DIH-III-159/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 9 grudnia 2025 r. DIH - 3.707.158.2025.J S DECYZJA DIH - 3.159.2025 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r., poz. 572 ze zm.), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz.U. z 2025 r. poz. 229), p o przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania wniesionego przez przedsiębiorcę BD Poland sp. z o.o. z siedzibą w Konstantynówku, od decyzji Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 1 października 2025 r. (syg n. PO.8361.131.2025.MB ), nakładającej na ww. przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 4 000 zł (słownie: cztery tysiące złotych), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 168), z a naruszenie obowiązków wynikających z art. 4 ust. 1 ww. ustawy, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASADNIENIE W dniach od 17 do 27 czerwca 2025 r. , działając na podstawie upoważnienia do przeprowadzenia kontroli DJG.8361.108.2025, inspektorzy reprezentujący Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, zwanego dalej „Dolnośląskim WIIH” lub „organem pierwszej instancji”, przeprowadzili kontrolę w obiekcie należącym do kontrolowanego przedsiębiorcy, zwanego dalej „stroną” lub „przedsiębiorcą”. Na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 202 5 r., poz. 1480 ), zwanej dalej „Prawem przedsiębiorców ”, do przedsiębiorcy skierowano uprzednio zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli z 16 maja 2025 r. sygn. DJG.8361.108.2025, w którym wskazano zakres przedmiotowy kontroli, obejmujący kontrolę przestrzegania przepisów uwidaczniania cen towarów i usług. Zawiadomienie zostało skutecznie doręczone 23 maja 2025 r. Badaniem w zakresie prawidłowości uwidaczniania cen objęto cenniki zawierające informacje o cenach noclegów, wyżywienia lub innych oferowanych usługach. W wyniku kontroli stwierdzono, że w recepc ji obiektu znajdował się cennik zawierający informacje o cenach oferowanych usług, natomiast w pokojach nie udostępniono konsumentom takich Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 cenników, co stanowiło naruszenie art. 4 ust.1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 168), zwanej dalej „ustawą o cenach” oraz § 9 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz.U. z 2022 r. poz. 2776), zwanego dalej „rozporządzeniem” . Powyższe ustalenia udokumentowano w protokole kontroli z 27 czerwca 2025 r. (sygn.: DJG.8361.108.2025). W piśmie z 26 czerwca br. strona w związku z brakiem możliwości przyjazdu w celu podpisania protokołu kontroli, poprosiła o przesłanie go na adres si edziby firmy. Pismem z 30 czerwca br. Dolnośląski WIIH przekazał stronie przedmiotowy protokół. Do protokołu kontroli strona nie zgłosiła uwag w przewidzianym ustawowo terminie. W związku z powyższym, 8 września 2025 r., na podstawie art. 61 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.), zwanej dalej „Kpa”, Dolnośląski WIIH zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu, postępowania administracyjnego w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej, na po dstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, z tytułu niewykonania obowiązku, o których mowa w art. 4 ust. 1 ww. ustawy oraz naruszenie wymagań wskazanych w § 9 ust. 1 i 3 pkt 3 rozporządzenia, a także poinformował ją o przysługującym jej prawie do czynnego udzi ału w postępowaniu. Ponadto wniósł o przesłanie informacji o wielkości jej obrotów i przychodu za rok 2024. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, Dolnośląski WIIH w drodze decyzji z 1 października 2025 r. (sygn. PO.8361.131.2025.MB ), nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 4 000 zł (słownie: cztery tysiące złotych), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, z tytułu niewykonania obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 tej ustawy oraz naruszenie wymagań wskazanych w § 9 ust. 1 i 3 roz porządzenia. Decyzja ta została doręczona stronie tego samego dnia. W dniu 21 października 2025 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwany dalej również „Prezesem UOKiK” lub „organem drugiej instancji”, otrzymał za pośrednictwem Dolnośląsk iego WIIH, złożone przez stronę pismo z 12 października 2025 r., zawierające odwołanie od ww. decyzji . W odwołaniu strona wniosła o uchylenie decyzji i odstąpienie od nałożenia kary lub w przypadku nieuwzględnienia wniosku w całości obniżenie wysokości na łożonej kary z uwagi na okoliczności łagodzące. Strona nie kwestionowała naruszenia obowiązku informowania klientów o cenach świadczenia usług, jednakże nałożenie kary w tej wysokości uznała za nieadekwatne do stopnia uchybienia oraz okoliczności sprawy. W szczególności strona wskazała, że: − brak cenników w pokojach był wynikiem niedopatrzenia, a nie świadomego działania mającego na celu naruszenie przepisów; − cennik był dostępny w widocznym miejscu przy recepcji oraz na stronie internetowej obiektu; − niezwłocznie po kontroli uchybienie zostało usunięte – cenniki zostały umieszczone w każdym pokoju tego samego dnia; − prowadzi działalność o niewielkiej skali, co wpływa na ograniczone możliwości finansowe. Pismem z 24 października 2025 r. znak DIH - 3.707.158.2025.JS, Prezes UOKiK poinformował stronę o przysługującym jej prawie do czynnego udziału w postępowaniu, w tym do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 i materiałów oraz zgłoszonych żądań, z czego strona jednak nie skorzystała. Zawiadomienie to doręczono stronie w dniu 29 października 2025 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej pr zedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz.U. z 2025 r. poz. 229), zwanej dalej „ustawą o Inspekcji Handlowej”, w postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i k ompetencji Inspekcji Handlowej organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, zwany dalej „ wojewódzkim inspektorem IH” . Organem wyższego stopnia jest Prezes UOKiK. Wobec powyższego , w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej , Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (lub usługi) w spo sób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Dodatkowo sposób uwidaczniania cen towarów lub usług regulują przepisy rozporządzenia . Zgodnie z § 9 ust. 1 rozporządzenia , przedsiębiorca prowadzący działalność usługową w zakres ie gastronomii lub hotelarstwa uwidacznia ceny oferowanych potraw, wyrobów, noclegów, wyżywienia i innych oferowanych usług w cenniku. W świetle § 9 ust. 3 rozporządzenia , przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1 wykłada lub wywiesza w każdym pokoju hotelow ym katalog zawierający ceny noclegu, wyżywienia lub innych oferowanych usług (pkt 3). Według art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, wojewódzki inspektor IH nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy , przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej wojewódzki inspektor IH uwzględnia: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wag ę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w inn ych państwach członkowskich UE w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy mię dzy organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz.Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, ze zm.). Przepisy ustawy o cenach nie regulują kwestii odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej lub udzielenia pouczenia, w związku z czym stosownie do art. 189a § 2 Kpa, zastosowanie mają w tym zakresie przepisy art. 189f Kpa. Zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 i 2 Kpa, organ administracji publicznej, w drod ze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałoż ona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub została ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. W niniejszej sprawie, na podstawie ustaleń kontroli przeprowadzonej przez inspektorów reprezentujących Dolnośląskiego WIIH w obiekcie świadczącym usługi noclegowe, należącym do przedsię biorcy stwierdzono, niedopełnienie obowiązku udostępnienia w każdym pokoju hotelowym katalogu zawierającego ceny noclegu, wyżywienia lub innych oferowanych usług, co stanowiło naruszenie przepisów art. 4 ust. 1 ustawy o cenach oraz § 9 ust. 1 i 3 rozporząd zenia. Jak wynika z art. 6 ust. 1 ustawy o cenach , karę pieniężną, z tytułu niewykonania obowiązków wynikających m.in. z art. 4 ust. 1, wymierza w drodze decyzji, właściwy ze względu na miejsce przeprowadzania kontroli wojewódzki inspektor IH. W związku z powyższym, Dolnośląski WIIH w drodze decyzji z 1 października 2025 r. (sygn. PO.8361.131.2025.MB ), nałożył karę pieniężną w wysokości 4 000 zł na przedsiębiorcę, to jest na podmiot, który dopuścił się powyższego naruszenia. W toku postępowania odwoławczego Prezes UOKiK przeprowadził dokładną analizę ustaleń kontroli w oparciu, o które wydano decyzję, jak również uwzględnił argumenty strony zawarte w odwołaniu. Organ drugiej instancji wskazuje, iż nie ma wątpliwości, że strona naruszyła przepisy dotyczące informowania o cenach, co skutkowało nałożeniem przez Dolnośląskiego WIIH administracyjnej kary pieniężnej. Jednocześnie Prezes UOKiK stwierdza, że postępowanie administracyjne organ pierwszej instancji przeprowadził w sposób prawidłowy, zapewniając stronie realizację wszystkich uprawnień wynikających z przepisów prawa, zastosował i wyjaśnił przepisy prawa materialnego oraz administracyjnego mające zastosowanie w niniejszej sprawie, przeanalizował i uwzględnił wszystkie kryter ia wymiaru kary, jak również zbadał czy w niniejszej sprawie znajdzie zastosowanie instytucja odstąpienia od wymierzenia kary w trybie art. 189f kpa. Tym samym Prezes UOKiK uznał, że działania Dolnośląskiego WIIH były zgodne z prawem, a decyzja została wydana w sposób prawidłowy. Odwołując się od wydanej decyzji, strona wniosła o uchylenie decyzji i odstąpienie od nałożenia kary lub w przypadku nieuwzględnienia wniosku obniżenie wysokości nałożonej kary z uwagi n a okoliczności łagodzące tj.: niedopatrzenie, a nie świadome działanie, Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 dostępność cennika w recepcji oraz na stronie internetowej obiektu, niezwłoczne usunięcie uchybienia, a także z uwagi na ograniczone możliwości finansowe. Odnosząc się do powyższego, Prezes UOKiK stwierdza, że przedstawiona przez stronę argumentacja nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż przedmiotowej sprawie kluczowe znaczenie mają ustalenia poczynione przez Dolnośląskiego WIIH, a te dowodzą jednozn acznie, iż w pierwszym dniu kontroli w obiekcie, w którym strona prowadziła działalność gospodarczą, brak cenników zawierający ch ceny noclegu, wyżywienia lub innych oferowanych usług – stwierdzono we wszystkich pokoj ach . Stwierdzone nieprawidłowości w spos ób ewidentny wskazują na naruszenie przepisów o cenach, tj. art. 4 ust. 1 ustawy o cenach oraz § 9 ust. 1 i 3 rozporządzenia. W związku z powyższym, konsekwencją powyższego stanu rzeczy było wydanie przez uprawniony organ (w tym wypadku Dolnośląskiego WIIH ), decyzji administracyjnej wymierzającej karę pieniężną w związku z popełnionym deliktem administracyjnym. Prezes UOKiK wskazuje dalej, iż podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązujących przepisów prawa i jego przestrzegania. To na przedsiębiorcy, który prowadzi działalność gospodarczą, spoczywa m. in. obowiązek dopilnowania, by przed udostępnieniem usługi, konsument za każdym razem otrzymywał jednoznaczną, rzetelną oraz wyczerpującą informację o cenach. Podkreślić należy, iż okol iczność ta zależy od przedsiębiorcy. Nadrzędnym celem ustawy o informowaniu o cenach jest bowiem ochrona interesów konsumentów oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorstwami. Rzetelne, niebudzące zastrzeżeń informacje o cenach są bardzo istotne i sł użą właściwemu poinformowaniu o nich nabywców, a także stwarzają identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalności gospodarczą. Organ drugiej instancji stwierdza następnie, że wymierzana stronie kara pieniężna powinna odpowiadać wymogom wskazany m przez prawodawcę unijnego, który w art. 8 dyrektywy 98/6 WE stanowi, że musi być ona skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca (por. w tym zakresie wyrok NSA z 23 maja 2012 r., II GSK 684/11, czy wyrok NSA z 19 grudnia 2012, II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Aby kara była odstraszająca jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrz eżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby konsumenci zawsze dy sponowali odpowiednimi informacjami na temat cen oferowanych im usług. Prezes UOKiK wskazuje, że art. 6 ustawy o cenach statuuje odpowiedzialność administracyjną podmiotów, wobec których stwierdzono naruszenie wymagań określonych w art. 4 tej ustawy. Re gulacja ta ma na celu wyeliminowanie nieprawidłowości w zakresie informowania konsumentów o cenach towarów i usług. Odpowiedzialność wynikająca z ww. przepisu ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą popełnienia naruszenia. Obiektywny charakter odpowied zialności administracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2010 r., sygn. II OSK 1079/12). Oznacza to, że przesłanką tej odpowiedzialności jest stwierdzenie nieprzestrzegania przez Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 określony podmiot nałożonych prawem obowiązków. Wobec powyższego, organ po stwierdzeniu naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 4 ustawy o cenach, może jedynie wydać decyzję administracyjną, na podstawie której nakłada karę pieniężną w przewidzianej w tej ustawi e wysokości. Jak trafnie zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 6 lipca 2016 r., sygn. III SA/Po 287/16: „Istota odpowiedzialności administracyjnej sprowadza się do tego, że aby pociągnąć do niej określony podmiot konieczne jest zaistnienie wyłącznie dwóch zasadniczych przesłanek: po pierwsze, podmiot ten musi charakteryzować się cechami wyrażonymi w normie prawnej stanowiącej podstawę odpowiedzialności oraz po drugie, musi on wyczerpać określone w tej normie znamiona działania l ub zaniechania lub znamiona tegoż zachowania muszą zostać wyczerpane przez inny podmiot – o ile norma prawna przypisuje zachowanie innego podmiotu lub skutek tego zachowania wspomnianemu podmiotowi administrowanemu (delikt administracyjny). Zaistnienie pow yższych przesłanej jest co do zasady wystarczające, aby podmiot administrowany poniósł z tytułu popełnionego deliktu administracyjnego ujemne konsekwencje (sankcję administracyjną)”. Oznacza to, że przesłanką tej odpowiedzialności jest samo stwierdzenie pr zez właściwą jednostkę administracji publicznej nieprzestrzegania przez określony podmiot (administrowany), nałożonych prawem obowiązków. Mając więc na uwadze charakter odpowiedzialności administracyjnej, bez znaczenia pozostają okoliczności, w wyniku któr ych strona dopuściła się nieprawidłowości czy działania naprawcze podjęte w efekcie ustaleń kontroli, gdyż karę wymierza się za samo naruszenie prawa. Prezes UOKiK równocześnie wyjaśnia, że cechą charakterystyczną sankcji administracyjnej, a taką jest właś nie kara pieniężna nakładana na podstawie przepisów o cenach, jest jej automatyczne stosowanie wobec podmiotu ponoszącego przypisaną mu obiektywną odpowiedzialność za naruszenie ciążących na nim obowiązków. Samo zaś stwierdzenie, udowodnienie braku właściw ej, rzetelnej i jednoznacznej informacji dotyczącej ceny i/lub ceny jednostkowej towaru czy usługi jest wystarczającą przesłanką do nałożenia kary pieniężnej. Nie ma przy tym znaczenia czy niedopełnienie obowiązku uwidocznienia cen w określony sposób nastą piło z winy kontrolowanego czy też nie. Wskazać należy, że ustawa nie przewiduje możliwości badania przez organ Inspekcji Handlowej istnienia winy, bądź jej braku po stronie podmiotu, u którego ujawniono nieprawidłowości. Zatem, samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że określony podmiot nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest sankcją administracyjną. Bez większego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy mają wskazywane przez stronę okoli czności, takie jak brak celowego działania i niedopatrzenie bądź obecność cennika w recepcji. Należy w tym miejscu podkreślić, że nawet jednorazowe, incydentalne czy przejściowe naruszenie jest jednak naruszeniem prawa, który podlega ściśle określonym sank cjom, w tym przypadku art. 6 ust. 1 o cenach. Ustawa powyższa nie przewiduje żadnych wyjątków, odstępstw ze względu na przywołane przez stronę okoliczności. Podobnie jak niezwłoczne usunięcie uchybienia, choć pozytywnie świadczą o stronie, to równocześnie nie niwelują skali stwierdzonego w toku kontroli naruszenia. Strona powinna znać i przestrzegać obowiązki w tym zakresie, a brak ich należytego wypełniania w żadnej mierze nie może odbywać się ze szkodą dla konsumentów. Ponadto, nie należy tracić z pola wi dzenia faktu, że naruszenie powstało w winy strony i w sytuacji jej pełnej wiedzy o nadchodzącej kontroli. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 Prezes UOKiK pragnie wyjaśnić, że jednym z podstawowych obowiązków przedsiębiorcy jest dbałość o respektowanie przepisów prawa, natomiast w przypadk u stwierdzonych nieprawidłowości należało je usunąć i przywrócić do stanu zgodnego z prawem, gdyż to przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za powstałe uchybienia. D ziałania naprawcze poczynione przez stronę polegające na uzupełnieniu cenników w pokojach b yły działaniami następczymi, podjętymi przez stronę w wyniku kontroli organu. Organ drugiej instancji pragnie zaznaczyć, że sprawnie przeprowadzone przez stronę działania korygujące, zostały dostrzeżone przez organ (jako okoliczność łagodząca) i wzięte pod uwagę przy ocenie kryterium miarkowania wysokości kary – przy ocenie przesłanek określonych w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach i znajdują swoje odzwierciedlenie w wysokości wymierzonej sankcji pieniężnej. Jednakowoż podejmowane przez przedsiębiorcę inicjatyw y naprawcze czy zaprzestanie naruszenia przepisów nie zwalniają przedsiębiorcy z odpowiedzialności za niedopełnienie obowiązków stwierdzonych w chwili kontroli. Naruszenie prawa zostało ewidentnie udowodniona stronie. Wskazać przy tym trzeba, że sam fakt u sunięcia naruszenia nie jest równoznaczny z koniecznością odstąpienia od wymierzenia kary przez organ postępowania administracyjnego. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 sierpnia 2022 r., sygnatura akt II GSK 541/19, w którym Sąd stwierdził: „Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 4 ust. 1 tej ustawy, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący w ątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 tej ustawy, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 złotych. Niewywiązanie się z powyższego obowiązku wypełnia znamiona deliktu administracyjnego, za którego popełnienie ustawodawca przewidział stosowną karę administracyjną. W świetle przepisów cyt. ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług, nałożenie takiej kary jest obligatoryjne, co oznacza, że organ nie może odstąpić od ukarania przedsiębiorcy, pomimo usunięcia naruszenia konkretnego obowiązku.” Dodać należy również, że okoliczności towarzyszące, które mogły w mniejszym bądź więk szym stopniu przyczynić się do naruszenia, na które wskazuje strona nie zasługują na usprawiedliwienie. Strona powinna tak zorganizować swoją działalność gospodarczą, by nie dochodziło do naruszeń prawa, w tym powinna prowadzić politykę w taki sposób, by e wentualne nieprawidłowości, braki w tym zakresie nie przekładały się bezpośrednio na konsumentów. Ponadto, zauważyć należy, że uchybienia powstały z winy strony, w sytuacji jej pełnej wiedzy o planowanej kontroli. Strona miała realny wpływ na powstanie nar uszen ia . Bez znaczenia pozostaje więc sama intencja strony, która wskazuje m. in. że uchybienia nie miały w tym względzie charakteru celowego, w zestawieniu ze stwierdzonym faktem istotnego z punktu widzenia interesów konsumentów naruszenia. Trzeba stwierd zić, że organ pierwszej instancji przy miarkowaniu wysokości kary uwzględnił wszystkie przewidziane dyrektywy wymiaru kary określone w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach i jasny oraz wyczerpujący sposób je uzasadnił, wobec czego nie wykroczył poza ramy uznania administracyjnego dopuszczalnego w granicach ustawowego wymiaru kary. W szczególności organ wziął pod uwagę, że stwierdzone w sprawie naruszenie miało istotne znaczenie dla realizacji uprawnień konsumentów do uzyskania informacji o cenach usług. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 Organ uwz ględnił również wielkość obrotów i przychodu strony oraz udział przedsiębiorcy w obrocie rynkowym. W ocenie Prezesa UOKiK w ustalonych okolicznościach faktycznych sprawy nałożona sankcja pieniężna nie jest wygórowana, lecz proporcjonalna do stwierdzonych n aruszeń, jak również nie jest nadmiernie represyjna wobec sytuacji finansowej strony; odnosi zatem zamierzony skutek prewencyjny oraz dyscyplinująco - represyjny, zapobiegający popełnieniu podobnych nieprawidłowości w przyszłości. Zdaniem Prezesa UOKiK kara pieniężna poziomie 4 000 zł, jaką organ pierwszej instancji wymierzył stronie, jest karą sprawiedliwą i adekwatną do naruszenia. Warto w tym miejscu zauważyć również, że nieprawidłowości tj. brak cenników stwierdzono we wszystkich pokojach znajdujących się w obiekcie (100%), a wysokość kary na poziomie 20% została wyliczona w stosunku do maksymalnej kwoty 20 000 zł jaką ustalił ustawodawca w art. 6 ust. 1 ustawy o cenach. W opinii Prezesa UOKiK, wymierzona stronie kara pieniężna w wysokości 4 000 zł jest kwotą optymalną i wystarczającą do spełnienia jej celów. Biorąc pod uwagę ustalenia kontroli oraz obowiązujące przepisy, Dolnośląski WIIH prawidłowo odniósł się do nieprz ekazania przez stronę informacji o wielkości przychodu za poprzedni rok oraz jego oświadczenia, w którym wskazał, iż należy do grupy małych przedsiębiorców. Wymierzona kara w wysokości 4 000 zł, która stanowi 20% górnego wymiaru kary, nie będzie stanowiła zagrożenia dla bytu przedsiębiorstwa ale jednocześnie będzie na tyle dolegliwa i odstraszająca, aby zrealizować cele wymiaru kary. Prezes UOKiK podziela także stanowisko organu pierwszej instancji, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do zastosowani a art. 189f § 1 pkt 1 Kpa, tj. odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu. Przepis ten przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ administracji publicznej mógł odstąpić od nałożenia kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie na ruszania prawa przez stronę. Podkreślić należy, że nieprawidłowości dotyczyły braku cenników we wszystkich pokojach (100 %) w obiekcie . Wobec powyższego w żadnej mierze wagi naruszenia nie można uznać za znikomą. Naruszono w sposób istotny prawa konsumenta do dostępu przysługujących mu informacji, a tym samym realna ochrona konsumenta została w tej materii zachwiana. Faktem jest, że strona podjęła działania naprawcze, co oznacza, że przesłanka zaprzestania naruszania prawa została spełniona. Znamienny jest przy tym fakt, że kontrola ta została przeprowadzona po uprzednim zawiadomieniu strony o zamiarze wszczęcia kontroli, a tym samym strona miała czas i możliwość odpowiedniego przygotowania się do takiej kontroli. Uznając za spełnioną przesłankę dotyczącą za przestania naruszania prawa, należy wskazać, że obie przesłanki muszą jednak być spełnione łącznie, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie. Sam fakt usunięcia przez stronę naruszenia prawa przemawia na jej korzyść i stanowi okoliczność łagodzącą, jednak że nie może skutkować odstąpieniem od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa. W rozpatrywanej sprawie nie ziściła się również przesłanka obligatoryjnego odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu, o której mowa w art. 189f § 1 pkt 2 Kpa, gdyż na stronę za to samo zachowanie prawomocną decyzją nie została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 administracji publicznej, ani też strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe . Prezes UOKiK zwraca uwagę, że naruszenie przepisów ustawy o cenach stanowi naruszenie o charakterze deliktu adminis tracyjnego, które zagrożone jest karą pieniężną określoną w art. 6 tej ustawy , zaś do nałożenia tej kary uprawniony jest wyłącznie wojewódzki inspektor IH. Uwzględniając właściwość terytorialną, w stosunku do strony postępowania w takim zakresie mogły być prowadzone wyłącznie przez Dolnośląskiego WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Dolnośląskiego WIIH nałożyć kary pieniężnej na stronę za to samo naruszenie, w związku z czym należy przyjąć, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 Kpa nie mają zastosowania w omawianym przypadku. Nie jest również możliwe zastosowanie odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 2 Kpa, który stanowi, że w przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla kt órych miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających: usunięcie naruszenia prawa lub powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia. Zgodnie z art. 189f § 3 Kpa, organ administracji publicznej w przypadkach, o których mowa w § 2, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, j eżeli strona przedstawiła dowody, potwierdzające wykonanie postanowienia. Prezes UOKiK wskazuje, że w związku z faktem usunięcia przez stronę stwierdzonych nieprawidłowości, organ pierwszej instancji nie musiał wzywać strony do przedstawienia dowodów potwi erdzających ten fakt. Jednocześnie rodzaj naruszenia nie wiązał się z koniecznością powiadomienia o nim właściwych podmiotów. W ocenie Prezesa UOKiK, samo usunięcie naruszenia prawa nie jest wystarczające i nie pozwoli na spełnienie celów administracyjnej kary pieniężnej nakładanej na podstawie ustawy o informowaniu o cenach, która pełni nie tylko funkcję dyscyplinująco - represyjną, ale także i prewencyjną, mającą zapewnić wysoki poziom ochrony interesów konsumentów i zapobiec powstawaniu podobnych naruszeń w przyszłości. Stąd też, należy przyjąć, że zastosowanie art. 189f § 2 i 3 Kpa w omawianym przypadku byłoby bezcelowe. Podsumowując powyższe, należy stwierdzić, że w przedstawionym stanie faktycznym, wymierzenie stronie kary pieniężnej, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy o cenach , jak również ustalenie jej wysokości , było prawidłowe i zgodne z prawem. Tym samym, zawarty w odwołaniu wniosek strony o uchylenie decyzji w całości lub obniżenie nałożonej kary , należy uznać za niezasadny, zarówno w świetle u staleń opisanej kontroli, jak i obowiązujących przepisów prawa w zakresie wymierzania kary pieniężnej. Prezes UOKiK nie znalazł podstaw do obniżenia czy odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej, jeżeli stan faktyczny sprawy wprost uzasadnia nałożenie kar y w określonym przez Dolnośląskiego WIIH wymiarze. Wobec powyższego, wyrażoną przez stronę w odwołaniu prośbę o uchylenie decyzji lub zmniejszenie wymierzonej kary, należy uznać za niezasadną i niemożliwą do spełnienia przez organ odwoławczy, zarówno w świ etle ustaleń opisanej kontroli, jak i obowiązujących przepisów prawa w zakresie wymierzania kary pieniężnej na gruncie ustawy o cenach. Niezależnie od powyższego, uwzględniając postulat strony w zakresie obniżenia kary, wskazać należy, iż w myśl art. 67a § 1 ustawy dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 (Dz. U. z 2025 r. poz. 111), który zgodnie z odesłaniem wskazanym w art. 8 ustawy o cenach, znajdzie zastosowanie w niniejszym przypadku, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, na wniosek strony w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem strony lub interesem publicznym, może: 1) odroczyć termin płatności kary lub rozłożyć jej zapłatę na raty; 2) odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetki określone w decyzji; 3) umorzyć w całości lub w części zaległości, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Mając na uwadze powyższe, organ drugiej instancji wyjaśnia, że kwestia ewentualnego obniżenia kary pieniężnej, na które wskazuje również strona, może zostać uwzględnion a dopiero po uprawomocnieniu się niniejszej decyzji, po ewentualnym zastosowaniu ulg w opłacaniu należności publicznoprawnej, jaką jest kara pieniężna. Organ drugiej instancji nie ma podstaw do obniżenia czy odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej przed siębiorcy, jeżeli stan faktyczny wprost uzasadnia nałożenie kary w określonym przez Dolnośląskiego WIIH wymiarze. Prezes UOKiK, zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów IH. Zatem, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzj i, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej we Wrocławiu w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja ta stanie się ostateczna, tj. od dnia otrzymania tej decyzji . Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa UOKiK, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10 000 zł – 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10 000 zł do 50 000 zł – 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 3) ponad 50 000 zł do 100 000 zł – 2% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1 500 zł; 4) ponad 100 000 zł – 1% wartości przed miotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2 000 zł i nie więcej niż 100 000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji Prezesa UOKiK skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie , strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o prz yznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie . 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( Dz.U. z 2025 r. poz. 111). Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2025 r. poz. 935 ze zm.); § 1 r ozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535); art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenac h towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 168). Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej