastosowania art. 189f § 2 i 3 kpa, tzn. fakultatywnego odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu. Literalna wykładnia ww. przepisu jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usun ięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Kome ntarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzest aniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszanie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, któ re już zaistniało”). Charakter naruszeń, jakich dopuściła się Strona, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z dnia 25.07.2019 r. Sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia admini stracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej. Jak słusznie podkreślił organ usunięcie naruszenia prawa nie jest tożsame z zaprzestaniem narus zania. Aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia.”). U widocznienie nie tylko cen, lecz również informacji dotyczących ilości potraw/wyrobów/napojów oferowanych w lokalu gastronomiczn ym jest obowiązkiem przedsiębiorcy i ma charakter obowiązku przedumownego. Nie można uznać za spełniony powyższy warunek, jeśli informacje ilościach (gramaturach) w odniesieniu do 94 rodzajów potraw/wyrobów/napojów (na 199 skontrolowanych) nie były udostęp nione dla konsumentów. P rzedsiębiorca wprawdzie zaprzestał naruszenia, jednakże nie usunął tym samym skutków naruszenia prawa, albowiem stwierdzone w pierwszym dniu kontroli nieprawidłowości pozbawiły pewną grupę konsumentów prawa do uzyskania jednoznaczne j informacji na temat gramatur oraz ceny w odniesieniu do aż 47% skontrolowanych Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 14 potraw/wyrobów/napojów. Ponieważ jednoznaczna i niebudząca wątpliwości cena musi być uwidocznione przez przedsiębiorcę w momencie oferowania danego produktu lub usługi, tak ab y konsument na tej podstawie mógł podjąć decyzję o zakupie (tj. uwidocznienie cen ma charakter obowiązku przedumownego) zatem w przedmiotowej sprawie brak jest możliwości zastosowania art. 189f § 2 i 3 kpa. W związku z powyższym Prezes UOKiK nie może zgodz ić się z twierdzeniem strony, że skutkiem stwierdzonego uchybienia nie jest fakt, że konsumenci nie otrzymali w przeszłości pełnej informacji cenowej, lecz że w obrocie funkcjonowały wadliwe cenniki/menu, niespełniające wymogów ustawy o cenach. Takie rozum owanie strony prowadzi do fałszywych wniosków, że skutek uchybienia został w pełni usunięty, ponieważ przedsiębiorca wymienił cenniki. Mając na uwadze nadrzędny cel uchwalenia przepisów w zakresie uwidaczniania cen, tj. ochrona interesów konsumentów, Preze s UOKiK nie ma wątpliwości, że skutkiem niewskazania przez przedsiębiorcę ilości (gramatur) dla 94 pozycji dań/napojów, do których odnosiła się cena oraz dla jednej pozycji ceny produktu jest fakt, że konsumenci nie otrzymali pełnej informacji cenowej. Sku tkiem nieprzestrzegania ww. przepisów jest przede wszystkim nieosiągnięcie celów jej uchwalenia, tj. ochrona prawa konsumentów do umożliwienia im podejmowania decyzji o zakupie na podstawie pełnej i rzetelnej informacji w zakresie ich cen. Podsumowując Prezes UOKiK stwierdza, że w przedstawionym stanie faktycznym, wymierzenie stronie kary pieniężnej, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy o cenach było prawidłowe i zgodne z prawem. Wobec powyższego, zawarty w odwołaniu wniosek strony postępowa nia o uchylenie w całości decyzji Wielkopolskiego WIIH oraz odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej nie zasługuje na uwzględnienie. Prezes UOKiK uwzględnił natomiast wniosek strony i uchylił zaskarżoną decyzję i orzekł co do istoty, jednakże nie z uwagi na argumenty strony wskazane w odwołaniu. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Poznaniu w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Biorąc powyższe pod uwag ę, Prezes UOKiK orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 15 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem po stępowania lub w toku postępowania sądowo - administracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysoko ści oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535), art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168). Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/