DIH-85/2014

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW Strona 1 z 8 DIH-023-86( 3 )/14/JN Warszawa, 11 grudnia 2014 r. DECYZJA DIH-1/ 85 /2014 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.), art. 1 ust. 3 i art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2014 r. poz. 148 z późn. zm.) oraz art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spoŜywczych (Dz. U. z 2014 r. poz. 669 z późn. zm.), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorcy Moniki Marciniuk-Grochali, prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą „Zakład Piekarniczo- Cukierniczy Piekarnia Korczew Monika Marciniuk-Grochala w Korczewie od decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Warszawie nr PO.228.JH.173.2014.KP z dnia 4 listopada 2014 r. (nr akt sprawy: DS.8361.196.2014), którą ww. przedsiębiorcy wymierzono karę pienięŜną w wysokości 500 zł (słownie: pięćset złotych) z tytułu wprowadzenia do obrotu dwunastu partii artykułów rolno-spoŜywczych, oferowanych do sprzedaŜy bez opakowań (luzem), nieodpowiadających jakości handlowej z uwagi na niewłaściwe oznakowanie, utrzymuje w mocy zaskarŜoną decyzję. UZASADNIENIE W toku kontroli przeprowadzonej w dniach 23-25 września 2014 r. przez inspektorów reprezentujących Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Warszawie – zwanego dalej równieŜ „Mazowieckim WIIH” – w sklepie spoŜywczym w Siedlcach przy ul. Księcia Józefa Poniatowskiego 22 lok. 24, naleŜącym do przedsiębiorcy Moniki Marciniuk-Grochali, prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą „Zakład Piekarniczo-Cukierniczy Piekarnia Korczew Monika Marciniuk-Grochala w Korczewie - zwanej dalej równieŜ „stroną” – zakwestionowano sposób oznakowania dwunastu partii artykułów rolno-spoŜywczych oferowanych do sprzedaŜy bez opakowań (luzem) wyprodukowanych przez stronę o łącznej wartości 39,92 zł, tj.: − trzech partii wyrobów cukierniczych, zwanych dalej „wyrobami cukierniczymi” , o wartości 25,82 zł, tj.: • Rolada w ilości 0,6 kg, w cenie 16,80 zł/kg, o wartości 10,08 zł, • Bajaderka w ilości 1 kg, w cenie 6,99 zł/kg, o wartości 6,99 zł, Strona 2 z 8 • Mini pączki w ilości 0,7 kg, w cenie 12,50 zł/kg, o wartości 8,75 zł, z uwagi na brak w miejscu ich sprzedaŜy, na wywieszkach dotyczących tych produktów lub w inny sposób w miejscu bezpośrednio dostępnym konsumentom, informacji dotyczących nazwy lub imienia i nazwiska producenta oraz wykazu składników, co stanowiło naruszenie § 17 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007 r. w sprawie znakowania środków spoŜywczych (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 774), zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie znakowania środków spoŜywczych” ; − dziewięciu partii pieczywa, zwanych dalej „pieczywem”, o wartości 14,10 zł, tj.: • Bułka wrocławska w ilości 1 sztuki, w cenie 1,90 zł/szt., o wartości 1,90 zł, • Bułka maślana w ilości 1 sztuki, w cenie 0,90 zł/szt., o wartości 0,90 zł, • Chałka w ilości 1 sztuki, w cenie 1,90 zł/szt., o wartości 1,90 zł, • DroŜdŜówka w ilości 1 sztuki, w cenie 1,80 zł/szt., o wartości 1,80 zł, • Paluch w ilości 3 sztuk, w cenie 0,70 zł/szt., o wartości 2,10 zł, • Paluch z ziarnem w ilości 3 sztuk, w cenie 0,60 zł/szt., o wartości 1,80 zł, • Bułka grahamka w ilości 1 sztuki, w cenie 0,70 zł/szt., o wartości 0,70 zł, • Bułka razowa-dynia w ilości 4 sztuk, w cenie 0,50 zł/szt., o wartości 2,00 zł, • Bułka razowa-słonecznik w ilości 2 sztuk, w cenie 0,50 zł/szt., o wartości 1,00 zł z uwagi na brak w miejscu ich sprzedaŜy, na wywieszkach dotyczących ww. pieczywa lub w inny sposób w miejscu bezpośrednio dostępnym konsumentom, informacji dotyczących nazwy lub imienia i nazwiska producenta, wykazu składników oraz masy jednostkowej pieczywa, co stanowiło naruszenie § 17 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 5 lit. a) oraz ust. 2 rozporządzenia w sprawie znakowania środków spoŜywczych. Informacje dotyczące nazwy producenta, wykazu składników oraz masy jednostkowej (w przypadku pieczywa), zgodnie z oświadczeniem sprzedawcy udzielane były konsumentowi na Ŝyczenie. Dokumentacja zawierająca ww. informacje przechowywana była przez personel sklepu pod ladą, w miejscu niewidocznym dla konsumenta. PowyŜsze ustalenia udokumentowano w Protokole kontroli z dnia 25 września 2014 r. (nr akt: DS.8361.196.2014) a szczegółowe dane dotyczące zakwestionowanych produktów - w załączniku nr 1 do tego protokołu oraz na wydrukach zdjęć przedstawiających sposób ich oznakowania w miejscu sprzedaŜy, stanowiących załącznik nr 2 do tego protokołu. W związku z powyŜszym, pismem z dnia 24 września 2014 r. Mazowiecki WIIH zobowiązał stronę do przekazania informacji na temat wielkości obrotów za ubiegły rok. Pismem z dnia 10 października 2014 r., Mazowiecki WIIH zawiadomił stronę o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia, na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno- spoŜywczych (Dz. U. z 2014 r. poz. 669 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o jakości handlowej” , kary pienięŜnej z tytułu wprowadzenia do obrotu dwunastu ww. partii artykułów rolno-spoŜywczych nieodpowiadających jakości handlowej, z uwagi na nieprawidłowe oznakowanie. Jednocześnie strona została ponownie zobowiązana do przekazania informacji o wielkości obrotów uzyskanych za rok 2013, a takŜe poinformowana o prawie do Strona 3 z 8 wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona skorzystała z przysługującego jej prawa i w piśmie z dnia 17 października 2014 r. poinformowała, Ŝe stwierdzone braki w oznakowaniu zostały usunięte. Jednocześnie strona, powołując się na trudną sytuację ekonomiczną w branŜy piekarniczej, niską szkodliwość i małą skalę ujawnionych uchybień, zwróciła się z prośbą o odstąpienie od wymierzenia kary pienięŜnej. Tym samym pismem strona przekazała Ŝądane informacje dotyczące wielkości obrotu za rok 2013 r. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją nr PO.228.JH.173.2014.KP z dnia 4 listopada 2014 r. (nr akt sprawy: DS.8361.196.2014) Mazowiecki WIIH, na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej, wymierzył ww. przedsiębiorcy karę pienięŜną w wysokości 500 zł (słownie: pięćset złotych) za wprowadzenie do obrotu ww. dwunastu partii artykułów rolno-spoŜywczych nieodpowiadających jakości handlowej, z uwagi na niewłaściwe oznakowanie. Pismem z dnia 13 listopada 2014 r., strona złoŜyła do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – zwanego dalej równieŜ „Prezesem UOKiK” – odwołanie od ww. decyzji, wnosząc o umorzenie kary. W odwołaniu strona podniosła, iŜ nałoŜona na nią kara pienięŜna jest wysoka w stosunku do moŜliwości kontrolowanego punktu oraz w obliczu trudnej sytuacji ekonomicznej branŜy piekarniczej, kosztów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, zwłaszcza małej firmy, niskiej szkodliwości i małej skali ujawnionych uchybień. Ponadto strona podkreśliła, Ŝe prowadząc małą firmę, ze względów ekonomicznych, jedna osoba występuje w roli kilku specjalistów z róŜnych dziedzin. Zwróciła dodatkowo uwagę, Ŝe wszelkie stwierdzone braki w oznakowaniu towarów zostały usunięte. Pismem z dnia 26 listopada 2014 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów poinformował ww. przedsiębiorcę, iŜ przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje, na podstawie art. 10 Kpa prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a takŜe wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych Ŝądań. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zwaŜył, co następuje. Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa Ŝywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa śywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa Ŝywności (Dz. U. L 31 z 01.02.2002 r. s. 1 z późn. zm.) – zwane dalej „rozporządzeniem 178/2002” - stanowi w art. 17 ust. 1, Ŝe podmioty działające na rynku spoŜywczym i pasz zapewniają, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej Ŝywności lub pasz z Strona 4 z 8 wymogami prawa Ŝywnościowego właściwymi dla ich działalności i kontrolowanie przestrzegania tych wymogów. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o jakości handlowej wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeŜeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeŜeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta. Oznakowanie środków spoŜywczych, jak wynika z art. 3 pkt 5 ww. ustawy jest jednym z elementów jakości handlowej. W myśl art. 6 ust. 1 ustawy o jakości handlowej artykuły rolno-spoŜywcze wprowadzane do obrotu są oznakowane. Wymagania dotyczące sposobu oznakowania środków spoŜywczych oferowanych bez opakowań (luzem) zostały określone w rozporządzeniu w sprawie znakowania środków spoŜywczych. Przepis § 17 ust. 1 pkt 1 i 2 tego rozporządzenia stanowi, Ŝe w miejscu sprzedaŜy środków spoŜywczych bez opakowań lub pakowanych przy sprzedaŜy, oprócz nazwy środka spoŜywczego podaje się informację o imieniu i nazwisku lub nazwie producenta oraz wykaz składników. W przypadku pieczywa, zgodnie z § 17 ust. 1 pkt 5 lit. a) ww. rozporządzenia, dodatkowo podaje się masę jednostkową. W myśl § 17 ust. 2 tego samego rozporządzenia, informacje te podaje się w miejscu sprzedaŜy na wywieszce dotyczącej danego środka spoŜywczego lub w inny sposób w miejscu dostępnym bezpośrednio konsumentom. Pojęcie „wprowadzania do obrotu” w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy o jakości handlowej oraz art. 3 pkt 8 rozporządzenia 178/2002 oznacza posiadanie Ŝywności lub pasz w celu sprzedaŜy, z uwzględnieniem oferowania do sprzedaŜy lub innej formy dysponowania, bezpłatnego lub nie oraz sprzedaŜ, dystrybucję i inne formy dysponowania. Ustawa o jakości handlowej stanowi w art. 40a ust. 1 pkt 3, Ŝe kaŜdy, kto wprowadza do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze nieodpowiadające jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej lub deklarowanej przez producenta w oznakowaniu tych artykułów, podlega karze pienięŜnej w wysokości do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów rolno-spoŜywczych do obrotu, nie niŜszej jednak niŜ 500 zł. Na mocy art. 40a ust. 4 tej ustawy, kary pienięŜne wymierza, w drodze decyzji, właściwy ze względu na miejsce przeprowadzania kontroli wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Ustalając wysokość kary pienięŜnej, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia, na mocy art. 40a ust. 5 ww. ustawy stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spoŜywczych i wielkość jego obrotów. Zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia 178/2002, kary mające zastosowanie w przypadku naruszenia prawa Ŝywnościowego powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Strona 5 z 8 W niniejszej sprawie, w toku kontroli przeprowadzonej w placówce handlowej, naleŜącej do przedsiębiorcy Moniki Marciniuk-Grochali, prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą „Zakład Piekarniczo-Cukierniczy Piekarnia Korczew Monika Marciniuk-Grochala w Korczewie, stwierdzono, Ŝe wprowadzone do obrotu: • trzy partie wyrobów cukierniczych, oferowanych do sprzedaŜy bez opakowań, nie spełniało wymagań określonych w § 17 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2 rozporządzenia w sprawie znakowania środków spoŜywczych, z uwagi na brak w miejscu ich sprzedaŜy (na wywieszkach dotyczących tych wyrobów lub w inny sposób w miejscu dostępnym bezpośrednio konsumentom) informacji dotyczących nazwy lub imienia i nazwiska producenta oraz wykazu składników, • dziewięć partii pieczywa, oferowane do sprzedaŜy bez opakowań, nie spełniało wymagań określonych w § 17 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 5 lit. a) oraz ust. 2 rozporządzenia w sprawie znakowania środków spoŜywczych, z uwagi na brak w miejscu ich sprzedaŜy (na wywieszkach dotyczących tego pieczywa lub w inny sposób w miejscu dostępnym bezpośrednio konsumentom) informacji dotyczących nazwy lub imienia i nazwiska producenta, wykazu składników i masy jednostkowej. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, Mazowiecki WIIH wymierzył w drodze decyzji karę pienięŜną przedsiębiorcy Monice Marciniuk-Grochali, prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą „Zakład Piekarniczo-Cukierniczy Piekarnia Korczew Monika Marciniuk-Grochala w Korczewie, to jest przedsiębiorcy, który wprowadził do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze o niewłaściwej jakości handlowej. W opinii Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalenia kontroli odnoszące się do braku oznaczeń dwunastu ww. partii artykułów rolno-spoŜywczych wskazywały na popełnienie czynu opisanego w art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej, a więc były podstawą do wymierzenia kary określonej w tym przepisie. Odwołując się od wydanej decyzji, strona nie kwestionowała ustaleń kontroli, wniosła natomiast o umorzenie nałoŜonej na nią kary pienięŜnej, wskazując przy tym, Ŝe stwierdzone w trakcie kontroli uchybienia zostały usunięte. W odwołaniu strona podniosła, iŜ nałoŜona na nią kara pienięŜna jest wysoka w obliczu trudnej sytuacji ekonomicznej branŜy piekarniczej, kosztów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, zwłaszcza małej firmy, niskiej szkodliwości i małej skali ujawnionych uchybień oraz w stosunku do moŜliwości kontrolowanego sklepu. Ponadto strona podkreśliła, Ŝe prowadząc małą firmę, ze względów ekonomicznych, jedna osoba występuje w roli kilku specjalistów z róŜnych dziedzin. Odnosząc się do powyŜszego, Prezes UOKiK wskazuje, Ŝe przyjęte przez ustawodawcę brzmienie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej wprowadza mechanizm polegający na tym, Ŝe kaŜdy, w stosunku do kogo zostanie ustalone, iŜ wprowadził do obrotu nieodpowiadające jakości handlowej artykuły rolno-spoŜywcze, podlega karze przewidzianej w tym przepisie. Oznacza to, Ŝe samo stwierdzenie – udowodnienie faktu wprowadzenia do obrotu nieodpowiadających jakości handlowej produktów, powoduje konieczność nałoŜenia stosownej kary (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 sierpnia 2010 r. sygn. akt VI SA/Wa 894/10). Strona 6 z 8 Odpowiedzialność określona w tych przepisach ma charakter obiektywny, natomiast przesłanką jej przyjęcia jest tylko fakt wprowadzenia do obrotu produktów o niewłaściwej jakości handlowej (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 maja 2010 r. sygn. akt VI SA/Wa 126/10). Wysokość kary nie moŜe przekraczać pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów rolno- spoŜywczych do obrotu, nie moŜe być jednak niŜsza niŜ 500 zł. Przy ustalaniu wysokości kary naleŜy uwzględnić przesłanki określone w art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej, takie jak stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spoŜywczych i wielkość jego obrotów. Jak wynika z powyŜszego usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, na co wskazuje strona w odwołaniu, nie stanowi przesłanki do zmniejszenia wymiaru kary. Przy ocenie stopnia szkodliwości czynu polegającego na wprowadzeniu do obrotu trzech ww. partii wyrobów cukierniczych oraz dziewięciu ww. partii pieczywa o niewłaściwej jakości handlowej, a więc zróŜnicowanego asortymentu tych artykułów rolno-spoŜywczych, organ pierwszej instancji zasadnie wziął pod uwagę, Ŝe brak w miejscu sprzedaŜy tych produktów, wykazu składników, nazwy lub imienia i nazwiska producenta a w przypadku pieczywa dodatkowo masy jednostkowej, naruszył w sposób istotny interesy i prawa konsumentów, gdyŜ uniemoŜliwił im dokonanie właściwego wyboru, zgodnego z ich oczekiwaniami. Oceniając stopień zawinienia, organ pierwszej instancji prawidłowo wziął pod uwagę, Ŝe stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości powstały u przedsiębiorcy, który przy wprowadzaniu towarów do obrotu powinien dochować naleŜytej staranności, aby towary były prawidłowo oznakowane. Prezes UOKiK zwraca uwagę, Ŝe przedsiębiorca, jako profesjonalista działający na rynku spoŜywczym od ponad 14 lat ma obowiązek znać przepisy w powyŜszym zakresie. W myśl art. 17 ust. 1 rozporządzenia 178/2002, podmioty działające na rynku spoŜywczym zapewniają na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej Ŝywności z wymogami prawa Ŝywnościowego właściwymi dla ich działalności i kontrolowanie przestrzegania tych wymogów. Obowiązek zapewnienia zgodności artykułów rolno- spoŜywczych z wymogami prawa Ŝywnościowego w zakresie jakości handlowej spoczywa na kaŜdym podmiocie działającym na rynku spoŜywczym, takŜe na etapie handlu detalicznego. Podnoszone w odwołaniu na uzasadnienie zgłaszanych zarzutów okoliczności, Ŝe jedna osoba występuje w roli kilku specjalistów z róŜnych dziedzin oraz Ŝe stwierdzone w miejscu sprzedaŜy ww. artykułów rolno-spoŜywczych oferowanych luzem nieprawidłowości zostały usunięte nie mogą stanowić wystarczającej podstawy do wyłączenia jej z kręgu podmiotów wskazanych w art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej, podlegających karze w razie wprowadzenia do obrotu produktów niespełniających wymagań jakości handlowej. Organ drugiej instancji podkreśla, Ŝe to podmioty działające na rynku spoŜywczym decydują o organizacji pracy w przedsiębiorstwach pozostających pod ich kontrolą i za to odpowiadają Strona 7 z 8 oraz Ŝe organizacja ta nie moŜe odbywać się ze szkodą dla konsumenta i w Ŝadnym wypadku nie moŜe stanowić okoliczności łagodzącej. W kwestii zakresu naruszenia organ pierwszej instancji słusznie zauwaŜył, Ŝe brak w miejscu sprzedaŜy, na wywieszkach dotyczących ww. artykułów rolno-spoŜywczych lub w inny sposób w miejscu dostępnym bezpośrednio konsumentom, wykazu składników, danych identyfikujących producenta i masy jednostkowej, narusza przepisy w zakresie znakowania środków spoŜywczych. Przepisy te są istotne z punktu widzenia właściwości produktu, w tym w zakresie składników alergennych innych niŜ pochodzące z ziaren zbóŜ (np. soi, mleka czy jaj jeśli zostały dodane do pieczywa) i interesów konsumentów. Ich nieprzestrzeganie ogranicza prawo konsumenta do wyboru produktu według jego preferencji i potrzeb. Oceniając, na podstawie zgromadzonej dokumentacji, dotychczasową działalność podmiotu na rynku artykułów rolno-spoŜywczych, organ pierwszej instancji zauwaŜył, Ŝe kontrolowany przedsiębiorca nie był wcześniej karany przez Inspekcję Handlową z powodu podobnych nieprawidłowości. Wielkość obrotów w poprzednim roku obrotowym, zgodnie z pismem strony z dnia 17 października 2014 r., wyniosła [....] zł. Podsumowując powyŜsze, Prezes UOKiK stwierdził, Ŝe sposób ustalania wysokości kary pienięŜnej był zgodny z kryteriami zawartymi w art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej i znajdował uzasadnienie w zebranym materiale dowodowym. Kara pienięŜna wynikająca z art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej w rozpatrywanym przypadku mogła wynieść do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie do obrotu nieprawidłowo oznakowanych ww. dwunastu partii artykułów rolno-spoŜywczych o wartości 39,92 zł, tj. maksymalnie 199,6 zł (5 x 39,92 zł); jednak zgodnie z dyspozycją ww. przepisu kara nie mogła być niŜsza niŜ 500 zł. W związku z tym Prezes UOKiK uznał, Ŝe organ pierwszej instancji wymierzając stronie karę w wysokości 500 zł działał na podstawie obowiązującego prawa i prawidłowo wypełnił dyspozycję art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej. Minimalna a jednocześnie w tym przypadku maksymalna wysokość wymierzonej kary była adekwatna do wagi stwierdzonych nieprawidłowości oraz skali działalności ukaranego podmiotu, a przy tym w ocenie organu drugiej instancji spełni swój skutek prewencyjny i skłoni stronę do przestrzegania przepisów o jakości handlowej, szczególnie w zakresie prawidłowego oznakowania przedmiotowych produktów. Zgodnie z art. 40a ust. 6 i 7 ustawy o jakości handlowej, karę pienięŜną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budŜetu państwa, naleŜy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Warszawie w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyŜszego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Zatem, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Strona 8 z 8 Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarŜoną decyzję. Biorąc powyŜsze pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie Zgodnie art. 52 § 1, art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) od niniejszej decyzji przysługuje skarga wnoszona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę moŜna wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Do naleŜności pienięŜnych nieuiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.). Z up. PREZESA URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW WICEPREZES Dorota Karczewska 1. Monika Marciniuk-Grochala prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą „Zakład Piekarniczo-Cukierniczy Piekarnia Korczew Monika Marciniuk-Grochala” ul. Ks. Stanisława Brzóski 16 08-108 Korczew 2. Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Warszawie 3. a/a