DIH-II-30/2026

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 11 września 2026 r. DIH - 2.707.29.2026.PS DECYZJA DIH - 2.30.2026 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), dalej: „kpa”, art. 9ca ust. 1, art. 35a pkt 11, art. 35c ust. 1, ustawy z 25.08.20 0 6 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz.U. z 2025 r. poz. 1529 ), zwany dalej: „ustawa o systemie monitorowania i kont rolowania jakości paliw”, w związku z art. 5 ust. 2 ustawy z 15.12.2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2026 r. poz. 656) , dalej: „ustawa o Inspekcji Handlowej”, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez Firmę Handlową „BOZ" Spółka Akcyjna z siedzibą w Rzeszowie (dalej zwana: „przedsiębiorca” lub „strona”) od decyzji Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 24.07. 2026 r . (sygnatura: KP.8361.22.2026.A ), wymierzającej przedsiębiorcy ad ministracyjną karę pieniężną, o której mowa w art. 35a pkt 11 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw w wysokości, o której mowa w art. 35c ust. 1, tj. w kwocie 5 000,00 zł (słownie: pięć tysięcy złotych 00/100), z tytułu niewykonani a obowiązku, o którym mowa w art. 9ca ust. 1 i 3 ww. ustawy postanawia utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy. UZASADNIENIE Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej (dalej jako „Podkarpacki WIIH”, „organ pierwszej instancji”) pismem z 6.08.br. prz ekazał Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej jako „Prezes Urzędu”, „organ drugiej instancji”) odwołanie złożone przez przedsiębiorcę, wraz z aktami sprawy. Odwołanie zostało złożone w terminie i trybie wynikającym z art. 129 k pa. Inspek torzy reprezentujący Podkarpackiego WIIH, działając na podstawie upoważnienia nr KP.8361.22.2026 przeprowadzili kontrolę 27.02.br. na stacji paliw należącej do przedsiębiorcy . Zgodnie z upoważnieniem, zakres przedmiotowy kontroli obejmował między innymi k ontrolę przestrzegania przez przedsiębiorców obowiązków wynikających z art. 9ca ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw , tj. oznakowania pistoletów wydawczych i dystrybutorów, wskazującego na rodzaj wydawanego paliwa. Zgodn ie z art. 48 ust. 11 pkt 3 ustawy 6.03.2018 r. Prawo Przedsiębiorców (Dz. U. 2025 r., poz. 1480, z 2026 r. poz. 769, 1168, 1826, 1795) - zwanej dalej „Prawem Przedsiębiorców” inspektorzy Podkarpackiego WIIH nie wysłali kontrolowanemu przedsiębiorcy zawiad omienia o zamiarze wszczęcia kontroli, gdyż kontrola prowadzona była na podstawie przepisów ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Inspektorzy rozpoczęli Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 kontrolę 27.02.br. w obecności osoby upoważnionej do reprezentowania kontrolow anego przedsiębiorcę – kierownika transportu i stacji paliw. Osobie upoważnionej do reprezentacji przedsiębiorcy inspektorzy okazali legitymacje służbowe oraz doręczyli upoważnienie do przeprowadzenia kontroli nr KP.8361.22.2026 wraz z załącznikiem (Poucze nie o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy). Inspektorzy Podkarpackiego WIIH ustalili, że na stacji paliw znajdują się 2 dystrybutory do których podłączone są 2 pistolety wydawcze: • dystrybutor o numerze fabrycznym 276/92, do którego podłączo ny jest jeden pistolet wydawczy dostarczający paliwo ciekłe - olej napędowy B7; • dystrybutor o numerze fabrycznym 959/91, do którego podłączony jest jeden pistolet wydawczy dostarczający paliwo ciekłe - olej napędowy B7. Inspektorzy Podkarpackiego WIIH na stacji paliw sprawdzili prawidłowość oznakowania dystrybutor ów oraz pistoletów wydawczych w oparciu o wymagania rozporządzeni a Ministra Klimatu i Środowiska z 31.0 8 .2021r. w sprawie sposobu informowania o rodzaju paliwa ciekłego wykorzystywanego do nap ędu pojazdu samochodowego oraz oznakowania miejsc tankowania pojazdu samochodowego takim paliwem (Dz.U. z 2021 r. poz. 1738), zwane dalej „rozporządzeniem w sprawie sposobu informowania o rodzaju paliwa ciekłego”. Zgodnie z § 2 rozporządzenia do oznakowani a dystrybutorów i pistoletów wydawczych używanych do paliw ciekłych oraz formułowania i udostępniania informacji o rodzaju paliwa ciekłego wykorzystywanego do napędu pojazdu samochodowego stosuje się co najmniej umieszczony w widocznym miejscu identyfikato r, w środku którego zamieszcza się symbol w kolorze czarnym na białym albo srebrnym tle wewnętrznym. Zgodnie z § 3 rozporządzenia paliwo ciekłe typu olej napędowy oznacza się co najmniej identyfikatorem w kształcie kwadratu, w środku którego zamieszcza si ę symbol ,BX", gdzie X oznacza miejsce, w którym określa się liczbę wskazującą maksymalną zawartość estrów metylowych kwasów tłuszczowych (FAME) w procentach objętościowych. Długość boku identyfikatora umieszczonego na pistolecie wydawczym wynosi co najmni ej 13 mm, natomiast na dystrybutorze co najmniej 30 mm. Zgodnie z § 4 rozporządzenia paliwo ciekłe typu benzyny silnikowe oznacza się co najmniej identyfikatorem w kształcie okręgu, w środku którego zamieszcza się symbol „EX", gdzie X oznacza miejsce, w kt órym określa się liczbę wskazującą maksymalną zawartość etanolu w procentach objętościowych. Średnica identyfikatora umieszczonego na pistolecie wydawczym wynosi co najmniej 13 mm, natomiast na dystrybutorze co najmniej 30 mm. Dystrybutory i pistolety wyd awcze stosowane do paliw ciekłych stosowane przez kontrolowanego nie były oznakowane informacjami określającymi rodzaj wydawanego paliwa ciekłego wykorzystanego do napędu pojazdu samochodowego, które powinny być umieszczone w widocznym i dostępnym miejscu jego tankowania. W aktach sprawy znajdują się dokumentacja zdjęciowa ww. dystrybutorów oraz pistoletów wydawczych. W dniu 27.02.br. osoba upoważniona do reprezentacji przedsiębiorcy złożyła pisemne oświadczenie, w którym potwierdziła fakt braku oznakowania 2 dystrybutorów i 2 pistoletów wydawczych. Strona zobowiązała się do prawidłowego ich oznakowania - załącznik nr 4 do protokołu kontroli. W trakcie czynności kontrolnych 4.03.br. w ramach dobrowolnych działań naprawczych przedsiębiorca umieścił oznakowan ie na dystrybutorach o numerach: 276/92 i 959/91 i pistoletach wydawczych wydających paliwo ciekłe - olej napędowy B7. Oznakowane identyfikatorami było zgodne z przepisami. Ustalenia z kontroli zostały zawarte w protokole kontroli sygn. KP.8361.22.2026 z 4.03.br. Przedsiębiorca nie wniósł uwag do treści protokołu. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 W treści protokołu kontroli, inspektorzy Podkarpackiego WIIH pouczyli przedsiębiorcę o możliwości wniesienia uwag bezpośrednio do protokołu lub wniesienia ich na piśmie do wojewódzkiego inspekto ra Inspekcji Handlowej w terminie 7 dni od daty przedstawienia protokołu do podpisu. Przedsiębiorca nie skorzystał z tych uprawnień. Pismem z 24.06.br. Podkarpacki WIIH zawiadomił stronę o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia w drodze decyzji kary pieniężnej z tytułu niewykonania obowiązku, o którym mowa w art. 9ca ust. 1 i 3 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz pouczył o prawie do czynnego udziału w każdym stadium postępowania administracyjnego. St rona odebrała pismo tego samego dnia i skorzystała z przysługującego jej prawa. W piśmie z 29.06.br. wskazała, że nie kwestionuje ustaleń kontroli niemniej jednak podnosi, że „stwierdzone uchybienie miało charakter incydentalny, a z ustaleń kontroli nie wy nika, aby doszło do jakichkolwiek nieprawidłowości w zakresie jakości paliwa, jego zgodności z wymaganiami lub naruszenia interesów konsumentów poza formalnym brakiem wymaganego oznakowania. W ocenie strony okoliczności sprawy przemawiają za uznaniem, że cele kontroli oraz cele postępowania zostały osiągnięte już na etapie działań podjętych w toku kontroli. Nałożenie kary pieniężnej w sytuacji, w której naruszenie zostało dobrowolnie i skutecznie usunięte, byłoby niewspółmierne do charakteru i wagi stwierd zonego uchybienia.”. Strona wniosła o uwzględnienie wskazanych okoliczności przy rozpoznaniu sprawy oraz o odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej. Podkarpacki WIIH 24.07.br. wydał decyzję, sygn.: KP.8361.22.2026.A, w której wymierzył przedsiębiorcy admin istracyjną karę pieniężną w wysokości 5 000,00 zł (słownie: pięć tysięcy złotych) z tytułu niewykonania obowiązku, o którym mowa w art. 9ca ust. 1 i 3 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Strona odebrała decyzję 27.07.br. Przedsi ębiorca złożył odwołanie pismem z 27.07.br (nadane 28.07.br.), w którym przyznał, że w czasie kontroli brak było oznakowania na dystrybutorach i pistoletach wydawczych, niemniej jednak podkreślił, że natychmiast uzupełniono ich oznakowanie. Strona w odwoł aniu wniosła o: • uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i odstąpienie od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 kpa, ewentualnie • uchylenie decyzji i przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozp oznania. Zaskarżonej decyzji zarzuciła: • naruszenie art. 189f § 1 pkt 1 kpa poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, że stwierdzone naruszenie nie miało znikomej wagi, mimo że miało ono wyłącznie charakter formalny , zostało niezwłocznie usunięte i nie wywołało żadnych negatywnych skutków; • naruszenie art. 7, art. 8, art. 11 oraz art. 77 § 1 kpa poprzez niewyczerpujące rozważenie wszystkich okoliczności przemawiających na korzyść strony oraz pominięcie zasad proporcjo nalności, zaufania obywatela do organów państwa oraz pogłębiania zaufania do administracji publicznej; • błędną ocenę materiału dowodowego poprzez uznanie, że sam fakt objęcia naruszeniem wszystkich kontrolowanych dystrybutorów przesądza o znacznej wadze Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 naruszenia, bez uwzględnienia jego rzeczywistego charakteru i skutków. Pismem z 12.08.br. Prezes Urzędu, zgodnie z art. 10 § 1 kpa , poinformował stronę o prawie wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, składania wniosków dowodowych, a także do zapoznania się ze zgromadzonymi aktami sprawy. Strona odebrała pismo 13.08.br. i nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i konsumentów ustalił i stwie rdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji, organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Prezes Urzędu jest organem wyższego stopnia i w związku z powyższym, w ramach nadzoru, jest uprawniony do przeprowadzenia niniejszego postępowania. Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes Urzędu wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane ze sprawą oraz zapoznał się z dowodami służącymi ustaleniu stanu faktycznego i dokonał przy tym oceny materiału dowodowego. Zgodnie z art. 9ca ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, przedsiębiorcy wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania do obrotu paliw ciekłych na stacjach paliwowych oraz stacjach zakładowych są obowiązani do oznakowania pistoletów wydawczych i dystrybutorów w sposób określający rodzaj wydaw anego paliwa ciekłego. Jednocześnie ust. 3 tego przepisu wskazuje, że i nformacje, o których mowa w ust. 1, umieszcza się w widocznym i dostępnym miejscu. Przepis nie pozostawia wątpliwości, co do obowiązków nałożonych na przedsiębiorców. W przypadku nied opełnienia tych obowiązków zastosowanie ma przepis art. 35a pkt 11 ww. ustawy, zgodnie z którym, karze pieniężnej podlega przedsiębiorca, który nie przestrzega obowiązków, o których mowa w art. 9ca ust. 1 i 3. Z kolei o wysokości wymierzanej kary rozstrzyg a przepis art. 35c ust. 1 tej ustawy, wskazując, że jej wysokość w przypadku określonym w art. 35a pkt 11 wynosi 5 000,00 zł. Wskazana sankcja jest administracyjną karą pieniężną wymierzaną w przypadku popełnienia tzw. deliktu administracyjnego, czyli jest wymierzana na skutek zaistnienia stanu niezgodnego z prawem. Rozporządzenie w sprawie sposobu informowania o rodzaju paliwa ciekłego określa szczegółowy sposób oznakowania pistoletów wydawczych i dystrybutorów, wskazujący na rodzaj wydawanego paliwa ciekł ego. Ww. rozporządzenie zostało opublikowane 23 .0 9 .2021 r., a weszło w życie 1.01.2022 r. i obowiązuje na terenie całego kraju. Jego celem było wprowadzenie do polskiego porządku prawnego jednolitych zasad dotyczących sposobu oznakowania pistoletów wydawc zych i dystrybutorów wskazujący na rodzaj wydawanego paliwa ciekłego oraz formułowania i udostępniania informacji o rodzaju paliwa ciekłego wykorzystywanego do napędu pojazdu samochodowego. Zastosowanie w ww. rozporządzeniu rozwiązań dostosowuje oznakowan ie stosowane w Polsce do oznakowania stosowanego na terenie całej Unii Europejskiej. Dlatego przedsiębiorcy są Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 zobowiązani do oznakowania pistoletów wydawczych i dystrybutorów w sposób ściśle określony w rozporządzeniu w sprawie sposobu informowania o rodz aju paliwa ciekłego. Prezes Urzędu opiera się na dowodach zebranych w toku toczącego się postępowania. Dowodem w sprawie jest protokół sygn. KP.8361.22.2026 z 4.0 3 . br. , który jest dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 76 § 1 kpa i korzysta z wiarygodnośc i zawartych w nim ustaleń (por. wyrok NSA z 23 czerwca 2016 r., II GSK 140/15). Z treści ww. protokołu kontroli oraz dokumentacji fotograficznej jednoznacznie wynika, że na kontrolowanej stacji paliw brak było oznakowania na 2 dystrybutorach i 2 pistoletac h wydawczych zgodnych z rozporządzeniem w sprawie sposobu informowania o rodzaju paliwa ciekłego. W treści protokołu kontroli inspektorzy Podkarpackiego WIIH pouczyli przedsiębiorcę, iż zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy o Inspe kcji Handlowej, ma on możliwość wniesienia uwag bezpośrednio do protokołu lub wniesienia ich na piśmie do wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej w terminie 7 dni od daty przedstawienia protokołu do podpisu. Strona nie kwestionowała ustaleń zawartych w protokole kontroli pomimo pouczenia. W ocenie Prezesa Urzędu treść protokołu kontroli, jak i pozostały materiał dowodowy zebrany w toku kontroli, nie budzi wątpliwości odnośnie prawidłowości i rzetelności poczynionych ustaleń kontroli. Z materiału dowodo wego wynika, że zaistniał stan niezgodny z przepisem art. 9ca ust. 1 i 3 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, co skutkuje nałożeniem kary pieniężnej w wysokości 5 000,00 zł. Wysokość kary wynika wprost z dyspozycji art. 35a pkt 1 1 ww. ustawy i nie podlega miarkowaniu (np. zmniejszeniu). Zarówno Podkarpacki WIIH, jak i Prezes Urzędu, prowadzący to postępowanie są związani treścią cytowanych powyżej przepisów. Przedsiębiorca przyznał, że w toku kontroli 2 dystrybutory i 2 pistolety wydawcze nie były oznaczone rodzajem wydawanego paliwa. Samo stwierdzenie, udowodnienie faktu niedopełnienia przez stronę obowiązku wynikającego z przepisu, jest przesłanką wystarczającą do nałożenia stosownej kary. Nie mają przy tym znaczenia przyczyny s twierdzonych nieprawidłowości, czy też niezwłoczne usunięcie nieprawidłowości po ich ujawnieniu. Fakt, że dystrybutory i pistolety wydawcze nie miały wymaganych oznaczeń, zobowiązuje organ pierwszej instancji do nałożenia kary pieniężnej. Odnosząc się do zarzutów dotyczących naruszenia art. 7, art. 8, art. 11 oraz art. 77 § 1 kpa poprzez niewyczerpujące rozważenie wszystkich okoliczności przemawiających na korzyść strony oraz pominięcie zasad proporcjonalności, zaufania obywatela do organów państwa oraz po głębiania zaufania do administracji publicznej i błędną ocenę materiału dowodowego Prezes Urzędu stwierdza, że są one bezzasadne. Prezes Urzędu rozpatrując ponownie sprawę oparł się na dowodach zebranych w toku postępowania. Dowodami w sprawie są: • protokó ł i akta kontroli KP.8361.22.2026 z 4.03.br.; • akta postępowania administracyjnego Podkarpackiego WIIH. Dokumenty urzędowe w rozumieniu art. 76 § 1 kpa, korzystają z domniemania wiarygodności zawartych w nich ustaleń (por. wyrok NSA z 23.06.2016 r., II GSK 140/15). Zdaniem Prezesa Urzędu zgromadzony materiał dowodowy umożliwia pełną i dogłębną analizę sprawy. Zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej, wyrażoną w art. 7 kpa organy administracji publicznej mają obowiązek podjąć wszelkie kroki niezbędne do dokład nego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, zobowiązane są w sposób Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 wyczerpujący nie tylko zebrać ale i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 kpa), co zostało przez organ pierwszej instancji dokonane. Wyrażona w art. 7 kpa zasada prawd y obiektywnej odnosi się w równym stopniu do zakresu i wnikliwości postępowania wyjaśniającego i dowodowego, jak i do stosowania norm prawa materialnego, to jest do całokształtu przepisów prawnych służących załatwieniu sprawy. Norma zawarta w art. 8 kpa, obliguje organy administracji publicznej do prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. Zdaniem Prezesa Urzędu zrealizowanie tej za sady wymaga przede wszystkim postępowania zgodnie z przepisami prawa. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku wydanym w innej sprawie, trafnie wyjaśnił, że: „z zasady wyrażonej w art. 8 kpa wynika przede wszystkim wymóg praworządnego i sprawiedliwego prowad zenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej, co jest zasadniczą treścią zasady praworządności. Tylko postępowanie odpowiadające takim wymogom i decyzje wydane w wyniku postępowania tak ukształtowanego mogą wzbudzać zauf anie obywateli do władzy publicznej nawet wtedy, gdy decyzje administracyjne nie uwzględniają ich żądań” (por. wyrok NSA z 24 czerwca 2022 r. sygn. akt I GSK 2663/18). Zgodnie z art. 11 kpa organy administracji publicznej powinny wyjaśniać stronom zasadn ość przesłanek, którymi kierują się przy załatwieniu sprawy. Zdaniem Prezesa Urzędu zarzut strony jest bezzasadny. Inspektorzy WIIH przekazali stronie pouczenia o prawach i obowiązkach kontrolowanego już na wstępie kontroli, a także w protokole kontroli p ouczyli o prawie do zgłoszenia uwag. Również we wszczęciu postępowania Podkarpacki WIIH wskazał stronie jej prawa , z których strona skorzystała (pismo z 29.06.br). Ponadto organ drugiej instancji jest zdania, że uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera fakty , które organ pierwszej instancji uznał za udowodnione i na których się oparł. Zawiera ono również uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku wydanym w innej sprawie wsk azał, że „organy administracji mają obowiązek podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Obowiązek organów administracji polega na przeprowadzaniu czynności, które są niezbędne do wyjaśnienia stanu faktycznego sp rawy nie zaś wszelkich czynności, których przeprowadzenia żąda strona postępowania. Oceny materiału dowodowego nie można uznać za ocenę dowolną i wykraczającą poza granicę swobodnej oceny dowodów jeżeli nie narusza ona zasad logiki, jak również nie jest sp rzeczna z doświadczeniem życiowym. Możliwość przedstawienia przez stronę odmiennej oceny materiału dowodowego nie oznacza, że ocena, której dokonały organy administracji […], jest oceną błędną” (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 listopada 2 021 r. sygn. akt II OSK 3631/18, Legalis nr 2654501). W kontekście powyższego zarzuty strony należy uznać za niezasadne. Organ drugiej instancji przeanalizował ponownie zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pod kątem możliwości zastosowania art. 189 f § 1 kpa. Przepis ten wskazuje wprost, jakie przesłanki muszą zostać spełnione, aby organ mógł odstąpić od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu. Są to: − waga naru szenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub − za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub strona została prawom ocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 Określenie szczegółowego sposobu oznako wania pistoletów wydawczych i dystrybutorów, a także sposobu formułowania i udostępniania informacji, umotywowano koniecznością udzielania użytkownikom pojazdów samochodowych informacji na temat paliwa ciekłego dostępnego na stacji paliwowej oraz kompatybi lności pojazdu samochodowego z infrastrukturą do tankowania (art. 9ca ust. 4 ww. ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw). Użytkownik pojazdu powinien uzyskać jednoznaczną i niebudzącą wątpliwości informację o paliwie dostępnym na danej stacji paliw, aby zminimalizow ać ryzyk o uszkodzenia pojazdu, w sytuacji zatankowania niewłaściwego paliwa. Dlatego, w tej sprawie dobrem chronionym jest prawo konsumenta, do rzetelnej informacji o rodzaju paliwa jakie będzie tankował. Ustawodawca n ie wskazał żadnego wyjątku od obowiązku oznakowania dystrybutorów i pistoletów wydawczych zgodnie z rozporządzeniem . W przypadku niedopełnienia obowiązku właściwego oznakowania dystrybutorów i pistoletów wydawczych , nie można mówić o znikomej wadze narusz enia. Ponadto tr zeba podkreślić, że kontrola miała miejsce w 2026 r., a rozporządzenie w sprawie sposobu informowania o rodzaju paliwa ciekłego weszło w życie w 2022 r. Na gruncie rozpatrywanej sprawy oznacza to, że nie spełniła się przesłanka znikomej wa gi naruszenia prawa. Strona wprawdzie zaprzestała naruszenia prawa, tj. przedsiębiorca oznaczył prawidłowymi identyfikatorami dystrybutory i pistolety wydawcze niezwłocznie, ale czynności w tym celu zostały podjęte w następstwie kontroli Podkarpackiego WII H. A rt. 189 f § 1 pkt 1 kpa stanowi, że organ w drodze decyzji odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli łącznie ziszczą się wskazane w nim przesłanki, tj.: waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprz estała naruszania prawa. Jak wykazano powyżej nie zostały one spełnione łącznie . Wojewódzki Sąd Administracyjny wypowiedział się w innej sprawie odnośnie oznaczenia dystrybutorów i pistoletów wydawczych, wskazując, że „Organy nie kwestionowały, że Spółka z aprzestała naruszenia prawa, stwierdziły jednak, że nie została spełniona przesłanka znikomej wagi naruszenia prawa. Sąd podziela ocenę organów w tym zakresie prawidłowo umotywowaną w zaskarżonej decyzji. Należy podkreślić, że Spółka jest profesjonalnym po dmiotem, zajmującym się sprzedażą detaliczną paliw do pojazdów silnikowych, która powinna znać i realizować nałożone na nią obowiązki prawne. W rozpoznawanej sprawie naruszenie dotyczy obowiązku informacyjnego poprzez nieprawidłowe oznakowanie dystrybutoró w oraz pistoletów wydawczych, mającego wpływ na wybór oraz prawidłowe i bezpieczne użytkowanie pojazdów. Stwierdzono, że oznaczenia nie były zgodne z wymogami określonymi w § 3 i 4 rozporządzenia w sprawie sposobu informowania o rodzaju paliwa ciekłego i stanowi naruszenie obowiązku z art. 9ca ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Co istotne, udostępnienie wymaganej informacji w określony sposób, jest całkowicie zależne od podjęcia działań przez stronę. Sąd podziela stanowi sko organów uznając, że w rozpoznawanej sprawie wagi naruszenia prawa na skutek nieprzestrzegania przepisów przez Skarżącą nie można uznać za znikomą.”. (wyrok niepublikowany: V SA/Wa 2882/24 z 7.05.2025 r.). Podkarpacki WIIH nie stwierdził, żeby na stronę za to samo zachowanie tj. nieoznaczenie pistoletów wydawczych i dystrybutorów została uprzednio nałożona, przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocną decyzją administracyjną, kara pieniężna. Brak prawidłowego oznakowania dystrybutorów i pistoletów wydawczych jest deliktem administracyjnym zagrożonym karą pieniężną, którą może nałożyć wyłącznie wojewódzki Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 inspektor Inspekcji Handlowej. Ze względu na właściwość terytorialną, jest to Podkarpacki WIIH. Prezes Urzędu po analizie odwołania u znał, że materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie zawiera żadnych przesłanek uzasadniających zastosowanie art. 189 f § 1 kpa , czyli do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej i zastosowania pouczenia. Organ drugiej instancji przeanalizował również mo żliwość zastosowania art. 189 f § 2 kpa. W przypadku decyzji związanych, gdzie w przepisach prawa wskazany jest termin wykonania konkretnego obowiązku, usunięcie naruszenia prawa po wskazanym w ustawie terminie nie może być kwalifikowane jako zaprzestanie naruszenia prawa, o którym mowa w art. 189 f § 2 kpa . Przywołany przepis jasno określa, że wykonanie obowiązku powinno nastąpić w momencie rozpoczęcia wprowadzania paliwa ciekłego do obrotu. Dlatego pomimo, iż strona zaprzestała naruszenia prawa nie jes t możliwe usunięcie skutków naruszenia prawa poprzez następcze oznakowanie dystrybutorów i pistoletów wydawczych. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. W konsekwencji przepis art. 189 f § 2 kpa, nie ma zastosowania w niniejszym postępowaniu. Prezes Urzędu wskazuje, że u stawa o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw nie przewiduje żadnych okoliczności znoszących obowiązek nałożenia przez właściwy organ kary, o której mowa po wyżej, czy też jej miarkowania. W tej kwestii wypowiedział się również Wojewódzki Sąd Administracyjny w innej sprawie z zakresu przestrzegania przepisów ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw w wyroku: V SA/Wa 2156/24 z 11 grudnia 2024 r. wskazując, że: „Zgodnie z art. 35c ust. 1 ustawy o monitorowaniu paliw - wyso kość kary pieniężnej wymierzonej w przypadkach, o których mowa w art, 35a pkt 1 - 3, 6, 8 i 11 - 14, wynosi 5000 zł. Zgodnie z art. 35a pkt 11 tej ustawy karze pieniężnej podlega przedsiębiorca, który nie przestrzega obowiązków, o których mowa w art. 9ca ust. 1 - 3. Na spółkę została nałożona kara pieniężna za naruszenie art. 9ca ust. 2 pkt 3 ww. ustawy, co skutkowało nałożeniem kary pieniężnej w wysokości 5.000 zł. Zatem na Skarżącego została nałożona kara pieniężna, której wysokość nie podlega miarkowaniu, kara ta została określona przez ustawodawcę w sposób sztywny i nie przewiduje swobody organu administracji publicznej co do wymiaru administracyjnej kary pieniężnej. Dlatego też art. 189 d kpa, który określa przesłanki wymiaru kary, gdy nie zostały one określo ne w ustawie szczególnej, nie będzie miał w tym przypadku zastosowania. Sąd podkreśla, że jest to stanowisko podzielane w orzecznictwie (p. np. wyrok NSA z 24 marca 2023 r., sygn. akt II GSK 82/21; dostępny na stronie; https:// orzeczenia.nsa.gov.pl ). …” . Prezes Urzędu rozpatrzył odwołanie strony i uznał, że materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie zawiera żadnych przesłanek uzasadniających zastosowanie art. 189 f kpa , czyli do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej i zastosowania pouczenia. Okoliczności wskazane w treści odwołania strony, nie stanowią również przesłanek do uchylenia zaskarżonej decyzji Podkarpackiego WIIH z 24.07.br. Dlatego, wymierzoną karę pieniężną należy wpłacić na rachunek WIIH w Rzes zowie w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stała się ostateczna. Prezes Urzędu postanowił jak w sentencji. Decyzja niniejsza jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku insta ncji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżen ia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % war tości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowo - administracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Admin istracyjnego w Warszawie. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Podstawa prawna pouczenia art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1, ustawy z 30.08. 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, poz. 1882); § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 16.12.2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółow ych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami (Dz. U. z 2021 r. poz. 535). Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/ Otrzymują: 1) [xxxxx] 2) Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej