DIH-II-5/2025

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 11 lutego 2025 r. DIH - 2.707.51.2024.PŁ DECYZJA DIH – 2 Nr 5 .2025 [informacje prawnie chron ione] Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), dalej zwanej: „Kpa” w zw. z art. 35a pkt 9 lit. a i c, art. 35 c ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. z 2024 r. poz. 1209, poz. 1946 i poz. 1940), dalej zwanej: „ustawą o systemie” w związku z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2024 r. poz. 312 i poz. 1222) , dalej zwanej: „ustawą o Inspekcji Handlowej”, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów po rozpatrzeniu odwołania wniesionego 4 grudnia 2024 r. przez Arkadiusza Bernata prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Handlowo – Usłu gowe MAJSTER Arkadiusz Bernat stałe miejsce wykonywania działalności Rutka Tartak (zwanego dalej: „Przedsiębiorcą” lub „Stroną”) od decyzji Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej nr NP.13.2024 z 20 listopada 2024 r. wymierzającej Stronie administracyjną karę pieniężną w wysokości 10 .000,00 (słownie: dziesięć tysięcy złotych 00/100) zł, z tytułu niewypełnienia obowiązków wskazanych w art. 6c ust. 1 i 2 ustawy o systemie , postanawia utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy. UZASADNIENIE Podlaski W ojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej (dalej zwany: „Podlaski WIIH” lub „organ pierwszej instancji”) przy piśmie z 9 grudnia 2024 r. przekazał do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów odwołanie Strony wraz z aktami sprawy. Inspektorzy reprezentujący Podlaskiego WIIH 12 września 2024 r. działając na podstawie i w ramach upoważnienia NP.8361.169.2024 przeprowadzili kontrolę w należącym do Strony punkcie sprzedaży węgla znajdującym się w stałym miejscu wykonywania działalności gospodarczej figurującym we wpisie do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Rzeczypospolitej Polskiej (dalej jako: „CEIDG”) . Zakres przedmiotowy wskazany w upoważnieniu obejmował: kontrolę jakości paliw stałych; kontrolę przestrzegania obowiązku przechowywani a kopii zaświadczeń i dokumentów, o których mowa w art. 6b ust. 1 ustawy o systemie ; kontrolę wystawiania, przekazywania i przechowywania świadectw jakości paliwa stałego, o których mowa w art. 6c ustawy o systemie, przestrzegania zakazu wprowadzania do ob rotu paliw stałych, o których mowa w art. 7 ust. 7a ustawy o systemie; kontrolę dokumentów dotyczących pochodzenia paliwa stałego, o których mowa w art. 13 ustawy o szczególnych rozwiązaniach w zakresie 2 przeciwdziałania wspieraniu agresji na Ukrainę oraz s łużących ochronie bezpieczeństwa narodowego (Dz. U. z 2024 r. poz. 507), dalej zwanej: „ustawą o szczególnych rozwiązaniach” . W momencie przybycia inspektorów na terenie placówki nie był obecny Przedsiębiorca, nie było również osoby upoważnionej na piśmie do reprezentowania przedsiębiorcy w toku kontroli. W związku z powyższym kontrolę przeprowadzono w obecności pracownika zatrudnionego w kontrolowanej placówce na stanowisku sprzedawcy, uznanego za osobę czynną w lokalu przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 97 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.). Osobie czynnej w lokalu przed przystąpieniem do czynności okazano legitymacje służbowe i zapoznano z upoważnieniem do przeprowadzenia kontroli oraz pouczono jego o prawa ch i obowiązkach. Osoba czynna w lokalu przedsiębiorstwa oświadczyła, że Przedsiębiorca nie prowadzi sprzedaży paliw stałych dla podmiotów nabywających je w celu dalszej odsprzedaży lub posiadających instalacje spalania o nominalnej mocy cieplnej powyżej 1 MW. Oświadczenie dołączono do akt kontroli. Osoba czynna w lokalu przedsiębiorstwa oświadczyła, że kontrolowany Przedsiębiorca nie wprowadza do obrotu: flotokoncentratów, paliw stałych niesortowanych, węgla brunatnego, mułów węglowych ani dowolnej miesza niny paliw, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a – f ustawy o systemie, z dodatkiem lub bez dodatku innych substancji, zawierającej mniej niż 85% węgla kamiennego. Oświadczenie dołączono do akt kontroli. W toku czynności ustalono, że w kontrolowanej placówce w momencie wszczęcia kontroli wprowadzano do obrotu paliwo stałe przeznaczone do użycia w gospodarstwach domowych lub w instalacjach spalania o nominalnej mocy cieplnej poniżej 1MW w postaci węgla kamiennego, w sortymentach: 1) orzech, oferowany do sprzedaży w opakowaniach jednostkowych; na terenie kontrolowanej placówki znajdowała się partia 12 ton ww. węgla kamiennego wprowadzana do obrotu w cenie 1.900,00 złotych za tonę; 2) groszek plus gold, oferowany do sprzedaży w opakowaniach jednostkowych; n a terenie kontrolowanej placówki znajdowała się partia 1 ,15 ton y ww. węgla kamiennego wprowadzana do obrotu w cenie 2 . 3 00,00 złotych za tonę. Łączna wartość paliw stałych wprowadzanych do obrotu w momencie wszczęcia kontroli nie przekraczała kwoty 200.000,00 zł. Osoba czynna w lokalu przedsiębiorstwa wyjaśniła, że od momentu nabycia partii węgla kamiennego w sortymencie orzech do momentu wszczęcia kontroli nie dokonano żadnej sprzedaży. Osoba czynna w lokalu przedsiębiorstwa oświadczyła, że kontrolowany Przed siębiorca w momencie wprowadzania do obrotu paliw stałych przeznaczonych do użycia w gospodarstwach domowych lub instalacjach spalania o nominalnej mocy cieplnej poniżej 1 MW nie wystawia świadectw jakości paliw stałych. Oświadczenie dołączono do akt kontr oli. Osoba czynna w lokalu przedsiębiorstwa oświadczyła, że kontrolowany Przedsiębiorca nie wystawia świadectw o kraju pochodzenia węgla. Oświadczenie dołączono do akt kontroli. Inspektorzy reprezentujący Podlaskiego WIIH poinformowali osobę czynną w lokal u przedsiębiorstwa o obowiązku wystawiania świadectw jakości dla paliw stałych przeznaczonych do użycia w gospodarstwach domowych lub instalacjach spalania o nominalnej mocy cieplnej poniżej 1 MW wynikającym z art. 6c ustawy o systemie, a także o obowiązku wystawiania oświadczeń o pochodzeniu węgla, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach. 3 W toku kontroli wymienieni w upoważnieniu do przeprowadzenia kontroli pracownicy niezależnego akredytowanego laboratorium SGS Polska Sp. z o. o. z siedzibą w Warszawie w obecności inspektorów reprezentujących Podlaskiego WIIH z partii o masie 1,15 tony węgla kamiennego w sortymencie groszek plus gold oferowanego do sprzedaży w opakowaniach jednostkowych pobrali do badań próbkę paliwa stałego prz eznaczoną do badań nr 0723/24/2937 i próbkę kontrolną paliwa stałego nr 6478/24/2937. Czynność udokumentowano w protokole pobrania próbek paliwa stałego nr 000021. Inspektorzy reprezentujący Podlaskiego WIIH sporządzili również protokół pobrania próbek pal iwa stałego do użytku wewnętrznego Inspekcji Handlowej. Następnie w tym samym dniu inspektorzy reprezentujący Podlaskiego WIIH, przekazali pobrane próbki paliwa stałego do niezależnego akredytowanego laboratorium SGS Polska Sp. z o. o. w Warszawie, według protokołu przyjęcia próbek do badania nr 20/200002748/573 - 004. Próbki zostały przekazane do laboratorium bez świadectwa jakości paliw stałych, ponieważ kontrolowany przedsiębiorca nie wystawiał dokumentów potwierdzających spełnienie przez paliwo stałe wyma gań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2 ustawy o systemie. Osoba czynna w lokalu przedsiębiorstwa wstrzymała sprzedaż paliw stałych przeznaczonych do użycia w gospodarstwach domowych lub instalacjach spalania o nomina lnej mocy cieplnej poniżej 1 MW do czasu opracowania wzoru świadectwa jakości paliw stałych oraz wzoru oświadczenia o kraju pochodzenia węgla. Protokół zawierający powyższe ustalenia został sporządzony i odczytany w kontrolowanej placówce 1 2 września 202 4 r. W treści protokołu kontroli Strona została pouczona o wynikającym z art. 20 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej uprawnieniu do wniesienia uwag na piśmie w terminie 7 dni od daty przedstawienia protokołu kontroli do podpisu. Podlaski WIIH za pismem z 13 września 2024 r. przesłał do Przedsiębiorcy: upoważnienie do przeprowadzenia kontroli wraz z pouczeniem o prawach i obowiązkach kontrolowanego, protokół kontroli nr NP.8361.169.2024 oraz protokół pobrania próbek paliw stałych nr 000021. Przesyłka został a doręczona Stronie 30 września 2024 r. Przedsiębiorca nie skorzystał również z możliwości wniesienia uwag do protokołu kontroli na piśmie. Badanie przeprowadzone przez niezależne akredytowane laboratorium SGS Polska Sp. z o.o. udokumentowane protokołem z badań nr 20/200002748/573 - 004 sporządzonym 17 września 2024 r., wykazało, że próbka paliwa stałego przeznaczona do badań nr 0723/24/2937, pobrana z partii węgla kamiennego w sortymencie groszek plus gold spełnia wymagania jakościowe określonych dla tego ro dzaju paliwa w rozporządzeniu Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 23 grudnia 2022 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2856), dalej zwanego: „rozporządzeniem w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych”. Egzempla rz protokołu z wynikami badań laboratoryjnych przesłano do Strony za pismem z 24 września 2024 r. Do siedziby Podlaskiego WIIH 2 października 2024 r. wpłynęły wzory dokumentów przygotowane przez Przedsiębiorcę, tj.: świadectwo jakości paliw stałych nr 1/R/ 2024 dotyczące węgla kamiennego w sortymencie orzech 25 - 80 SHK i dotyczące tego sortymentu węgla kamiennego oświadczenie o pochodzeniu węgla nr 308/MG4/08/2024 oraz świadectwo jakości paliw stałych dotyczące węgla kamiennego w sortymencie groszek plus gold nr 2/R/2024 i dotyczące tego sortymentu węgla oświadczenie o pochodzeniu węgla. 4 Podlaski WIIH pismem z 18 października 2024 r. wszczął postępowanie w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 35a pkt 9 lit. a) i lit. c) z tytułu niewypełnienia przez Przedsiębiorcę obowiązków wskazanych w art. 6c ust. 1 i ust. 2 ustawy o systemie. W treści pisma organ pierwszej instancji pouczył Stronę o uprawnieniach wynikających z art. 9, art. 10, art. 73 § 1 i art. 78 § 1 Kpa oraz wezwał do przesłania dokumentów dotyczących wielkości obrotu z prowadzonej działalności lub wartości paliw stałych wprowadzonych do obrotu w roku 2023 poprzedzającym rok przeprowadzenia kontroli. Jednocześnie Podlaski WIIH wydał postanowienie w którym wyznaczył Stronie termin do przedstawienia dowodów zaprzestania naruszania prawa i usunięcie skutków naruszenia prawa dotyczącego wystawiania i przekazywania oświadczeń o pochodzeniu węgla, o których mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach. Pismo z ostało doręczone Stronie 21 października 2024 r. Strona w piśmie z 24 października 2024 r. poinformowała o wartości paliw stałych wprowadzonych do obrotu w roku 2023. Ponadto Spółka wniosła o nie nakładanie kary finansowej, a zastosowanie pouczenia. Przedsiębiorca wyjaśnił, że uchybienie nie było celowe lecz wynikało z trudnej sytuacji zdrowotnej, która utrudnia osobiste nadzorowanie działalności firmy. Do pisma Strona dołączyła oświadczenia o pochodzeniu węgla sortymencie groszek plus gold o numerach : 757/RT/2024, 594/RT/2024, 493/RT/2024, 424/RT/2024, 341/RT/2024, 343/RT/2024, 131/RT/2024, 284/RT/2024, 102/RT/2024, 1954/RT/2023, 1930/RT/2024, 1812/RT/2023, 1751/RT/2023, 1724/RT/2024, 1394/RT/2023. Na dokumentach tych znajdują się odręczne adnotacje p otwierdzające fakt wręczenia ich nabywcom, zgodnie z przedłożonymi dokumentami WZ. Ponadto Przedsiębiorca do ww. oświadczeń o pochodzeniu węgla dołączył świadectwa jakości dla węgla groszek plus gold o numerze 2/R/2024, które również zawierają odręczne adn otacje potwierdzające fakt wręczenia ich nabywcom zgodnie z przedłożonymi dokumentami WZ. Podlaski WIIH 20 listopada 2024 r. wydał decyzję nr NP.13.2024 (sygn. NP.8361.169.2024.JK) o wymierzeniu kary pieniężnej, w której na podstawie art. 35a pkt 9 lit. a ) i lit. c) w zw. z art. 35d ust. 1 pkt 1 i art. 35c ust. 5 pkt 1 ustawy o systemie, wymierzył Spółce karę pieniężną w wysokości 10.000,00 zł z tytułu niewypełnienia obowiązków wskazanych w art. 6c ust. 1 i ust. 2 ustawy o systemie, tj. nie wystawiania dok umentu potwierdzającego spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowych, zwanego świadectwem jakości oraz nie przekazywania kopii świadectwa jakości każdemu podmiotowi, który nabywa paliwo stałe. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wskazał przesłanki leżące u podstaw wydanego rozstrzygnięcia. Ponadto Podlaski WIIH przeanalizował, czy w tej sprawie istnieją przesłanki do zastosowania instytucji odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu, o której m owa w art. 189f Kpa. W efekcie organ pierwszej instancji nie dopatrzył się podstaw do odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu ani do wyznaczenia terminu przedstawienia dowodów potwierdzających usunięcie narus zenia prawa lub powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa w wyznaczonym terminie. Decyzja została doręczona Stronie 21 listopada 2024 r. Odwołanie Stron y wpłynęło do siedziby Podlaskiego WIIH z zachowaniem ustawowego terminu 4 gru dnia 2024 r. Przedsiębiorca wniósł: 1) na podstawie art. 189k § 1 pkt 3 w zw. z art. 189f § 1 pkt 1 Kpa o umorzenie w całości nałożonej kary pieniężnej; 5 2) o uchylenie zaskarżonej decyzji Podlaskiego WIIH z 20 listopada 2024 r. nr ART .13.2024 ( 5 ygn. . ART .8361.169.2024.JK) . Z treści uzasadnienia odwołania wynika, że Strona zarzuca naruszenie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa poprzez jego niezastosowanie w sytuacji gdy waga naruszenia prawa była znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa. Do odwołania Przedsiębio rca załączył kopię protokołu kontroli nr akt ART.8361.226.2024, przeprowadzonej 25 listopada 2024 r. na podstawie art. 13 ust. 7 ustawy o szczególnych rozwiązaniach w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy o Inspekcji Handlowej. Pismem z 1 8 grudnia 2024 r. Prez es UOKiK zawiadomił Stronę, że rozpatrzenie sformułowanego na podstawie art. 189k § 1 pkt 1 Kpa wniosku o umorzenie w całości nałożonej kary pieniężnej leży we właściwości organu, który wymierzył karę pieniężną. W tej sprawie organem tym jest Podlaski WIIH , oraz że uwagi na tryb postępowania w przedmiocie udzielenia ulgi w wykonaniu administracyjnej kary pieniężnej należy wnieść do tego organu odrębne podanie. Pismo zostało doręczone 2 stycznia 202 5 r. Pismem z 1 8 grudnia 2024 r. Prezes UOKiK, zgodnie z a rt . 10 § 1 Kpa , poinformował Spółkę o prawie wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, składania wniosków dowodowych, a także do zapoznania się ze zgromadzonymi aktami sprawy w siedzibie Urzędu O chrony Konkurencji i Konsumentów. Pismo zostało doręczone 2 stycznia 202 5 r. i pozostało bez odpowiedzi. Postanowieniem z 10 stycznia 202 5 r. Prezes UOKiK , zmienił termin zakończenia postępowania i wskazał, że nastąpi ono do 12 lutego 2025 r. Rozpoznając odwołanie, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięcie m decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ wyższego stopnia dokonuje oceny czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. W myśl art. 5 ust. 2 ustawy o IH w postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji Handlowej organem właściwym jest wojewódzki inspektor, jeżeli przepisy odrębne nie stanowią inaczej. Organem wyższego stopnia jest Prezes UOKiK. Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes UOKiK wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane ze sprawą oraz zapoznał się z dowodami służącymi ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej, dokonując przy tym wszechstronnej oceny materiału dowodowego. Na wstęp ie należy zauważyć, iż zgodnie z art. 6c ust. 1 ustawy o systemie, przedsiębiorca w momencie wprowadzania do obrotu paliwa stałego przeznaczonego dla gospodarstw domowych lub spalania w instalacjach o nominalnej mocy cieplnej mniejszej niż 1MW, o którym mo wa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a i b, wystawia dokument potwierdzający spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2 ww. ustawy, zwany „świadectwem jakości”. Za paliwa stałe w myśl art. 2 u st. 1 pkt 4a lit. a, b ustawy o systemie uznaje się art.: węgiel kamienny, brykiety lub pelety zawierające co najmniej 85% węgla kamiennego oraz produkty w postaci stałej otrzymywane w procesie przeróbki termicznej węgla kamiennego lub węgla brunatnego prz eznaczone 6 do spalania. Zgodnie z art. 6c ust. 2 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw kopia świadectwa jakości poświadczona za zgodność z oryginałem przez przedsiębiorcę wprowadzającego do obrotu paliwo stałe jest przekazywana każde mu podmiotowi, który nabywa paliwo stałe. Zakres przedmiotowy świadectwa jakości zdefiniowany jest w art. 6d przywołanej powyżej ustawy. Na podstawie delegacji zawartej w art. 6e Minister Klimatu i Środowiska w dniu 23 grudnia 2022 r. wydał rozporządzenie w sprawie wzoru świadectwa jakości paliw stałych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2843), w którym określił wzór tego dokumentu. Z przepisu art. 6c ust. 1 ustawy o systemie, wynika, iż przedsiębiorcy są obowiązani do wystawiania dokumentu potwierdzającego spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowych określonych w przepisach szczególnych, zwanego świadectwem jakości – wprowadzając je do obrotu. W tym miejscu należy wyjaśnić, że świadectwo jakości spełnia rolę informacyjną, ma zapewnić nabywcy danej konkretnej par tii paliwa rzetelną i zgodną ze stanem faktycznym informację o cechach użytkowych wyrażonych wartościami parametrów jakościowych. Wynika to z woli ustawodawcy, który w art. 6d pkt 6 ustawy o systemie zobligował przedsiębiorcę wprowadzającego do obrotu pali wo stałe do wskazania w treści świadectwa jakości, wartości parametrów paliwa, dla którego jest wystawiane świadectwo jakości określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2. Niedopełnienie przedmiotowego obowiązku wynikającego z art. 6c ust. 1 ustawy o systemie tj. wystawienia świadectwa jakości wprowadzanych do obrotu paliw stałych, w myśl art. 35a pkt 9 lit. a ww. ustawy podlega karze pieniężnej. Ustawodawca w art. 35a pkt 9 lit. a ustawy o systemie obłożył sankcją w postaci kary pieniężnej przedsiębiorcę wprowadzającego do obrotu paliwo stałe, który wbrew obowiązkowi nie wystawia świadectwa jakości. W myśl art. 35c ust. 5 ustawy o systemie wysokość kary pieniężnej wymierzanej w przypadkach, o których mowa w art. 35a pkt 9 i 10, wynosi: 1) od 10.000,00 zł do 25.000,00 zł – w przypadku, gdy wartość wprowadzanego do obrotu paliwa stałego nie przekracza kwoty 200.000,00 zł; 2) od 25.001,00 zł do 100.000,00 zł – w przypadku, gdy wartość wprowadzanego do obrotu paliwa stałego przekracza kwotę 200.000,0 0 zł. Biorąc powyższe pod uwagę, należy podkreślić, iż organ odwoławczy opiera się na dowodach zebranych w toku toczącego się postępowania. Dowodami w sprawie są: 1) protokół i akta kontroli nr ART.8361.169.2024, 2) akta postępowania organu pierwszej instancji. Protok ół kontroli stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 76 § 1 Kpa , ponieważ został sporządzony w przepisanej formie przez powołany do tego organ państwowy, którym w tej sprawie jest Podlaski WIIH, w zakresie jego działania i stanowi dowód tego, co z ostało w nim urzędowo stwierdzone. Jak trafnie wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny orzekając w innej sprawie: „ Dokumenty urzędowe w rozumieniu art . 76 § 1 Kpa, które korzystają z domniemania wiarygodności zawartych w nich ustaleń ” (por. wyrok NSA z dnia 23 czerwca 2016 r., II GSK 140/15). Z treści protokołu i akt kontroli nr ART.8361.169.2024 jednoznacznie wynika, że Przedsiębiorca w momencie wszczęcia kontroli wprowadzał do obrotu paliwo stałe przeznaczone do użycia w gospodarstwach domowych lub instalac jach spalania o nominalnej mocy cieplnej poniżej 1 MW w postaci węgla kamiennego w sortymencie orzech oraz groszek plus. Przy czym z partii węgla kamiennego w sortymencie orzech do momentu wszczęcia kontroli nie dokonano sprzedaży. Z ustaleń kontroli wynik a, że wartość partii węgla 7 kamiennego oferowanych do sprzedaży 12 września 2024 r. nie przekraczała kwoty 200.000,00 zł. Ponadto z ustaleń kontroli wynika, że Przedsiębiorca w momencie wprowadzania do obrotu paliw stałych przeznaczonych do użycia w gospoda rstwach domowych lub instalacjach spalania o nominalnej mocy cieplnej poniżej 1 MW nie wystawiał dokumentu potwierdzającego spełnianie przez to paliwo wymagań jakościowych zwanego świadectwem jakości. Strona udokumentowała pochodzenie i parametry jakościow e partii węgla groszek plus gold przedkładając dokumenty sprzedaży oraz świadectwa jakości i oświadczenia o pochodzeniu węgla otrzymane od dostawcy. Z partii węgla kamiennego groszek plus gold pobrano do badań próbkę paliwa stałego przeznaczoną do badań i próbkę kontrolną. Badanie przeprowadzone przez niezależne akredytowane laboratorium SGS Polska Sp. z o.o. udokumentowane protokołem z badań nr 20/200002748/573 - 004 sporządzonym 17 września 2024 r., wykazało, że próbka paliwa stałego przeznaczona do badań nr 0723/24/2937, pobrana z partii węgla kamiennego w sortymencie groszek plus gold spełnia wymagania jakościowe określonych dla tego rodzaju paliwa w rozporządzeniu Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 23 grudnia 2022 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2856), dalej zwanego: „rozporządzeniem w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych”. Stronie doręczono protokół badań przeprowadzonych przez SGS Polska Sp. z o. o. Podlaski WIIH zawiadomił Spółkę o wszczęciu postęp owania administracyjnego wskazując okoliczności faktyczne i prawne mające wpływ na treść rozstrzygnięcia. Ponadto Strona została pouczona o prawie do czynnego udziału w każdym etapie postępowania administracyjnego oraz o uprawnieniach wynikających z art. 1 0 § 1 Kpa. W treści pisma Przedsiębiorca został wezwany do przedłożenia dokumentów obrazujących wielkość obrotu z prowadzonej działalności lub wartość paliw stałych wprowadzonych do obrotu w roku 2023 poprzedzającym rok kontroli. Przedsiębiorca w następstw ie przeprowadzonej kontroli doręczył 2 października 2024 r. do siedziby Podlaskiego WIIH wzory świadectw jakości oraz oświadczeń o pochodzeniu węgla. Następnie w piśmie z 24 października 2024 r. Strona poinformowała o wartości paliw stałych wprowadzonych d o obrotu w roku 2023 oraz wniosła o odstąpienie od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestanie na pouczeniu. Podlaski WIIH 20 listopada 2024 r. wydał decyzję o wymierzeniu kary pieniężnej, o której mowa w art. 35a pkt 9 lit. a i c ustawy o systemie. Prezes UOKiK przeprowadzając ponownie postępowanie stwierdził, że organ pierwszej instancji ustalając wymiar kary, za wartość paliwa stałego wprowadzanego do obrotu przyjął wartość partii paliw stałych oferowanych do sprzedaży w momencie wszczęc ia kontroli nr ART.8361.169.2024, których wartość nie przekraczała kwoty 200.000,00 zł. W związku z powyższym słuszne i zgodne z prawem było wymierzenie kary pieniężnej zawierającej się w przedziale wskazanym w art. 35c ust. 5 pkt 1 ustawy o systemie, tj. od 10.000,00 zł do 25.000,00 zł. Podlaski WIIH wymierzając S tronie administracyjną karę pieniężną uwzględnił także przesłanki, o których mowa w art . 35d ust. 4 ustawy o systemie, czyli dotychczasową działalność przedsiębiorcy , tj. , że nie był uprzednio karany z tytułu naruszenia przepisów ustawy o systemie. Ponadto organ pierwszej instancji uwzględnił udzieloną przez Stronę informację o obrocie z działalności oraz o wartości paliw stałych wprowadzonych do obrotu w 2023 r. Organ pie rwszej instancji w ymierzył Spółce administracyjną karę pieniężną w wysokości 10 .00 0 ,00 zł , czyli w dolnej granicy przewidzianej w art . 35c ust. 5 pkt 1 ustawy o systemie. 8 Organ odwoławczy po ponownym przeprowadzeniu postępowania zgodnie z właściwością post anowił odnieść się do sformułowanego w uzasadnieniu odwołania zarzutu naruszenia art. 189f § 1 pkt 1 Kpa poprzez jego niezastosowanie w sytuacji gdy waga naruszenia prawa była znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa oraz związanego z tym zarzutem w niosku o uchylenie zaskarżonej decyzji Podlaskiego WIIH z 20 listopada 2024 r. nr NP.13.2024 (sygn. NP.8361.169.2024.JK) . Prezes UOKiK po ponownym przeprowadzeniu postępowania stwierdził, że powyższy zarzut jest bezpodstawny i nie zasługuje na uwzględnieni e. W pierwszej kolejności należy wskazać , że w tej sprawie ziściła się przesłanka zastosowania sankcji z art. 35a pkt 9 lit. a) i c) ustawy o systemie. Organ odwoławczy wyjaśnia, że przepis art. 189f § 1 pkt 1 Kpa wskazuje wprost, jakie przesłanki muszą z ostać łącznie spełnione, aby organ mógł odstąpić od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu. Są to: 1) waga naruszenia prawa jest znikoma, a 2) strona zaprzestała naruszania prawa. Prezes UOKiK wyjaśnia, że zamierzonym efektem wprowadzenia obowiązku wystawiania świadectw jakości ma być uporządkowanie rynku paliw stałych i umożliwienie konsumentom zakupu paliw stałych spełniających wymagania jakościowe dla paliw przeznaczonych do sektora komunalno - bytowego. W związku z powyższym ustawodawca określił, że wykonanie obowiązku wystawienia świadectwa jakości i przekazanie informacji konsumentowi/nabywcy następuje w momencie wprowadzenia do obrotu paliwa stałego przeznaczonego do użycia w gospodarstwach domowych lub instalacjach spala nia o nominalnej mocy cieplnej poniżej 1 MW. Ponadto w celu zapewnienia kompletności, jednolitości i czytelności wystawianych świadectw jakości w ustawie określono obligatoryjną treść tego dokumentu oraz upoważniono właściwego ministra do określenia wzoru dokumentu świadectwa jakości. Zdaniem organu odwoławczego w sytuacji, gdy wymagane prawem świadectwa jakości paliw stałych nie było wystawiane i w konsekwencji nabywcy nie przekazywano potwierdzonej za zgodność z oryginałem kopii tego dokumentu nie można mówić o znikomej wadze naruszenia prawa. Potwierdza to również brzmienie art. 35a pkt 9 lit. a) ustawy o systemie, który w sytuacji stwierdzenia, że przedsiębiorca wbrew obowiązkowi nie wystawia świadectw jakości paliw stałych, obliguje organ administracji do wymierzenia kary pieniężnej. Ustawodawca przewidział sankcję w postaci kary pieniężnej również w przypadku, gdy przedsiębiorca wystawia świadectwo jakości lecz nie przekazuje kopii świadectwa jakości podmiotowi, który nabywa paliwo stałe, co wynika wp rost z treści art. 35a pkt 9 lit. c) ustawy o systemie. Znikomość wagi naruszenia prawa należy oceniać w odniesieniu do dóbr chronionych naruszoną normą prawną. W tej sprawie przepisem tym jest art. 6c ustawy o systemie, który chroni prawo konsumenta/nab ywcy paliw stałych do uzyskania rzetelnej wyczerpującej i zgodnej ze stanem faktycznym informacji o parametrach jakościowych nabywanego paliwa stałego. W związku z powyższym na gruncie ustawy o systemie nie można utożsamiać wagi naruszenia prawa z ekonomi czną wartością wprowadzanych do obrotu paliw stałych. Obowiązek wystawienia świadectwa jakości paliw stałych i przekazania jego potwierdzonej za zgodność z oryginałem kopii dotyczy każdego nabywcy niezależnie od wartości ani ilości paliwa stałego wprowadzo nego do obrotu w pojedynczej transakcji. Prezes UOKiK po ponownym przeprowadzeniu postępowania stwierdził, że organ pierwszej instancji słusznie i zgodnie z prawem stwierdził, że na gruncie tej sprawy nie spełniła się przesłanka znikomej wagi naruszenia pr awa. 9 Prezes UOKiK przeprowadzając ponownie postępowanie stwierdził, że w materiale dowodowym sprawy znajdują się wzory świadectw jakości paliw stałych opracowane i nadesłane przez Stronę w efekcie przeprowadzonej kontroli. W aktach postępowania administr acyjnego znajdują się również świadectwa jakości o numerze 2/RT/2024 wystawione w dniach 22 – 28 października 2024 r., które Strona sporządziła i przekazała wraz z oświadczeniami o kraju pochodzeniu węgla. Z dat dokumentów WZ przesłanych przez Przedsiębior cę wynika, że ww. świadectwa jakości wystawiono następczo, po momencie wprowadzenia do obrotu paliwa stałego w danej transakcji. Prezes UOKiK wyjaśnia, że ustawodawca w art. 6c ust. 1 ustawy o systemie wprost określił, że wykonanie obowiązku wystawienia dokument u potwierdzając ego spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2, zwan ego ,,świadectwem jakości'' , następuje w momencie wprowadzania danego paliwa do obrotu. Jak uprzednio wyjaśnion o celem wprowadzenia obowiązku wystawiania świadectw jakości, o którym mowa w art. 6c ustawy o systemie jest uporządkowanie rynku paliw stałych oraz ochrona prawa konsumentów / nabywców do uzyskania rzetelnej i zgodnej ze stanem faktycznym informacji o rze czywistych właściwościach fizyko - chemicznych danej partii paliwa. Obowiązek ten na podstawie art. 6c ust. 2 ustawy o systemie aktualizuje się w odniesieniu do każdego wprowadzenia do obrotu paliwa stałego przeznaczonego do użycia w gospodarstwach domowych lub instalacjach spalania o nominalnej mocy cieplnej poniżej 1 MW, niezależnie od wartości lub ilości wprowadzanego do obrotu paliwa stałego. W związku z powyższym zdaniem Prezesa UOKiK nie jest możliwe następcze wykonanie tego obowiązku. Jak trafnie wyja śnił Naczelny Sąd Administracyjny orzekając w innej sprawie dotyczącej wprowadzania do obrotu paliw stałych: „Argument, że strona dostosowała „metodologię wystawiania świadectw jakości do oczekiwań organu”, a więc innymi słowy, iż „zaprzestała naruszenia p rawa”, nie może być uznany za przydatny dla wykazania zaktualizowania się przesłanek stosowania przepisu art. 189f § 1 Kpa Zwłaszcza, że ocena w odniesieniu do zaistnienia wymienionej przesłanki nie może odnosić się do tzw. deliktów jednoczynowych zwykłych lub skutkowych” (por. wyrok NSA z dnia 6 czerwca 2024 r. sygn. akt II GSK 589/21 publ. Prok.iPr.2024/9/50, Legalis nr 3088920) . Prezes UOKiK po ponownym przeprowadzeniu postępowania stwierdził, że w tej sprawie nie ziściła się żadna z przesłanek wskazanych w art. 189f § 1 pkt 1 Kpa, nie było więc podstaw do obligatoryjnego zastosowania instytucji odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu. Organ odwoławczy przeprowadzając ponownie postępowanie przeanalizował materiał dowodowy pod kątem wystąpienia przesłanki obligatoryjnego odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu wskazanej w art. 189f § 1 pkt 2 Kpa. Prezes UOKiK stwierdził, zgodnie z ustalonym w sp rawie stanem faktycznym, że Podlaski WIIH wykazał, że na Stronę za to samo zachowanie tj. wystawienie świadectwa jakości paliwa stałego, w którym wartości parametrów paliwa stałego są niezgodne ze stanem faktycznym, nie została uprzednio nałożona przez in ny uprawniony organ administracji publicznej prawomocną decyzją administracyjna kara pieniężna lub, że została ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia ka ra spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Prezes UOKiK po ponownym przeprowadzeniu postępowania stwierdził, że w tej sprawie nie spełniły się przesłanki uzasadniające zastosowanie instytucji, o której mowa w art. 189 f § 1 Kpa, czyli obligatoryjnego odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu. 10 Prezes UOKiK przeprowadzając ponownie postępowanie przeanalizował materiał dowodowy w celu sprawdzenia, czy zaistniały podstawy do zastosowania fakultaty wnego odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej, o którym mowa w art. 189f § 2 Kpa. Przepis ten stanowi, że „W przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjn a kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających: 1) usunięcie naruszenia prawa lub 2) powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, okr eślając termin i sposób powiadomienia.”. Prezes UOKiK wyjaśnia, że zgodnie z treścią art. 6c ust. 1 ustawy o systemie wystawienie świadectwa jakości winno nastąpić w momencie wprowadzania do obrotu paliwa stałego. Skoro ustawodawca dokładnie określił momen t wykonania obowiązku (wprowadzenie paliwa stałego do obrotu), to nie jest możliwe następcze wykonanie tego obowiązku. Wynika stąd, że w przypadku obowiązku, o którym mowa w art. 6c ust. 1 ustawy o systemie nie jest możliwe usunięcie skutków naruszenia pra wa. Zważywszy, że dobrem chronionym przez art. 6c ust. 1 ustawy o systemie jest prawo konsumenta/nabywcy paliw stałych do uzyskania rzetelnej i wyczerpującej informacji na temat produktu, nie jest możliwe usunięcie skutków naruszenia prawa. Następcze wysta wienie świadectw jakości i doręczenie ich nabywcom nie spełni również celów przyświecających wprowadzeniu do systemu prawa obowiązku wystawiania świadectw jakości, tj. uporządkowania rynku paliw stałych i umożliwienia nabywcom uzyskania wyczerpującej, rzet elnej i zgodnej ze stanem faktycznym informacji o jakości i parametrach użytkowych nabywanego paliwa stałego. Prezes UOKiK po ponownym przeprowadzeniu postępowania stwierdził, że w tej sprawie nie zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 189f § 2 K pa. Nie spełniły się zatem przesłanki do fakultatywnego odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu, o których mowa w art. 189f § 3 Kpa. Podsumowując, w ocenie Prezesa UOKiK, okoliczności wskazane w treści odwołania Strony, nie s tanowią przesłanek do stwierdzenia nieważności lub uchylenia zaskarżonej decyzji Podlaskiego WIIH z 20 listopada 2024 r. nr NP.13.2024 (sygn. NP.8361.169.2024.JK), i nie uwzględnił wniosku o jej uchylenie. W związku z powyższym, wymierzoną administracyjną karę pieniężną należy wpłacić na rachunek Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Białymstoku, którego numer wskazano w zaskarżonej decyzji Podlaskiego WIIH, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stała się ostateczna. Zw ażywszy na przedstawione okoliczności należało postanowić, jak w sentencji. Decyzja niniejsza jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługu je skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 11 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracy jnym od Strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony p rzed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowo - administracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie o d kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Podstawa prawna pouczenia art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1, ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935); § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami (Dz. U. z 2021 r. poz. 535 ). z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/ Otrzymują: 1) [informacja prawnie chroniona ] 2) Podlaski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej