DIH-III-167/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Warszawa, 5 stycznia 2026 r. DIH - 3.707.166.2025.MB DECYZJA DIH - 3.1 67 .2025 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 202 5 r. poz. 1691 ), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania wniesionego przez przedsiębiorcę Jadwigę Krasińsk ą prowadzącą działalność gospodarcza pod firmą: Jadwiga Krasińska Firma Handlowo - Usługowa "MOBIL" , zwanego dalej „stroną” lub „przedsiębiorcą”, od decyzji PO.375.ZSE.24.2025.AK Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 8 październik a 2025 r. (DR.8361.17.2025) wymierzającej przedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 6 000 zł (słownie: sześć tysięcy złotych) z tytułu niewykonania obowiązków określonych w art. 37 ust. 4 w zw iązku z art. 37 ust. 1 - 3 i art. 39 pkt 2 ustawy z dnia 11 wrześn ia 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz. U. z 2024 r. poz. 573) , Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASADNIENIE W dniach 2 8 stycznia – 7 lutego 2025 r. inspektorzy reprezentujący Ma zowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, zwanego dalej „ Mazowieckim WIIH” lub „organem pierwszej instancji”, działając w ramach upoważnienia do przeprowadzenia kontroli D R 1 9 /2025 z dnia 2 8 stycznia 2025 r., przeprowadzili kontrolę w sklep ie należącym do ww. przedsiębiorcy. Na podstawie art. 48 ust. 11 pkt 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 202 5 r. poz. 1480 ), zwanej dalej „Prawem przedsiębiorców” , nie dokonano zawiadomienia przedsiębiorcy o zamiarze wszczęcia kontroli, gdyż kontrolę przeprowadzono na podstawie bezpośrednio stosowanych przepisów prawa Unii Europejskiej. W toku kontroli sprawdzono m.in. przestrzeganie przepisów art. 37 i 39 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elekt ronicznym (Dz.U. z 2024 r. poz. 573), zwanej dalej „ustawą o zużytym sprzęcie”. Inspektorzy ustalili, że kontrolowany prowadzi sprzedaż detaliczną między innymi sprzętu elektrycznego i elektronicznego, przeznaczonego dla gospodarstw domowych, w związku z p owyższym podlega obowiązkom dystrybutora, określonym w art. 37 i 39 ustawy o zużytym sprzęcie. Ustalono, że przedsiębiorca, jako podmiot udostępniający na rynku sprzęt elektryczny i elektroniczny, wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi wynikającemu z art. 37 u st. 4 ustawy Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 o zużytym sprzęcie , nie umieścił w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży oraz na stronie internetowej portalu allegro, gdzie udostępniał ww. sprzęt , informacji dotyczących obowiązku dystrybutora : − do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych w punkcie sprzedaży, o ile jest tego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt sprzedawany (art. 37 ust. 1 ustawy o zużytym sprzęcie); − do nieodpłatnego odbioru zużytego s przętu pochodzącego z gospodarstw domowych w miejscu dostawy tego sprzętu, o ile jest tego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt dostarczony (art. 37 ust. 2 ww. ustawy); − prowadzącego jednostkę handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży - w rozu mieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - wynoszącej co najmniej 400 m 2 poświęconej sprzedaży sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych, do nieodpłatnego przyjęcia w tej jednostce lub w jej be zpośredniej bliskości zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych, którego żaden z zewnętrznych wymiarów nie przekracza 25 cm, bez konieczności zakupu nowego sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych (art. 37 ust. 3 ustawy o zużytym sprzęcie ). Ponadto stwierdzono brak umieszczenia przez ww. przedsiębiorcę w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży oraz na stronie internetowej portalu allegro informacji o punktach zbierania zużytego sprzętu, co narusza art. 39 pkt. 2 ww. ustawy. Powyższe ustalen ia udokumentowano w protokole kontroli z 7 lutego 2025 r. (nr akt: D R .8361.1 7 .2025) oraz w dołączonej do niego dokumentacji. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, pismem z 9 września 2025 r., na podstawie art. 61 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm. ), zwanej dalej „kpa” , Mazowiecki WIIH zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej określonej w art. 9 1 pkt 25 oraz art. 91 pkt 26 lit. c ) ustawy o zużytym sprzęcie . Ponadto na podstawie art. 10 § 1 organ poinformował stronę, że przed wydaniem decyzji przysługuje jej prawo do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. W piśmie z 18 września 20 25 r. strona złożyła wyjaśnienia do sprawy , przedstawiła swoje stanowisko oraz poinformowała, że niezwłocznie usunęła stwierdzone nieprawidłowości. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, Mazowiecki WIIH w drodze decyzji PO. 375 .ZSE. 24 .2015. AK z 8 października 202 5 r. (D R .8361.1 7 .2025) wymierzył przedsiębiorcy administracyjną karę pieniężną w wysokości 6 000 zł (słownie: sześć tysięcy złotych) z tytułu niewykonania obowiązk ów określonych w art. 37 ust. 4 w związku z art. 37 ust. 1 – 3 , art. 39 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie. D ecyzja ta została doręczona stronie 14 października 2025 r. Dnia 6 listopada 2025 r. do Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej również „Prezesem UOKiK” lub „organem drugiej instancji”, za pośrednictwem Mazowieckiego WIIH wpłynęło odwołanie przedsiębiorcy od ww. decyzji . W odwołaniu strona wniosła o uchylenie decyzji w całości. Pismem z 17 listopada 2025 r. Prezes UOKiK poinformował stronę o przysługującym jej prawie do czynnego udziału w postępowaniu, w tym do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwsz ej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, w postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji Handlowej organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, zwany dalej „ wojewódzkim inspektorem IH” . Organem wyższego stopnia jest Prezes UOKiK. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Do zadań Inspekcji Handlowej, zgodnie z art. 87 ustawy o zużytym sprzęcie, należy kontrola przestrzegania przez dystrybutorów przepisów art. 37 i art. 39 ww. ustawy. Przepis wskazuje przy tym, że kontrola ta jest przeprowadzona na podstawie ustawy o Inspekcji Handlowej. Pojęcie „dystrybutora” zostało wyjaśnione w art. 4 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie i oznacza ono osobę fizyczną, jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej lub osobę prawną w łańcuchu dostaw, która udostępnia na rynku sprzęt; dystrybutor może być jednocześnie wprowadzającym sprzęt. Stosownie do treści art. 4 pkt 13 i 14 ustawy o zużytym sprz ęcie termin „sprzęt” należy rozumieć jako urządzenie, którego prawidłowe działanie jest uzależnione od dopływu prądu elektrycznego lub od obecności pól elektromagnetycznych, oraz urządzenie mogące służyć do wytwarzania, przesyłu lub pomiaru prądu elektrycz nego lub pól elektromagnetycznych, które są zaprojektowane do użytku przy napięciu elektrycznym nieprzekraczającym 1000 V dla prądu przemiennego oraz 1500 V dla prądu stałego, zaś przez sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych - taki sprzęt, który może być używany w gospodarstwach domowych, jak i przez użytkowników innych niż gospodarstwa domowe. Z kolei, pojęcie „zużytego sprzętu” oraz „zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych” wyjaśnione zostało odpowiednio w art. 4 pkt 24 i 25 tej ustawy. Jak stanowi art. 4 pkt 17 ustawy o zużytym sprzęcie, „udostępnienie na rynku” oznacza dostarczanie sprzętu w celu jego dystrybucji, konsumpcji lub używania na terytorium kraju w ramach działalności gospodarczej, odpłatnie lub nieodpłatnie. Art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie wskazuje, że dystrybutor jest obowiązany do umieszczenia w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 - 3 ww. ustawy, wskazujących że: 1) dystrybutor obowiązany jest do nieodpłatnego od bioru zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych w punkcie sprzedaży, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt sprzedawany; 2) dystrybutor dostarczając nabywcy sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych, obow iązany jest do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącemu z gospodarstw domowych w miejscu dostawy tego sprzętu, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt dostarczony; 3) dystrybutor prowadzący jednostkę handlu d etalicznego o powierzchni sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wynoszącej co najmniej 400 m2 poświęconej sprzedaży sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych, jest obowiązan y Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 do nieodpłatnego przyjęcia w tej jednostce lub w bezpośredniej bliskości zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych, którego żaden z zewnętrznych wymiarów nie przekracza 25 cm, bez konieczności zakupu nowego sprzętu przeznaczonego dla gospod arstw domowych. Jednocześnie w myśl art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie, dystrybutor udostępniający na rynku sprzęt za pomocą środków porozumiewania się na odległość jest obowiązany do przekazania tych informacji w sposób umożliwiający zapoznanie się z nimi, w szczególności na stronie internetowej lub w formie komunikatu. W świetle art. 39 pkt 2 ww. ustawy, d ystrybutor jest obowiązany do umieszczenia w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji o punktach zbierania zużytego sprzętu, a w przypadk u udostępniania na rynku sprzętu za pomocą środków porozumiewania się na odległość - do przekazania tych informacji w sposób umożliwiający zapoznanie się z nimi, w szczególności na stronie internetowej lub w formie komunikatu. Zgodnie z art. 91 ustawy o z użytym sprzęcie, administracyjnej karze pieniężnej podlega ten, kto: − wbrew przepisowi art. 37 ust. 4 nie umieszcza w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 - 3, lub kto udostępniając na rynku sprzęt za pom ocą środków porozumiewania się na odległość nie przekazuje tych informacji w sposób umożliwiający zapoznanie się z nimi, w szczególności na stronie internetowej lub w formie komunikatu (pkt 25); − wbrew przepisom art. 39 nie umieszcza w widocznym miejscu w p unkcie sprzedaży informacji o punktach zbierania zużytego sprzętu, a w przypadku udostępniania na rynku sprzętu za pomocą środków porozumiewania się na odległość - nie przekazuje tych informacji w sposób umożliwiający zapoznanie się z nimi, w szczególności na stronie internetowej lub w formie komunikatu (pkt 26 lit. c). W świetle art. 92 pkt 5 i 6 ustawy o zużytym sprzęcie, administracyjne kary pieniężne wynoszą: w przypadku, o którym mowa w art. 91 pkt 22 - 24 i 26 - od 5 000 zł do 500 000 zł, zaś w przypadk u, o którym mowa w art. 91 pkt 25 - od 5 000 zł do 300 000 zł. Zgodnie z art. 93 ust. 2 ustawy o zużytym sprzęcie, a dministracyjne kary pieniężne za naruszenia przepisów, o których mowa w art. 91 pkt 22 - 26, wymierza, w drodze decyzji, właściwy wojewódzki i nspektor IH. W świetle art. 93 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości administracyjnej kary pieniężnej uwzględnia się stopień szkodliwości naruszenia, rodzaj, zakres i okres trwania naruszenia oraz dotychczasową działalność podmiotu. Jak stanowi art. 93 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie, jeżeli podmiot podlegający ukaraniu przedstawi organowi dowody i okoliczności wskazujące, że podmiot ten dochował należytej staranności i uczynił wszystko, czego można od niego rozsądnie oczekiwać, aby do naruszenia nie doszło lub że nie miał żadnego wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie to nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć, organ nie wszczyna postępowania w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej wobec tego podmiotu, a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza. W przypadku stwierdzenia w czasie jednego postępowania kilku naruszeń wyczerpujących znamiona naruszeń określonych w art. 91 orzeka się jedną karę za wszystkie naruszenia, której wysokość nie może prz ekraczać najwyższej kary przewidzianej za dane naruszenia (art. 93 ust. 5 tej ustawy). U stawa o zużytym sprzęcie nie reguluje kwestii odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej lub udzielenia pouczenia, w związku z czym stosownie do treści art. 189a § 2 K pa, zastosowanie mają w tym zakresie przepisy art. 189f K pa. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 Zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 i 2 K pa, organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub na stronę za to samo zachowanie prawomocną decyzją została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub została ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara sp ełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. W niniejszej sprawie, na podstawie ustaleń kontroli przeprowadzonej w punkcie sprzedaży należącym do kontrolowanego przedsiębiorcy, Mazowiecki WIIH stwierdził, że kontrolowany prz edsiębiorca, będąc dystrybutorem sprzętu w rozumieniu art. 4 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie, nie dopełnił obowiązków wynikających z przepisów ww. ustawy, tj.: - art. 37 ust. 4 poprzez nieumieszczenie w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakr esie, o którym mowa w ust. 1 - 3, tj. o wszelkich sposobach odbioru zużytego sprzętu; - art. 39 pkt 2 poprzez nieumieszczenie w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji o punktach zbierania zużytego sprzętu. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, Mazowiecki WIIH w drodze decyzji PO. 375 .ZSE. 24 .2024. AK z 8 października 202 5 r. (nr akt sprawy: DR.8361. 17 .202 5 ), nałożył karę pieniężną w wysokości 6 000 zł na przedsiębiorcę, to jest na podmiot, który dopuścił się powyższych naruszeń . Zważywszy, że w toku jednego postępowania stwierdzono kilka naruszeń wyczerpujących znamiona czynów opisanych w art. 91 pkt 25 i pkt 26 lit. c ustawy o zużytym sprzęcie, organ pierwszej instancji mógł orzec o jednej karze za wszystkie naruszenia, której wysokość nie mogła przekraczać najwyższej kary przewidzianej za dane naruszenia. W odwołaniu strona wskazała , że w jej ocenie decyzja Mazowieckiego WIIH jest niesprawiedliwa i rażąco krzywdząca . Podkreśliła, że jest mikroprzedsiębiorcą i jej zdaniem nie je st jej rolą edukowani e społeczeństwa , gdyż informacje dotyczące utylizacji sprzętu elektrycznego i elektronicznego są na „ wyciągnięcie ręki" , a informacji umieszczonych w sklepie nikt nie czyta. Tym samym w jej ocenie brak takiej informacji nie spowodował żadnego „naruszenia zasady gospodarowania zużytym sprzętem" , a n ajniższy wymiar kary wskazany w ustawie o zużytym sprzęcie – 5 000 złotych w odniesieniu do mikroprzedsiębiorców jest ba rdzo wysoki . W ocenie Prezesa UOKiK powyższe argumenty nie zasługują na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, że istotne dla sprawy są ustalenia poczynione w toku kontroli oraz fakt, że w pierwszym dniu kontroli informacje wymagane art. 37 ust. 4 (w związku z art. 37 ust. 1 - 3) oraz art. 39 pkt 2 ustawy o zużyty m sprzęcie, nie były dostępne dla konsumentów w kontrolowanej placówce, tj. w sklepie należącym do przedsiębiorcy, w którym strona udostępniała sprzęt elektryczny , co znajduje jednoznaczne potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym. Prezes UOKiK wskazuje równocześnie, że obowiązkiem przedsiębiorcy (dystrybutora), który udostępnia na rynku sprzęt elektryczny i elektroniczny, jako profesjonalnego uczestnika obrotu, jest znajomość przepisów dotyczących jego działalności oraz ich respektowanie. Przepi sy te stwierdzają jednoznacznie, iż to przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za niezrealizowanie obowiązków, jakie nakłada na niego ustawa o zużytym sprzęcie. Tak więc, podmiot gospodarczy zobowiązany do stosowania prawa i w tym zakresie powinien zorganiz ować działalność placówki , którą prowadzi w taki sposób, by nie doszło w niej do Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 naruszeń obowiązujących przepisów. Zaznaczyć należy również, że w sytuacji gdy przedsiębiorca decyduje się na prowadzenie działalności gospodarczej, to rozsądnym jest oczekiwa nie od niego, iż będzie się stosował do obowiązujących przepisów prawa , w tym przypadku w zakresie zużytego sprzętu i za każdym razem będzie nadzorował, by wymagane informacje zostały uwidocznione w placówce. Przepisy te są prawem powszechnie obowiązującym i dotyczą każdego przedsiębiorcy, nie zależnie od organizacji prowadzenia działalności gospodarczej i od wielkości przedsiębiorcy , który jest dystrybutorem wprowadzającym sprzęt w rozumieniu ustawy o zużytym sprzęcie. Organ drugiej instancji stoi na stano wisku, że czynność umieszczania (wywieszania) wymaganych informacji dla klientów jest okolicznością całkowicie zależną od przedsiębiorcy. Powinnością organu kontrolującego jest natomiast zweryfikowanie, czy wymagane obowiązki informacyjne są wykonywane prz ez dystrybutorów w sposób należyty. Prezes UOKiK wskazuje dalej, że cechą charakterystyczną sankcji administracyjnej, a taką jest kara pieniężna nakładana na podstawie przepisów o zużytym sprzęcie, jest jej automatyczne stosowanie wobec podmiotu ponosząceg o przypisaną mu obiektywną odpowiedzialność za naruszenie ciążących na nim obowiązków. Nie ma znaczenia przy tym, czy naruszenie nastąpiło z winy umyślnej bądź nieumyślnej przedsiębiorcy . Samo udowodnienie braku właściwej informacji wymaganej przepisami pr awa jest wystarczającą przesłanką do nałożenia kary pieniężnej. Zatem, stwierdzenie w wyniku kontroli, że określony podmiot nie zrealizował ciążących na nim ustawowych obowiązków, co w niniejszym przypadku miało miejsce, powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest sankcją administracyjną. Ponadto, odnotować należy, że ustawa