DIH-III-147/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 7 listopada 2025 r. DIH - 3.707.115.2025.MU DECYZJA DIH.3. 147 . 2025 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572 ze zm. ) w zw. Z art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 202 5 r. poz. 229 ze. zm. ) po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 30 czerwca 2025 r. (sygn. ZNR .8361. 1 .2025. BW ), na mocy której na przedsiębiorcę ″ OPTIFARM ″ spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Zielonej Górze , nałożono karę pieniężną w wysokości 6 0 00 zł (słownie: sześć tysięcy złotych), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), za naruszenie obowiązkó w wynikających z art. 4 ust. 1 ww. ustawy w zw. z § 3 ust. 1 i 2 oraz § 4 ust.1 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 202 2 r. w sprawie uwid ocznienia w miejscu sprzedaż detalicznej informacji o cenie i cenie jednostkowej w odniesieniu do 94 partii towa rów oraz brak informacji o cenie w odniesieniu do 6 partii towarów, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów uchyla zaskarżoną decyzję i umarza postępowanie organu pierwszej instancji. UZASADNIENIE W dniach 14 stycznia 2025 r. i 13 lutego 2025 r. inspektorzy reprezentujący Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej dalej: „ Lubuski WIIH” albo „organ pierwszej instancji”, na podstawie upoważnienia z 14 stycznia 2025 r. i 13 lutego 2025 r. przeprowadzi li czynności kontrolne w placówce handlowej u przedsiębiorcy [ xxxxxxxxxxxxx ] , dalej: „ stron a” , „spółka” lub „przedsiębiorca”. Na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 202 5 r., poz. 1480 ze zm.) dalej : „ p raw o P rzedsiębiorców” . Kontrola poprzedzona została zawiadomieniem o zamiarze wszczęcia kontroli z 12 grudnia 202 4 r. sygn. : ZNR .8361. 1 .2025 , w którym wskazano zakres przedmiotowy kontroli, obejmujący przestrzegani e przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 168) , dalej : „ustawa o informowaniu o cenach” . W związku z nieodebraniem zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli z 12 grudni a 2024 r. nastąpił Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 skutek jego doręczenia w dniu 31 grudnia 2024 r. (przesyłka dwukrotnie awizowana w dniu 17 grudnia 2024 r. , 27 grudnia 2024 r.) zgodnie z art. 44 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572 ze zm. ) dalej: „kpa” , doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Mając na uwadze powyższe organ pierwszej instancji dopełnił obowiązku sk utecznego doręczenia zawi adomienia o zamiarze kontroli. W dniu 14 stycznia 2025 r. Lubuski WIIH rozpoczął czynności kontrolne u przedsiębiorcy. Z uwagi na brak pisemnego wskazania osoby upoważnionej do reprezentowania spółki w toku kontroli, kontrolę przeprowadzono po okazaniu legitymacji służbowych w obecności pracownika przedsiębiorcy , zgodnie z art. 50 ust. 5 ustawy p rawo P rzedsiębiorców , któremu p rzed przystąpieniem do czynności kontrolnych, doręczono pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy oraz klauz uli informacyjnej z RODO . Ustalenia udokumentowano protokołem kontroli . W toku kontroli sprawdzono przestrzeganie przepisów ustawy o informowaniu o cenach oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz.U. z 2022 r. poz.2776) dalej: „rozporządzenie”. Inspektorzy reprezentujący Lubuski WIIH sprawdzeniem objęli 110 partii towarów stwierdzając nieprawidłowości przy 100 partiach, tj. przy 94 partiach brakowało cen i cen jednostkowych , a przy 6 partiach nie było cen . Powyższe w opinii i nspektor ów reprezentujący ch Lubuskiego WIIH naruszało art. 4 ust. 1 ustawy o cenach w zw. z § 3 ust. 1 i 2 § 4 ust. 1 rozporządzenia. Powyższe ustalenia udokumentowano w protokole kontroli z 13 lutego 202 5 r. (sygn. ZNR .8361. 1 .202 5 ) wraz załącznikiem , który wraz z upoważnieniem do kontroli został wysłany do siedziby przedsiębiorcy. Pismem z 15 stycznia 2025 r. strona wniosła sprzeciw od czynności kontrolnych w którym wniosła o zaprzestanie wykonywania czynności kontrolnych powołując się na art. 48 i 50 ustawy Prawo Przedsiębiorców , z uwagi na rozpoczęcie u niej od 9 stycznia 2025 r. kontroli przez inny organ administracji. Na dowód powyższego załączyła upoważnienie do kontroli wystawione przez inny organ z dnia 7 stycznia 2025 r . Ponadto strona podniosła, że nie otrzymał a zawiadomienia o kontroli . W odpowiedzi na sprzeciw przedsiębiorcy Lubuski WIIH p ostanowieniem z 17 stycznia 2025 r. postanowił kontynuować czynności kontrolne rozpoczęte w dniu 14 styczni a 2025 r. w oparciu o art. 59 ust. 7 pkt 2 ustawy Prawo przedsiębiorców. W tym samym piśmie organ pierwszej instancji wskazał m.in. na zastosowanie w niniejszej sprawie art. 54 ust. 2 ustawy prawo Przeds iębiorców . Strona nie złożyła zażalenia na postanowienie o kontynuowaniu czynności kontrolnych. W dniu 11 kwietnia 2025 r. organ pierwszej instancji zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w celu wydania na podstawie art. 32 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 202 5 r. poz. 229 ze zm. ) dalej: „ ustawy IH ” zarządzenia pokontrolnego w drodze decyzji, w sprawie usunięcia nieprawidłowości cenowych w miejscu sprzedaży detalicznej w odn iesieniu do 100 partii towarów. W dniu 15 maja 2025 r. Lubuski WIIH na podstawie ar t . 32 i art. 5 ust. 2 ustawy o IH wydał decyzje o zarządzeniu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości przez przedsiębiorcę poprzez uwidocznienie w miejscu sprzedaży detal icznej cen i cen jednostkowych przy 94 partiach towarów oraz uwidocznieniem cen przy 6 partiach towarów. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 W oparciu o zebrany materiał dowodowy, pismem z 15 maja 202 5 r. Lubuski WIIH zawiadomił przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego z tytułu niewypełnienia obowiązku wskazanego w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach. W tym samym piśmie organ pierwszej instancji pouczył stronę, że zgodnie z art. 10 k pa, o przysługującym prawie do czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym, w szczególności wypowiedzenia się, co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów oraz prawie do wglądu w akta sprawy w terminie 7 dni od daty doręczenia ww. pisma. Dodatkowo we zwał przedsiębiorcę do przedstawienia oświadczenia dotyczącego wysokości osiąganych obrotów i przychodu w ostatnim roku rozliczeniowym. Strona nie przekazała ww. informacji do organu pierwszej instancji. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, L ubuski WIIH w drodze decyzji z 30 czerwca 2025 r. (sygn. ZNR .8361. 1 .202 5. BW ), nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 6 0 00 zł (słownie: sześć tysi ęcy złotych ), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, z tytułu niewykonania obowiąz ku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ww. ustawy w zw. z § 3 ust. 1 i 2 oraz § 4 ust. 1 rozporząd z enia . Decyzję strona odebrała 9 lipca 2025 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów , dalej: „Prezes UOKiK” albo „organ drugiej instancji” otrzymał, za pośrednictwem Lubuskiego WII H, odwołanie z 23 lipca 2025 r. (doręczone osobiście do organu pierwszej instancji) od ww. decyzji . Według strony Lubuski WIIH nieprawidłowo zinterpretował przepisy ustawy p rawo Przedsiębiorców . Strona zarzuciła naruszenie art. 54 ust.1 ww. ustawy w zw. z art. 6 i 7 kpa, poprzez prowadzenie kontroli, mimo , że u strony była prowadzona kontrola przez inny organ, o czym został poinformowany Lubuski WIIH. Ponadto strona podniosła o naruszeniu przez organ art. 48 ust. 2 p rawa Przedsiębiorców oraz art. 44 § 2 - 4 kpa poprzez uznanie, że doręczenie zawiadomienia o zamiarze kontroli zostało skutecznie doręczone . W tym samym piśmie strona zarzuciła organowi pierwszej instancji naruszenie a rt. 189f kpa poprzez jego niezastosowanie pomimo, że zostały zrealizowane przesłanki do odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej oraz naruszenie art. 6 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach poprzez nałożenie na stronę kary w wysokości nieadekwatnej do wagi stwierdzonych nieprawidłowości oraz skali działalności ukaranego podmiotu. W oparciu o powyższe strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania pierwszej instancji w całości. Pismem z 2 sierpnia 2025 r. Prezes UOKiK zawiadomił ww. przedsiębiorcę o toczącym się postępowaniu administracyjnym w związku z wniesionym odwołaniem oraz poinformował, że przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje, na mocy art. 10 § 1 k pa, prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Pismem z 26 września 2025 r. Prezes UOKiK zwrócił się do strony o przek azanie kopi wpisu do książki kontroli dokonanego przez inny organ prowadzący u niej czynności kontrolne. Strona przekazała ww. dowód w sprawie. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonu je oceny, czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy IH , Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 kpa w związku z art. 1 ust. 3 ww. ustawy, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 4 6 ust. 3 ustawy prawo p rzedsiębiorców dowody przeprowadzone w toku kontroli przez organ ko ntroli z naruszeniem przepisów ustawy lub z naruszeniem innych przepisów prawa w zakresie kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy, jeżeli miały istotny wpływ na wyniki kontroli, nie mogą stanowić dowodu w postępowaniu administracyjnym, podatkowym , karnym lub karnym skarbowym dotyczącym przedsiębiorcy. Stosownie do art. 54 ustawy prawo p rzedsiębiorców nie można równocześnie podejmować i prowadzić więcej niż jednej kontroli działalności przedsiębiorcy, z wyłączeniem przypadków , gdy: 1) ratyfikowane umowy międzynarodowe albo bezpośrednio stosowane przepisy prawa Unii Europejskiej stanowią inaczej; 2) przeprowadzenie kontroli jest niezbędne dla przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa lub wykroczenia, przeciwdziałania popełnieniu przestęp stwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego lub zabezpieczenia dowodów jego popełnienia; 3) przedsiębiorca wyraził zgodę na równoczesne podjęcie i prowadzenie więcej niż jednej kontroli; 4) przeprowadzenie kontroli jest uzasadnione bezpośrednim zagrożeniem życia, zdrowia lub środowiska; 5) kontrola jest prowadzona w toku postępowania prowadzonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów; 6) kontrola jest prowadzona na podstawie art. 23b lub art. 23r ust. 1 u stawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne; 7) kontrola dotyczy zasadności dokonania zwrotu podatku od towarów i usług przed dokonaniem tego zwrotu; 8) przeprowadzenie kontroli jest realizacją obowiązków wynikających z przepisów prawa Unii Europ ejskiej o ochronie konkurencji lub przepisów prawa Unii Europejskiej w zakresie ochrony interesów finansowych Unii Europejskiej; 9) kontrola dotyczy zasadności dokonania zwrotu podatku od towarów i usług na podstawie przepisów o zwrocie osobom fizycznym ni ektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym; 10) kontrola dotyczy zasadności dokonania zwrotu podatku od towarów i usług na podstawie przepisów o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków poniesionych w związku z budową pierwszego własnego mieszkania; 11) prowadzona kontrola jest kontrolą amerykańskich rachunków raportowanych uregulowaną w ustawie z dnia 9 października 2015 r. o wykonywaniu Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki w sprawie poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych oraz wdrożenia ustawodawstwa FATCA (Dz.U. z 2024 r. poz. 1185); Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 12) kontrola jest przeprowadzana na podstawie przepisów ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o ochronie roślin przed agrofagami; 13) kontrola je st przeprowadzana wyłącznie w celu sprawdzenia wykonania wezwania, o którym mowa w art. 21a ust. 1, zobowiązania, o którym mowa w art. 21a ust. 2, lub weryfikacji powiadomienia, o którym mowa w art. 21a ust. 5 lub 6; 14) kontrola jest przeprowadzana na pod stawie przepisów ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin (Dz.U. z 2024 r. poz. 630 oraz z 2025 r. poz. 1168) - w przypadku gdy kontrolę tę przeprowadza się bez wcześniejszego uprzedzenia zgodnie z art. 9 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Eur opejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rad y (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/ E WG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) (Dz.Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str. 1, z późn. zm.); 15) kontrola jest przeprowadzana na podstawie przepisów art. 1 ust. 2 pkt 13a ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej; 16) kontrola jest przeprowadzana na podstawie przepisów art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy. 2. Jeżeli przedsiębiorca wykonuje działalność g ospodarczą w więcej niż jednym zakładzie lub innej wyodrębnionej części przedsiębiorstwa, przepis ust. 1 stosuje się do zakładu lub części przedsiębiorstwa. 3. W zakładzie lub części przedsiębiorstwa, w której przeprowadzana jest kontrola, dopuszczalne jes t równoczesne wykonanie czynności kontrolnych niezbędnych do zakończenia innej kontroli u tego przedsiębiorcy. 4. Przepisu ust. 2 nie stosuje się do kontroli działalności gospodarczej mikroprzedsiębiorców oraz małych przedsiębiorców. 5. Jeżeli działalność gospodarcza przedsiębiorcy jest już objęta kontrolą innego organu, organ kontroli odstąpi od podjęcia czynności kontrolnych oraz może ustalić z przedsiębiorcą inny termin przeprowadzenia kontroli. Niniejsze postępowanie administracyjne prowadzone jest w związku z odwołaniem wniesionym przez przedsiębiorcę od decyzji Lubuskiego WIIH z 30 czerwca 2025 r. (sygn. ZNR .8361. 1 .202 5. BW ), na mocy której na ww. przedsiębiorcę nałożono karę pieniężną w wysokośc i 6 0 00 zł (słownie: sześć tysięcy złotych) , na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, z tytułu naruszenia art. 4 ust. 1 ww. ustawy w zw. z § 3 ust.1 i 2 oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia . Według strony przy wydawaniu zaskarżonej decyzji dosz ło do naruszenia art. 54 ust. 1 ustawy p rawo Przedsiębiorców w zw. z art. 6 i 7 kpa poprzez prowadzenie kontroli mimo, że w tym samym czasie była prowadzona kontrola przez inny organ. Jednocześnie strona zarzuciła naruszenie art. 48 ust. 2 ustawy p rawo P rzedsiębiorców poprzez wszczęcie i prowadzenie kontroli mimo nieskutecznego jej zawiadomienia o kontroli przez zastosowanie art. 44 § 2 - 4 kpa . Dodatkowo st rona zarzuciła Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 naruszenie art. 189 f kpa i art. 6 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach. Odwołując się od decyzji strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania pierwszej instancji w całości . O gólne zasady prowadzenia postępowania administracyjnego w szczególności zasad a praworządności i prawd y obiektywnej (art. 6 i 7 kpa ) zobowiązuj ą organ władzy publicznej do działania na podstawie i w granicach obowiązującego prawa oraz stania na straży praworządnośc i co tym samym o znacza to, że wszelkie czynności organów administracji publicznej muszą się mieścić w grani cach prawa . W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest zasadne . Jak wskazuje Naczelny Sąd Administracyjny w Wyroku z dnia 12 listopada 1992 r. (sygn. V SA 721/92) jedną z podstawowych zasad, na jakich opiera się polski s ystem prawny, jest zasada dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (art. 15 kpa) . Zasada ta oznacza, że jeśli zażąda tego w stosownym terminie strona lub inny podmiot prawny, sprawa powinna być rozpoznana i rozstrzygnięta przez dwa organy administr acji różnych stopni. Dwuinstancyjność postępowania administracyjnego chroni interesy samej administracji, umożliwiając naprawienie błędów popełnianych przez organy niższych stopni oraz ułatwiając zachowanie jednolitości działania aparatu administracyjnego. Przede wszystkim jednak dwuinstancyjność postępowania stwarza gwarancje realizacji praw i interesów stron i innych uczestników postępowania. Tym samym o znacza to konieczność ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, a nie ograniczenie się jedynie do weryfikacji decyzji organu pierwszej instancji. Prezes UOKiK wskazuje, że zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców zasadą jest, iż organy kontroli zawiadamiają przedsiębiorcę o zamiarze wszczęcia kontroli. Przedsiębiorca w odwołaniu podnosi zarzut , że w sprawie doszło do naruszenie art. 48 ust. 2 ustawy prawo Przedsiębiorców w zw. z art. 44 § 2 - 4 kpa . Z analizy akt sprawy wynika, ż e strona została prawidłowo zawiadomiona o zamiarze wszczęcia kontroli , zaś n ieodebranie zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli z 12 grudnia 2024 r. spowodowało skutek jego doręczenia w dniu 31 grudnia 2024 r. (przesyłka dwukrotnie awizowana w dniu 1 7 grudnia 2024 r., 27 grudnia 2024 r. przez wyznaczonego operatora ). Zgodnie z art. 44 § 4 kpa, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w §1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Mając na uwadze powyższe organ p ierwszej instancji dopełnił obowiązku skutecznego doręczenia zawiadomienia o zamiarze kontroli na adres doręczeń wskazany w rejestrze przedsiębiorców KRS. Uwzględniając ww. opisaną zasadę dwuinstancyjności prowadzenia postępowania administracyjnego Prezes UOKiK przeanalizował ponownie zebrany w sprawie materiał dowodowy oraz dodatkowo zwrócił się do strony o przekazanie kopi książki kontroli, jako dowodu w sprawie potwierdzającego dokonanie w niej wpisu o rozpoczęciu kontroli przez inny organ. Z p rzekaz an ego dowod u wynika , że w dniu 9 stycznia 2025 r. rozpoczęła się u przedsiębiorcy kontrola prowadzona przez inny organ administracji publicznej. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego skarżoną decyzję należało uchylić, a postępowanie organu pierwsze j instancji umorzyć z uwagi na naruszenie przez organ I instancji art. 54 ust. 2 ustawy prawo Przedsiębiorców tj. na etapie post ę powania kontrolnego prowadzonego przez Lubuski WIIH , po złożeniu przez przedsiębiorcę sprzeciwu nie zostały poczynione ustalen i a czy kontrolowany przedsiębiorca wykonuje działalność gospodarczą w więcej niż jednym zakładzie lub innej wyodrębnionej części przedsiębiorstwa , co dopuszcza zastosowanie art. 54 ust. 2 ww. ustawy , czyli możliwe jest Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 prowadzenie równoczesnych czynności kontrolnych z tym, że kontrole te są prowadzone osobno w każdym z tych zakładów lub części przedsiębiorstwa . Lubuski WIIH już na etapie postępowania kontrolnego uzyskał informację , że u kontrolowanego przedsiębiorcy trwa kontrola prowadzona przez inny org an, zatem przed wydaniem postanowienia o kontynuowaniu czynności kontrolnych , organ pierwszej instancji posiadał już informację o prowadzonej kontroli u strony, zatem miał obowiązek dokonać wszechstronnych ustaleń c zy możliwe jest prowadzenie przez niego równocześnie drugiej kontroli u tego samego przedsiębiorcy , a tym samym powinien zgromadzić dowody potwierdz a j ą ce , że przedsiębiorca wykonuje działalność gospodarczą w więcej niż jednym zakładzie lub innej wyodrębnionej części przedsiębiorstwa , które pozwalałby na zastosowanie wyj ątku określonego w art. 54 ust. 2 ustawy prawo p rzeds iębiorców. Biorąc pod uwagę powyższe Lubuski WIIH zaniechał wykonania ciążących na nim obowiązków i zebrał dowodów na potwierdzających prowadzenie przez kontrolowan ego działalność gospodarczej w więcej niż jednym zakładzie lub innej wyodrębnionej części przedsiębiorstwa , co wynika wprost z uzasadnieni a postanowieni a o kontynuowaniu czynności kontrolnych, co w konsekwencji skutkowało brakiem podstaw do zastawania przepis u art. 54 ust. 2 ustawy prawo p rzedsiębiorców. Ze zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie wynika, że w dniu 9 stycznia 2025 r inny organ administracji publicznej rozpoczął kontrolę u przedsiębiorcy . W dniu 14 stycznia 2025 r. Lubuski WIIH roz począł czynności kontrol n e u strony. Przedsiębiorca wniósł sprzeciw od czynności kontrolnych, wskazując m.in. na kontrolę prowadzon ą przez inny organ. Na potwierdzenie rozpoczęcia czynności kontrolnych przez inny organ strona przekazał a upoważnienie do przeprowadzenia kontroli z 7 stycznia 2025 r . W odpowiedzi na sprzeciw strony p ostanowieniem z 17 stycznia 2025 r. Lubuski WIIH na podstawie art. 59 ust. 7 pkt 2 ustawy prawo p rzedsiębiorców , postanowił kontynuować czynności kontrol n e roz poczęte w dniu 14 stycznia 2025 r. W tym postanowieniu Lubuski WIIH przywołał m.in. art. 54 ust. 2 ww. ustawy z którego wynika, że jeżeli przedsiębiorca wykonuje działalność gospodarczą w więcej niż jednym zakładzie lub innej wyodrębnionej części przedsiębiorstwa, przepis ust. 1 stosuje się do zakładu lub części przedsiębiorstwa . S trona pomimo prawidłowego pouczenia ww. postanowieniu o możliwości skorzystania na podstawie art. 59 ust. 9 ustawy prawo Przedsiębiorców nie wniosła zażalenia do Prezesa UOKiK. W tym miejscu Prezes UOKiK, po dokonaniu analizy zgromadzon ego w sprawie materiał u dowodowego , stwierdza , że organ pierwszej instancji w sposób niewyczerpujący odniósł się do wniesionego przez przedsiębiorcę sprzeciwu do czynności kontrolnych . W postanowieniu o kontynuowaniu czynności kontrolnych L ubuski WIIH ograniczył się wyłącznie do przywoła nia m.in. art. 54 ust. 2 ustawy prawo p rzedsiębiorców z którego wynika , że jeżeli przedsiębiorca wykonuje działalność gospodarczą w więcej niż jednym zakładzie lub innej wyodrębnionej części przedsiębiorstwa, przepis ust. 1 stosuje się do zakładu lub części przedsiębiorstwa , tym samym organ pierwszej instancji przyj ął , że powyższy przepis ma zastosowanie w niniejszej sprawie . Z akt sprawy wynika, że siedziba przedsiębiorcy znajduje się pod innym adresem niż kontrolowana apteka, natomiast nie j est to jednoznaczne z tym , że strona wykonuje działalność gospodarczą w więcej niż jednym zakładzie lub innej wyodrębnionej części przedsiębiorstw a . W tym miejscu należy podkreślić, że Lubuski WIIH nie wyjaśnił czy przedsiębiorca prowadzi ł sprzedaż w więcej niż jednym miejscu np. innym niż kontrolowana apteka oraz czy jego siedziba jest Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 wyłącznie biurem administracyjnym w któr ym nie jest prowadzona sprzedaż bądź czy siedziba jako biuro jest miejscem w którym prowadzi on inny rodzaj działalności gospodarczej . Lubuski WIIH mając wiedzę, że u kontrolowanego przedsiębiorcy trwa kontrola prowadzona przez inny organ, chcąc skorzystać z wyłączenia określonego w art. 54 ust. 2 ustawy prawa przedsiębiorców zaniechał wyjaśnienia czy kontrolowana apteka jest zakładem lub wyodrębnioną częścią przedsiębiorstwa , a więc nie ustalił w ilu miejscach prowadzona jest działalność go spodarcza przez stronę, a tym samym czy możliwe jest zastosowanie ww. wyłączenia uregulowanego . Biorąc powy ższe pod uwagę organ drugiej instancji stwierdził, że brak było podstaw do zastosowania art. 54 ust. 2 ww. ustawy , Jednocześnie w tym miejscu podkreślenia wymaga, że powyższa regulacja nie odnosi się to do mikroprzedsiębiorców i małych przedsiębiorców , w odniesieniu do nich obowiązuje całkowity zakaz prowadzenia więcej niż jednej kontroli, bez względu na to, czy są wyodrębnione za kłady czy części przedsiębiorstwa . Jednocześnie należy odnotować fakt , że strona nie podejmowała, współpracy z Lubuskim WIIH tj. nie wskazała do jakiej należy grupy przedsiębiorców ani nie przekaz ała oświadczenia o wielkości jej obrotów i przychodów , co u niemożliwiło Lubuskiemu WIIH zastosowanie wyłączenia uregulowanego w art. 54 ust. 4 ustawy prawo p rzedsiębiorców tj. nie prowadzi się więcej niż jednej kontroli u mikroprzedsiębiorców i małych przedsiębiorców, bez względu na to, czy są wyodrębnione zakłady czy części przedsiębiorstwa . Wobec powyższego organ II intonacji stwierdza, że zgodnie z art. 46 ust. 3 ustawy prawo przedsiębiorców ustalenia przeprowadzone w toku tej kontroli przez organ I instancji zostały przeprowadzone z naruszeniem prz episów tej ustawy i nie mogą stanowić dowodu w postępowaniu administracyjnym. Natomiast Prezes UOKiK stwierdza, że brak uwidocznia cen i cen jednostkowych narusza przepisy art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach , które musz ą być uwidocznione w sposób jednozn aczny, niebudzący wątpliwości i umożliwiający porównanie cen. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach przedsiębiorca ma obowiązek w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidocznić cenę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi, w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Ponadto, sposób uwidaczniania cen towarów lub usług regulują przepisy rozporządzenia, będącego rozporządzeniem wykonawczym do ww. ustawy. Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia – cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się przy danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy cena, cena jednostkowa lub informacja o obniżonej cenie, w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widoc znym dla konsumentów. Cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się w szczególności (§ 3 ust. 2): 1) na wywieszce, która może mieć formę wyświetlacza elektronicznego; 2) w cenniku; 3) w katalogu; 4) na obwolucie; 5) w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu. Przepis § 4 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za: 1) litr lub metr sześcienny – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według objętości; 2) kilogram lub tonę – dla towaru przeznaczonego do sprz edaży według masy; Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 3) metr – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według długości; 4) metr kwadratowy – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według powierzchni; 5) sztukę – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży na sztuki. Natomiast, w szczególnych przypadkach uzasadnionych rodzajem, przeznaczeniem lub zwyczajowo oferowaną ilością towarów przy uwidacznianiu cen jednostkowych dopuszcza się stosowanie dziesiętnych wielokrotności i podwielokrotności legalnych jednostek miar innych niż określone w ust. 1 (§ 4 ust. 2 ww. rozporządzenia). Z kolei, w przypadku towaru pakowanego oznaczonego liczbą sztuk dopuszcza się stosowanie przeliczenia na cenę jednostkową za sztukę lub za dziesiętną wielokrotność liczby sztuk (§ 4 ust. 2 ww. rozporządzenia). Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, administracyjnej karze pieniężnej podlega ten, kto nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5. Wysokość administracyjnej kary pieniężnej w tym przypadku, zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cen ach, wynosi do 20 000 zł. Przepis ten w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni, nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naru szenie prawa miało charakter jednostkowy i stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały wyeliminowane. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których m owa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejs ze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 20 17/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L z 2017 r. Nr 345, str. 1, ze zm.) . Przepisy ustawy o informowaniu o cenach nie regulują kwestii odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej lub udzielenia pouczenia, w związku z czym stosownie do art. 189a § 2 k pa, zastosowanie mają w tym zakresie przepisy art. 189f k pa. Zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 i 2 k pa, organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa l ub za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub została ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocni e skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 Mając na uwadze powyższe przeprowadzona kontrola przez Lubuski WIIH odbyła się z naruszeniem przepis u art. 5 4 ust 2 ustawy praw o p rzedsię biorców , a tym samym jej ustalenia nie mo gą stanowić dowodu w postępowaniu administracyjnym. W związku z powyższym, z godnie z art. 138 § 1 pkt 2, organ odwoławczy uchyla zaskarżoną decyzję w całości i umarza postępowanie. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa UOKiK, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłat a, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10 000 zł – 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10 000 zł do 50 000 zł – 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie m niej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50 000 zł do 100 000 zł – 2% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1 500 zł; 4) ponad 100 000 zł – 1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2 000 zł i nie więcej niż 100 000 zł. 3. W przypadku wniesie nia od niniejszej decyzji Prezesa UOKiK skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie , strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie . Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art . 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2025 r. poz. 935 ze zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych za sad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535); art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 168). Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej Otrzymują: 1 . [ xxxxxxxxxxxxx ] 2 . Lubuski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej