DIH-III-140/2024

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 22 października 2024 r. DIH - 3.707.121.2024 .MU DECYZJA DIH.3. 140 .2024 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 poz. 572), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2024 r. poz. 312), po przeprowadz eniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 3 lipca 2024 r. (sygnatura: D/KO . UH. 8361. 48 .202 4 ) wniesionego przez przedsiębiorcę Bartosza Siess prowadzącego działalność gospodarczą jako wspólnik spółki cywilnej pod nazwą Brzezicki & Siess s.c. w Lubinie oraz Marka Brzezickiego prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Tea Club Marek Brzezicki w Lubinie wspólnika spółki cywilne j pod nazwą Brzezicki & Siess s.c. w Lubinie nakładającej solidarnie na ww. przedsiębiorców karę pieniężną w wysokości 2500 zł (słownie: dwa tysiące pięćset złotych) wynikającą z art. 6 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach tow arów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2 ww. ustawy oraz naruszenie wymagań wskazanych w § 4 i 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie u widaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776) , Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów - utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. UZASADNIENIE W dn iach 16 i 24 kwietnia 202 4 r. inspektorzy reprezentujący Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (dalej jako : „ Wielkopolski WIIH” lub „organ pierwszej instancji”), działając na podstawie upoważnienia D / K O .UH . 8361.48 .2024 z 16 kwietnia 2024 r. przeprowadzili kontrolę w placówce handlowej należącej do przeds iębiorcy : [xxxxxxxxxxxxx] oraz [xxxxxxxxxxxxx] dalej jako: „strona postępowania”, „strona” lub „przedsiębiorca”. Zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236), zwanej dalej: „Prawem przedsiębiorc ów”, 28 marca 202 4 r. skierowano do przedsiębiorc ów zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli, ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli, który obejmował kontrolę przestrzegania przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 168) dalej jako : „ustaw a o informowaniu o cenach”. Zawiadomienie doręczono 3 kwietnia 202 4 r. W trakcie czynności kontrolnych w zakresie przestrzegania przepisów o informowaniu o cen ach z badano 110 partii towarów oferowanych do sprzedaży . Ponadto przy 10 parti ach 2 towarów sprawdzono uwidoczni enie informacji o najniższej cenie z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki . Stwierdzon o w trakcie kontroli nieprawidło wość polegają cą na podaniu na etykietach niewłaściwej ceny je dnostkowej dla 9 kontrolowanych towarów, oferowanych w ob niżonych cenach , tj. ceny jednostkowe towarów zostały obliczone w odniesieniu do ceny regularnej, a nie ceny sprzedaży . Jednocześnie z objętych kontrolą towarów w przypadku 7 towarów , które były w opakowaniach 0,100k g ( 10dag ,100g ) ustawa o informowaniu o cenach nie wymaga podania c eny jednostkowe j, gdyż cena jednostkowa równa się cenie sprzedaży . W niniejszej sprawie przedsiębiorca podał cenę jednostkową , która nie była wymagan a , natomiast była ona wyliczon a od ceny regularne j , a nie sprzedaży , co w konsekwencji skutkowało uwidocznieniem ceny jednostkowej w sposób niejednoznaczny, budz ący wątpliwości i uniemo ż liwia jący porównanie cen. Powyższe stanowi naruszenie obowiązków wskazanych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach oraz § 4 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz.U. z 2022 r. poz. 2776). Kontrolą objęto 14 partii napojów / dodatków oferowanych w menu kontrolowanej placówki, przy których nie podano ich ilości (espresso - 6 zł, americano – 8 zł, flat white - 12 zł, latte - 12 zł, cappuccino - 10 zł, kubek hertaty - 9 zł, ma t cha latte - 13 zł, dodatkowe mleko - 2 zł, dodatkowy shot kawy - 4 zł, czarna herbata Vesper z o drobiną miodu malinowego - 12 zł, m ieszanka owocowa wiosenna lemoniada z plasterkiem limonki w syropie - 12 zł, herbata zielona sencha papaya z jabłkiem - 10 zł, przelew o smaku truskawek z kremem - 10 zł, flat white zaba j one z odrobiną syropu z cascary - 12 zł). Po wy ższe stanowi naruszenie obowiązków, wynikających z art.4 ust.1 ustawy o informowaniu o cenach oraz § 9 ust. 2 rozporządzenia. Ponadto w trak ci e kont roli stwierdzono nieuwidocznienie informacji słownej o najniższej cenie z 30 dni przed wprowadzeniem obniż ki dla 10 kontrolowany ch towarów w cenach obniżonych wskazanych na karcie nr 5 do Protokołu kontroli , co stanowi naruszenie art . 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach. Powyższe u stalenia kontroli udokumentowano w protokole kontroli z 24 kwietnia 2024 r. (nr akt: D/K O.UH .8361. 48 .2024) oraz załącznikach. Strona post ę powania skorzystała z przysługującego jej prawa i pismem z 1 maja 2024 r. wniosła z astrzeżenia do protokołu tj. w protokole organ pierwszej instancji nie wskaza ł czy towary objęte kon trolą były sprzedawane na wagę/w opakowaniach jednostkowych . Ponadto zwróciła się do organu pierwszej instancji o wy j a ś nienie niezrozumiałe j dla niej informacji widniejącej w protokole , z której wynikało, iż dla 7 towarów nie wymaga się podania ceny jedn os tkowej . Jednocześnie strona poinformował a , że jej zdaniem przepisy ustawy o informowaniu o cenach oraz rozporządzenia nie przewidują w przypadku obniżania cen obowiązku uwidaczniania ceny jednostkowej po obniżce. Jednocześnie wskazał a , że jej system wydruku etykiet, który stosuje nie przewiduje możliwości umieszczania informacji o ostatniej najniższej cenie, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki i tym samym zaproponowała rozwiązanie informowania zbiorczego tj. poprzez umiesz czenie zbiorczej tabliczki. Pismem z dnia 22 maja 2024 r. Wielkopolski WIIH poinformował stronę, ż e nie uwzględnił wniesionych przez nią uwag do protokołu . Zdaniem organu pierwszej instancji przedsiębiorca nie uwidocznił cen jednostkowych dla 9 kontrolowan ych towarów oferowanych do sprzedaży w cenach obniżonych, ponieważ podane przez niego na opakowaniach ceny jednostkowe obliczono stosownie do ceny regularnej, a nie ceny obniżonej, co narusza art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach oraz § 4 rozporządz enia. Tym samym przedsiębiorca poprzez 3 podanie ceny jednostkowej oferowanych towarów wyliczonej stosownie do ceny regularnej, a nie ceny (obniżonej) uniemożliwił porównanie cen oraz uwidoczniona cena jednostkowa budziła wątpliwości u konsumentów. Jednocześ nie w swojej odpowiedzi organ pierwszej instancji ponownie podkreślił, że dla 7 kwestionowanych towarów ustawa o informowaniu o cenach oraz rozporządzenie nie wymaga podania ceny jednostkowej, ponieważ towary te są oferowane do sprzedaży w opakowaniach po 100g (0,100kg) i cena sprzedaży jest równa cenie jednostkowej. Ponadto str o na nie uwidoczniła informacji słownej o najniższej cenie obowiązującej w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki dla 10 kontrolowanych towarów, co narusza art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach. Zdaniem organu pierwszej instancji w przypadku, gdy strona informowała o obniżce cen oferowanych do sprzedaży towarów powinna podać informację o obniżonej cenie oraz uwidocznić również informację o najniższej cenie tego towaru, która składa się z dwóch elementów: informacji o cenie, jaka obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki oraz wyjaśnienia co ta cena oznacza, czyli że jest to cena, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Zaś sam zapis inf ormujący o najniższej cenie towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki musi być jednoznaczny, niebudzący wątpliwości i wprost wskazywać, że jest to najniższa cena obowiązująca w okresie 30 dni przed obniżką. Zdaniem organu pier wszej instancji uwidocznienie informacji o stosowanych obniżkach cenowych jedynie w formie przykładowego plakatu informacyjnego/tabliczki odnoszącego się zbiorczo do wszystkich towarów oferowanych do sprzedaży w obniżonej cenie, nie spełnia dyspozycji art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach oraz § 3 ust. 1 rozporządzenia. Towary eksponowane na sali sprzedaży traktowane są jako udostępnione i widoczne dla konsumentów. W związku „zbiorcza tabliczka” jako cennik dla tych towarów umieszczony w sklepie w mi ejscu dostępnym i widocznym dla konsumenta nie spełni wymagań przepisów ustawy o informowaniu o cenach (art.4 ust. 2 ) i rozporządzenia (§3 ust.1) . W dniu 28 maja 2024 r. Wielkopolski WIIH, na podstawie art. 61 § 1 i 4 kpa , zawiadomił przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 6 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach. Jednocześnie poinformowano stronę, że przysługuje jej prawo do wypowiadania się co do zebranych dowodów i materiałów oraz do zapoznania się z aktami sprawy. Ponadto wezwano przedsiębiorcę do przedłożenia informacji o wysokości osiąganych obrotów oraz przychodu osiągniętego w ostatnim roku rozliczeniowym. Strona skorzystała z prz ysługujących uprawnień i z łożyła dodatkow e wyjaśnienia w sprawie oraz wniosła o umorzenie wszczętego postępowania administracyjnego z powod ów wymienionych w uzasadnieniu jej pisma. Strona w swoim piśmie zakwestionowała ustalenia organu pierwszej instancji dotyczące nieprawidłowości w zakresie informowania o obniżce cen. Ponadto strona ponownie wskazała, że zaproponowany przez nią sposób uwidaczniania cen poprzez postawienie zbiorczej tabliczki z napisem „podana cena po obniżce jest najniższą w ciągu ostatn ich 30 dni” w miejscu dostępnym i widocznym dla konsumenta spełni a wszystkie wymaga n e obowiązki informacyjne. Strona przedł ożyła dane o wysokości osiąg niętego obrot u oraz przychodu w ostatnim roku rozliczeniowym . Dnia 3 lipca 2024 r. Wielkopolski WIIH na p odstawie art. 6 ust. 1 i 3 ustawy o cenach wydał decyzję, na mocy której nałożył na przedsiębiorcę [xxxxxxxxxxxxx] oraz [xxxxxxxxxxxxx] , solidarnie karę pieniężną w wysokości 2500 zł (słownie: dwa tysiące pięćset złotych) w związku z niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust.1 i 2 ustawy o informowaniu o cenach. 4 W dniu 20 sierpnia 2024 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów dalej jako: „ Prezes UOKi K ” otrzymał za pośrednictwem Wielkopolskiego WIIH odwołanie od ww. decyzji. Strona w odwołaniu zaskarżyła decyzję w całości oraz wniosła o uchylenie skar żo nej dec yzji i umorzenie postępowania względnie o odpowiednie obniżenie wymierzonej kary pieniężnej w razie stwierdzenia zasadności zarzutów dot. braku nieprawidłowości informowania o o bniżce cen . Ponadto zarzuciła naruszenie : a) prawa procesowego: − art. 80 kpa polegającego na dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów obejmujących sposób przedstawienia przez kontrolowanego informacji o obniżce i stwierdzenie, że informacja ta została podana w sposób nieprawidłowy, a co skutkowało błędnym uznaniem, że kontrolowany naruszył art. 4 ust.2 ustawy o informowaniu o cenach; − art.7a § 1 kpa polegającym na jego niezastosowaniu w sytuacji, gdy w sprawie pozost ały niedające się usunąć wątpliwości co do spo sobu interpretacji art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, co miało wpływ na rozstrzygnięcie, gdyż skutkowało uznaniem przez organ, że kontrolowany niedostatecznie wypełnił obowiązek informacyjny i nałożeniem kary pieniężnej; − art.107 §3 kpa polegającym na nieustosunkowaniu się przez organ w uzasadnieniu decyzji do twierdzeń i wyjaśnień kontrolowanyc h w zakresie niemożności technologicznej zastosowania informowania o obniżce cen w sposób zasugerowany przez organ (etykiety niek tórych produktów są za małe, z systemu nie ma możliwości wygenerowania etykiet ze wszystkimi informacjami oraz że metoda zaproponowana przez organ jest nieczytelna), a co miało wpływ na rozstrzygnięcie, albowiem organ niedostatecznie wyjaśnił zasadność zas tosowania zaproponowanej przez siebie metody informowania o obniżce cen ; b) naruszenie prawa materialnego a to § 3 ust.2 w zw. z § 8 ust. 1 rozporządzenia poprzez błędna wykładnię tych przepisów prowadzącą do ustalenia przez organ, że nie jest możliwe wykonan ie obowiązku informowania klientów o obniżce cen towarów oferowanych do sprzedaży poprzez postawienie tabliczki, która zawierałaby zbiorcze zestawienie towarów i obniżonych cen. Ponadto w ocenie spółki zastosowana przez nią metoda umieszczenia wszystkich p rzecenionych towarów w jednym miejscu i ujawnienie na matce każdego towaru informacji : wysokość obniżki, cena przed obniżką poprzez jej przekreślenie i cena po obniżce oraz postawienie tabliczki z napisem „podana cena po obniżce jest n a jniższą w ciągu osta tnich 30 dni” to wystarcz a j ą cy sposób infor mowania konsumentów o tym, że jest obniżka, w jakiej jest wysokości, jaka była poprzednia cena oraz że w ostatnich 30 dniach nie było ceny niższej niż cena po obniżce. Jej zdaniem ustawa o informowaniu o cenach o raz rozporządzenie nie precyzuje jakie słowa dokładnie powinny się pojawić przy wskazaniu ostatniej najniższej ceny w ciągu 30 dni przed obniżką , a tym samym zostały spełnione przez nią wszystkie wymagane obowiązki informacyjne. W tym samym piśmie strona p ostępowania poinformowała, że jej system wydruku etykiet nie posiada technicznych możliwości , aby na metce pojawiła się informacja o najniższej cenie tego towaru w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki . Mając na uwadze powyższe spółka zaproponował uwi docznienie obniżki cen na „zbiorczej tabliczce” , natomiast zdaniem organu pierwszej instancji zaproponowany sposób nie może zostać zastosowany do towarów wyeksponowanych na sali sprzedaży, ponieważ są one traktowane jako udostępnione i widoczne dla konsumentów z czym nie zgodziła się spółka. 5 Pismem z 6 września 2024 r. Prezes UOKiK poinformował stronę o przysługującym jej prawie do zapoznania się z aktami sprawy i prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała z e swoich uprawnień. Prezes U rzędu O chrony K onkurencji i K onsumentów ustalił i stwierdził . Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozs trzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes UOK iK jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 kpa w związku z art. 1 ust. 3 ww. ustawy, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Natomiast art. 4 ust. 2 ww. ustawy wskazuje, że w każdym przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru lub usługi obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się również informację o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Sposób uwidaczniania cen towarów i usług określa przepis szczególny wydany na podstawie art. 4 ust. 6 ww. ustawy, tj. określony w rozporządzeniu. W myśl § 3 ust. 1 tego rozporządzenia, cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżone j cenie uwidacznia się na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy, w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. Jednocześnie cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się w szczególności: na wywieszce, która może mieć formę wyświetlacza elektronicznego, w cenniku, w katalogu, na obwolucie, w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu, o czym stanowi § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia. W myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za : 1) litr lub metr sześcienny - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według objętości; 2) kilogram lub tonę - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według masy; 3) metr - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według d ługości; 4) metr kwadratowy - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według powierzchni; 5) sztukę - dla towarów przeznaczonych do sprzedaży na sztuki. Z kolei § 4 ust. 2 rozporządzenia stanowi, że szczególnych przypadkach uzasadnionym rodzajem, przeznaczeniem lub zwyczajowo oferowaną ilością towarów przy uwidacznianiu cen jednostkowych dopuszcza się stosowanie dziesiętnych wielokrotności i podwielokrotności lega lnych jednostek miar innych niż określone w ust. 1. Natomiast w przypadku towaru pakowanego oznaczonego liczbą sztuk dopuszcza się stosowanie przeliczenia na cenę jednostkową za sztukę lub dziesiętną wielokrotność liczby sztuk. Obowiązek uwidaczniania ceny jednostkowej ma charakter bezwzględnie obowiązujący za wyjątkiem wyłączenia w zakresie produktów wymienionych w § 7 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. 6 Zgodnie z § 5 rozporządzenia w przypadku towaru sprzedawanego luzem uwidacznia się cenę jednost kową. Zgodnie z § 8 ust.1 rozporządzenia w cenniku uwidacznia się ceny towarów przeznaczonych do sprzedaży detalicznej umieszczonych w miejscu niedostępnym lub niewidocznym dla konsumentów. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. Przepis ten w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku ww. przepisach, chociażby naruszenie miało charakter jednostkowy, a w trakcie kontroli przystąpiono do wykonywania zaleceń inspektorów i na dzień wszczęcia postępowania wszystkie nieprawidłowości zostały wyeliminowane. Dowiedzenie, że określony podmiot nie wykonał powyższego obowiązku powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest sankcją administracyjną. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy , przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej wojewódzki inspektor IH uwzględnia: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową d ziałalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez prze dsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich UE w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów p rawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, ze zm.), zwanym dalej „rozporządzeniem (UE) 2017/2394”. Przepisy ustawy o informowaniu o cenach nie regulują kwestii odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej lub udzielenia pouczenia, w związku z czym stosownie do art. 189a § 2 kpa, zastosowanie mają w tym zakresie przepisy art. 189f kpa. Zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 i 2 kpa, organ administracji publicznej, w drodze d ecyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub została ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele , dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Niniejsze postępowanie administracyjne prowadzone jest w związku z odwołaniem wniesionym przez przedsiębiorc ę od decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 3 lipca 2024 r. ( D/KO. U H .8361. 48 .2024), na mocy której na ww. przedsiębiorc ów nałożono solidarnie karę pieniężną w wysokości 2500 zł (słownie: d wa 7 tysiące pięćset złotych) na podstawie art. 6 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, z tytułu ujawnioneg o w toku kontroli niewykonania przez przedsiębiorcę obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 i ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach. W toku postępowania odwoławczego Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przeprowadził dokładną analizę ustaleń ko ntroli, w oparciu o które wydano decyzję oraz treści skarżonej decyzji, jak również uwzględnił zarzuty strony zawarte w odwołaniu. Po przeprowadzonym postępowaniu organ drugiej instancji wskazuje, iż nie ma wątpliwości, że przedsiębiorca naruszył przepisy ustawy o informowaniu o cenach oraz rozporządzenia. W ocenie Prezesa UOKiK zgromadzony w sprawie materiał jest rzetelny i spójny. Stwierdzony w toku kontroli stan faktyczny został opisany w protokole kontroli wraz z załącznikami . Z arówno stan faktyczny, ja k i stwierdzone naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach, nie budzi wątpliwości organu drugiej instancji. Organ pierwszej instancji podjął wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, zebrał i r ozpatrzył w wyczerpujący sposób cały materiał dowodow y . Przeprowadzone postępowanie administracyjne było pełne, objęło wszystkie niezbędne i prawidłowo zgromadzone dowody, których ocena wyrażona w zaskarżonej decyzji jest zgodna z art. 80 kpa. Prezes UOKiK podkreśla przede wszystkim, że istotne dla sprawy są ustalenia poczynione w toku kontroli i stwierdzony stan faktyczny, co znajduje jednoznaczne potwierdzenie w materiale dowodowym – protokole kontroli z 2 4 kwietnia 2024 r. wraz z załącznikami podpi sanym bez uwag przez osobę upoważnioną do reprezentowania strony w dniu zakończenia kontroli . Strona postępowania skorzystała z przysługującego jej prawa i wniosła zastrzeżenia do protokołu, które nie zostały uwzględnione przez organ pierwszej instancji (c o zostało powyżej wyjaśnione) . Z całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności protok ół kontroli, nie budzi żadnych wątpliwości organu drugiej instancji , tym samym ustalenia w nim zawarte są w pełni wiarygodne i prawidłowo odzwierciedlają stan faktyczny. Protokół kontroli posiada walor dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 76 § 1 kpa, tj. stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Zatem protokół stanowi niepodważalny i wia rygodny dowód w sprawie świadczący o naruszeniu jakiego dopuścił się kontrolowany przedsiębiorca. Jak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2020 r. w sprawie sygn. VI SA/Wa 2107/19 (lex nr 3034073), protokół kont roli jako dokument urzędowy korzysta z wiarygodności zawartych w nim ustaleń. Dokument urzędowy stanowi podstawowy element materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym. Dokumenty urzędowe korzystają ze szczególnej mocy dowodowej, ponieważ stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Z dokumentem urzędowym związane jest domniemanie prawdziwości jego treści. Organ prowadzący postępowanie nie może wobec tego swobodnie oceniać ani kwestionować treści dokumentu urzędowego. Istota protokoł u z kontroli wyraża się w tym, że dokument ten odzwierciedla i potwierdza istniejący w momencie kontroli stan faktyczny. Z protokołu kontroli wynika, że kontrolą objęto 110 partii towarów oferowanych do sprzedaży w zakresie przestrzegania przepisów o infor mowaniu o cenach, 14 partii napojów/dodatków oferowanych w menu kontrolowanej placówki . Ponadto sprawdzono przy 10 partiach towarów uwidoczni enie informacji o najniższej cenie z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. W przypadku 9 kontrolowanych towarów, ofe rowanych do sprzedaży ich ceny jednostkowe zostały obliczone w odniesieniu do ceny regularnej , a nie ceny sprzedaży . Powyższe stanowi naruszenie obowiązków wskazanych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach oraz § 4 rozporządzenia . Jednocześnie k ont rolą objęto 14 partii napojów/dodatków oferowanych w menu kontrolowanej placówki, przy których podając cenę nie podano ilości , do których ta cena się odnosi, co stanowi naruszenie obowiązków, 8 wynikających z art.4 ust.1 ustawy o informowaniu o cenach oraz § 9 ust. 2 rozporządzenia. Ponadto w trakcie kontroli stwierdzono nieuwidocznienie informacji słownej o najniższej cenie z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki dla 10 kontrolowanych towarów oferowanych w cenach obniżonych, co stanowi naruszenie art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach. W przypadku , gdy przedsiębiorca informował o obniżce cen sprzedawanych towarów powinien podać informację o obniżonej cenie oraz uwidocznić również informację o najniższej cenie tego towaru, która składa się z dwóch elementów : informacji o cenie, jaka obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki (wartości wyrażonej w zł) oraz wyjaśnienia co ta cena oznacza, czyli że jest to cena która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. A zatem Prezes UOKiK wskazuje, biorąc pod uwagę stwierdzone nieprawidłowości, należy uznać, iż doszło do naruszenia art. 4 ust. 1 i ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, a naruszenie to było całkowicie zależne od przedsiębiorcy. To kontrolowany przedsiębiorca ma obowiązek dzi ałania w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami i jednocześnie odpowiada za swoje działania . Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia dały podstawę do nałożenia kary pieniężnej w niniejszej sprawie. W ocenie Prezesa UOKiK, przedstawione przez stronę w odwo łaniu argumenty są nietrafne i nie zasługują na uwzględnienie. Odnosząc się do zarzutu strony postępowania, że przedstawiony przez nią sposób informacji o obniżce cen spełniał wszystkie wymagane obowiązki informacyjne , Prezes UOKiK podziela stanowisko orga nu pierwszej instancji. Wielkopolski WIIH w trakcie kontroli stwierdził nieuwidocznienie informacji słownej o najniższej cenie z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki dla 10 kontrolowanych towarów , co stanowi naruszenie art.4 ust. 2 ustawy o informowaniu o ce nach . Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach w każdym przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru lub usługi obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się również informację o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30, dni przed wprowadzeniem obniżki. W kontrolowanym sklepie przy regałach z towarami objętymi obniżką na zielonych kartonikach znajdowały się następujące informacje: „ - 20 % Podana cena po obniżce jest najniższą ceną w ciągu ostatnich 30 dni” oraz „Podana cena po obniżce jest najniższą ceną w ciągu ostatnich 30 dni” . N a towarze wyeksponowanym na tym regale uwidoczniono kilka różnych informacji o cenie np. - 20 %, 25,60 zł , 32,00 zł - cena przekreślona, przelicznik 320,00 zł/kg ( przykład dotyczy herbat y owocowy grzaniec 0,0100kg) , co uniemożliwia ło konsumentowi uzyskanie informacji o najniższej cenie towaru, która obowiąz ywała w okresie 30 dni przed wprowad z eniem obniżki . J ak wynika z powyższego strona podała informację na zamieszczonych tabliczkach , informując, że cen a po obniżce jest najniższą ceną w ciągu ostatnich 30 dni , natomiast na etykietach umieszczonych na towarze przy tej cenie nie wyjaśniła konsumentowi, która to cena jest najniższą ceną towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed tej wprowadzeniem obniżki , co stanowiło naruszenie art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach. W tym miejscu Prezes UOKiK podkreśla, że c elem ustawy o informowaniu o cenach jest ochrona konsumenta. Zgodnie z art. 4 ust. 2 ww. ustawy w każdym przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru lub usługi obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się również informację o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Prezes UOKiK wskazuje, że interpretując ww. przepisy należy przede wszystkim zwrócić uwagę, że nowelizacja art. 4 ustawy o informowaniu o cenach została wprowadzona na podstawie art. 6 ustawy o zmianie ustawy o prawach konsumenta oraz niektórych innych ustaw z dnia 1 grudnia 2022 r. (Dz. U. z 2022 r. poz. 2581), co było związane z implementacją postanowień dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2161 z dnia 27 listopada 2019 r. zmieniająca dyrektywę Rady 93/13/EWG i 9 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 98/6/WE, 2005/29/WE oraz 2011/83/UE w odniesieniu do lepszego egzekwowania i unowocześnienia unijnych przepisów dotyczących ochrony konsumenta (Dz. Urz. UE. L Nr 328, str. 7), (dalej jako: „dyrekty wa Omnibus”) (m.in. poprzez nowelizację ustawy o cenach). Wprowadzenie powyższego przepisu nastąpiło ustawą o zmianie ustawy z dnia 1 grudnia 2022 r. o prawach konsumenta oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 r. poz. 2581), która to zmiana była podyk towana koniecznością ochrony konsumenta przed tzw. „rzekomymi obniżkami”. Jak bowiem wynika z Wytycznych Komisji „Celem tego co najmniej 30 - dniowego okresu odniesienia jest uniemożliwienie podmiotom gospodarczym żonglowania cenami i przedstawiania fałszywy ch obniżek cen, np. podnoszenia ceny na krótki okres, aby następnie ją obniżyć i przedstawić jako (znaczącą) obniżkę ceny, co wprowadza konsumentów w błąd. Wspomniany 30 - dniowy okres na ustalenie „wcześniejszej” ceny odniesienia jest zatem gwarancją, iż ce na odniesienia jest prawdziwa, a nie stanowi jedynie narzędzia marketingowego, które ma wywołać wrażenie atrakcyjności obniżki” . W tym miejscu należy podkreślić, że prawidłowe podawanie cen, w tym cen towarów, dla których w jakikolwiek sposób sugerowana je st obniżka ich cen, jest jednym z ważniejszych czynników mających wpływ na podjęcie decyzji o zakupie towaru przez konsumenta i umożliwia dokonania świadomego i korzystniejszego pod względem ekonomicznym wyboru. Przepisy dotyczące uwidaczniania cen nakłada ją na przedsiębiorców obowiązek informowania o cenach – a co za tym idzie również o obniżkach w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Wymogi te należy stosować nie tylko do treści informacji o najniższej cenie z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki oraz informacji o cenie sprzed pierwszego zastosowania obniżki, lecz także do jej formy, która ma zapewnić jasność i zrozumiałość, a także umożliwiać łatwe porównanie cen i ocenę korzyści płynących z obniżki. Prezes UOKiK st oi na stanowisku, iż w przypadku gdy strona informowała o obniżce cen sprzedawanych towarów powinna podać informację o obniżonej cenie oraz uwidocznić również informację o najniższej cenie tego towaru, która składa się z dwóch elementów: cenie, jaka obowią zywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki (wartości wyrażonej w zł) wraz z wyjaśnieniem co ta cena oznacza, czyli że jest to cena jaka obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Mając na uwadze powyższe, zdaniem Prezesa UOKiK bezz asadny jest zarzut strony, że w sprawie pozostały niedające się usunąć wątpliwości , co do sposobu interpretacji art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach. W tym miejscu należy więc wskazać, że niezasadny jest również zarzut strony, w którym podnosi , że organ pierwszej instancji w uzasadnieniu decyzji nie odniósł się do jej twierdzeń i wyjaśnień w zakresie posiadanych przez ni ą rozwiązań technologicznych dotyczących wydruku etykiet do produktów . Jak sama strona wskazał a z jej systemu nie ma możliwośc i wygenerowania etykiet ze wszystkimi informacjami, ponieważ etykiety są za małe, natomiast zaproponowane rozwiązanie przez Wielkopolski WIIH jej zdaniem jest nieczyteln e. Biorąc po uwagę powyższe strona zaproponowała, rozwiązanie polegające na umieszczeni u tabliczki zbiorczej z informacjami o cenie sprzed obniż k i, wysokości obniżki, cenie po obniżce oraz wskazan ie najniższej ceny sprzed 30 dni przed obniżką . W tym miejscu Prezes UOKiK podziela stanowisko organu pierwszej instancj i, że pr z edstawiony prz ez stronę sposób uwidocznienia informacji o najniższej cenie w ciągu ostatnich 30 dni prze d obniżk ą w formie zbiorczej tabliczki odnoszącej się zbiorczo do wszy stkich towarów oferowanych do sprzedaży w obniżonej cenie, nie spełnia dy spozycji art. 4 ust. 2 us tawy o info rmowaniu o cenach oraz § 3 ust. 1 i 2 pkt 2 rozporządzen ia. Zdaniem Prezesa UOKiK towary eksponowane na s ali sprzedaży traktowane są jako udostępnione, widoczne dla konsu mentów . Natomiast w cenniku uwidacznia się ceny towarów przeznaczonych do s przedaży detalicznej umieszczonych w 10 miejscu niedostępnym lub niewidocznym dla kon sumenta ( § 8 ust. 1 rozporządzenia ) . Zatem zarzut strony odnośnie naruszenia § 3 ust. 2 w zw. z § 8 ust. 1 rozporz ą dzenia , zdaniem Prezesa UOKiK nie ma oparcia w zebranym mat eriale do wodowym, co już wykazano powyżej . Jak podkreślił organ pierwszej instancji w przypadku, gdy strona informował a o obniżce cen spr z edawan ych towarów powinna podać informacje o obniżonej cenie oraz uwidocznić informację o najniższej cenie tego towaru przed wprowadz eniem obniżki . Cena obni ż ona powinna sk ładać się z dwóch elementów: informacji o cenie wyraż onej w zł otych ( to cena która obowiązywa ła w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki) oraz wy jaśnienie co ta cena oznacza, czyli że jest to cena najniższa, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Dodatkowo w przypadku towarów sprzedawanych w różnych jednostkach miary np. herbata roiboos imbirowy poncz 0,060 kg należy uwidocznić cenę jednostkową (przeliczoną po obniżce), natomiast gdy wyrób pakowany jest w o pakowaniach 0,100 kg np. herbata owocowa ginger shot (cena sprzedaży równa jest cenie jednostkowej ) ustawa nie wym aga stosowania cen jednostkowych . Maj ą c na uwadze powyższe niezrozumiałe jest stanowisko st rony odnośnie problemów technicznych związanych z wydrukiem etykiet cenowych za wierających dwie lub trzy informacje o cenie . Zadaniem Prezesa UOKiK strona powinna podjąć działania w efekcie których wszystkie informacje byłby dostępne dla konsumenta w tym samym miejscu przy produkcie. Moż e to zrealizować w ró ż ny sposób np. dopisać odręcznie lub użyć metkownicy. W tym miejscu Prezes UOKiK podkreśla , że nowelizacja ar t. 4 ustawy o informowaniu o cenach została wprowadzona na podstawie art. 6 ustawy o zmianie ustawy o prawach konsumenta oraz niektórych innych ustaw z dnia 1 grudnia 2022 r. (Dz. U. z 2022 r. poz. 2581 ) i tym samym strona miała wystarczająco dużo czasu na dostosowanie swojego systemu wydruku etykiet lub wyposażenia palcówki handlowej w odpowiednie narzędzia pozwalające na wydruk etykiet cenowych po nowelizacji ustawy o informowaniu o cenach . Ponadto w ocenie Prezesa UOKiK organ pierwszej instancji prawidł owo stwierdził, że strona dopuściła się naruszenia wymagań zawartych w art. 4 ust.1 ustawy o informowaniu o cenach. Zdaniem organu pierwszej instancji przedsiębiorca nie uwidocznił cen jednostkowych dla 9 kontrolowanych towarów oferowanych do sprzedaży w c enach obniżonych tj. uwidocznione przez ni ego na opakowaniach ceny jednostkowe zostały obliczone do ceny regularnej, a nie ceny sprzedaży obniżonej, co narusza art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach oraz § 4 rozporządzenia . Naruszenie tego obowiązku polegało w tym przypadku na uwidocznieniu cen jednostkowych w sposób niejednoznaczny, budzący wątpliwości, uniemożliwiający ich porównanie . Dodatkowo należy podkreślić, że funkcją ceny jednostkowej jest umożliwienie konsumentom po równanie cen towarów w sposób optymalny na podstawie prostych kalkulacji, bez konieczności przeprowadzania jakichkolwiek działań matematycznych. Nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem strony, że przepisy ustawy o informowaniu o cenach oraz rozporządzenia n ie przewidują w przypadku obniżania cen obowiązku uwidaczniania ceny jednostkowej po obniżce . W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia, cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskoś ci towaru, którego dotyczy, w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. Z tego względu, oprócz ceny za produkt na wywieszce cenowej, w miejscu sprzedaży detalicznej musi się na niej znaleźć także cena jednostkowa, a więc przeliczenie na o dpowiednią jednostkę miary ( np. 100g , 10dag,0,100kg,kg ). Konieczność informowania o cenie jednostkowej to przede wszystkim zabezpieczenie interesów konsumentów, którzy mogą nie tylko porównać ceny takich samych lub podobnych produktów, ale także mogą faktycz nie stwierdzić, czy podana cena jednostkowa jest niska czy wysoka i podjąć decyzję o zawarciu umowy sprzedaży w innym sklepie. Nie ulega też wątpliwości, że obowiązek 11 uwidocznienia cen jednostkowych w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożli wiający porównanie powinien nastąpić przed momentem udostępnienia towarów konsumentom w celu ich zakupu . W tym miejscu Prezes podkreśla, że d la 7 towarów objętych kontrolą ustawa o informowaniu o cenach i postanowienia rozporządzeni a nie wymag a ły podania ceny jednostkowej, ponieważ towary te były oferowane do sprzedaży w opakowaniach po 100g /10dag (0,100kg) i tym samym cena sprzedaży była równa cenie jednostkowej , natomiast strona je podała , przy czym zostały one obliczone do ceny regularnej ( nieo bowiązującej ) , ponieważ prze dsiębiorca na te towary zastosował obniżkę cen . Zatem jeżeli przedsiębiorca chce podać inną cenę odniesienia np. cenę regularną, nie jest to zabronione . Natomiast w niniejszej sprawie strona powinna podać cenę jednostkową dla pr oduktu oferowanego w cenie obniżonej, a to wyliczenie ceny jednostkowej powinno odbyć się do ceny obniżonej, a nie ceny regularnej lub jej nie podawać w sytuacji gdy cena sprzedaży była równa cenie jednostkowej. Ponadto dla 14 partii napojów/do da tków nie podano ich ilości, do której odnosi się cena, co stanowi naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu ocenach oraz § 9 ust. 2 rozporządzenia . Zgodnie z § 9 ust. 1 i 2 rozporządzenia przedsiębiorca prowadzący działalność usługową w zakresie gastr onomii uwidaczniania ceny oferowanych potraw, napojów i ich ilości w cenniku. Wspomniany cennik musi zawierać aktualne informacje umożliwiające konsumentom identyfikację ceny z potrawą lub napojem, w szczególności pełna nazwę potrawy, napoju, pod którą jes t ona sprzedawana oraz określone ilości potrawy lub wyrobu, do której odnosi się cena. Stan faktyczny ustalony w sprawie nie budzi wątpliwości, że strona postępowania nie dopełniła obowiązków w zakresie uwidaczniania prawidłowych cen jednostkowych przy 9 kontrolowanych towarach , nie uwidoczniła dla 14 partii napojów/dodatków ich iloś ci oraz nie uwidoczniła informacji słownej o najniższej cenie z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki dla 10 kontrolowanych towarów naruszając tym samym art. 4 ust. 1 i ust. 2 ust awy o informowaniu o cenach. Tym samym w przedmiotowej sprawie znajduje zastosowanie art. 6 ust. 1 i 3 ww. ustawy, zgodnie z którym jeżeli przedsiębiorca nie wykon uje obowiązków, o których mowa w art.4 ust. 1 - 5 wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakł ada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 2 0 000 zł. W niniejszym przypadku strona prowadzi wieloletnią działalność (od 1990 r. oraz 1997 r. informacja ujawniona w CEiDG ), a zatem są doświadczonym i przedsiębiorc ami , któr zy powin ni już potrafić tak zorganizować działalność gospodarczą , aby nie dochodziło do naruszeń prawa. Istotną kwestią jest również to, że przedsiębiorca przed rozpoczęciem kontroli ( 1 6 kwietnia 2024 r.) otrzymał zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli ( 3 kwiet nia 2024 r.), a zatem miał czas żeby się do niej przygotować . W przypadku naruszenia ustawy o informowaniu o cenach, liczy się sam fakt stwierdzenia naruszenia przepisów, a co jest zagrożone administracyjną karą pieniężną. Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że dowiedzenie zatem, że podmiot nie wykonał ciążących na nim obowiązków powoduje konieczność nałożenia administracyjnej kary pieniężnej . A zatem Prezes UOKiK wskazuje, biorąc pod uwagę stwierdzone nieprawidłowości, że należy uznać, iż doszło do naruszenia art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o informowaniu o cenach, a naruszenie to było całkowicie zależne od przedsiębiorcy. W świetle zgromadzonego materiału d owodowego w sprawie naruszenie przez przedsiębiorcę przepisów art. 4 ust.1 i ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach jest w ocenie Prezesa UOKiK bezsporne, a zatem organ pierwszej instancji miał podstawy do wydania skażonej decyzji . Prezes UOKIK podobnie jak organ pierwszej instancji, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnił kryteria wymiaru kary wskazane w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, tj. stopień naruszenia obowiązków, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych ob owiązków oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte 12 przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 ustawy o cenach przez przedsiębiorcę oraz uzyskane przez niego korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków, wielkość jego obrotów i przychodu, a także sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europe jskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi o dpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, z późn. zm.). Oceniając stopień naruszenia obowiązków, Prezes UOKiK podobnie jak Wielkopo lski WIIH, uznał jako znaczny , gdyż strona postępowania nie dopełniła obowiązku prawidłowego uwidocznienia cen jednostkowych przy 9 kontrolowanych towar ach . Z analizy akt sprawy wynika, że strona uwidoczniła ceny jednostkowe, które zostały nieprawidłowo wyliczone, pomimo, iż ustawa nie nakładała tego obowiązku dla 7 towar ów (ceny jednostkowe były równe ceny sprzedaży) . Ceny jednostkowe towaru powinny być uwidocznione w sposób jednoznaczny, n iebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen . Dlatego też oprócz ceny (za produkt) na wywieszce cenowej, w miejscu sprzedaży musi się również na niej znaleźć cena jednostkowa, a więc przeliczenie na odpowiednią jednostkę miary np. kilogram, litr lub ich dziesiętnych wielokrotności/podwielokrotności. Konieczność informowania o cenie jednostkowej to przede wszystkim zabezpieczenie interesów konsumentów, którzy mogą nie tylko porównać ceny takich samych lub podobnych produktów w miejscu sprzedaży lu b u innych przedsiębiorców , ale także mogą faktycznie przekonać się czy podana cena jednostkowa (za litr, kilogram) jest niska czy wysoka i czy nie warto kupić większego opakowania lub zrobić zakupów w innym sklepie . Ponadto przedsiębiorca nie uwidocznił d la 14 partii napojów/dodatków oferowanych w menu kontrolowanej placówki ich ilości. Dodatkowo przy 10 kontrolowanych towarach nie uwidocznił informacji słow nej o najniższej cenie z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki , co narusza prawo konsumenta do wyczerpującej informacji, a tym samym ogran icza jego możliwości świadomego, najkorzystniejszego pod względem ekonomicznym wyboru i tym samym prowadzi do zagrożenia jego interesów . W tym miejscu Prezes UOKiK wskazuje, że w prowadzenie przepisów dotyczących obniżek cenowych produktów miało na celu eliminacje fałszywych obniżek i zagwarantowanie konsumentom łatwej oceny rzeczywistej wielkości rabatu i szybszych wyborów rynkowych na podstawie przejrzystych informacji dotyczących cen poprzez podawanie obliczanej wielkości obniżki względem najniższej ceny z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki . Stosownie do przepisów ustawy o informowaniu o cenach w niniejszej sprawie to przedsiębiorca był odpowiedzialny za prawidłowe przekazanie konsumentom informacji o cenach jedn ostkowych , ilości napojów /dodatków oferowanych do sprzedaży oraz prawidłowego uwidaczniania przy towarach informacji słownej o najniższej cen ie obowiązującej w okresie 30 dni przed obniżką. Kolejnym czynnikiem, mającym wpływ na wymiar kary jest dotychczas owa działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania mające na celu złagodzenie lub naprawienie szkody poniesionej przez konsumentów . W tym miejscu Prezes UOKiK podkreśla, że strona usunęła stwierdzone nieprawidłowości . Wymierzając ka rę pieniężną uwzględniono wielkości obrotów i przychodu, gdyż przedsiębiorca przedłożył wymagane dokumenty . Wielkopolski WIIH uwzględnił informację przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej. 13 Przesłanka dotycząca sankcji nałożonych na spółkę za to samo naruszen ie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach trans granicznych nie znajduje zastosowania, ponieważ kontrola przeprowadzona przez Inspekcję Handlową nie jest kontrolą przeprowadzoną w sprawach transgranicznych, tj. działalności gospodarc zej o transgranicznym charakterze prowadzonej przez spółkę. Należy wskazać, że niezrealizowanie obowiązków wskazanych w ustawie o informowaniu o cenach zgodnie z jej art. 6 ust. 1, powoduje nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. Przepis ten n akazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy. Dowiedzenie, że podmiot nie wykonał powyższego obowi ązku powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Cechą charakterystyczną sankcji administracyjnej, a taką jest właśnie kara pieniężna nakładana na podstawie ustawy o informowaniu o cenach, jest jej automatyczne stosowan ie wobec podmiotu ponoszącego odpowiedzialność za naruszenie ciążących na nim obowiązków. Samo zatem stwierdzenie udowodnienie braku wymaganych informacji w zakresie cen, jest wystarczającą przesłanką do nałożenia kary pieniężnej. Nie ma przy tym znaczeni a czy niedopełnienie obowiązku nastąpiło z winy (umyślnej czy nieumyślnej) danego podmiotu, czy też nie. Powyższa ustawa nie przewiduje przy tym możliwości badania przez organy Inspekcji istnienia winy, bądź jej braku po stronie podmiotu, u którego ujawnio no nieprawidłowości. Zatem samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że podmiot nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną . Nadto kara pieniężna powinna także odpowiadać wymogom wskazanym przez prawodawcę unijnego, który w art. 8 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 98/6/WE z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. U. L Nr 80 z 18.03.1998 r.) nakaz uje, że musi być ona skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca (porównaj w tym zakresie wyrok NSA z 23 maja 2012 r., II GSK 684/11, czy wyrok NSA z 19 grudnia 2012, II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania . Żeby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary /usługi opatrzone odpowiednimi informacjami cenowymi, również te oferowane w obniżonych cenach , jak również kara powinna być możliwie najmniej uciążliwa. Art. 6 ustawy o cenach statuuje odpowiedzialność administracyjną podmiotów, wobec których stwierdzono naruszenie wymagań określonych w art. 4 ww. ustawy. Regulacja ta ma na celu wyeliminowanie nieprawidłowości w informowaniu konsumentów o cenach towarów i usług. Odpowiedzialność wynikająca z ww. przepisu ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą popełnienia naruszenia. Obiektywny charakter odpowi edzialności administracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2010 r., sygn. II OSK 1079/12). Oznacza to, że przesłanką tej odpowiedzialności jest stwierdzenie nieprzestrzegania przez określo ny podmiot nałożonych prawem obowiązków. Wobec powyższego, organ po stwierdzeniu faktu naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 4 ustawy o cenach, może jedynie wydać decyzję administracyjną, na podstawie której nakłada karę pieniężną w przewidzianej w te j ustawie wysokości. Mając więc na uwadze charakter odpowiedzialności administracyjnej, bez 14 znaczenia pozostają przyczyny powstania nieprawidłowości oraz okoliczności podniesione przez przedsiębiorcę, gdyż karę wymierza się za samo naruszenie prawa. Prezes UOKiK zauważa, że to podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązującego prawa i jego przestrzegania. Strona, jako profesjonalny uczestnik obrotu, miała obowiązek znać i przestrzegać przepisy prawa związane z wykonywaną przez nią dzia łalnością. Była ona obowiązana zorganizować swoją działalność w taki sposób, aby nie dopuścić do naruszenie prawa. Nałożona kara pieniężna w wysokości 2 5 00 zł (słownie: d wa tysiące pięćset złotych) , nie została wymierzona w maksymalnej wysokości, lecz w kwocie stanowiącej 1 2 , 5 % maksymalnej kwoty, tj . 2 0 000 zł przewidzianej ustawowo. Wymierzona kara spełni jednak w sposób właściwy funkcje dyscyplinujące i represyjne, a także prewencyjne tak aby nie dochodziło do naruszania prawa w przyszłości i jest adekwatnym środkiem reakcji administracyjno - prawnej na ujawnione naruszenie prawa. Prezes UOKiK, po przeanalizowaniu sprawy nie widzi podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary w ramach instytucji przewi dzianej w art. 189f Kpa. Po przeanalizowaniu niniejszej sprawy Prezes UOKiK nie znalazł podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 k pa, tj. odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej i poprzestania n a pouczeniu. Przepis ten przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ administracji publicznej mógł odstąpić od nałożenia kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. Z akt kontroli wynika , że w trakcie kontroli stwierdzono w przypadku 9 kontrolowanych towarów , oferowanych do sprzedaży w obniżonych cenach , że ceny jednostkowe tych towarów zostały obliczone w odniesieniu do ceny regularnej , a nie ceny sprzedaży (ceny obniżonej) . Powyższe stanowi naruszenie obowiązków wskazanych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach oraz § 4 rozporządzenia. Jednocześnie kontrolą objęto 14 partii napojów/dodatków oferowanych w menu kontrolowanej placówki, przy których nie podano ich ilości , co stanowi naruszenie obowiązków, wynikających z art.4 ust.1 ustawy o informowaniu o cenach oraz § 9 ust. 2 rozporządzenia. Ponadto w trakcie kontroli stwierdzono nieuwidocznienie informacji słownej o najniższej cenie z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki dla 10 kontrolowanych towarów w cenach obniżonych, co stanowi naruszenie art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach. Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, iż wag a naruszenia prawa jest istotna . N ależy stwierdzić, że nie dotyczy to sytuacji, w któ rej konsumenci zostali pozbawieni rzetelnych informacji o cenie jednostkowej oraz informacji słownej o najniższej cenie z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki . Dodatkowo Prezes UOKiK wyjaśnia, że podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości i s tosowania obowiązujących przepisów prawa. To na przedsiębiorcy spoczywa m. in. obowiązek dopilnowania, by przy oferowaniu do sprzedaży produktów lub usług konsument za każdym razem otrzymywał wyczerpującą, konkretną, rzetelną informację o cenie, cenie jedn ostkowej oraz informacj e słownej o najniższej cenie z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki . Po dkreślić należy, iż okoliczność ta całkowicie zależy od przedsiębiorcy i to przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za prowadzoną działalność gospodarczą. Nadrzędnym celem ustawy o cenach jest bowiem ochrona interesów konsumentów oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorstwami. Ustawodawca nałożył na przedsiębiorców obowiązek takiego infor mowania o cenach oraz cenach jednostkowych, aby konsument mógł w sposób rzetelny i świadomy zapoznać się z nimi przed dokonaniem wyboru . Z akt kontroli wynika , że strona w trakcie kontroli usunęła stwierdzone 15 nieprawidłowości. Tym samym przesłanka pierwsz a - waga naruszenia nie jest znikoma - nie została spełniona. P rzyjmując za spełnioną przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszenia należy wskazać, że przesłanki te muszą być spełnione łącznie, w związku z powyższym organ drugiej instancji stwierdza, iż nie ma podstaw do zastosowania tego przepisu i do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 k pa. Nie została spełniona również przesłanka z pkt 2 art. 189f § 1 k pa, ponieważ nie była wydana przez inny uprawniony organ administracji publ icznej prawomocna decyzja nakładająca na stronę za to samo zachowanie administracyjną karę pieniężną, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, czy też prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo s karbowe, a kara ta spełniałaby cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Należy podkreślić, że naruszenia z ustawy o informowaniu o cenach kwalifikowane są jako czyny o charakterze deliktu administracyjnego, który zagrożone są karą pieniężną określoną w art. 6 ustawy o informowaniu o cenach. Postępowania w tym zakresie mogą być prowadzone wyłącznie przez organy Inspekcji Handlowej, zaś z uwagi na właściwość terytorialną, w stosunku do strony mogły być one prowadzone przez Wielko polski WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Wielkopolskiego WIIH nałożyć kary pieniężnej za to samo naruszenie, co oznacza, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 kpa nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes UOKiK stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały również okoliczności, o których mowa w art. 189f § 2 k pa, tj. zastosowanie art. 189f § 2 nie spełnieni celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna określona w art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona nie dopełniła obowiązków nałożony ch na nią w art. ust. 1 i ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach . Literalna wykładnia ww. przepisu jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ś ciśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 k pa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Ale ksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystar czy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało”). Charakter naruszeń, jakich dopuściła się strona , wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z dnia 25.07.2019 r. Sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej. Jak słusznie podkreślił organ usunięcie naruszenia prawa nie jest tożsame z zaprzestaniem naruszania. Aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia.”). Ponieważ informacja o cenie jednostkowej oraz informacja słowna o najniższej cenie z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki cena musi być uwidocznion a przez przedsiębiorcę w m omencie oferowania danego produktu, tak aby konsument na tej podstawie mógł podjąć decyzję o zakupie (tj. uwidocznienie ma charakter obowiązku przedumownego) zatem w przedmiotowej sprawie brak jest możliwości zastosowania art. 189f § 2 i 3 k pa. 16 W ocenie Prezesa UOKiK, prowadząc pos tępowanie administracyjne w niniejszej sprawie Wielkopolski WIIH postępował zgodnie z zasadami dotyczącymi prawdy materialnej (obiektywnej), obowiązku zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sposób wyczerpujący oraz oceny, czy dana okolicznoś ć została udowodniona podstawie całokształtu materiału dowodowego. W opinii Prezesa UOKiK istotne dla sprawy są ustalenia kontroli. Przepisy ustawy o informowaniu o cenach oraz rozporządzenia wykonawczego do tej ustawy wskazują wprost, jakie obowiązki info rmacyjne ciążą na przedsiębiorcy, co w niniejszej sprawie nie zostało zrealizowane . Tym samym wszystkie zarzuty strony postępowania w zakresie naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania nie zasługują na uwzględnienie. Działania organu pierwsze j instancji były rzetelne, obiektywne i zgodne z zasadami procedury administracyjnej. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Poznaniu w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 k pa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł jak w sentencji. Niniejsza d ecyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wys okości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniose k ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 202 4 r. poz. 935 ); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości 17 oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami admin istracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535), art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168). z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu In spekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ Otrzymują: 1. [xxxxxxxxxxxxx] 2. WIIH Wielkopolski (syg. D/KO.UH.8361.48.2024)