DIH-III-110/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 26 s ierpnia 2025 r . DI H - 3.707.83.2025.AWS DECYZJA DIH - 3. 110. 2025 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 , ze zm. ) w związku z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 20 maja 2025 r. (nr sprawy: ZNR.8361.22.2025.MN), na m ocy której Pani Annie M es prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą: MES - POL ANNA MES w Droszkowie , (zwanej dalej: „stroną”, „stroną postępowania” lub „przedsiębiorcą”), wymierzono karę pieniężną w wysokości 1 000 zł (słownie: jeden tysiąc złotych), z tytułu niewykonania obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ww. ustawy z dnia 9 maja 2025 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) oraz naruszenia wymagań określonych w § 3 ust. 1 i 2, § 4 ust. 1 oraz § 6 rozporządzenia Minist ra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776), które polegały na nieprawidłowym wyliczeniu cen jednostkowych w odniesieniu do 9 partii towarów oferowanych do sprzedaży - Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASADNIENIE W dniu 14 i 20 lutego 2025 r. inspektorzy reprezentujący Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (zwanego dalej: „Lubuskim WIIH” lub „organem pierwszej instancji”), na podstawie upoważnienia ( nr ZNR.31.2025 ) z dnia 1 4 lutego 202 5 r., przeprowadzili czynności kontrolne w sklepie monopolowo - spożywczym w Zielonej Górze , należącym do ww. przedsiębiorcy. Uprzednio, zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236, ze zm.), zwanej dalej: „Prawem przedsiębiorców”, w piśmie z dnia 20 stycznia 2025 r. , skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarz e wszczęcia kontroli ( sygnatura: ZNR.8361.22.2025) ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli . Ww. zawiadomienie doręczono stronie w dniu 6 lutego 2025 r. W toku kontroli, przeprowadzonej w obecności pracownika kontrolowanego przedsiębiorcy, inspektorz y reprezentujący Lubuskiego WIIH ocenili prawidłowość uwidaczniania informacji o cenach, mając na uwadze przepisy ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), (zwanej dalej jako: „ustawa o informowaniu o cenach”) oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776), ( zwanego dalej: „rozporządzeniem w sprawie uwidaczniania cen ) ”. W tym celu inspektorzy dokonal i sprawdzenia prawidłowości uwidaczniania cen w odniesieniu do 100 partii towarów znajdujących się w ofercie handlowej sklepu. Stwierdzono, że przy 9 oferowanych do sprzedaży towarach w zalewie uwidocznione ceny jednostkowe były niewłaściwie wyliczone . Po wyższe stanowi naruszenia postanowień zawartych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach a także wymagań określonych w § 3 ust. 1 i 2 , § 4 ust. 1 oraz § 6 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. Szczegółowe ustalenia inspektorów oraz dokładny wykaz towarów, do których wniesiono zastrzeżenia, udokumentowano aktach sprawy, w tym w szczególności w P rotokole kontroli (nr akt kontroli: ZNR.8361.22.2025 ) oraz dołączonej do niego dokumentacji fotograficz nej. W toku kontroli przedsiębiorca dobrowolnie usunął nieprawidłowości poprzez uwidocznienie prawidłowo wyliczonych cen jednostkowych dla wszystkich zakwestionowanych partii towarów. Pismem z dnia 21 lutego 2025 r. Lubuski WIIH przesłał stronie Protokół kontroli wraz z Załącznikami, w związku z jej nieobecnością podczas prowadzonych działań kontrolnych. Ww. pismo strona odebrała w dniu 6 marca 2025 r. Do niniejszego Protokołu kontrolowany przedsiębiorca nie zgłaszał uwag w przewidzianym ustawowo terminie. W piśmie z dnia 14 kwietnia 2025 r. (znak: ZNR.8361.22.2025.MN), Lubuski WIIH, działając na podstawie art. 61 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, ze zm.) , (zwanej dalej jako: „Kpa”), p oinformował stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w związku z niewykonaniem obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach , tj. uwidocznieniem nieprawidłowo wyliczonych cen jednostkowych w odniesieniu do 9 towarów przeznaczonych do sprzedaży według masy . W piśmie tym, strona została pouczona m. in. o przysługującym jej prawie do czynnego udziału w postępowaniu, w tym do zapoznania z aktami sprawy, wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów w spra wie. Równocześnie, w tym samym piśmie, organ zwrócił się do strony o przesłanie informacji dot. wielkości obrotów i przychodu za zakończony rok obrotowy w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma . Ww. zawiadomienie zostało doręczone stronie w dniu 9 maja 2 025 r. W związku z brakiem w aktach sprawy dowodu skutecznego doręczenia zwrotnego potwierdzenia odbioru zawiadomienia o wszczęciu postępowania, organ pierwszej instancji w wydanym ( w dniu 14 maja 2025 r. ) postanowieni u zawiadomił stronę o przedłużeniu postępowania administracyjnego . Ww. postanowienie strona odebrała 30 maja 2025 r. Jak wynika z akt sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru zawiadomienia o wszczęciu postępowania wpłynęło do organu pierwszej instancji w dniu 19 maja 2025 r. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, Lubuski WIIH decyzją z dnia 20 maja 2025 r. ( znak sprawy : ZNR.8361.22.2025.MN) nałożył na ww. przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 1 000 zł (słownie: jeden tysiąc złotych), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informow aniu o cenach, z uwagi na uchybienie obowiązkom wskazanym w art. 4 ust. 1 ww. ustawy oraz § 3 ust. 1 i 2, § 4 ust. 1 oraz § 6 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, które polegały na błędnym wyliczeniu cen jednostkowych w odniesieniu do 9 partii towar ów oferowanych w sklepie należącym do kontrolowanego przedsiębiorcy. Niniejsza decyzja została doręczona stronie w dniu 30 maja 2025 r. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 W dniu 22 maja 2025 r. do organu pierwszej instancji wpłynęła dokumentacja od strony zawierająca deklarację o wysokości dochodu osiągniętego przez stronę w 2024 r. (PIT - 36L). W dniu 26 czerwca 2025 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dalej: „Prezesem UOKiK” lub „organem drugiej instancji”) otrzymał, za pośrednictwem Lubus kiego WIIH odwołanie strony od ww. decyzji wraz z aktami sprawy. W piśmie tym (opatrzonym datą 11 czerwca 2025 r., nadanym w placówce operatora pocztowego Poczty Polskiej w tymże dniu) strona (reprezentowana przez pełnomocnika) zaskarżyła przedmiotową decy zję w całości, wnosząc równocześnie o jej uchylenie w całości i umorzenie postępowania w całości; ewentualnie o wydanie decyzji, w której organ odstąpi od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestanie na pouczeniu. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: 1) naruszenie prawa procesowego poprzez naruszenie art. 189f § 1, § 2 i 3 Kpa; 2) naruszenie prawa materialnego poprzez naruszenie art. 6 ust. 3 pkt 1 ustawy o informowaniu o cenach. Jednocześnie, strona w odwołaniu wniosła o przeprowadzeni e dowodu z dokument u – potwierdzenia nadania PIT - 36 celem wykazania faktów wskazujących, że strona skarżąca doręczyła organowi informację o wielkości obrotów i przychodu za zakończony rok obrotowy. Do odwołania strona załączyła kserokopię potwierdzenia nad ania przesyłki z którego wynika, że przesyłkę tę nadano w dniu 16 maja 2025 r. W piśmie z dnia 8 lipca 2025 r. Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę o toczącym się postępowaniu administracyjnym oraz o przysługującym mu prawie do zapoznania się z aktami sprawy oraz prawie do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona ww. pismo odebrała w dniu 15 lipca 2025 r., lecz nie skorzystała z przysługującego jej uprawnienia i nie wypowiadała się w sprawie. Prezes U rzędu O chrony K onkurencji i K onsumentów ustalił i stwierdził . Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku pos tępowania organ odwoławczy dokonuje oceny czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 poz. 229), (zwa nej dalej: „ustawą o Inspekcji Handlowej”), w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji, organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia i w związku z powyższym w ramach n adzoru, jest uprawniony do przeprowadzenia niniejszego postępowania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach przedsiębiorca ma obowiązek w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidocznić cenę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi, w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Jak wskazuje ustawodawca w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o informowaniu o cenach – cena to wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest zobowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę. Z kolei pod pojęciem ceny jednostkowej towaru lub usługi należy rozumieć cenę ustaloną za jednostkę określonego towaru lub określonej usługi, Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 których ilość lub liczba są wyrażone w jedn ostkach miar w rozumieniu przepisów o miarach (art. 3 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy). Ponadto, sposób uwidaczniania cen towarów lub usług regulują przepisy rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen , będącego rozporządzeniem wykonawczym do ww. ustawy. Zgodnie z § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen – cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się przy danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy cena, cena jednostkowa lub informacja o obniżonej cenie, w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. Cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się w szczególności: 1) na wywieszce, która może mieć formę wyświetlacza elektronicznego; 2) w cenniku; 3) w katalog u; 4) na obwolucie; 5) w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu. Przepis § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen stanowi, że cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za: 1) litr lub metr sześcienny – dla towaru przeznaczonego do sp rzedaży według objętości; 2) kilogram lub tonę – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według masy; 3) metr – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według długości; 4) metr kwadratowy – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według powierzchni; 5) sztukę – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży na sztuki. Natomiast, w szczególnych przypadkach uzasadnionych rodzajem, przeznaczeniem lub zwyczajowo oferowaną ilością towarów przy uwidacznianiu cen jednostkowych dopuszcza się stosowanie dziesiętnych wielokrotności i podwielokrotności legalnych jednostek miar innych niż określone w ust. 1 (§ 4 ust. 2 ww. rozporządzenia). W myśl § 6 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen - c ena jednostkowa pakowanego środka spożywczego w stanie stałym znajdującego się w środku płynn ym dotyczy masy netto środka spożywczego po odsączeniu , oznaczonej na opakowaniu jednostkowym, jeżeli płyn ten lub mieszanka płynów stanowi jedynie dodatek do podstawowego składu tego środka spożywczego. W przypadku , gdy pakowany środek spożywczy był glazu rowany, cena jednostkowa jest podawana w odniesieniu do masy netto z wyłączeniem glazury. Jak wskazuje ustawodawca w § 2 pkt 6 rozporządzenia w sprawie uwidacznia cen pod pojęciem masy netto po odsączeniu - należy rozumieć masę środka spożywczego w stanie stałym umieszczonego w środku płynnym. Uwidacznianie ceny jednostkowej ma charakter bezwzględnie obowiązujący , za wyjątkiem wyłączenia w zakresie produktów wymienionych w § 7 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen . Zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 ust awy o informowaniu o cenach, administracyjnej karze pieniężnej podlega ten, kto nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5. Wysokość administracyjnej kary pieniężnej w tym przypadku, zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, wynosi do 20 000 zł. P rzepis ten w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni, nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakte r jednostkowy i stwierdzone w toku kontroli Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 nieprawidłowości zostały skorygowane. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o k tórych mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejs kiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L z 2017 r. Nr 345, str. 1, ze zm.). Przepisy ustawy o informowaniu o cenach nie regulują kwestii odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej lub udzielenia pouczenia, w związku z czym stosownie do art. 189a § 2 K pa, zastosowanie mają w tym zakresie przepi sy art. 189f K pa. Zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 i 2 K pa, organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub została ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbo we, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Niniejsze postępowanie administracyjne prowadzone jest w związku z odwołaniem wniesionym p rzez przedsiębiorcę od decyzji Lubuskiego WIIH z dnia 20 maja 2025 r. ( znak sprawy: ZNR.8361.22.2025.MN ), na mocy której na przedsiębiorcę, nałożono administracyjną karę pieniężną, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w wysokości 1 0 00 zł (słownie: jeden tysiąc złotych), za naruszenie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ww. ustawy w związku z naruszeniem § 3 ust. 1 i 2 oraz § 4 ust. 1 oraz § 6 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. W toku postępowania odwoławczego Prezes UOK iK przeprowadził dokładną analizę ustaleń kontroli, na podstawie których wydano decyzję oraz treści skarżonej decyzji, jak również uwzględnił zarzuty strony zawarte w odwołaniu. Organ drugiej instancji wskazuje, iż nie ma wątpliwości, że przedsiębiorca nar uszył przepisy ustawy o informowaniu o cenach, co skutkowało nałożeniem przez Lubuskiego WIIH administracyjnej kary pieniężnej. Jednocześnie Prezes UOKiK wskazuje, że organy Inspekcji Handlowej przy ustalaniu wysokości nakładanej kary pieniężnej są zobowi ązane, zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach. W przedmiotowej sprawie Prezes UOKiK uznał, że Lubuski WIIH Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 uwzględnił i prawidłowo ocenił wszystkie ustawowe przesłanki, czemu dał wyraz w treści wydanej decyzji. W odniesieniu do przesłanki pierwszej – stopnia naruszenia ustawowych obowiązków w zakresie uwidaczniania cen towarów i usług, Prezes UOKiK podziela stanowisko organu pierwszej instancji, który słusznie stwierdził, że przedsiębiorca w znacznym stopniu naruszył obowiązując e przepisy, ponieważ klienci s klepu należącego do przedsiębiorcy pozbawieni zostali pełnej i rzetelnej informacji o cenach jednostkowych względem 9 % skontrolowanych towarów. Prezes UOKiK zauważa przy tym, że przedsiębiorca naruszając przepis art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 3 ust. 1 i 2 oraz § 4 ust. 1 oraz § 6 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen pozbawił tym samym konsumentów możliwości porównywania cen jednostkowych towarów oraz uniemożliwił konsumentowi dokonanie przez n iego właściwego wyboru tychże towar ów , przez co naruszył jego interesy ekonomiczne oraz prawo do jednoznacznej informacji o cenie jednostkowej . S posób wyliczenia cen jednostkowych dla produktów w zalewie jest określony w rozporządzeniu . Cena jednostkowa w yliczona do masy netto produktu razem z zalewą jest niższa niż obliczona dla masy netto bez zalewy. Dlatego też uwidocznienie źle wyliczonej ceny jednostkowej nie można uznać jako spełnienie obowiązku wynikającego z art. 4 ust. 1 ustawy o uwidocznieniu cen . Ponownie należy podkreślić, że obowiązki w zakresie uwidaczniania cen zostały ustalone w celu ochrony interes u ekonomiczn ego konsumenta . Powyższe nie pozwala uznać, że przedsiębiorca wywiązał się należycie z ustawowych obowiązków. Prezes UOKiK stwierdza również, że charakter i waga naruszenia ustawowych obowiązków były istotne . Jak słusznie wskazał Lubuski WIIH w wydanej decyzji nieuwidocznienie stosownych informacji o cenach jednostkowych, nawet przy niewielkiej ilości towarów, stanowi istotne naruszenie w świetle praw i świadomości każdego konsumenta. Oceniając niniejszą przesłankę Prezes UOKiK przyjął, że czas trwania naruszenia rozpoczął się w dniu stwierdzenia nieprawidłowości, który był jednocześnie pierwszym dniem kontroli, tj. 14 lutego 2025 r., a zakończył się w momencie usunięcia przez przedsiębiorcę nieprawidłowości, co z najduje potwierdz enie w aktach przedmiotowej sprawy. Wymierzając karę ww. przedsiębiorcy organ wziął również pod uwagę kryterium jakim jest dotychczasowa działalność podmiotu , w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 ww. ustawy, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyś ci majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków. W zakresie niniejszej przesłanki organ zauważył, że strona podjęła działania naprawcze, co stanowi okoliczność łagodzącą w przedmiotowej sprawie. Niemniej jednak należy zauważyć, iż strona po raz drugi naruszyła przepisy z zakresu ustawy o informowaniu o cenach . L ubuski WIIH w toku kontroli rozpoczętej w dniu 18 marca 2024 r. (nr akt kontroli: ZNR.83 6 1.47.2024) stwierdz ił bowiem u przedsiębiorcy nieprawidłowości polegające na braku uwidoczni onych cen i cen jednostkowych w odniesieniu do 40 partii towarów oraz braku uwidocznionych cen jednostkowych w przypadku 9 partii towarów, w konsekwencji czego nałożono na stronę w drodze decyzji z dnia 14 maja 2024 r. karę pieniężną w wysokości 2 000 zł. Lubuski WIIH oceniając niniejszą przesłankę nie odniósł się szczegółowo do kwestii związanej z uzyskaniem ewentualnych korzyści majątkowych bądź poniesionej straty w związku z naruszeniem ustawowych obowiązków. P rzepisy ustawy o informowaniu o cenach zos tały ustalone po to , aby chronić interesy konsumentów i określają obowiązek informacyjny . Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 Obowiązek ten ma charakter przed umowny, czyli uwidocznione ceny maj ą pomóc konsumentom podjęcie decyzji o zakupie wybranego produktu. Prezes UOKiK na etapie rozpatryw ania sprawy, w toku prowadzonego postępowania odwoławczego stwierdził, że brak jest dowodów odnośnie tego czy przedsiębiorca poniósł ewentualne korzyści majątkowe bądź straty w związku z naruszeniem ustawowych obowiązków . Jednocześnie, Prezes UOKiK dokonuj ąc analizy niniejszej przesłanki zauważa, że znamienny jest w tym wypadku fakt, że kontrola została przeprowadzona po uprzednim zawiadomieniu strony o planowanej kontroli (okres pomiędzy odebraniem przez stronę zawiadomienia o planowanej kontroli, a rozpoc zętą kontrolą wynosił 7 dni ), a tym samym strona w ocenie organu miała czas i możliwość odpowiedniego przygotowania się do zapowiedzianej kontroli. Odnosząc się natomiast do trzeciej przesłanki – wielkość obrotów i przychodu – Prezes UOKiK zauważa , że na dzień wydania zaskarżonej decyzji, strona nie dostarczyła informacji w zakresie obrotów i przychodu. Informacja o wysokości osiągniętego dochodu , tj. PIT - 36 za zakończony rok obrotowy 2024 wpłynęła do organu (do Delegatury w Zielonej Górze) dopiero w dniu 22 maja 2025 r., a więc 2 dni po wydaniu decyzji. Wobec powyższego, organ nie będąc w posiadaniu danych finansowych strony (według stanu faktycznego na dzie ń 20 maja 2025 r.) przyjął w świetle art. 7 ust. 1 pkt 1 Prawa przedsiębiorców, że strona należy do kategorii mikroprzedsiębiorców i przyjął określone w niej kryteria dotyczące wysokości rocznego obrotu. Jednakowoż, P rezes UOKiK dokonując oceny zebranego w sprawie całokształtu materiału dowodowego, w ramach ponownego rozpoznania sprawy, przeanalizował również wniosek strony dotyczący przeprowadzenia dowodu z dokumentu PIT - 36 , który odnosi się do przesłanki związanej z kryterium dochodowym strony. W toku pr zeprowadzonej analizy organ drugiej instancji stwierdził , że strona po otrzymaniu w dniu 9 maja 2025 r. zawiadomienia o wszczęciu postępowania winna była w ciągu 7 dni od tej daty przekazać Lubuskiemu WIIH informację o wielkości obrotów oraz przychodu. Jak wynika z akt sprawy strona w ostatnim dniu, tj. 16 maja 2025 r. nadała przesyłkę zawierającą PIT - 36. Należy zatem uznać, że czynności tej dokonała z zachowaniem wyznaczonego jej 7 dniowego terminu. Jak już wskazywano wcześniej, i nformację o dochodzie orga n uzyskał dopiero w dniu 22 maja 2025 r., a więc po wydaniu przedmiotowej decyzji. Ustalenia organu drugiej instancji wskazują, że organ przedwcześnie wydał zaskarżoną decyzję, lecz z pewnością nie oparł się na nieprawdziwych informacjach , właściwie dobrał kryterium do oceny przesłanki wielkość obrotów i przychodu obnosząc się do wysokości rocznego obrotu określonej dla kategorii mikro przedsiębiorcy . Jednocześnie, Prezes UOKiK , po zapoznaniu z dokumentacją finansową przedłożoną przez stronę na etapie postępowania odwoławczego pragnie zauważyć, że wysokość kary nie przekracza 0,011 % przychodu osiągniętego przez stronę w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary . W ocenie Prezesa UOKiK nałożona na stronę kara pozostaje proporcjonalna do wielk ości przychodu przedsiębiorcy właściwie spełniając swoje cele. D otkliwość nałożonej kary pozostaje na takim poziomie, który w zestawieniu z wielkością przychodu przedsiębiorcy, nie spowoduje wyeliminowania kontrolowanego z rynku i pozwoli na dalsze prowadz enie działalności w sposób zgodny z przepisami ustawy i z poszanowaniem praw konsumentów oraz zasad konkurencji. Organ miał na uwadze, by kara była proporcjonalna do celu, jaki ma zostać osiągnięty poprzez jej nałożenie, jak również, by uciążliwość sankcji administracyjnej pozostawała na poziomie akceptowalnym dla przedsiębiorcy. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 Natomiast w zakresie czwartej przesłanki, tj. sankcji nałożonych na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicz nych, organ stwierdził, że przesłanka ta nie znajduje zastosowania, ponieważ kontrola prowadzona przez Inspekcję Handlową nie miała charakteru transgranicznego. Prezes UOKiK stwierdza, że postępowanie administracyjne Lubuski WIIH przeprowadził w sposób pr awidłowy, w tym organ ten zapewnił stronom wszystkie uprawnienia wynikające z przepisów prawa administracyjnego, zastosował i wyjaśnił przepisy prawa materialnego oraz administracyjnego mające zastosowanie w niniejszej sprawie, przeanalizował i uwzględnił wszystkie kryteria wymiaru kary, jak również zbadał czy w niniejszej sprawie znajdzie zastosowanie instytucja odstąpienia od wymierzenia kary w trybie art. 189f Kpa. Tym samym Prezes UOKiK uznał, że działania organu pierwszej instancji były zgodne z prawem , a decyzja została wydana w sposób prawidłowy. Mając na względzie powyższe, po ponownym przeanalizowaniu zgromadzonego materiału dowodowego, organ drugiej instancji uznał odwołanie strony za bezzasadne. W opinii Prezesa UOKiK, wymierzona stronie przez Lu buskiego WIIH kara została ustalona w sposób prawidłowy, w oparciu o przesłanki zawarte w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach. Wykazane w toku kontroli nieprawidłowości polegające na nieprawidłowo wyliczonych cenach jednostkowych , nawet jeśli doty czą niewielkiej ilości skontrolowanych towarów, nie mogą się odbywać ze szkodą dla konsumentów . Nie ulega wątpliwości, że cena jednostkowa powinna być wyliczona w odniesieniu do masy netto każdego produktu bez zalewy . Zdaniem Prezesa UOKiK, organ pierwszej instancji słusznie uznał, iż strona dopuściła się naruszenia wymagań w zakresie należytego informowania konsumentów o cenach jednostkowych towarów w stopniu uzasadniającym wymierzenie kary pieniężnej. Strona postępowania w złożonym odwołaniu podniosła zarzut naruszenia: 1) prawa procesowego poprzez naruszenie art. 189f § 1 Kpa poprzez: a) niezastosowanie, tj. nieodstąpienie od nałożenia kary i niepoprzestanie na pouczeniu, pomimo że zostały spełnione przesłanki obligujące organ do jego zastosowania, albowiem waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa; b) jego błędną wykładnię i błędne przyjęcie przez organ, że naruszenie prawa przez przedsiębiorcę nie można uznać za znikome, pomimo że waga naruszenia prawa była znikoma, gdyż dotyczyła jedynie 9 partii towaru ze 100 partii podlegających kontroli, a strona spełniła jedną z przesłanek powyższego przepisu; c) jego błędną wykładnię i mimo przyjęcia przez organ, że strona zaprzestała naruszeń to organ przyjął, że strona nie spełniła pr zesłanki z powyższego artykułu w sytuacji, gdy strona natychmiast i dobrowolnie usunęła nieprawidłowości poprzez uwidocznienie prawidłowo wyliczonych cen jednostkowych wszystkich zakwestionowanych partii towarów, a tym samym spełniła jedną z przesłanek pow yższego przepisu; 2) naruszenie art. 189f § 2 i 3 Kpa poprzez ich niezastosowanie w sytuacji, gdy organ uznał brak przesłanki do zastosowania art. 189f § 1 Kpa . S trona postępowania zaskarżonej decyzji zarzuciła również naruszenie prawa materialnego - poprzez naruszenie art. 6 ust. 3 pkt 1 ustawy o informowaniu o cenach poprzez jego błędną wykładnię i błędne przyjęcie przez organ, że stopień naruszenia obowiązków był znaczny, pomimo że naruszenia dotyczyły jedynie 9 partii towaru z 100 podlegających kontroli, a pomyłka była nieznaczna i związana była z podaniem błędnej wagi produktu na skutek Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 oczywistej pomyłki . P onadto strona natychmiast i dobrowolnie usunęła nieprawidłowości poprzez uwidocznienie prawidłowo wyliczonych cen jednostkowych wszystkich zakwestionow anych partii towarów. Strona stwierdza dalej, że ceny jednostkowa na 9 partiach towarów zostały obliczone na podstawie masy netto środka spożywczego przed odsączeniem, natomiast pozostałe ceny jednostkowe były oznaczone w sposób prawidłowy. Strona nie jest w stanie wyjaśnić , dlaczego została przyjęta taka masa netto. Jednakże strona w toku kontroli natychmiast i to samorzutnie i dobrowolnie usunęła powyższe nieprawidłowości, o czym również mowa w zaskarżonej decyzji. Następnie strona wskazuje, że zgodnie z a rt. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach wojewódzki inspektor IH uwzględnia stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 ustawy o informowaniu o cenach, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków. Strona zw raca uwagę, że przy ocenie stopnia naruszenia obowiązków bierze się pod uwagę relację naruszenia do istniejących obowiązków ustawowych, w tym zakres i wagę naruszenia. Istotna może być m. in. okoliczność czy towary nie były oznaczone ceną w ogóle, czy nie wskazano jedynie np. ceny jednostkowej. Następnie strona stwierdziła również , że argumentacja Lubuskiego WIIH nie jest trafna, a organ zawarł w decyzji nieprawdę. Strona zauważa, że doręczyła organowi PIT - 36, z którego wynika wielkość obrotów i przychodu z a zakończony rok obrotowy, natomiast organ w zaskarżonej decyzji nie odniósł się do przesłanych informacji uznając bezpodstawnie, że przychody i obroty strony nie należą do znikomych. Na potwierdzenie tego faktu strona przedłożyła potwierdzenie nadania PIT 36. Strona uważa również, że z uwagi na charakter, wagę i skalę naruszenia, a także czas trwania tego naruszenia należy stwierdzić, że stopień naruszenia obowiązków nie był znaczny a wręcz znikomy. Zdaniem strony organ błędnie przyjął, że w niniejszej sp rawie nie ma podstaw do odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 1 Kpa. Strona uważa, że organ bezpodstawnie stwierdził, że waga naruszenia nie była znikoma, gdyż nieprawidłowości dotyczyły jedynie 9 % skontrolowan ych partii . Ponadto, strona stwierdza, że organ w ogóle nie rozważył faktu wystąpienia drugiej z przesłanek wskazanych w art. 189f § 1 Kpa, a mianowicie zaprzestanie naruszania prawa przez stronę, pomimo tego, że organ w zaskarżonej decyzji przyznał, że pr zedsiębiorca dobrowolnie usunął nieprawidłowości wobec wszystkich zakwestionowanych 9 partii towarów. Tym samym organ nie uznał, że przesłanka pozwalająca na odstąpienie od ukarania przedsiębiorcy i poprzestanie na pouczeniu winna mieć zastosowanie. Przed stawiając powyższe, strona stwierdza, że skarżący spełnił obydwie przesłanki łącznie wynikające z art. 189f § 1 Kpa, tj. udowodnił, że w jego ocenie waga naruszenia prawa jest znikoma oraz zaprzestał naruszania prawa, a organ powinien był odstąpić od nałoż enia kary i poprzestać na pouczeniu w drodze decyzji. Po przeanalizowaniu argumentów strony wskazanych w odwołaniu, Prezes UOKiK stwierdza, że nie zasługują one na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, że kluczowe znaczenie w przedmiotowej sprawie mają ustalenia poczynione przez Lubuskiego WIIH, a te dowodzą jednoznacznie, iż w chwili rozpoczęcia kontroli, tj. w dniu 14 lutego 2025 r. w sklepie, w którym przedsiębiorca prowadził działalność gospodarczą, zastrzeżenia wniesiono w zględem 9 skontrolowanych Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 produktów (towarów w zalewie) na 100 skontrolowanych ogółem, które polegały na błędn ym wylicz eniu cen jednostkowych . Powyższe stanowiło naruszenie obowiązku uwidocznienia ceny jednostkowej towaru - sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen , określonego w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach . Dokumentacja zebrana w toku kontroli organu pierwszej instancji, jak i przedstawiony w niej stan faktyczny w sposób ewidentny wskazują na naruszenie przepisów o cenach, tj. art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 3 ust. 1 i 2 oraz § 6 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. Ko nsekwencją powyższego stanu rzeczy było wydanie przez uprawniony organ – w tym wypadku - Inspekcję Handlową, decyzji administracyjnej wymierzającej karę pieniężną w związku z popełnionym deliktem administracyjnym. Prezes UOKiK stwierdza dalej, że podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązujących przepisów prawa i jego przestrzegania. To na przedsiębiorcy, który prowadzi sprzedaż towarów w danej placówce, spoczywa m. in. obowiązek dopilnowania, by przed udostępnieniem do sprzedaży prod uktu, konsument za każdym razem otrzymywał jednoznaczną, rzetelną oraz wyczerpującą informację nie tylko o cenie, lecz również prawidłowo wyliczonej cenie jednostkowej (co dotyczy również towarów w zalewie) . Podkreślić należy, iż okoliczność ta zależy od p rzedsiębiorcy. Nadrzędnym celem ustawy o informowaniu o cenach jest bowiem ochrona interesów konsumentów oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorstwami. Rzetelna, niebudząca zastrzeżeń informacja o cenie czy też cenie jednostkowej nabywanego towaru jest bardzo istotna i służy właściwemu poinformowaniu o niej nabywcy, a także stwarza identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalności gospodarczą. P odkreślić należy , że dla produktów ( w zalewie) rozporządzenie określa sposób wyliczania cen jednostkowy ch , który obowiązuje wszystkich przedsiębiorców , aby w każdej placówce handlowej konsumenci otrzymywali informację o cenie jednostkowej wyliczonej w ten sam sposób . Organ drugiej instancji wyjaśnia dalej, że art. 6 ustawy o informowaniu o cenach statuuje odpowiedzialność administracyjną podmiotów, wobec których stwierdzono naruszenie wymagań określonych w art. 4 tej ustawy. Regulacja ta ma na celu wyeliminowanie nieprawidłowości w zakresie informowania konsumentów o cenach towarów i usług. Odpowi edzialność wynikająca z ww. przepisu ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą popełnienia naruszenia. Obiektywny charakter odpowiedzialności administracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 październi ka 2010 r., sygn. II OSK 1079/12). Oznacza to, że przesłanką tej odpowiedzialności jest stwierdzenie nieprzestrzegania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków. Wobec powyższego, organ po stwierdzeniu naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach, może jedynie wydać decyzję administracyjną, na podstawie której nakłada karę pieniężną w przewidzianej w tej ustawie wysokości. Należy zauważyć , że okoliczność usunięcia naruszenia w trybie natychmiastowym, którą akcentu je strona na etapie postępowania odwoławczego, nie jest równoznaczna z koniecznością odstąpienia od wymierzenia kary przez organ postępowania administracyjnego. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 sier pnia 2022 r., sygnatura akt II GSK 541/19, w którym Sąd stwierdził: „Nie budzi jednak wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, że wyeksponowana przez skarżącą kasacyjnie spółkę okoliczność usunięcia stwierdzonych w toku kontroli uchybień (w zakresie informacji o cenach towarów), nie mogła stanowić podstawy umorzenia postępowania w przedmiocie kary pieniężnej za niezrealizowanie Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 obowiązku określonego w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług, któremu strona skarżąca kasacyjnie niewątpliwi e uchybiła. Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 4 ust. 1 tej ustawy, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 tej ustawy, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 złotych. N iewywiązanie się z powyższego obowiązku wypełnia znamiona deliktu administracyjnego, za którego popełnienie ustawodawca przewidział stosowną karę administracyjną. W świetle przepisów cyt. ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług, nałożenie takiej kar y jest obligatoryjne, co oznacza, że organ nie może odstąpić od ukarania przedsiębiorcy, pomimo usunięcia naruszenia konkretnego obowiązku.” Wskazać należy również , że d ziałania naprawcze poczynione przez stronę polegające na podaniu właściwie wyliczonych cen jednostkowych były działaniami następczymi , podjętymi przez stronę w wyniku kontroli organu. Prezes UOKiK pragnie zaznaczyć, że sprawnie przeprowadzone przez stronę działania korygujące, zostały dostrzeżone przez organ (jako okoliczność łagodząca) i wz ięte pod uwagę przy ocenie kryterium miarkowania wysokości kary – przy ocenie przesłanek określonych w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, co znajduje swoje odzwierciedlenie w wysokości wymierzonej sankcji pieniężnej. Ustosunkowując się do przed stawionej wyżej argumentacji strony i wskazywania na naruszenie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa (odstąpienia od wymierzenia kary) z uwagi na niezwłoczne działania naprawcze czy znikomą szkodliwość naruszenia, Prezes UOKiK stwierdza, że organ zauważył i uwzględnił okoliczność sprawnego działania strony i usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Niemniej jednak organ drugiej instancji dokonując ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie uznał, że okoliczność podjęcia działań korygujących, nawet jeśli stanowią przejaw do brej woli, nie może zniwelować negatywnej oceny naruszenia prawa, które bezsprzecznie zaistniało w czasie i zostało dowiedzione stronie. Waga powstałego naruszenia nie jest z pewnością znikoma, co miało wpływ na ocenę organu. Poza tym, zdaniem Prezesa UOKi K samo usunięcie naruszenia nie jest wystarczające i nie pozwoli na spełnienie celów administracyjnej kary pieniężnej nakładanej na gruncie ustawy o informowaniu o cenach, która pełni nie tylko funkcję dyscyplinująco - represyjną, ale także i prewencyjną, ma jącą zapewnić wysoki poziom ochrony konsumentów oraz nie dopuścić do powstania podobnych naruszeń w przyszłości. Strona przedstawiając swoją argumentację w zakresie znikom ego naruszeni a prawa powołuje się na przy kłady, przypadki, w których naruszenia godzące w prawa konsumentów obejmowały ok 20 - 30% towarów spośród wszystkich towarów poddanych kontroli w zakresie zgodności uwidocznionych cen jednostkowych. Zwraca przy tym uwagę, że przedmiotowe naruszenie dotyczy j edynie 9% kontrolowanego towaru, a zatem znacznie poniżej wartości na poziomie 20 - 30%. Odpowiadając na powyższe, Prezes UOKiK wyjaśnia, że każd y przypadek przedsiębiorcy, każde postępowanie administracyjne prowadzone w związku z odwołaniem konkretnego prz edsiębiorcy jest przypadkiem zupełnie odrębnym . O rgany analizują i oceniając zebrany materiał dowodowy i okoliczności sprawy w sposób indywidualn y dla każdego przedsiębiorcy i wykrytych naruszeń . Tym samym , za nietrafione należy uznać bezrefleksyjne Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 porówn ywanie przez stronę jej przypadku względem innych rozstrzygnięć podjętych w odmiennych stanach faktycznych. Wyartykułować należy przy tym, że na rozstrzygnięcie danej sprawy wpływ ma rodzaj stwierdzonych nieprawidłowości ( w jakim zakresie zostało naruszone prawo konsumenta do informacji ) a nie tylko procentowa (niewielka) ilość towarów zakwestionowanych, ale także pozostałe okoliczności faktyczne danej sprawy , które organ (w oparciu o ściśle ustalone kryteria) jest zobowiązany wziąć pod uwagę przy wymierzaniu administracyjnej kary pieniężnej . W przekonaniu Prezesa UOKiK Lubuski WIIH dokonał właściwej ich oceny w podjętym rozstrzygnięciu. Prezes UOKiK wskazuje dalej, że wbrew twierdzeniu strony, nie doszło do naruszenia art. 189f § 1 pkt 1 K pa, a t ym samym w przedmiotowej sprawie nie zaistniał przypadek znikomej wagi naruszenia prawa. Stanowisko Prezesa UOKiK jest w tym względzie zbieżne ze stanowiskiem Lubuskiego WIIH. O znikomości naruszenia można mówić w sytuacji, gdy naruszenie wywołało jednostk owe i nieznaczne negatywne skutki w obszarze dóbr chronionych ( A. Cebera, J.G. Firlus, Komentarz do art. 189f Kodeksu postępowania administracyjnego, [w:] red. H. Knysia - Sudyka, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz., Warszawa 2019). Natomiast, j ak wskazuje Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 29 kwietnia 2021 r. (sygnatura: III OSK 6997/21): „(…) W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, ocena wagi naruszenia prawa wymaga ustalenia, czy konkretne naruszenie prawa wywołało (lub mogło wywołać ) skutki faktyczne lub prawne w obszarze konkretnych dóbr prawnie chronionych, tj. dóbr chronionych przez naruszoną normę sankcjonowaną. Jeżeli zatem konkretne naruszenie prawa wywołało (lub mogło wywołać) poważne negatywne skutki w obszarze dóbr prawnie c hronionych, to przyjąć należy, że waga naruszenia prawa jest znaczna. Istotne jest przy tym, że im wyższa wartość naruszonego lub zagrożonego dobra, tym większe prawdopodobieństwo zakwalifikowania naruszenia prawa jako znacznego. Jeżeli natomiast naruszeni e prawa wywołało jednostkowe i nieznacznie negatywne skutki w obszarze dóbr prawnie chronionych lub skutków tych w ogóle nie wywołało i wywołać nie mogło, to przyjąć należy, że waga naruszenia prawa jest znikoma (por. A. Cebera, J. G. Firlus (w:) Kodeks po stępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. II, red. H. Knysiak - Sudyka, Warszawa 2019, art. 189f).” Jak stwierdza dalej sąd (w tym samym wyroku): „Przesłanka "znikomości" uchybienia nie może być jednak rozstrzygnięta przez Sąd I instancji, bowiem ocena ta należy do organu. To organ powinien ocenić, czy w sprawie zaszły przesłanki do odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej. Natomiast rolą Sądu jest dokonanie oceny czy organ w sposób należyty ustalił wszystkie istotne fakty niezbędne do przyjęcia, iż stwierdzone uchybienie nosi cechy "znikomości" w rozumieniu art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. Unormowanie w art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. umożliwia odstąpienie od nałożenia kary, jeżeli kumulatywnie zostaną spełnione dwie wymienione w nim przesłanki - waga naruszenia prawa jest znikoma oraz strona zaprzestała naruszania prawa. W rozstrzyganej sprawie niewątpliwie druga ze wskazanych przesłanek została spełniona. W odniesieniu zaś do przesłanki znikomej wagi naruszenia prawa podkreślić należy, że ustawo dawca w treści art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a nie wyjaśnił jakie przypadki naruszenia prawa można uznać za znikome. W piśmiennictwie wyróżnia się stopnie naruszenia prawa: naruszenia kwalifikowane, naruszenia, które nie mają charakteru kwalifikowanego, ale dla zachowana porządku prawnego są istotne, i naruszenie prawa nieistotne. Za naruszenie nieistotne uznaje się w szczególności naruszenie przepisów prawa, które nie wywołało negatywnych następstw dla wartości podlegających ochronie. Nieistotne naruszenie prawa wypełnia warunek odstąpienia od nałożenia kary, w takim przypadku należy bowiem uznać, że waga naruszenia prawa jest Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 13 znikoma (por. B. Adamiak, J. Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 2017, s. 969). Przy określeniu, jakie ok oliczności należy brać pod uwagę przy ocenie wagi naruszenia prawa, pomocna jest także treść art. 189d pkt 1 k.p.a. W art. 189d pkt 1 k.p.a. ustawodawca wskazał, że wymierzając administracyjną karę pieniężną, organ administracji publicznej bierze pod uwagę : wagę i okoliczności naruszenia prawa, w szczególności potrzebę ochrony życia lub zdrowia, ochrony mienia w znacznych rozmiarach lub ochrony ważnego interesu publicznego lub wyjątkowo ważnego interesu strony oraz czas trwania tego naruszenia. W piśmiennic twie przyjmuje się na tle tego unormowania, że uwzględniając dyrektywę wagi naruszenia prawa, organ administracji publicznej powinien ocenić wagę (znaczenie, ciężar gatunkowy) naruszonego zakazu oraz wagę naruszenia zakazu (tak A. Wróbel, Komentarz aktuali zowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el.2020). W orzecznictwie wskazano, że w świetle art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a., stwierdzenie przesłanki znikomej wagi naruszenia prawa, uzasadniającej odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pienięż nej, wymaga przeprowadzenia swego rodzaju testu proporcjonalności, tj. wyważenia hierarchii dóbr (wartości) chronionych przez prawo na tle konkretnego stanu faktycznego (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 27 lipca 2021 r. sygn. akt V SA/Wa 566/21 LEX nr 334 7424). Istotne znaczenie dla oceny wagi naruszenia prawa, o której mowa w art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a., mają chronione prawem wartości i dobra, w odniesieniu do których rozważana jest skala ich naruszenia. Przy ocenie wystąpienia przesłanki znikomej wagi nar uszenia (art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a.) należy brać pod uwagę całokształt okoliczności danego przypadku, zarówno o charakterze przedmiotowym (np. skala naruszeń, skutki tych naruszeń) jak i podmiotowym (np. profesjonalny charakter działalności, czy mamy do cz ynienia z czynem zawinionym, a jeżeli tak, to z jaką formą winy).” Przechodząc na grunt analizowanej sprawy stwierdzić należy, że nie można przedmiotowego naruszenia w tym wagi naruszenia obowiązków poczytywać jako znikome, nawet jeśli strona wykazała się aktywną postawą w zakresie usunięcia nieprawidłowości. Konsumenci poprzez niewłaściwe wyliczenie cen jednostkowych zostali pozbawieni jednoznacznych, pełnych, rzetelnych informacji , które im niewątpliwie przysługiwały. Należy zauważyć ponadto, że wagę naru szenia prawa odnosi się do poziomu naruszenia norm chroniących interes publiczny lub interes społeczny, rozumiany jako interes konkretnej grupy społecznej. W tym przypadku chodzi o naruszenie interesu społecznego, czyli interesu konsumentów, a więc dobra p odlegającemu ochronie. Strona postępowania uważa również, że w przedmiotowej decyzji doszło do naruszenia art. 189f § 2 i 3 K pa poprzez ich niezastosowanie w sytuacji, gdy organ uznał brak przesłanki do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 Kpa. Odnosząc się do powyższego, Prezes UOKiK pragnie wyjaśnić, że nie ma racji strona twierdząc, że organ winien był zastosować w przedmiotowej sprawie przepisy art. 189f § 2 i 3 Kpa. Odnosząc się do powyższego zarzutu przede wszystkim podkreślić trzeba, że za stosowanie regulacji art. 189f § 2 i 3 Kpa odbywa się na zasadzie uznania administracyjnego i ma charakter fakultatywny . Oznacza to, że organ swobodnie (lecz niedowolnie i w granicach przyznanych mu kompetencji) ocenia możliwość skorzystania z niej. P odkre ślenia wymaga fakt, że p rzepis ten ma charakter fakultatywny. Jak już niejednokrotnie wskazywano w rozpatrywanej sprawie, stwierdzone naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach niewątpliwie wywarło skutki wobec klientów i potencjalnych klientów sk lepu prowadzonego przez przedsiębiorcę, którzy zostali pozbawieni przysługujących im rzetelnych informacji w zakresie prawidłowo wyliczonych Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 14 cen jednostkowych produktów spożywczych (w zalewie) . Prezes UOKiK po przeanalizowaniu sprawy doszedł do wniosku, że podjęcie przez stronę działań naprawczo - korygujących nie pozwoli na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Zastosowanie tej regulacji byłoby w tym świetle bezcelowe. Kwestia związana z rzekomym naruszeniem art. 189f § 2 i 3 Kpa została omówiona również przy ocenie przesłanek art. 189f Kpa, w dalszej części decyzji. Na granice dopuszczalności odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej w skazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 10 maja 2023 r. (I OSK 957/22), stwierdzając m. in., że: „(…) w celu odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 2 i 3 kpa niewystarczające jest ustalenie, że podmiot, na który kara miała zostać nałożona, usunął naruszenie prawa lub powiadomił właściwe podmioty o stwierdzonym naruszeniu prawa, co może nastąpić w ramach postępowania w przedmiocie przywrócenia stanu zgodnego z prawem. Przepis art. 189f § 2 kpa wymaga bowiem wprost ustalenia przez organ nakładający karę, że odstąpienie od jej nałożenia pozwoli na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona. Dopiero stwierdzenie tej okoliczności umożliwia organowi skierowanie do strony postępowania postanowienia, w którym wyznaczy stroni e termin do przedstawienia dowodów potwierdzających usunięcie naruszenia prawa lub powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa. Zastosowanie art. 189f § 2 kpa zostało pozostawione uznaniu organu (…). Organ w granicach przyznanego mu uznania uprawniony jest do wydania postanowienia z art. 189f § 2 kpa bądź niewydania takiego postanowienia i nałożenia administracyjnej kary pieniężnej na zasadach ogólnych.” Jednocześnie, s trona w swoim odwołaniu podniosła również zarzut naruszenia prze pisów art. 6 ust. 3 pkt 1 ustawy o informowaniu o cenach - poprzez jego błędną wykładnię i błędne przyjęcie, że stopień naruszenia obowiązków był znaczny, pomimo że naruszenia dotyczyły jedynie 9 partii towarów ze 100 podlegających kontroli, a pomyłka była nieznaczna i związana była z podaniem błędnej wagi produktu na skutek oczywistej pomyłki (…). Odpowiadając na powyższe, organ drugiej instancji stwierdza, że wbrew przekonaniu strony nie dopatrzył się znamion naruszenia ww. przepisu. Tym samym , po przeanalizowaniu sprawy uznał , że stopień naruszenia ustawowych obowiązków w zakresie uwidaczniania cen jest znacznie wyższy aniżeli znikomy, albowiem jak dowiodła kontrola organu, błędny sposób prezent owania informacji o cenie jednostkowej nie zapewni ł konsumentom rzetelnej , prawdziwej informacji o cenach jednostkowych względem 9 % skontrolowanych towarów, w sposób niebudzący wątpliwości i umożliwiający dokonanie racjonalnego wyboru towarów. Naruszenie wywołało negatywne następstwa dla wartości podlegaj ących ochronie, jakim jest ochrona interesów konsumentów Należy wyjaśnić przy tym, że w ramach przeprowadzonej przez organ oceny przesłanki jaką jest stopień naruszenia obowiązków uwzględniono takie składowe jak: charakter, wagę, skalę i czas trwania narus zenia, co zostało zawarte w treści niniejszej decyzji – przy ocenie przesłanek art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach. Należy mieć na względzie również fakt, że organ przy wymierzaniu kary dokonuje wyważonej oceny wszystkich przesłanek zawartych w ar t. 6 ust. 3 ww. ustawy, a więc nie tylko kryterium - „stopnia naruszenia obowiązków”, na które przede wszystkim wskazuje strona. Prezes UOKiK wskazuje dalej, że kwestia związana z wnioskiem strony o przeprowadzenie dowodu z dokumentu (potwierdzenia nadania PIT36) została omówiona przy ocenie przesłanki art. 6 ust. 3 pkt 3 ustawy o informowaniu o cenach (wielkość obrotów i przychodu) . Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 15 Organ drugiej instancji analizując przypadek strony wziął pod uwagę normę prawną zawartą w art. 189f Kpa, tj. instytucję ods tąpienia od wymierzenia kary, którą podnosi także w odwołaniu strona. Jednakowoż, po przeanalizowaniu niniejszej sprawy, Prezes UOKiK, podobnie jak organ pierwszej instancji, nie znajduje podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary w trybie art. 189f § 1 pk t 1 Kpa. Wskazać należy przy tym, że przepis art. 189f § 1 pkt 1 Kpa statuuje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ mógł odstąpić od nałożenia na przedsiębiorcę kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Z kolei, drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez przedsiębiorcę. Okoliczność naruszenia pr awa jest w przedmiotowej sprawie bezsporna. Prezes UOKiK zauważa, że uchybienia przedsiębiorcy w zakresie błędnie wyliczonych cen jednostkowych, a tym samym podawaniu niejednoznacznej, nieprawdziwej a zarazem budzącej wątpliwości informacji o cenach jednos tkowych - pozbawiły konsumentów prawa do uzyskania prawdziwej informacji o oferowanych produktach spożywczych ( w tym przypadku dla produktów w zalewie) . D la tego rodzaju produktów przepisy rozporządzenia określają sposób wyliczenia ceny jednostkowej i jest on taki sam dla wszystkich przedsiębiorców , aby konsument mógł porównać ceny jednostkowe oferowanych produktów nie tylko w tej placówce , ale także oferowanych przez innych przedsiębiorców. Brak należycie wyliczonych cen jednostkowych jest naruszeniem interesów konsumentów w zakresie ich prawa do uzyskania rzetelnej i wyczerpującej informacji o cenie jednostkowej, tak samo równoznacznym , równoważnym jak brak cen czy cen jednostkowych. W tym konkretnym przypadku naruszono bowiem prawo konsumentów do dos tępu przysługujących mu rzetelnych informacji, a tym samym realna ochrona konsumentów została w tej materii zachwiana. Powyższe godzi w sposób oczywisty w prawo konsumentów do informacji, ponieważ uniemożliwiono im porównywanie cen jednostkowych towarów zn ajdujących się w obrocie handlowym. Co więcej, nie należy tracić z pola widzenia faktu, że naruszenie jakiego dopuściła się strona nie jest jej pierwszym naruszeniem w zakresie ustawy o informowaniu o cenach (o czym był mowa wcześniej). Należy mieć na wzg lędzie również fakt, że organ drugiej instancji oceniając aspekt związany ze znikomością naruszenia bierze pod uwagę nie tylko skalę naruszenia, w tym ilość, rodzaj stwierdzonych nieprawidłowości, lecz również skutki naruszenia w odniesieniu do potencjalny ch uczestników rynku, jakimi są konsumenci. W realiach rozpatrywanej sprawy, nie sposób więc uznać, by waga naruszenia prawa była znikoma. Z zebranego materiału dowodowego wynika, że waga naruszenia z pewnością nie może być uznana za znikomą, ponieważ niep rawidłowości cenowe nawet jeśli dotyczą niewielkiej liczby produktów (9 produktów łącznie) są jednak istotnym naruszeniem interesów konsumentów w zakresie ich prawa do uzyskania rzetelnej , prawdziwej i wyczerpującej informacji o cenach jednostkowych. Wobec powyższego, uznać należy, że część pierwsza przesłanki pierwszej nie została spełniona. Cena towaru należy do istotnych elementów wpływających bezpośrednio na podjęcie decyzji związanych z zakupem usługi lub towarów, natomiast cena jednostkowa jest podsta wowym kryterium obiektywnej informacji o wartości towaru wyrażonej w jednostkach pieniężnych, szczególnie w kontekście porównania jej z takimi wartościami innych towarów – podobnych pod względem przeznaczenia, ale o odmiennych cechach np. co do marki, prod ucenta, ilości, wzornictwa, itp. Konieczność informowania o cenie jednostkowej to przede wszystkim zabezpieczenie interesów konsumentów, którzy mogą nie tylko porównywać ceny takich samych bądź podobnych produktów w obrębie tej Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 16 samej bądź różnych placówek w sposób nieskrępowany, ale również mogą przekonać się czy podana cena jednostkowa danego towaru jest dla nich odpowiednia (w tym prawidłowo , przeliczona ) . Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszani a prawa przez stronę. W przedmiotowej sprawie, strona dokonała działań naprawczych w zakresie należytego skorygowania cen jednostkowych. Na podstawie powyższego można przyjąć, że przesłanka zaprzestania naruszania prawa została finalnie spełniona (o czym z apewniła również w odwołaniu strona) . Znamienny jest przy tym fakt, że kontrola ta została przeprowadzona po uprzednim zawiadomieniu strony o zamiarze wszczęcia kontroli, a tym samym strona miała czas i możliwość odpowiedniego przygotowania się do zapowiedzianej kontroli np. poprzez zweryfikowanie sposobu uwidaczn ianych cen , w tym prawidłowości wyliczenia cen jednostkowych w swojej placówce. P odkreślić należy również, że przedsiębiorca zaprzestał naruszania prawa dopiero w wyniku przeprowadzonej kontroli. Można przypuszczać, że gdyby kontrola organu się nie odbyła, strona w dalszym ciągu mogłaby naruszać przepisy ustawy o informowaniu o cenach, podając konsumentom błędne informacje o cenach jednostkowych produktów w zalewie . Po przeanalizowaniu przypadku strony, Prezes UOKiK doszedł do wniosku, że w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do zastosowania tego przepisu i odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa, albowiem nie spełniono warunku kumulat ywności ww. przesłanek. Warto wskazać przy tym, że prezentowane powyżej stanowisko znajduje potwierdzenie także w wyroku Wojewódzkiego Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 2 grudnia 2021 r., sygn. III SA/Gd 160/21, w którym Sąd stwierdził: „by moż na było odstąpić w trybie art. 189f k.p.a. od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu, waga naruszenia musi być znikoma, a strona musiałaby zaprzestać naruszenia prawa, zaś obie te przesłanki muszą zostać spełnione łącznie”. W rozpatrywanej sprawie nie ziściła się również przesłanka obligatoryjnego odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu, o której mowa w art. 189f § 1 pkt 2 Kpa, ponieważ nie stwierdzono , aby na stronę za to samo z achowanie prawomocną decyzją została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej, ani też by strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za p rzestępstwo lub przestępstwo skarbowe . Prezes UOKiK zwraca uwagę, że naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach stanowi naruszenie o charakterze deliktu administracyjnego, które zagrożone jest karą pieniężną określoną w art. 6 tej ustawy , zaś do n ałożenia tej kary uprawniony jest wyłącznie wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Uwzględniając właściwość terytorialną, w stosunku do strony postępowania w takim zakresie mogły być prowadzone wyłącznie przez Lubuskiego WIIH. Inny organ nie mógł na ter enie podlegającym kognicji Lubuskiego WIIH nałożyć kary pieniężnej na stronę za to samo naruszenie, w związku z czym należy przyjąć, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 Kpa nie mają zastosowania w omawianym przypadku. Równocześnie , Prezes UOKiK stwierdza, że w przedmiotowej sprawie nie jest również możliwe zastosowanie odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 2 Kpa, który stanowi, że w przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 17 przedstawienia dowodów potwierdzających: usunięcie naruszenia prawa lub powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia. Zgodnie z art. 189f § 3 Kpa, organ administracji publicznej w przypadkach, o których mowa w § 2, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli strona przedstawiła dowody, potwierdzające wykonanie postanowienia. Prezes UOKiK wskazuje, że w związku z tym, że strona „ dobrowolnie ” i „samorzutnie” usunęła nieprawidłowości , organ pierwszej instancji nie musiał wzywać strony do przedstawienia dowodów potwierdz ających ten fakt. Jednocześnie rodzaj naruszenia nie wiązał się z koniecznością powiadomienia o nim właściwych podmiotów. W ocenie Prezesa UOKiK, samo usunięcie naruszenia prawa nie jest wystarczające i nie pozwoli na spełnienie celów administracyjnej kary pieniężnej nakładanej na podstawie ustawy o informowaniu o cenach, która pełni nie tylko funkcję dyscyplinująco - represyjną, ale także i prewencyjną, mającą zapewnić wysoki poziom ochrony interesów konsumentów i zapobiec powstawaniu podobnych naruszeń w pr zyszłości. Stąd też przyjąć należy, że zastosowanie art. 189f § 2 i 3 Kpa w omawianym przypadku byłoby niezasadne . W omawianej sprawie Prezes UOKiK, wbrew twierdzeniu strony, nie widzi możliwości zastosowania art. 189f § 2 i 3 Kpa, czyli usunięcia skutków naruszenia prawa, ponieważ zarówno ceny jak też ceny jednostkowe muszą być uwidocznione, w tym ceny jednostkowe muszą być właściwie przeliczone w momencie oferowania do sprzedaży produktu, przed dokonaniem transakcji, tak by na tej podstawie klient/konsume nt mógł podjąć w pełni racjonalną decyzję, dostosowaną do własnych potrzeb, uwarunkowań i możliwości ekonomicznych. Uwidocznienie cen, cen jednostkowych towarów ma bowiem charakter obowiązku przedumownego. Nie można uznać za spełniony powyższy warunek, jeż eli informacje o cen ach jednostkow ych zostały podane w sposób nierzetelny oraz niejednoznaczny - nieprawidłowo wyliczone (w przypadku 9 towarów) jak to miało miejsce w przedmiotowej sprawie. Przedsiębiorca wprawdzie usunął nieprawidłowości, na podstawie czego można przyjąć, że zaprzestał naruszenia, jednakowoż nie usunął tym samym skutków naruszenia prawa, albowiem stwierdzone w dniu kontroli uchybienia pozbawiły pewną grupę konsumentów prawa do pełnej , rzetelnej oraz jednoznacznej informacji o cenach jed nostkowych, uniemożliwiając im dokonywanie, w sposób swobodny, porównań cenowych pomiędzy poszczególnymi produktami (w tym wypadku warzywami w zalewie, sałatkami warzywnymi w zalewie) . Prezes UOKiK zaznacza przy tym, iż podejmowanie działań naprawczych czy zaprzestanie naruszenia przepisów nie zwalnia przedsiębiorcy z odpowiedzialności za niedopełnienie obowiązków stwierdzonych w chwili kontroli. Uwzględniając powyższe, w niniejszym przypadku brak jest podstaw do zastosowania art. 189f § 2 i 3 Kpa, tzn. fa kultatywnego odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu. Literalna wykładnia ww. przepisu jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten na leży interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 Kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, re d. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć narusze nie prawa nie wystarczy przerwać naruszanie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 18 samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało”). Charakter naruszeń, jakich dopuściła się Strona, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z dnia 25.07.2019 r. Sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócen ie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej. Jak słusznie podkreślił organ usunięcie naruszenia prawa nie jest tożsame z zaprzestaniem naruszania. Aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia.”). W konkluzji Prezes UOKiK stwierdza, że w przedstawionym stanie faktycznym, wymierzenie stronie kary pieniężnej, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, było prawidłowe i zgodne z prawem. Natomiast zawarty w odwołaniu wniosek strony postępowania o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości – odstąpienie od nałożenia kary i poprzestanie na pouczeniu strony, nie zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego, postępow anie organu pierwszej instancji należy uznać za prawidłowe, a zaskarżoną decyzję Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 20 maja 2025 r. (sygnatura: ZNR.8361.22.2025.MN) należy utrzymać w mocy. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 K pa, orga n odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankow y Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Gorzowie Wlkp. w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pienięż nej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wa rtości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Admini stracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowo - administracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 19 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ) . Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535), art. 8 ust. 1 z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. poz. 2023 r. poz. 168) Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów A nna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/ Otrzymują: 1) [ xxxxx xxxxxx xxxxxxx xxxxxxxxx xxxxxxxxxx xxxxxxxxx xxxxxx xxxxxxxx xxxxxxx xxxxxxxxx xxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxx xxxxxxx x xxx X xxxxxxxxxxxxx xxxxxxxx xxxxxxx xxxxx xxxx xx xxxxxxxxx xx xxx xxxxxxxx ] 2) Lubuski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej