DIH-87/2014

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DIH-023-85(3)/14/AgŁ Warszawa, 12 grudnia 2014 r. DECYZJA DIH-1/87/2014 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2014 r. poz. 148 z późn. zm.), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorcy Ewy Lubaszki, prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Handlowe MIRABE Ewa Lubaszka w Warszawie, od decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Warszawie z dnia 28 października 2014 r. nr PO.220.JH.169.2014.AB (nr akt sprawy: ś.8361.218.2014), wymierzającej ww. przedsiębiorcy, na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spoŜywczych (Dz. U. z 2014 r. poz. 669 z późn. zm.), karę pienięŜną w wysokości 1 500 zł (słownie: jeden tysiąc pięćset złotych), z tytułu wprowadzenia do obrotu nieodpowiadających jakości handlowej trzydziestu dziewięciu partii produktów o łącznej wartości 1 042,02 zł – utrzymuje w mocy zaskarŜoną decyzję. UZASADNIENIE W toku kontroli przeprowadzonej w dniach 5-8 września 2014 r. przez inspektorów reprezentujących Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Warszawie, zwanego dalej „Mazowieckim WIIH”, w sklepie nr 7 w pawilonie nr 23 na Dworcu PKP Warszawa-Gdańska przy ul. Słomińskiego 6B w Warszawie, naleŜącym do przedsiębiorcy Ewy Lubaszki, prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Handlowe MIRABE Ewa Lubaszka w Warszawie, zakwestionowano sposób oznakowania trzydziestu dziewięciu partii produktów o łącznej wartości 1 042,02 zł, wyprodukowanych przez Piekarnię Lubaszka Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie, tj.:
trzydziestu ośmiu partii produktów oferowanych bez opakowań o łącznej wartości 1018,62 zł, tj.: – „Chleb słonecznikowy” á 450 g – w ilości 15 sztuk (2,60 zł/szt.), – „Ciabatta Rustykalna” á 300 g – w ilości 9 sztuk (2,30 zł/szt.), 2 – „Chleb Zagłoby” á 2200 g – w ilości 1100 g (15,20 zł/szt.), – „Paluch wyborowy” á 100 g – w ilości 15 sztuk (0,95 zł/szt.), – „Ciabatta z oliwką” á 90 g – w ilości 20 sztuk (1,80 zł/szt.), – „Chleb Fitness” á 600 g – w ilości 7 sztuk (11,80 zł/szt.), – „Chleb firmowy” á 900 g – w ilości 2 sztuk (4,40 zł/szt.), – „Chleb trojak” á 1600 g – w ilości 1 sztuki (13,60 zł/szt.), – „Chleb Kardynał” á 1600 g – w ilości 2 sztuk (16,60 zł/szt.), – „Chleb urodzinowy” á 1600 g – w ilości 4 sztuk (7,40 zł/szt.), – „Bułka orkiszowa” á 100 g – w ilości 25 sztuk (1,10 zł/szt.), – „Bułka rzymianka” á 100 g – w ilości 28 sztuk (1,10 zł/szt.), – „Bułka Chorwatka” á 100 g – w ilości 20 sztuk (1,00 zł/szt.), – „Bułka kajzerka” á 50 g – w ilości 50 sztuk (0,35 zł/szt.), – „Bułka tyrolska” á 100 g – w ilości 28 sztuk (1,10 zł/szt.), – „Chałka duŜa” á 400 g – w ilości 8 sztuk (3,80 zł/szt.), – „Chałka mała” á 200 g – w ilości 9 sztuk (1,98 zł/szt.), – „Chleb razowy na miodzie” á 500 g – w ilości 10 sztuk (2,44 zł/szt.), – „Bułka jagodzianka” á 100 g – w ilości 20 sztuk (2,15 zł/szt.), – „Bułka z budyniem” á 150 g – w ilości 20 sztuk (2,10 zł/szt.), – „Bułka z makiem” á 120 g – w ilości 20 sztuk (2,10 zł/szt.), – „Bułka ze śliwką” á 150 g – w ilości 10 sztuk (2,10 zł/szt.), – „Grzebień jabłkowy” á 90 g – w ilości 8 sztuk (2,15 zł/szt.), – „Grzebień jagodowy” á 90 g – w ilości 6 sztuk (2,15 zł/szt.), – „Pączek z lukrem” á 75 g – w ilości 10 sztuk (1,85 zł/szt.), – „Pączek z marmoladą” á 75 g – w ilości 15 sztuk (1,85 zł/szt.), – „Oponka” á 60 g – w ilości 8 sztuk (1,85 zł/szt.), – „Babka piaskowa” á 500 g – w ilości 3 sztuk (7,50 zł/szt.), – „Babka czekoladowa” á 500 g – w ilości 7 sztuk (10,50 zł/szt.), – „Raj sezonowy” á 150 g – w ilości 6 sztuk (2,50 zł/szt.), – „Babeczka serowa” á 100 g – w ilości 8 sztuk (4,50 zł/szt.), – „Paluch meksykański” á 80 g – w ilości 15 sztuk (1,90 zł/szt.), – „Paluch prowansalski” á 75g – w ilości 16 sztuk (2,10 zł/szt.), – „Szpinakowiec” á 42 g – w ilości 10 sztuk (1,00 zł/szt.), – „Pizza z szynką” á 200 g – w ilości 8 sztuk (4,60 zł/szt.), – „Pizza wegetariańska” á 160 g – w ilości 4 sztuk (4,50 zł/szt.), – „Pasztecik mięsno-gryczany” á 85g – w ilości 4 sztuk (2,10 zł/szt.), – „Pasztecik z grzybami” á 85 g – w ilości 6 sztuk (2,10 zł/szt.). z uwagi na brak wykazu składników w miejscu sprzedaŜy na wywieszkach dotyczących tych produktów lub w inny sposób w miejscu dostępnym bezpośrednio konsumentom, co było niezgodne z treścią § 17 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007 r. w sprawie znakowania środków spoŜywczych (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 774), zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie znakowania 3 środków spoŜywczych”. W toku kontroli ustalono, Ŝe brakujące informacje o wykazie składników znajdowały się w katalog produktów. Katalog ten jednak nie był widoczny dla kupujących, znajdował się bowiem w miejscu dla nich niedostępnym (tj. w szufladzie lady sprzedaŜowej od strony sprzedawcy);
jednej partii produktu o nazwie „Mini grzanki” o zawartości netto 350 g, oferowanego w opakowaniach o łącznej wartości 23,40 zł, w ilości 9 opakowań (2,60 zł/op.), z uwagi na brak cyfrowego oznaczenia daty minimalnej trwałości (na opakowaniu znajdowało się jednie wyraŜenie „najlepiej spoŜyć przed”), co było niezgodne z treścią § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia w sprawie znakowania środków spoŜywczych. PowyŜsze udokumentowano w protokole kontroli z dnia 8 września 2014 r. (nr akt kontroli: ś.8361.218.2014), w tym w załączniku nr 1 do tego protokołu, zawierającym wykaz ocenianych produktów, wraz z opisem stwierdzonych niezgodności. W związku z powyŜszymi nieprawidłowościami, pismem z dnia 30 września 2014 r., Mazowiecki WIIH poinformował przedsiębiorcę Ewę Lubaszkę, prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Handlowe MIRABE Ewa Lubaszka w Warszawie, zwaną dalej równieŜ „stroną”, o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia, na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spoŜywczych (Dz. U. z 2014 r. poz. 669 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o jakości handlowej”, kary pienięŜnej z tytułu wprowadzenia do obrotu nieodpowiadających jakości handlowej trzydziestu dziewięciu ww. partii produktów o łącznej wartości 1 042,02 zł, informując równieŜ o przysługującym jej prawie do zapoznania się z aktami sprawy, a takŜe wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz składania wniosków dowodowych. Ponadto, w piśmie tym wezwał ją do przekazania danych o wielkości obrotów za rok 2013. Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień, ani teŜ nie przesłała Ŝądanych informacji. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją z dnia 28 października 2014 r. nr PO.220.JH.169.2014.AB (doręczoną stronie w dniu 30 października 2014 r.), Mazowiecki WIIH wymierzył stronie, na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowe, karę pienięŜną w wysokości 1 500 zł za wprowadzenie do obrotu nieprawidłowo oznakowanych trzydziestu dziewięciu ww. partii produktów o łącznej wartości 1 042,02 zł. Pismem z dnia 13 listopada 2014 r. (nadanym tego samego dnia w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego), strona złoŜyła do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej równieŜ „Prezesem UOKiK”, odwołanie od ww. decyzji, uznając, Ŝe nałoŜona na nią kara jest niesłuszna. W odwołaniu strona podniosła, Ŝe wszystkie wymagane informacje dotyczące pieczywa oferowanego bez opakowań (tj. nazwa pieczywa, masa jednostkowa oraz wykaz składników) znajdują się w jej punktach handlowych i są udostępniane konsumentom w katalogu wyrobów piekarsko-cukierniczych znajdującym się w miejscu sprzedaŜy, jak równieŜ na stronie internetowej producenta ww.lubaszka.pl i pod adresem e-mail: technolog@lubaszka.pl, poprzez który udzielane są odpowiedzi na pytania dotyczące składu i sposobu produkcji tych wyrobów. Wyjaśniła przy tym, Ŝe niewłaściwe 4 wyeksponowanie katalogu zawierającego wszystkie wymagane przez konsumenta informacje wynikało ze złej interpretacji przepisów prawa i przekonania, iŜ wybrany przez nią sposób oznakowania produktów oferowanych bez opakowań jest wystarczający. Poinformowała, Ŝe stwierdzone niezgodności zostały usunięte niezwłocznie po kontroli, poprzez umieszczenie w miejscu widocznym dla konsumentów informacji o dostępności katalogu produktów. Mając na uwadze powyŜsze starania w zakresie udostępniania informacji o składzie produktów, niską szkodliwość czynu oraz fakt, Ŝe od początku prowadzenia działalności gospodarczej nigdy wcześniej nie naruszyła ona przepisów o jakości handlowej, sformułowała wniosek o zmniejszenie wysokości nałoŜonej na nią kary. Pismem z dnia 21 listopada 2014 r., Prezes UOKiK poinformował stronę, Ŝe przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w niniejszej sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje, na podstawie art. 10 Kpa, prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a takŜe wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych Ŝądań. Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zwaŜył, co następuje. KaŜdy, kto wprowadza do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze nieodpowiadające jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej lub deklarowanej przez producenta w oznakowaniu tych artykułów, zgodnie z art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej, podlega karze pienięŜnej w wysokości do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów rolno- spoŜywczych do obrotu, nie niŜszej jednak niŜ 500 zł. Ustalając wysokość kary, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia, na podstawie art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej, stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spoŜywczych i wielkość jego obrotów. Wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze, w świetle art. 4 ust. 1 ustawy o jakości handlowej, powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeŜeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania, oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeŜeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta. Pojęcie jakości handlowej zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 5 tej ustawy, jako cechy artykułu rolno-spoŜywczego dotyczące jego właściwości organoleptycznych, fizyko- chemicznych i mikrobiologicznych w zakresie technologii produkcji, wielkości lub masy oraz wymagania wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i oznakowania, nieobjęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi. Szczegółowy zakres informacji podawanych w oznakowaniu opakowanych środków spoŜywczych i środków spoŜywczych bez opakowań przeznaczonych bezpośrednio dla konsumenta finalnego lub do zakładów Ŝywienia zbiorowego oraz sposób znakowania tych środków spoŜywczych został uregulowany w rozporządzeniu w sprawie znakowania środków spoŜywczych. Rozporządzenie to stanowi w § 17 ust. 1 pkt 2 i ust. 2, Ŝe w przypadku 5 środków spoŜywczych bez opakowań lub pakowanych przy sprzedaŜy, oprócz nazwy środka spoŜywczego, podaje się wykaz składników, przy czym informacje te podaje się w miejscu sprzedaŜy na wywieszce dotyczącej tego środka spoŜywczego lub w inny sposób w miejscu dostępnym bezpośrednio konsumentom, natomiast w § 2 ust. 1 pkt 3, Ŝe opakowany środek spoŜywczy znakuje się podając co najmniej informację o dacie minimalnej trwałości albo terminie przydatności do spoŜycia. W niniejszej sprawie, w wyniku kontroli przeprowadzonej w sklepie naleŜącym do strony, przez inspektorów reprezentujących Mazowieckiego WIIH, zakwestionowano sposób oznakowania trzydziestu dziewięciu ww. partii produktów o łącznej wartości 1 042,02 zł, tj.:
trzydziestu ośmiu ww. partii produktów oferowanych bez opakowań, z uwagi na brak wykazu składników w miejscu sprzedaŜy na wywieszkach dotyczących tych produktów lub w inny sposób w miejscu dostępnym bezpośrednio konsumentom, co było niezgodne z treścią § 17 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 rozporządzenia w sprawie znakowania środków spoŜywczych;
jednej ww. partii produktu oferowanego w opakowaniach, z uwagi na brak cyfrowego oznaczenia daty minimalnej trwałości, co było niezgodne z treścią § 2 ust. 1 pkt 3 tego rozporządzenia. Biorąc powyŜsze pod uwagę, organ pierwszej instancji uznał, Ŝe wprowadzone do obrotu przedmiotowe produkty są artykułami rolno-spoŜywczymi nieodpowiadającymi pod względem oznakowania jakości handlowej – co wyczerpało znamiona czynu określonego w art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej i skutkowało wymierzeniem stronie kary pienięŜnej w wysokości 1 500 zł. Jak wynika z art. 40a ust. 4 ustawy o jakości handlowej, kary pienięŜne, o których mowa w ust. 1-3 tego artykułu, wymierza w drodze decyzji, właściwy ze względu na miejsce przeprowadzania kontroli wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Tym samym, decyzją z dnia 28 października 2014 r. nr PO.220.JH.169.2014.AB, Mazowiecki WIIH wymierzył powyŜszą karę przedsiębiorcy Ewy Lubaszki, prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Handlowe MIRABE Ewa Lubaszka w Warszawie, tj. przedsiębiorcy, który wprowadził do obrotu nieprawidłowo oznakowane przedmiotowe produkty. Odwołując się od wydanej decyzji, strona podniosła, Ŝe nałoŜona na nią kara jest niesłuszna. Zaznaczyła, Ŝe wszystkie wymagane informacje dotyczące pieczywa oferowanego bez opakowań (tj. nazwa pieczywa, masa jednostkowa oraz wykaz składników) znajdują się w jej punktach handlowych i są udostępniane konsumentom w katalogu wyrobów piekarsko- cukierniczych znajdującym się w miejscu sprzedaŜy, jak równieŜ na stronie internetowej producenta i pod jego adresem e-mail, poprzez który udzielane są odpowiedzi na pytania dotyczące składu i sposobu produkcji tych wyrobów. Wyjaśniła przy tym, Ŝe niewłaściwe wyeksponowanie katalogu zawierającego wszystkie wymagane przez konsumenta informacje wynikało ze złej interpretacji przepisów prawa i przekonania, iŜ wybrany przez nią sposób 6 oznakowania produktów oferowanych bez opakowań jest wystarczający. Poinformowała, Ŝe stwierdzone niezgodności zostały usunięte niezwłocznie po kontroli, poprzez umieszczenie w miejscu widocznym dla konsumentów informacji o dostępności katalogu produktów. Mając na uwadze powyŜsze starania w zakresie udostępniania informacji o składzie produktów, niską szkodliwość czynu oraz fakt, Ŝe od początku prowadzenia działalności gospodarczej nigdy wcześniej nie naruszyła ona przepisów o jakości handlowej, sformułowała wniosek o zmniejszenie wysokości nałoŜonej na nią kary. Odnosząc się do powyŜszych zarzutów, naleŜy zauwaŜyć, Ŝe przepis § 17 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 rozporządzenia w sprawie znakowania środków spoŜywczych stanowi, iŜ w przypadku środków spoŜywczych bez opakowań lub pakowanych przy sprzedaŜy informację o wykazie składników podaje się w miejscu sprzedaŜy na wywieszkach dotyczących tych produktów lub w inny sposób w miejscu dostępnym bezpośrednio konsumentom. Informacje te muszą być zatem bezpośrednio dostępne dla konsumenta w miejscu sprzedaŜy, a więc znajdować się w bezpośrednim sąsiedztwie tych produktów i muszą być uwidocznione w sposób czytelny i widoczny dla konsumenta. Tymczasem, jak wynika z protokołu kontroli, w odniesieniu do trzydziestu ośmiu ww. partii produktów oferowanych bez opakowań brakujące informacje o wykazie składników znajdowały się w katalogu produktów, który nie był widoczny dla kupujących, znajdował się bowiem w miejscu dla nich niedostępnym (tj. w szufladzie lady sprzedaŜowej od strony sprzedawcy). Takie działania, zdaniem Prezesa UOKiK, nie mogą zostać uznane za wystarczające w świetle powyŜszego przepisu. Tego stanu rzeczy nie moŜe zmienić takŜe fakt, na który powołuje się strona w odwołaniu, Ŝe poza katalogiem produktów, wszystkie wymagane informacje znajdowały się na stronie internetowej producenta lub pod jego adresem e-mail, skoro ocenie w tym zakresie poddano produkty oferowane bezpośrednio w sklepie, a nie za pośrednictwem Internetu. Z powyŜszych względów, naleŜy stwierdzić, Ŝe organ pierwszej instancji prawidłowo uznał, iŜ przedmiotowe produkty oferowane bez opakowań nie zostały oznaczone w miejscu sprzedaŜy wykazem składników w taki sposób, jaki został przewidziany w § 17 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 rozporządzenia w sprawie znakowania środków spoŜywczych, a więc na wywieszkach przy tych produktach lub w inny sposób w miejscu dostępnym bezpośrednio konsumentom, co stanowiło podstawę do ich zakwestionowania. NaleŜy zauwaŜyć, Ŝe przepis art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej – stanowiący podstawę prawną do wydania zaskarŜonej decyzji – uprawniał organ pierwszej instancji do wymierzenia stronie kary pienięŜnej w granicach wyznaczonych tym przepisem, a więc w wysokości od 500 zł do 5 210,10 zł (5 x 1 042,02 zł), gdzie górna jej granica stanowi pięciokrotną wartość korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie do obrotu nieodpowiadających jakości handlowej trzydziestu dziewięciu ww. partii produktów o łącznej wartości 1 042,02 zł, przy uwzględnieniu pięciu przesłanek wymienionych w art. 40a ust. 5 tej ustawy, takich jak: stopień szkodliwości czynu, 7 stopień zawinienia strony, zakres naruszenia, dotychczasowa działalność podmiotu na rynku artykułów rolno-spoŜywczych i wielkość jego obrotów. NaleŜy zaznaczyć, Ŝe stronie wymierzono karę pienięŜną w wysokości 1 500 zł, która mieści się w wyznaczonym ustawowo przedziale i stanowi mniej niŜ dwukrotną wartość zakwestionowanych produktów, rozumianą jako korzyść majątkową (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 maja 2012 r. sygn. akt II GSK 684/11). Prezes UOKiK, mając na uwadze, Ŝe strona zakwestionowała wysokość wymierzonej kary, przeprowadził analizę prawidłowości uwzględnienia przez organ pierwszej instancji powyŜszych przesłanek i zwaŜył, co następuje: – stopień szkodliwości czynu naleŜało określić jako wysoki. NaleŜy wskazać, Ŝe organ pierwszej instancji słusznie zauwaŜył, Ŝe czyn polegający na wprowadzeniu do obrotu nieprawidłowo oznakowanych przedmiotowych produktów, w tym trzydziestu ośmiu ww. partii produktów oferowanych bez opakowań, z uwagi na brak wykazu składników w ich oznakowaniu (tj. w miejscu sprzedaŜy na wywieszkach przy tych produktach lub w inny sposób w miejscu dostępnym bezpośrednio konsumentom) oraz jednej ww. partii produktu oferowanego w opakowaniach, z uwagi na brak cyfrowego oznaczenia daty minimalnej trwałości, godził w interesy konsumentów, gdyŜ pozbawiał ich istotnych informacji o nabywanych produktach, mogących mieć wpływ na dokonanie właściwego wyboru i pozwalających na uniknięcie niepoŜądanych składników; – stopień zawinienia strony naleŜało określić jako wysoki. NaleŜy podkreślić, Ŝe organ pierwszej instancji zasadnie wziął pod uwagę, Ŝe stwierdzone niezgodności w przypadku trzydziestu ośmiu ww. partii produktów oferowanych bez opakowań powstały u strony, która powinna dochować naleŜytej staranności, aby wprowadzane przez nią do obrotu przedmiotowe produkty były prawidłowo oznakowane, a w przypadku jednej ww. partii produktu oferowanego w opakowaniach powstały u producenta, jednakŜe były moŜliwe do wychwycenia podczas zwykłych czynności sprawdzających związanych ze sprzedaŜą produktów. NaleŜy zauwaŜyć, Ŝe organ pierwszej instancji uwzględnił równieŜ fakt, Ŝe w toku kontroli katalog produktów z brakującymi informacjami o wykazie składników został umieszczony w miejscu dostępnym bezpośrednio konsumentom; – zakres naruszenia naleŜało określić jako wysoki. NaleŜy zaznaczyć, Ŝe organ pierwszej instancji prawidłowo zauwaŜył, Ŝe stwierdzone nieprawidłowości wskazują na naruszenie przepisów o jakości handlowej w zakresie oznakowania środków spoŜywczych, istotnych z punktu widzenia właściwości poszczególnych produktów; – oceniając dotychczasową działalność tego podmiotu, Ŝe strona prowadzi zarejestrowaną działalność gospodarczą od 2000 roku i do tej pory nie stwierdzono u niej naruszenia przepisów o jakości handlowej; – oceniając wielkość obrotów tego podmiotu, Ŝe strona nie przesłała Ŝądanych informacji o wielkości obrotów za rok 2013. Zdaniem Prezesa UOKiK, opisane powyŜej ustalenia kontroli i przesłanki, jakimi kierował się Mazowiecki WIIH ustalając wysokość kary pienięŜnej, stanowiły podstawę do 8 wymierzenia stronie kary na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej w wysokości 1 500 zł. Jak stanowi art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 178/2002, kary za naruszenie prawa Ŝywnościowego powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Skuteczność kary za naruszenie prawa Ŝywnościowego przejawia się w moŜliwości jej nałoŜenia i wyegzekwowania. śeby kara była odstraszająca jej wysokość musi być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałoŜona na podmiot musi spełniać głównie funkcję prewencyjną, tj. być ostrzeŜeniem dla przedsiębiorcy, w celu niedopuszczenia do powstania nieprawidłowości w przyszłości. NałoŜona sankcja powinna spełniać równieŜ funkcję represyjną, czyli stanowić powaŜną dolegliwość, ale nie eliminować przedsiębiorcy z rynku. Dodać naleŜy, Ŝe celem ustawy o jakości handlowej jest w szczególności ochrona konsumentów przed produktami niespełniającymi wymagań m.in. w zakresie oznakowania, stąd teŜ kary wymierzane z tego tytułu, po uwzględnieniu kryteriów określonych w art. 40a ust. 5 tej ustawy, stanowiących podstawę wymiaru ich wysokości, nie mogą być symboliczne (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lipca 2010 r. sygn. akt VI SA/Wa 769/10). W ocenie Prezesa UOKiK, wymierzona stronie kara będzie właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w sprzedaŜy dostępne były wyłącznie produkty odpowiadające w zakresie oznakowania jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej, a takŜe spełni ona swoją funkcję prewencyjną i represyjną, skłaniając stronę do przestrzegania przepisów o jakości handlowej, stosownie do wymagań określonych w art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 178/2002, przede wszystkim z uwagi na wykazane powyŜej niedopełnienie naleŜytej staranności pod względem zapewnienia prawidłowego oznakowania przedmiotowych produktów. Podsumowując powyŜsze, naleŜy stwierdzić, Ŝe w przedstawionym stanie faktycznym, wymierzenie stronie kary, o której mowa w art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej, jak równieŜ ustalenie jej wysokości, było słuszne i zgodne z prawem. Tym samym, zawarty w odwołaniu wniosek strony o zmniejszenie wysokości nałoŜonej na nią kary, naleŜy uznać za niezasadny, zarówno w świetle ustaleń opisanej kontroli, jak i obowiązujących przepisów prawa dotyczących wymierzenia kar pienięŜnych na gruncie ustawy o jakości handlowej. Stosownie do art. 40a ust. 6 i 7 ustawy o jakości handlowej, karę pienięŜną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budŜetu państwa, naleŜy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Warszawie w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary pienięŜnej stanie się ostateczna. Prezes UOKiK, stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyŜszego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyŜszego, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, organ odwoławczy posiada kompetencje do wydania decyzji, w której utrzymuje w mocy zaskarŜoną decyzję. 9 Biorąc powyŜsze pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie Zgodnie z art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z poźn. zm.), od niniejszej decyzji przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia niniejszej decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Do naleŜności pienięŜnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.). Z up. PREZESA Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów WICEPREZES Dorota Karczewska Otrzymują: 1. Ewa Lubaszka ul. Szlachecka 45 03-259 Warszawa 2. Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Warszawie 3. a/a