DIH-III-103/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 22 sierpnia 2025 r. DIH - 3.707.80.2025.J S DECYZJA DIH - 3.103.2025 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229) , po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 13 czerwca 202 5 r. (sygn. PO .8361. 19 .202 5.MB ), na mocy której na przedsiębiorcę KM2J sp. z o.o. z siedzibą w Jelenie Górze , nałożono karę pieniężną w wysokości 2 7 00 zł (słownie: dwa tysi ące siedemset złotych), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 168), z tytułu naruszenia art. 4 ust. 1 ww. ustawy Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy. UZASADNIENIE W dniach 7, 10, 11 i 18 marca 2 025 r. inspektorzy reprezentujący Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, dalej jako : „Dolnośląski WIIH” lub „organ pierwszej instancji”, dzi ałając na podstawie upoważnienia DJG.8361.33.2025 z 7 marca 2025 r. przeprowadzili kontrolę w placówce, należącej do ww. przedsiębiorcy. Zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236 , ze zm.), dal ej jako „Prawo przedsiębiorców”, 4 lutego 2025 r. skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli (DJG.8361.33.2025), ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli . Z uwagi na niepodjęcie zawiadomienia w terminie, organ pierwszej instancji w oparciu o art. 44 Kpa uznał doręczenie za dokonane w trybie doręczenia zastępczego w dniu 26 lutego 2025 r. W toku kontroli sprawdzano przestrzeganie przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), zwanej dalej: „ustawą o cenach” i rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 9 grudnia 2015 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776), zwanego dalej: „rozporządzeniem”. Kontrolą prawidłowości uwidaczniania cen objęto 71 parti i towarów i usług stwierdzając nieprawidłowości w stosunku do 41 partii produktów takich, jak napoje, musy i batony ze względu na: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 1) brak uwidocznienia ceny i ceny jednostkowej dla 5 partii towarów, 2) brak uwidocznienia ceny jednostkowej dla 36 partii towarów. Powyższe stanowiło naruszenie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o cenach oraz § 3 i 4 rozporządzenia. Ustalenia te udokumentowano w protokole kontroli z 18 marca br. (sygn.: DJG.8361.33.2025 ) wraz z załącznikami. Na po dstawie art. 61 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), dalej jako: „Kpa”, Dolnośląski WIIH zawiadomieniem z 13 maja br., poinformował przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administ racyjnego, w sprawie wydania, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, decyzji o nałożeniu na niego kary pieniężnej z tytułu niewykonania obowiązku wynikającego z art. 4 ust. 1 tej ustawy. Jednocześnie poinformowano stronę o przysługującym jej prawie d o czynnego udziału w każdym stadium postępowania, w szczególności prawie do zapoznania się z aktami sprawy, sporządzenia z nich notatek i odpisów oraz składania wyjaśnień i wniosków dowodowych, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, materiałów oraz zgłoszonych żądań. Ponadto w tym samym piśmie zobowiązał stronę do przekazania informacji o wielkości jej obrotów i przychodu za 2024 r. Pismo to doręczono stronie 27 maja br. W dniu 3 czerwca 2025 r. strona złożyła pismo z wyjaśnieniami, wnosząc o od stąpienie od nałożenia kary administracyjnej lub jej znaczne złagodzenie oraz nie przekazała informacji o wielkości jej obrotów i przychodu za ubiegły rok. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, Dolnośląski WIIH w drodze decyzji z 1 3 czerwca br. (sygn.: PO.8361.19.2025.MB), nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 2 7 00 zł (słownie: dwa tysi ące siedemset złotych ), na mocy art. 6 ust. 1 ustawy o cenach. Decyzja ta została doręczona stronie 16 czerwca br. 25 czerwca br. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwany dalej: „Prezesem UOKiK” albo „organem drugiej instancji”, otrzymał za pośrednictwem Dolnośląskiego WIIH odwołanie od ww. decyzji , w którym strona wniosła o uchylenie decyzji i odstąpienie od nałożenia kary albo jej znaczące obniżenie, uznając okoliczności faktyczne i brak wcześniejszych naruszeń. W uzasadnieniu strona podniosła, że: 1) jej placówka w Jeleniej Górze funkcjonuje dopiero od stycznia 2025 r., a stwierdzone uchybienia dotyczyły wyłącznie niekt órych produktów spożywczych, które stanowią marginalną część działalności rekreacyjnej; 2) niezwłocznie po kontroli wszystkie uchybienia zostały usunięte. Nie doszło do żadnych szkód dla konsumentów i informacje o cenach były dostępne w punkcie kasowym; 3) organ pominął możliwość odstąpienia od kary przewidzianą w art. 189f § 1 Kpa, pomimo niskiej wagi naruszenia i szybkiego usunięcia nieprawidłowości, zastosowano karę finansową; 4) w innej ich placówce w Legnicy, w analogicznej sytuacji nie nałożono kary, co wskazu je na brak równości i spójności w stosowaniu przepisów; 5) stosowanie sankcji zamiast pouczenia wobec młodej działalności zniechęca do rozwoju lokalnych inwestycji. W opinii strony wspieranie przedsiębiorczości nie powinno polegać na natychmiastowym represjon owaniu. Pismem z 26 czerwca br. Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę o toczącym się Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 postępowaniu administracyjnym w sprawie odwołania od decyzji Dolnośląskiego WIIH z 13 czerwca 202 5 r. (sygn. PO .8361. 19 .202 5.MB ) oraz o przysługującym mu prawie do zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Prezes U rzędu O chrony K onkurencji i K onsumentów ustalił i stwierdził. Istotą p ostępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny , czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229) , dalej jako „ ustawa o Inspekcji Handlowej”, Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ww. ustawy, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o cenach przedsiębiorca ma obowiązek w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidocznić cenę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi, w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Jak wsk azuje ustawodawca w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o cenach – cena to wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest zobowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę. Z kolei pod pojęciem ceny jednostkowej towaru lub usługi należy rozum ieć cenę ustaloną za jednostkę określonego towaru lub określonej usługi, których ilość lub liczba są wyrażone w jednostkach miar w rozumieniu przepisów o miarach (art. 3 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy). Ponadto, sposób uwidaczniania cen towarów lub usług regulują przepisy rozporządzenia, będącego rozporządzeniem wykonawczym do ww. ustawy. Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia – cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się przy danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru , którego dotyczy cena, cena jednostkowa lub informacja o obniżonej cenie, w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. Cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się w szczególności (§ 3 ust. 2): 1) na wywieszce, któ ra może mieć formę wyświetlacza elektronicznego; 2) w cenniku; 3) w katalogu; 4) na obwolucie; 5) w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu. Przepis § 4 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za: 1) litr lub metr szeście nny – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według objętości; 2) kilogram lub tonę – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według masy; 3) metr – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według długości; 4) metr kwadratowy – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży w edług powierzchni; Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 5) sztukę – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży na sztuki. Natomiast, w szczególnych przypadkach uzasadnionych rodzajem, przeznaczeniem lub zwyczajowo oferowaną ilością towarów przy uwidacznianiu cen jednostkowych dopuszcza się stosowani e dziesiętnych wielokrotności i podwielokrotności legalnych jednostek miar innych niż określone w ust. 1 (§ 4 ust. 2 ww. rozporządzenia). Z kolei, w przypadku towaru pakowanego oznaczonego liczbą sztuk dopuszcza się stosowanie przeliczenia na cenę jednostk ową za sztukę lub za dziesiętną wielokrotność liczby sztuk (§ 4 ust. 2 ww. rozporządzenia). Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, administracyjnej karze pieniężnej podlega ten, kto nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5. Wysokość administracyjnej kary pieniężnej w tym przypadku, zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, wy nosi do 20 000 zł. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązkó w; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz u zyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w s prawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzia lnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L z 2017 r. Nr 345, str. 1, ze zm.). Przepisy ustawy o cenach nie regulują kwestii odstąpienia od nałożenia administracyjnej ka ry pieniężnej lub udzielenia pouczenia, w związku z czym stosownie do art. 189a § 2 kpa, zastosowanie mają w tym zakresie przepisy art. 189f kpa. Zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 i 2 kpa, organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożeni a administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężn a przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub została ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nał ożona administracyjna kara pieniężna. Niniejsze postępowanie administracyjne prowadzone jest w związku z odwołaniem wniesionym przez przedsiębiorcę od decyzji Dolnośląskiego WIIH z 13 czerwca br. ( sygn. PO.8361.19.2025.MB ), na mocy której na ww. przedsiębiorcę nałożono karę pieniężną w wysokości 2 7 00 zł (słownie: dwa tysi ące siedemset złotych ) , na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, z tytułu naruszenia art. 4 ust. 1 ww. ustawy. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 Odwołując się od decyzji strona nie kw estionowała ustaleń kontroli, jednakże wniosła o uchylenie decyzji i odstąpienie od nałożenia kary albo jej znaczące obniżenie. Strona w odwołaniu wskazała, że jej placówka w Jeleniej Górze funkcjonuje dopiero od stycznia tego roku, a zakwestionowane produ kty (artykuły spożywcze), stanowią marginalną część działalności. Analiza akt sprawy przeprowadzona przez Prezesa UOKiK wykazała, że Dolnośląski WIIH wydając zaskarżoną decyzję oparł się na kompletnym, rzetelnym i spójnym materiale dowodowym, a przede wsz ystkim ustaleniach kontroli udokumentowanych w protokole kontroli z 18 marca br. (sygn. DJG.8361.33.2025). W niniejszej sprawie, w toku kontroli przeprowadzonej w placówce należącej do przedsiębiorcy wniesiono zastrzeżenia do 4 1 partii produktów na 71 part ii podanych ocenie, a więc stronie bez wątpienia została udowodniona okoliczność naruszenia prawa. Prezes UOKiK wskazuje, że zaskarżoną decyzję wydano na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach , zgodnie z którym , jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowią zków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ww. ustawy, wojewódzki inspektor IH nakłada na niego karę pieniężną określoną w tym przepisie w wysokości do 20 000 zł. Przepisy te w sposób niewymagających dodatkowych założeń i wykładni nakazują właściwemu organowi IH wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązków przewidzianych ww. przepisami, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy i stw ierdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały usunięte. Dowiedzenie zatem, że określony podmiot nie wykonał powyższych obowiązków powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną, a wskazane przepisy mają charakter obliga toryjny (por. wyrok WSA w Warszawie z 29 sierpnia 2019 r. o sygn. akt VI SA/Wa 805/19). Podkreślić należy, że odpowiedzialność określona w art. 6 ust. 1 ustawy o cenach ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą naruszenia prawa, w tym przypadku art. 4 us t. 1 tej ustawy w związku z § 3 i 4 rozporządzenia. Obiektywny charakter odpowiedzialności administracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok NSA z 8 października 2010r. o sygn. akt II OSK 1079/12). Oznacza to, że wystarczającą przesłanką do przypi sania tej odpowiedzialności jest samo stwierdzenie niewykonania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków, bez względu na winę (umyślną czy nieumyślną) oraz przyczyny powstania naruszenia. W świetle powyższego, bez znaczenia pozostają okolicznoś ci, w wyniku których doszło do naruszenia prawa, czy też działania naprawcze podjęte w trakcie kontroli i będące jej efektem, gdyż karę pieniężną wymierza się za samo naruszenie prawa. Prezes UOKiK zauważył, że strona została poinformowana o zbliżającej s ię kontroli w zawiadomieniu o zamiarze jej wszczęcia, które w oparciu o art. 44 Kpa organ pierwszej instancji uznał za dokonane w trybie doręczenia zastępczego w dniu 26 lutego 2025 r. , natomiast kontrola rozpoczęła się 7 marca br. Strona jako profesjonal ista podejmująca działalność gospodarczą, miała obowiązek znać i stosować się do przepisów prawa związanych z prowadzoną działalnością niezależnie od czasu jaki upłynął od rozpoczęcia tej działalności. Nie ulega też wątpliwości, że obowiązek uwidocznienia cen oraz cen jednostkowych powinien nastąpić przed momentem udostępnienia towarów konsumentom w celu ich zakupu . Ustawodawca nałożył na przedsiębiorców obowiązek takiego informowania o cenach oraz cenach jednostkowych, aby konsument mógł w sposób rzetelny i świadomy zapoznać się z nimi przed dokonaniem wyboru. Jednocześnie Prezes UOKiK wskazuje, że konsument musi mieć możliwość zapoznania się z informacją o cenie oraz cenie jednostkowej bez konieczności podejmowania dodatkowych działań, np. poprzez Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 dopytywa nie o te informacje. Uwidocznienie cen i cen jednostkowych jest ustawowym obowiązkiem sprzedawcy. Z obowiązku uwidocznienia cen jednostkowych zwolnione są wyłącznie towary wskazane wprost w przepisach § 7 rozporządzenia . Należy podkreślić, że funkcją ceny jednostkowej jest umożliwienie konsumentom porównywanie cen towarów na podstawie prostej kalkulacji, bez konieczności przeprowadzania skomplikowanych działań matematycznych. Z tego względu, oprócz ceny za produkt, w miejscu sprzedaży detalicznej musi być t akże podana cena jednostkowa, a więc przeliczenie na odpowiednią jednostkę miary (kilogram, litr). Konieczność informowania o cenie jednostkowej to przede wszystkim zabezpieczenie interesów konsumentów, którzy mogą nie tylko porównać ceny takich samych lub podobnych produktów, ale także mogą faktycznie stwierdzić, czy podana cena jednostkowa jest niska czy wysoka i podjąć decyzję o zawarciu umowy sprzedaży w innej placówce. Brak podania ceny albo ceny jednostkowej narusza prawo konsumenta do wyczerpującej i nformacji, a tym samym ogranicza jego możliwości świadomego, najkorzystniejszego pod względem ekonomicznym wyboru, co prowadzi do zagrożenia jego interesów. Odnosząc się do stwierdzenia strony, że zakwestionowane produkty (artykuły spożywcze), stanowią ma rginalną część działalności rekreacyjnej , Prezes UOKiK wskazuje, że kontrola Inspekcji Handlowej obejmowała zarówno świadczone usługi oraz towary oferowane konsumentom w ramach prowadzonej działalności, tj. 71 partii towarów i usług. Do cennika świadczonych nie wniesiono zastrzeżeń, natomiast uchybienia stwierdzono w odniesieniu do 4 1 partii produktów spożywczy ch oferowanych w recepcji placówki, co stanowiło 57,7 % partii usług i towarów poddanych kontroli i trudno temu przypisać marginalne znaczenie. Podkreślić należy, że nadrzędnym celem ustawy o cenach jest ochrona interesów konsumentów oraz prawidłowa konkur encja między przedsiębiorcami. Przepisy te mają m.in. chronić konsumentów przed wygórowanymi cenami ustalanymi w sposób dowolny przez przedsiębiorców. Odpowiedzialność określona w art. 6 ustawy o cenach statuuje odpowiedzialność administracyjną podmiotów, wobec których stwierdzono naruszenie wymagań art. 4 ww. ustawy. Regulacja ta ma na celu wyeliminowanie nieprawidłowości w informowaniu konsumentów o cenach towarów i usług. Prezes UOKiK zauważa, że to podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomo ści obowiązującego prawa i jego przestrzegania. Zauważyć należy, iż zawodowy charakter prowadzonej przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej uzasadnia zwiększone oczekiwania co do jego wiedzy, rzetelności, zapobiegliwości i zdolności przewidywania. Ob ejmuje także znajomość obowiązującego prawa oraz następstw z niego wynikających w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej. Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie strona nie wykonała powyższych obowiązków w zakresie uwidocznienia cen i cen je dnostkowych dla 4 1 spośród 71 sprawdzonych towarów i usług, co skutkowało wymierzenie jej kary pieniężnej na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Należy podkreślić, że ustawa o cenach nie przewiduje możliwości badania przez organ Inspek cji Handlowej istnienia winy (umyślnej czy nieumyślnej), bądź braku jej po stronie podmiotu, u którego ujawniono nieprawidłowości. W ocenie Prezesa UOKiK, organ pierwszej instancji zasadnie uznał, że strona dopuściła się naruszenia obowiązków wynikających z art. 4 ust. 1 ustawy o cenach, w stopniu uzasadniającym wymierzenie jej kary pieniężnej, na podstawie art. 6 ust . 1 tej ustawy, zaś opisane w treści zaskarżonej decyzji, ustalenia kontroli i przesłanki, jakimi kierował się Dolnośląski WIIH przy ustalani u wysokości kary pieniężnej, nie dają podstaw do zmiany Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 decyzji na korzyść strony w tym do odstąpienia od zastosowanej sankcji bądź zmniejszenia jej wymiaru . Dolnośląski WIIH przy wymierzaniu kary uwzględnił wszystkie przesłanki wynikające z art. 6 ust. 3 ustawy o cenach, tj. stopień naruszenia obowiązków; dotychczasową działalność przedsiębiorcy; wielkość przychodu oraz sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich UE. Wysokość kary pieniężnej ustalona na pozio mie 2 700 zł przy maksymalnej wysokości 20 000 zł, jest w opinii organu drugiej instancji, kwotą optymalną i adekwatną do wagi naruszenia . Wymiar kary uwzględnia przede wszystkim prawa i interesy konsumentów, którzy zostali pozbawieni należytej informacji o cenach i cenach jednostkowych dla 57,7 % skontrolowanych towarów. Cena i cena jednostkowa jest jednym z podstawowych kryteriów obiektywnej informacji o wartości towaru wyrażonej w jednostkach pieniężnych, szczególnie w kontekście porównania jej z wartośc iami innych towarów o podobnych pod względem przeznaczenia, ale o odmiennych cechach. Strona nie uwidaczniając cen i cen jednostkowych przy towarach uniemożliwiła kupującym porównanie cen towarów z cenami towarów podobnych, lecz o innej masie czy objętości , a przez to utrudniła kupującym dokonanie optymalnego i właściwego dla niech wyboru towaru, naruszając ich interesy ekonomiczne oraz prawo do rzetelnej informacji o cenie. W niniejszej sprawie przedsiębiorca pozbawił konsumentów istotnych informacji niezb ędnych do podjęcia decyzji o zakupie, w przypadku 4 1 partii towarów, tym samym skala ujawnionych nieprawidłowości uzasadniała wymierzenie adekwatnej kary. Wskazać należy, że kara pieniężna nałożona na podmiot musi spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna czyli właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obroci e dostępne były wyłącznie towary opatrzone odpowiednimi informacji o ich cenach i cenach jednostkowych. Wszystkie te cele winny być łącznie uwzględnione, co miało miejsce w niniejszej sprawie. W opinii Prezesa UOKiK, wymierzona stronie kara pieniężna w wys okości 2 7 00 zł jest kwotą optymalną i wystarczającą do spełnienia jej celów. Odnosząc się do zarzutu strony, jakoby organ pierwszej instancji pominął możliwość odstąpienia od kary przewidzian ej w art. 189f § 1 Kpa, pomimo niskiej wagi naruszenia i szybki ego usunięcia nieprawidłowości, Prezes UOKiK stwierdza, że wbrew opinii strony, Dolnośląski WIIH rozważył i prawidłowo ocenił możliwość odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej. Po przeanalizowaniu niniejszej sprawy, podobnie jak organ pie rwszej instancji, Prezes UOKiK nie znalazł podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 K pa, tj. odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu. Przepis ten przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ admi nistracji publicznej mógł odstąpić od nałożenia kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie o d nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. Jak wskazuje Dolnośląski WIIH w skarżonej decyzji przedsiębiorca w toku kontroli usunął w ramach dobrowolnych działań nieprawidłowości, jednakże, co istotne, w trakcie kontroli us talono, iż konsumenci byli pozbawieni należytej i rzetelnej informacji o cenach i cenach jednostkowych, odpowiednio dla 4 1 produktów znajdujących się w ofercie handlowej (61,9 % skontrolowanych towarów i usług ), stąd też wagi naruszenia prawa nie można było uznać za znikomą. To na przedsiębiorcy, który prowadzi daną placówkę, spoczywa m. in. obowiązek dopilnowania, by przy oferowaniu do sprzedaży produktów konsument za każdym Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 razem otrzymywał wyczerpującą, konk retną, rzetelną informację nie tylko o cenach, lecz również cenach jednostkowych. Podkreślić należy, iż okoliczność ta całkowicie zależy od przedsiębiorcy. Rzetelna, niebudząca zastrzeżeń informacja o cenie, cenie jednostkowej nabywanego towaru jest bardzo istotna i służy właściwemu poinformowaniu o niej nabywcy, a także stwarza identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalności gospodarczą. Mając na uwadze powyższe, nie można uznać wagi naruszenia za znikomą, a argumenty podniesione w odwołaniu dot yczące tzw. marginalnej części działalności należy uznać za bezzasadne. Tym samym przesłanka pierwsza nie została spełniona. Nawet uznając za spełnioną przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszenia, to należy wskazać, że te przesłanki muszą być spełnione łącznie. Ponadto nie została spełniona przesłanka z art. 189f § 1 pkt 2 Kpa, gdyż jak słusznie uznał organ pierwszej instancji na podstawie posiadanej wiedzy, na stronę za to samo zachowanie prawomocną decyzją nie została uprzednio nałożona kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej, ani też strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe. Prezes UOKiK zwraca uwagę, że naruszenie przep isów ustawy o cenach stanowi naruszenie o charakterze deliktu administracyjnego, które zagrożone jest karą pieniężną określoną w art. 6 tej ustawy, zaś do nałożenia tej kary uprawniony jest wyłącznie wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Uwzględniając właściwość terytorialną, w stosunku do strony postępowania w takim zakresie mogły być prowadzone wyłącznie przez Dolnośląskiego WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Dolnośląskiego WIIH nałożyć kary pieniężnej na stronę za to samo naru szenie, w związku z czym należy przyjąć, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 kpa nie mają zastosowania w omawianym przypadku. Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes UOKiK stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały również okoliczności, o których mowa w art. 189f § 2 i 3 K pa . Art. 189f § 2 Kpa, stanowi, że w przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowien ia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających: usunięcie naruszenia prawa lub powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia. Zgodnie z art. 189f § 3 Kpa, organ ad ministracji publicznej w przypadkach, o których mowa w § 2, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli strona przedstawiła dowody, potwierdzające wykonanie postanowienia. Prezes UOKiK wskazuje, że w związku z faktem usunięcia przez stronę stwierdzonych nieprawidłowości niezwłocznie, organ pierwszej instancji nie musiał wzywać strony do przedstawienia dowodów potwierdzających ten fakt. Ponadto l iteralna wykładnia przepisu art. 189f § 2 K pa jednoznacznie wskazuj e, iż warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulac ja art. 189f § 1 Kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należ y uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszanie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało”). Charakter naruszeń, jakich dopuściła się strona, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z 25 lipca 2019 r. sy gn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej. Jak słusznie podkreślił orga n usunięcie naruszenia prawa nie jest tożsame z zaprzestaniem naruszania. Aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia.”). Ponieważ k onsumenci zostali pozbawieni jakiejkolwiek informacj i o ceni i cenie jednostkowej , które muszą być uwidocznione przez przedsiębiorcę w momencie rozpoczęcia oferowania wyrobów do sprzedaży, tak aby konsument na tej podstawie mógł podjąć decyzję o ich zakupie (tj. uwidocznienie ma charakter obowiązku przedumo wnego) zatem w przedmiotowej sprawie brak jest możliwości zastosowania art. 189f § 2 i 3 K pa. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona nie dopełniła obowiązków nałożonych na nią w art. 4 ustawy o cenach (dla 61,9 % skontrolowanych towarów i usług), bowiem nie uwidoczniła cen i cen jednostkowych. Podsumowując powyższe, należy stwierdzić, że w przedstawionym stanie faktycznym, wymierzenie stronie kary pieniężnej, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy o cenach , jak również ustalenie jej wysokości , było prawidłowe i zgodne z prawem i nie dawało podstaw do odstąpienia od zastosowanej sankcji bądź zmniejszenia jej wymiaru. Stąd też, postępowanie organu pierw szej instancji w tym zakresie należy uznać za prawidłowe. Mając na uwadze powyższe, w ocenie organu drugiej instancji brak jest podstaw do zmiany decyzji zaś zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Organ drugiej instancji nie może się odnieść do stwierdzenia s trony, jakoby w innej placówce w Legnicy, w analogicznej sytuacji nie nałożono kary, ponieważ strona nie przekazała żadnego dowodu, chociażby kserokopii protokołu z tej kontroli. Należy jednak zauważyć, że organ I instancji odniósł się do tego zarzutu w uzasadnieniu decyzji z 13 czerwca 2025 r. (sygn.PO.8361.19.2025.MB) „Wbrew twierdzeniom zawartym w treści pisma, tut. Organ w toku kontroli przeprowadzonej w tejże placówce w Legni cy (DL.KHU.8361.23.2023) nie zastosował upomnienia wobec kontrolowanego, albowiem nie doszło do ujawnienia nieprawidłowości w zakresie uwidaczniania cen.”. Natomiast w kwestii stosowani a sankcji zamiast pouczenia wobec młodej działalności , Prezes UOKiK wyj aśnia, że zgodnie z art. 21a ustawy P rawo przedsiębiorców, ustawodawca 1 stycznia 2020 roku wprowadził regułę prawa do błędu . Polega ona na tym, że osoba, jeśli złamie przepisy związane z wykonywaną działalnością, może uniknąć związanych z nimi sankcji lub kar. Niemniej jednak ustawodawca wprowadził dwa warunki: przedsiębiorca musi być wpisany do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG), czyli prowadz i działalność jako osoba fizyczna lub w ramach spółki cywilnej i od momentu po djęcia działalności nie minęło więcej niż 12 miesięcy . Oznacza to, że jeśli przedsiębiorca , który jest objęty prawem do błędu, złamie przepisy związane z wykonywaną działalnością, może uniknąć związanych z nimi sankcji lub kar , a właściwy organ, przed nał ożeniem grzywny (w drodze mandatu karnego) albo wymierzeniem administracyjnej kary pieniężnej , wezwie przedsiębiorcę do usunięcia stwierdzonych naruszeń przepisów oraz usunięcia skutków tych naruszeń, jeżeli takie skutki wystąpiły. Strona prowadzi swoją dz iałalność w Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, co niestety wyklucza ją z zastosowania ww. art. 21 a Prawa przedsiębiorców. W związku ze wskazaniem przez stronę, że kara może stanowić obciążenie prowadzonej działalności”, Prezes UOKiK informuje , iż w myśl art. 67a § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111), organ administracji publicznej, który nałożył karę pieniężną (tj. Dolnośląski WIIH), na wniosek strony, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem stro ny lub interesem publicznym, może: 1) odroczyć termin płatności kary pieniężnej lub rozłożyć jej zapłatę na raty, 2) odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetki określone w decyzji, 3) umorzyć w całości lub w części zaleg łości, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiąca dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Ha ndlowej we Wrocławiu w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary staje się ostateczna, tj. od dnia otrzymania niniejszej decyzji . Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decy zję. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa UOKiK, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jes t opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10 000 zł – 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10 000 zł do 50 000 zł – 3% wartości przedmiotu zaskarżenia , nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50 000 zł do 100 000 zł – 2% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1 500 zł; 4) ponad 100 000 zł – 1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2 000 zł i nie więcej niż 100 000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji Prezesa UOKiK skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie , strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie . Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczo nych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111). Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierp nia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2025 r. poz. 935 ze zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami adminis tracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535); art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 168) . Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej