DIH-III-137/2024

1 1098770.3210070.3149814 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 29 października 2024 r. DIH - 3.707.117.2024 .AŁ DECYZJA DIH - 3. 137 .2024 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz.U. z 2024 r. poz. 312), po przeprowadzeniu postępow ania administracyjnego w sprawie odwołania przedsiębiorcy „Big Star Limited” Sp. z o.o. z siedzibą w Kaliszu od decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 18 lipca 2024 r. (nr akt sprawy: D/PI.UH.8361.83.2023), na mocy której na ww. przedsiębiorcę nałożono karę pieniężną w wysokości 1 600 zł (słownie: jeden tysiąc sześćset złotych), na podstawie art. 6 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 168), z tytułu nar uszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2 ww. ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług , Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASADNIENIE W okresie od 28 lipca do 14 sierpnia 2023 r. insp ektorzy reprezentujący Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, zwanego dalej „Wielkopolskim WIIH” lub „organem pierwszej instancji”, działając na podstawie upoważnień do przeprowadzenia kontroli nr D/PI.UH.8361.83.2023 z dnia: 28 lipc a i 4 sierpnia 2023 r. (wydanie drugiego upoważnienia było wynikiem zmiany składu osób kontrolujących), przeprowadzili kontrolę w sklepie firmowym, w tym internetowym (pod adresem: [ xxxxxx ] ) , należącym do przedsię biorcy [ xxxxxx ] , zwanego dalej „stroną”, „spółką” lub „przedsiębiorcą”. Kontrolę przedsiębiorcy, zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2024 r. poz. 236), zwanej dalej „Prawem przedsiębiorców”, poprzedzono skierowaniem do niego zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli z dnia 10 lipca 2023 r. znak D/PI.8360.59.2023, gdzie wskazano na zakres przedmiotowy kontroli, obejmujący kontrolę przestrzegania przepisów ustawy z d nia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 168), zwanej dalej „ustawą o informowaniu o cenach”. Zawiadomienie to doręczono stronie w dniu 11 lipca 2023 r. Czynności kontrolne, z uwagi na nieobecność przedsiębiorcy lub osoby upoważnionej do jego reprezentowania w trakcie kontroli, rozpoczęto w obecności pracownika sklepu, którego 2 1098770.3210070.3149814 uznano za osobę czynną w lokalu w rozumieniu art. 97 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. z 2024 r. poz. 1061, ze zm.), zw anej dalej „Kc”. P rzed przystąpieniem do czynności kontrolnych, pracownikowi temu okazano legitymacje służbowe oraz wręczono za pokwitowaniem odbioru pouczenie o jego prawach i obowiązkach jako osoby czynnej w lokalu, a także okazano mu upoważnienie do prz eprowadzenia kontroli z dnia 28 lipca 2023 r. i zapoznano z zawartym w nim zakresem przedmiotowym kontroli. Czynności kontrolne, w szczególności podejmowane od 1 sierpnia 2023 r., były prowadzane w obecności innego pracownika sklepu, będącego osobą upoważn ioną do reprezentowania przedsiębiorcy w trakcie kontroli (według upoważnienia z dnia 31 lipca 2023 r., opatrzonego kwalifikowanymi podpisami elektronicznymi przez osoby upoważnione do reprezentowania spółki) , któremu okazano legitymacje służbowe oraz wręc zono za pokwitowaniem odbioru upoważnienia do przeprowadzenia kontroli, wraz z pouczeniem o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy, stanowiącym załącznik do ww. upoważnień do kontroli. W toku kontroli sprawdzono, czy przedsiębiorca, w przypadk u gdy informuje o obniżce cen, prawidłowo uwidacznia ceny przy produktach oferowanych do sprzedaży konsumentom oraz informuje o ich wysokościach, w oparciu o przepisy ustawy o informowaniu o cenach oraz wydanego na jej podstawie rozporządzenia Ministra Roz woju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz.U. z 2022 r. poz. 2776) , zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie uwidaczniania cen ”. Kontrolą objęto 10 losowo wybranych partii towarów, będących w promocyjnej of ercie handlowej (wymienionych w protokole kontroli – karta nr 4), ustalając sposób prezentowania ceny oraz informacji o najniższej cenie towaru w okresie 30 dni przed obniżką. Towary handlowe wyeksponowane były na sali sprzedażowej sklepu. Obniżka cen zako munikowana została, poprzez ogólne informacje, bez wskazania konkretnego asortymentu. Przy wejściu do sklepu, na bramkach antykradzieżowych oraz na szybie wystawowej widniały napisy w kolorze czerwonym „SALE”. Ponadto, w oknie wystawowym na manekinach znaj dowały się zawieszki w kolorze czerwonym z białym napisem „SALE”. Obok manekinów znajdowała się biała tablica z czarnym napisem „HITY WYPRZEDAŻY DO - 70%”. Na sali sprzedażowej przy towarach oferowanych w cenach promocyjnych znajdowały białe tablice z widoc zną informacją w kolorze czerwonym i czarnym o treści: „HITY WYPRZEDAŻY DO - 70%”, „SALE”, „SALE - 70%”. F otografie komunikatów stanowią załącznik nr 1 do protokołu kontroli . Jednocześnie uwzględniono, że ww. produkty nie były objęte obowiązkiem uwidaczniani a na wywieszkach lub w innej formie dostępnej dla kupującego cen jednostkowych. W toku kontroli stwierdzono, że wszystkie ww. produkty posiadały czytelne biało - granatowe wywieszki cenowe umiejscowione przy towarze, na których była uwidoczniona w sposób jed noznaczny i niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen m.in.: − cena produktu, tzw. cena początkowa towaru, która obowiązywała bezpośrednio przed wprowadzeniem pierwszej obniżki ceny danego towaru, − cena aktualna, czyli cena po zastosowaniu obni żki, − najniższa cena z 30 dni przed obniżką. Wszystkie trzy rodzaje cen znajdujące się na wywieszce cenowej z promocją uwidoczniono czcionką w kolorze czarnym. Cenę promocyjną podano pogrubioną czcionką i powiększoną. Cenę produktu przed wprowadzeniem pierw szej obniżki skreślono. 3 1098770.3210070.3149814 Natomiast informacja o najniższej cenie towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, została sformułowana w sposób jasny i niebudzący wątpliwości - została uwidoczniona poniżej ceny promocyjnej, w takiej samej wielkości co cena produktu przed obniżką. Na tej podstawie uznano, że cena aktualna, obowiązująca po obniżce oraz cena z 30 dni przed obniżką była wyraźna i widoczna dla klientów. W powyższym zakresie nieprawidłowości nie stwierdzono. Fotografie spos obu prezentowania cen oraz informacji o najniższej cenie w kontrolowanym sklepie stanowią załącznik nr 2 do protokołu kontroli. W dniu 7 sierpnia 2023 r. w związku z sygnałem konsumenckim, sprawdzono kolejny produkt, tj. kurtkę damską typu shacket (wymieni oną w protokole kontroli – karta nr 7), będący w ofercie handlowej sklepu internetowego (pod adresem: [ xxxxxx ] ). Przedmiotowy produkt nie był dostępny w ofercie handlowej kontrolowanego sklepu stacjonarnego (wedłu g oświadczenia z dnia 8 sierpnia 2023 r., złożonego przez osobę upoważnioną przez spółkę). Nie był on także objęty obowiązkiem uwidaczniania o ceny jednostkowej. Podane na stronie internetowej sklepu dla ww. produktu informacje świadczyły o zastosowaniu ob niżki ceny. Nad nazwą towaru widniał napis „ TYLKO ONLINE SALE”. Obok szeregu zdjęć produktu zaprezentowanego na modelu widniała nazwa produktu i jego numer. Poniżej nazwy towaru podano: obowiązującą cenę sprzedaży - „329,99 pln” (w kolorze czerwonym na białym tle) oraz „399,99 pln najniższą cenę z 30 dni przed obniżką” (cena była przekreślona, w kolorze czarnym na białym tle). Na kolejnej stronie w zakładce „koszyk”, obok fotografii produktu, widniała przekreślona cena „399,99 pln”, a poniżej aktualna ce na „329,99 pln”, koszty dostawy „0,00 pln” i razem: 329,99 pln. Kolejny komunikat dotyczył podsumowania zamówienia, gdzie ponownie podana została wartość produktu, koszty dostawy i komunikat do zapłaty z wyświetloną ceną produktu „329,99 pln”. Ponadto, zna jdowały się tam m.in. zakładki dotyczące danych zamawiającego, sposobu płatności i dostawy, a także „przycisk" z informacją „zamawiam i płacę". Wydruki pierwszej strony sklepu oraz stron dotyczących wybranego towaru, wraz z regulaminem sklepu, dołączono do akt sprawy. Przedmiotowy produkt posiadał dwie informacje cenowe umiejscowione przy towarze, do których należała: cena aktualna, czyli cena po zastosowaniu obniżki, oraz najniższa cena z 30 dni przed obniżką. Cenę promocyjną podano pogrubioną i powiększon ą czcionką, koloru czarnego na białym tle. Poniżej ceny promocyjnej uwidoczniono informację o najniższej cenie towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, podając ją przekreśloną czcionką, koloru czarnego. Na tym etapie oceny n ie wzniesiono zastrzeżeń, uznając, że obydwie ceny były podane w sposób wyraźny i widoczny dla klientów. Podczas kontroli sprawdzono również prawidłowość podania cen dla 5 z 10 losowo wybranych partii towarów oferowanych w sklepie firmowym (wymienionych w protokole kontroli – karta nr 4) oraz 1 partii towaru oferowanego w sklepie internetowym (wymienionego w protokole kontroli – karta nr 7), które obowiązywały w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. W wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono, że dl a 1 partii towaru, tj. kurtki damskiej typu shacket (wymienionej w protokole kontroli – karta nr 7), będącej w ofercie handlowej sklepu internetowego i dostępnego wyłącznie w tej formie sprzedaży, w cenie promocyjnej 329,99 zł, obowiązującej od 26 lipca 20 23 r. (według pisma strony z dnia 9 sierpnia 2023 r.), uwidoczniono nieprawidłową cenę, będącą ceną najniższą z 30 dni poprzedzających obniżkę, tj. na stronie internetowej sklepu przedstawiono jako najniższą cenę z 30 dni przed obniżką: 399,99 zł, podczas gdy faktycznie tą ceną była kwota: 199,00 zł. Z powyższego wynikało, że 4 1098770.3210070.3149814 na stronie internetowej sklepu dla ww. towaru podano błędną wartość dotyczącą najniższej ceny z 30 dni przed obniżką, co stanowiło naruszenie obowiązków ustawowych. Powyższe ustalono n a podstawie analizy wyjaśnień przedsiębiorcy złożonych w piśmie z dnia 9 sierpnia 2023 r., przekazanym drogą mailową i tradycyjną, a także dołączonej do niego dokumentacji w postaci faktur VAT (wymienionych w protokole kontroli – karta nr 15), które strona przekazała w odpowiedzi na żądanie Wielkopolskiego WIIH z dnia 8 sierpnia 2023 r., postawione na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 1 i 6 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz.U. z 2024 r. poz. 312), zwanej dalej „ustawą o Inspekcji Handlow ej”, dotyczące: podania daty rozpoczęcia obniżki i wyznaczenia na tej podstawie okresu 30 dni, w taki sposób, aby jego ostatnim był dzień poprzedzający obniżkę, a także przedstawienia dokumentów w oparciu o systemy kasowe/księgowe, że najniższa cena, która obowiązywała w ciągi 30 dni od ogłoszenia obniżki, była rzeczywiście tą najniższą. W piśmie z dnia 9 sierpnia 2023 r. strona poinformowała również o przyczynach powstania nieprawidłowości, a także o niezwłocznym przystąpieniu do działań korygujących. Podc zas kontroli potwierdzono, że spółka podjęła skuteczne działania naprawcze, o czym świadczą dołączone do akt sprawy wydruki ze strony internetowej sklepu. W toku kontroli osoba upoważniona przez spółkę wypełniła formularz oświadczenia z dnia 31 lipca 2023 r., wskazując na przynależność spółki do grupy pozostałych przedsiębiorców, zgodnie z art. 7 i art. 55 ust. 1 Prawa przedsiębiorców. Powyższe ustalenia udokumentowano w protokole kontroli z dnia 14 sierpnia 2023 r. (nr akt kontroli: D/PI.UH.8361.83.2023 ) o raz w dołączonej do niego dokumentacji. Do protokołu kontroli nie zostały zgłoszone uwagi w przewidzianym ustawowo terminie. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, pismem z dnia 17 czerwca 2024 r., na podstawie art. 61 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 cze rwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz.U. z 2024 r. poz. 572 ), zwanej dalej „Kpa”, Wielkopols ki WIIH zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej, na podstawie art. 6 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach , z tytułu naruszenia powyższych obowiązków, jak również poinformował ją o przysługującym jej prawie do czynnego udziału w każdym stadium postępowania. Ponadto, w piśmie tym pouczył stronę o treści art. 4 ust. 1 i 2 oraz ar t. 6 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, a także wezwał ją do przekazania informacji o wielkości jej obrotów i przychodu za rok 2023. Pismo to doręczono stronie w dniu 20 czerwca 2024 r. Strona wykonała powyższe zobowiązanie i w piśmie z dnia 21 cze rwca 2024 r. przekazała informacje o wielkości jej obrotów i przychodu za rok 2023 w postaci oświadczenia. Strona skorzystała również z przysługujących jej uprawnień i w piśmie z dnia 5 lipca 2024 r., działając przez pełnomocnika (według pełnomocnictwa z d nia 6 września 2023 r.), zajęła stosowne stanowisko w niniejszej sprawie, wnosząc o odstąpienie od wymierzenia jej kary pieniężnej i umorzenie postępowania, z uwagi na niewielki stopień i wagę naruszenia prawa oraz krótki czas jego trwania w związku z podj ęciem niezwłocznych działań korygujących. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, Wielkopolski WIIH, w drodze decyzji z dnia 18 lipca 2024 r. (nr akt sprawy: D/PI.UH.8361.83.2023), nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 1 600 zł, na podsta wie art. 6 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu 5 1098770.3210070.3149814 o cenach, z tytułu naruszenia powyższych obowiązków . Decyzja ta została doręczona stronie na adres spółki w dniu 22 lipca 2024 r. W dniu 19 sierpnia 2024 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwany dalej również „Prezesem UOKiK” lub „organem drugiej instancji”, otrzymał za pośrednictwem Wielkopolskiego WIIH, złożone w imieniu strony przez pełnomocnika pismo z dnia 5 sierpnia 2024 r. (nadane tego samego dnia w polskiej placówce pocztowej operatora pub licznego ), będące odwołaniem od ww. decyzji . Do odwołania dołączona została uwierzytelniona kopia pełnomocnictwa z dnia 6 września 2023 r., podobnie jak do pisma z dnia 5 lipca 2024 r. Pismem z dnia 22 sierpnia 2024 r. znak DIH - 3.707.117.2024.AŁ, Prezes UO KiK poinformował stronę o przysługującym jej prawie do czynnego udziału w postępowaniu, w tym do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Zawiadomienie to doręczono pełnomocnikow i strony w dniu 10 września 2024 r. Strona skorzystała z przysługujących jej uprawnie ń i w piśmie z dnia 16 października 2024 r. podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko w niniejszej sprawie, sprawdzające się do uznania, iż waga naruszenia dokonanego pr zez stronę jest znikoma, z uwagi na fakt, że stwierdzona nieprawidłowość dotyczyła jednego spośród kilkuset towarów i była wynikiem błędu systemowego, niezależnym od woli i należytej staranności spółki, który to błąd został niezwłocznie naprawiony. Strona przytoczyła też szereg argumentów, na które powołała się już w odwołaniu, będąc w przekonaniu, że wystąpiły przesłanki, o których mowa w art. 189f § 1 pkt 1 Kpa , tj. znikomość naruszenia oraz zaprzestania naruszenia prawa, na podstawie czego uznała, że zaw arty w odwołaniu wniosek o odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest w pełni uzasadniony . Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięc ie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdz a, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, w postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji Handlowej organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, zwany dalej „ wojewódzkim inspektorem IH” . Organem wyższego stopnia jest Prezes UOKiK. Wobec powyższego , w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej , Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (lub usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Jak wynika z definicji zawartych w art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2 te j ustawy, przez cenę należy rozumieć wartość wyrażoną w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę (inaczej cenę sprzedaży), zaś przez cenę jednostkową 6 1098770.3210070.3149814 towaru (lub usługi) – cenę ustaloną za jednostk ę określonego towaru (lub określonej usługi), których ilość lub liczba są wyrażone w jednostkach miar w rozumieniu przepisów o miarach. Przepisy art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach stanowią, że w każdym przypadku informowania o obniżeniu ceny towa ru lub usługi, obok informacji o obniżonej cenie, uwidacznia się również informację o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Powyższe przepisy zostały wprowadzone w związku z implementa cją dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2161 z dnia 27 listopada 2019 r. zmieniającą dyrektywę Rady 93/13/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 98/6/WE, 2005/29/WE oraz 2011/83/UE w odniesieniu do lepszego egzekwowania i unowocześ nienia unijnych przepisów dotyczących ochrony konsumenta (Dz.Urz. UE L 328 z 18.12.2019, s. 7), tzw. „dyrektywą Omnibus”, co nastąpiło w drodze ustawy o zmianie ustawy o prawach konsumenta oraz niektórych innych ustaw z dnia 1 grudnia 2022 r. (Dz.U. z 2022 r. poz. 2581). Taka zmiana była podyktowana koniecznością ochrony konsumenta przed tzw. „rzekomymi obniżkami”. Jak bowiem wynika z Zawiadomienia Komisji - Wytyczne dotyczące wykładni i stosowania art. 6a dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz.Urz. UE C 526 z 29.12.2021, str. 130), „Celem tego co najmniej 30 - dniowego okresu odniesienia jest uniemożliwienie podmiotom gospodarczym żonglowania cenami i przedstawia nia fałszywych obniżek cen, np. podnoszenia ceny na krótki okres, aby następnie ją obniżyć i przedstawić jako (znaczącą) obniżkę ceny, co wprowadza konsumentów w błąd. Wspomniany 30 - dniowy okres na ustalenie „wcześniejszej” ceny odniesienia jest zatem gwar ancją, iż cena odniesienia jest prawdziwa, a nie stanowi jedynie narzędzia marketingowego, które ma wywołać wrażenie atrakcyjności obniżki.”. Jak wynika z definicji zawartych w art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2 tej ustawy, przez cenę należy rozumieć wartość wyrażoną w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę (cenę sprzedaży), zaś przez cenę jednostkową towaru (lub usługi) – cenę ustaloną za jednostkę określonego towaru (lub określonej usługi), których ilość l ub liczba są wyrażone w jednostkach miar w rozumieniu przepisów o miarach. Dodatkowo sposób uwidaczniania cen towarów lub usług, w tym informacji o obniżonej cenie, regulują przepisy rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen . Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporzą dzenia w sprawie uwidaczniania cen, cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy cena, cena jednostkowa lub informacja o obniżonej cenie, w miejsc u ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. Jak stanowi § 3 ust. 2 tego rozporządzenia , cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się w szczególności: 1) na wywieszce, która może mieć formę wyświetlacza elektronicznego; 2) w ce nniku; 3) w katalogu; 4) na obwolucie; 5) w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu. 7 1098770.3210070.3149814 Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, wojewódzki inspektor IH nakład a na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy , przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej wojewódzki inspektor IH uwzględnia: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązk ów, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich UE w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w s prawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz.Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, ze zm.). Przepisy ustawy o informowaniu o cen ach nie regulują kwestii odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej lub udzielenia pouczenia, w związku z czym stosownie do art. 189a § 2 Kpa, zastosowanie mają w tym zakresie przepisy art. 189f Kpa. Zgodnie z art. 189f § 1 Kpa, organ admini stracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: 1) waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub 2) za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo s karbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Powyższe przepisy ustanawiają regułę obligatoryjnego odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej, jeżeli ziszczą się przesłanki w nim powołane. Ponadto, w art. 189f § 2 Kpa ustawodawca przewiduje fakultatywne odstąpienie od wymierzenia kary pieniężnej, tj. wskazuje, że w przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pie niężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających: 1) usunięcie naruszenia prawa lub 2) powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia. Organ administracji publicznej w przypadkach, o których mowa w § 2, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli strona przedstawiła dowody, potwierdzające wykonanie postanowienia - art. 189f § 3 Kpa. 8 1098770.3210070.3149814 W niniejszej sprawie, na podstawie ustaleń kontroli przeprowadzonej w sklepie firmowym, w tym internetowym, należącym do kontrolowanego przedsiębiorcy, przez inspektorów reprezentujących Wielkopolskiego WIIH, stwierdzono, że dla 1 partii towaru oferowanego w sklepie internetowym, w cenie promocyjnej 329,99 zł, uwidoczniono nieprawidłową cenę, będącą ceną najniższą z 30 dni poprzedzających obniżkę, tj. na stronie internetowej sklepu przedstawiono jako najniższą cenę z 30 dni pr zed obniżką: 399,99 zł, podczas gdy faktycznie tą ceną była kwota: 199,00 zł. Z powyższego wynikało, że na stronie internetowej sklepu dla ww. towaru podano błędną wartość dotyczącą najniższej ceny z 30 dni przed obniżką, co stanowiło naruszenie obowiązków ustawowych, a także godziło w interesy konsumentów. Jak wynika z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach , karę pieniężną, z tytułu niewykonania obowiązków wynikających m.in. z art. 4 ust. 1 i 2 , wymierza w drodze decyzji, właściwy ze względu na miejs ce przeprowadzenia kontroli wojewódzki inspektor IH. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, w drodze decyzji z dnia 18 lipca 2024 r., Wielkopolski WIIH nałożył karę pieniężną w wysokości 1 600 zł na ww. przedsiębiorcę, to jest na podmiot, który do puścił się powyższego naruszenia. Odwołując się od wydanej decyzji, strona podniosła zarzut naruszenia treści art. 189f § 1 Kpa, poprzez jego błędną interpretację i w konsekwencji niezastosowanie i nieodstąpienie od wymierzenia kary pieniężnej wobec uznani a, że waga naruszenia prawa nie jest znikoma, w sytuacji gdy stwierdzona nieprawidłowość dotyczyła tylko jednego towaru i była wynikiem incydentalnego błędu systemowego, który został niezwłocznie naprawiony, zaś sam system zmodyfikowany i udoskonalony, wsk utek czego po zaistniałej sytuacji podobne naruszenie nigdy się nie powtórzyło. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa, strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie o odstąpieniu od wymierzenia jej kary pieniężnej, ewe ntualnie z ostrożności procesowej, na wypadek nieuwzględnienia przez organ odwoławczy argumentacji strony - o wymierzenie tej kary w niższej wysokości. W ocenie Prezes UOKiK, powyższe zarzuty są niezasadne. Należy wskazać, że zaskarżoną decyzję wydano na p odstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w związku z ustaleniami kontroli, których strona nie kwestionowała, a które w sposób jednoznaczny wskazują na niewykonanie obowiązków ustawowych . Naruszenie to dotyczyło 1 partii towaru oferowanego w s klepie internetowym, w cenie promocyjnej 329,99 zł, dla którego obok obniżonej ceny, podano błędną (niezgodną z prawdą) wartość dotyczącą najniższej ceny, która obowiązywała w okresie 30 dni przed obniżką, tj. podano 399,99 zł zamiast 199,00 zł, co oznacza , że jeżeli przedsiębiorca podałby rzeczywistą najniższą cenę, jaka obowiązywała w okresie 30 dni, to nie byłoby obniżki . W ocenie Prezesa UOKiK, powyższe ustalenia wskazują na naruszenie przepisów art. 4 ust. 1 i 2 tej ustawy, w związku z tym, że ceny zos tały podane w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości co do faktyczne go istnienia obniżki. Jednocześnie należy wskazać, że n aruszenie powyższych obowiązków nosiło znamiona czynu określonego i sankcjonowanego przez art. 6 ust. 1 tej ustawy, w świetle k tórego, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje powyższych obowiązków, wojewódzki inspektor IH nakłada na niego karę pieniężną określoną w tym przepisie, tj. w wysokości do 20 000 zł . P rzepisy te w sposób niewymagających dodatkowych założeń i wykładni nakazują właściwemu organowi IH wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązków przewidzianych ustawowo, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy i stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały skorygowane. 9 1098770.3210070.3149814 Dowiedzenie zatem, że określony podmiot nie wykonał powyższych obowiązków powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną, a wskazane przepisy mają charakter obowiązkowy (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2019 r. o sygn. akt VI SA/Wa 805/19). Należy zaznaczyć, że przepisy ustawy o informowaniu o cenach nie przewidują możliwości badania przez organ IH istnienia winy (umyślnej lub nieumyślnej), bądź jej braku po stronie podmiotu, u którego stwierdzono nieprawidłowości. Nałożona na stron ę kara pieniężna jest typową karą administracyjną, której zastosowanie jest możliwe w razie zaistnienia stanu niezgodnego z prawem , a odpowiedzialność administracyjna, jaka z tego tytułu powstaje, ma charakter odpowiedzialności obiektywnej i opiera się na zasadzie ryzyka związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą (por. wyrok NSA z dnia 8 października 2010 r. o sygn. akt II OSK 1079/12). Oznacza to, że wystarczającą przesłanką do przypisania tej odpowiedzialności jest samo stwierdzenie niewykonania pr zez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków , bez względu na winę i przyczyny powstania naruszenia. Tym samym, organ IH w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, polegających na niewykonaniu przez kontrolowanego przedsiębiorcę obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o informowaniu o cenach, może jedynie wydać decyzję administracyjną, na mocy której, nakłada na niego karę pieniężną w przewidzianej w tej ustawie wysokości. Mając na uwadze charakter odpowiedzialności administracyjnej, okoliczności towarzyszące naruszeniu prawa, na które strona powołuje się w odwołaniu, jak również w pismach z dnia 9 sierpnia 2023 r. oraz 5 lipca i 16 października 2024 r., w wyniku których doszło do naruszenia prawa (incydentalny błąd systemowy, spowodow any działaniem firmy zewnętrznej IT, realizującej zlecenia spółki ), czy też działania naprawcze podjęte w trakcie kontroli i będące jej efektem (niezwłoczne zlecenie zespołowi wewnętrznemu usunięcie błędu oraz wdrożenie rozwiązań mających na celu zapobieże nie podobnym sytuacjom w przyszłości, w tym zmodyfikowanie i udoskonalenie systemu informatycznego ), pozostają bez znaczenia dla oceny zasadności jej ukarania, gdyż karę pieniężną wymierza się za samo naruszenie prawa. Takie okoliczności mogą być wzięte po d uwagę dopiero przy ocenie przesłanek, które mają wpływ na wysokość nakładanej kary pieniężnej lub na możliwość odstąpienia od jej nałożenia. Strona, jako profesjonalny uczestnik obrotu, funkcjonujący na rynku od 26 marca 2002 r. (według danych zawartych w KRS) miała obowiązek znać i przestrzegać przepisy prawa związane z wykonywaną przez nią działalnością. Przepisy ustawy o informowaniu o cenach są prawem powszechnie obowiązującym i dotyczą każdego przedsiębiorcy dokonującego sprzedaży detalicznej towarów lub świadczącego usługi. Nieznajomość przepisów lub ich niewłaściwa interpretacja nie zwalnia z obowiązku prawidłowego uwidaczniania cen oraz informacji o obniżonej cenie. Nowelizacja ustawy o informowaniu o cenach w związku z implementacją dyrektywy Omni bus, wprowadzająca obowiązek uwidaczniania informacji o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, obowiązuje od 1 stycznia 2023 r., co jest wystarczające na zapoznanie się z obowiązującymi przepisami i należy te ich przestrzeganie. Strona, w przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru, była zobowiązana do przekazania konsumentom informacji o obniżonej cenie oraz informacji o najniższej cenie, która obowiązywała w okresie 30 dni przed obniżką, w sposób jednoz naczny i niebudzący wątpliwości, tymczasem w toku kontroli ustalono, że w przypadku 1 partii towaru oferowanego w sklepie internetowym, wytypowanym do kontroli w związku z sygnałem konsumenckim, obowiązkom tym uchybiła, co stanowiło wystarczającą 10 1098770.3210070.3149814 przesłank ę do przypisania jej odpowiedzialności z tego tytułu oraz nałożenia na nią kary pieniężnej na podstawie art. 6 ust . 1 ustawy o informowaniu o cenach. Przechodząc do podniesionego przez stronę zarzutu dotyczącego naruszenia treści art. 189f § 1 Kpa, poprzez jego błędną interpretację i w konsekwencji niezastosowanie, a co za tym idzie nieodstąpienie od wymierzenia kary pieniężnej , Prezes UOKiK stwierdza, iż brak jest podstaw do uznania jego zasadności. P rzepisy art. 189f § 1 Kpa stanowią w pkt 1, że organ adm inistracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa . Wynika z nich, że organ jest zobligowany do odst ąpienia od nałożenia kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu w sytuacji, gdy wskazane w nim przesłanki zostaną spełnione łącznie. Z akt sprawy wynika, że Wielkopolski WIIH rozważyły, czy ziściły się przesłanki odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej, o którym mowa w art. 189f Kpa, czemu dał wyraz w treści zaskarżonej decyzji. W ocenie Prezesa UOKiK, organ pierwszej instancji prawidłowo stwierdził, że w niniejszej sprawie strona podjęła niezwłoczne i skuteczne działania naprawcze, a wię c zaprzestała naruszenia prawa, natomiast nie można było uznać, że waga naruszenia prawa jest znikoma, do czego organ drugiej instancji odniósł się w dalszej części uzasadnienia. Warto podkreślić, że w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się pog ląd, że, wagę naruszenia (i ewentualną jego znikomość) należy badać z punktu widzenia zagrożenia dla realizacji celu ustawowego, w tym przypadku ochrony konsumentów przed niepełnym, nierzetelnym czy wprowadzającym w błąd informowaniu o cenach towarów i usł ug. Sam fakt zaistnienia deliktu administracyjnego sankcjonowanego bezwzględnie karą pieniężną, nie może wykluczać uznania naruszenia prawa za znikome. Ustawodawca nie wyjaśnia przy tym, jakie przypadki naruszenia prawa można uznać za znikome. Natomiast w piśmiennictwie wyróżnia się stopnie naruszenia prawa: naruszenie kwalifikowane, naruszenie, które nie ma ciężaru kwalifikowanego, ale dla zachowana porządku prawnego jest istotne oraz naruszenie prawa nieistotne. Naruszenie prawa nieistotne to naruszenie p rawa, które nie wywołało negatywnych następstw dla wartości podlegających ochronie. Nieistotne naruszenia prawa wypełniają warunek wskazania jako podstawową przesłankę odstąpienia od nałożenia kary: waga naruszenia prawa jest znikoma. Ocena wagi naruszenia prawa jako znikomej wymaga spełnienia również drugiego warunku: zaprzestania przez stronę naruszenia prawa, a więc przywrócenia przez stronę stanu zgodnego z prawem (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2024, Wydanie 19 – komentarz do art. 189f Kpa; wyrok NSA z dnia 22 lutego 2022 r. o sygn. akt II GSK 9/22 oraz uchwałę NSA z dnia 9 czerwca 2022 r. o sygn. akt III OPS 1/21 i powołane tam orzecznictwo). Podkreślić należy, że przepisy art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach wymagają, aby informacja o cenach towarów (lub usług) była prezentowana w sposób dobrze widoczny, jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen, zaś przepisy art. 4 ust. 2 tej ustawy wymagają, aby w każdym p rzypadku informowania o obniżeniu ceny towaru (lub usługi), obok informacji o obniżonej cenie (obniżce), uwidoczniona była również informacja o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Z powyższego wynika, że przedsiębiorca w sytuacji, gdy prezentuje obniżkę ceny, ma obowiązek uwidocznić informację o obniżonej cenie (cenę po zastosowaniu obniżki) oraz informację o najniższej cenie w okresie 30 dni przed obniżką (drugą cenę wraz z objaśnien iem, co ta cena oznacza), która jest punktem odniesienia do 11 1098770.3210070.3149814 prezentowanej obniżki. Oznacza to, że komunikowanie obniżki ceny nie może być oparte na cenie innej niż najniższa cena w okresie 30 dni przed obniżką. Przedsiębiorca może więc przedstawić obniżkę ceny w sposób dowolny (kwotowo, procentowo lub za pomocą innych mierników), pod warunkiem jednak, że taka obniżka jest ustalana i prezentowana poprzez odniesienie jej do najniższej ceny z minimum 30 wcześniejszych dni. Jednocześnie należy przyjąć, że infor macja o obniżonej cenie to informacja o cenie, która jest niższa (została zmniejszona) od najniższej ceny w okresie 30 dni przed obniżką, a więc cena sprzedaży przedstawiona na wywieszce jako cena obniżona w rzeczywistości nie może być taka sama, jak ta z 30 - dniowego okresu poprzedzającego obniżkę, czy wręcz wyższa od niej (por. wyrok TSUE z dnia 26 września 2024 r. w sprawie C - 330/23, Verbraucherzentrale Baden - Württemberg eV przeciwko Aldi Süd Dienstleistungs SE & Co. OHG ). Takie ukształtowanie obowiązku i nformacyjnego przez sprzedawcę służy transparentności cen. Ułatwia również kupującemu ocenę rzeczywistej wielkości obniżki (promocji) i szybszych wyborów rynkowych na podstawie przejrzystych informacji o cenach. Prezes UOKiK wskazuje, że organ pierwszej in stancji przy ocenie naruszenia prawa, jakiego dopuściła się strona, wziął pod uwagę, że kryterium to jest określone przez relacje pomiędzy działaniem lub zaniechaniem przedsiębiorcy, a jego ustawowymi obowiązkami. Dokonując oceny tej przesłanki zasadnie pr zyjął, że strona nie sprostała obowiązkom, jakie nakłada na nią ustawa o informowaniu o cenach, zaś podstawą do stwierdzenia naruszenia były ustalenia kontroli poczynione w odniesieniu do 1 partii towaru oferowanego w sklepie internetowym na 6 sprawdzonych i oferowanych do sprzedaży, w tym 5 w sklepie stacjonarnym. Nie mniej istotny jest fakt, że zakwestionowany towary był dostępny tylko w sklepie internetowym i poddano go kontroli w związku ze sygnałem konsumenckim. W trakcie kontroli ustalono, że przedmio towy towar oferowano w cenie promocyjnej 329,99 zł i obok informacji o obniżonej cenie, na stronie internetowej sklepu podano jako najniższą cenę z 30 dni przed obniżką: 399,99 zł, podczas gdy faktycznie tą ceną była kwota: 199,00 zł. Taki sposób podawania informacji cenowej sugerował, że dany towar oferowany jest w cenie obniżonej, podczas gdy w rzeczywistości konsument dokonywał zakupu towaru w cenie wyższej niż obowiązująca dla tego towaru w ciągu ostatnich 30 dni przed obniżką. Tym samym, Wielkopolski W IIH miał podstawy do uznania, że naruszenie to należy sklasyfikować jako rodzajowo istotne, które godzi w sposób oczywisty w prawo konsumenta do informacji i uniemożliwia mu porównanie cen towarów znajdujących się w obrocie handlowym. Cena, a w przypadku z akomunikowania przez przedsiębiorcę obniżki - informacja o obniżonej cenie oraz o najniższej cenie, która obowiązywała w okresie z 30 dni przed obniżką, jest jednym z podstawowych wyróżników towarów, poza marką oraz indywidualnymi preferencjami konsumentów , mającym wpływ na decyzje o zakupie towaru. Takie informacje oraz możliwość porównania cen wielu towarów mają istotne znaczenie z punku widzenia interesów konsumentów . Ponadto, jak słusznie stwierdził organ pierwszej instancji, intencją ustawodawcy było w prowadzenie obowiązku informacyjnego, którego następstwem jest uzyskanie przez konsumenta pełnej i zgodnej ze stanem rzeczywistym informacji w zakresie ceny obowiązującej przed obniżką oraz ceny obniżonej, umożliwiającej ich porównanie, zaś punktem odniesi enia, zgodnie z regulacją art. 4 ust. 2 tej ustawy, powinna być najniższa cena z 30 dni przed obniżką. Prezes UOKiK wyjaśnia, że podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązujących przepisów prawa i jego respektowania. To na przedsiębi orcy spoczywa m.in. obowiązek dopilnowania, by przy oferowaniu do sprzedaży produktów lub usług konsument 12 1098770.3210070.3149814 za każdym razem otrzymywał wyczerpującą, konkretną i rzetelną informację cenową. Należy zatem podkreślić, iż okoliczność ta całkowicie zależy od przed siębiorcy. Dodać należy, że przedmiotowa kontrola została przeprowadzona po skierowaniu do strony zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli , gdzie wskazano m.in. informacje o zakresie przedmiotowym kontroli i planowanym terminie jej przeprowadzenia, a więc strona miała czas i możliwość, aby przygotować się do kontroli i wyeliminować ewentualne naruszenia jeszcze przed jej rozpoczęciem. Tymczasem, nieprawidłowości stwierdzono i strona przestąpiła do działań korygujących dopiero w efekcie kontroli. Warto podkreślić, że wprowadzenie przepisów dotyczących obniżek cenowych produktów miało na celu eliminacje takich właśnie fałszywych obniżek i zagwarantowanie konsumentom łatwej oceny rzeczywistej wielkości rabatu i szybszych wyborów rynkowych na podstawi e przejrzystych informacji dotyczących cen, a także stworzenie identycznych warunków dla podmiotów prowadzących działalności gospodarczą. Nowe regulacje prawne mają zapobiec sztucznym zawyżaniom cen tuż przed ich „obniżką”, tak aby zwiększyć „atrakcyjność” oferty. Rozwiązaniem tego problemu jest właśnie wskazywanie, obok ceny po obniżce, najniższej ceny obowiązującej w okresie 30 dni przed obniżką, jak również podawanie obliczanej obniżki względem najniższej ceny z 30 dni przed jej wprowadzeniem. Znamienny jest fakt, że w omawianym przypadku strona poinformowała o obniżce, której w rzeczywistości nie było, gdyż podana na stronie internetowej sklepu cena promocyjna była wyższa od ceny, jaka obowiązywała w 30 - dniowym okresie poprzedzającym promocję. Takie dzia łanie przedsiębiorcy budziło wątpliwości co do istnienia faktycznej obniż k i, a tym samym stanowiło naruszenie obowiązków wynikających z art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o informowaniu o cenach. Prezes UOKiK stoi na stanowisku, że w przypadku gdy strona informuje o obniżce cen oferowanych towarów, niezależnie od tego, czy wskazuje wielkość obniżki, czy też nie, zobowiązana jest do odniesienia obniżki do prawdziwej najniższej ceny z 30 dni przed jej wprowadzeniem. Natomiast w przypadku, gdy nowa cena jest tożsama, bą dź wyższa od prawidłowo ustalonej najniższej ceny obowiązującej dla danego towaru w ciągu ostatnich 30 dni przed obniżką, to nie mamy do czynienia z obniżką, co oznacza, że informacja o cenach została podana w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości. Należy zatem przychylić się do stanowiska organu pierwszej instancji, że skoro przedsiębiorca naruszył obowiązki ustawowe w odniesieniu do 1 partii towaru oferowanego do sprzedaży spośród 6 sprawdzonych, poprzez uwidocznienie najniższej ceny obowiązującej w okresie 30 dni przed obniżką niezgodnie ze stanem faktycznie obowiązującym w tym okresie, tak jak wyżej opisano, to nie można było uznać, że waga naruszenia prawa jest znikoma. Warto zwrócić uwagę, że ustawa o informowaniu o cenach implementuje przepisy dyrektywy 98/6/WE. Odnosząc się do celów tej dyrektywy, zmierza ona, zgodnie z brzmieniem jej art. 1 w związku z motywem 6, do lepszego przekazywania informacji konsumentom i ułatwienia porównywania cen sprzedaży produktów oferowanych konsumentom przez prz edsiębiorców, tak, aby mogli oni dokonać świadomych wyborów. Motyw 1 tej dyrektywy podkreśla znaczenie przejrzystości funkcjonowania rynku oraz prawidłowej informacji dla ochrony konsumentów. W motywie 12 tej dyrektywy doprecyzowano, że ma ona na celu zape wnienie jednolitej i przejrzystej informacji, z korzyścią dla wszystkich konsumentów na rynku wewnętrznym. Co więcej, z art. 4 ust. 1 tej dyrektywy, odczytywanego w świetle jej motywu 2, wynika, że cena sprzedaży produktów oferowanych konsumentom musi być jednoznaczna, łatwo dostrzegalna i czytelna, tak, aby informacja w tym zakresie była 13 1098770.3210070.3149814 dokładna, przejrzysta i jednoznaczna. Ponadto, motyw 1 dyrektywy Omnibus , która wprowadziła art. 6a do dyrektywy 98/6/WE, wyraźnie odsyła do postanowień art. 38 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. To ostatnie postanowienie, podobnie jak art. 169 Traktatu o Funkcjonowaniu UE, ma na celu zapewnienie w politykach UE wysokiego poziomu ochrony konsumentów. Ten sam cel został wskazany w motywie 2 dyrektywy 98/6/WE (por. ww . wyrok TSUE z dnia 26 września 2024 r. w sprawie C - 330/23 , a także powołane tam orzecznictwo ). Powyższe założenia prawa UE w sposób optymalny urzeczywistniają przepisy art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o informowaniu o cenach. Brak uwidocznienia informacji o jedno znacznie skonkretyzowanych cenach narusza powyższe zasady, tzn. ma negatywny wpływ na prawidłowe funkcjonowanie rynku oraz skutkuje podawaniem nieprawidłowych informacji konsumentom, co nie poprawia poziomu ochrony konsumentów, a także ma negatywny wpływ n a tworzenie zdrowej konkurencji między przedsiębiorcami i produktami. Stwierdzone naruszenie prawa obniża poziom ochrony konsumentów, który powinien być wysoki i temu celowi służyć ma przeprowadzona kontrola przedsiębiorcy. Na gruncie niniejszej sprawy, na leży przychylić się do stanowiska organu pierwszej instancji, że waga naruszenia prawa nie może zostać uznana za znikomą, ponieważ strona nie realizuje celów, które precyzyjnie zostały określone w dyrektywie 98/6/WE i dyrektywie Omnibus. W świetle powyższe go, należy stwierdzić, że przeprowadzona przez Wielkopolskiego WIIH analiza stwierdzonego naruszenia była prawidłowa i znajdowała uzasadnienie w zebranym materiale dowodowym. W szczególności należy wskazać, że organ pierwszej instancji odniósł się do dobra lub dóbr chronionych naruszonym przepisem prawa, wskazując wprost, jakie dobra są chronione, jak dużego uszczerbku doznały w efekcie działania strony oraz jak się kształtują okoliczności sprawy, mające wpływ na ocenę naruszenia i jego skutków. Dodać należ y, że w tym ostatnim przypadku uwzględnił on elementy przedmiotowo i podmiotowo istotne (np. jak była skala naruszeń prawa i jakie są ich skutki), tak, jak już wyżej wykazano. Nawet gdyby uznać za spełnioną przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszania praw a, to należy wskazać, że obie przesłanki muszą jednak być spełnione łącznie, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie. Sam fakt zaprzestania przez stronę naruszenia prawa przemawia na jej korzyść i stanowi okoliczność łagodzącą, jednakże nie może skutkowa ć odstąpieniem od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa . W rozpatrywanej sprawie nie ziściła się również przesłanka obligatoryjnego odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na po uczeniu, o której mowa w art. 189f § 1 pkt 2 Kpa, gdyż na stronę za to samo zachowanie prawomocną decyzją nie została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej, ani też strona nie została prawomo cnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe . Prezes UOKiK zwraca uwagę, że naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach stanowi naruszenie o charakterze deliktu administracy jnego, które sankcjonowane jest przez art. 6 tej ustawy , zaś do nałożenia kary pieniężnej w tym zakresie uprawniony jest wyłącznie wojewódzki inspektor IH. Uwzględniając właściwość terytorialną, w stosunku do strony postępowania w sprawie wymierzenia takie j kary pieniężnej mogły być prowadzone wyłącznie przez Wielkopolskiego WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Wielkopolskiego WIIH nałożyć kary pieniężnej za to samo naruszenie, co oznacza, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 Kpa nie mają z astosowania w omawianym przypadku. 14 1098770.3210070.3149814 Po przeanalizowaniu akt sprawy, Prezes UOKiK stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 189f § 2 Kpa, tj. zastosowanie art. 189f § 2 Kpa nie spełnieni celów, dla których miał aby być nałożona administracyjna kara pieniężna określona w art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach . Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona ni e dopełniła obowiązków nałożonych na nią w art. 4 ust. 1 i 2 tej ustawy. Literalna wykładnia ww. przepisów jednoznacznie wskazuje, że warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interp retować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 Kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa n ie wystarczy przerwać naruszanie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało)”. Charakter naruszeń, jakich strona dopu ściła się w niniejszej sprawie, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z dnia 25 lipca 2019 r. o sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest t akże przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej”). Biorąc pod uwagę, że jednoznaczna i niebudząca wątpliwości cena musi być uwidoczniona przez przedsiębiorcę w momencie oferowan ia danego towaru, tak, aby konsument mógł na tej podstawie podjąć decyzję o zakupie (tj. uwidocznienie cen ma charakter obowiązku przedumownego), należy przyjąć, że w niniejszej sprawie przesłanka w postaci konieczności usunięcia skutków naruszenia prawa n ie występuje i w związku z tym brak jest podstaw do zastosowania instytucji odstąpienia na podstawie art. 189f § 2 i 3 Kpa. Prezes UOKiK stoi również na stanowisku, że samo usunięcie naruszenia prawa nie pozwoli na spełnienie celów kary pieniężnej nakładan ej na gruncie ustawy o informowaniu o cenach, która pełni nie tylko funkcję dyscyplinująco - represyjną, ale także i prewencyjną, mającą zapewnić wysoki poziom ochrony interesów konsumentów oraz nie dopuścić do powstania tych samych lub podobnych naruszeń w przyszłości. Biorąc pod uwagę, że strona zakwestionowała wysokość nałożonej na nią kary pieniężnej , wnosząc o jej obniżenie, Prezes UOKiK dokonał ponownej analizy ustaleń w tym zakresie i na podstawie zebranego materiału dowodowego zważył i stwierdził co n astępuje . Oceniając stopień naruszenia obowiązków , w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków, organ pierwszej instancji zasadnie stwierdził, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia obowiązków ustawowych w stopniu znaczącym . Prezes UOKiK wskazuje, że i nformacja o obniżonej cenie oraz o najniższej cenie, która obowiązywała w okresie 30 dni przed obniżką, są jednymi z ważniejszych czynników mających wpływ na podjęcie decyzji o zakupie produktu przez konsumenta w sytuacji, gdy przedsiębiorca komunikuje obn iżkę ceny. Informacje te powinny być prawidłowo uwidocznione w miejscu sprzedaży detalicznej (na stronie internetowej sklepu), tak aby umożliwić konsumentom 15 1098770.3210070.3149814 dokonanie samodzielnej oceny, czy zaprezentowana obniżka jest w istocie opłacalna, a tym samym umoż liwić im dokonanie świadomego i korzystnego pod względem ekonomicznym wyboru towaru. Jest to o tyle istotne, że dla konsumentów informacja o obniżce cen oznacza możliwość kupienia towaru taniej, zaoszczędzenia, co skutkuje większą skłonnością do zaintereso wania się ofertą. Przedsiębiorca jest odpowiedzialny za uwidocznienie cen dla 1 partii towaru oferowanego do sprzedaży (dostępnego wyłącznie w sklepie internetowym) spośród 6 sprawdzonych , dla których zakomunikowano obniżkę, w sposób niejednoznaczny i budz ący wątpliwości , przez niewłaściwe wskazanie na obniżkę, tj. w sytuacji gdy cena obniżona był wyższa (a nie niższa) od ceny, jaka obowiązywała w okresie 30 dni przed jej wprowadzeniem. Powyższe ustalenia wskazywały na naruszenie przepisów art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o informowaniu o cenach . Przepisy te zostały wprowadzone w celu przekazywania konsumentom pełnych i niebudzących wątpliwości informacji o obniżce cen towarów lub usług. Uwidocznienie nieprawdziwej informacji o najniższej cenie obowiązującej w okres ie 30 dni przed obniżką, w sposób istotny naruszało interesy konsumentów, gdyż zastosowany przekaz wywoływał u konsumenta przekonania o obniżce, której w rzeczywistości nie było. Tym samym, w ocenie Prezesa UOKiK, organ pierwszej instancji słusznie uznał, że charakter i waga naruszenia obowiązków były istotne i z pewnością nie miały cech znikomości. Prezes UOKiK wskazuje, że organy IH podczas prowadzonych kontroli typują określoną liczbę asortymentu towaru oferowanego przez przedsiębiorcę do sprzedaży, a na stępnie, na tak przyjętej próbie, sprawdzają sposób uwidocznienia cen i określają zakres naruszenia obowiązujących przepisów przez podmiot zobowiązany do przestrzegania prawa. W toku niniejszej kontroli Wielkopolski WIIH losowo wytypował do oceny w zakresi e uwidaczniania informacji o cenach 10 partii towarów oferowanych do sprzedaży po obniżonej cenie. Następnie, sprawdzając praw i dłowość podanych informacji o najniższych cenach, które obowiązywały w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, wytypował do o ceny 5 z ww. partii towarów oferowanych w sklepie stacjonarnym oraz 1 partię towaru oferowanego w sklepie internetowym, będącego przedmiotem sygnału konsumenckiego. Stąd też, łącznie do 6 sprawdzonych i oferowanych do sprzedaży towarów należało odnieść lic zbę towarów zakwestionowanych, co pozwoliło na ustalenie skali nieprawidłowości. W toku kontroli przeprowadzonej u przedsiębiorcy na 6 wytypowanych do kontroli towarów, w przypadku 1 z nich stwierdzono nieprawidłowości związane z uwidacznianiem cen. Jednoc ześnie, mając na względzie wyjaśnienia strony złożone w odwołaniu, jak również w pismach dnia z dnia 9 sierpnia 2023 r. oraz 5 lipca i 16 października 2024 r., Prezes UOKiK, podobnie jak Wielkopolski WIIH, uwzględnił, że stwierdzone w toku kontroli narusze nia prawdopodobnie miały charakter niezamierzony, niemniej jednak żadne z wymienionych okoliczności nie mogą stanowić przesłanki do wyłączenia odpowiedzialności strony, która jako profesjonalista w swojej dziedzinie, powinna tak organizować prowadzoną prze z siebie działalność gospodarczą, aby spełniać nałożone na nią obowiązki ustawowe. Przy ocenie powyższej przesłanki, organ pierwszej instancji prawidłowo uwzględnił również skalę naruszenia obowiązków, stwierdzając, iż dotyczyły one 1 partii towaru oferowa nego do sprzedaży spośród 6 sprawdzonych, gdzie zakwestionowany towary był dostępny tylko w sklepie internetowym i objęto go sprawdzeniem w związku ze sygnałem konsumenckim. Waga naruszenia była jednak znacząca, gdyż przedsiębiorca podając na stronie inter netowej sklepu nieprawdziwą informację o obniżce pozbawił konsumentów możliwości porównania cen danego towaru z innymi tego typu towarami, utrudniając tym samym dokonanie przez 16 1098770.3210070.3149814 nich właściwego wyboru , z uwzględnieniem ich sytuacji finansowej. Oceniając kw estie czasu trwania tego naruszenia, organ pierwszej instancji słusznie zwrócił uwagę, że kontrole w zakresie przestrzegania przepisów ustawy o informowaniu o cenach prowadzone są po uprzednim zawiadomieniu strony o zamiarze jej wszczęcia . Strona została p oinformowana o zamiarze przeprowadzenia kontroli w piśmie z dnia 10 lipca 2023 r., które odebrała w dniu 11 lipca 2023 r. Kontrole zaś wszczęto w dniu 28 lipca 2023 r., natomiast w zakresie zakwestionowanego towaru w dniu 7 sierpnia 2023 r. Strona miała wi ęc wystarczająco dużo czasu, aby przygotować się do kontroli i nie dopuścić do powstania naruszenia. Pomimo tego, nieprawidłowości stwierdzono i strona doprowadziła do ich zaprzestania dopiero w efekcie kontroli. Podjęte przez stronę działania miały zatem charakter następczy. W ocenie Prezesa UOKiK, powyższe przemawia za tym, iż organ pierwszej instancji mógł przypisać stronie wyższy niż znikomy stopnień naruszenia obowiązków. Oceniając dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego dzi ałania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 ustawy o informowaniu o cenach, oraz uzyskane korzyści majątkowe lub straty wynikające z naruszenia tych ob owiązków, organ pierwszej instancji prawidłowo wziął pod uwagę, że wobec strony nie stwierdzono wcześniej naruszenia obowiązków wynikających z ustawy o informowaniu o cenach, co miało wpływ na złagodzenie wymiaru kary. Jednocześnie uwzględnił, że strona po djęła dobrowolne działania naprawcze w zakresie stwierdzonych naruszeń. Odnosząc się natomiast do kwestii uzyskanych korzyści majątkowych lub strat wynikających z naruszenia ustawy, słusznie stwierdził on, że strona, poinformowana w piśmie z dnia 17 czerwca 2024 r., o aktualnie obowiązującym stanie prawnym, nie odniosła się do wyżej wskazanych okoliczności. Uwzględniając trzeci czynnik wpływający na wymiar kary , tj. wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy, organ pierwszej instancji zasadnie wziął pod uwagę informację przekazaną przez stronę w piśmie z dnia 21 czerwca 2024 r. o wielkości jej obrotów i przychodu za rok 2023, jak również formularz oświadczenia z dnia 31 lipca 2023 r. o przynależności spółki do grupy pozostałych przedsiębiorców, zgodni e z art. 7 i art. 55 ust. 1 Prawa przedsiębiorców. Rozpatrując czwartą z przesłanek wymiaru kary , tj. sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich UE w sprawach transgranicznych, organ pierwszej instancji prawid łowo stwierdził, że przesłanka ta nie miała zastosowania, gdyż przeprowadzona kontrola nie była kontrolą w sprawach transgranicznych. Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Prezesa UOKiK, organ pierwszej instancji zasadnie uznał, że strona dopuściła się narus zenia obowiązków wynikających z art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o informowaniu o cenach, w stopniu uzasadniającym wymierzenie jej kary pieniężnej, na podstawie art. 6 ust . 1 tej ustawy, zaś opisane powyżej, jak również w treści zaskarżonej decyzji, ustalenia kont roli i przesłanki, jakimi kierował się Wielkopolski WIIH przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej, nie dawały podstaw do jej zmiany. Wysokość kary pieniężnej ustalona na poziomie 1 600 zł przy maksymalnej wysokości 20 000 zł, jest, w opinii Prezesa UOKiK, kwotą optymalną i adekwatną do stwierdzonego naruszenia. Stanowi ona 8% górnego wymiaru kary . Wymiar kary uwzględnia przede wszystkim fakt naruszenia praw i interesów konsumentów, którzy zostali pozbawieni jasnej i zrozumiałej informacji o cenach dla 1 na 6 sprawdzonych i oferowanych do sprzedaży towarów , dla których zakomunikowano obniżkę. 17 1098770.3210070.3149814 Podkreślenia wymaga, że kara pieniężna określona w art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach stanowi sankcję administracyjną, zaś jej celem jest ochrona konsumenta or az prawidłowa konkurencja między przedsiębiorcami. Informacje o cenach służą właściwemu poinformowaniu nabywcy o tym, za jaki towar lub usługę ma zapłacić daną należność, a także stwarzają identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalność w zakresi e sprzedaży detalicznej towarów lub świadczenia usług. Cena jest jednym z podstawowych wyróżników towarów lub usług, poza marką oraz indywidualnymi preferencjami klientów, mającym wpływ na decyzje o ich zakupie. Dlatego jasna i rzetelna informacja o cenach ma istotne znaczenie z punktu widzenia interesów konsumenta. Jednocześnie Prezes UOKiK wskazuje, że kara pieniężna powinna odpowiadać wymaganiom określonym w art. 8 dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochro ny konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom, co oznacza, że musi być ona skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca (por. wyroki NSA z dnia 23 maja 2012 r. o sygn. akt II GSK 684/11 oraz z dnia 19 grudnia 2012 r. o sygn. akt II GSK 1 823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Żeby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - re presyjną, tj. być ostrzeżeniem mającym na celu niedopuszczenie do powstania podobnych nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, czyli właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były wyłącznie towary z odpowiednimi informacjami cenowymi, jak również powinna być ona możliwie najmniej uciążliwa. Wszystkie te cele winny być łącznie spełnione, co też miało miejsce w niniejszej sprawie. W opinii Prezesa UOKiK, wymierzona stro nie kara pieniężna w wysokości 1 600 zł jest kwotą optymalną i wystarczającą do spełnienia jej celów. Podsumowując powyższe, należy stwierdzić, że w przedstawionym stanie faktycznym, wymierzenie stronie kary pieniężnej, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach , jak również ustalenie jej wysokości , było prawidłowe i zgodne z prawem. Wobec powyższego, zawarty w odwołaniu wniosek strony o uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie co do istoty poprzez odstąpienie od wymierzenia kary pienięż nej, ewentualnie o wymierzenie tej kary w niższej wysokości, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa , należy uznać za niezasadny, zarówno w świetle ustaleń opisanej kontroli, jak i obowiązujących przepisów prawa w zakresie nakładania kary pieniężnej na gruncie ustawy o informowaniu o cenach. Stąd też, postępowanie organu pierwszej instancji w tym zakresie należy uznać za prawidłowe, zaś zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Prezes UOKiK, zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów IH. Zatem, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o inform owaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Poznaniu w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja ta stanie się ost ateczna, tj. od dnia otrzymania niniejszej decyzji . 18 1098770.3210070.3149814 Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ost ateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa UOKiK, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym akt em i wynosi: 1) do 10 000 zł – 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10 000 zł do 50 000 zł – 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50 000 zł do 100 000 zł – 2% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1 500 zł; 4) ponad 100 000 zł – 1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2 000 zł i nie więcej niż 100 000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji Prezesa UOKiK skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie , strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wnio sek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie . 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja po datkowa (Dz.U. z 2023 r. poz. 2383, ze zm. ). Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535); art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informow aniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 168) . z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ Otrzymują : 1. [ xxxxxx ] 2. Wielkopols ki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej 3. a/a