DIH-III-158/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 5 grudnia 2025 r. DIH - 3.707.110.2025.AB DECYZJA DIH - 3 .158 .2025 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, ze zm.) w związku z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspe kcji Handlowej z 17 lipca 2025 r. (nr sprawy: UH.8361.32.2025), na mocy której na Pana Dariusza Kotkowskiego prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą: PINOWA Dariusz Kotkowski w Suchym Lesie, (zwanym dalej: „stroną”, „stroną postępowania” lub „przeds iębiorcą”), wymierzono karę pieniężną w wysokości 1 500 zł (słownie: jeden tysiąc pięćset złotych), za niewykonanie obowiązków wynikających z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2025 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) - P rezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASADNIENIE W dniu 17 - 20 lutego 2025 r. inspektorzy reprezentujący Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (zwanego dalej: „Wielkopolsk im WIIH” lub „organem pierwszej instancji”), na podstawie upoważnienia (nr UH.32.2025) z dnia 14 lutego 2025 r., przeprowadzili kontrolę ww. przedsiębiorcy. Uprzednio, zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2 02 5 r. poz. 1480 ), zwanej dalej: „Prawem przedsiębiorców”, w piśmie z dnia 20 stycznia 2025 r., skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli (sygnatura: UH.8360.13.2025) ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli, jako m.in. s prawdzenie przestrzegania przepisów ustawy o cenach. Ww. zawiadomienie doręczono stronie w dniu 5 lutego 2025 r. W toku kontroli, przeprowadzonej w obecności kontrolowanego przedsiębiorcy, inspektorzy reprezentujący Wielkopolskiego WIIH ocenili prawidłow ość uwidaczniania informacji o cenach, mając na uwadze przepisy ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), (zwanej dalej jako: „ustawa o informowaniu o cenach”) oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju i T echnologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776), (zwanego dalej: „rozporządzeniem w sprawie uwidaczniania cen ” lub „rozporządzeniem Ministra Rozwoju” ). W tym celu inspektorzy dokonali sprawdzeni a prawidłowości uwidaczniania cen w odniesieniu do 40 partii towarów znajdujących się w ofercie handlowej sklepu Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 internetowego www.citycandle.pl. Stwierdzono brak uwidocznienia ceny jednostkowej przy 23 poddanych ocenie produktach. Powyższe stanowi narusze nia postanowień zawartych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach a także wymagań określonych w § 3 i § 4 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. Szczegółowe ustalenia inspektorów oraz dokładny wykaz towarów, do których wniesiono zastrzeżenia, udokumentowano w aktach sprawy, w tym w szczególności w Protokole kontroli (nr akt kontroli: UH.8361.32.2025) oraz dołączonej do niego dokumentacji fotograficznej. W toku kontroli przedsiębiorca dobrowolnie usunął nieprawidłowości poprzez uwidocznienie cen jednostkowych dla wszystkich zakwestionowanych partii towarów. Kontrolowany nie wnosił uwag do protokołu kontroli. Kontrolowany przedsiębiorca złożył pisemne oświadczenie w dniu 17 lutego 2025 r., że należy do grupy mikroprzedsiębiorców. W piśmie z dnia 18 czerwca 2025 r. (znak: UH.8361.32.2025), Wielkopolski WIIH, działając na podstawie art. 61 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, ze zm.), (zwanej dalej jako: „Kpa”), poinformował stron ę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego za niewykonanie obowiązków wynikających z art. 4 ust. 1 ustawy o cenach. W piśmie tym, strona została pouczona m. in. o przysługującym jej prawie do czynnego udziału w postępowaniu, w tym do zapoznania z aktami sprawy, wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów w sprawie. Równocześnie, w tym samym piśmie, organ zwrócił się do strony o przesłanie informacji dot. wielkości obrotów i przychodu za zakończony rok obrotowy w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma. Jak wynika z dokumentacji przedłożonej przez organ pierwszej instancji, korespondencja mimo dwukrotnego awizowania przez operatora pocztowego, nie została odebrana. A zatem niniejsze zawiadomienie zostało uznane za doręczone stronie w try bie doręczenia zastępczego zgodnie z art. 44 Kpa, albowiem strona nie podjęła przesyłki w terminie. W dniu 18 lipca 2025 r. wróciła do urzędu nieodebrana przesyłka pocztowa. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, Wielkopolski WIIH decyzją z dni a 17 lipca 2025 r. (znak sprawy: UH.8361.32.2025) nałożył na ww. przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 1 500 zł (słownie: jeden tysiąc pięćset złotych), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, z uwagi na uchybienie obowiązkom wskaza nym w art. 4 ust. 1 ww. ustawy, które polegały nieuwidocznieniu ceny jednostkowej w odniesieniu do 23 partii towarów oferowanych za pośrednictwem sklepu internetowego należącego do kontrolowanego przedsiębiorcy. Niniejsza decyzja została doręczona stronie w dniu 22 lipca 2025 r. W dniu 11 sierpnia 2025 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dalej: „Prezesem UOKiK” lub „organem drugiej instancji”) otrzymał, za pośrednictwem Wielkopolskiego WIIH odwołanie strony od ww. decyzji. Strona w odw ołaniu wskazała na brak możliwości wzięcia udziału w postępowaniu i przedłożenia informacji o wielkości obrotów i przychodu, jak również nie zgadza się ze sposobem oceny przesłanek wymiaru kary czy wysokością wymierzonej administracyjnej kary pieniężnej. W związku z powyższym strona wniosła o odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej. Do złożonego Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 odwołania przedsiębiorca załączył dokument PU - 5M Deklarację na zaliczkę miesięczną na podatek dochodowy za grudzień 2024 r. oraz podsumowanie KPiR za rok 2024 r. W piśmie z dnia 19 sierpnia 2025 r. Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę o toczącym się postępowaniu administracyjnym oraz o przysługującym mu prawie do zapoznania się z aktami sprawy oraz prawie do wypowiedzenia się co do zebranych dow odów i materiałów. Strona ww. pismo odebrała w dniu 25 sierpnia 2025 r. Jednocześnie w związku z tym, że od 2007 r. zniesiony został obowiązek składania deklaracji na zaliczkę miesięczną, a przedsiębiorcy pełny obraz swojego roku wykazują w zeznaniu roczny m, Prezes UOKiK wezwał stronę do przedłożenia kopii złożonego przez przedsiębiorcę zeznania podatkowego (PIT 36/36L) za cały rok 2024. Pismem z 17 listopada 2025 r. przedsiębiorca przekazał kopię zeznania podatkowego PIT 36 za 2024 r. Prezes Urzędu Ochron y Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 poz. 229), (zwanej dalej: „ustawą o Inspekcji Handlowej”), w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji, organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia i w związku z powyższym w ramach nadzoru, jest uprawniony do przeprowadzenia niniejszego postępowania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach przedsiębiorca ma obowiązek w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidocznić cenę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi, w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Jak wskazuje ustawodawca w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o informowani u o cenach – cena to wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest zobowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę. Z kolei pod pojęciem ceny jednostkowej towaru lub usługi należy rozumieć cenę ustaloną za jednostkę określonego to waru lub określonej usługi, których ilość lub liczba są wyrażone w jednostkach miar w rozumieniu przepisów o miarach (art. 3 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy). Ponadto, sposób uwidaczniania cen towarów lub usług regulują przepisy rozporządzenia w sprawie uwidacznia nia cen , będącego rozporządzeniem wykonawczym do ww. ustawy. Zgodnie z § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen – cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się przy danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bl iskości towaru, którego dotyczy cena, cena jednostkowa lub informacja o obniżonej cenie, w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 dla konsumentów. Cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się w szczególności: 1) na wywieszce, któ ra może mieć formę wyświetlacza elektronicznego; 2) w cenniku; 3) w katalogu; 4) na obwolucie; 5) w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu. Przepis § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen stanowi, że cena jednostkowa dotyczy odpowiedni o ceny za: 1) litr lub metr sześcienny – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według objętości; 2) kilogram lub tonę – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według masy; 3) metr – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według długości; 4) metr kwadratowy – dla towa ru przeznaczonego do sprzedaży według powierzchni; 5) sztukę – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży na sztuki. Natomiast, w szczególnych przypadkach uzasadnionych rodzajem, przeznaczeniem lub zwyczajowo oferowaną ilością