DIH-II-24/2026

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 9 lipca 2026 r. DIH - 2.707.22.2026.CS DECYZJA DIH - 2.24.2026 Informacje prawnie chronione oznaczono [XXX] Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustaw y z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691 ), art. 9ca ust. 1, art. 35a pkt 11, art. 35c ust. 1 ustawy z 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz.U. z 2025 r. poz. 1529 ), w z wiązku z art. 5 ust. 2 ustawy z 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2026 poz. 656), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej jako: „Prezes Urzędu”, „organ drugiej instancji”) , po rozpatrzeniu odwołania z 26 maja 2026 r. złożone go przez STACJA PALIW SOBCZYK MARES SPÓŁKA KOMANDYTOWA z siedzibą w Rzeszowie (dalej: „strona” lub „przedsiębiorca”), od decyzji Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 11 maja 2026 r. (sygn. akt KP.8361.8.2026.A), wymierzającej prze dsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 5.000,00 zł (słownie: pięć tysięcy złotych 00/100), za nieoznakowanie dwóch pistoletów wydawczych podłączonych do dystrybutora oleju napędowego, postanawia utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy. UZASADNIENIE 4 lutego br. inspektorzy reprezentujący Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (dalej jako: „Podkarpacki WIIH”, „organ pierwszej instancji”), działający na podstawie upoważnienia nr KP.8361.8.2026 z 4 lutego br., przeprowadzili kontrol ę na stacji paliw należącej do przedsiębiorcy . Zgodnie z upoważnieniem, zakres przedmiotowy kontroli obejmował kontrolę oznakowania dystrybutorów i pistoletów wydawczych, zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z 31 sierpnia 2021 r. w sprawie sposobu informowania o rodzaju paliwa ciekłego wykorzystywanego do napędu pojazdu samochodowego oraz oznakowania miejsc tankowania pojazdu samochodowego takim paliwem (Dz.U. z 2021 r. poz. 1738) – dalej jako „rozporządzenie w sprawie sposobu i nformowania o rodzaju paliwa ciekłego ” . Kontrola odbywała się w obecności osoby czynnej w lokalu, nieupoważnionej do reprezentowania przedsiębiorcy. Inspektorzy okazali legitymacje służbowe, wręczyli upoważnienie do przeprowadzenia kontroli oraz zapoznali osobę czynną w lokalu z pouczeniem o prawach i obowiązkach kontrolowanego. Kontrola została przeprowadzona na podstawie przepisów ustawy z 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 i kontrolowania jakości paliw (Dz.U. z 2025 r. poz. 1529 ) – dalej jako „ ustaw a o systemie monitorowania ”. W toku kontroli inspektorzy ustalili, że na kontrolowanej stacji paliw, były oferowane w sprzedaży następujące rodzaje paliw: a) benzyna bezołowiowa 95 - 1 dystrybutor, do którego podłączone były dwa pistolety wydawcze – n r 1 i n r 2; b) olej napędowy - 1 dystrybutor, do którego podłączone były dwa pistolety wydawcze - n r 3 i n r 4. Oględziny dystrybutorów i pistoletów wydawczych pokazały, że przedsiębiorca, który wprowadzał do obrotu paliwa ciekłe, oznakował wprawdzie obydwa dystrybutory, ale nie oznakował dwóch pistoletów wydawczych podłączonych do dystrybutora oleju napędowego, identyfikatorami wydawanego paliwa, zgodnie z przep isami rozporządzenia w sprawie sposobu informowania o rodzaju paliwa ciekłego . Ustalenia udokumentowano w protokole kontroli KP.8361.8.2026 z 4 lutego br., do którego została dołączona dokumentacj a zdjęciow a stwierdzonych nieprawidłowości, stanowiąc a załąc znik nr 1 do ww. protokołu oraz oświadczenie pracownika kontrolowanej stacji (osoby czynnej w lokalu), stanowiące załącznik nr 2 do ww. protokołu. 5 lutego br. Podkarpacki WIIH przekazał stronie upoważnienie nr KP.8361.8.2026 z 4 lutego br. Pismo doręczono przedsiębiorcy 13 lutego br. , natomiast 10 lutego br. Podkarpacki WIIH przekazał stronie protokół kontroli . W treści protokołu kontroli, zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy z 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2026 poz. 656) , dalej jako „ ustaw a o Inspekcji Handlowej ” , przedsiębiorca został pouczony o możliwości wniesienia uwag bezpośrednio do protokołu lub wniesienia ich na piśmie do wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej w terminie 7 dni od daty przedstawienia protokołu do podpisu. Przed siębiorca nie skorzystał z tych uprawnień. Pismem z 10 kwietnia br. przedsiębiorca został zawiadomiony o wszczęciu przez Podkarpackiego WIIH postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia w drodze decyzji kary pieniężnej z powodu nieoznakowania dwóch pistoletów wydawczych podłączonych do dystrybutora oleju napędowego, identyfikatorami wydawanego paliwa oraz pouczono ją o prawie do czynnego udziału w każdym stadium postępowania administracyjnego, tj. m. in. składania wyjaśnień i wniosków dowodowych, p rzeglądania akt sprawy oraz sporządzania z nich notatek i odpisów. Strona skorzystała z przysługującego jej prawa i w piśmie z 20 kwietnia br. wniosła o odstąpienie od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej. Podkarpacki WIIH, decyzją z 11 maja b r. (s ygn. akt KP.8361.8.2026.A), wymierzył przedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 5.000,00 zł (słownie: pięć tysięcy złotych 00/100), za nieoznakowanie dwóch pistoletów wydawczych podłączonych do dystrybutora oleju napędowego. Pismem z 26 maja br. strona zł ożyła odwołanie od ww. decyzji i wniosła o: 1) uchylenie decyzji w całości i umorzenie postępowania administracyjnego , ewentualnie 2) zmianę decyzji poprzez odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 189f §1 pkt 1 kpa i poprzestanie na pouczeniu; Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 ewentualnie 3) uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Przedsiębiorca zarzucił zaskarżonej decyzji: 1. Naruszenie art. 189f §1 pkt 1 kpa poprzez brak prawidłowej analizy przesłanek odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej. 2. Naruszenie art. 189d kpa poprzez nieprawidłowe ustalenie wymiaru administracyjnej kary pieniężnej. 3. Naruszenie art. 7, art. 77 §1 oraz art. 80 kpa poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności isto tnych dla sprawy. 4. Naruszenie art. 8 §1 kpa poprzez naruszenie zasady proporcjonalności oraz zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa. Przy piśmie z 5 czerwca br. Podkarpacki WIIH przekazał Prezesowi Urzędu odwołanie złożone przez przedsiębi orcę, wraz z aktami sprawy. Pismem z 15 czerwca br. Prezes Urzędu, zgodnie z art. 10 § 1 kpa , poinformował stronę o prawie wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, składania wniosków dowodowych , a także do zapoznania się ze zgromadzonymi aktami sprawy w siedzibie Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów oraz przekazał klauzulę RODO. Strona odebrała pismo 19 czerwca br. i nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Rozpoznając odwołanie, Preze s Urzędu ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonu je oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji, organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Prezes Urzędu jest organem wyższego stopnia i w związku z powyższym, w ramach nadzoru, jest uprawniony do przeprowadzenia tego postępowania. Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes Urzędu wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane ze sprawą oraz zapoznał się z dowodami służącymi ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej, dokonując przy tym wszechstronnej oceny materiału dowodowego. Zgodnie z art. 9ca ust. 1 ustawy o systemie m onitorowania i kontrolowania jakości paliw, przedsiębiorcy wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania do obrotu paliw ciekłych na stacjach paliwowych oraz stacjach zakładowych są obowiązani do oznakowania pistoletów wydawczych i dystrybutor ów w sposób określający rodzaj wydawanego paliwa ciekłego. Jednocześnie ust. 3 tego przepisu wskazuje, że i nformacje, o których mowa w ust. 1, umieszcza się w widocznym i dostępnym miejscu. Cytowany przepis nie pozostawia wątpliwości, co do obowiązków nał ożonych na przedsiębiorców, a dotyczących oznakowania pistoletów wydawczych i dystrybutorów w sposób określający rodzaj wydawanego paliwa ciekłego. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 W przypadku niedopełnienia tych obowiązków zastosowanie znajduje przepis art. 35a pkt 11 ww. ustawy , zgodn ie z którym karze pieniężnej podlega przedsiębiorca, który nie przestrzega obowiązków, o których mowa w art. 9ca ust. 1 - 3. Z kolei o wysokości wymierzanej kary rozstrzyga przepis art. 35c ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Jej wysok ość w przypadku określonym w art. 35a pkt 11 wynosi 5000,00 zł. Rozporządzenie w sprawie sposobu informowania o rodzaju paliwa ciekłego określa szczegółowy sposób oznakowania pistoletów wydawczych i dystrybutorów, wskazujący na rodzaj wydawanego paliwa cie kłego. Rozporządzenie to zostało opublikowane 31 sierpnia 2021 r. i weszło w życie 1 stycznia 2022 r., a więc przedsiębiorca miał ponad cztery lata na zapoznanie się z przepisami. Rozporządzenie w sprawie sposobu informowania o rodzaju paliwa ciekłego prz ewiduje określony sposób oznakowania, który ma obowiązywać na terenie całego kraju aby wprowadz ić do polskiego porządku prawnego jednoli te zasad y dotycząc e sposobu oznakowania pistoletów wydawczych i dystrybutorów wskazując e na rodzaj wydawanego paliwa cie kłego oraz formułowania i udostępniania informacji o rodzaju paliwa ciekłego wykorzystywanego do napędu pojazdu samochodowego. Przed wejściem w życie ww. przepisów podmioty zajmujące się wprowadzaniem do obrotu paliw ciekłych na stacji paliw w Polsce ozna czały dystrybutory paliw ciekłych oraz pistolety wydawcze w sposób przez siebie przyjęty. Zawarte w tym rozporządzeniu rozwiązania są zgodne z zasadami oznakowania stosowanymi w Unii Europejskiej. Ponadto, państwa członkowskie Unii Europejskiej są zobowiąz ane do zastosowania w zakresie oznakowania miejsc tankowania pojazdów samochodowych paliwem ciekłym oraz rodzaju paliwa ciekłego wykorzystywanego do napędu pojazdu samochodowego wg normy PN - EN 16942:2016 - 11 Paliwa -- Identyfikacja zgodności pojazdu -- Gra ficzna forma informacji dla konsumenta. Zastosowanie w rozporządzeniu w sprawie sposobu informowania o rodzaju paliwa ciekłego rozwiązań przewidzianych w normie PN - EN 16942:2016 - 11 dostosowuje oznakowanie stosowane w Polsce do oznakowania stosowanego na t erenie całej Unii Europejskiej. O tym jak powinny być oznakowane dystrybutory i pistolety wydawcze decydują przepisy rozporządzenia w sprawie sposobu informowania o rodzaju paliwa ciekłego, a nie subiektywne przekonanie przedsiębiorcy, iż na jego stacji pa liw konsument nie może zatankować niewłaściwego paliwa lub stosowane na tej stacji inne sposoby oznakowania dystrybutorów i pistoletów wydawczych, są w pełni wystarczające. Konstrukcja instalacji stacji paliw oraz subiektywna ocena ryzyka pomyłki konsument a nie mają w tym przypadku żadnego znaczenia, ponieważ ustawodawca nie przewidział w tym zakresie żadnych wyjątków. Nałożony obowiązek ma nie tylko zapobiegać fizycznym pomyłkom, ale przede wszystkim realizować prawo konsumenta do pełnej i jasnej informacj i o nabywanym produkcie oraz zapewniać przejrzystość obrotu paliwami. Organ stwierdzający uchybienie (w tym przypadku Podkarpacki WIIH) nie jest zobligowany do ustalania, czy w okresie poprzedzającym kontrolę dochodziło do pomyłek, ew. szkód, tzn. zatankow ania niewłaściwego paliwa przez konsumentów. Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż przedsiębiorcy są obowiązani do oznakowania pistoletów wydawczych i dystrybutorów w sposób określony w rozporządzeniu w sprawie sposobu informowania o rodzaju paliwa ciekł ego, określający rodzaj wydawanego paliwa ciekłego. Jeżeli obowiązku tego nie dopełniają, podlegają karze pieniężnej, której wysokość wynosi 5 000,00 zł. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 Sankcja wskazana w art. 35a pkt 11 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw jest administracyjną karą pieniężną wymierzaną w przypadku popełnienia tzw. deliktu administracyjnego, czyli jest wymierzana na skutek zaistnienia stanu niezgodnego z prawem. Organ drugiej instancji wskazuje, że z materiału dowodowego tej sprawy wynika, że za istniał stan niezgodny z przepisem art. 9ca ust. 1 i 3 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Jednocześnie niewątpliwym jest, że w tym stanie faktycznym ziściła się przesłanka zastosowania sankcji z art. 35a pkt 11 ustawy o systemi e monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Niedopełnienie powyższego obowiązku skutkuje nałożeniem kary pieniężnej w wysokości 5 000,00 zł. Wysokość kary wynika wprost z dyspozycji art. 35a pkt 11 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw i nie podlega miarkowaniu (np. zmniejszeniu) według uznania organu, czy to pierwszej, czy też drugiej instancji. Zarówno Podkarpacki WIIH, jak i Prezes Urzędu, prowadząc y postępowanie muszą stosować cytowane powyżej przepisy. Prezes Urzędu przeanali zował zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pod kątem możliwości zastosowania art. 189f § 1 kpa. Przepis ten wskazuje wprost, jakie podstawowe przesłanki muszą zostać spełnione, aby organ mógł odstąpić od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i popr zestać na pouczeniu. Są to: − waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub − za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracj i publicznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Z treści przepisu art. 3 ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw wynika, że wymagania jakościowe dla paliw ciekłych zostały wprowadzone ze względu na ochronę środowiska, wpływ na zdrowie ludzi oraz prawidłową pracę silników zamo ntowanych w pojazdach, w tym ciągnikach rolniczych, maszynach nieporuszających się po drogach, a także rekreacyjnych jednostkach pływających. Z kolei określenie szczegółowego sposobu oznakowania pistoletów wydawczych i dystrybutorów, a także sposobu formuł owania i udostępniania informacji, umotywowano koniecznością udzielania użytkownikom pojazdów samochodowych informacji na temat paliwa ciekłego dostępnego na stacji paliwowej lub stacji zakładowej oraz kompatybilności pojazdu samochodowego z infrastrukturą do tankowania, o czym stanowi art. 9ca ust. 4 ww. ustawy. Użytkownik pojazdu powinien uzyskać jednoznaczną i niebudzącą wątpliwości informację o paliwie dostępnym na danej stacji paliw aby zminimalizować ryzyko uszkodzenia pojazdu, w sytuacji zatankowania niewłaściwego paliwa. Dobrem chronionym normą zawartą w art. 9ca ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw jest prawo konsumenta, do rzetelnej informacji o rodzaju paliwa jaki będzie tankował. Z materiału dowodowego wynika, że s trona nie realizowała ciążącego na niej obowiązku na dwóch pistoletach wydawczych, podłączonych do dystrybutora oleju napędowego . Prezes Urzędu ponownie wyjaśnia, że rozporządzenie w sprawie sposobu informowania o rodzaju paliwa ciekłego , weszło w życie 1 stycznia 2022 r. Strona, 4 lutego br., nie realizowała obowiązku oznakowania dwóch pistoletów wydawczych dla oleju napędowego. W przypadku niedopełnienia tego obowiązku , nie można mówić zatem, o znikomej wadze naruszenia. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 Oznacza to, że nie spełniła się przesłanka znikomej wagi naruszenia prawa. Strona wprawdzie zaprzestała naruszenia prawa, tj. przedsiębiorca oznaczył prawidłowymi identyfikatorami pistolety wydawcze, ale czynności w tym celu zostały podjęte po kontroli, która ujawniła naruszenie stanowią ce podstawę nałożenia administracyjnej kary pieniężnej przez Podkarpackiego WIIH. Zgodnie z a rt. 189f § 1 pkt 1 kpa, organ w drodze decyzji odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu jeżeli wskazane w nim przesłanki zostaną spełnione ł ą cznie, tj.: waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa. Jak wykazano powyżej, nie zostały one spełnione łącznie . Dalsza analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wykazała, że Podkarpacki WIIH nie stwierdził, że na stronę za to samo zachowanie tj. nieoznaczenie pistoletów wydawczych oleju napędowego, została uprzednio nałożona przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocną decyzją, administracyjna kara pieniężną lub że została o na prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Stwierdzenie naruszenia prawa i zaistnienie znamion deliktu administracyjnego nakłada na organ administracyjny prowadzący postępowanie obowiązek rozstrzygnięcia, czy w sprawie nie będzie miało zastosowania odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej, o którym mowa w art. 189f kpa. Nie jest to jednak równoznaczne każdorazowo z obowiązkiem odstąpienia przez organ od nałożenia kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu. Należy zwrócić uwagę na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 10 kwietnia 2024 r. w s prawie sygn. III SA/Gl 1095/23: „art. 189f§ 1 pkt 1 kpa musi być stosowany ze szczególną rozwagą. Jeśli bowiem ustawodawca nałożył określony obowiązek, to podmiot zobowiązany jest ów obowiązek wykonać. Kara administracyjna jest naturalną reakcją na niewype łnienie go. Nie można doprowadzać do sytuacji, że zasadą stanie się odstępowanie od nakładania kar w tym zakresie, a wyjątkiem ich nakładanie." Analogicznie stanowisko zajął także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w wyroku z 21 sierpnia 2025 r., sy gn. akt I SA/Ke 203/25: „w ocenie Sądu, art. 189f § 1 pkt 1 kpa powinien być stosowany z wyjątkową ostrożnością. Ustawodawca, nakładając określony obowiązek, przewiduje, że podmiot zobowiązany jest do jego realizacji. Nałożenie kary administracyjnej stanow i naturalną konsekwencję niewypełnienia tego obowiązku. Nie można dopuścić do sytuacji, w której odstępowanie od nakładania kar stanie się regułą, a ich stosowanie wyjątkiem” (por. także wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 10 kwietnia 2024 r, sygn. akt IIISA/Gł 1095/23). Prezes Urzędu podczas rozpatr ywania odwołani a strony uznał, że materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie zawiera żadnych przesłanek uzasadniających zastosowanie art. 189f § 1 kpa , czyli do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej i zastosowania pouczenia. Prezes Urzędu przeanalizował również możliwość zastosowania art. 189f § 2 kpa. W przypadku decyzji związanych, gdzie w przepisach prawa wskazany jest termin wykonania konkretne go obowiązku, usunięcie naruszenia prawa po wskazanym w ustawie terminie nie może być kwalifikowane jako zaprzestanie naruszenia prawa, o którym mowa w art. 189f § 2 kpa . Na podstawie art. 9ca ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, strona była zobowiązana do oznaczania pistoletów wydawczych ale jak wynika z materiału dowodowego nie uczyniła tego. Przywołany przepis jasno określa, że wykonanie Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 obowiązku powinno nastąpić w momencie rozpoczęcia wprowadzania paliwa ciekłego do ob rotu. W tym postępowaniu, zastosowania nie będzie miał też art. 189f § 3 kpa. Pomimo, iż strona zaprzestała naruszenia prawa nie jest możliwe usunięcie skutków naruszenia prawa poprzez następcze oznakowanie pistoletów wydawczych. Okoliczności i waga narusz enia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Kontrolowany nie dopełnił obowiązków nałożonych na niego w art. 9ca ust. 1 ww. ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw . W konsekwencji przepis art. 189f § 2 kpa, nie ma zastosowania w tym postępowaniu. Prezes Urzędu podziela pogląd Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyrażony w innej sprawie z zakresu przepisów ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości pal iw dotyczącej przestrzegania obowiązku informacyjnego zawartego w art. 9ca ww. ustawy. Wyrok ten dotyczy umieszczania informacji o rodzaju paliwa ciekłego wykorzystywanego do napędu pojazdu samochodowego na terenie placówki handlowej przez przedsiębiorcę w ykonującego działalność gospodarczą w tym zakresie, niemniej jednak zasada informacji konsumenta jest tożsama. Wyrok: V SA/Wa 2156/24 z 11 grudnia 2024 r. : „Zgodnie z art. 189f § 2 kpa - w przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełn ienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających: 1) usunięcie naruszenia prawa lub 2) powiadomien ie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia. Sąd uznaje ten zarzut za chybiony, ponieważ obowiązek informacyjny wynikający z art. 9ca ust. 2 pkt 3 ustawy o monitorowaniu paliw polegający na umieszczeniu informacji o rodzaju paliwa ciekłego wykorzystywanego do napędu pojazdu wymaga umieszczenia tej informacji na terenie placówki handlowej prowadzącej sprzedaż pojazdów silnikowych - przez przedsiębiorcę wykonującego działalność gospodarczą w tym zakresie. Jest to obowiązek informacyjny przed umowny. Charakter przed umowny tego obowiązku polega na tym, że jest on skuteczny przed zawarciem umowy z konsumentem. Nie ulega wątpliwości, że w salonie sprzedaży pojazdów silnikowych prowadzona jest sprzedaż tych poj azdów. Obowiązek ten jest ograniczony w czasie do momentu zawarcia umowy z konsumentem. Strona tego obowiązku przed zawarciem umowy z konsumentami nie realizowała, dlatego też nie jest możliwe spełnienie celów dla których miałaby być nałożona administracyj na kara pieniężna czyli celów odnoszących się do ochrony konsumentów po zawarciu umowy sprzedaży z konsumentami.”. Prezes Urzędu w pełni podziela stanowisko wyrażone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 23 stycznia 2026 r. (sygn. akt V SA/Wa 616/25), iż cyt.: „w niniejszej sprawie nie można uznać, że waga naruszenia była znikoma. Ustawodawca wyraźnie przewidział bowiem sankcję za niewykonanie obowiązku określonego w art. 9ca ust. 2 pkt 3 ustawy o systemie monitorowania, wskazując, że naruszen ie to podlega administracyjnej karze pieniężnej w określonej wysokości, która w analizowanym przypadku wynosi 5000 zł. Świadczy to o tym, że ustawodawca przypisał temu obowiązkowi istotne znaczenie z punktu widzenia realizacji celów regulacji. Sąd podziela stanowisko organu, że celem wprowadzenia obowiązku, o którym mowa w art. 9ca ust. 2 pkt 3 ustawy o systemie monitorowania, było ujednolicenie zasad oznakowania oraz sposobu formułowania i udostępniania informacji o rodzaju paliwa ciekłego wykorzystywaneg o do napędu pojazdów samochodowych. Zastosowanie w rozporządzeniu rozwiązań przewidzianych w normie PN - EN 16942:2016 - 11 zapewnia dostosowanie oznakowania stosowanego w Polsce do systemu obowiązującego na Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 terenie całej Unii Europejskiej. Rozwiązanie to umoż liwia użytkownikom pojazdów uzyskanie jednoznacznej i niebudzącej wątpliwości informacji o rodzaju paliwa właściwego dla danego pojazdu. W tych okolicznościach niedopełnienie wskazanego obowiązku przez przedsiębiorcę nie może być uznane za naruszenie o zni komej wadze.” . Podniesione w odwołaniu zarzuty naruszenia art. 189f kpa, należy uznać za nieuzasadnione. W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 189d kpa, należy zauważyć, że przepis ten wskazuje przesłanki nakładania administracyjnej kary pieniężnej. Pre zes Urzędu wyjaśnia, że sankcja wskazana w art. 35a pkt 11 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw jest administracyjną karą pieniężną wymierzaną w przypadku popełnienia tzw. deliktu administracyjnego, czyli jest wymierzana na skutek zaistnienia stanu niezgodnego z prawem. Prezes Urzędu wskazuje, że z materiału dowodowego tej sprawy wynika, że zaistniał stan niezgodny z przepisem art. 9ca ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Jednocześnie niewątpliwym je st, że w ustalonym stanie faktycznym zastosowanie znajduje przepis art. 35a pkt 11 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Niedopełnienie powyższego obowiązku skutkuje nałożeniem kary pieniężnej w wysokości 5 000,00 zł. Ustawa o sys temie monitorowania i kontrolowania jakości paliw nie przewiduje żadnych okoliczności znoszących obowiązek nałożenia przez właściwy organ kary, o której wyżej mowa, czy też jej miarkowania. Przepis art. 189d kpa nie ma w tym przypadku zastosowania. W tej kwestii wypowiedział się również Wojewódzki Sąd Administracyjny w innej sprawie z zakresu przestrzegania przepisów ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw w wyroku: V SA/Wa 2156/24 z 11 grudnia 2024 r. wskazując, że: „Zgodnie z art. 3 5c ust. 1 ustawy o monitorowaniu paliw - wysokość kary pieniężnej wymierzonej w przypadkach, o których mowa w art, 35a pkt 1 - 3, 6, 8 i 11 - 14, wynosi 5000 zł. Zgodnie z art. 35a pkt 11 tej ustawy karze pieniężnej podlega przedsiębiorca, który nie przestrzeg a obowiązków, o których mowa w art. 9ca ust. 1 - 3. Na spółkę została nałożona kara pieniężna za naruszenie art. 9ca ust. 2 pkt 3 ww. ustawy, co skutkowało nałożeniem kary pieniężnej w wysokości 5.000 zł. Zatem na Skarżącego została nałożona kara pieniężna, której wysokość nie podlega miarkowaniu, kara ta została określona przez ustawodawcę w sposób sztywny i nie przewiduje swobody organu administracji publicznej co do wymiaru administracyjnej kary pieniężnej. Dlatego też art. 189d kpa, który określa przesłan ki wymiaru kary, gdy nie zostały one określone w ustawie szczególnej, nie będzie miał w tym przypadku zastosowania. Sąd podkreśla, że jest to stanowisko podzielane w orzecznictwie (p. np. wyrok NSA z 24 marca 2023 r., sygn. akt ii GSK 82/21; dostępny na st ronie; www.orzeczenia.nsa.gov.pi). Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia art. 189f § 1 kpa poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy w sprawie waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszenia prawa. Organy nie kwestionowały, że Skarżący zaprzestał naruszenia prawa, choć zrobił to dopiero po wskazaniu naruszenia w trakcie kontroli, lecz poza tym w ocenie organów nie doszło do znikomości wagi naruszenia prawa. Sąd podziela tutaj ocenę organów w tym zakresie prawidłowo umotywowaną w zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim trafnie wskazano, że Skarżący jest przedsiębiorcą zajmującym się od wielu lat sprzedażą pojazdów silnikowych a w związku z tym powinien znać i realizować nałożone na niego obowiązki prawne (naruszenie dotyczy obowią zku informacyjnego mającego wpływ na wybór oraz prawidłowe i bezpieczne użytkowanie pojazdów). W tym zakresie twierdzenie o należytym informowaniu klientów, nie ma znaczenia dla sprawy. Udostępnienie wymaganej informacji określonej Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 w art. 9ca ust. 2 pkt 3 ustawy o monitorowaniu paliw jest całkowicie zależne od podjęcia działań przez stronę.”. Podniesiony w odwołaniu zarzut naruszenia art. 189d kpa, należy uznać, za nieuzasadniony. W odniesieniu do zarzutów naruszenia art. 7 kpa, art. 8 kpa, art. 77 kpa ora z art. 80 kpa, Prezes Urzędu wyjaśnia, co następuje. Organ drugiej instancji wskazuje, że wyrażona w art. 7 kpa zasada odnosi się w równym stopniu do zakresu i wnikliwości postępowania wyjaśniającego i dowodowego, jak i do stosowania norm prawa materialne go, to jest do całokształtu przepisów prawnych służących załatwieniu sprawy. W myśl art. 7 kpa w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek strony podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokł adnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Jak słusznie wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku wydanym w innej sprawie z artykułu 7 kpa wynika, że „organ y administracji mają obowiązek podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Obowiązek organów administracji polega na przeprowadzaniu czynności, które są niezbędne do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy nie zaś wsz elkich czynności, których przeprowadzenia żąda strona postępowania. Oceny materiału dowodowego nie można uznać za ocenę dowolną i wykraczającą poza granicę swobodnej oceny dowodów jeżeli nie narusza ona zasad logiki, jak również nie jest sprzeczna z doświa dczeniem życiowym. Możliwość przedstawienia przez stronę odmiennej oceny materiału dowodowego nie oznacza, że ocena, której dokonały organy administracji […], jest oceną błędną” (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 listopada 2021 r. sygn. akt II OSK 3631/18, Legalis nr 2654501). W ocenie Prezesa Urzędu organ pierwszej instancji wypełnił w tym postępowaniu wszystkie ciążące na nim obowiązki niezbędne do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Wyrażony w art. 77 § 1 kpa obowiązek zebrania i rozpat rzenia całego materiału dowodowego przez organ administracji publicznej należy rozumieć w ten sposób, że organ albo czyni to z własnej inicjatywy, jeżeli uważa za konieczne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, albo gromadzi w aktach sprawy dowody wskaz ane lub dostarczone przez stronę, jeżeli mają one znaczenie dla sprawy, co podlega ocenie organu. Z kolei przepis art. 80 kpa obliguje organ do dokonania oceny, czy dana okoliczność została udowodniona na podstawie całokształtu materiału dowodowego. Zgroma dzony w rozpatrywanej sprawie materiał dowodowy, pozwalał na pełną i dogłębną analizę sprawy. Należy podkreślić, iż Podkarpacki WIIH oparł się na ustaleniach kontroli oraz na dowodach zebranych w toku postępowania. Zgodnie z art. 76 § 1 kpa protokół kontr oli i akta kontroli stanowią dokument urzędowy, a więc dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Z treści protokołu kontroli, a także dokumentacji zdjęciowej, stanowiącej załącznik do tego protokołu, jednoznacznie wynika, że przedsiębiorca wprow adzając do obrotu paliwa ciekłe, nie oznakował 2 pistoletów wydawczych oleju napędowego - identyfikatorami wydawanego paliwa, zgodnie z przepisami rozporządzenia w sprawie sposobu informowania o rodzaju paliwa ciekłego. Jak słusznie zauważa Wojewódzki Sąd Administracyjny w jednym z wyroków – „o naruszeniu art. 80 kpa można mówić wówczas, gdy uchybiono zasadom logicznego rozumowania lub doświadczenia życiowego. Jedynie to, bowiem może być przeciwstawione uprawnieniu do dokonywania swobodnej oceny dowodów. N ie jest natomiast wystarczające przekonanie skarżącej o innej niż przyjęta doniosłości poszczególnych dowodów i ich odmiennej ocenie. Dokonana ocena materiału dowodowego może być, bowiem skutecznie podważona tylko Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 w przypadku, gdy brak jest logiki w wiąza niu wniosków z zebranymi dowodami, lub gdy rozumowanie wykracza poza reguły logiki albo, wbrew zasadom doświadczenia życiowego, nie uwzględnia związku przyczynowo – skutkowego” ( por. wyrok WSA z 9 stycznia 2025 r., sygn. akt II SA/Kr 1487/24). Zgodnie z ar t. 8 kpa organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 24 czerwc a 2022 r., I GSK 2663/18 jasno wskazał że „ z zasady wyrażonej w art. 8 kpa wynika przede wszystkim wymóg praworządnego i sprawiedliwego prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej, co jest zasadniczą treścią zasa dy praworządności. Tylko postępowanie odpowiadające takim wymogom i decyzje wydane w wyniku postępowania tak ukształtowanego mogą wzbudzać zaufanie obywateli do władzy publicznej nawet wtedy, gdy decyzje administracyjne nie uwzględniają ich żądań.”. Takie samo stanowisko w wyroku z 2 grudnia 2025 r. sygn. akt III OSK 2721/22 zajął Naczelny Sąd Administracyjny: „niezadowolenie stron postępowania z wydanego przez organ administracji rozstrzygnięcia nie może być utożsamiane z naruszeniem wynikającego ż art. 8 kpa obowiązku prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. Nie sposób przyjąć, że wymóg prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej będzie zachowany tylko wów czas, gdy organy administracji będą wydawać rozstrzygnięcia, których oczekuje strona postępowania” (por. wyrok NSA z 9 kwietnia 2025 r., sygn. akt 111 OSK 575/24). Podkarpacki WIIH, nie naruszył przepisu art. 8 kpa. Organ pierwszej instancji informował str onę o każdym etapie postępowania umożliwiając jej wypowiedzenia się w sprawie, a także wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane ze sprawą oraz zapoznał się z dowodami służącymi ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami pra wdy obiektywnej ( art. 7 i art. 77 kpa), dokonując przy tym wszechstronnej oceny teg o materiału dowodowego, a także uzasadniając decyzję administracyjną w sposób wymagany przez normę prawną. Organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa i w tym celu udzielają im nie zbędnych wyjaśnień i wskazówek. Inspektorzy reprezentujący Podkarpackiego WIIH przekazali stronie pouczenia o prawach i obowiązkach kontrolowanego już na wstępie kontroli, także w protokołach kontroli pouczyli o prawie do zgłoszenia uwag oraz we wszczęciu postępowania wskazywano stronie jej prawa. Ponadto informowano o etapach czynności kontrolnych oraz postępowania administracyjnego. Podniesione w odwołaniu zarzuty naruszenia art. 7 kpa, art. 8 kpa, art. 77 kpa oraz art. 80 kpa, należy uznać za nieuzasadn ione. W ocenie Prezesa Urzędu, okoliczności wskazane w treści odwołania strony, nie stanowią przesłanek do uchylenia zaskarżonej decyzji Podkarpackiego WIIH z 11 maja 2026 r. (sygn. akt KP.8361.8.2026.A). Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 Wymierzoną karę pieniężną należy wpłacić na rachune k Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Rzeszowie w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stała się ostateczna. Dlatego należało postanowić, jak w sentencji. Decyzja ta jest ostateczna w trybie postępowania administracyjn ego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Kons umentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaska rżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomoc y. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowo – administracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sąd u Administracyjnego w Warszawie. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. 4. W zakresie nieuregulowanym w ustawie do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy Działu IVa kpa. 5. Zgodnie z art. 189k § 1 kpa, na wniosek strony, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem publicznym lub ważnym interesem strony, organ administracji publicznej, który nałożył administracyjną karę pieniężną, może udzielić ulg w wykonaniu administracyjnej kary pieniężnej przez: 1) odroczenie terminu wykonania administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty; 2) odroczenie terminu wykonania zaległej administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty; 3) umorzenie admi nistracyjnej kary pieniężnej w całości lub części; 4) umorzenie odsetek za zwłokę w całości lub części. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 Podstawa prawna pouczenia: art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, ze zm.) ; § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sp rawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami (Dz. U. z 2021 r. poz. 535). z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Joanna Jankowska - Kuć Dyrektor Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/ Otrzymują: 1) [XXX] 2) Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej