DIH-41/2015

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DIH-023-31(5)/15/JK Warszawa, 19 czerwca 2015 r. DECYZJA DIH-1/41/2015 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2014 r. poz. 148, z późn. zm.), art. 40a ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spoŜywczych (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 678) Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorcy Dung Nguyen Chi, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą „HANOI” Dung Nguyen Chi w Turku, od decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Poznaniu z dnia 31 marca 2015 r. (nr akt sprawy: D/KO.śG.8361.235.2014), którą ww. przedsiębiorcy wymierzono kary pienięŜne w wysokości:
1.000 zł (słownie: jeden tysiąc złotych) z tytułu wprowadzenia do obrotu 103 partii artykułów rolno-spoŜywczych (potraw) niewłaściwej jakości handlowej,
1.000 zł (słownie: jeden tysiąc złotych) z tytułu wprowadzenia do obrotu partii zafałszowanego artykułu rolno-spoŜywczego (potrawy), utrzymuje w mocy zaskarŜoną decyzję. UZASADNIENIE W toku kontroli przeprowadzonej w dniach 18 – 24 listopada 2014 r. przez inspektorów reprezentujących Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Poznaniu, zwanego dalej równieŜ „Wielkopolskim WIIH” , w barze „HANOI” mieszczącym się w Turku przy ul. Kolska Szosa 7C, naleŜącym do przedsiębiorcy Dung Nguyen Chi, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą „HANOI” Dung Nguyen Chi w Turku, zwanego dalej równieŜ „stroną” , pobrano do badań laboratoryjnych próbkę potrawy o nazwie „wołowina w sosie curry z ryŜem i surówką” (dalej: wołowina curry ), pochodzącej z zakupu kontrolnego. W toku kontroli sprawdzono równieŜ, czy przestrzegany jest wynikający z prawa Ŝywnościowego obowiązek informowania konsumentów o składzie oferowanych potraw. W wyniku powyŜszego stwierdzono, Ŝe w przypadku potraw: Strona 2 z 14 1. zupa z bambusem, w cenie 5 zł/porcja, 2. zupa z warzywami, w cenie 5 zł/porcja, 3. zupa pekińska (z mięsem lub bez), w cenie 5 zł/porcja, 4. zupa krabowa, w cenie 6 zł/porcja, 5. rosół z makaronem sojowym, w cenie 5 zł/porcja, 6. zupa krewetkowa, w cenie 6 zł/porcja, 7. sajgonki (Naleśniki saigon), w cenie 4,5 zł/porcja, 8. sajgonki z surówkami, w cenie 5,5 zł/porcja, 9. sajgonki z ryŜem i warzywami, w cenie 8 zł/porcja, 10. ryŜ smaŜony z kurczakiem, w cenie 10,5 zł/porcja, 11. ryŜ smaŜony z krewetkami, w cenie 13,5 zł/porcja, 12. ryŜ smaŜony z warzywami, w cenie 8 zł/porcja, 13. ryŜ z warzywami, w cenie 6 zł/porcja, 14. ryŜ smaŜony z wołowiną, w cenie 13,5 zł/porcja, 15. ryŜ smaŜony z wieprzowiną, w cenie 12,5 zł/porcja, 16. kurczak słodko-kwaśny, w cenie 10 zł/porcja, 17. kurczak curry, w cenie 10 zł/porcja, 18. kurczak na ostro, w cenie 10 zł/porcja, 19. kurczak w pięciu smakach, w cenie 10 zł/porcja, 20. kurczak z bambusem, w cenie 10 zł/porcja, 21. kurczak specjalny, w cenie 10 zł/porcja, 22. kurczak z warzywami, w cenie 10 zł/porcja, 23. kurczak po chińsku, w cenie 10,5 zł/porcja, 24. kurczak orientalny, w cenie 10,5 zł/porcja, 25. kurczak po wietnamsku, w cenie 10,5 zł/porcja, 26. kurczak po tajlandzku, w cenie 10,5 zł/porcja, 27. kurczak z grzybami mun, w cenie 10,5 zł/porcja, 28. kurczak z ananasem, w cenie 10,5 zł/porcja, 29. wołowina w pięciu smakach, w cenie 12 zł/porcja, 30. wołowina z grzybami, w cenie 12,5 zł/porcja, 31. wołowina z ananasem, w cenie 12 zł/porcja, 32. wołowina na ostro, w cenie 12 zł/porcja, 33. wołowina słodko-kwaśna, w cenie 12 zł/porcja, 34. wołowina orientalna, w cenie 13 zł/porcja, 35. wieprzowina z grzybami, w cenie 11,5 zł/porcja, 36. wieprzowina z warzywami, w cenie 11 zł/porcja, 37. wieprzowina curry, w cenie 11 zł/porcja, 38. wieprzowina w pięciu smakach, w cenie 11 zł/porcja, Strona 3 z 14 39. wieprzowina z bambusem, w cenie 11 zł/porcja, 40. wieprzowina po chińsku, w cenie 12 zł/porcja, 41. wieprzowina orientalna, w cenie 11,5 zł/porcja, 42. wieprzowina po wietnamsku, w cenie 11,5 zł/porcja, 43. wieprzowina po tajlandzku, w cenie 11,5 zł/porcja, 44. golonka z warzywami, w cenie 11,5 zł/porcja, 45. golonka z bambusem, w cenie 11,5 zł/porcja, 46. golonka na ostro, w cenie 11,5 zł/porcja, 47. golonka słodko-kwaśna, w cenie 11,5 zł/porcja, 48. golonka z grzybami, w cenie 11,5 zł/porcja, 49. golonka specjalna, w cenie 11,5 zł/porcja, 50. golonka curry, w cenie 11,5 zł/porcja, 51. ryba z warzywami, w cenie 10 zł/porcja, 52. ryba w pięciu smakach, w cenie 10 zł/porcja, 53. ryba curry, w cenie 10 zł/porcja, 54. ryba na ostro, w cenie 10 zł/porcja, 55. ryba z grzybami, w cenie 10,5 zł/porcja, 56. ryba specjalna, w cenie 10,5 zł/porcja, 57. ryba słodko-kwaśna, w cenie 10 zł/porcja, 58. kalmar na ostro, w cenie 13 zł/porcja, 59. kalmar z grzybami, w cenie 13 zł/porcja, 60. kalmar w pięciu smakach, w cenie 13 zł/porcja, 61. kalmar curry, w cenie 13 zł/porcja, 62. kalmar specjalny, w cenie 13 zł/porcja, 63. kalmar z bambusem, w cenie 13 zł/porcja, 64. ośmiornice curry, w cenie 13 zł/porcja, 65. ośmiornice na ostro, w cenie 13 zł/porcja, 66. ośmiornice specjalne, w cenie 13 zł/porcja, 67. ośmiornice z bambusem, w cenie 13 zł/porcja, 68. krewetki specjalne, w cenie 13 zł/porcja, 69. krewetki na ostro, w cenie 13 zł/porcja, 70. krewetki smaŜone, w cenie 14 zł/porcja, 71. krewetki w pięciu smakach, w cenie 13 zł/porcja, 72. makaron z krewetkami, w cenie 14,5 zł/porcja, 73. makaron z kurczakiem, w cenie 11 zł/porcja, 74. makaron z wieprzowiną, w cenie 13 zł/porcja, 75. makaron z wołowiną, w cenie 14 zł/porcja, 76. ryŜ smaŜony ananasowy, w cenie 4,5 zł/porcja, Strona 4 z 14 77. ryŜ smaŜony bananowy, w cenie 4,5 zł/porcja, 78. zupa Pho Hanoi z kurczakiem, w cenie 11 zł/porcja, 79. zupa Pho Hanoi z wołowiną, w cenie 13 zł/porcja, 80. zupa Pho Hanoi z wołowiną i kurczakiem, w cenie 13 zł/porcja, 81. zupa Pho Hanoi mała z kurczakiem, w cenie 7 zł/porcja, 82. zupa Pho Hanoi mała z wołowiną, w cenie 8 zł/porcja, 83. zupa Won-Ton z 3 pieroŜkami, w cenie 7 zł/porcja, 84. pierogi Won-Ton 5 sztuk, w cenie 7 zł/porcja, 85. sałatka cztery pory roku, w cenie 5 zł/porcja, 86. schab po japońsku, w cenie 13 zł/porcja, 87. kalmary chrupiące, w cenie 18 zł/porcja, 88. kaczka Hong-Kong, w cenie 18 zł/porcja, 89. kaczka z ananasem, w cenie 18 zł/porcja, 90. kaczka z bambusem, w cenie 18 zł/porcja, 91. kaczka specjalna, w cenie 18 zł/porcja, 92. kaczka z grzybami mun, w cenie 18 zł/porcja, 93. kaczka na gorącym półmisku, w cenie 20 zł/porcja, 94. Ŝeberka słodko-kwaśne, w cenie 13 zł/porcja, 95. kurczak po japońsku, w cenie 10,5 zł/porcja, 96. skrzydełko chrupiące, w cenie 6,5 zł/porcja, 97. kurczak Szanghaj, w cenie 10,5 zł/porcja, 98. wieprzowina Szanghaj, w cenie 11,5 zł/porcja, 99. wołowina Szanghaj, w cenie 13 zł/porcja, 100. kurczak firmowy Hanoi, w cenie 13 zł/porcja, 101. chipsy krewetkowe, w cenie 2,5 zł/porcja, 102. kurczak po japońsku – mała porcja, w cenie 8 zł/porcja, 103. kurczak w pięciu smakach – mała porcja, w cenie 8 zł/porcja, o łącznej wartości 1.139 zł, w cenniku nie uwidoczniono informacji o wykazie składników potraw, co na dzień kontroli naruszało wymagania § 17 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007 r. w sprawie znakowania środków spoŜywczych (Dz. U. z 2014 r. poz. 774), zwanego dalej: „rozporządzeniem w sprawie znakowania środków spoŜywczych” . PowyŜsze ustalenia udokumentowano w Protokole kontroli z 24 listopada 2014 r. (nr akt kontroli: D/KO.śG.8361.235.2014) i Protokole pobrania próbki produktu nr 093402 z dnia 18 listopada 2014 r. (wołowina curry). Próbki kontrolnej wołowiny curry nie pobrano z uwagi na krótki termin przydatności do spoŜycia [art. 28 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2014 r. poz. 148, z późn. zm.)]. Strona 5 z 14 W wyniku badań przeprowadzonych przez Laboratorium Kontrolno-Analityczne Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Poznaniu, zwane dalej „Laboratorium w Poznaniu” , w wołowinie curry nie stwierdzono obecności wołowiny (zakres metody > 2%), stwierdzono natomiast wieprzowinę (zakres metody > 3%) i drób (zakres metody > 1%). PowyŜsze udokumentowano w Sprawozdaniu z badań nr 325/2014 z dnia 28 listopada 2014 r. Wyniki powyŜszych badań przekazano przedsiębiorcy Dung Nguyen Chi, prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą „HANOI” Dung Nguyen Chi w Turku, przy piśmie z dnia 22 grudnia 2014 r. Wobec stwierdzonych nieprawidłowości, pismem z dnia 22 stycznia 2015 r., Wielkopolski WIIH zawiadomił przedsiębiorcę Dung Nguyen Chi, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą „HANOI” Dung Nguyen Chi w Turku, o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie wymierzenia, na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spoŜywczych (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 678), zwanej dalej „ustawą o jakości handlowej” , kar pienięŜnych z tytułu wprowadzenia do obrotu odpowiednio 103 partii niewłaściwej jakości handlowej artykułów rolno-spoŜywczych i jednej partii zafałszowanego artykułu rolno-spoŜywczego. W odpowiedzi na powyŜsze, strona w piśmie z dnia 3 lutego 2015 r. poinformowała, iŜ przyczyną ujawnionych nieprawidłowości były przejściowe problemy związane z Ŝyciem rodzinnym i osobistym. Jednocześnie zapewniła, Ŝe dołoŜy wszelkich starań, aby wprowadzane przez nią do obrotu produkty odpowiadały wymaganiom. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją z dnia 31 marca 2015 r., Wielkopolski WIIH wymierzył przedsiębiorcy Dung Nguyen Chi, prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą „HANOI” Dung Nguyen Chi w Turku, w oparciu o:
art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej, karę pienięŜną w wysokości 1.000 zł z tytułu wprowadzenia do obrotu 103 partii niewłaściwej jakości handlowej potraw,
art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej, karę pienięŜną w wysokości 1.000 zł z tytułu wprowadzenia do obrotu jednej partii zafałszowanej potrawy, tj. wołowiny curry. Pismem z dnia 19 kwietnia 2015 r., strona złoŜyła do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej równieŜ „Prezesem UOKiK ”, odwołanie od ww. decyzji. Uzasadniając swój wniosek, strona ponownie podniosła, iŜ przyczyną stwierdzonych nieprawidłowości były przejściowe problemy związane z Ŝyciem osobistym, w wyniku których zaniedbała obowiązki wynikające z prowadzenia działalności, a zatrudniony w kontrolowanej placówce pracownik nie wywiązał się naleŜycie z powierzonych mu zadań. Strona podkreśliła, Ŝe w sytuacji, w jakiej się obecnie znajduje, wymierzona jej kara jest dotkliwa. Pismem z dnia 6 maja 2015 r., Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę Dung Nguyen Chi, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą „HANOI” Dung Nguyen Chi w Turku, iŜ przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie, stronie Strona 6 z 14 biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje, na podstawie art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.), zwanej dalej „k.p.a.” , prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a takŜe wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych Ŝądań. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zwaŜył, co następuje. Zgodnie z art. 8 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat Ŝywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektywy Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz. U. UE L 304 z 22.11.2011, s. 18, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 1169/2011” , podmiot działający na rynku spoŜywczym odpowiedzialny za informację na temat Ŝywności zapewnia obecność i rzetelność informacji na temat Ŝywności zgodnie z mającym zastosowanie prawem dotyczącym informacji na temat Ŝywności oraz wymogami odpowiednich przepisów krajowych. W myśl art. 8 ust. 5 ww. rozporządzenia, podmioty działające na rynku spoŜywczym zapewniają przestrzeganie w przedsiębiorstwach pozostających pod ich kontrolą wymogów prawa dotyczącego informacji na temat Ŝywności i odpowiednich przepisów krajowych mających znaczenie dla ich działalności i upewniają się, Ŝe wymogi te są spełnione. Art. 8 rozporządzenia 1169/2011 stanowi wyjaśnienie zakresów odpowiedzialności podmiotów za informacje przekazywane konsumentom na temat Ŝywności, o której to odpowiedzialności mowa w art. 17 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa Ŝywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa śywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa Ŝywności (Dz. U. UE L 31 z 01.02.2002 r., s. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 178/2002” . Zgodnie z art. 17 ust. 1 ww. rozporządzenia 178/2002, podmioty działające na rynku spoŜywczym i pasz zapewniają, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji, w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej Ŝywności z wymogami prawa Ŝywnościowego właściwymi dla ich działalności i kontrolowanie przestrzegania tych wymogów. W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o jakości handlowej wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeŜeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania oraz dodatkowe Strona 7 z 14 wymagania dotyczące artykułów rolno-spoŜywczych, jeŜeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta. Rozporządzenie 1169/2011, w art. 6 stanowi, Ŝe kaŜdemu środkowi spoŜywczemu przeznaczonemu do dostarczenia konsumentowi finalnemu lub do zakładów Ŝywienia zbiorowego muszą towarzyszyć informacje na temat Ŝywności zgodnie z tym rozporządzeniem. Rozporządzenie 178/2002, w art. 8 ust. 1 wskazuje, Ŝe prawo Ŝywnościowe ma na celu ochronę interesów konsumentów i powinno stanowić podstawę dokonywania przez konsumentów świadomego wyboru związanego ze spoŜywaną przez nich Ŝywnością. Ma na celu zapobieganie oszukańczym lub podstępnym praktykom, fałszowaniu Ŝywności oraz wszelkim innym praktykom mogącym wprowadzać konsumenta w błąd. Informacje na temat Ŝywności nie mogą wprowadzać w błąd, w szczególności co do właściwości środka spoŜywczego, a w szczególności co do jego charakteru, toŜsamości, właściwości, składu, ilości, trwałości, kraju lub miejsca pochodzenia, metod wytwarzania lub produkcji, o czym mówi art. 7 ust. 1 lit. a rozporządzenia 1169/2011. W myśl zaś art. 7 ust. 2 tego rozporządzenia, informacje na temat Ŝywności muszą być rzetelne, jasne i łatwe do zrozumienia dla konsumenta. Artykuł rolno-spoŜywczy zafałszowany, jak wynika z art. 3 pkt 10 ustawy o jakości handlowej to produkt, którego skład jest niezgodny z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno-spoŜywczych, albo produkt, w którym zostały wprowadzone zmiany, w tym zmiany dotyczące oznakowania, mające na celu ukrycie jego rzeczywistego składu lub innych właściwości, jeŜeli niezgodności te lub zmiany w istotny sposób naruszają interesy konsumentów finalnych, w szczególności jeŜeli: a) dokonano zabiegów, które zmieniły lub ukryły jego rzeczywisty skład lub nadały mu wygląd produktu zgodnego z przepisami dotyczącymi jakości handlowej, b) w oznakowaniu podano nazwę niezgodną z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno-spoŜywczych albo niezgodną z prawdą, c) w oznakowaniu podano niezgodne z prawdą dane w zakresie składu, pochodzenia, terminu przydatności do spoŜycia lub daty minimalnej trwałości, zawartości netto lub klasy jakości handlowej. Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 grudnia 2014 r. w sprawie znakowania poszczególnych rodzajów środków spoŜywczych (Dz. U. z 2015 r. poz. 29), zwane dalej „rozporządzeniem w sprawie znakowania” , w § 19 ust. 1 pkt 3 stanowi, Ŝe w przypadku środków spoŜywczych oferowanych do sprzedaŜy konsumentowi finalnemu lub zakładom Ŝywienia zbiorowego bez opakowania lub w przypadku pakowania środków spoŜywczych w pomieszczeniach sprzedaŜy na Ŝyczenie konsumenta finalnego lub ich pakowania do bezzwłocznej sprzedaŜy podaje się m.in. wykaz składników – zgodnie z art. Strona 8 z 14 18–20 rozporządzenia 1169/2011, z uwzględnieniem informacji, o których mowa w art. 21 tego rozporządzenia. Zgodnie z § 19 ust. 2 ww. rozporządzenia, informacje, o których mowa w ust. 1, podaje się w miejscu sprzedaŜy na wywieszce dotyczącej danego środka spoŜywczego lub w inny sposób, w miejscu dostępnym bezpośrednio konsumentom. Ustawa o jakości handlowej w art. 40a ust. 1 pkt 3 wskazuje, Ŝe kaŜdy, kto wprowadza do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze nieodpowiadające jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej lub deklarowanej przez producenta w oznakowaniu tych artykułów, podlega karze pienięŜnej w wysokości do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów rolno-spoŜywczych do obrotu, nie niŜszej jednak niŜ 500 zł. W myśl zaś art. 40a ust. 1 pkt 4 tej ustawy, kaŜdy, kto wprowadza do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze zafałszowane, podlega karze pienięŜnej w wysokości nie wyŜszej niŜ 10% przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałoŜenia kary, nie niŜszej jednak niŜ 1.000 zł. Ustalając wysokość kary pienięŜnej, zgodnie z art. 40a ust. 5 tej ustawy, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia: stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spoŜywczych i wielkość jego obrotów. W niniejszej sprawie organ pierwszej instancji stwierdził, Ŝe w przypadku oferowanych do sprzedaŜy, w placówce naleŜącej do strony, 103 partii potraw brak było informacji o ich wykazie składników, zaś w wyniku badań laboratoryjnych wykazano, Ŝe danie oferowane jako wołowina curry w rzeczywistości nie zawierało wołowiny, ale wieprzowinę i drób. Biorąc powyŜsze pod uwagę, zdaniem Prezesa UOKiK, Wielkopolski WIIH właściwie uznał, Ŝe strona wprowadziła do obrotu 103 partie artykułów rolno- spoŜywczych niewłaściwej jakości handlowej i jedną partię artykułu rolno-spoŜywczego zafałszowanego, co skutkowało wymierzeniem stronie kar pienięŜnych z tych tytułów. W pierwszej kolejności naleŜy zauwaŜyć jednak, Ŝe od momentu przeprowadzenia kontroli u strony do czasu wydania decyzji przez organ pierwszej instancji uległ zmianie stan prawny. Dnia 9 stycznia 2015 r., tj. z dniem wejścia w Ŝycie nowego rozporządzenia w sprawie znakowania, utraciło moc poprzedzające je rozporządzenie w sprawie znakowania środków spoŜywczych. Wielkopolski WIIH, wydając zaskarŜoną decyzję, nie uwzględnił tego faktu, jednakŜe biorąc pod uwagę, iŜ wymagania dla środków spoŜywczych oferowanych do sprzedaŜy bez opakowań jednostkowych wynikające z rozporządzenia, które utraciło moc obowiązującą nie zmieniły się i obecnie znajdują się w rozporządzeniu w sprawie znakowania, nie ma to wpływu na prawidłowość tej decyzji. Strona 9 z 14 Odwołując się od decyzji, strona nie kwestionuje ustaleń kontroli, wskazuje jednak okoliczności, które przyczyniły się do powstania stwierdzonych w trakcie kontroli nieprawidłowości. Strona wskazuje przede wszystkim na problemy rodzinne, które skutkowały niemoŜnością rzetelnego wypełniania obowiązków związanych z prowadzoną placówką gastronomiczną. Odnosząc się do powyŜszego, Prezes UOKiK wskazuje, Ŝe ustawa o jakości handlowej w art. 40a ust. 1 pkt 3 i 4 wprowadza mechanizm polegający na tym, Ŝe kaŜdy w stosunku do kogo zostanie spełniona przesłanka wprowadzenia do obrotu artykułów rolno- spoŜywczych niewłaściwej jakości handlowej czy zafałszowanych podlega karze określonej w tych przepisach. Ustawodawca zakłada więc istnienie odpowiedzialności w kaŜdej sytuacji wymierzenia kary pienięŜnej z tytułu naruszenia wymagań prawa Ŝywnościowego. ZauwaŜyć teŜ naleŜy, Ŝe ww. art. 40a ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o jakości handlowej statuuje odpowiedzialność administracyjną podmiotów, wobec których stwierdzono naruszenie wymagań wspomnianego prawa. Odpowiedzialność wynikająca z ww. przepisów ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą popełnienia naruszenia. Obiektywny charakter odpowiedzialności administracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2010 r., sygn. II OSK 1079/12), co oznacza, Ŝe przesłanką tej odpowiedzialności jest stwierdzenie nieprzestrzegania przez określony podmiot nałoŜonych prawem obowiązków. Wobec powyŜszego, organ po stwierdzeniu faktu naruszenia obowiązku wprowadzania do obrotu artykułów rolno-spoŜywczych właściwej jakości handlowej, moŜe jedynie wydać decyzję administracyjną wymierzającą karę pienięŜną w przewidzianej w ustawie o jakości handlowej wysokości. Mając więc na uwadze charakter odpowiedzialności administracyjnej, bez znaczenia pozostają okoliczności, w wyniku których doszło do powstania nieprawidłowości, gdyŜ karę wymierza się za samo naruszenie prawa. Wskazać naleŜy, Ŝe od 13 grudnia 2014 r. stosuje się rozporządzenie 1169/2011, w tym jego art. 6, zgodnie z którym kaŜdemu środkowi spoŜywczemu przeznaczonemu do dostarczenia konsumentowi finalnemu lub do zakładów Ŝywienia zbiorowego muszą towarzyszyć informacje na temat Ŝywności zgodnie z tym rozporządzeniem. Zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. a ww. rozporządzenia, informacje na temat Ŝywności nie mogą wprowadzać w błąd, w szczególności co do właściwości środka spoŜywczego, a w szczególności co do jego charakteru, toŜsamości, właściwości, ilości, trwałości, kraju lub miejsca pochodzenia, metod wytwarzania lub produkcji. Natomiast art. 8 ust. 2 tego rozporządzenia mówi, Ŝe podmiot działający na rynku spoŜywczym odpowiedzialny za informację na temat Ŝywności zapewnia obecność i rzetelność informacji na temat Ŝywności zgodnie z mającym zastosowanie prawem dotyczącym informacji na temat Ŝywności oraz wymogami odpowiednich przepisów krajowych. Ponadto zgodnie z art. 8 ust. 5 rozporządzenia 1169/2011, podmioty działające na rynku spoŜywczym zapewniają przestrzeganie w przedsiębiorstwach pozostających pod ich kontrolą wymogów prawa dotyczącego informacji na temat Ŝywności i odpowiednich Strona 10 z 14 przepisów krajowych mających znaczenie dla ich działalności i upewniają się, Ŝe wymogi te są spełnione. W myśl zaś obowiązującego od 9 stycznia 2015 r. rozporządzenia w sprawie znakowania, w przypadku środków spoŜywczych oferowanych do sprzedaŜy bez opakowań lub pakowanych przy sprzedaŜy, na wywieszce dotyczącej danego środka spoŜywczego lub w inny sposób, w miejscu dostępnym bezpośrednio konsumentowi finalnemu, podaje się m.in. wykaz składników – zgodnie z art. 18-20 rozporządzenia 1169/2011, z uwzględnieniem informacji, o których mowa w art. 21 rozporządzenia (tak § 19 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 rozporządzenia w sprawie znakowania). Mając na uwadze powyŜsze, strona jako podmiot, który wprowadził do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze oferowane do sprzedaŜy bez opakowań, jest odpowiedzialna za informacje na temat tej Ŝywności i ponosi w związku z tym odpowiedzialność za ich obecność i rzetelność. Nie ulega wątpliwości, Ŝe strona w niniejszej sprawie nie zapewniła konsumentom informacji o składzie oferowanych potraw, co ma szczególnie istotne znaczenie w przypadku osób z róŜnego rodzaju nietolerancjami pokarmowymi, które z tego względu muszą unikać pewnych składników (składniki alergenne). Tym samym strona odpowiada na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej za wprowadzenie do obrotu artykułów rolno-spoŜywczych niewłaściwej jakości handlowej. Prezes UOKiK informuje takŜe, Ŝe zgodnie ze stanowiskiem przyjętym w orzecznictwie, przepisy prawa Ŝywnościowego, w tym przepisy o jakości handlowej, sprzeciwiają się kaŜdej praktyce, równieŜ dotyczącej oznakowania środka spoŜywczego, mogącej w jakikolwiek sposób wprowadzać w błąd konsumenta. Obowiązkiem podmiotu działającego na rynku spoŜywczym jest zatem wprowadzanie do obrotu produktów oznakowanych zgodnie z przepisami, w sposób rzetelny i niebudzący wątpliwości (por. np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 marca 2010 r., sygn. VI SA/Wa 91/10). Stosownie do art. 7 ust. 1 lit. a rozporządzenia 1169/2011, informacje na temat Ŝywności nie mogą wprowadzać w błąd, w szczególności co do właściwości środka spoŜywczego, a w szczególności co do jego charakteru, toŜsamości, właściwości, składu, ilości, trwałości, kraju lub miejsca pochodzenia, metod wytwarzania lub produkcji (w dacie kontroli był to przepis art. 6 ust. 2 ustawy o jakości handlowej w związku z art. 46 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o bezpieczeństwie Ŝywności i Ŝywienia). Wobec powyŜszego, stosując nazwę środka spoŜywczego (wołowina curry) niezgodną z rzeczywistością, strona naruszyła ww. przepis, wprowadzając konsumentów w błąd co do rzeczywistego charakteru nabywanego produktu, który wbrew przekazowi wynikającemu z uwidocznionej nazwy, nie był produktem, który konsumenci chcieli nabyć. W tym miejscu naleŜy wskazać, Ŝe obowiązujące regulacje wprost definiują pojęcie artykułu rolno-spoŜywczego zafałszowanego. W art. 3 pkt 10 lit. b ustawy o jakości Strona 11 z 14 handlowej podano przykładowe wyliczenie okoliczności warunkujących uznanie produktu za zafałszowany, naruszające interesy konsumentów finalnych w sposób istotny. W szczególności zafałszowanie moŜe polegać na podaniu niezgodnej z prawdą nazwy artykułu rolno-spoŜywczego. W przedmiotowej sprawie, zdaniem Prezesa UOKiK, dyspozycja art. 3 pkt 10 lit. b ustawy o jakości handlowej została spełniona i wprowadzenie do obrotu przez przedsiębiorcę Dung Nguyen Chi, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą „HANOI” Dung Nguyen Chi w Turku, potrawy o nazwie wołowina curry, która w rzeczywistości nie zawierała wołowiny, ale wieprzowinę i drób, wprowadzało konsumentów w błąd, gdyŜ otrzymywali oni inny produkt niŜ sugerowała jego nazwa, a zatem pozbawieni byli oni takŜe moŜliwości dokonania świadomego wyboru. Podkreślić naleŜy, Ŝe to wyłącznie strona była odpowiedzialna za oznakowanie przedmiotowego produktu w miejscu sprzedaŜy, gdyŜ to ona była jego wytwórcą. ZauwaŜyć naleŜy, Ŝe nienaleŜyte wywiązywanie się z powierzonych pracownikowi strony obowiązków – o czym juŜ była mowa wyŜej – nie zwalnia strony z tej odpowiedzialności. Ponadto, zapewnienie o dołoŜeniu starań, aby przestrzegane były przepisy ustawy o jakości handlowej nie zmienia faktu, Ŝe strona wprowadzała w błąd konsumentów co do toŜsamości nabywanego produktu, wskazując im za pomocą deklaracji w oznakowaniu, jako jedynego źródła informacji, Ŝe mają do czynienia z innym środkiem spoŜywczym. Wobec tego, stwierdzone nieprawidłowości świadczyły o podmianie asortymentowej, potwierdzonej badaniami laboratoryjnymi, nadającej produktowi wyŜsze walory jakościowe niŜ w rzeczywistości. Posługiwanie się nazwą wołowina, tj. mięsa o cenie znacznie wyŜszej niŜ wieprzowina czy drób, w ocenie Prezesa UOKiK wpływało na atrakcyjność oferty i stanowiło zachętę do zakupu. Mając na uwadze powyŜsze, organ drugiej instancji uznał, Ŝe był to czyn wprowadzający w błąd konsumentów, w sposób istotny naruszający ich interesy, gdyŜ otrzymywali oni inny produkt niŜ zamawiali, o czym świadczą dowody zebrane w toku kontroli, w szczególności dokonany zakup kontrolny. PowyŜsze jednoznacznie wskazuje, Ŝe ww. produkt został zafałszowany w rozumieniu art. 3 pkt 10 lit. b ustawy o jakości handlowej. NaleŜy wskazać, Ŝe nie ma tu znaczenia czy zafałszowany produkt został wprowadzony do obrotu w wyniku celowego działania, czy teŜ zaniedbania obowiązków, gdyŜ nie jest to przesłanka do zmniejszenia wymiaru kary bądź odstąpienia od niej w ogólne. Faktu tego nie zmienia równieŜ podniesiony przez stronę w odwołaniu argument o zbyt skomplikowanych dla cudzoziemców przepisach, bowiem bezspornym jest, Ŝe strona wprowadzała w błąd konsumentów, deklarując w ofercie potrawę, która w rzeczywistości była innym produktem, a więc w tym przypadku wystarczyła zwykła rzetelność przedsiębiorcy, aby zapobiec stwierdzonym w toku kontroli nieprawidłowościom, a nie znajomość przepisów. Strona 12 z 14 Organy Inspekcji Handlowej przy ustalaniu wysokości wymierzanej kary pienięŜnej, zgodnie z art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej, biorą pod uwagę stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu i wielkość jego obrotów. W przedmiotowej sprawie, na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego Prezes UOKiK stwierdził, Ŝe Wielkopolski WIIH, wymierzając karę pienięŜną w sposób prawidłowy ocenił poszczególne przesłanki zawarte w ww. art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej, co wpłynęło na wysokość kary pienięŜnej, tj. zastosował sankcję, która jest proporcjonalna do wielkości kontrolowanego podmiotu oraz stwierdzonych nieprawidłowości. Miarkując stopień szkodliwości czynu, organ pierwszej instancji zasadnie stwierdził, Ŝe w przypadku wprowadzenia do obrotu artykułów rolno-spoŜywczych niewłaściwej jakości handlowej jest on wysoki, zaś w odniesieniu do artykułu rolno-spoŜywczego zafałszowanego – najwyŜszy. NaleŜy podkreślić, Ŝe konsument, kierując się przekazanymi przez przedsiębiorcę informacjami o potrawach, dokonuje wyboru tej, która mu najbardziej odpowiada. Tym samym umieszczenie nierzetelnych danych, czy całkowity ich brak, uniemoŜliwiają mu dokonanie świadomego wyboru, co przekłada się na naruszenie zarówno ekonomicznych, jak i zdrowotnych interesów konsumenta. Przy ocenie stopnia zawinienia Wielkopolski WIIH wziął pod uwagę, Ŝe tak niewłaściwa jakość handlowa, jak i zafałszowanie były wynikiem działania strony, gdyŜ powstały w naleŜącej do niej placówce i to wyłącznie ona miała wpływ na sposób prezentacji i oznakowanie zakwestionowanych produktów. Organ właściwie teŜ wskazał stronie, Ŝe jakiekolwiek błędy pracowników kontrolowanego przedsiębiorcy, na które powołuje się strona, obciąŜają bezpośrednio tego przedsiębiorcę. Mając na uwadze zakres naruszenia Wielkopolski WIIH zasadnie uznał, iŜ oferowanie produktów niewłaściwej jakości handlowej i zafałszowanych narusza wymagania w zakresie oznakowania artykułów rolno-spoŜywczych istotne z punku widzenia właściwości produktów. Informacja o składzie potraw stanowi jeden z elementów jakości handlowej, wobec czego nieuzasadnione uŜycie nazwy „wołowina” i brak informacji o wykazie składników potraw naruszało interesy konsumentów poprzez brak zapewnienia im rzetelnych i prawdziwych informacji o składzie i pochodzeniu produktów. Uwzględniając przesłankę dotychczasowej działalności kontrolowanego przedsiębiorcy na rynku spoŜywczym, organ pierwszej instancji wziął po uwagę, Ŝe nie prowadzono wobec niego postępowania w sprawie wymierzenia kary pienięŜnej za naruszenie przepisów prawa Ŝywnościowego. Zgodnie z oświadczeniem przedsiębiorcy (pismo z dnia 24 listopada 2014 r.), zalicza się on, w myśl art. 104 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 584) do grupy mikroprzediębiorców. Strona 13 z 14 Podkreślić naleŜy, Ŝe kara wymierzona na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej (zafałszowanie) jest karą minimalną, jaką moŜna było wymierzyć na podstawie tego przepisu, zaś kara z art. 40a ust. 1 pkt 3 ww. ustawy (niewłaściwa jakość handlowa) ustalona została poniŜej jednokrotnej wartości potraw oferowanych przez stronę. Biorąc powyŜsze pod uwagę, zdaniem Prezesa UOKiK, obie kary są właściwe do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w sprzedaŜy były dostępne wyłącznie środki spoŜywcze odpowiadające jakości handlowej, a przy tym spełnią swoją funkcję prewencyjną i represyjną, skłaniając stronę do przestrzegania przepisów o jakości handlowej, stosownie do wymagań przewidzianych w art. 17 ust. 2 rozporządzenia 178/2002, w świetle których, kary za naruszenie prawa Ŝywnościowego powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Zgodnie z art. 40a ust. 6 i 7 ustawy o jakości handlowej, karę pienięŜną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budŜetu państwa, naleŜy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Poznaniu w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. W myśl art. 67a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 613) wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, na wniosek strony w przypadkach uzasadnionych waŜnym interesem strony lub interesem publicznym, moŜe: 1) odroczyć termin płatności podatku (kary) lub rozłoŜyć zapłatę podatku na raty, 2) odroczyć lub rozłoŜyć na raty zapłatę zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetki określone w decyzji, 3) umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. NaleŜy zaznaczyć, Ŝe kara pienięŜna staje się zaległością w sytuacji, gdy nie zostanie uiszczona w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyŜszego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Zatem, w myśl art. 127 § 2 k.p.a. w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarŜoną decyzję. Biorąc powyŜsze pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Strona 14 z 14 Pouczenie Zgodnie z art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.) od niniejszej decyzji przysługuje skarga wnoszona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Do naleŜności pienięŜnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 613). Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Wiceprezes Dorota Karczewska Otrzymują: 1. Dung Nguyen Chi „HANOI” Dung Nguyen Chi ul. Armii Krajowej 2 62-700 Turek 2. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Poznaniu 3. a/a