DIH-III-113/2024

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 13 września 2024 r. DIH - 3.707.80.2024.AB DECYZJA DIH .3 . 113 .202 4 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz.572), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2024 r. poz.312), po przeprow adzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 8 maja 2024 r. (nr akt: D/KO.UH.8361.95.2023), na mocy której na podstawie art. 6 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r., poz. 168), na przedsiębiorcę MKRI sp. z o.o. z siedzibą w Malborku (zwanego dalej: „stroną”, „spółką” bądź „przedsiębiorcą”) nałożono karę pieniężna w wysokości 4 000 zł (słownie cztery tysiące z łotych 00/100) za: I. nieuwidocznienie informacji o najniższej cenie towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, wbrew obowiązkom określonym w art. 4 ust. 2 ustawy, II. uwidocznienie cen w sposób niejednoznaczny, budzący wątpliwość na ruszając e art. 4 ust. 1 ustawy oraz art. 4 ust. 1 w zw. z art. 4 ust. 2 ustawy, III. błędne uwidocznienie informacji o cenach, polegające na podaniu niewłaściwej informacji o najniższej cenie towaru obowiązującej od jego wprowadzenia do sprzedaży, co stanowi na ruszenie art. 4 ust. 3 ustawy Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów 1) uchyla zaskarżoną decyzję w całości, 2) orzeka co do istoty sprawy w ten sposób, że na podstawie art. 6 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług nakłada na przedsię biorcę MKRI sp. z o.o. z siedzibą w Malborku karę pieniężną w wysokości 4 000 zł (słownie: cztery tysiące złotych) w związku z naruszeniem art. 4 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług. UZASADNIENIE W dniach 23 - 31 sierpni a 2023 r. inspektorzy reprezentujący Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (zwanego dalej: „Wielkopolskim WIIH” lub „organem pierwszej instancji”), działając na podstawie upoważnienia 2 D/KO.UH.8361.95.2023 z dnia 23 sierpnia 2023 r. p rzeprowadzili kontrolę w placówce należącej do ww. przedsiębiorcy. Zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r., poz. 236) (zwanej dalej: „Prawem przedsiębiorców”), w dniu 10 sierpnia 2023 r. skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli (D/KO.8361.58.2023), ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli obejmującego „Kontrolę przestrzegania przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r., poz. 168)” zwanej dalej: „ustawą o cenach”. Niniejsze zawiadomienie strona odebrała w dniu 14 sierpnia 2023 r. W toku kontroli ustalono, że w placówce w aktualnej ofercie handlowej znajdowały się towary oferowane w obniżonych cenach. W witrynie okienn ej oraz wewnątrz sklepu zostały uwidocznione informacje o następujących promocjach: ‒ „Special price do 40 % rabatu”; ‒ „Sale wewnątrz sklepu”; ‒ Promocja – 30 % na drugą sztukę skarpetek i bokserek; ‒ Sale kupuj do 50 % taniej – obowiązuje od 23 sierpnia br. W toku kontroli inspektorzy sprawdzali m.in. prawidłowość przekazywania przez przedsiębiorcę informacji o cenach oraz informacji o najniższej cenie z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki dla 10 towarów oferowanych do sprzedaży po obniżonych cenach, a także pra widłowość podania ceny towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki dla 5 spośród 10 kontrolowanych towarów. Przy 8 objętych badaniem produktach włókienniczych, uwidocznione były 3 ceny, tj. dwie ceny przekreślone i jedna nieprzekreślona (jedynie cyfry bez żadnych opisów). W przypadku dwóch partii obuwia – na wywieszkach cenowych zamieszczono przekreśloną cenę regularną, cenę aktualną oraz informację najniższa cena z ostatnich 30 dni przed obniżką z podaniem ceny. Ponadto przedsiębiorca umieścił przy stanowisku kasowym informację „PRODUKTY OBJĘTE OBNIŻKĄ JAK CZYTAĆ OZNACZENIA NA METCE” – zdjęcie informacji w załączniku nr 2 do protokołu kontroli. W oświadczeniu z 23 sierpnia 202 3 r. osoba upoważniona wyjaśniła, że na wywie szce cenowej towarów objętych promocją (obniżką) znajdują się trzy ceny: cena regularna, najniższa cena z ostatnich 30 dni oraz aktualna obowiązująca przy zakupie towarów. Ponadto poinformowała, że informacja zawierająca wyjaśnienia cen umieszczonych na et ykietach znajduje się w widocznym miejscu na ladzie kasowej. Na podstawie dokonanych ustaleń, w toku kontroli s twierdzono, że w przypadku 8 z 10 skontrolowanych produktów oferowanych w obniżonych cenach uwidoczniono trzy ceny w tym dwie przekreślone, bez w skazania co oznaczają poszczególne ceny . Inspektorzy uznali, że taki sposób uwidaczniania cen stanowi naruszenie art. 4 ust. 2 ustawy o cenach. Ponadto ustalono, że jeden z produktów oznaczonych trzema cenami (w tym dwoma przekreślonymi) bez wyjaśnień słow nych oferowan y jest do sprzedaży w okresie krótszym niż 30 dni , a zatem powinien zgodnie z art. 4 ust. 3 posiadać informację o najniższej cenie towaru obowiązującej od jego wprowadzenia do sprzedaży do dnia wprowadzenia obniżki . 3 W przypadku 2 partii produk tów objętych obniżką , w wyniku kontroli stwierdzono, że kontrolowany przedsiębiorca pod ał cen y w sposób niejednoznaczny, budzący wątpliwości , tj.: 1) uwidoczni ł na wywieszce cen ę nieaktualn ą , niezgodn ą z pobieraną w kasie – co stanowi naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy; 2) uwidoczni ł cen ę promocyjn ą ( obniżon ą ), wyższ ą od najniższej ceny obowiązującej w okresie 30 dni przed obniżką – co stanowi naruszenie art. 4 ust. 1 w zw. z art. 4 ust. 2 ustawy. Ustalenia te udokumentowano w protokole kontroli z 31 sierpnia 2024 r. (nr akt kontroli: D/KO.UH.8361.95.2023). Na podstawie art. 61 § 1 i 4 w związku z art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775, ze zm.) – dalej jako: „Kpa”, Wielkopolski WIIH zawiadomieniem z 8 kwietnia 2024 r., poinformował przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego, w sprawie nałożenia na podstawie art. 6 ust. 1 i 3 ustawy o cenach kary pieniężnej za niewykonanie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 – 3 ww. ustawy. J ednocześnie poinformowano , że na podstawie art. 10 § 1 Kpa, stronie przysługuje prawo czynnego udziału na każdym stadium postępowania, w szczególności prawo do zapoznania się z aktami sprawy. Dodatkowo Wielkopolski WIIH zwrócił się do strony o przekazanie informacji o wielkości obrotów i przychodów osiągniętych za 2023 r. Pismem z 17 kwietnia 2024 r. strona przekazała CIT – 8 za rok 2023, tj. informację o wielkości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) i należnego podatku dochodowego. W powyższym piśmie przedsiębiorca zwraca uwagę, że we wskazanym przypadku nie stwierdzono braku jakiekolwiek informacji o cenach, organ kontrolny wniósł zastrzeżenie do uwidaczniania cen, w odniesieniu do dwóch towarów zarzucając niejednoznaczny sposób informowania o cenie, a w jednym przypadku błędne jej oznaczenie, co zdaniem strony powinno mieć istotny wpływ na naruszenie obowiązków wynikających z ustawy. Dodatkowo przedsiębiorca wskazał na brak naruszania przepisów o cenach w dotychczasowej działalności, a tym samym brak nałożonych na niego kar pieniężnych oraz podejmowaną współpracę z organem i podjęcie wszelkich czynności zmierzających do szybkiego i sprawnego przeprowadzenia postępowania, dostarczając wszelkich niezbędnych dokumentów i danych niezbędnych do prowadzeni a postępowania administracyjnego. Wielkopolski WIIH, na podstawie art. 6 ust. 1 i 3 ustawy o cenach oraz art. 104 § 1 Kpa, 8 maja 2024 r. wydał decyzję (sygn. D/KO.UH.8361.95.2023), na mocy której na przedsiębiorcę nałożył karę pieniężną w wysokości 4 000 zł (słownie: cztery tysiące złotych) za: I. nieuwidocznienie informacji o najniższej cenie towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, wbrew obowiązkom określonym w art. 4 ust. 2 ustawy, II. uwidocznienie cen w sposób niejednoznaczny , budzący wątpliwość naruszające art. 4 ust. 1 ustawy oraz art. 4 ust. 1 w zw. z art. 4 ust. 2 ustawy, 4 III. błędne uwidocznienie informacji o cenach, polegające na podaniu niewłaściwej informacji o najniższej cenie towaru obowiązującej od jego wprowadzenia do s przedaży, co stanowi naruszenie art. 4 ust. 3 ustawy. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dalej: „Prezesem UOKiK” albo „organem drugiej instancji”) 13 czerwca 2024 r. otrzymał za pośrednictwem Wielkopolskiego WIIH odwołanie od ww. decyzj i, w którym strona zarzuciła wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa materialnego, tj. art. 6 ust. 3 w zw. z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług poprzez niewłaściwą interpretację wskazanych w nim przesłanek, mających wpływ na wymiar kary nałożonej na skarżącą. Wskazując na powyższe zarzuty, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego strona wniosła o uchylenie decyzji organu I instancji i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez wymierzenie łagodniej szej kary pieniężnej, niż wymierzona przez organ I instancji. Pismem z 25 czerwca 2024 r. Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę o toczącym się postępowaniu administracyjnym w sprawie odwołania od ww. decyzji oraz o przysługującym mu prawie do zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpozna nie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz s prawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ww. ustawy, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Natomiast art. 4 ust. 2 ww. ustawy wskazuje, że w każdym przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru lub usługi obok informacji o obniżonej ce nie uwidacznia się również informację o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Ponadto zgodnie z art. 4 ust. 3 ww. ustawy jeżeli dany towar lub dana usługa są oferowane do sprzedaży w o kresie krótszym niż 30 dni, obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się również informację o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie od dnia rozpoczęcia oferowania tego towaru lub tej usługi do sprzedaży do dnia wprow adzenia obniżki. 5 Sposób uwidaczniania cen towarów i usług określa przepis szczególny wydany na podstawie art. 4 ust. 6 ww. ustawy, tj. określony w rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r., poz. 2776) (zwanego dalej: „rozporządzeniem Ministra Rozwoju” ) . W myśl § 3 ust. 1 tego rozporządzenia, cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskoś ci towaru, którego dotyczy, w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. Cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się w szczególności: na wywieszce, która może mieć formę wyświetlacza elektronicznego, w cenniku, w katalogu, na obwolucie, w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu, o czym stanowi § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia. Niezrealizowanie obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy o cenach powoduje – zgodnie art. 6 ust. 1 ww. ustawy – nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. Przepis ten w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni, nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy i stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały skorygowane. Dowiedzenie, że podmiot nie wykonał powyższego obowiązku powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjn ą. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez pr zedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, z późn. zm.). Niniejsze postępowanie administracyjne prowadzone jest w związku z odwołaniem wniesionym prze z przedsiębiorcę od decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 8 maja 2024 r. (sygn. D/KO.UH.8361.95.2023), na mocy której na przedsiębiorcę nałożono karę pieniężną w wysokości 4 000 zł (słownie: cztery tysiące złotych), w związku z naruszeniem przepisów art. 4 ustawy o cenach. Organ drugiej instancji wskazuje że, celem ustawy o cenach jest ochrona konsumenta oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorcami. Informacja dotycząca ceny służy 6 właściwemu poinformowaniu o niej nabywcy, a także stwarza identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą. Regulacja ta ma na celu wyeliminowanie nieprawidłowości w informowaniu konsumentów o cenach towarów i usług. Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy o cenach, w każdym przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru lub usługi obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się również informację o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Wprowadzenie powyż szego przepisu nastąpiło ustawą o zmianie ustawy z dnia 1 grudnia 2022 r. o prawach konsumenta oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 r. poz. 2581), która to zmiana była podyktowana koniecznością ochrony konsumenta przed tzw. „rzekomymi obniżkami”. Ja k bowiem wynika z Wytycznych Komisji „Celem tego co najmniej 30 - dniowego okresu odniesienia jest uniemożliwienie podmiotom gospodarczym żonglowania cenami i przedstawiania fałszywych obniżek cen, np. podnoszenia ceny na krótki okres, aby następnie ją obniż yć i przedstawić jako (znaczącą) obniżkę ceny, co wprowadza konsumentów w błąd. Wspomniany 30 - dniowy okres na ustalenie „wcześniejszej” ceny odniesienia jest zatem gwarancją, iż cena odniesienia jest prawdziwa, a nie stanowi jedynie narzędzia marketingoweg o, które ma wywołać wrażenie atrakcyjności obniżki.” Przepisy ustawy o cenach są prawem powszechnie obowiązującym i dotyczą każdego przedsiębiorcy świadczącego usługi lub dokonującego sprzedaży detalicznej towarów. Nieznajomość przepisów lub ich niewłaściw a interpretacja nie zwalnia z obowiązku prawidłowego uwidaczniania cen oraz informacji o obniżonej cenie. W toku postępowania odwoławczego Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przeprowadził dokładną analizę ustaleń kontroli, w oparciu o które w ydano decyzję oraz treści skarżonej decyzji, jak również uwzględnił zarzuty strony zawarte w odwołaniu. Po przeprowadzonym postępowaniu organ drugiej instancji wskazuje, iż nie ma wątpliwości, że przedsiębiorca naruszył przepisy ustawy o informowaniu o cen ach, co powoduje konieczność nałożenia przez Wielkopolskiego WIIH kary pieniężnej. Ustalenia kontroli dały podstawę do wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach. Jednakże Wielkopolski WIIH wydając w dniu 8 maja 2024 r. decyzję wskazał na: I. nieuwidocznienie informacji o najniższej cenie towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, wbrew obowiązkom określonym w art. 4 ust. 2 ustawy, II. uwidocznienie cen w sposób niejednoznaczny, budzący wątpliwość naruszają ce art. 4 ust. 1 ustawy oraz art. 4 ust. 1 w zw. z art. 4 ust. 2 ustawy, III. błędne uwidocznienie informacji o cenach, polegające na podaniu niewłaściwej informacji o najniższej cenie towaru obowiązującej od jego wprowadzenia do sprzedaży, co stanowi naruszeni e art. 4 ust. 3 ustawy. Organ drugiej instancji w wyniku analizy zgromadzonego materiału w sprawie zauważa, że przy 8 z 10 ocenianych oferowanych produktach do sprzedaży po obniżonej cenie podano trzy ceny ( w tym dwie przekreślone) , podając jedynie ich wartości liczbowe umieszczone bez wyjaśnienia co one oznaczają . Taki sposób uwidocznienia cen produktów jest niejednoznaczny i budzący wątpliwości – co narusza art. 4 ust. 1 ustawy o cenach, ponieważ konsument nie ma jasnej i przejrzystej infor macji odnośnie do cen znajdujących się na etykiecie . 7 Ponadto n ależy dodać , że w przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru jest obowiązek uwidocznienia obok informacji o obniżonej cenie również informacji o najniższej cenie tego towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki na co wskazuje art. 4 ust. 2 ustawy o cenach. W przedmiotowej sprawie przedsiębiorca nie wskazał na etykietach 7 produktów, która cena jest najniższą ceną, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, uwidaczniając na etykiecie jedynie trzy ceny, w tym dwie przekreślone bez opisów słownych. Zdaniem Prezesa UOKiK, taki sposób prezentacji informacji cenowej nie jest czytelny dla konsumenta i nie spełnia wymogów art. 4 ust. 1 ustawy o cenach w związku z art. 4 ust. 2 ww. ustawy. Natomiast w przypadku jednego wyrobu, również oznaczonego trzema cenami, w tym dwoma przekreślonymi, w toku kontroli na podstawie historii sprzedaży ustalono, że produkt ten oferowany był w okresie krótszym n iż 30 dni. Zgodnie z art. 4 ust. 3 jeżeli dany towar lub dana usługa są oferowane do sprzedaży w okresie krótszym niż 30 dni, obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się również informację o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązyw ała w okresie od dnia rozpoczęcia oferowania tego towaru lub tej usługi do sprzedaży do dnia wprowadzenia obniżki. Z uwagi na brak wskazania co oznaczają zamieszczone na etykiecie ceny, w tym brak umieszczenia informacji, wskazującej na najniższą cenę, któ ra obowiązywała w okresie od dnia rozpoczęcia oferowania tego towaru do sprzedaży do dnia wprowadzenia obniżki należy uznać, że ceny zostały uwidocznione w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości , który jest nieczytelny dla konsumenta i nie spełnia wy mogów art. 4 ust. 1 ustawy o cenach w związku z art. 4 ust. 3 ww. ustawy. Właściwą kwalifikację czynu Wielkopolski WIIH zastosował natomiast w przypadku 2 towarów objętych obniżką procentową: 1) cena jednego wyrobu uwidoczniona na wywieszce była nieaktualna, niezgodna z pobieraną w kasie, co stanowiło naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o cenach ; 2) ceny promocyjna (cena obniżona) jednego produktu, która była wyższa od najniższej ceny obowiązującej w okresie 30 dni przed obniżką - co stanowiło naruszenie art. 4 ust. 1 w zw. z art. 4 ust. 2 ustawy. Zaznaczyć przy tym należy, że artykuł określający wysokość sankcji z tytułu przedmiotowego naruszenia, tj. art. 6 ust. 1 wskazuje , że jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. Zatem zmiana kwalifikacji czynu przez Prezesa UOKiK nie ma wpływu na wysokość wymierzonej kary administracyjnej. W ocenie Prezesa UOKiK zgromadzony w sprawie materiał jest rzetelny i spójny. Stwierdzony w toku kontroli stan faktyczny został opisany w dołączonym do akt sprawy protokole kontroli oraz załącznikach. C o więcej, zarówno stan faktyczny, jak i stwierdzone naruszenie przepisów ustawy o cenach, a co za tym idzie konieczność nałożenia kary pieniężnej, nie budzi wątpliwości organu drugiej instancji. Art. 4 ust. 2 ustawy o cenach zobowiązuje sprzedawcę do umies zczania informacji o najniższej cenie towarów objętych promocją, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, natomiast art. 4 ust. 3 informacji o najniższej cenie tego towaru, która obowiązywała w okresie od dnia rozpoczęcia oferowania tego towaru do sprzedaży do 8 dnia wprowadzenia obniżki, nie zaś samej ceny (wartości liczbowej), którą strona uwidoczniła, dlatego też wobec niejednoznaczności przedstawionych cen należy uznać, że obowiązek ten nie został przez przedsiębiorcę dopełniony. N a przykład art. 4 ust. 2 ustawy o cenach wyraźnie wskazuje, iż w przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru uwidacznia się w miejscu sprzedaży informację o obniżonej cenie oraz informację o najniższej cenie tego towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Przepis wyraźnie wskazuje na uwidocznienie informacji o poszczególnych cenach w przypadku ogłoszonej obniżki, a nie samych cen przedstawianych jako wartości liczbowe (analogicznie jest w przypadku art. 4 ust. 3). Przepisy u stawy rozróżniają i wyraźnie określają, kiedy należy uwidaczniać cenę towaru, a kiedy informacje o cenach. Ustawodawca określił również miejsce uwidaczniania cen, czy też informacji o cenach w przypadku oferowania produktów w obniżonych cenach. Zgodnie z § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju wyraźnie wskazano miejsce, w którym należy je uwidaczniać. W pierwszej kolejności wymieniona została wywieszka, rozumiana w ww. rozporządzeniu jako etykieta, metka, tabliczka lub plakat (§2 pkt 4 ww. rozporządz enia). To na niej strona powinna uwidocznić stosowne informacje o cenach. W przepisach dotyczących uwidaczniania cen nie została dopuszczona możliwość rozbicia informacji cenowej na cenę (wartość liczbową) podaną na jednej wywieszce i podania objaśnień do przedstawionej ceny, czy cen na drugiej wywieszce, zwłaszcza umieszczonych w dwóch zupełnie różnych miejscach w sklepie. Informacja cenowa winna być tak skonstruowana, aby nie zachodziła potrzeba p odejmowania dodatkowych czynności w celu ustalenia, co ozna czają poszczególne ceny zamieszone przy produkcie , czyli aby nie było wątpliwości, co do jednoznaczności przedstawionych cen. Prezes UOKiK podkreśla, że zastosowany przez przedsiębiorcę sposób prezentacji cen produktów oferowanych do sprzedaży nie jest jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, a strona nie sprostała nałożonym na nią obowiązkom. Z trzech cen umieszczonych bezpośrednio na etykietach (dwie z nich są przekreślone) nie wynika, co one oznaczają. Ponadto w ocenie Prezesa UOKiK umieszczenie przy ka sie informacji czyli plakatu objaśniającego znaczenie poszczególnych wartości liczbowych znajdujących się na etykietach nie spełnia wymagań dotyczących uwidocznienia informacji cenowych. Taki sposób prezentacji z całą pewnością nie jest czytelny dla konsum enta. Już sam fakt, że jest on zmuszony szukać wyjaśnienia co oznaczają poszczególne ceny w zupełnie innym miejscu w sklepie nie spełnia wymogów ustawy o cenach oraz § 3 ust. 1 r ozporządzenia Ministra Rozwoju zgodnie z którym cenę, cenę jednostkową lub inf ormację o obniżonej cenie uwidacznia się na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy, w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. Ponadto w toku kontroli stwierdzono, że w jednym przypadku cena prz y towarze sugerowała, że towar sprzedawany jest w cenie obniżonej, a w rzeczywistości nowa cena była wyższa niż obowiązująca dla danego towaru w ciągu ostatnich 30 dni przed ogłoszeniem obniżki. Taki przekaz wywołuje u konsumenta przekonanie o obniżce, któ rej w rzeczywistości nie ma, co wskazuje, że cena została uwidoczniona w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości. Taki sposób prezentacji informacji cenowej nie jest jednoznaczny i niebudzący wątpliwości i nie spełnia wymogów art. 4 ust. 1 ustawy o ce nach w związku z art. 4 ust. 2 ww. ustawy. 9 Prezes UOKiK mając na uwadze wskazane powyżej argumenty strony zawarte w odwołaniu, orzekając co do istoty, w ten sposób, że na podstawie art. 6 ust. 1 i 3 ustawy o cenach nałożył na stronę administracyjną karę p ieniężną, o czym mowa w sentencji niniejszej decyzji, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej, przeanalizował kryteria wymiaru kary wskazane w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach. Oceniając stopień naruszenia obowiązków, Prezes UOKiK podobnie jak Wielkopolski W IIH, uznał go jako wysoki. Informacja o cenie oraz najniższej cenie produktu, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, czy od wprowadzenia produktu do sprzedaży do dnia ogłoszenia obniżki są jednymi z ważniejszych czynników mających wpływ na podjęcie decyzji o zakupie produktu przez konsumenta w sytuacji, gdy przedsiębiorca komunikuje obniżkę ceny. Powinny być one prawidłowo uwidocznione w miejscu sprzedaży, tak aby umożliwić konsumentom dokonanie oceny czy prezentowana obniżka jest w istocie opłacalna i tym samym dokonanie świadomego i korzystnego pod względem ekonomicznym wyboru. Organ drugiej instancji, uznał, że waga i skala naruszonych obowiązków była znaczna. Przedsiębiorca jest odpowiedzialny za uwidocznienie cen 9 na 10 partii objętych kontrolą, ( 90 % skontrolowanych) w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości oraz za brak uwidaczniania dla 7 produktów obok informacji o obniżeniu ceny, również pełnej informacji o najniższej cenie tego towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, a dla jednego informacji o najniższej cenie od rozpoczęcia oferowania towaru do sprzedaży do dnia wprowadzenia obniżki , czy też właściwe wskazywanie na obniżkę cen, a mianowicie tylko w sytuacji kiedy obniżona cena będzie niższa od najniższej ceny obowiązującej w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki . Powyższe działanie narusza przepisy art. 4 ust.1, 2 i 3 ustawy o cenach. Przepisy te zostały ustanowione w celu przekazywania konsumentom pełnych i niebudzących wątpliwoś ci informacji o obniżce cen towarów i usług. Uwidocznienie na etykietach dołączonych do produktów trzech cen (w tym dwóch przekreślonych) bez podania objaśnienia co dana cena oznacza, w szczególności w odniesieniu do ceny, którą konsument ma zapłacić oraz najniższej ceny z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki w sposób istotny narusza interesy konsumentów. Uniemożliwia to konsumentom samodzielne, bez podejmowania dodatkowych działań, poznanie informacji o najniższej cenie tego towaru, która obowiązywała w okre sie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki oraz informacji o najniższej cenie tego towaru od dnia rozpoczęcia oferowania tego towaru do sprzedaży do dnia wprowadzenia obniżki obowiązków. Prezes UOKiK wskazuje, że organy Inspekcji Handlowej podczas prowadzonych kontroli typują określoną liczbę asortymentu towaru oferowanego przez przedsiębiorcę do sprzedaży, a następnie, na tak przyjętej próbie, sprawdzają sposób uwidocznienia cen i określają zakres naruszenia obowiązujących przepisów przez podmiot z obowiązany do przestrzegania prawa. W toku niniejszej kontroli organ wytypował do oceny w zakresie uwidaczniania informacji o cenach 10 partii wyrobów oferowanych do sprzedaży po obniżonej cenie i do tej właśnie liczby skontrolowanych należy odnieść liczbę wyrobów zakwestionowanych, co pozwoli na ustalenie skali nieprawidłowości. W toku kontroli przeprowadzonej u przedsiębiorcy na 10 wytypowanych do kontroli produktów, aż w przypadku 9 z nich stwierdzono nieprawidłowości związane z uwidacznianiem cen, Odnos ząc się do czasu trwania nieprawidłowości Prezes UOKiK wskazuje, że nieprawidłowości stwierdzono w dniu rozpoczęcia kontroli, natomiast nie ma możliwości 10 ustalenia konkretnego czasu trwania nieprawidłowości. Natomiast zdaniem organu drugiej instancji, Wiel kopolski WIIH właściwie wziął pod uwagę uzyskanie przez przedsiębiorcę informacji o zbliżającej się kontroli i jej zakresie, z przesłanego przez WIIH zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli. Zawiadomienie strona odebrała 14 sierpnia 2023 r., natomiast kontrola rozpoczęła się 23 sierpnia 2023 r. Przedsiębiorca miał szansę podjąć działania i wyeliminować nieprawidłowości jeszcze przed rozpoczęciem kontroli. Skala nieprawidłowości (90 proc. zakwestionowanych produktów), a także ich różnorodność świadczy o braku należytej staranności ze strony przedsiębiorcy, gdyż mimo posiadanej wiedzy nie podjął on czynności mających na celu usunięcie ewentualnych nieprawidłowości, tym samym trudno w tym wypadku nie uznać ww. okoliczności jako negatywnych oceniając działal ność przedsiębiorcy. Prezes UOKiK, podobnie jak organ pierwszej instancji wziął pod uwagę, że jest to pierwszy przypadek stwierdzenia przez Wielkopolskiego WIIH naruszenia przez przedsiębiorcę przepisów dotyczących uwidaczniania cen. Jak wskazuje Wielkopol ski WIIH w decyzji strona nie była wcześniej karana za naruszenie przepisów ustawy o cenach. Wymierzając karę pieniężną organ drugiej instancji uwzględnił również informację zawartą w zeznaniu CIT – 8 przekazaną przez stronę w piśmie z dnia 17 kwietnia 202 4 r. Przesłanka dotycząca sankcji nałożonych na spółkę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych nie znajduje zastosowania, ponieważ kontrola przeprowadzona przez Inspekcję Handlową nie jest kontro lą przeprowadzoną w sprawach transgranicznych, tj. działalności gospodarczej o transgranicznym charakterze prowadzonej przez przedsiębiorcę. Po dokonaniu analizy przesłanek wymiaru kary Prezes UOKiK stwierdza, że wymierzona stronie kara w wysokości 4 000 z ł jest właściwa do spełnienia celów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2161 z dnia 27 listopada 2019 r. zmieniająca dyrektywę Rady 93/13/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 98/6/WE, 2005/29/WE oraz 2011/83/UE w odniesieniu do l epszego egzekwowania i unowocześnienia unijnych przepisów dotyczących ochrony konsumenta (Dz. Urz. UE. L Nr 328, str. 7), dalej jako: „dyrektywa Omnibus” i proporcjonalna do rozmiaru stwierdzonych nieprawidłowości. Ponadto zauważa, że zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o cenach kara za niedopełnienie obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy wynosi do 20 000 zł. Podsumowując organ drugiej instancji wskazuje, że w niniejszej sprawie, stwierdzone nieprawidłowości naruszały postanowienia art. 4 ust. 1, art. 4 ust . 2 i art. 4 ust. 3 ustawy o cenach. Prezes UOKiK wydał decyzję uchylającą skarżoną decyzję oraz orzekł w sprawie co do istoty w ten sposób, że nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 4 000 zł na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach za niew ykonanie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1, 2 i 3 ww. ustawy. Tym samym, organ drugiej instancji uznał, że ceny uwidoczniono w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości oraz nie uwidoczniono informacji o najniższej cenie, która obowiązywała w okres ie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, jak również nie uwidoczniono informacji o najniższej cenie, która obowiązywała od jego wprowadzenia do sprzedaży do dnia wprowadzenia obniżki. Strona w odwołaniu stwierdziła, że ocenę stopnia naruszenia obowiązków, ni e sposób analizować w oderwaniu od postawy kontrolowanego przedsiębiorcy, a zatem w tym zakresie 11 należy wskazać na wolę współpracy ze strony kontrolowanego przedsiębiorcy, który niezwłocznie usunął stwierdzone nieprawidłowości. Przedsiębiorca twierdzi, że w ocenie organu takie działanie zostało uznane jako zwiększające wagę naruszeń bowiem przedsiębiorca zaprzestał naruszeń dopiero po kontroli. Zdaniem strony taka wykładnia art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach w zasadzie uniemożliwia uznanie właściwej postawy kontrolowanego za przesłankę uzasadniającą wymierzenie kary pieniężnej w niższej wysokości (dolnych granicach zagrożenia) – nawet niezwłoczne usunięcie naruszeń, podjęcie działań naprawczych uznawane są za okoliczności obciążające kontrol owanego. Ponadto strona podkreśla, że gdyby kontrolowany usunął nieprawidłowości przed rozpoczęciem kontroli, co organ wskazuje jako działanie pożądane, to kwestia wymiaru kary pieniężnej nie byłaby w ogóle analizowana. Zdaniem strony działanie to przeczy istocie kary nakładanej na przedsiębiorcę w oparciu o przepisy ustawy, która powinna być skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca, natomiast kara nałożona skarżoną decyzją jest zbyt dotkliwa i nieproporcjonalnie wysoka. Ponadto, zdaniem strony , waga naruszenia prawa została przez organ błędnie uznana, jako znaczna, a jej ocena została oparta na stwierdzonych nieprawidłowościach dotyczących części z dziesięciu kontrolowanych towarów. Stopień, skalę i wagę naruszeń organ analizował nie podając jed nocześnie jednoznacznych przesłanek uznania, że działanie przedsiębiorcy jest naruszeniem obowiązujących przepisów w stopniu wysokim. Ponadto strona wskazała, że w treści uzasadnienia zaskarżanej decyzji organ stwierdził de facto, że strona wywiązała się z obowiązku uwidaczniania cen, ale wniósł zastrzeżenia do sposobu ich uwidaczniania z uwagi na to, że strona nie zamieściła stosownego opisu co uwiecznione liczbowo ceny oznaczają. Przedsiębiorca podniósł również, że weryfikacją objęto 10 towarów, 7 zakwest ionowano. Powyższe zestawienie daje skalę stwierdzonego naruszenia, które nie jest znaczne. Przedsiębiorca zarzucił również, że Wielkopolski WIIH nie ustalił jaki był czas trwania naruszeń, a jedynie stwierdził, że przedsiębiorca został powiadomiony o kont roli a stwierdzone nieprawidłowości usunął w wyniku przeprowadzenia kontroli. W przypadku sklepu z odzieżą, który oferuje setki towarów i regularnie organizuje obniżki cen poszczególnych modeli elementów garderoby, pracownicy oznaczają odzież metkami, wska zującymi cenę w razie potrzeby. Stwierdzona nieprawidłowość mogła zaistnieć bezpośrednio przed terminem kontroli , a organ jednoznacznie tego faktu nie ustalił. Zdaniem strony, skalę stwierdzonych naruszeń należy odnieść do zakresu prowadzonej przez przedsi ębiorcę działalności, wskazując że w kontrolowanym sklepie oferowana jest do sprzedaży bardzo duża ilość towarów, a ceny zmieniają się z uwagi na prowadzone akcje promocyjne obniżające cenę. Nadto jest to pierwsze niewywiązanie się z obowiązku w zakresie u widaczniania cen, a spółka podjęła dodatkowo działania naprawcze, które całkowicie eliminują wszelkie nieprawidłowości w uwidacznianiu cen w przyszłości. Wprowadzenie przepisów dotyczących obniżek cenowych produktów miało na celu eliminacje fałszywych obni żek i zagwarantowanie konsumentom łatwej oceny rzeczywistej wielkości rabatu i szybszych wyborów rynkowych na podstawie przejrzystych informacji dotyczących cen , a także stworzenie identycznych warunków dla podmiotów prowadzących działalności gospodarczą. Nowe regulacje mają zapobiec sztucznym zawyżaniom cen tuż przed ich „obniżką”, tak aby zwiększyć „atrakcyjność” oferty. Rozwiązaniem tego problemu 12 jest właśnie wskazywanie obok ceny po obniżce najniższej ceny z okresu 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, ew entualnie jeżeli dany towar są oferowane do sprzedaży w okresie krótszym niż 30 dni, obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się również informację o najniższej cenie tego towaru, która obowiązywała w okresie od dnia rozpoczęcia oferowania tego towaru lub tej usługi do sprzedaży do dnia wprowadzenia obniżki, jak również podawanie obliczanej obniżki względem najniższej ceny z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Naruszenie obowiązku informacyjnego przez stronę polegało na niepoinformowaniu konsumentów, która cena na przywieszce cenowej jest ceną po obniżce (ceną sprzedaży wymienioną w art. 4 ust. 1 ustawy o cenach), a która najniższą ceną, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki (wymienioną w art. 4 ust. 2 ww. ustawy) lub najniższą ceną tego towaru, która obowiązywała w okresie od dnia rozpoczęcia oferowania tego towaru do sprzedaży do dnia wprowadzenia obniżki . W sytuacji, gdy na etykiecie cenowej uwidoczniono trzy ceny (w tym dwie przekreślone), obowiązkiem strony było ob jaśnienie konsumentom co oznacza każda z nich. Co do zasady cena sprzedaży nie wymaga objaśnienia, natomiast objaśnienia (wskazania) wymaga najniższa cena, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Podobnie, gdy przedsiębiorca uwidoc zni więcej niż jedną cenę na etykiecie, wszystkie pozostałe ceny wymagają objaśnienia. Najniższa cena, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki powinna być wyszczególniona w tym samym miejscu gdzie podana jest cena obniżona i też tam powinna być objaśniona a nie „w pobliżu”. Konsument nie powinien być zmuszony do podejmowania żadnych dodatkowych działań, aby zapoznać się z ceną sprzedaży (cena po obniżce) i najniższą ceną z 30 dni przed wprowadzeniem promocji lub dowiedzieć się co wsk azują poszczególne oznaczenia na etykietach. Tym samym nie ulega wątpliwości, że umieszczenie na trzech naklejkach jedynie wartości liczbowych (w tym dwóch przekreślonych) bez wskazania do czego się odnoszą powoduje naruszenie art. 4 ust. 1 oraz ust. 2 lub ust. 3 ustawy o cenach poprzez uwidacznianie cen, w tym najniższej ceny, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki czy ceny towaru, która obowiązywała w okresie od dnia rozpoczęcia oferowania tego towaru do sprzedaży do dnia wprowad zenia obniżki w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości. Przepisy dotyczące uwidaczniania cen nakładają na przedsiębiorców obowiązek informowania o cenach – a co za tym idzie również o obniżkach – w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz um ożliwiający porównanie cen. Wymogi te należy stosować nie tylko do treści informacji o najniższej cenie z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, lecz także do jej formy, która ma zapewnić jasność i zrozumiałość, a także umożliwiać łatwe porównanie cen i ocenę korzyści płynących z obniżenia cen . W przedmiotowej sprawie w jednym przypadku strona informuje konsumenta o obniżce cen, której w rzeczywistości nie ma, gdyż „cena promocyjna” jest wyższa od ceny jaka obowiązywała przez ostanie 30 dni przed ogłoszeniem promocji. Oczywiście przedsiębiorca może swobodnie kształtować ceny, ale w powyższych przypadkach nie może informować o obniżce ceny produktu, gdyż faktycznie obniżki nie ma. Prezes UOKiK stoi na stanowisku, że w przypadku gdy strona informuje o obniżce ce n sprzedawanych towarów , niezależnie czy wskazuje wielkość obniżki czy też nie, zobowiązana jest do odniesienia obniżki do 13 najniższej ceny z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. A w przypadku, gdy nowa cena jest tożsama bądź wyższa, od prawidłowo ustalonej najniższej ceny obowiązującej dla danego towaru w ciągu ostatnich 30 dni przed obniżką, to nie mamy do czynienia z obniżką więc informacja o cenie została podana w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości. A zatem działanie przedsiębiorcy budzi wątpli wości co do istnienia faktycznej obniżki ceny i korzyści płynących z promocji i w ocenie organu drugiej instancji narusza art. 4 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 2 ustawy o cenach. Prezes UOKiK, po przeanalizowaniu sprawy nie widzi podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary w ramach instytucji przewidzianej w art. 189f Kpa. Po przeanalizowaniu niniejszej sprawy Prezes UOKiK nie znalazł podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 Kpa, tj. odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu. Przepis ten przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ administracji publicznej mógł odstąpić od nałożenia kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz ro zmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. Prezes UOKiK ponownie wskazuje, że wprowadzenie przepisów dotyczących obniżek cenowych prod uktów miały na celu eliminacje fałszywych obniżek oraz zagwarantowanie konsumentom łatwej oceny rzeczywistej wielkości rabatu i szybszych wyborów rynkowych na podstawie przejrzystych informacji dotyczących cen. A zatem konsument ma prawo do informacji o ce nach oferowanych do sprzedaży wyrobów uwidocznionych w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, co zostało mu zagwarantowane ustawą o informowaniu o cenach. W niniejszym przypadku w agi naruszenia prawa nie można było uznać za znikomą ponieważ w trakci e kontroli ustalono, że przedsiębiorca uwidocznił ceny w sposób naruszający przepisy dotyczące uwidaczniania cen przy 9 produktach na 10 skontrolowanych, co stanowi 90 % wszystkich skontrolowanych. Dodatkowo Prezes UOKiK wyjaśnia, że podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązujących przepisów prawa i jego respektowania. To na przedsiębiorcy spoczywa m. in. obowiązek dopilnowania, by przy oferowaniu do sprzedaży produktów lub usług konsument za każdym razem otrzymywał wyczerpującą, kon kretną, rzetelną informację cenową. Przedsiębiorca ogłosił obniżkę ceny dla konkretnych produktów, a tym samym był zobowiązany do podania informacji o obniżonej cenie oraz informacji o najniższej cenie tego produktu, która obowiązywała w okresie 30 dni prz ed wprowadzeniem obniżki, czy informacji o najniższej cenie towaru obowiązującej od jego wprowadzenia do sprzedaży do dnia wprowadzenia obniżki. Ponadto w jednym przypadku stwierdzono, że cena promocyjna była wyższa niż najniższa z 30 dni przed ogłoszeniem obniżki, a zatem konsument został wprowadzony w błąd, jakoby faktycznie obniżka ceny miała miejsce, jak również niezgodność ceny na wywieszce z zakodowaną w kasie. Prezes UOKiK wyjaśnia, że podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązujących przepisów prawa i jego respektowania. To na przedsiębiorcy spoczywa m. in. obowiązek dopilnowania, by przy oferowaniu do sprzedaży produktów lub usług konsument za każdym razem otrzymywał wyczerpującą, konkretną, rzetelną informację cenową. Podkreślić należy, iż okoliczność ta całkowicie zależy od przedsiębiorcy. 14 W ocenie organu drugiej instancji nawet jeżeli przedsiębiorca podjął działania i usunął stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości, to z uwagi na to, że w niniejszym przypadku prz esłanka dotycząca znikomości nie została spełniona, organ drugiej instancji stwierdza, iż nie ma podstaw do zastosowania tego przepisu i do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa. Nie została spełniona również przesłanka z pkt 2 art. 189f § 1 Kpa, ponieważ nie była wydana przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocna decyzja nakładająca na stronę za to samo zachowanie administracyjną karę pieniężną, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykrocz enie lub wykroczenie skarbowe, czy też prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, a kara ta spełniałaby cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Nadto należy podkreślić, że naruszenia z ustawy o informowani u o cenach kwalifikowane są jako czyny o charakterze deliktu administracyjnego, który zagrożone są karą pieniężną określoną w art. 6 ustawy o cenach. Postępowania w tym zakresie mogą być prowadzone wyłącznie przez organy Inspekcji Handlowej, zaś z uwagi na właściwość terytorialną, w stosunku do strony mogły być one prowadzone przez Wielkopolski WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Wielkopolskiego WIIH nałożyć kary pieniężnej za to samo naruszenie, co oznacza, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 kpa nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes UOKiK stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały również okoliczności, o których mowa w art. 189f § 2 Kpa, tj. zastosowanie art. 189f § 2 nie spełnieni c elów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna określona w art. 6 ust. 1 ustawy o cenach. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. S trona nie dopełniła obowiązków nałożonych na nią w art. 4 ustawy o cenach, bowiem dla 90% skontrolowanych produktów o obniżonej cenie uwidoczniła ceny w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości. Literalna wykładnia ww. przepisu jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 Kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy u znać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wye liminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało”). Charakter naruszeń, jakich dopuściła się strona, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z dnia 25.07.2019 r. S ygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej. Jak słusznie podkreślił or gan usunięcie naruszenia prawa nie jest tożsame z zaprzestaniem naruszania. Aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia.”). Ponieważ cena musi być uwidoczniona przez przedsiębiorcę w s posób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości 15 w momencie oferowania danego produktu lub usługi, tak aby konsument na tej podstawie mógł podjąć decyzję o zakupie (tj. uwidocznienie cen ma charakter obowiązku przedumownego) zatem w przedmiotowej sprawie brak j est możliwości zastosowania art. 189f § 2 i 3 Kpa. Podsumowując Prezes UOKiK podkreśla, że niezrealizowanie obowiązków wskazanych w ustawie o cenach zgodnie z jej art. 6 ust. 1, powoduje nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. Przepis ten nakaz uje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy. Dowiedzenie, że podmiot nie wykonał powyższego obowiązku powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Cechą charakterystyczną sankcji administracyjnej, a taką jest właśnie kara pieniężna nakładana na podstawie ustawy o cenach, jest jej automatyczne stosowanie wobec podmiotu p onoszącego odpowiedzialność za naruszenie ciążących na nim obowiązków. Samo zatem stwierdzenie – udowodnienie braku informacji w zakresie cen, jak też sprzecznego z ustawą sposobu ich uwidocznienia – jest wystarczającą przesłanką do nałożenia kary pieniężn ej. Powyższa ustawa nie przewiduje przy tym możliwości badania przez organy Inspekcji istnienia winy, bądź jej braku po stronie podmiotu, u którego ujawniono nieprawidłowości. Zatem samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że podmiot nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Kara pieniężna powinna także odpowiadać wymogom wskazanym przez prawodawcę unijnego, który w art. 8 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 98/6/ WE z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. U. L z 1998 r. Nr 80) nakazuje, że musi być ona skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca (porównaj w tym zakresie wyrok NSA z 23 maja 2012 r., II GSK 684/11, czy wyrok NSA z 19 grudnia 2012 r., II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Żeby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właś ciwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary opatrzone odpowiednimi informacjami cenowymi, jak również kara powinna być możliwie najmniej uciążliwa. Art. 6 ustawy o cenach statuuje odpowiedzialność administracyjną podmiotów, wobec których stwierdzono naruszenie wymagań określonych w art. 4 ww. ustawy. Regulacja ta ma na celu wyeliminowanie nieprawidłowości w informowaniu konsumentów o cenach towarów i usług. Odpowiedzialność wynikająca z ww. przepisu ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą popełnienia naruszenia. Obiektywny charakter odpowiedzialności administracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 października 2010 r., sygn. II OSK 1079/12). Oznacz a to, że przesłanką tej odpowiedzialności jest stwierdzenie nieprzestrzegania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków. Wobec powyższego, organ po stwierdzeniu faktu naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 4 ustawy o cenach, może jedynie wyd ać decyzję 16 administracyjną, na podstawie której nakłada karę pieniężną w przewidzianej w tej ustawie wysokości. Mając więc na uwadze charakter odpowiedzialności administracyjnej, bez znaczenia pozostają przyczyny powstania nieprawidłowości oraz okolicznośc i podniesione przez przedsiębiorcę, gdyż karę wymierza się za samo naruszenie prawa. Nałożona kara pieniężna w wysokości 4 000 zł, nie została wymierzona w maksymalnej wysokości, lecz w kwocie stanowiącej 20 % maksymalnej kwoty, tj. 20 000 zł przewidziane j ustawowo. Wymierzona kara spełni jednak w sposób właściwy funkcje dyscyplinujące i represyjne, a także prewencyjne tak aby nie dochodziło do naruszania prawa w przyszłości i jest adekwatnym środkiem reakcji administracyjno - prawnej na ujawnione naruszenie prawa. Biorąc powyższe pod uwagę wniosek strony o uchylenie decyzji i orzeczenie łagodniejszej kary pieniężnej niż wymierzona przez organ pierwszej instancji, jest niezasadny. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o k tórej mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Poznaniu w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony i Konkurencji i Konsumentów orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powst ańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 z ł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiega nia się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. 17 Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535), art. 8 ust. 1 ustaw y z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) . z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ Otrzymują: 1. [xxxxxxxxxxxxxxxxxx] 2. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej 3. a/a