Numer decyzji
DIH-5/2019
Decyzja UOKiK DIH-5/2019
- Data decyzji
- 26 sierpnia 2019
Treść rozstrzygnięcia
Strona 1 z 11 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW MAREK NIECHCIAŁ Warszawa, 2 6 sierpnia 2019 r. DIH - 4 .709. 4 .2019 . BP DECYZJA DIH - IV - 5 /2019 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm.), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1930), art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług ( t.j. Dz. U. z 2019 poz. 178), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorcy Jeronimo Martins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie od decyzji Warmińsko - Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Olsztynie z dnia 2 7 maj a 2019 r. (nr akt sprawy: K Ż .8361. 30 .2019 . GM ), którą na ww. przedsiębiorcę nałożono karę pieniężną w wysokości 28 000 zł (słownie: dwadzieścia osiem tysięcy złotych ) z tytułu ponownego naruszenia obowiązków wynikających z przepisów o uwidacznianiu cen w okresie 12 miesięcy licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy, u trzymuje zaskarżoną decyzję w mocy . UZASADNIENIE Pismem z dnia 4 marca 201 9 r., na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2018 r. poz. 646, z późn. zm.), zwanej dalej „ ustawą Praw o przedsiębiorców ”, Warmińsko - Mazurski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w O lsztynie , zwany dalej również „ Warmińsko - Mazurskim WIIH ” lub „ organem I instancji ” , zawiadomił przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie, zwanego dalej również „ S troną ”, o zamiarze wszczęcia kontroli w zakresie przestrzegania przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 178), zwanej dalej „ ustawą o informowaniu o cenach ”. Przedmiotowe pismo S trona odebrała w dniu 7 marca 201 9 r. W toku kontroli przeprowadzonej w dni ach 21 - 22 marca 201 9 r. przez inspektorów reprezentujących Warmińsko - Mazurskiego WIIH, w sklepie „Biedronka”, mieszczącym się Strona 2 z 11 w Olsztynku przy ul. Mrongowiusza 24 , należącym do S trony, sprawdzono prawidłowość informowania o cenach 8000 asortymentów produktów znajdujących się w ofercie handlowej, stwierdzając brak uwidocznionych cen w przypadku 5 8 partii artykułów spożywczych, których ilość nominalna jest inna niż 1 l/kg, 100 ml/g , co stanowiło naruszenie wymagań art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach oraz § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 9 grudnia 2015 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. poz. 2121), zwanego dalej „rozporządzeniem w sp rawie uwidaczniania cen”. Powyższe ustalenia udokumentowano w protokole kontroli z 2 2 marca 201 9 r. (nr akt kontroli: K Ż .8361. 30 .201 9 ). Pismem z dnia 2 2 marca 2019 r. Strona oświadczyła, że brak cen był spowodowany zmianą oferty promocyjnej obowiązującej od dnia 21.03.2019 r. Kierownictwo sklepu było w trakcie uzupełniania oznaczeń cenowych. Podczas kontroli kontynuowano uzupełnianie cen po promocji obow iązującej do dnia 20.03.2019 r. Ponadto, w związku z wystąpieniem pokontrolnym Strona, pismem z dnia 17 kwietnia 2019 r. poinformowała o wdrożonych rozwiązaniach mających na celu prawidłowe informowanie o cenach. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji Warmińsk o - Mazurskiego WIIH wynika, że w okresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie przepisów po raz pierwszy organ ujawnił 5 przypadk ów naruszenia wymagań ustawy o informowaniu o cenach w toku kontroli przeprowadzonych w następujących ok resach: 1. 17 – 20 października 2017 r. – stwierdzono brak informacji o cenach jednostkowych produktów (sprawa KH.8361. 245 .201 7.MS ) – nałożono karę pieniężną w wysokości 1.200 zł, 2. 13 – 14 grudnia 2017 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednost kowych produktów (sprawa KŻ . 8361. 123 .201 7.GM ) – nałożono karę pieniężną w wysokości 9.600 zł, 3. 20 – 24 lipca 2018 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych produktów (sprawa KH.8361.6 9 .2018 .GM ) – nałożono karę pieniężną w wysokości 16.500 zł, 4. 23 – 24 sierpnia 2018 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych produktów (sprawa KH.8361. 86 .2018 .MT ) – nałożono karę pieniężną w wysokości 20.000 zł, 5. 30 – 31 sierpnia 2018 r. – stwierdzono brak informacji o cenach produkt ów (sprawa K Ż .8361. 88 .2018 .GM ) – nałożono karę pieniężną w wysokości 25 .000 zł, W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, pismem z dnia 29 kwietnia 2019 r., Warmińsko - Mazurski WIIH poinformował przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie nałożenia na tego przedsiębiorcę, na podstawie art. 6 ust. 2 u stawy o informowaniu o cenach, kary pieniężnej . W piśmie tym, stosownie do wymogów art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 , z późn. zm.), zwanej dalej „ k.p.a. ”, strona została pouczona również o przysługującym jej prawie do wypowiedzeni a się co do zebranych dowodów i materiałów w terminie 7 dni. Strona 3 z 11 Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją z dnia 2 7 maja 2019 r. (sygnatura: K Ż .8361. 30 .201 9 . GM ), Warmińsko - Mazurski WIIH nałożył na ww. p rzedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 28 000 zł (słownie: dwadzieścia osiem tysięcy złotych), na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, z tytułu więcej niż trzeciego naruszenia obowiązku uwidaczniania cen i cen jednostkowych towarów w o kresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy. Decyzja została odebrana w dniu 30 maja 2019 r. Pismem z 31 maj a 2019 r. (data stempla 7 czerwc a 2019 r.) , S trona złożyła do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej również „ Prezesem UOKiK ” lub „ organem II instancji ” , odwoł anie od ww. decyzji, wnosząc o uchylenie jej i umorzenie p ostępowania I instancji w całości. Skarżonej decyzji S trona zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług poprzez nałożenie kary za rzekome nieuwido cznienie cen detalicznych przy 5 8 partiach towarów (gdyż taka oko liczność nie podlega ukaraniu) oraz gdy – w pozostałym jednym przypadku – cena była uwidoczniona jednoznacznie, 2) art. 6 ust. 2 i 3 ustawy o informowaniu o cenach poprzez nałożenie kary, gdy nie stwierdzono naruszeń z art. 4 ust. 1, uwzględnienie okolicznośc i niemieszczących się w dyrektywach wymiaru kary, wobec odpadnięcia dwóch spośród pięciu wskazanych na stronie 4 decyzji przypadków ukarania, dokonania szacowania przez organ I instancji obrotów i przychodów, nieuw z ględnieni e kontroli nies t wi e rd z ających nieprawidłow o ści oraz – z ostrożności – rażące zawyżenie kary , 3) art. 8 zdanie II dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom poprzez naruszenie wymogu proporcjonalności wymiaru kary , 4) art. 48 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców, poprzez niewskazanie w zawiadomieniu o zamiarze wszczęcia kontroli jej miejsca, tj. sklepu Biedronka w Olsztynie przy ul. Mrongowiusza 24 , 5) art. 77 § 1 kpa poprzez naruszenie obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego , 6) art. 80 kpa poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny dowodów, 7) art. 8 kpa oraz art. 11 kpa poprzez naruszenie zasad pogłębiania zaufania do organów administracj i oraz zasady przekonywania. Pismem z 2 lip ca 2019 r., Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie, że przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie, stronie biorącej udział w postępowani u administracyjnym przysługuje, na podstawie art. 10 kpa., prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Strona 4 z 11 Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył, co następuje. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, cenę uwidacznia się w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy. Cenę oraz cenę jednostkową uwidacznia się w szczególności: 1) na wywieszce; 2) w cenniku; 3) w katalogu; 4) na obwolucie; 5) w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu, o czym stanowi § 3 ust. 2 ww. rozpo rządzenia. W myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za: 1) litr lub metr sześcienny – dla towarów przeznaczonych do sprzedaży według objętości, 2) kilogram lub tonę – dla towarów przeznaczonych do sp rzedaży według masy, 3) metr lub metr kwadratowy – dla towarów sprzedawanych według długości lub powierzchni, 4) sztukę – dla towarów sprzedawanych na sztuki. Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, jeżeli przedsiębiorca nie wykonał obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach co najmniej trzykrotnie w okresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzj i, karę pieniężną do wysokości 40.000 zł. Ustalając wysokość kary pieniężnej, zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia stopień naruszenia obowiązków oraz dotychczasową działalność przedsię biorcy, a także wielkość jego obrotów i przychodu. W niniejszej sprawie, w toku kontroli przeprowadzonej w należącej do przedsiębiorcy Jeronimo Martins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie placówce handlowej, stwierdzono nieprawidłowości w informowaniu o cenach i cenach jednostkowych łącznie 58 asortymentów produktów spośród 8000 znajdujących się w obrocie , co było, jak stwierdził Warmińsko - Mazurski WIIH, więcej niż trzecim w okresie 12 miesięcy naruszeniem przez S tronę obowiązujących przepisów w zakresi e uwidaczniania cen. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, Warmińsko - Mazurski WIIH w drodze decyzji, wydanej na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, nałożył karę pieniężną w wysokości 28 .000 zł na ww. przedsiębiorcę, to jest na podmiot, który dopuścił się powyższego naruszenia. Strona 5 z 11 Odnosząc się do zarzutów odwołania, Prezes UOKiK stoi na stanowisku, że podniesione zarzuty są bezzasadne. Ad. 1 ) w zw. z 5, 6, 7 ) Strona podnosi zarzut, że w toku postępowania naruszony został obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, co czyni dokonaną ocenę dowodów dowolną a nie swobodną. Ponadto, według Strony, postępowanie organu I instancji rażąco narusza także art. 8 oraz art. 11 kpa. Powyższe uchybienia , zdaniem Strony, doprowadziły do naruszenia art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach polegającego na nałożeniu kary za rzekome nieuwidocznienie c en detalicznych (gdy taka okoliczność nie podlegała ukaraniu) oraz gdy cena była uwidoczniona jednoznacznie. Strona stoi na stanowisku, że „ nie sposób za niejednoznaczne czy nie budzące wątpliwości uznać, w dniu 21.03.2019 r. uwidocznienie informacji o pr omocji od 11.03. do 16.03., bowiem jednoznacznie został wskazany jej zakres czasowy .” Odnosząc się do podniesionego zarzutu, O rgan II instancji wskazuje, że ustalenia poczynione przez Warmińsko – Mazurskiego WIIH jednoznacznie wskaz uj ą, że Strona nie dop ełniła obowiązku uwid o cznieni a cen w przypadku 58 partii towarów, których szczegółowy wykaz jest zawarty w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji (str. 2 – 3 decyzji). Odnośnie braku cen kierownik złożył pisemne wyjaśnienie, w którym oświadczył, że: „ Brak cen spowodowany był zmianą oferty promocyjnej obowiązującej od dnia 21.03.2019 (…) Podczas kontroli kontynuowano uzupełnieni e cen po promocji obowiązującej do dnia 20.03.2019 r . ” Biorąc powyższe pod uwagę, O rgan II instancji stoi na stanowisku, że podnoszona przez Stronę okoliczność uwidocznienia informacji o promocji nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, ponieważ ustalenia organu jednoznacznie wskazują, że naruszenie Strony polegało na nieuw i d oc znieniu aktualnych ce n , nie zaś na ich niejednoznacznym u widocznieniu , n p . p ozostawieniu cen promocyjnych po zakończeniu promocji. Z tego też względu bezprzedmiotow e są zarzuty naruszenia przepisów postępowania, którego skutkiem miałoby być naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Ad. 2 w zw. z 5, 6, 7 ) Strona podnosi zarzut naruszenia przepisów postępowania, których skutkiem było naru szeni e art. 6 ust. 2 i 3 ustawy o informowaniu o cenach . Strona stoi na stanowisku , że : „dwa spośród wskazanych na stronie 4 decyzji przypadków naruszeń miały miejsce na ponad 12 miesięcy przed 21 – 22.03.2019 r. (w 2017), a zatem nie mogą być uwzględniane przy stosowaniu przedmiotowego art. 6 ust. 2” . Odnosząc się do podniesionego zarzutu, należy przede wszystkim przytoczyć uzasadnienie zaskarżonej decyz ji, zgodnie z którym: „Uprzednio, w okresie którym stanowi dyspozycja art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach wydano 4 decyzje nakładające kary pieniężne: 1 200 zł w związku z ustaleniami kontroli z dni 17 - 20 października 2017 r. przeprowadzonej w Skl epie Biedronka w Elblągu przy ul. Armii Krajowej 1, 9 600 zł w związku z ustaleniami kontroli z dni 13 - 14 grudnia 2017 r. przeprowadzonej w Sklepie Biedronka w Ostródzie przy ul. Wojska Polskiego 12, 16 500 zł w związku z ustaleniami kontroli z dni 20 - 24 lipca 2018 r. przeprowadzonej w Sklepie Biedronka w Dobrym Mieście przy ul. Wojska Polskiego 18, Strona 6 z 11 20 000 zł w związku z ustaleniami kontroli z dni 23 - 24 sierpnia 2018 r. przeprowadzonej w Sklepie Biedr onka w Olsztynie przy ul. Iwaszkiewicza 22A/2 , 25 000 zł w związku z ustaleniami kontroli z dni 30 - 31 sierpnia 2018 r. przeprowadzonej w Sklepie Biedronka w Olsztynie przy ul. Poprzecznej 24.” Na marginesie, organ II instancji wskazuje, że organ I instancj i wspominając w uzasadnieniu o czterech decyzjach wydanych w okresie przewidzianym w art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, w rzeczywistości wskazał pięć decyzji. Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, jeżeli przedsiębiorca nie wyk onał obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach co najmniej trzykrotnie w okresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na nieg o, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 40.000 zł. W oparciu o powołany przepis należy więc przyznać rację Stronie, że Warmińsko - Mazurski WIIH nieprawidłowo uwzględnił dwa naruszenia , jakie zostały stwierdzone w toku kontroli przeprowadzonych w dniach 17 - 20 października 2017 r. oraz 13 - 14 grudnia 2017 r. Należy jednak zauważyć, iż pomimo tego uchybienia, narusze nie jakie zostało stwierdzone w toku kontroli udokumentowanej protokołem nr KŻ.8361.30.2019 nadal podlegało karze przewidzianej w art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, ponieważ w okresie 12 miesięcy poprzedzających to naruszenie strona już trzykrotnie nie wykonała obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach (co organ I instancji ustalił w kontrolach: 20 - 24 lipca 2018 r., 23 - 24 sierpnia 2018 r. i 30 - 31 sierpnia 2018 r.). Kolejny argument podniesiony jako uzasadnienie przedmiotowego zarzutu dotyczy posługiwania się przez organ I instancji terminem „ c ena detaliczna ” . Strona wskazuje , że art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o ce n ach nie zawiera takiego sformułowania. Także art. 3 w/w ustawy nie zawiera wyjaśniając znaczenie pojęć ceny i ceny j ednostkowej, nie definiuje pojęcia ceny detalicznej. Odnosząc się do p rzedmiotowego argumentu , należy przyznać rac j ę Stronie, że organ I instancji w uzasadn i eniu zaskarżonej decy z ji posłu g uj e się terminem nie zna n ym u stawie o informowaniu o cenac h. N i emniej organ odwoławczy zwra c a uwagę, że uzasadnienie zas ka r ż onej decyzji zawiera wyczerpujące przedstawienie stanu faktycznego: „ W trakcie kontroli stwierdzono brak cen detalicznych przy 58 parti a ch towarów z 8 000 part ii towarów znajdujących się w ofercie handlowej placówki (…). Powyższe zostało udokumentowane w protokole kontroli (…), dołączonych do niego zdjęciach oraz załączniku nr 1 do powoł a n e go protokołu . ” Ponadto organ w uzasadn i eniu zas ka r ż onej decyzji p r zytacza tre ś ć art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cen a ch. Z kolei, zgodnie z protokołem kontroli: „ Stwierdzono brak cen przy 58 parti a ch towarów z różnych działów . (…) Na wywieszkach przy towarach paczkowanych uwidoczniono ceny jednostkowe ” . Pow y ższe jasno więc wskazuje, iż Warmińsko - Mazurski WIIH posługuje się terminem ceny detaliczne j jako synonimem ceny w rozumieniu art. 3 ust. 1 w/w ustawy, a więc ceny jaką kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę. Należy zatem stwierdzić, że posługiwanie się przez organ terminem „cena detaliczna” zamiast ustawowym terminem „ce na” nie zmieniło stanu faktycznego sprawy i nie wpłynęło na jej rozstrzygnięcie . Strona 7 z 11 Kolejny zarzut odwołania dotyczy naruszenia art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach , tj. Strona twierdzi, że „ Organ pierwszej instancji wskazał, że dokonał szacowania obrotów oraz przychodu. Tymczasem na wezwanie organu z dnia 29.04.2019r, doręczone JMP w dniu 06.05.2019r. odwołująca w zakre ś lonym terminie 7 dni w piśmie z dnia 09.05.2019r. wskazała obroty i przychody za deklaracją CIT 8 wraz z liczbą zatrudnionych śred niorocznie pracowników. Nie było zatem potrzeby szacowania (…). Dodatkow o brak jest podstaw do posługiwania się w niniejszej sprawie liczbą zatrudnionych średniorocznie pracowników. Odwołująca się nie wie czy i w jaki sposób Organ uwzględnił powyższe okoli czności. Organ uwzględnił natomiast zaliczenie Odwołującej do „innych przedsiębiorców” i to na niekorzyść, co przecież nie mieści się w dyrektywach wymiaru kary z art. 6 ust. 3. ” Odnosząc się do podniesionego zarzutu, Prezes UOKiK wskazuje , że uzasadnien i e zaskarżonej decyzji zaw iera nieprecyzyjne sformułowanie mogące sugerować, że przedmiotem szacowania była wielkość obrotów oraz przychodu. Nie sposób jednak zgodzić się ze Stroną, że organ I instancji faktycznie dopuścił się takiego uchybienia, ponieważ u zasadnienie zaskarżonej decyzji wyraźnie wskazuje, że szacowanie nie dotyczyło wielkości obrotów i przychodu, lecz było dokonane w kontekście zaliczenia Strony do właściwej grupy przedsiębiorców: „ Kolejnym czynnikiem branym pod uwagę przy nałożeniu kary pieniężnej jest wielkość obrotów oraz przychodu . Szacowanie wykonane w tym zakresie w ramach postępowania administracyjnego dało podstawę do zaliczenia Strony postępowania do grupy tzw. innych przedsiębiorców (art. 7 ust. 1 Prawa przedsiębiorców). Powyższe wpłynęło na niekorzyść Strony postępowania w zakresie wymiaru wysokości kary pieniężnej.” Prezes UOKiK jako organ II instancji dokonał ponownej analizy zebranego materiału, w wyniku której stwierdził, że Strona, w rozumieniu ustawy Prawo przedsiębiorców należy do grupy innych przedsiębiorców. Należy m ieć przy tym na względzie, że ustawa o informowaniu o cenach dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. Urz. WE L 80 z 04.07.1998). Zgodnie z art. 8 w/w dyrektywy kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstras zające. Zaliczenie przedsiębiorcy do określonej kategorii przedsiębiorców wią że się z uwzględnieniem cel ów kary wskazan ych w art. 8 w/w dyrektywy. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż proporcjonalność wymierzonej kary będzie przedstawiać się różnie w stosunku do poszczególnych kategorii przedsiębiorców wskazanych w ustawie Prawo przedsiębiorców. Prezes UOKiK stoi na stanowisku, że wymierzona kara odpowiada celom określonym dyrektywą nr 98/6/WE. Tym samym, zarzut naruszenia art. 6 ust. 3 ustawy o in formowaniu o cenach należy uznać za bezprzedmiotowy. Strona zarzucając naruszenie art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach podnosi również , że organ I instancji nie uwzględnił kontroli niestwi e rd z ających nieprawidłowości . Mianowicie Strona twierdzi, ż e pismem z dnia 17 kwietnia 2019 r. powiadomiła organ I instancji o sposobie realizacji wystąpienia pokontrolnego , które to pismo , według Strony, zostało pominięte przez organ. P onad to, Strona podnosi argument, że podjęte starania Strona 8 z 11 przynoszą efekty i np. w trakcie kontroli przeprowadzonej w dniach 26 – 27 marca 2019 r. w sklepie Biedronka w Olsztynie przy ul. Wańkowicza 7 nieprawidłowości nie stwierdzono. Odnosząc się do podniesionego argumentu , Prezes UOKiK zwraca uwagę, że wystąpienie pokontrolne wystosow ywane na podstawie art. 33 ustawy o Inspekcji Handlowej, ma na celu wyeliminowanie stwierdzonych nieprawidłowości, działając niejako na przyszłość. Natomiast nie sposób zgodzić się z twierdzeniem Strony, jakoby jej postępowanie związane w wystąpieniem pok ontrolnym miało wpływ na wymiar kary. Z powyższego jasno bowiem wynika, iż Strona wskazuje na działania jakie zostały podjęte już po zaistnieniu uchybień, za które zaskarżoną decyzją została wymierzona kara pieniężna. Niezależnie od powyższych wyjaśnień , Prezes UOKiK ponownie ocenił ustawowe przesłanki określone w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, a wynik tej oceny przedstawił poniżej przy omawianiu kolejnych zarzutów odwołania . Ad. 2 ) w zw. z 3 ) Strona w oparciu o przedstawione powyżej argume nty stwierdza, że wymierzona kara została rażąco zawyżona, stojąc również na stanowisku, że naruszono wymóg proporcjonalności kary, który staw i a art. 8 zdanie drugie dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochr ony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom. W niniejszej sprawie, biorąc pod uwagę, że Strona naruszyła przepisy art. 4 ustawy o informowaniu o cenach po raz czwarty w ciągu 12 miesięcy, Organ I instancji na podstawie art. 6 ust. 2 tej ustawy mógł wymierzyć Stronie karę pieniężną w wysokości do 40.000 zł. Należy zauważyć, że kara wymierzona Stronie wyniosła 28.000 zł i nie zbliżyła się do górnej granicy ustawowej. Zdaniem Prezesa UOKiK nie sposób zatem zgodzić się z podniesionym z arzutem rażącego zawyżenia kary. Ponadto, z godnie z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach , przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się stopień naruszenia obowiązków oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, a także wielkość jego obrotów i przychodu. Prezes UOKiK ponownie przeanalizował wszystkie ww. przesłanki i stwierdził, jak poniżej. Przy r ozpatrywaniu przesłanki stopnia naruszenia obowiązków , należy odwołać się do art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, zgodnie z którym w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sp osób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Cena należy do podstawowych, istotnych elementów zawieranych umów sprzedaży wpływających bezpośrednio na podjęcie decyzji przez konsumentów o zawarciu konkretnej umowy, zaś cena jednostkowa jest z kolei podstawowym kryterium obiektywnej informacji o wartości towaru wyrażonej w jednostkach pieniężnych, szczególnie w kontekście porównania jej z takimi wartościami innych towarów – podobnych pod względem przeznaczenia, ale o odmienny ch cechach np. co do marki, producenta, ilości, wzornictwa, poziomu technicznego itp. W świetle powyższego, brak uwidocznienia cen, pozbawia konsumentów należytej informacji o oferowanych produktach. Z kolei, brak cen jednostkowych, uniemożliwia konsumento m porównanie oferowanych towarów z towarami podobnymi, lecz o innej masie lub objętości, a co za tym idzie, utrudnia konsumentom wybór odpowiedniego dla nich towaru. Nie sposób więc uznać, iż brak uwidocznienia cen bądź cen jednostkowych nie ma istotnego c harakteru. Strona 9 z 11 Kolejna przesłanka, wskazana w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach to dotychczasowa działalność przedsięb i orcy. Jak już wskazano powyżej, ponowna analiza zgromadzonego materiału wskazuje, że w przedmiotowej sprawie zaistniała okoliczność tzw. recydywy uzasadniającej wymiar kary na podst awie art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach. Odnosząc się do trzeciej przesłanki określonej w art. 6 ust. 3 ww. ustawy należy stwierdzić, że Warmińsko - Mazurski WIIH na podstawie posiadanych informacji o wielkości obrotu i przychodu strony prawidłowo uznał, że strona mieści się w kategorii pozostałych przedsiębiorców, w myśl ustawy Prawo przedsiębiorców . Nie sposób zgodzić się przy tym z zarzutem Strony jakoby organ I instancji naruszył dyrek tywę nr 98/6/WE w zakresie proporcjonalności wymierzonej kary. Organ ponownie zaznacza, że w przedmiotowej sprawie wymiar kary został ustalony w oparciu o przesłanki wskazane w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, a ponadto organ I instancji w uz asadnieniu zaskarżonej decyzji wyraźnie powołał się na dyrektywę nr 98/6/WE. Dodatkowo należy wskazać, że o proporcjonalności wymierzonej kary świadczą decyzje jakie zostały wydane w okresie 12 miesięcy poprzedzających zaistnienie uchybień będących przedmi otem zaskarżonej decyzji: decyzją nr KŻ.8361.69.2018.GM z dnia 10 października 2018 r. nałożono kar ę pieniężną w kwocie 16 500 zł w związku z nieuwidocznieniem cen przy 93 partiach towarów, co zostało stwierdzone w toku kontroli przeprowadzonej w dniach 20 – 24 lipca 2018 r.; decyzją nr KŻ.8361.86.2018.MT z dnia 12 października 2018 r. nałożono kar ę pieniężną w kwocie 20 000 zł w związku z nieuwidocznieniem cen przy 46 partiach towarów, co zostało stwierdzone w toku kontroli przeprowadzonej w dniach 23 – 24 sierpnia 2018r.; decyzją nr KŻ.8361.88.2018.GM z dnia 12 października 2018 r. nałożono kar ę pieniężną w kwocie 25 000 zł w związku z nieuwidocznieniem cen przy 97 partiach towarów, co zostało stwierdzone w toku kontroli przeprowadzonej w dniach 30 – 31 sierpnia 2018 r. Ad. 4) Strona zarzuca naruszenie art. 48 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców poprzez niewskazanie w zawiadomieniu o zamiarze wszczęcia kontroli miejsca jej przeprowadzenia tj. sklepu Biedronka w Olsztynku przy ul. Mrongowiusza 24. Odnosząc się do podniesionego zarzutu, organ wskazuje, że zgodnie z art. 51 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców kontrolę przeprowadza się w siedzibie przedsiębiorcy lub w miejscu wykonywania działalności gospodarczej. Jednakże, zgodnie z art. 48 ust. 3 t ej ustawy , zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli zawiera: 1) oznaczenie organu; 2) datę i miejsce wystawienia; 3) oznaczenie przedsiębiorcy; 4) wskazanie zakresu przedmiotowego kontroli; 5) imię, nazwisko oraz podpis osoby udzielającej upoważnienia z podaniem zajmowanego stanowiska lub funkcji. Strona 10 z 11 Powyższy przepis nie zawiera więc wymogu wskazania w zawiadomieniu o zamiarze przeprowadzenia kontroli miejsca jej przeprowadzenia. Z tego też względu, powyższy zarzut Prezes UOKiK uznał za bezzasadny. Mając powyższe na uwadze, Prezes UOKiK , po ponownym przeanalizowaniu zgromadzonego materiału, uznał odwołanie za bezzasadne. W ocenie Prezesa UOKiK wymierzona stronie kara została ustalona prawidłowo w oparciu o przesłanki zawarte w art. 6 ust. 3 ustawy o inform owaniu cenach. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów , zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Zatem, w myśl art. 127 § 2 k.p.a. w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Ins pektoratu Inspekcji Handlowej w Olsztynie w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, pl. Pow stańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.00 0 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jedna k niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. Strona 11 z 11 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( t.j. Dz. U. z 201 9 r. poz. 900 ). Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn . zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 201 4 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (t.j. Dz. U. poz. 2019 poz. 178). Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów $PODPIS Otrzymują: 1. pełnomocnik Jeronimo Martins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie adres do doręczeń: Jeronimo Martins Polska S.A. ul. Żniwna 5 62 - 025 Kostrzyn 2. Warmińsko - Mazurski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Olsztynie 3. a/a
Analiza z kontekstem sprawy
Co ta decyzja oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Informacje o sprawie
- Sygnatura
- DIH-4.709.4.2019.BP
- Rodzaj praktyki
- Pozostałe
- Kara finansowa
- tak
- Branża
- 47.11 SPRZEDAŻ DETALICZNA PROWADZONA W NIEWYSPECJALIZOWANYCH SKLEPACH Z PRZEWAGĄ ŻYWNOŚCI, NAPOJÓW I WYROBÓW TYTONIOWYCH
- Region
- Wielkopolskie
- Strony
- Jeronimo Martins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie
- Odwołanie do sądu
- Nie
Powiązane dokumenty
Źródło urzędowe: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów