DIH-70/2013

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW Strona 1 z 7 DIH-023-79( 3 )/13/JS Warszawa, 18 listopada 2013 r. DECYZJA DIH-1/ 70 /2013 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 t.j.), art. 1 ust. 3 i art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz.U. z 2009 r., Nr 151, poz. 1219 z późn. zm.) oraz art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spoŜywczych (Dz.U. z 2005 r., Nr 187, poz. 1577 z późn. zm.), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorcy D. i K. Gołębiowski Spółka Jawna – Hurtownia SpoŜywcza „WAFELEK A&D” z siedzibą w Częstochowie, od decyzji Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Katowicach z dnia 19 września 2013 r. (nr akt sprawy: HU-D-Cz.8361.48.2013/51DEC/13), na mocy której ww. przedsiębiorcy wymierzono karę pienięŜną w wysokości 600 zł (słownie: sześćset złotych) z tytułu wprowadzenia do obrotu trzech partii artykułów rolno- spoŜywczych, tj. ryb mroŜonych glazurowanych, nieodpowiadających w zakresie oznakowania wymaganiom jakości handlowej określonej w przepisach, utrzymuje w mocy zaskarŜoną decyzję. UZASADNIENIE W toku kontroli przeprowadzonej w dniach 22-26 lipca 2013 r. przez inspektorów reprezentujących Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Katowicach – zwanego dalej równieŜ „Śląskim WIIH” – w sklepie ogólnospoŜywczym – Oddział w Kłomnicach przy ul. Częstochowska 3a, naleŜącym do przedsiębiorcy D. i K. Gołębiowski Spółka Jawna – Hurtownia SpoŜywcza „WAFELEK A&D” z siedzibą w Częstochowie – zwanego dalej równieŜ „stroną” – stwierdzono w obrocie handlowym trzy partie ryb mroŜonych glazurowanych oferowanych do sprzedaŜy bez opakowań, o wartości 537,03 zł, tj.: − 26,95 kg filetów z mintaja IQF bez skóry, zawierających 35% glazury, w cenie 9,18 zł/kg, o wartości 247,40 zł, oznaczonych datą minimalnej trwałości „Najlepiej spoŜyć przed końcem 08.2014” i nr partii 358, importowanych przez Nord Capital Sp. z o.o. Rekowo Górne, ul. Pucka 4, Płochowo; Strona 2 z 7 − 13,03 kg filetów z tilapii IQF bez skóry, zawierających 25% glazury w cenie 16,95 zł/kg, o wartości 220,86 zł, oznaczonych datą minimalnej trwałości „Najlepiej spoŜyć przed końcem 08.2014” i nr partii 412, importowanych przez Nord Capital Sp. z o.o. Rekowo Górne, ul. Pucka 4, Płochowo; − 5,60 kg nototeni IQF, zawierającej 20% glazury w cenie 12,28 zł/kg, o wartości 68,77 zł, oznaczonej datą minimalnej trwałości „Najlepiej spoŜyć przed końcem 31.12.2014” i nr partii L 13116, importowanej przez Przedsiębiorstwo WielobranŜowe „WALDI” Sp. z o.o. i Sp. Komandytowa w Kościanie, ul. Krasickiego 15 zwanych dalej „rybami mroŜonymi glazurowanymi” , nieodpowiadających w zakresie oznakowania jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej, z uwagi na brak w miejscu sprzedaŜy informacji dla konsumentów dotyczącej: − ilościowej zawartości glazury lub ryby, co naruszało wymagania określone w § 17 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007 r. w sprawie znakowania środków spoŜywczych (Dz. U. Nr 137, poz. 966 z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie znakowania środków spoŜywczych” , − metody produkcji i obszaru połowu, co stanowiło naruszenie wymagania art. 5 i 8 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2065/2001 z dnia 22 października 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 w zakresie informowania konsumentów o produktach rybołówstwa i akwakultury (Dz.U. L 278 z 23.10.2001 s. 6 z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 2065/2001” w związku z art. 4 ust. 1 lit. b, c rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury (Dz.U. L 17 z 21.1.2000 s. 22 z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 104/2000”. PowyŜsze ustalenia udokumentowano w Protokole kontroli z dnia 26 lipca 2013 r. (nr akt: HU-D-Cz.8361.48.2013). Mając na uwadze stwierdzone nieprawidłowości, Śląski WIIH, pismem z dnia 21 sierpnia 2013 r. zawiadomił przedsiębiorcę D. i K. Gołębiowski Spółka Jawna – Hurtownia SpoŜywcza „WAFELEK A&D” z siedzibą w Częstochowie, o wszczęciu postępowania administracyjnego w celu wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie wymierzenia kary pienięŜnej na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spoŜywczych (Dz.U. z 2005 r., Nr 187, poz. 1577 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o jakości handlowej” , za wprowadzenie do obrotu trzech partii ryb mroŜonych glazurowanych nieodpowiadających jakości handlowej oraz o przysługującym stronie prawie do wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie materiałów i dowodów. Strona skorzystała z przysługujących jej praw i w piśmie z dnia 30 sierpnia 2013 r. złoŜyła wyjaśnienia dotyczące zaistniałych nieprawidłowości. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją z dnia 19 września 2013 r. (nr akt: HU-D-Cz.8361.48.2013/51DEC/13) Śląski WIIH, na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej, wymierzył stronie, karę pienięŜną w wysokości 600 zł (słownie: sześćset złotych) za wprowadzenie do obrotu trzech partii ryb mroŜonych glazurowanych nieodpowiadających jakości handlowej. Strona 3 z 7 Pismem z dnia 7 październiaka 2013 r. strona złoŜyła do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – zwanego dalej równieŜ „Prezesem UOKiK” – odwołanie od ww. decyzji. Strona wniosła o uchylenie zaskarŜonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie lub ewentualnie uchylenie zaskarŜonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. ZaskarŜonej decyzji strona zarzuciła w szczególności naruszenie przepisów: − art. 40a ust. 1 pkt 3 w związku z art. 3 pkt 5 ustawy o jakości handlowej, poprzez błędne zastosowanie w niniejszej sprawie i uznanie, Ŝe produkty wprowadzone do obrotu nie wypełniają przesłanek określonych w art. 3 pkt 5 ww. ustawy, − art. 40a ust. 5 ww. ustawy, przez błędne zastosowanie i uznanie przy ustaleniu wysokości kary pienięŜnej, Ŝe stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia oraz zakres naruszenia są znaczne podczas gdy z okoliczności sprawy wynika przeciwny stan rzeczy. Pismem z dnia 22 października 2013 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów poinformował przedsiębiorcę D. i K. Gołębiowski Spółka Jawna – Hurtownia SpoŜywcza „WAFELEK A&D” z siedzibą w Częstochowie, iŜ przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje, na podstawie art. 10 Kpa prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a takŜe wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych Ŝądań. Strona nie skorzystała z przysługujących jej na podstawie art. 10 Kpa uprawnień. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zwaŜył, co następuje. Obowiązujące regulacje prawne w zakresie obrotu produktami Ŝywnościowymi to jest, w szczególności, rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa Ŝywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa śywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa Ŝywności (Dz. U. L 31 z 1.2.2002, s. 1 z późn. zm.) – zwane dalej „ rozporządzeniem (WE) nr 178/2002 ”, tworzą podstawy do zapewnienia wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzkiego i interesów konsumentów w zakresie Ŝywności. W art. 8 stanowi ono, iŜ prawo Ŝywnościowe ma na celu ochronę interesów konsumentów i powinno stanowić podstawę dokonywania przez konsumentów świadomego wyboru związanego ze spoŜywaną przez nich Ŝywnością. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o jakości handlowej wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeŜeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeŜeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta. Definicja jakości handlowej zawarta w art. 3 pkt 5 ustawy o jakości handlowej obejmuje m.in. wymagania wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i oznakowania artykułów rolno-spoŜywczych, nieobjęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi. Strona 4 z 7 W myśl art. 6 ust. 1 ustawy o jakości handlowej, artykuły rolno-spoŜywcze wprowadzane do obrotu są oznakowane. Wydane w oparciu m.in. o ustawę o jakości handlowej rozporządzenie w sprawie znakowania środków spoŜywczych, po zmianie od dnia 1 lipca 2013 r. stanowi w § 17, Ŝe w przypadku środków spoŜywczych bez opakowań lub pakowanych przy sprzedaŜy, oprócz nazwy środka spoŜywczego podaje się nazwę albo imię i nazwisko producenta, wykaz składników, klasę jakości handlowej albo inny wyróŜnik jakości handlowej, jeŜeli zostały one ustalone w przepisach w sprawie szczegółowych wymagań w zakresie jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno-spoŜywczych lub ich grup albo jeŜeli obowiązek podawania klasy jakości handlowej albo wyróŜnika wynika z odrębnych przepisów. Informacje te podaje się w miejscu sprzedaŜy na wywieszce dotyczącej danego środka spoŜywczego lub w inny sposób w miejscu dostępnym bezpośrednio konsumentom. Zgodnie z rozporządzeniem nr 104/2000 ryby i filety rybne mroŜone mogą być oferowane do sprzedaŜy detalicznej konsumentowi końcowemu, bez względu na sposób wprowadzenia do obrotu, tylko jeŜeli właściwe oznakowanie lub etykieta wskazuje na metodę produkcji i obszar połowu. NaleŜy zauwaŜyć, Ŝe w przeciwieństwie do sprzedaŜy Ŝywności w formie opakowanej, w przypadku wyrobów oferowanych luzem oznakowanie w miejscu sprzedaŜy stanowi praktycznie jedyne źródło informacji dla nabywcy o rodzaju i właściwościach środka spoŜywczego. Ustawa o jakości handlowej stanowi w art. 40a ust. 1 pkt 3, Ŝe kaŜdy, kto wprowadza do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze nieodpowiadające jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej lub deklarowanej przez producenta w oznakowaniu tych artykułów, podlega karze pienięŜnej w wysokości do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów rolno-spoŜywczych do obrotu, nie niŜszej jednak niŜ 500 zł. Ustalając wysokość kary pienięŜnej, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia, na mocy art. 40a ust. 5 tej ustawy, stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spoŜywczych i wielkość jego obrotów. W przedmiotowej sprawie strona wprowadziła do obrotu trzy partie artykułów rolno – spoŜywczych oferowanych do sprzedaŜy luzem, nieodpowiadających jakości handlowej z uwagi na brak wymaganego oznakowania, co zdaniem Śląskiego WIIH naruszało obowiązujące przepisy. Mając na uwadze powyŜsze, Śląski WIIH uznał, iŜ naleŜało wymierzyć karę pienięŜną w oparciu o art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej. W odwołaniu strona podniosła, Ŝe jej działania miały na celu przede wszystkim zapewnić naleŜyty stan sanitarno-epidemiologiczny przedmiotowych ryb mroŜonych glazurowanych, a konieczność szybkich działań spowodowała brak wymaganego oznakowania. Strona podkreśliła incydentalny charakter swojego zachowania i stwierdziła, Ŝe wszelkie wymagane informacje były dostępne w sklepie i klienci bez jakichkolwiek Strona 5 z 7 ograniczeń mogli się z nimi zapoznać. Ponadto strona dodała, Ŝe wprowadzenie do obrotu towarów bez pisemnej informacji o procentowej zawartości glazury oraz o obszarach połowu nie pozbawia konsumenta prawa od uzyskania powyŜszych informacji od personelu sklepu. Odnosząc się do powyŜszego Prezes UOKiK wskazuje, Ŝe ustalenia kontroli w sposób niebudzący wątpliwości, czego zresztą sama strona nie kwestionowała, wykazały iŜ przedmiotowe partie ryb mroŜonych glazurowanych nie spełniały wymogów w zakresie oznakowania. Obowiązkiem sprzedawcy - profesjonalisty w obrocie artykułami spoŜywczymi – jest zarówno zapewnienie naleŜytego stanu sanitarno-epidemiologicznego, jak teŜ właściwej jakości środków spoŜywczych (w tym prawidłowego oznakowania). śaden z tych obowiązków nie moŜe być wykonywany kosztem drugiego. Jak wynika z Protokołu kontroli z dnia 26 lipca 2013 r. (nr akt: HU-D- Cz.8361.48.2013) wymagane informacje były uwidocznione na opakowaniach zbiorczych, które znajdowały się w magazynie sklepowym ale nie były dostępne w sposób bezpośredni dla konsumentów. Zatem nie został spełniony warunek bezpośredniej dostępności do informacji o którym mowa w § 17 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia w sprawie znakowania. Tym samym argument strony, Ŝe konsumenci mogli bez ograniczeń zapoznać się z informacjami dotyczącymi oferowanych ryb mroŜonych glazurowanych jest chybiony. NaleŜy podkreślić równieŜ, Ŝe zgodnie z wyjaśnieniem kierownika sklepu z dnia 22 lipca 2013 r. nie wiedział on, Ŝe przy rybach wyeksponowanych do sprzedaŜy naleŜy zamieścić informacje takie jak zawartość glazury, metoda produkcji i obszar połowu. Tym samym twierdzenie strony, Ŝe klienci bez jakichkolwiek ograniczeń mogli się z nimi zapoznać skoro sam kierownik sklepu nie znał przepisów obowiązujących w tym zakresie naleŜy uznać za nieprawdziwe. Warto w tym miejscu zauwaŜyć, Ŝe w przypadku ryb mroŜonych glazurowanych, ze względu na brak przepisów, które regulowałyby minimalną i maksymalną zawartość glazury w rybach, najistotniejszą informacją dla konsumenta jest właśnie powiadomienie przez sprzedawcę o zawartości tej glazury. Podanie na wywieszce ilości glazury lub ryby najczęściej determinuje podjęcie decyzji o zakupie. NaleŜy zaznaczyć, Ŝe zakwestionowane trzy partie ryb mroŜonych glazurowanych zawierały odpowiednio 35%, 25% i 20% glazury, co oznacza, Ŝe przy zakupie kilograma takich ryb i po rozmroŜeniu mięso ryby będzie stanowić odpowiednio zaledwie 65%, 75% i 80%. Ponadto Prezes UOKiK wskazuje, Ŝe w celu ochrony ryb mroŜonych przed czynnikami zewnętrznymi ilość glazury nie powinna przekraczać 10%. Większe ilości glazury są nieuzasadnione technologicznie i są zwykłym zabiegiem marketingowym mającym na celu wprowadzenie w błąd konsumentów, zwłaszcza gdy informacja o jej ilości nie zostanie podana w miejscu sprzedaŜy. W ocenie Prezesa UOKiK zarzut strony dotyczący błędnego zastosowania art. 40a ust. 1 pkt 3 jest bezpodstawny. Obowiązujące regulacje wprost definiują pojęcie artykułu rolno- spoŜywczego o niewłaściwej jakości. Za niewłaściwą jakość uznaje się między innymi niezgodne z przepisami oznakowanie. W niniejszej sprawie bezsporny jest fakt wprowadzenia do obrotu przez stronę produktów niespełniających wymagań jakości handlowej, w związku z Strona 6 z 7 czym wymierzona została kara pienięŜna przewidziana w art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej. NaleŜy ponownie przypomnieć, Ŝe przyjęte przez ustawodawcę brzmienie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej wprowadza mechanizm polegający na tym, iŜ kaŜdy, w stosunku do kogo zostanie spełniona przesłanka wprowadzania do obrotu artykułów rolno – spoŜywczych nieodpowiedniej jakości, podlega karze określonej w tym przepisie (por. w szczególności wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 maja 2012 r., sygn. II GSK 684/11 oraz z 19 grudnia 2012 r. sygn. II GSK 1823/11). Warto dodać, Ŝe organ pierwszej instancji uwzględnił brak celowego działania przedsiębiorcy i nie wszczął postępowania o wymierzenie kary z tytułu wprowadzania do obrotu artykułu rolno-spoŜywczego zafałszowanego, tj. z art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej, tylko z art. 40a ust. 1 pkt 3. Strona zarzuciła, takŜe błędne zastosowanie art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej przez uznanie przy ustaleniu wysokości kary pienięŜnej, Ŝe stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia oraz zakres naruszenia są znaczne. Prezes UOKiK odnosząc się do powyŜszego, wskazuje, Ŝe nie podziela tej argumentacji strony, zarówno przesłanka dotycząca stopnia szkodliwości czynu jak i stopnia zawinienia, a takŜe zakresu naruszenia zostały przez organ pierwszej instancji ocenione prawidłowo. NaleŜy zauwaŜyć, Ŝe w przypadku ryb mroŜonych glazurowanych, brak wymaganych informacji zwłaszcza o procentowej zawartości glazury moŜe mieć znaczenie na proces decyzyjny potencjalnego konsumenta w przedmiocie zakupu danej ryby. Z tego względu, Śląski WWIH ustalił średni stopień szkodliwości czynu. Podobnie prawidłowo została przez organ pierwszej instancji oceniona przesłanka odnoszącą się do stopnia zawinienia strony, poniewaŜ za prawidłowe oznakowanie ryb w miejscu sprzedaŜy odpowiadała w niniejszej sprawie wyłącznie strona. Brakujące informacje znajdowały się na opakowaniach zbiorczych zakwestionowanych ryb mroŜonych glazurowanych w magazynie sklepu, a mimo tego nie zostały udostępnione konsumentom. Tym samym przedsiębiorca nie wywiązał się z ciąŜącego na nim obowiązku zapewnienia konsumentom niezbędnych informacji. Mając na uwadze powyŜsze, jak równieŜ, fakt Ŝe wartość zakwestionowanych ryb wynosiła 537,03 oraz to Ŝe ustawowe granice kary w tym przypadku mogły wynieść od 500 zł do 2.685,15 zł (5 x 537,03 zł), wymierzoną karę w wysokości 600 zł nie moŜna uznać za wygórowaną, gdyŜ stanowi kwotę zbliŜoną do wartości zakwestionowanych partii oferowanych do sprzedaŜy produktów. Podsumowując, Prezes UOKiK stwierdził, Ŝe sposób ustalenia wysokości kary był zgodny z kryteriami wymienionymi w art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej i znajdował uzasadnienie w zebranym materiale dowodowym. W związku z powyŜszym, organ drugiej instancji uznał, Ŝe wysokość wymierzonej kary jest adekwatna do wagi stwierdzonych nieprawidłowości oraz skali działalności ukaranego podmiotu, szczególnie z uwagi na wskazane powyŜej niedopełnienie naleŜytej staranności w zakresie zapewnienia właściwej jakości handlowej przedmiotowych produktów Strona 7 z 7 pod względem oznakowania. Zdaniem Prezesa UOKiK, wymierzona przez Śląskiego WIIH kara pienięŜna, zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia 178/2002 spełni takŜe rolę kary skutecznej, proporcjonalnej i odstraszającej. Zgodnie z art. 40a ust. 6 i 7 ustawy o jakości handlowej, karę pienięŜną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budŜetu państwa, naleŜy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Katowicach w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyŜszego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Zatem, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa organ odwoławczy moŜe utrzymać w mocy zaskarŜoną decyzję. Biorąc powyŜsze pod uwagę Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie Zgodnie art. 52 § 1, art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012 r. Nr 270 z późn. zm.) od niniejszej decyzji przysługuje skarga wnoszona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę moŜna wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Do naleŜności pienięŜnych nieuiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., Poz. 749 z późn. zm.). z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej Dariusz Łomowski Otrzymują: 1. Pan Grzegorz Kowalczyk Kancelaria Radcy Prawnego ul. Krótka 29/31 42-200 Częstochowa 2. Śląski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Katowicach 3. a/a