towarów przy uwidacznianiu cen jedno stkowych dopuszcza się stosowanie dziesiętnych wielokrotności i podwielokrotności legalnych jednostek miar innych niż określone w ust. 1 (§ 4 ust. 2 ww. rozporządzenia). Uwidacznianie ceny jednostkowej ma charakter bezwzględnie obowiązujący, za wyjątkiem wyłączenia w zakresie produktów wymienionych w § 7 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. Zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, administracyjnej karze pieniężnej podlega ten, kto nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5. Wysokość administracyjnej kary pieniężnej w tym przypadku, zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, wynosi do 20 000 zł. Przepis ten w sposób niewymaga jący dodatkowych założeń i wykładni, nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy i stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały skorygowane. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 , przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach c złonkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy mię dzy organami krajowymi odpowiedzialnymi za Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L z 2017 r. Nr 345, str. 1, ze zm.). Przepisy ustawy o informowaniu o cenach nie regulują kwe stii odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej lub udzielenia pouczenia, w związku z czym stosownie do art. 189a § 2 Kpa, zastosowanie mają w tym zakresie przepisy art. 189f Kpa. Zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 i 2 Kpa, organ administracji pu blicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub została ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzedn ia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Niniejsze postępowanie administracyjne prowadzone jest w związku z odwołaniem wniesionym przez przedsiębiorcę od decyzji Wielkopolskiego WIIH z dnia 17 lipca 2025 r. (zn ak sprawy: UH.8361.32.2025), na mocy której na przedsiębiorcę, nałożono administracyjną karę pieniężną, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w wysokości 1 500 zł (słownie: jeden tysiąc pięćset złotych), za niewykonanie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ww. ustawy. W odwołaniu strona m.in. wskazała, że nie zostało przez stronę odebrane zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego, z uwagi na przebywanie strony na urlopie poza miejscem zamieszkania, a tym samy zdaniem strony nie miała ona możliwości wzięcia udziału w postępowaniu oraz wypowiedzenia się co do zebranych materiałów, jak również przedstawić stanowiska w sprawie, ponadto nie mogła przedłożyć informacji o wielkości obrotów i przychodu osiągnięte go w 2024 r. Odnosząc się do powyższego Prezes UOKiK wskazuje, że p ismem z 18 czerwca 2025 r. skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego. Zawiadomienie zostało wysłane na adres do doręczeń wskazany w Cent ralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, który jest tożsamy z adresem stałego miejsca wykonywania działalności. Strona nie odebrała jednak kierowanej do niej korespondencji (pierwsze awizo w dniu 27 czerwca 2025 r., drugie awizo: 7 lipca 2025 r.). W związku z tym niepodjętą przez stronę przesyłkę zwrócono w dniu 14 lipca 2025 r. do organu. W niniejszej sprawie spełnione zostały przesłanki do wywołania skutków prawnych związanych z domniemaniem doręczenia zastępczego ustanowionego w art. 44 Kpa. Doręczenie zostało uznane za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, o którym mowa w art. 44 § 4 Kpa. Prezes UOKiK nie dopatrzył się w tej materii nieprawidłowości po stronie organu pierwszej instancji, a działania organu były z godne z prawem. Podkreślić należy również, że w ocenie Prezesa UOKiK problemy związane z odbiorem korespondencji przez stronę odwołującą spowodowane urlopem nie usprawiedliwiają jej, tym bardziej, że pismo zawiadamiające o wszczęciu postępowania zostało pr zekazane na adres, który sam przedsiębiorca podał w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) jako adres do doręczeń i posiadał aktywny status prowadzenia działalności. Na marginesie, organ drugiej instancji pragnie zauważyć, Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 że przedsiębiorca mając świadomość zbliżającej się dłuższej nieobecności mógł upoważnić wyznaczone przez siebie osoby do odbioru korespondencji podczas urlopu. W toku postępowania odwoławczego Prezes UOKiK przeprowadził dokładną analizę ustaleń kontroli, na podstawie których wydano decyzję oraz treści skarżonej decyzji, jak również uwzględnił zarzuty strony zawarte w odwołaniu. Organ drugiej instancji wskazuje, iż nie ma wątpliwości, że przedsiębiorca naruszył przepisy ustawy o informowaniu o cenach, czego ró wnież nie neguje sam przedsiębiorca, a co skutkowało nałożeniem przez Wielkopolskiego WIIH administracyjnej kary pieniężnej. Przedsiębiorca również nie neguje, że doszło do naruszenia przepisów, nie zgadza się jednak z oceną stopnia uchybień i wskazuje, ż e zdaje sobie sprawę z celów wprowadzenia przepisów, które mają zagwarantować rzetelną informację o cenie i cenie jednostkowej dla konsumentów. Niemniej jednak strona uznała, wskazując na ilość odwiedzin strony internetowej, że potencjalne grono klientów, które mogło być wprowadzone w błąd jest ograniczone, jak również wskazała, że prowadząc działalność nie otrzymała od dnia wprowadzenia przepisów żadnego pytania od klienta co do wysokości cen, ewentualnych wątpliwości oraz żadnej reklamacji w tym zakresie. Ponadto strona nie zgadza się z analizą przez Wielkopolskiego WIIH przesłanki wymiaru kary dotyczącej wielkości obrotów, gdyż organ nie mógł zapoznać się z ich wysokością, ponieważ takiej informacji nie otrzymał, a zatem nie mógł prawidłowo ocenić jej pro porcjonalności i tym samym kara nie ma możliwości właściwie spełnić swojego celu, tj. zapewnić dalsze prowadzenie działalności z poszanowaniem praw konsumenta oraz zasad konkurencji. Ponadto strona stwierdziła, że wymierzona stronie kara jest skrajnie dotk liwa i pogłębia trudną sytuację finansową i wysokość ponoszonej straty, a w połączeniu z bardzo mała skalą działalności, kara będzie skutkować wyeliminowaniem firmy z rynku. Ponadto strona wskazała, że naruszenie ustawy nie miało wpływu na osiągnięcie jaki ejkolwiek korzyści majątkowej, a obecnie przedsiębiorca przestrzega wszystkich przepisów, nieprawidłowości zostały usunięte, a prawa klientów są w pełni poszanowane. Mając na uwadze zarzuty strony zawarte w odwołaniu, Prezes UOKiK przeanalizował ponownie p rzesłanki wymiaru kary pieniężnej wskazane w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, uwzględniając stan faktyczny, argumenty strony , przesłane dokumenty i treść skarżonej decyzji. W odniesieniu do przesłanki pierwszej – stopnia naruszenia ustawowych obowiązków w zakresie uwidaczniania cen towarów i usług, Prezes UOKiK podziela stanowisko organu pierwszej instancji, który słusznie stwierdził, że przedsiębiorca naruszył obowiązujące przepisy w stopniu wysokim, ponieważ klienci sklepu należące go do przedsiębiorcy pozbawieni zostali pełnej i rzetelnej informacji o cenach jednostkowych względem ok 57 % skontrolowanych towarów. Prezes UOKiK zauważa przy tym, że przedsiębiorca naruszając przepis art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związk u z § 3 i § 4 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen pozbawił tym samym konsumentów możliwości porównywania cen jednostkowych towarów oraz uniemożliwił konsumentowi dokonanie przez niego właściwego wyboru tychże towarów, przez co naruszył jego interesy ekonomiczne oraz prawo do jednoznacznej informacji o cenie jednostkowej. Argument strony, że średnio 243 klientów wchodziło na stronę na stronę miesięcznie, co w porównaniu z innymi sklepami internetowymi stanowi niewielką ilość odwiedzin, a co ma wpływ n a stopień naruszenia Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 przepisów i skalę naruszenia nie znajduje uzasadnienia. Organ drugiej instancji wskazuje, że przy ocenie stopienia naruszenia obowiązków nie jest uwzględniana ilość odwiedzin na stronie sklepu, ale w jakim stopniu został naruszony art. 4 ust. 1 ustawy o cenach, który nakłada obowiązek uwidocznienia cen i cen jednostkowych w miejscu ogólnodostępnym i widocznym dla konsumenta, natomiast w niniejszej sprawie, przy 23 z 40 ocenianych produktów nie uwidoczniono ceny jednostkowej. Ponownie na leży podkreślić, że konieczność informowania o cenie jednostkowej to przede wszystkim zabezpieczenie, ochrona interesów konsumentów, którzy mogą nie tylko porównywać ceny takich samych bądź podobnych produktów w obrębie tej samej bądź różnych placówek w sp osób nieskrępowany, ale również mogą przekonać się czy podana cena jednostkowa określonego rodzaju produktu jest dla nich odpowiednia. Cena jednostkowa ułatwia konsumentom porównanie cen produktów podobnych pod względem przeznaczenia, ale o odmiennych cech ach np. co do marki, producenta, ilości, wzornictwa, itp. Powyższe nie pozwala uznać, że przedsiębiorca wywiązał się należycie z ustawowych obowiązków. Prezes UOKiK stwierdza również, że charakter i waga naruszenia ustawowych obowiązków były istotne . Należy w tym miejscu również wskazać, że nieuwidocznienie stosownych informacji o cenach jednostkowych, nawet przy niewielkiej ilości towarów, stanowi istotne naruszenie w świetle praw a do informacji każdego konsumenta. Oceniając przesłankę dotyczącą czasu trwania naruszenia, Wielkopolski WIIH wskazał, że wszczęcie kontroli zostało poprzedzone przesłaniem zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli, zawierającym przedmiotowy zakres kontroli , j ednak mimo tego kontrolowany zaprzestał naruszania prawa dopiero w wyniku przeprowadzonej kontroli. Wymierzając karę ww. przedsiębiorcy organ wziął również pod uwagę kryterium jakim jest dotychczasowa działalność podmiotu, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez k onsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 ww. ustawy, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków. Odnosząc się do powyższego, pod obnie jak organ pierwszej instancji należy wskazać, że w stosunku do kontrolowanego przedsiębiorcy nie stwierdzono wcześniej naruszenia obowiązków w zakresie przestrzegania przepisów ustawy, jak również wskazać na fakt, że strona podjęła działania naprawcz e, co stanowi okoliczność łagodzącą w przedmiotowej sprawie. Odnosząc się do uzyskania ewentualnych korzyści majątkowych bądź poniesionej straty w związku z naruszeniem ustawowych obowiązków. Prezes UOKiK wskazuje, że przepisy ustawy o informowaniu o cena ch zostały ustalone po to aby chronić interesy konsumentów i określają obowiązek informacyjny. Obowiązek ten ma charakter przedumowny, czyli uwidocznione ceny maja pomóc konsumentom podjęcie decyzji o zakupie wybranego produktu. Prezes UOKiK na etapie rozp atrywania sprawy, w toku prowadzonego postępowania odwoławczego w oparciu o deklarację strony w odwołaniu stwierdził, że przedsiębiorca nie poniósł korzyści majątkowych bądź straty w związku z naruszeniem ustawowych obowiązków. Odnosząc się natomiast do tr zeciej przesłanki – wielkość obrotów i przychodu – Prezes UOKiK zauważa, że na dzień wydania zaskarżonej decyzji, strona nie dostarczyła informacji w zakresie obrotów i przychodu. Jednocześnie składając odwołanie dołączyła dokument Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 PU - 5M Deklarację na zal iczkę miesięczną na podatek dochodowy za grudzień 2024 r. oraz podsumowanie KPiR za rok 2024 r. (wykazując stratę). W związku z tym, że od 2007 r. zniesiony został obowiązek składania deklaracji na zaliczkę miesięczną, natomiast obecnie przedsiębiorcy pełn y obraz swojego roku wykazują w zeznaniu rocznym, organ drugiej instancji wezwał do przekazania PIT - 36 za zakończony rok obrotowy 2024. Pismem z 17 listopada 2025 r. przedsiębiorca przekazał powyższe dokumenty. Prezes UOKiK dokonując oceny zebranego w spra wie całokształtu materiału dowodowego, w ramach ponownego rozpoznania sprawy, uwzględnił przesłane przez stronę dokumenty, jak również oświadczenie przedsiębiorcy z 17 lutego 2025 r o zakwalifikowaniu kontrolowanego przedsiębiorcy do kategorii mikroprzedsi ębiorców, w rozumieniu art. 7 ust. 1 pkt 1 Prawa przedsiębiorców. Ustalenia organu drugiej instancji wskazują, że organ pierwszej instancji faktycznie nie posiadał informacji o obrotach i przychodach za 2024 r., lecz z pewnością nie oparł się na nieprawdzi wych informacjach, właściwie dobierając kryterium do oceny przesłanki wielkość obrotów i przychodu odnosząc się do wysokości rocznego obrotu określonej dla kategorii mikroprzedsiębiorcy. Należy również odnieść się do informacji strony, dot. powodów nieodeb rania zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego, Prezes UOKiK wskazuje, że strona nie przedstawiła żadnych dowodów na potwierdzenie faktu przebywania poza miejscem zamieszkania przez okres dwóch tygodni, w czasie kiedy przesyłka oczekiwała n a odebranie w placówce pocztowej, co jest w interesie strony. Strona w odwołaniu wskazywała ponadto, że tak wysoka kara pogłębi i tak trudną sytuację finansową przedsiębiorcy, wskazując na wysokość poniesionej straty (wskazywały na to dokumenty dołączone d o odwołania), a jednocześnie będzie skutkować wyeliminowaniem z rynku firmy prowadzonej przez stronę. Prezes UOKiK w tym miejscu jednak podkreśla, że to „wielkość obrotów i przychodu” jest brana pod uwagę przy wymierzaniu kary, a nie odnotowane straty czy koszty ponoszone w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Niemniej jednak wskazać trzeba, że koszty z tytułu prowadzonej działalności ponoszą wszyscy przedsiębiorcy, bez wyjątku. Zobowiązania te dotyczą także strony przedmiotowego postępowania, kt órej udowodniono naruszenie prawa. I gdyby nawet przychylić się do argumentacji strony wskazującej na trudną kondycję finansową, to każda niedochodowa czy przynosząca stratę działalność mogłaby być prowadzona de facto niezgodnie z literą prawa, a tym samym mogłaby stanowić podstawę, asumpt do złagodzenia kary lub odstąpienia od jej wymierzenia. W związku z powyższym, Prezes UOKiK, przeanalizował dokumentacją finansową przedsiębiorcy za rok 2024 przedłożoną przez stronę na etapie postępowania odwoławczego, i wziął pod uwagę całkowity przychód strony, wykazany w udostępnionym dokumencie PIT – 36, tj. zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) za rok podatkowy 2024. W wyniku powyższego stwierdza, że nałożona na stronę kara pozostaje proporc jonalna do wielkości przychodu przedsiębiorcy właściwie spełniając swoje cele. Dotkliwość nałożonej kary pozostaje na takim poziomie, który w zestawieniu z wielkością przychodu przedsiębiorcy, nie spowoduje wyeliminowania kontrolowanego z rynku i pozwoli n a dalsze prowadzenie działalności w sposób zgodny z przepisami ustawy i z poszanowaniem praw konsumentów oraz zasad konkurencji. Organ miał na uwadze, by kara była proporcjonalna do celu, jaki ma zostać osiągnięty poprzez jej nałożenie, jak również, by Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 uci ążliwość sankcji administracyjnej pozostawała na poziomie akceptowalnym dla przedsiębiorcy. Natomiast w zakresie czwartej przesłanki, tj. sankcji nałożonych na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w spraw ach transgranicznych, organ stwierdził, że przesłanka ta nie znajduje zastosowania, ponieważ kontrola prowadzona przez Inspekcję Handlową nie miała charakteru transgranicznego. Ponadto Prezes UOKiK analizując przypadek strony wziął również pod uwagę, norm ę prawną zawartą w art. 189f Kpa, tj. instytucję odstąpienia od wymierzenia kary. Jednakowoż po przeanalizowaniu niniejszej sprawy Prezes UOKiK, podobnie jak organ pierwszej instancji, nie znajduje podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary w trybie art. 1 89f § 1 pkt 1 Kpa. Prezes UOKiK stwierdza, że w przedmiotowej sprawie nie zaistniał przypadek znikomej wagi naruszenia prawa. Stanowisko Prezesa UOKiK jest w tym względzie zbieżne ze stanowiskiem Wielkopolskiego WIIH. O znikomości naruszenia można mówić w sytuacji, gdy naruszenie wywołało jednostkowe i nieznaczne negatywne skutki w obszarze dóbr chronionych (A. Cebera, J.G. Firlus, Komentarz do art. 189f Kodeksu postępowania administracyjnego, [w:] red. H. Knysia - Sudyka, Kodeks postępowania administracyjneg o. Komentarz., Warszawa 2019). Natomiast, jak wskazuje Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 29 kwietnia 2021 r. (sygnatura: III OSK 6997/21): „(…) W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, ocena wagi naruszenia prawa wymaga ustalenia, czy konkretne na ruszenie prawa wywołało (lub mogło wywołać) skutki faktyczne lub prawne w obszarze konkretnych dóbr prawnie chronionych, tj. dóbr chronionych przez naruszoną normę sankcjonowaną. Jeżeli zatem konkretne naruszenie prawa wywołało (lub mogło wywołać) poważne negatywne skutki w obszarze dóbr prawnie chronionych, to przyjąć należy, że waga naruszenia prawa jest znaczna. Istotne jest przy tym, że im wyższa wartość naruszonego lub zagrożonego dobra, tym większe prawdopodobieństwo zakwalifikowania naruszenia prawa jako znacznego. Jeżeli natomiast naruszenie prawa wywołało jednostkowe i nieznacznie negatywne skutki w obszarze dóbr prawnie chronionych lub skutków tych w ogóle nie wywołało i wywołać nie mogło, to przyjąć należy, że waga naruszenia prawa jest znikoma (p or. A. Cebera, J. G. Firlus (w:) Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. II, red. H. Knysiak - Sudyka, Warszawa 2019, art. 189f).” Ponadto przepis art. 189f § 1 pkt 1 Kpa statuuje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ m ógł odstąpić od nałożenia na przedsiębiorcę kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od na łożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez przedsiębiorcę. Okoliczność naruszenia prawa jest w przedmiotowej sprawie bezsporna. Prezes UOKiK uważa, że brak cen jednostkowych pozbawił konsumentów prawa do uzyskania należytej i pełnej informacji o cenach oferowanych produktów, które im niewątpliwie przysługiwały. Powyższe godzi w sposób oczywisty w prawo konsumenta do informacji, uniemożliwiając mu porównywanie cen towarów znajdujących się w obrocie handlowym. Należy mieć na względzie r ównież, że organ drugiej instancji oceniając aspekt związany ze znikomością naruszenia bierze pod uwagę nie tylko skalę naruszenia, w tym ilość, rodzaj stwierdzonych Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 nieprawidłowości, lecz również skutki naruszenia w odniesieniu do potencjalnych uczestnikó w rynku, jakimi są konsumenci. W niniejszym przypadku konsumenci, klienci sklepu zostali pozbawieni informacji odpowiednio o cenach jednostkowych w odniesieniu do ponad 57% skontrolowanych towarów. Naruszono w tym przypadku prawo konsumenta do dostępu prz ysługujących mu informacji, które powinny byli otrzymać. Wyartykułować należy przy tym, iż cena należy do istotnych elementów wpływających bezpośrednio na podjęcie decyzji związanych z zakupem towaru czy usługi, natomiast cena jednostkowa jest podstawowym kryterium obiektywnej informacji o wartości towaru wyrażonej w jednostkach pieniężnych, szczególnie w kontekście porównania jej z takimi wartościami innych towarów – podobnych pod względem przeznaczenia, ale o odmiennych cechach np. co do marki, producent a, ilości, itp. Konieczność informowania o cenie jednostkowej to przede wszystkim zabezpieczenie, ochrona interesów konsumentów, którzy mogą nie tylko porównywać ceny takich samych bądź podobnych produktów w obrębie tej samej bądź różnych placówek w sposób nieskrępowany, ale również mogą przekonać się czy podana cena jednostkowa określonego rodzaju produktu jest dla nich odpowiednia. W realiach rozpatrywanej sprawy, nie sposób uznać, by waga naruszenia prawa była znikoma. Wobec powyższego, uznać należy, że część pierwsza przesłanki pierwszej nie została spełniona. Prezes UOKiK stwierdza dalej, że podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązujących przepisów prawa i jego przestrzegania. To na przedsiębiorcy, który prowadzi sprzedaż towaró w w danej placówce, spoczywa m. in. obowiązek dopilnowania, by przed udostępnieniem do sprzedaży produktu, konsument za każdym razem otrzymywał jednoznaczną, rzetelną oraz wyczerpującą informację nie tylko o cenie, lecz również cenie jednostkowej. Podkreśl ić należy, iż okoliczność ta zależy od przedsiębiorcy. Nadrzędnym celem ustawy o informowaniu o cenach jest bowiem ochrona interesów konsumentów oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorstwami. Rzetelna, niebudząca zastrzeżeń informacja o cenie czy t eż cenie jednostkowej nabywanego towaru jest bardzo istotna i służy właściwemu poinformowaniu o niej nabywcy, a także stwarza identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalności gospodarczą. Za spełnioną natomiast można uznać przesłankę dotyczącą za przestania naruszenia, gdyż strona uzupełniła brakujące ceny jednostkowe, jeszcze w toku kontroli, co zostało zawarte w protokole kontroli. Wskazać należy również, że d ziałania naprawcze poczynione przez stronę polegające na podaniu właściwie wyliczonych c en jednostkowych były działaniami następczymi, podjętymi przez stronę w wyniku kontroli organu. Jednakowoż wskazać trzeba, że przesłanki (znikoma waga naruszenia oraz zaprzestanie naruszenia) muszą być spełnione łącznie, aby organ mógł odstąpić od wymierze nia kary. Natomiast w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do zastosowania tego przepisu i odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa, albowiem nie spełniono warunku kumulatywności ww. przesłanek. Należy zauważyć, że prezentowa ne powyżej stanowisko znajduje potwierdzenie chociażby w wyroku Wojewódzkiego Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 2 grudnia 2021 r., sygn. III SA/Gd 160/21, w którym Sąd stwierdził: „by można było odstąpić w trybie art. 189f k.p.a. od nałożenia a dministracyjnej kary pieniężnej i poprzestać Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 na pouczeniu, waga naruszenia musi być znikoma, a strona musiałaby zaprzestać naruszenia prawa, zaś obie te przesłanki muszą zostać spełnione łącznie”. Ponadto, w niniejszej sprawie nie znajdzie zastosowania ta kże przesłanka zawarta w pkt 2 art. 189f § 1 Kpa, ponieważ w toku postępowania organ nie stwierdził, aby za to samo zachowanie na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wyk roczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe. Prezes UOKiK zwraca uwagę, że naruszenie przepisów ustawy o cenach stanowi naruszenie o charakterze deliktu administracyjnego, które zagrożone jest karą pieniężną określo ną w art. 6 tej ustawy, zaś do nałożenia tej kary uprawniony jest wyłącznie wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Uwzględniając właściwość terytorialną, w stosunku do strony postępowania w takim zakresie mogły być prowadzone wyłącznie przez Wielkopolsk iego WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Wielkopolskiego WIIH nałożyć kary pieniężnej na stronę za to samo naruszenie, w związku z czym należy przyjąć, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 Kpa nie mają zastosowania w omawianym przypadku. W niniejszym przypadku brak jest również podstaw do zastosowania art. 189f § 2 i 3 Kpa, tzn. fakultatywnego odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej i poprzestania jedynie na pouczeniu strony. Literalna wykładnia ww. przepisu jednoznacznie wskazuje, iż w arunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 Kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać , że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszanie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyelimi nowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało”). Charakter naruszeń, jakich dopuściła się Strona, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z dnia 25.07.2019 r. Sygn. a kt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej. Jak słusznie podkreślił organ usu nięcie naruszenia prawa nie jest tożsame z zaprzestaniem naruszania. Aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia.”). W przedmiotowej sprawie Prezes UOKiK nie widzi możliwości zastosowa nia art. 189f § 2 i 3 Kpa, czyli usunięcia skutków naruszenia prawa, ponieważ ceny i ceny jednostkowe towarów muszą być uwidocznione przed dokonaniem zakupu, tak by na tej podstawie konsument mógł podjąć w pełni racjonalną decyzję, dostosowaną do własnych potrzeb, uwarunkowań i możliwości ekonomicznych. Uwidocznienie cen jednostkowych towarów ma bowiem charakter obowiązku przedumownego. Przedsiębiorca wprawdzie zaprzestał naruszenia, jednakże nie usunął tym samym skutków naruszenia prawa, albowiem stwierdzo ne w dniu kontroli nieprawidłowości pozbawiły pewną grupę konsumentów prawa do informacji o cenach jednostkowych, Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 uniemożliwiając im dokonywanie, w sposób swobodny, porównań cenowych pomiędzy poszczególnymi produktami czy placówkami handlowymi. Prezes UOK iK wskazuje, że zaskarżoną decyzję wydano w związku z ustaleniami kontroli, których strona nie kwestionowała, a które w sposób jednoznaczny wskazują na niewykonanie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o cenach w zakresie uwidaczniania cen jednost kowych. Stwierdzone nieprawidłowości dotyczyły łącznie 23 z 40 ocenianych partii produktów, tj. ok 57 % produktów objętych sprawdzeniem, które wytypowano do kontroli. Jednocześnie należy wskazać, że naruszenie powyższych obowiązków nosiło znamiona czynu ok reślonego i sankcjonowanego przez art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, w świetle którego, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków określonych w art. 4 ww. ustawy, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego karę pieniężną określoną w tym prze pisie, tj. w wysokości do 20 000 zł. Przepisy te w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni nakazują właściwemu organowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązków przewidzianych ustawowo, choćby narus zenie prawa miało charakter jednostkowy i stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały skorygowane. Dowiedzenie zatem, że określony podmiot nie wykonał powyższych obowiązków powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administra cyjną, a wskazane przepisy mają charakter obowiązkowy (por. wyrok WSA w Warszawie z 29 sierpnia 2019 r. o sygn. akt VI SA/Wa 805/19). W konkluzji Prezes UOKiK stwierdza, że w przedstawionym stanie faktycznym, wymierzenie stronie kary pieniężnej, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, jak również ustalenie jej wysokości, było prawidłowe i zgodne z prawem. Wobec powyższego, zawarty w odwołaniu wniosek strony postępowania o odstąpienie od wymierzenia kary pieniężnej nie zasługuje na uwzględnienie. Dla tego też, postępowanie organu pierwszej instancji w tym zakresie należy uznać za prawidłowe, a zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Zgodnie z a rt. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Poznaniu. w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 13 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10. 000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jedna k niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł . 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowo - administracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ). Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535), art. 8 ust. 1 z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. poz. 2023 r. poz. 168) Z up . Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/ Otrzymują: 1. xxxxxxx 2. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej