DIH-II-22/2026

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 23 lipca 2026 r. DIH - 2.707.19.2026.CS DECYZJA DIH - 2 .22 .2026 Informacje prawnie chronione oznaczono [XXX] Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz.1691) dalej: „kpa”, art. 9ca ust. 1, art. 35a pkt 11, art. 35c ust. 1, ustawy z 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz.U. z 2025 r. poz. 1529 ), dalej: „ustawa o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw”, w związku z art. 5 ust. 2 ustawy z 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 202 6 r. poz. 656 ) – dalej: „ustawa o Inspekcji Handlowej”, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania z 19 maja 2026 r. złożonego przez prokurenta samoistnego EKO - LUX SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ SPÓŁKA KOMANDYTOWA z siedzibą w Gostyniu (dalej: „strona” lub „przedsiębiorca”) , od decyzji Wielk opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 22 kwietnia 2026 r. (sygn. akt D.KA.NR.8361.7.2026), wymierzającej ww. przedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 5.000,00 zł (słownie: pięć tysięcy złotych 00/100), za niewykonanie obowiązków określ onych w art. 9ca ust. 1 i 3 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw i zobowiązującej do wpłaty wymierzonej kary na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Poznaniu, postanawia utrzymać zaskarżoną decyzję w mo cy. UZASADNIENIE 20 stycznia br. inspektorzy reprezentujący Wielkopolski ego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (dalej jako: „ Wielkopolski WIIH”, „organ pierwszej instancji”), działając na podstawie upoważnienia nr D.KA.NR.8361.7.2026 z 20 stycznia br. , przeprowadzili kontrolę na stacji paliw należącej do przedsiębiorcy . Zgodnie z upoważnieniem, zakres przedmiotowy kontroli obejmował kontrolę oznakowania dystrybutorów i pistoletów wydawczych identyfikatorami zawierającymi informacje o rodz aju wydawanego paliwa. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 Kontrola odbywała się w obecności osoby czynnej w lokalu , nieupoważnionej do reprezentowania przedsiębiorcy . Inspektorzy okazali legitymacje służbowe, wręczyli upoważnienie do przeprowadzenia kontroli oraz zapoznali osobę czynną w lo kalu z pouczeniem o prawach i obowiązkach kontrolowanego. Kontrola została przeprowadzona na podstawie przepisów ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw . W toku kontroli inspektorzy ustalili, że na kontrolowanej stacji paliw, oferowan o w sprzedaży następujące rodzaje paliw: - benzyna silnikowa RON 95 E10; - olej napędowy ON B7 . Na kontrolowanej stacji paliw znajdował się 1 dystrybutor wielopaliwowy paliw ciekłych, który był wyposażony w 4 pistolety wydawcze: 2 pistolety benzyny silnik owej bezołowiowej 95 oraz 2 pistolety wydawcze oleju napędowego oraz 1 dystrybutor jednopaliwowy wyposażony w 1 pistolet wydawczy oleju napędowego. Szczegóły dotyczące oznakowania pistoletów wydawczych i dystrybutorów paliw ciekłych wskazującego na rodzaj wydawanego paliwa na należącej do przedsiębiorcy stacji paliw, opisano w protokole oględzin z 20 stycznia bг., który załączono do akt sprawy. W toku kontroli sporządzono również dokumentację zdjęciową, którą w formie załącznika nr 1 załączono do protokołu kontroli. W zakresie objętym kontrolą stwierdzono nieprawidłowości polegające na braku oznakowania pistoletów wydawczych oleju napędowego identyfikatorami zawierającymi informacje o rodzaju wydawanego paliwa, o których mowa w § 3 ust. 1 rozporządzenia Mini stra Klimatu i Środowiska z dnia 31 sierpnia 2021r. w sprawie sposobu informowania o rodzaju paliwa ciekłego wykorzystywanego do napędu pojazdu samochodowego oraz oznakowania miejsc tankowania pojazdu samochodowego takim paliwem (Dz.U. z 2021 r. poz. 1738 ) dalej: „rozporządzenie w sprawie sposobu informowania o rodzaju paliwa ciekłego”. Nieprawidłowości dotyczyły niżej wymienionych pistoletów wydawczych: - dystrybutor wielopaliwowy: 2 pistolety wydawcze oleju napędowego; - dystrybutor jednopaliwowy: 1 pistolet wydawczy oleju napędowego. U stalenia udokumentowano w protokole kontroli D.KA.NR.8361.7.2026 z 20 stycznia br. , do którego dołączono dokumentację zdjęciową stwierdzonych nieprawidłowości, stanowiącą załącznik do ww. protokołu. Przy piśmie z 22 st ycznia b r. Wielkopolski WIIH przekazał stronie upoważnienie nr D.KA.NR.8361.7.2026 z 20 stycznia br. wraz z pouczeniem o prawach i obowiązkach kontrolowanego , natomiast pismem z 26 stycznia br. stronę poinformowano o zakończeniu kontroli oraz przekazano pr otokół kontroli D.KA.NR.8361.7.2026 z 20 stycznia br. wraz załącznikami w postaci protokołu oględzin i dokumentacji zdjęciowej. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 W treści protokołu kontroli, zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, pouczono przedsiębiorcę o możliwości wniesie nia uwag bezpośrednio do protokołu lub wniesienia ich na piśmie do wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej w terminie 7 dni od daty przedstawienia protokołu do podpisu. Przedsiębiorca nie skorzystał z tych uprawnień. Pismem z 2 6 marca br. zawiadomiono stronę o wszczęciu przez Wielkopolski ego WIIH postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia w drodze decyzji kary pieniężnej z tytułu niewykonania obowiązku, oznakowania 3 pistoletów wydawczych oraz pouczono ją o prawie do czynnego udziału w każdym stadium postępowania administracyjnego, tj. m. in. składania wyjaśnień i wniosków dowodowych, przeglądania akt sprawy oraz sporządzania z nich notatek i odpisów. Strona skorzystała z przysługującego jej prawa i w piśmie z 13 kwietnia br. wniosła o cyt.: 1) umorzenie niniejszego postępowania jako bezprzedmiotowego, jako, że pistolety wydawcze były oznaczone w sposób jednoznacznie umożliwiający identyfikację rodzaju wydawanego paliwa - pistolety do wydaw ania oleju napędowego były charakterystycznego dla oleju napędowego koloru czarnego i posiadały naklejkę wskazującą na rodzaj paliwa, która została jednak zerwana przez niekorzystne warunki atmosferyczne występujące w dniu kontroli (silny mróz i wiatr), со jednak nie wpłynęło w żaden sposób na trudność z ustaleniem rodzaju wydawanego nimi paliwa, jako, że pistolet do wydawania benzyny był koloru zielonego i posiadał naklejkę, przez co należy przyjąć że wszystkie pistolety wydawcze w wystarczający sposób inf ormowały użytkowników o rodzaju wydawanych paliw i w żaden sposób nie wprowadzały ich w błąd; ewentualnie o: 2) przyjęcie, że Strona nie podlega ukaraniu na podstawie art. 189 e) kpa , jako, że do naruszenia prawa polegającego na oderwaniu się naklejek z pis toletów wydawczych ON doszło wskutek działania siły wyższej - naklejki przyklejone na pistoletach wydawczych ON odpadły na skutek skrajnie niekorzystnych w dniu przeprowadzania kontroli warunków atmosferycznych (silny mróz i wiatr). Z ostrożności procesowe j wniosła o odstąpienie w drodze decyzji od nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 kpa i poprzestanie na pouczeniu, jako, że jest to obowiązkiem organu w sprawie, w której waga naruszenia prawa jest znikoma (brak naklejek na pistoletach wydawczych ON nie wprowadził, bo nie mógł wprowadzić nikogo w błąd co do rodzaju wydawanego nimi paliwa), a strona niezwłocznie i dobrowolnie zaprzestała naruszania prawa (jeszcze w dniu kontroli zamontowano nowe naklejki o czym również bez zbędnej zwłoki poinformowano tut. Organ), przez co zostały osiągnięte cele, jakim miałaby służyć ewentualna kara pieniężna. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 Wielkopolski WIIH decyzją z 22 kwietnia 2026 r. (sygn. akt D.KA.NR.8361.7.2026), wymierz ył ww. przedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 5.000,00 zł (słownie: pięć tysięcy złotych 00/100), za niewykonanie obowiązków określonych w art. 9ca ust. 1 i 3 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw i zobowiązującej do wpłaty wymierzonej kary na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Poznaniu . Pismem z 19 maja br. strona złożyła odwołanie od ww. decyzji, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa orzeczenie przez organ odwoławczy o odstąpieniu od wymierzenia administr acyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 i 2 Kpa i poprzestanie na pouczeniu. Zaskarżonej decyzji przedsiębiorca zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego, tj.: 1) art. 105 k pa poprzez nieumorzenie niniejszego postępow ania jako bezprzedmiotowego, jako, że pistolety wydawcze były oznaczone w sposób jednoznacznie umożliwiający identyfikację rodzaju wydawanego paliwa ; 2) art. 189e k pa poprzez błędne przyjęcie przez organ, że do odklejenia się naklejek z pistoletów wydawczych nie doszło w warunkach działania siły wyższej ; 3) art. 189f § 1 pkt 1 k pa poprzez błędne przyjęcie, że niewystarczające było w sprawie odstąpienie w drodze decyzji od nałożenia kary pieniężnej i poprzestanie na pouczeniu s trony; 4) art. 7, 77, 8 0 oraz 107 § 3 k pa oraz w zw. z art. 189f ust. 1 pkt 1 Kpa, poprzez zaniechanie wszechstronnego zebrania, rozpatrzenia oraz oceny materiału dowodowego, w szczególności polegające niezbadaniu i nieuwzględnieniu szczególnych okoliczności mogących mieć wpływ na rozstrzygnięcie, w tym ocenę przesłanek odstąpienia od ukarania ; 5) art. 31 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej1 w zw. z art. 189f ust. 1 pkt 1 k pa , poprzez zastosowanie, wbrew zasadom konstytucyjnym adekwatności i proporcjonalności wymierzanych kar, mechanizmu automatycznego wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej, bez względu na okoliczności ocenianego przypadku naruszenia prawa ; 6) art. 8 k pa w zw. z art. 2 Konstytucji RP poprzez naruszenie wyrażonych w tych przepisach zasad p ogłębiania zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej oraz demokratycznego państwa prawnego, przejawiające się w nałożeniu na stronę kary niewspółmiernej do uchybienia ; 7) art. 6 k pa w zw. z art. 7 Konstytucji RP poprzez naruszenie wyrażonej w tych przepisach zasady praworządności i obciążenie strony sankcją pieniężną, podczas gdy istniały podstawy do odstąpienia od jej wymierzenia. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 Przy piśmie z 27 maja br. Wielkopolski WIIH przekazał Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej ja ko: „Prezes Urzędu”, „organ drugiej instancji” lub „Zarządzający” ) odwołanie złożone przez przedsiębiorcę, wraz z aktami sprawy. Pismem z 28 maja br. Prezes Urzędu, zgodnie z art. 10 § 1 kpa , poinformował stronę o prawie wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, składania wniosków dowodowych, a także do zapoznania się ze zgromadzonymi aktami sprawy w siedzibie Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów , jak również przekazał klauzule RODO . Strona o debrała pismo 13 czerwca br. i nie skorzystała z przysługującego jej prawa. 22 czerwca br. strona wniosła o umożliwienie zapoznania się z aktami sprawy w siedzibie UOKiK, wskazując termin tej czynności na 6 lipca br. Postanowieniem z 26 czerwca br. Prezes Urzędu przedłużył czas trwania postępowania do 27 lipca br. 6 lipca br. strona nie stawiła się na zapoznanie z aktami sprawy. Rozpoznając odwołanie, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonu je oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji, organem właściwym jest wojewódzk i inspektor Inspekcji Handlowej. Prezes Urzędu jest organem wyższego stopnia i w związku z powyższym, w ramach nadzoru, jest uprawniony do przeprowadzenia niniejszego postępowania. Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes Urzędu wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane ze sprawą oraz zapoznał się z dowodami służącymi ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej, dokonując przy tym wszechstronnej oceny materiału dowodowego. N a wstępie należy zauważyć, iż zgodni e z art. 9ca ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, przedsiębiorcy wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania do obrotu paliw ciekłych na stacjach paliwowych oraz stacjach zakładowych są obowiązani do oznakow ania pistoletów wydawczych i dystrybutorów w sposób określający rodzaj wydawanego paliwa ciekłego. Jednocześnie ust. 3 tego przepisu wskazuje, że Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 i nformacje, o których mowa w ust. 1, umieszcza się w widocznym i dostępnym miejscu. Cytowany przepis nie pozos tawia wątpliwości, co do obowiązków nałożonych na przedsiębiorców, a dotyczących oznakowania pistoletów wydawczych i dystrybutorów w sposób określający rodzaj wydawanego paliwa ciekłego. W przypadku niedopełnienia tych obowiązków zastosowanie znajduje pr zepis art. 35a pkt 11 ww. ustawy. Stanowi on, że karze pieniężnej podlega przedsiębiorca, który nie przestrzega obowiązków, o których mowa w art. 9ca ust. 1 - 3. Z kolei o wysokości wymierzanej kary rozstrzyga przepis art. 35c ust. 1 ustawy o systemie monito rowania i kontrolowania jakości paliw . J ej wysokość w przypadku określonym w art. 35a pkt 11 wynosi 5000,00 zł. R ozporządzenie w sprawie sposobu informowania o rodzaju paliwa ciekłego określa szczegółowy sposób oznakowania pistoletów wydawczych i dystrybu torów, wskazujący na rodzaj wydawanego paliwa ciekłego. Rozporządzenie to zostało opublikowane 31 sierpnia 2021 r. i weszło w życie 1 stycznia 2022 r., a więc przedsiębiorca miał ponad cztery lata na zapoznanie się z przepisami. Rozporządzenie w sprawie s posobu informowania o rodzaju paliwa ciekłego przewiduje określony sposób oznakowania, który ma obowiązywać na terenie całego kraju i ma na celu wprowadzenie do polskiego porządku prawnego jednolitych zasad dotyczących sposobu oznakowania pistoletów wydawc zych i dystrybutorów wskazujący na rodzaj wydawanego paliwa ciekłego oraz formułowania i udostępniania informacji o rodzaju paliwa ciekłego wykorzystywanego do napędu pojazdu samochodowego. Przed wejściem w życie ww. przepisów podmioty zajmujące się wprow adzaniem do obrotu paliw ciekłych na stacji paliw w Polsce oznaczały dystrybutory paliw ciekłych oraz pistolety wydawcze w sposób przez siebie przyjęty. Zawarte w tym rozporządzeniu rozwiązania są zgodne z zasadami oznakowania stosowanymi w Unii Europejski ej. Ponadto, państwa członkowskie Unii Europejskiej są zobowiązane do zastosowania w zakresie oznakowania miejsc tankowania pojazdów samochodowych paliwem ciekłym oraz rodzaju paliwa ciekłego wykorzystywanego do napędu pojazdu samochodowego wg normy PN - EN 16942:2016 - 11 Paliwa -- Identyfikacja zgodności pojazdu -- Graficzna forma informacji dla konsumenta. Zastosowanie w przedmiotowym rozporządzeniu rozwiązań przewidzianych w normie PN - EN 16942:2016 - 11 dostosowuje oznakowanie stosowane w Polsce do oznakowa nia stosowanego na terenie całej Unii Europejskiej. O tym jak powinny być oznakowane dystrybutory i pistolety wydawcze decydują przepisy rozporządzenia w sprawie sposobu informowania o rodzaju paliwa ciekłego, a nie subiektywne przekonanie przedsiębiorcy , iż na jego stacji paliw konsument nie może zatankować niewłaściwego paliwa lub stosowane na tej stacji inne sposoby oznakowania Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 dystrybutorów i pistoletów wydawczych, są w pełni wystarczające. Konstrukcja instalacji stacji paliw oraz subiektywna ocena ryz yka pomyłki konsumenta nie mają w tym przypadku żadnego znaczenia, ponieważ ustawodawca nie przewidział w tym zakresie żadnych wyjątków. Nałożony obowiązek ma nie tylko zapobiegać fizycznym pomyłkom, ale przede wszystkim realizować prawo konsumenta do pełn ej i jasnej informacji o nabywanym produkcie oraz zapewniać przejrzystość obrotu paliwami. Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż przedsiębiorcy są obowiązani do oznakowania pistoletów wydawczych i dystrybutorów w sposób określony w rozporządzeniu w spraw ie sposobu informowania o rodzaju paliwa ciekłego, określający rodzaj wydawanego paliwa ciekłego. Jeżeli obowiązku tego nie dopełniają, podlegają karze pieniężnej, której wysokość wynosi 5 000,00 zł. S ankcja wskazana w art. 35a pkt 11 ustawy o systemie mon itorowania i kontrolowania jakości paliw jest administracyjną karą pieniężną wymierzaną w przypadku popełnienia tzw. deliktu administracyjnego, czyli jest wymierzana na skutek zaistnienia stanu niezgodnego z prawem. Organ drugiej instancji wskazuje, że z materiału dowodowego tej sprawy wynika, że zaistniał stan niezgodny z przepisem art. 9ca ust. 1 i 3 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Jednocześnie niewątpliwym jest, że w ustalonym stanie faktycznym ziściła się przesłanka zas tosowania sankcji z art. 35a pkt 11 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Niedopełnienie obowiązku oznakowania skutkuje nałożeniem kary pieniężnej w wysokości 5 000,00 zł. Wysokość kary wynika wprost z dyspozycji art. 35a pkt 11 us tawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw i nie podlega miarkowaniu (np. zmniejszeniu) według uznania organu, czy to pierwszej, czy też drugiej instancji. Zarówno Wielkopolski WIIH, jak i Prezes Urzędu, prowadząc postępowanie muszą stosow ać się do cytowanych powyżej przepisów. Prezes Urzędu, przeanalizował zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pod kątem możliwości zastosowania art. 189f § 1 kpa. Przepis ten wskazuje wprost, jakie podstawowe przesłanki muszą zostać spełnione, aby organ mó gł odstąpić od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu. Są to: − waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub − za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia c ele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Z treści przepisu art. 3 ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw wynika, że wymagania jakościowe dla paliw ciekłych zostały wprowadzone ze względu na Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 ochronę środowiska, wpływ na zdrowie ludzi oraz prawidłową pracę silników zamontowanych w pojazdach, w tym ciągnikach rolniczych, maszynach nieporuszających się po drogach, a także rekreacyjnych jednostkach pływających. Z kolei określenie szczegółowego sp osobu oznakowania pistoletów wydawczych i dystrybutorów, a także sposobu formułowania i udostępniania informacji, umotywowano koniecznością udzielania użytkownikom pojazdów samochodowych informacji na temat paliwa ciekłego dostępnego na stacji paliwowej l ub stacji zakładowej oraz kompatybilności pojazdu samochodowego z infrastrukturą do tankowania, o czym stanowi art. 9ca ust. 4 ww. ustawy. Użytkownik pojazdu powinien uzyskać jednoznaczną i niebudzącą wątpliwości informację o paliwie dostępnym na danej sta cji paliw , aby zminimalizowa ć ryzyk o uszkodzenia pojazdu, w sytuacji zatankowania niewłaściwego paliwa. W związku z powyższym dobrem chronionym normą zawartą w art. 9ca ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw jest prawo konsume nta, do rzetelnej informacji o rodzaju paliwa jaki e będzie tankował. Z materiału dowodowego wynika, że strona nie realizowała ciążącego na niej obowiązku na 3 pistoletach wydawczych oleju napędowego . Prezes Urzędu ponownie wyjaśnia, że rozporządzenie w sp rawie sposobu informowania o rodzaju paliwa ciekłego, określa sposób oznakowania zarówno dystrybutorów równocześnie tez pistoletów i wymaga aby właściwe oznakowanie znajdowało się zarówno na dystrybutorze jak i na pistolecie. . Strona, 20 stycznia br. , nie realizowała obowiązku oznakowania 3 pistoletów wydawczych dla oleju napędowego . W przypadku niedopełnienia tego obowiązku , nie można mówić zatem, o znikomej wadze naruszenia. O znacza to, że nie spełniła się przesłanka znikomej wagi naruszenia prawa. Dodat kowo wypada zauważyć, iż strona wprawdzie zaprzestała naruszenia prawa, tj. przedsiębiorca oznaczył prawidłowymi identyfikatorami pistolety wydawcze, ale czynności w tym celu zostały podjęte po kontroli, która ujawniła naruszenie stanowiące podstawę nałoże nia administracyjnej kary pieniężnej przez Wielkopolski ego WIIH. A rt. 189f § 1 pkt 1 kpa stanowi, że organ w drodze decyzji odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu jeżeli łącznie ziszczą się wskazane w nim przesł anki, tj.: waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa. Jak wykazano powyżej, nie zostały one spełnione łącznie . Dalsza analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wykazała, że Wielkopolski WIIH nie stwierdził, że n a stronę za to samo zachowanie tj. nieoznaczenie pistoletów wydawczych oleju napędowego, została uprzednio nałożona przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocną decyzją, administracyjna kara pieniężną lub że została ona prawomocnie ukara na za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe lub prawomocnie Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Prezes Urzędu uznał, że materiał dowodowy zgromadzo ny w sprawie nie zawiera żadnych przesłanek uzasadniających zastosowanie art. 189f § 1 kpa , czyli do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej i zastosowania pouczenia. Zarzut naruszenia art. 31 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, należy uznać za nieuzasadniony. Prezes Urzędu przeanalizował również możliwość zastosowania art. 189f § 2 kpa. W przypadku decyzji związanych, gdzie w przepisach prawa wskazany jest termin wykonania konkretnego obowiązku, usunięcie naruszenia prawa po wskazanym w ustawi e terminie nie może być kwalifikowane jako zaprzestanie naruszenia prawa, o którym mowa w art. 189f § 2 kpa . Na podstawie art. 9ca ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, strona była zobowiązana do oznaczania pistoletów wydaw czych i jak wynika z materiału dowodowego obowiązk u tego nie wypełniła . Przywołany przepis jasno określa, że wykonanie obowiązku powinno nastąpić w momencie rozpoczęcia wprowadzania paliwa ciekłego do obrotu. W tym przypadku , zastosowania nie będzie miał też art. 189f § 3 kpa. P omimo, iż strona zaprzestała naruszenia prawa nie jest możliwe usunięcie skutków naruszenia prawa poprzez następcze oznakowanie pistoletów wydawczych. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Kontrolowany nie dopełnił obowiązków nałożonych na niego w art. 9ca ust. 1 ww. ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw . W konsekwencji przepis art. 189f § 2 kpa, nie ma zastosowania w t ym postępowaniu. Prezes Urzędu podziela w pełni pogląd Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyrażony w innej sprawie z zakresu przepisów ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw dotyczącej przestrzegania obowiązku info rmacyjnego zawartego w art. 9ca ww. ustawy. Wyrok ten dotyczy umieszczania informacji o rodzaju paliwa ciekłego wykorzystywanego do napędu pojazdu samochodowego na terenie placówki handlowej przez przedsiębiorcę wykonującego działalność gospodarczą w tym z akresie, niemniej jednak zasada informacji konsumenta jest tożsama. Wyrok: V SA/Wa 2156/24 z 11 grudnia 2024 r. : „Zgodnie z art. 189f § 2 kpa - w przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nało żona administracyjna kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających: 1) usunięcie naruszenia prawa lub 2) powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym na ruszeniu prawa, określając termin i sposób Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 powiadomienia. Sąd uznaje ten zarzut za chybiony, ponieważ obowiązek informacyjny wynikający z art. 9ca ust. 2 pkt 3 ustawy o monitorowaniu paliw polegający na umieszczeniu informacji o rodzaju paliwa ciekłego wyk orzystywanego do napędu pojazdu wymaga umieszczenia tej informacji na terenie placówki handlowej prowadzącej sprzedaż pojazdów silnikowych - przez przedsiębiorcę wykonującego działalność gospodarczą w tym zakresie. Jest to obowiązek informacyjny przed umow ny. Charakter przed umowny tego obowiązku polega na tym, że jest on skuteczny przed zawarciem umowy z konsumentem. Nie ulega wątpliwości, że w salonie sprzedaży pojazdów silnikowych prowadzona jest sprzedaż tych pojazdów. Obowiązek ten jest ograniczony w c zasie do momentu zawarcia umowy z konsumentem. Strona tego obowiązku przed zawarciem umowy z konsumentami nie realizowała, dlatego też nie jest możliwe spełnienie celów dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna czyli celów odnoszącyc h się do ochrony konsumentów po zawarciu umowy sprzedaży z konsumentami.”. Prezes Urzędu wyjaśnia także, że sankcja wskazana w art. 35a pkt 11 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw jest administracyjną karą pieniężną wymierzaną w pr zypadku popełnienia tzw. deliktu administracyjnego, czyli jest wymierzana na skutek zaistnienia stanu niezgodnego z prawem. Prezes Urzędu wskazuje, że z materiału dowodowego rozpatrywanej sprawy wynika, że zaistniał stan niezgodny z przepisem art. 9ca ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Jednocześnie niewątpliwym jest, że w ustalonym stanie faktycznym ziściła się przesłanka zastosowania sankcji z art. 35a pkt 11 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Niedopełnienie powyższego obowiązku skutkuje nałożeniem kary pieniężnej w wysokości 5 000,00 zł. Ustawa o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw jak już wspomniano nie przewiduje żadnych okoliczności znoszących obowiązek nałożenia przez właś ciwy organ kary, o której wyżej mowa, czy też jej miarkowania. W tej kwestii wypowiedział się również Wojewódzki Sąd Administracyjny w innej sprawie z zakresu przestrzegania przepisów ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw w wyroku: V SA/Wa 2156/24 z 11 grudnia 2024 r. wskazując, że: „Zgodnie z art. 35c ust. 1 ustawy o monitorowaniu paliw - wysokość kary pieniężnej wymierzonej w przypadkach, o których mowa w art, 35a pkt 1 - 3, 6, 8 i 11 - 14, wynosi 5000 zł. Zgodnie z art. 35a pkt 11 tej ustawy karze pieniężnej podlega przedsiębiorca, który nie przestrzega obowiązków, o których mowa w art. 9ca ust. 1 - 3. Na spółkę została nałożona kara pieniężna za naruszenie art. 9ca ust. 2 pkt 3 ww. ustawy, co skutkowało nałożeniem kary pieniężnej w wysokości 5.000 zł. Zatem na Skarżącego została nałożona kara pieniężna, której wysokość nie podlega miarkowaniu, kara ta została określona przez ustawodawcę w sposób sztywny i nie przewiduje swobody organu administracji publicznej co do wymiaru administra cyjnej kary Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 pieniężnej. Dlatego też art. 189d kpa, który określa przesłanki wymiaru kary, gdy nie zostały one określone w ustawie szczególnej, nie będzie miał w tym przypadku zastosowania. Sąd podkreśla, że jest to stanowisko podzielane w orzecznictwie (p. np. wyrok NSA z 24 marca 2023 r., sygn. akt ii GSK 82/21; dostępny na stronie; www.orzeczenia.nsa.gov.pi). Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia art. 189f § 1 kpa poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy w sprawie waga naruszenia prawa jest zn ikoma, a strona zaprzestała naruszenia prawa. Organy nie kwestionowały, że Skarżący zaprzestał naruszenia prawa, choć zrobił to dopiero po wskazaniu naruszenia w trakcie kontroli, lecz poza tym w ocenie organów nie doszło do znikomości wagi naruszenia praw a. Sąd podziela tutaj ocenę organów w tym zakresie prawidłowo umotywowaną w zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim trafnie wskazano, że Skarżący jest przedsiębiorcą zajmującym się od wielu lat sprzedażą pojazdów silnikowych a w związku z tym powinien znać i realizować nałożone na niego obowiązki prawne (naruszenie dotyczy obowiązku informacyjnego mającego wpływ na wybór oraz prawidłowe i bezpieczne użytkowanie pojazdów). W tym zakresie twierdzenie o należytym informowaniu klientów, nie ma znaczenia dla spraw y. Udostępnienie wymaganej informacji określonej w art. 9ca ust. 2 pkt 3 ustawy o monitorowaniu paliw jest całkowicie zależne od podjęcia działań przez stronę.”. Prezes Urzędu w pełni podziela także stanowisko wyrażone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administr acyjnego z 23 stycznia 2026 r. (sygn. akt V SA/Wa 616/25), iż cyt.: „w niniejszej sprawie nie można uznać, że waga naruszenia była znikoma. Ustawodawca wyraźnie przewidział bowiem sankcję za niewykonanie obowiązku określonego w art. 9ca ust. 2 pkt 3 ustawy o systemie monitorowania, wskazując, że naruszenie to podlega administracyjnej karze pieniężnej w określonej wysokości, która w analizowanym przypadku wynosi 5000 zł. Świadczy to o tym, że ustawodawca przypisał temu obowiązkowi istotne znaczenie z punktu widzenia realizacji celów regulacji. Sąd podziela stanowisko organu, że celem wprowadzenia obowiązku, o którym mowa w art. 9ca ust. 2 pkt 3 ustawy o systemie monitorowania, było ujednolicenie zasad oznakowania oraz sposobu formułowania i udostępniania info rmacji o rodzaju paliwa ciekłego wykorzystywanego do napędu pojazdów samochodowych. Zastosowanie w rozporządzeniu rozwiązań przewidzianych w normie PN - EN 16942:2016 - 11 zapewnia dostosowanie oznakowania stosowanego w Polsce do systemu obowiązującego na ter enie całej Unii Europejskiej. Rozwiązanie to umożliwia użytkownikom pojazdów uzyskanie jednoznacznej i niebudzącej wątpliwości informacji o rodzaju paliwa właściwego dla danego pojazdu. W tych okolicznościach niedopełnienie wskazanego obowiązku przez przed siębiorcę nie może być uznane za naruszenie o znikomej wadze.” . W zakresie zarzutu naruszenia art. 189e k pa poprzez błędne przyjęcie przez organ, że do odklejenia się naklejek z pistoletów wydawczych nie doszło w warunkach działania siły Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 wyższej , Prezes Urzędu wyjaśnia co następuje. Zgodnie z art. 189e kpa w przypadku gdy do naruszenia prawa doszło wskutek działania siły wyższej, strona nie podlega ukaraniu. Cytowany przepis, podobnie jak i inne przepisy kpa, nie definiuje jednak pojęcia siły wyższej. Nie mniej jednak poglądy doktryny oraz liczne orzecznictwo pozwalają o kreślić pewne ramy tego pojęcia. Ugruntowany jest pogląd, że siła wyższa jest zdarzeniem o charakterze przypadkowym lub naturalnym (żywioł y ), nie do uniknięcia, takim nad którym człowiek nie jest w stanie zapanować. Należą do nich zwłaszcza zdarzenia o charakterze katastrof żywiołowych i zdarzenia nadzwyczajne np. wojna, zamieszki itp. W konsekwencji p ojęcie siły wyższej należy rozumieć jako nadzwyczajne i nieprzewidywalne okoliczności niezal eżne od podmiotu, który się na nie powołuje, których następstw nie można było przewidzieć, a tym samym uniknąć mimo zachowania należytej staranności. W tym miejscu warto przytoczyć uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który stwierdził, że: „p rzepis art. 189e KPA wyłącza możliwość ukarania strony jedynie w bardzo szczególnej sytuacji, jaką jest siła wyższa. Za siłę wyższą jest uznawane wyłącznie zdarzenie charakteryzujące się trzema następującymi cechami: zewnętrznością, niemożliwością jego przewidzenia oraz niemożliwością zapobieżenia jego skutkom. Siła wyższa wyznacza granicę odpowiedzialności na zasadzie ryzyka. Dominuje koncepcja obiektywna siły wyższej rozumianej jako zdarzenie zewnętrzne, o charakterze nadzwyczajnym, przejawiającym się w nieznacznym stopniu prawdopodobieństwa jego wystąpienia oraz o charakterze przemożnym, polegającym na niemożności jego opanowania i zapobieżenia jego skutkom na istniejącym w danej chwili poziomie rozwoju wiedzy i techniki. Zwykle prz ejawem tak rozumianej vis maior są katastrofy żywiołowe: trzęsienia ziemi, powodzie lub huragany. Za siłę wyższą mogą być także uznane zdarzenia wywołane przez człowieka, jak: działania wojenne lub gwałtowne rozruchy, a także akty władzy publicznej, którym należy się podporządkować pod groźbą sankcji.” (por. wyrok WSA z 04.01.2023 r. sygn. akt VIII SA/Wa 16/22). Z arówno w doktrynie prawa, jak i orzecznictwie wskazuje się, iż siła wyższa stanowi: 1) zdarzenie przypadkowe o charakterze zewnętrznym w stosunku do człowieka, 2) zdarzenie niemożliwe (lub prawie niemożliwe) do przewidzenia, 3) zdarzenie, którego skutkom nie można zapobiec. W odniesieniu do stanu faktycznego niniejszej sprawy, a w szczególności do stanowiska strony wyrażonego w odwołaniu, gdzie jako działani e siły wyższej wskazano bardzo silny wiatr i mróz co miało doprowadzić do zerwania naklejek oznaczających rodzaj wydawanego paliwa, Prezes Urzędu zauważa, że kontrola miała miejsce 20 stycznia br., to jest w porze roku określanej mianem zimy. Ta pora roku charakteryzuje się niskimi temperaturami, opadami atmosferycznymi np. śniegu, zaś towarzyszący temu silny wiatr również nie może Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 13 być uznany za anomalię. Panujące zimą warunki atmosferyczne mogą powodować zniszczenie lub oderwanie się naklejek wskazujących rodzaj wydawanego paliwa. Innymi słowy, w dacie kontroli nie doszło do żadnego przypadkowego zdarzenia, którego strona nie mogła przewidzieć, a stosując należytą staranność, czyli kontrolując stan naklejek, przedsiębiorca mógł bez problemu zapobiec skutkom zdarzenia. Wobec powyższego zarzut naruszenia art. 1 89e kpa , należy uznać za nieuzasadniony. W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 105 kpa poprzez nieumorzenie niniejszego postępowania jako bezprzedmiotowego, jako, że pistolety wydawcze były oznaczone w sposób jednoznacznie umożliwiający identyfikację rodzaju wydawanego paliwa, Prezes Urzędu wyjaśnia co następuje. Zgodnie z art. 105 § 1 kpa, g dy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa w rozumien iu art. 105 § 1 kpa wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do wydania decyzji administracyjnej. Wówczas jakiekolwiek rozstrzygnięcie merytoryczne pozytywne, czy negatywne staje się prawnie niedopuszczalne. W wyroku z dnia 2 grudnia 2016 r. (sygn. ak t I OSK 280/15) Naczelny Sąd Administracyjny wyraził stanowisko, zgodnie z którym do konstytutywnych elementów sprawy administracyjnej, o której mowa w art. 1 pkt 1 kpa, należą elementy podmiotowe tj., adresat sprawy i organ ją rozstrzygający oraz element y przedmiotowe czyli norma prawa materialnego podlegająca indywidualizacji i konkretyzacji w drodze decyzji administracyjnej oraz stan faktyczny, do którego ta norma ma zastosowanie. O bezprzedmiotowości postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 105 § 1 kpa można mówić wówczas, gdy brak jest jednego z ww. elementów sprawy administracyjnej. W tym postępowaniu sytuacja taka nie ma miejsca. Jak już bowiem wskazano powyżej, w t ej sprawie zaistniał stan niezgodny z przepisem art. 9ca ust. 1 i 3 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, tj. strona nie oznakowała 3 pistoletów wydawczych dla oleju napędowego w sposób określony w rozporządzeniu w sprawie sposobu informowania o rodzaju paliwa ciekłego. Ponownie zatem należy podkreślić, iż o tym jak powinny być oznakowane dystrybutory i pistolety wydawcze decydują przepisy ww. rozporządzenia, nie zaś subiektywne przekonanie przedsiębiorcy, iż na jego stacji paliw konsument nie może zatankować niewłaściwego paliwa lub stosowane na tej stacji inne sposoby oznakowania dystrybutorów i pistoletów wydawczych – co strona wskazuje w odwołaniu pisząc o kolorach pistoletów (czarnym i zielonym) - są w pełni wystarczające. Konstrukcja instalacji stacji paliw oraz subiektywna ocena ryzyka pomyłki konsumenta nie mają w tym przypadku żadnego znaczenia, ponieważ ustawodawca nie Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 14 przewidział w tym zakresie żadnych wyjątków. Kolejny raz wypada podkreślić, że nałożony obowiązek ma nie tylko zapobiegać fizycznym pomyłkom, ale przede w szystkim realizować prawo konsumenta do pełnej i jasnej informacji o nabywanym produkcie oraz zapewniać przejrzystość obrotu paliwami. Zarzut naruszenia art. 105 § 1 kpa , należy uznać za nieuzasadniony. W odniesieniu do zarzutów naruszenia art. 6 kpa, art. 7 kpa , art. 8 kpa, art. 77 kpa, art. 80 kpa oraz art. 107 § 3 kpa , Prezes Urzędu wyjaśnia co następuje. Organ odwoławczy wskazuje, że wyrażona w art. 7 kpa zasada odnosi się w równym stopniu do zakresu i wnikliwości postępowania wyjaśniającego i dowodowe go, jak i do stosowania norm prawa materialnego, to jest do całokształtu przepisów prawnych służących załatwieniu sprawy. W myśl art. 7 kpa w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek strony p odejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Jak słusznie wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku wydanym w inn ej sprawie z artykułu 7 kpa wynika, że „organy administracji mają obowiązek podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Obowiązek organów administracji polega na przeprowadzaniu czynności, które są niezbędne do wyj aśnienia stanu faktycznego sprawy nie zaś wszelkich czynności, których przeprowadzenia żąda strona postępowania. Oceny materiału dowodowego nie można uznać za ocenę dowolną i wykraczającą poza granicę swobodnej oceny dowodów jeżeli nie narusza ona zasad lo giki, jak również nie jest sprzeczna z doświadczeniem życiowym. Możliwość przedstawienia przez stronę odmiennej oceny materiału dowodowego nie oznacza, że ocena, której dokonały organy administracji […], jest oceną błędną” (por. wyrok Naczelnego Sądu Admin istracyjnego z 25 listopada 2021 r. sygn. akt II OSK 3631/18, Legalis nr 2654501). W ocenie Prezesa Urzędu organ pierwszej instancji wypełnił w niniejszym postępowaniu wszystkie ciążące na nim obowiązki niezbędne do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. W yrażony w art. 77 § 1 kpa obowiązek zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego przez organ administracji publicznej należy rozumieć w ten sposób, że organ albo czyni to z własnej inicjatywy, jeżeli uważa za konieczne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, albo gromadzi w aktach sprawy dowody wskazane lub dostarczone przez stronę, jeżeli mają one znaczenie dla sprawy, co podlega ocenie organu. Z kolei p rzepis art. 80 kpa obliguje organ do dokonania oceny, czy dana okoliczność została udowodniona na podstawie całokształtu materiału dowodowego. Zgromadzony w rozpatrywanej sprawie materiał Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 15 dowodowy, pozwalał na pełną i dogłębną analizę sprawy. Należy podkreślić, iż Wielkopol ski WIIH oparł się na ustaleniach kontroli oraz na dowodach zebranych w toku postępowania. Zgodnie z art. 76 § 1 kpa protokół kontroli i akta kontroli stanowią dokument urzędowy, a więc dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Z treści protokołu kontroli, a także dokumentacji zdjęciowej, stanowiącej załącznik nr 1, do tego protokołu, jednoznacznie wynika, że przedsiębiorca wprowadzając do obrotu paliwa ciekłe, nie oznakował 3 pistoletów wydawczych oleju napędowego - identyfikatorami wydawanego paliwa, zgodnie z przepisami rozporządzeni a w sprawie sposobu informowania o rodzaju paliwa ciekłego . Jak słusznie zauważa Wojewódzki Sąd Administracyjny w jednym z wyroków - o naruszeniu art. 80 kpa można mówić wówczas, gdy uchybiono zasadom logicznego ro zumowania lub doświadczenia życiowego. Jedynie to, bowiem może być przeciwstawione uprawnieniu do dokonywania swobodnej oceny dowodów. Nie jest natomiast wystarczające przekonanie skarżącej o innej niż przyjęta doniosłości poszczególnych dowodów i ich odmi ennej ocenie. Dokonana ocena materiału dowodowego może być, bowiem skutecznie podważona tylko w przypadku, gdy brak jest logiki w wiązaniu wniosków z zebranymi dowodami, lub gdy rozumowanie wykracza poza reguły logiki albo, wbrew zasadom doświadczenia życi owego, nie uwzględnia związku przyczynowo – skutkowego ( por. wyrok WSA z 09 stycznia 2025 r., sygn. akt II SA/Kr 1487/24). Zgodnie z przepisem art. 107 § 3 kpa, uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Jak słusznie zauważa w jednym z wyroków Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - w motywach decyzji zgodnie z wymogami powołanego art. 107 § 3 kpa organy powinny przedstawić ustalony stan faktyczny i prawny sprawy, przeanalizować i ocenić dowody, którymi dysponują, wskazać, k tóre z nich posiadają wartość dowodową, a którym odmawiają wiarygodności i mocy dowodowej. Funkcją uzasadnienia jest bowiem przekonanie strony, że wyrażone przez nią stanowisko w sprawie, w tym stanowisko zawarte w odwołaniu, zostało wzięte pod uwagę, a j eżeli zapadło inne rozstrzygniecie, to że przyczyną tego są istotne powody. Prawidłowe uzasadnienie rozstrzygnięcia, stosownie do art. 11 kpa, powinno umożliwiać stronie zapoznanie się z motywami, którymi kierował się organ wydający decyzję (por. wyrok z 22.01.2025 r., sygn. akt II SA/Łd 777/24). W ocenie Prezesa Urzędu, zaskarżona decyzja Wielkopolskiego WIIH, spełnia wszystkie przesłanki wskazane w art. 107 § 3 kpa . Wyrażona w art. 6 kpa zasada praworządności, stanowi że o rgany administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Zasada praworządności jest nie tylko zasadą ogólną Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 16 postępowania administracyjnego, lecz również zasadą konstytucyjną, wynikającą z art. 7 Konstytucji, który stanowi, że organy władzy pub licznej działają na podstawie i w granicach prawa, oraz z art. 2 Konstytucji, który stanowi, że Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej. W ocenie strony do jej naruszenia doszło ze względu na nałożenie kary pieniężnej, podczas gdy istniały podstawy do odstąpienia od jej wymierzenia. Z poglądem tym nie sposób się zgodzić. Jak już wskazano bowiem powyżej materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie zawiera żadnych przesłanek uzasadniaj ących zastosowanie art. 189f § 1 kpa , czyli do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej i zastosowania pouczenia. Prezes Urzędu przeanalizował również możliwość zastosowania art. 189f § 2 kpa. W przypadku decyzji związanych, gdzie w przepisach prawa wska zany jest termin wykonania konkretnego obowiązku, usunięcie naruszenia prawa po wskazanym w ustawie terminie nie może być kwalifikowane jako zaprzestanie naruszenia prawa, o którym mowa w art. 189f § 2 kpa . Dlatego też, zarzut naruszenia art. 6 kpa, należ y uznać za nieuzasdadniony. Zgodnie z art. 8 kpa organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. Naczelny S ąd Administracyjny w wyroku z 24 czerwca 2022 r., I GSK 2663/18 jasno wskazał że „ z zasady wyrażonej w art. 8 kpa wynika przede wszystkim wymóg praworządnego i sprawiedliwego prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej, co jest zasadniczą treścią zasady praworządności. Tylko postępowanie odpowiadające takim wymogom i decyzje wydane w wyniku postępowania tak ukształtowanego mogą wzbudzać zaufanie obywateli do władzy publicznej nawet wtedy, gdy decyzje administr acyjne nie uwzględniają ich żądań.” . Biorąc powyższe pod uwagę, należy podkreślić, iż Wielkopolski WIIH, wypełnił znamiona art. 8 kpa. Organ informował stronę o każdym etapie postępowania umożliwiając jej wypowiedzenia się w sprawie, a także wyczerpująco z badał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane ze sprawą oraz zapoznał się z dowodami służącymi ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej ( art. 7 i art. 77 kpa), dokonując przy tym wszechstronnej oceny tego materiału dowodowego, a także uzasadniając decyzję administracyjną w sposób wymagany przez normę pr awną. Organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. O rgany czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Inspektorzy WIIH przekazali stronie pouczenia o prawach i obowiązkach kontrolowanego już Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 17 na wstępie kontroli, także w protokołach kontroli pouczyli o prawie do zgłoszenia uwag oraz we wszczęciu postępowania wskazywano stronie jej prawa. Ponadto informowano o etapach czynności kontrolnych oraz postępowania administracyjnego. Zarzuty naruszenia art. 6 kpa, art. 7 kpa , art. 8 kpa, art. 77 kpa, art. 80 kpa oraz art. 107 § 3 kpa , należy uznać za nieuzasadnione. W ocenie Prezesa Urzędu, okoliczności wskazane w treści odwołania strony, nie stanowią przesłanek do uchylenia zaskarżo nej decyzji Wielkopolski ego WIIH z 22 kwietnia 2026 r. (sygn. akt D.KA.NR.8361.7.2026) . W ymierzoną karę pieniężną należy wpłacić na rachunek Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Poznaniu w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stała się ostateczna. Decyzja ta jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przy sługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa . 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem admi nistracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak ni ż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniose k złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowo – administracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Prawo pomocy Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 18 obejmu je zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. 4. W zakresie nieuregulowanym w ustawie do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy Działu IVa kpa. 5. Zgodnie z art. 189k § 1 kpa, na wniosek strony, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem publicznym lub ważnym interesem strony, organ administracji publicznej, który nałożył administracyjną karę pieniężną, może udzielić ulg w wykonaniu administracyjne j kary pieniężnej przez: 1) odroczenie terminu wykonania administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty; 2) odroczenie terminu wykonania zaległej administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty; 3) umorzenie administracyjnej kary pieniężn ej w całości lub części; 4) umorzenie odsetek za zwłokę w całości lub części. Podstawa prawna pouczenia: art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, ze zm.) ; § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sp rawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami (Dz. U. z 2021 r. poz. 535). Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/ Otrzymują: 1) [XXX] 2) Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 19