DIH-62/2013

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DIH-023-67(3)/13/AgŁ Warszawa, 9 października 2013 r. DECYZJA DIH-1/62/2013 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267), art. 1 ust. 3 i art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1219 z późn. zm.) oraz art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spoŜywczych (Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577 z późn. zm.), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorców: Haliny Łaby, prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą Halina Łaba „Sklep Rybno- SpoŜywczy” we Wrocławiu oraz Łukasza Łaby, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Łukasz Łaba Firma Usługowo-Handlowa we Wrocławiu, w formie spółki cywilnej, od decyzji Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej we Wrocławiu z dnia 14 sierpnia 2013 r. (nr akt sprawy: KBP-śG.8361.33.2013), na mocy której ww. przedsiębiorcom wymierzono karę pienięŜną w wysokości 2 000 zł (słownie: dwa tysiące złotych) z tytułu wprowadzenia do obrotu zafałszowanych dwóch partii ryb mroŜonych, utrzymuje w mocy zaskarŜoną decyzję. UZASADNIENIE W toku kontroli przeprowadzonej w dniach 4-13 lutego 2013 r. przez inspektorów reprezentujących Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej we Wrocławiu, zwanego dalej „Dolnośląskim WIIH”, w sklepie rybno-spoŜywczym we Wrocławiu przy ul. Gajowej 50, naleŜącym do przedsiębiorców: Haliny Łaby, prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą Halina Łaba „Sklep Rybno-SpoŜywczy” we Wrocławiu oraz Łukasza Łaby, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Łukasz Łaba Firma Usługowo-Handlowa we Wrocławiu, w formie spółki cywilnej, zwanych dalej „stroną”, zakwestionowano oznakowanie dwóch partii ryb mroŜonych (bez glazury) oferowanych bez opakowań o łącznej wartości 121,51 zł, tj.: − jednej partii ryb mroŜonych w ilości 1,870 kg o łącznej wartości 38,90 zł (20,80 zł/kg), data minimalnej trwałości „najlepiej spoŜyć przed końcem: 11.2013, data produkcji 2 „12.2011”, wyprodukowanych przez Sandoy Seafood Ltd nr 170, importowanych przez Lux Fish Przydział i Jaskulscy Sp. j. z siedzibą w Szczecinie, zwanych dalej „filetami srebrzyk” – zadeklarowanych w miejscu sprzedaŜy na wywieszce jako „filet z morszczuka”, podczas gdy w oparciu o etykietę opakowania zbiorczego i oświadczenie wspólnika spółki z dnia 11 lutego 2013 r. ustalono, Ŝe był to „filet srebrzyk” ( Argentina Silus ); − jednej partii ryb mroŜonych w ilości 3,015 kg o łącznej wartości 82,61 zł (27,40 zł/kg), data minimalnej trwałości „najlepiej spoŜyć przed końcem: 03.2014 i data produkcji „20.04.2012”, wyprodukowanych przez TG-Seafood Ltd, importowanych przez Lux Fish Sp. j. z siedzibą w Szczecinie, zwanych dalej „filetami czarniak” – zadeklarowanych w miejscu sprzedaŜy na wywieszce jako „filet z dorsza atlantyckiego”, podczas gdy w oparciu o etykietę opakowania zbiorczego i oświadczenie wspólnika spółki z dnia 11 lutego 2013 r. ustalono, Ŝe był to „filet czarniak” ( Pollachius Virens ). Taki sposób oznakowania, wskazujący na uŜycie w miejscu sprzedaŜy na wywieszce dotyczącej ww. produktów nieprawdziwej nazwy produktu, tj. „filet z morszczuka” zamiast „filet srebrzyk” i „filet z dorsza atlantyckiego” zamiast „filet czarniak”, w stosunku do deklaracji importera na etykietach opakowań zbiorczych, był niezgodny z art. 6 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spoŜywczych (Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o jakości handlowej”, w związku z art. 46 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie Ŝywności i Ŝywienia (Dz. U. z 2010 r. Nr 136 poz. 914 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o bezpieczeństwie Ŝywności i Ŝywienia”. Stwierdzona niezgodność, polegająca na podaniu nazwy produktu niezgodnej z prawdą, świadczyła o zafałszowaniu tych produktów, stosownie do art. 3 pkt 10 lit. b ustawy o jakości handlowej. Ponadto stwierdzono, Ŝe na etykietach opakowań zbiorczych, jak równieŜ w innych dokumentach dotyczących ww. produktów nie podano informacji o metodzie produkcji, co było niezgodne z art. 4 ust. 1 lit. b rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury (Dz. U. UE L 17 z 21.1.2000 s. 22 z późn. zm), zwanego dalej „rozporządzeniem (WE) nr 104/2000”, a w przypadku filetów srebrzyk – nie podano dodatkowo oznaczenia kodem identyfikacyjnym partii produkcyjnej, co było niezgodne z art. 7a ustawy o jakości handlowej. PowyŜsze ustalenia udokumentowano w protokole kontroli z dnia 13 lutego 2013 r. (nr akt kontroli: KBP-śG.8361.33.2013), a szczegółowe dane dotyczące zakwestionowanych produktów w załączniku nr 2 do tego protokołu oraz na wydrukach zdjęć przedstawiających sposób ich oznakowania w miejscu sprzedaŜy i na etykiecie opakowań zbiorczych. W związku z powyŜszym, pismem z dnia 20 czerwca 2013 r., Dolnośląski WIIH zawiadomił stronę o wszczęciu postępowania administracyjnego między innymi w sprawie wymierzenia, w oparciu o art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej, kary pienięŜnej z tytułu wprowadzenia do obrotu zafałszowanych (w rozumieniu art. 3 pkt 10 lit. b tej ustawy) dwóch ww. partii ryb mroŜonych, informując jednocześnie o przysługującym jej prawie do zapoznania się z aktami sprawy oraz wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów 3 i materiałów, a takŜe składania wniosków dowodowych do czasu zakończenia postępowania. Ponadto, w piśmie tym wezwał ją do przekazania informacji o wielkości obrotów i wysokości przychodu za rok 2012. Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień, natomiast Ŝądane informacje przesłała w piśmie z dnia 1 lipca 2013 r. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją z dnia 14 sierpnia 2013 r., Dolnośląski WIIH wymierzył ww. przedsiębiorcom, na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej, karę pienięŜną w wysokości 2 000 zł z tytułu wprowadzenia do obrotu zafałszowanych dwóch ww. partii ryb mroŜonych. Decyzja ta została doręczona ww. przedsiębiorcom w dniu 19 sierpnia 2013 r. Pismem z dnia 29 sierpnia 2013 r. (nadanym tego samego dnia w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego), strona złoŜyła do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej równieŜ „Prezesem UOKiK”, odwołanie od ww. decyzji, wnosząc o obniŜenie kary pienięŜnej, jako zbyt wysokiej i przewyŜszającej jej moŜliwości finansowe (z uwagi na straty poniesione w latach 2010 i 2011 oraz minimalne obroty w pierwszej połowie 2012 roku). Strona wyjaśniła, Ŝe stwierdzone w zakresie oznakowania nieprawidłowości były spowodowane nieuwagą i rutyną, a takŜe wynikały z niewiedzy. Pismem z dnia 13 września 2013 r., Prezes UOKiK powiadomił ww. przedsiębiorców, Ŝe przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje, na podstawie art. 10 Kpa, prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a takŜe wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych Ŝądań. Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zwaŜył, co następuje. W myśl art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa Ŝywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa śywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa Ŝywności (Dz. U. UE L 31 z 1.2.2002 s. 1 z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem (WE) nr 178/2002”, podmioty działające na rynku spoŜywczym i pasz zapewniają, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej Ŝywności lub pasz z wymogami prawa Ŝywnościowego właściwymi dla ich działalności i kontrolowanie przestrzegania tych wymogów. Artykuł rolno-spoŜywczy zafałszowany, jak wynika z art. 3 pkt 10 ustawy o jakości handlowej, to produkt, którego skład jest niezgodny z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno-spoŜywczych, albo produkt, w którym zostały wprowadzone zmiany, w tym zmiany dotyczące oznakowania, mające na celu ukrycie jego rzeczywistego składu lub innych właściwości, jeŜeli niezgodności te lub zmiany w istotny sposób naruszają interesy konsumentów, w szczególności jeŜeli: 4 a) dokonano zabiegów, które zmieniły lub ukryły jego rzeczywisty skład lub nadały mu wygląd produktu zgodnego z przepisami dotyczącymi jakości handlowej, b) w oznakowaniu podano nazwę niezgodną z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno-spoŜywczych albo niezgodną z prawdą, c) w oznakowaniu podano niezgodne z prawdą dane w zakresie składu, pochodzenia, terminu przydatności do spoŜycia lub daty minimalnej trwałości, zawartości netto lub klasy jakości handlowej. Ustawa o jakości handlowej stanowi w art. 40a ust. 1 pkt 4, Ŝe kaŜdy, kto wprowadza do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze zafałszowane podlega karze pienięŜnej w wysokości nie wyŜszej niŜ 10 % przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałoŜenia kary, nie niŜszej jednak niŜ 1 000 zł. Ustalając wysokość kary, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, na podstawie art. 40a ust. 5 tej ustawy, uwzględnia stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spoŜywczych i wielkość jego obrotów. Stosownie do art. 4 ust. 1 ustawy o jakości handlowej, wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeŜeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania, oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeŜeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta. Oznakowanie środków spoŜywczych, jak wynika z definicji jakości handlowej zawartej w art. 3 pkt 5 tej ustawy, jest jednym z jej elementów. Wymagania jakości handlowej dotyczące oznakowania ryb mroŜonych (bez glazury) oferowanych bez opakowań (luzem) w miejscu sprzedaŜy zostały określone w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007 r. w sprawie znakowania środków spoŜywczych (Dz. U. Nr 137, poz. 966 z późn. zm.). Rozporządzenie to (przed nowelizacją) stanowiło w § 17 ust. 1, Ŝe w miejscu sprzedaŜy środków spoŜywczych bez opakowań lub pakowanych przy sprzedaŜy podaje się nazwę środka spoŜywczego na wywieszce dotyczącej danego środka spoŜywczego. Obecnie (po nowelizacji), zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 marca 2013 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie znakowania środków spoŜywczych (Dz. U. z 2013 r. poz. 414) wymagania w tym zakresie zostały określone w § 17 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia w sprawie znakowania środków spoŜywczych, który stanowi, Ŝe w przypadku środków spoŜywczych bez opakowań lub pakowanych przy sprzedaŜy, oprócz nazwy środka spoŜywczego podaje się dodatkowo nazwę albo imię i nazwisko producenta (pkt 1) oraz wykaz składników (pkt 2), oraz Ŝe informacje te podaje się w miejscu sprzedaŜy na wywieszce dotyczącej danego środka spoŜywczego lub w inny sposób w miejscu dostępnym bezpośrednio konsumentom. Nowe brzmienie przepisu (obowiązujące od 1 lipca 2013 r.), nie zmienia jednak obowiązku przedsiębiorców w zakresie podawania informacji o nazwie produktu w miejscu sprzedaŜy i w związku z tym, nie wpływa na niniejsze rozstrzygnięcie sprawy. Zgodnie z art. 6 ust. 1 i 2 ustawy o jakości handlowej, artykuły rolno-spoŜywcze wprowadzane do obrotu są oznakowane oraz do znakowania artykułów rolno-spoŜywczych stosuje się odpowiednio przepisy określone w art. 45 ust. 2, art. 46 ust. 1 pkt 1 i art. 48 ust. 1 5 ustawy o bezpieczeństwie Ŝywności i Ŝywienia. Oznakowanie środka spoŜywczego, w myśl art. 45 ust. 2 ustawy o bezpieczeństwie Ŝywności i Ŝywienia, obejmuje wszelkie informacje w postaci napisów i innych oznaczeń, w tym znaki towarowe, nazwy handlowe, elementy graficzne i symbole, dotyczące środka spoŜywczego i umieszczone na opakowaniu, etykiecie, obwolucie, ulotce, zawieszce oraz w dokumentach, które są dołączone do tego środka spoŜywczego lub odnoszą się do niego. Jak stanowi art. 46 ust. 1 pkt 1 lit. a tej ustawy, oznakowanie środka spoŜywczego nie moŜe wprowadzać konsumenta w błąd, co do charakterystyki środka spoŜywczego, w tym jego nazwy, rodzaju, właściwości, składu, ilości, trwałości, źródła lub miejsca pochodzenia, metod wytwarzania lub produkcji. Artykuły rolno-spoŜywcze wprowadzane do obrotu znakuje się ponadto widocznym, czytelnym i nieusuwalnym kodem identyfikacyjnym partii produkcyjnej, umoŜliwiającym identyfikację artykułu rolno-spoŜywczego z danej partii produkcyjnej, stosownie do art. 7a ust. 1 ustawy o jakości handlowej. W myśl art. 4 ust. 1 lit. a i b rozporządzenia (WE) nr 104/2000, m.in. ryby mroŜone mogą być oferowane do sprzedaŜy detalicznej konsumentowi końcowemu, bez względu na sposób wprowadzenia do obrotu, tylko jeŜeli właściwe oznakowanie lub etykieta wskazuje: handlowe oznaczenie gatunku i metodę produkcji (złowione w morzu, wodach śródlądowych, bądź wyhodowane). Jak wynika z tego przepisu, nazwa ryby podawana w miejscu sprzedaŜy na wywieszce musi odpowiadać oznaczeniu handlowemu gatunku ryby. W niniejszej sprawie, wyniki kontroli przeprowadzonej w sklepie rybno-spoŜywczym, naleŜącym do ww. przedsiębiorców, dały podstawę do stwierdzenia, Ŝe wprowadzone do obrotu dwie ww. partie ryb mroŜonych (bez glazury) oferowanych bez opakowań, tj. filetów srebrzyk i filetów czarniak, nie spełniały wymagań określonych art. 6 ust. 1 i 2 ustawy o jakości handlowej, w związku z art. 46 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o bezpieczeństwie Ŝywności i Ŝywienia, z uwagi na uŜycie w miejscu sprzedaŜy na wywieszce dotyczącej ww. produktów nieprawdziwej nazwy produktu, tj. „filet z morszczuka” zamiast „filet srebrzyk” oraz „filet z dorsza atlantyckiego” zamiast „filet czarniak”, w stosunku do deklaracji importera na etykietach opakowań zbiorczych. Na podstawie powyŜszych ustaleń kontroli, organ pierwszej instancji uznał, Ŝe wprowadzone do obrotu przedmiotowe produkty są artykułami rolno- spoŜywczymi zafałszowanymi, w rozumieniu art. 3 pkt 10 lit. b ustawy o jakości handlowej (z uwagi na uŜycie w miejscu sprzedaŜy na wywieszce nazwy produktu niezgodnej z prawdą) – co nosiło znamiona czynu określonego w art. 40a ust. 1 pkt 4 tej ustawy oraz skutkowało wymierzeniem stronie kary pienięŜnej w wysokości 2 000 zł, w drodze decyzji z dnia 14 sierpnia 2013 r. NiezaleŜnie od powyŜszego, w toku kontroli stwierdzono równieŜ, Ŝe na etykietach opakowań zbiorczych, jak równieŜ w innych dokumentach dotyczących ww. produktów nie podano informacji o metodzie produkcji, co było niezgodne z art. 4 ust. 1 lit. b rozporządzenia (WE) nr 104/2000, a w przypadku filetów srebrzyk – brak było dodatkowo oznaczenia kodem identyfikacyjnym partii produkcyjnej, co było niezgodne z art. 7a ustawy o jakości handlowej. 6 Odwołując się od wydanej przez organ pierwszej instancji decyzji, strona nie wniosła zastrzeŜeń, co do ustaleń kontroli, natomiast zakwestionowała wysokość wymierzonej kary pienięŜnej, jako zbyt wysokiej i przewyŜszającej jej moŜliwości finansowe. Odnosząc się do powyŜszych zarzutów, naleŜy zauwaŜyć, Ŝe z całości zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wynika, Ŝe organ pierwszej instancji ustalając wysokość kary pienięŜnej, o której mowa w art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej, uwzględnił wszystkie kryteria określone w ust. 5 tego artykułu, a takŜe kierował się zasadami wyraŜonymi w art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 178/2002, z których wynika, Ŝe kary za naruszenie prawa Ŝywnościowego powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Przy ustalaniu wysokości kary pienięŜnej, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia, na mocy art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej, stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia strony, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu na rynku artykułów rolno-spoŜywczych i wielkość jego obrotów. Tym samym, wykonując dyspozycję tego przepisu, Dolnośląski WIIH prawidłowo stwierdził i uznał: − stopień szkodliwości czynu (polegającego na wprowadzeniu do obrotu zafałszowanych produktów) za wysoki, gdyŜ jednym z podstawowych praw konsumentów jest prawo do bezpieczeństwa ekonomicznego i zdrowotnego, którego częścią składową jest moŜliwość świadomego podejmowania decyzji o zakupie. NaleŜy podkreślić, Ŝe uŜycie w miejscu sprzedaŜy na wywieszce nieprawdziwej nazwy produktu, wprowadzało konsumentów w błąd i godziło istotnie w ich interesy, uniemoŜliwiając dokonanie właściwego wyboru związanego ze spoŜywaną przez nich Ŝywnością; − stopień zawinienia strony za wysoki, gdyŜ obowiązek wynikający z przepisów o jakości handlowej w zakresie oznakowania produktów oferowanych bez opakowań w miejscu ich sprzedaŜy leŜał wyłącznie po stronie kontrolowanych; − zakres naruszenia za znaczny, gdyŜ stwierdzona nieprawidłowość wskazywała na istotne naruszenie wymagań jakości handlowej, przede wszystkim z punktu widzenia interesów i praw konsumentów, tym bardziej, Ŝe rzetelna informacja o nazwie produktu jest jednym z głównych elementów oznakowania; − oceniając dotychczasową działalność podmiotu na rynku artykułów rolno-spoŜywczych, Ŝe kontrolowani w okresie ostatnich 24 miesięcy nie byli objęci kontrolą organu Inspekcji Handlowej; − określając wielkość obrotów strony za rok 2012, Ŝe kontrolowani naleŜą do grupy mikro- przedsiębiorców i działają na rynku lokalnym. Zdaniem Prezesa UOKiK, opisane powyŜej przesłanki były podstawą do wymierzenia stronie kary pienięŜnej na mocy art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej, w wysokości ustalonej przez organ pierwszej instancji. Podkreślenia wymaga, Ŝe stronie wymierzono karę pienięŜną w wysokości 2 000 zł, co stanowi […] % przychodu strony za rok 2012, podczas gdy Dolnośląski WIIH uprawniony był do wymierzenia tej kary w wysokości od 1 000 zł do […] zł. Tym samym, nie moŜna przychylić się do poglądu strony, Ŝe zastosowana kara pienięŜna jest zbyt wysoka. 7 Skuteczność kary za naruszenie prawa Ŝywnościowego przejawia się w moŜliwości jej nałoŜenia i wyegzekwowania. śeby kara była odstraszająca jej wysokość musi być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałoŜona na podmiot musi spełniać głównie funkcję prewencyjną, tj. być ostrzeŜeniem dla przedsiębiorcy, w celu niedopuszczenia do powstania nieprawidłowości w przyszłości. NałoŜona sankcja powinna spełniać równieŜ funkcję represyjną, czyli stanowić powaŜną dolegliwość, ale nie eliminować przedsiębiorcy z rynku. Celem ustawy o jakości handlowej jest przede wszystkim ochrona konsumentów przed nieuczciwymi praktykami handlowymi, dlatego teŜ kary wymierzane w takich sprawach, po uwzględnieniu przesłanek stanowiących podstawę wymiaru ich wysokości, określonych w art. 40a ust. 5 tej ustawy, nie mogą być symboliczne (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lipca 2010 r. sygn. akt VI SA/Wa 769/10). W opinii Prezesa UOKiK, wymierzona kara pienięŜna będzie właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w sprzedaŜy dostępne były tylko produkty odpowiadające jakości handlowej, w tym bez znamion zafałszowania, a takŜe będzie najmniej uciąŜliwa z moŜliwych dostępnych środków. Jednocześnie, wymierzona kara spełnia funkcję prewencyjną i represyjną, skłaniając kontrolowanych do przestrzegania przepisów o jakości handlowej, zwłaszcza z uwagi na wykazane powyŜej niedopełnienie naleŜytej staranności, co do zapewnienia rzetelnej informacji o nazwie produktu. Biorąc pod uwagę, Ŝe strona podniosła w odwołaniu, iŜ wymierzona kara pienięŜna przewyŜsza jej moŜliwości finansowe (z uwagi na straty poniesione w latach 2010 i 2011 oraz minimalne obroty w pierwszej połowie 2012 roku), Prezes UOKiK informuje, Ŝe przesłanka wielkości obrotu osiągniętego przez stronę w roku 2012 (poprzedzającym rok nałoŜenia kary) została wzięta pod uwagę przy ustalaniu wysokości sankcji, zgodnie z dyspozycją art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej, natomiast kwestia sytuacji ekonomicznej strony moŜe zostać uwzględniona dopiero po uprawomocnieniu się niniejszej decyzji, przy ewentualnym zastosowaniu ulg w spłacie naleŜności publicznoprawnej, jaką jest wymierzona kara. Jak wynika z art. 67a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.), Dolnośląski WIIH, na wniosek strony w przypadkach uzasadnionych waŜnym interesem strony lub interesem publicznym, moŜe: 1) odroczyć termin płatności podatku (kary) lub rozłoŜyć zapłatę podatku na raty, 2) odroczyć lub rozłoŜyć na raty zapłatę zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetki określone w decyzji, 3) umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. NaleŜy zaznaczyć, Ŝe kara pienięŜna staje się zaległością w sytuacji, gdy nie zostanie uiszczona w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji. Stosownie do art. 40a ust. 6 i 7 ustawy o jakości handlowej, karę pienięŜną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budŜetu państwa, naleŜy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej we Wrocławiu w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. 8 Prezes UOKiK, stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyŜszego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyŜszego, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, organ odwoławczy posiada kompetencje do wydania decyzji, w której utrzymuje w mocy zaskarŜoną decyzję. Biorąc powyŜsze pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie Zgodnie z art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z poźn. zm.) od niniejszej decyzji przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia niniejszej decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Do naleŜności pienięŜnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.). Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Małgorzata Kozak Wiceprezes Otrzymują: 1. Halina Łaba prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą Halina Łaba „Sklep Rybno-SpoŜywczy” ul. Gajowa 50 50-520 Wrocław 2. Łukasz Łaba prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Łukasz Łaba Firma Usługowo-Handlowa ul. Wesoła 50 lok. 25 50-524 Wrocław 3. Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej we Wrocławiu 4. a/a