nie przewiduje możliwości badania przez organ Inspekcji Handlowej istnienia winy, bądź jej braku po stronie podmiotu, u którego ujawniono nieprawidłowości. Zatem, samo st wierdzenie w wyniku kontroli, że określony podmiot nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej. Taki tryb postępowania prowadzony jest w stosunku wszystkich podmiotów, u których zostanie stwierdzone naruszenie przepisów ustawy o zużytym sprzęcie , niezależnie od ich wielkości . O dpowiedzialność wynikająca z art. 91 pkt 25 i pkt 26 lit. c ustawy o zużytym sprzęcie ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą naruszenia prawa, w tym przypadku art. 37 ust. 4 w związku z ust. 1 - 3 oraz art. 39 pkt 2 tej ustawy. Obiektywny charakter odpowiedzialności administracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok NSA z dnia 8 października 2010 r. o sygn. akt II OSK 1079/12). Oznacza to, że wystarczającą przesłanką d o przypisania tej odpowiedzialności jest samo stwierdzenie niewykonania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków. Należy wskazać, że przepisy art. 37 ust. 4 w związku z ust. 1 - 3 oraz art. 39 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie dotyczą obowiązków in formacyjnych i ich wprowadzenie miało na celu umożliwieni e użytkownikom sprzętu dostępu do informacji, gdzie i na jakich zasadach mogą te odpady pozostawić a tym samym ułatwienie pozbycia się, w prawidłowy sposób, odpadów w postaci zużytego sprzętu. K ażdy dystrybutor sprzętu elektrycznego i elektronicznego przeznaczonego dla gospodarstw domowych, w sytuacji gdy podjął się wykonywania tego rodzaju działalności, winien w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży lub na stronie sklepu internetowego umieszczać wszy stkie wymagane informacje, o których mowa w art. 37 ust. 4 i art. 39 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie. Nawet jeżeli dystrybutor nie prowadzi jednostki handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży wynoszącej mniej niż 400 m 2 poświęconej sprzedaży sprzętu prze znaczonego dla gospodarstw domowych, to przekazanie takiej informacji konsumentowi uświadomi go, że w większym sklepie będzie miał możliwość nieodpłatnego pozostawiania zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych, Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 którego żaden z zewnętrznych wymi arów nie przekracza 25 cm, bez konieczności zakupu nowego sprzętu. Przekazanie informacji o punktach zbierania zużytego sprzętu jest równie istotne. Uzyskanie przez konsumentów takiej wiedzy niewątpliwie przyczynia się do zwiększenia dbałości o stan środow iska naturalnego, poprzez ograniczanie pozostawiania zużytego, niepotrzebnego już sprzętu, w miejscach do tego nieprzeznaczonych. Tym samym, stwierdzenie strony, że nie ona jest „ od edukowania społeczeństwa ”, a informacje zamieszczone w sklepie „nic nie wnoszą i nic nie zmieniają w podejściu przez społeczeństwo do prawidłowej segregacji odpadów” pozostaje bez znaczenia dla oceny prawidłowości ustaleń poczynionych przez organ pierwszej instancji w powyższym z akresie. Prezes UOKiK wskazuje, że obowiązkiem dystrybutora, który udostępnia na rynku sprzęt elektryczny i elektroniczny, jako profesjonalnego uczestnika obrotu, jest znajomość przepisów dotyczących jego działalności i ich res pektowanie, a nie ocena czy s ą one przydatne dla konsumentów czy też nie i czy mają wpływ na ich zachowania. Dla końcowego rozstrzygnięcia sprawy nie ma znaczenia czy konsumenci przebywający w sklepie czytają zamieszczone w nim informacje, czy też zdobywają je z innych dostępnych im ź ródeł. Przepisy te jednoznacznie stanowią, iż to przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za niezrealizowanie obowiązków informacyjnych, jakie nakłada na niego ustawa o zużytym sprzęcie. Podmiot gospodarczy zobowiązany jest do stosowania prawa w tym zakresie i powinien tak zorganizować swoją działalność, by nie doszło w niej do naruszeń aktualnie obowiązujących przepisów. Przepisy te są prawem powszechnie obowiązującym i dotyczą każdego przedsiębiorcy bez wyjątku, który jest dystrybutorem sprzętu w rozumieniu ustawy o zużytym sprzęcie. Prezes UOKiK wskazuje ponadto , że przepisy ustawy o zużytym sprzęcie, jedyną prawną możliwość odstąpienia od zastosowania sankcji przewidują w art. 93 ust. 4 tej ustawy, poprzez niewszczynanie postępowania w sprawie nałożenia a dministracyjnej kary pieniężnej wobec podmiotu, bądź umorzenie wszczętego postępowania, w sytuacji jeżeli podmiot podlegający ukaraniu przedstawi organowi dowody i okoliczności wskazujące, że podmiot ten dochował należytej staranności i uczynił wszystko, c zego można od niego rozsądnie oczekiwać, aby do naruszenia nie doszło lub że nie miał żadnego wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie to nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć. Z akt sprawy i zgormadzonych w nim dowodów wynika jednoznacznie, że strona była w stanie wywiązać się z obowiązków, jakie nakłada na nią ustawa o zużytym sprzęcie, a mimo to tego nie uczyniła i jednocześnie nie dowiodła, aby dochowała wszelkiej staranności, jakiej wymagają wskazane wyżej p rzepisy, aby mogły zostać zastosowane. Prezes UOKiK stwierdza z całą stanowczością, że to strona odpowiada za naruszenie obowiązków, jakie nakłada na nią ustawa o zużytym sprzęcie. Zgodnego z prawem działania strony wymagała przede wszystkim troska o prawo konsumentów do informacji oraz o ochronę środowiska naturalnego w zakresie postępowania ze zużytym sprzętem. Taki sprzęt zaliczany jest do szczególnej grupy odpadów niebezpiecznych, m.in. z uwagi na zawarte w nich substancje i pierwiastki chemiczne niebez pieczne dla życia, zdrowia i środowiska naturalnego. Istotne jest więc to, aby na każdym etapie dystrybucji takiego sprzętu informować potencjalnego nabywcę o zagrożeniach oraz o możliwościach właściwego gospodarowania odpadami. Prezes UOKiK, podobnie jak organ pierwszej instancji uważa, że strona poprzez własne zaniechanie doprowadziła do sytuacji jednoznacznie potwierdzającej, że w dniu kontroli wymaganych informacji, o którym mowa w art. 37 ust. 4 w związku z ust. 1 - 3 oraz art. 39 pkt 2 tej ustawy, w wid ocznym miejscu w punkcie sprzedaży oraz przy sprzedaży przez Internet nie stwierdzono . Tym samym, Mazowiecki WIIH nie miał podstaw do niewszczynania postępowania w sprawie nałożenia na stronę kary pieniężnej, ani też do umorzenia postępowania wszczętego w tej sprawie. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 Prezes UOKiK podziela także stanowisko organu pierwszej instancji, że pomimo zaprzestania naruszenia prawa przez stronę, w niniejszej sprawie brak jest podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 Kpa, tj . odstąpienia od wymierzenia administ racyjnych kar pieniężnych i poprzestania na pouczeniu. Przepis ten przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ administracji publicznej mógł odstąpić od nałożenia kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, pr zez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. Faktem jest, że w niniejszej sprawie strona usunęła stwierdzone nieprawidłowości co oznacza, że zaprzestała naruszenia prawa. Jednakże co istotne, w trakcie kontroli ustalono, iż strona nie wywiązała się z dwóch obowiązków nałożonych na nią przepisami art. 37 ust. 4 oraz art. 39 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie, przez co konsumenci zostali pozbawieni informacji o wszelkich sposobach odbioru oraz o punktach zbierania zużytego sprzętu, a więc informacji istotnych z punktu widzenia ochrony środowiska naturalnego oraz ochrony praw konsumentów . Nal eży zatem zgodzić się ze stanowiskiem organu pierwszej instancji, że strona naruszyła prawo w stopniu istotnym. Zaznaczyć należy, że o mało znaczącej wadze naruszenia w przypadku omawianej regulacji można byłoby mówić wtedy, gdyby wymagane prawem informacj e były podane w sposób niepełny, niekompletny (np. brakowałoby tylko niektórych zapisów). Z całą pewnością należy stwierdzić, że nie dotyczy to sytuacji, gdzie w obu miejscach sprzedaży , tj. w placówce i na stronie internetowej, nie podano jakichkolwiek in formacji wymaganych przepisami prawa. Zaakcentować należy, iż ustawowe obowiązki naruszone przez stronę, miały na celu ułatwienie użytkownikom sprzętu pozbycia się, w prawidłowy sposób, odpadów w postaci zużytego sprzętu, a więc umożliwienia im dostępu do informacji, gdzie i na jakich zasadach mogą te odpady pozostawić. Daje to możliwość jak największego odzysku i recyklingu zużytego sprzętu, a co za tym idzie ochrony środowiska naturalnego i zdrowia ludzi, z uwagi na obecność substancji niebezpiecznych w s przęcie elektronicznym i elektrycznym, poprzez ograniczanie składowania zużytego sprzętu w miejscach do tego nieprzeznaczonych. W ocenie Prezesa UOKiK, niespełnienie powyższych obowiązków utrudniało konsumentom dostęp do informacji przysługujących im z moc y prawa w zakresie odbioru zużytego sprzętu, w związku z czym mogło naruszać zasady właściwego postępowania ze zużytym sprzętem i mieć negatywny wpływ na środowisko. W takim przypadku nie można mówić o znikomej wadze naruszenia prawa, co oznacza, że przesł anka pierwsza nie została spełniona. Za spełnioną można uznać jedynie przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszenia prawa. Zgodnie jednak z treścią art. 189f § 1 pkt 1 Kpa, przesłanka zaprzestania naruszenia prawa musi wystąpić łącznie z przesłanką znikomej wagi naruszenia prawa, aby można było odstąpić od wymierzenia kary pieniężnej. Natomiast w omawianym przypadku nie spełniono warunku kumulatywności obu przesłanek. W rozpatrywanej sprawie nie ziściła się również przesłanka obligatoryjnego odstąpienia od w ymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu, o której mowa w art. 189f § 1 pkt 2 Kpa, gdyż na stronę za to samo zachowanie prawomocną decyzją nie została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony or gan administracji publicznej, ani też strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe. Prezes UOKiK zwraca uwagę, że naruszenie przepisów ustawy o zużytym spr zęcie kwalifikowane jest jako delikt administracyjny i zagrożone jest karą pieniężną określoną w art. 91 pkt 22 - 26 tej ustawy, zaś do nałożenia kary pieniężnej uprawniony jest wyłącznie wojewódzki inspektor IH. Uwzględniając właściwość terytorialną, w stos unku do strony postępowania administracyjne w sprawie wymierzenia takiej kary pieniężnej mogły być Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 prowadzone wyłącznie przez Mazowieckiego WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Mazowieckiego WIIH nałożyć kary pieniężnej za to samo nar uszenie, co oznacza, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 Kpa nie mają zastosowania w omawianym przypadku. Jednocześnie należy zgodzić się ze stanowiskiem organu pierwszej instancji, że w niniejszej sprawie nie jest możliwe zastosowanie odstąpienia od wymierzen ia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 2 Kpa, który stanowi, że w przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, organ administracji pub licznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających: usunięcie naruszenia prawa lub powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia. Zgodnie z art. 189f § 3 Kpa, organ administracji publicznej w przypadkach, o których mowa w § 2, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli strona przedstawiła dowody, potwierdzające wykonanie postanowienia. W ocenie Prezesa UOKiK, w niniejszej sprawie nie zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 189f § 2 Kpa, tj. zastosowanie tych przepisów nie spełnieni celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna określona w art. 91 pkt 25 i pkt 26 l it. c w związku z art. 92 pkt 5 oraz art. 93 ust. 2 i 5 ustawy o zużytym sprzęcie. Okoliczności i waga naruszenia prawa, której nie sposób uznać za znikomą, nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pienię żnej. Strona nie spełniła podstawowych obowiązków nałożonych na nią w art. 37 ust. 4 w związku z ust. 1 - 3 oraz art. 39 pkt 2 tej ustawy. Literalna wykładnia ww. przepisów jednoznacznie wskazuje, że warunkiem zastosowania odstąpienia od ukarania jest usunię cie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 Kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Koment arz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestani em naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszanie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które j uż zaistniało”). Charakter naruszeń, jakich dopuściła się strona w niniejszej sprawie, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z 25 lipca 2019 r. o sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej”). Prezes UOKiK wskazuje również, że samo usunięcie naruszenia prawa nie jest w ystarczające i nie pozwoli na spełnienie celów administracyjnej kary pieniężnej nakładanej na gruncie ustawy o zużytym sprzęcie, która pełni nie tylko funkcję dyscyplinująco - represyjną, ale także i prewencyjną, mającą zapewnić wysoki poziom ochrony konsume ntów (użytkowników sprzętu) oraz nie dopuścić do powstania podobnych naruszeń w przyszłości. Podsumowując powyższe, należy stwierdzić, że okoliczności naruszenia prawa nie budzą wątpliwości co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających wymierzenie stronie kary pieniężnej z art. 91 pkt 25 i pkt 26 lit. c w związku z art. 92 pkt 5 oraz art. 93 ust. 2 i 5 ustawy o zużytym sprzęcie, którą to karę nałożono wysokości 6 000 zł tj. jednej z niższych wysokości , po uwzględnieniu w sposób prawidłowy wszystkich przesłanek wymiaru kary, o których mowa w art. 93 ust. 3 tej ustawy, tj.: stopnia szkodliwo ści naruszenia, rodzaju, Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 zakresu i okresu trwania naruszenia oraz dotychczasowej działalności podmiotu. Prezes UOKiK wskazuje, że postawa strony, która w trakcie kontroli uwidoczniła w miejscu sprzedaży brakujące informacje oraz przebieg dotychczasowej dzi ałalności strony, wobec której nie stwierdzono wcześniejszych naruszeń przepisów ustawy o zużytym sprzęcie, nie stanowiły okoliczności zaostrzającej wymiar kary. Istotne w sprawie jest to, że strona nie wywiązała się w sposób należyty z dwóch obowiązków wy nikających z ustawy o zużytym sprzęcie, co zostało jej niezbicie udowodnione i stanowiło wystarczającą przesłankę do przypisania jej odpowiedzialności z tego tytułu oraz wymierzenia jej stosownej kary pieniężnej. Przypomnieć należy, że ustawa o zużytym spr zęcie dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/19/UE z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (Dz. Urz. UE L z 2012 r. Nr 197, s. 38, ze zm.). Stanowi ona w art. 22, że państwa członkowskie ustanawiają zasady dotyczące sankcji mających zastosowanie w przypadku naruszeń przepisów krajowych przyjętych na mocy niniejszej dyrektywy i podejmują wszystkie środki niezbędne do zapewnienia ich zastosowania. Przewidziane san kcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. W opinii Prezesa UOKiK, wymierzona stronie kara pieniężna w wysokości 6 000 zł spełnia powyższe kryteria. Kara ta mieści się w ustawowo wyznaczonych granicach i jest adekwatna do wagi stwierdzonych dwóch narusze ń . Wobec powyższego, zawarty w odwołaniu wniosek strony o uchylenie decyzji w całości należy uznać za niezasadny, zarówno w świetle ustaleń opisanej kontroli, jak i obowiązujących przepisów prawa dotyczących wymierzania kary pieniężnej na grun cie ustawy o zużytym sprzęcie. Stąd też, postępowanie organu pierwszej instancji w tym zakresie należy uznać za prawidłowe, zaś zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Biorąc pod uwagę, że strona w odwołaniu powoływała się na złą sytuację finansową Prezes UOKiK informuje również, że w myśl art. 67a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111) który zgodnie z odesłaniem wskazanym w art. 94 ustawy o zużytym sprzęcie, znajdzie zastosowanie w niniejszym przypadku, woje wódzki inspektor Inspekcji Handlowej, na wniosek strony, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem strony lub interesem publicznym, może: 1) odroczyć termin płatności kary lub rozłożyć jej zapłatę na raty, 2) odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległ ości wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetki określone w decyzji, 3) umorzyć w całości lub w części zaległości, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Niniejsze uprawnienie przysługuje stronie dopiero po tym, gdy niniejsza decyzja stanie się ostateczną . Zgodnie z art. 93 ust. 6 i 7 ustawy o zużytym sprzęcie, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Warszawie w terminie 14 dni od dnia, w którym przedmiotowa decyzja stanie się ostateczna, tj. od dnia jej otrzymania. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa UOKiK, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należn ości pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10 000 zł – 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10 000 zł do 50 000 zł – 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50 000 zł do 100 000 zł – 2% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1 500 zł; 4) ponad 100 000 zł – 1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2 000 zł i nie więcej niż 100 000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji Prezesa UOKiK skargi do W ojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie , strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie . 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z d nia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2025 r. poz. 111, ze zm.). Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami a dministracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535); art. 9 4 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz.U. z 2024 r. poz. 573). Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/