DIH-40/2015

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DIH-023-34(3)/15/AgŁ Warszawa, 18 czerwca 2015 r. DECYZJA DIH-1/40/2015 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2014 r. poz. 148 z późn. zm.), art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spoŜywczych (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 678), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorcy Hanny Dębowskiej, prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Handlowe Sklep SpoŜywczy „Dwunastka-Plus” Hanna Dębowska we Włocławku, od decyzji Kujawsko- Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Bydgoszczy z dnia 22 kwietnia 2015 r. nr DW-18/2015 (nr akt sprawy: DW.8361.47.2015), którą ww. przedsiębiorcy wymierzono karę pienięŜną w wysokości 500 zł (słownie: pięćset złotych), z tytułu wprowadzenia do obrotu dziesięciu partii produktów oferowanych bez opakowań o łącznej wartości 27,60 zł, nieodpowiadających w zakresie oznakowania jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej – utrzymuje w mocy zaskarŜoną decyzję. UZASADNIENIE W toku kontroli przeprowadzonej w dniach 11-16 marca 2015 r. przez inspektorów reprezentujących Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Bydgoszczy, zwanego dalej „Kujawsko-Pomorskim WIIH”, w sklepie spoŜywczym we Włocławku przy ul. Noakowskiego 55/57, naleŜącym do przedsiębiorcy Hanny Dębowskiej, prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Handlowe Sklep SpoŜywczy „Dwunastka-Plus” Hanna Dębowska we Włocławku, zakwestionowano sposób oznakowania dziesięciu partii produktów oferowanych bez opakowań o łącznej wartości 27,60 zł, tj.:
sześciu partii pieczywa o łącznej wartości 14,40 zł, tj.: – „Bułki włoskiej” 70 g w ilości 3 sztuk, – „Bułki kajzerki” 50 g w ilości 3 sztuk, – „Bułki małej” 50 g w ilości 9 sztuk, 2 – „Bułki sojowej” 60 g w ilości 3 sztuk, – „Ciabaty Ŝytniej” 70 g w ilości 2 sztuk, – „Bułki poznańskiej” 50 g w ilości 6 sztuk, z uwagi na niepodanie w miejscu sprzedaŜy na wywieszce dotyczącej tych produktów lub w inny sposób, w miejscu dostępnym bezpośrednio konsumentowi finalnemu informacji dotyczących: nazwy środka spoŜywczego, nazwy albo imienia i nazwiska producenta, wykazu składników oraz masy jednostkowej, wbrew postanowieniom § 19 ust. 1 pkt 1, 2, 3 i pkt 6 lit. a oraz ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 grudnia 2014 r. w sprawie znakowania poszczególnych rodzajów środków spoŜywczych (Dz. U. z 2015 r. poz. 29), zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie znakowania poszczególnych rodzajów środków spoŜywczych”;
czterech partii wyrobów cukierniczych o łącznej wartości 13,20 zł, tj.: – „Pączka z nadz.” 100 g w ilości 3 sztuk, – „Pączka z jabł.” 100 g w ilości 3 sztuk, – „Pączka” 80 g w ilości 2 sztuk, – „DroŜdŜówce” 80 g w ilości 3 sztuk, z uwagi na niepodanie w miejscu sprzedaŜy na wywieszce dotyczącej tych produktów lub w inny sposób, w miejscu dostępnym bezpośrednio konsumentowi finalnemu informacji dotyczących: nazwy środka spoŜywczego, nazwy albo imienia i nazwiska producenta oraz wykazu składników, wbrew postanowieniom § 19 ust. 1 pkt 1, 2, 3 oraz ust. 2 rozporządzenia w sprawie znakowania poszczególnych rodzajów środków spoŜywczych. PowyŜsze ustalenia udokumentowano w protokole kontroli z dnia 16 marca 2015 r. (nr akt kontroli: DW.8361.47.2015), w tym w: załączniku nr 1 do tego protokołu (stanowiącym zestawienie pieczywa i wyrobów cukierniczych) oraz na wydrukach zdjęć przedstawiających sposób ich oznakowania w miejscu sprzedaŜy. Do akt sprawy dołączono takŜe oświadczenie kontrolowanego z dnia 11 marca 2015 r. o skali prowadzonego przedsiębiorstwa, z którego wynika, Ŝe naleŜy on do grupy mikroprzedsiębiorców. Wobec powyŜszego, pismem z dnia 26 marca 2015 r., Kujawsko-Pomorski WIIH zawiadomił przedsiębiorcę Hannę Dębowską, prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Handlowe Sklep SpoŜywczy „Dwunastka-Plus” Hanna Dębowska we Włocławku, zwaną dalej równieŜ „stroną”, o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia, na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spoŜywczych (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 678), zwanej dalej „ustawą o jakości handlowej”, kary pienięŜnej z tytułu wprowadzenia do obrotu nieprawidłowo oznakowanych dziesięciu ww. partii produktów oferowanych bez opakowań, informując przy tym o przysługującym jej prawie do czynnego udziału w kaŜdym stadium postępowania. Ponadto, w piśmie tym wezwał stronę do przekazania informacji o wielkości obrotów za poprzedni rok rozliczeniowy. Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień, natomiast Ŝądane informacje przekazała w piśmie z dnia 15 kwietnia 2015 r. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją z dnia 22 kwietnia 2015 r. nr DW-18/2015 (doręczoną stronie 24 kwietnia 2015 r.), Kujawsko-Pomorski WIIH 3 wymierzył stronie, na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej, karę pienięŜną w wysokości 500 zł za wprowadzenie do obrotu nieprawidłowo oznakowanych dziesięciu ww. partii produktów oferowanych bez opakowań. Pismem z dnia 4 maja 2015 r. (nadanym w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego 5 maja 2015 r.), strona złoŜyła do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej równieŜ „Prezesem UOKiK”, odwołanie od ww. decyzji, wnosząc o anulowanie wymierzonej jej kary pienięŜnej oraz zamianę tej kary na pouczenie lub inny środek zapobiegawczy. Strona nie kwestionowała ustaleń kontroli, wskazujących na nieprawidłowe oznakowanie przedmiotowych produktów (jak podkreśliła „bezsprzeczny jest fakt, Ŝe nie podała na wymienionych w zaskarŜonej decyzji produktach danych dotyczących środków spoŜywczych będących przedmiotem sprzedaŜy”), natomiast podniosła, Ŝe wszystkie te dane były opisane i znajdowały się w siedzibie firmy we Włocławku przy ul. Wesołej 5, a następnego dnia zostały przedstawione w punkcie sprzedaŜy przy ul. Noakowskiego 55/57. Nadmieniła, Ŝe prowadzi działalność gospodarczą w dwóch sklepach, a wszystkie formalne i finansowe sprawy załatwiane i sporządzane są w siedzibie firmy, co jej zdaniem uzasadnia jednodniowe opóźnienie w dostarczeniu do drugiego sklepu stosownych informacji na temat sprzedawanych produktów. Jednocześnie poinformowała, Ŝe sklep przy ul. Noakowskiego 55/57 przynosi jej obecnie straty i powyŜsza kara narazi ją na utratę płynności finansowej w tym punkcie sprzedaŜy, a co za tym idzie nawet na jego likwidację i utratę miejsc pracy przez osoby w nim zatrudnione. Strona wniosła zatem o przychylenie się do jej prośby, gdyŜ w jej ocenie, stopień szkodliwości społecznej popełnionego przez nią wykroczenia nie jest aŜ tak duŜy, aby ona zasługiwała na tak wysoką karę pienięŜną. Pismem z dnia 21 maja 2015 r., Prezes UOKiK poinformował stronę, Ŝe przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w niniejszej sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje, na podstawie art. 10 Kpa, prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a takŜe do wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych Ŝądań. Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zwaŜył, co następuje. Zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa Ŝywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa śywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa Ŝywności (Dz. U. UE L 31 z 1.2.2002 s. 1 z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem (WE) nr 178/2002”, podmioty działające na rynku spoŜywczym i pasz zapewniają, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej Ŝywności lub pasz z wymogami prawa Ŝywnościowego właściwymi dla ich działalności i kontrolowanie przestrzegania tych wymogów. W świetle art. 8 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji 4 na temat Ŝywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz. U. UE L 304 z 22.11.2011 s. 18 z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem (UE) nr 1169/2011”, bez uszczerbku dla ust. 2-4 podmioty działające na rynku spoŜywczym zapewniają przestrzeganie w przedsiębiorstwach pozostających pod ich kontrolą wymogów prawa dotyczącego informacji na temat Ŝywności i odpowiednich przepisów krajowych mających znaczenie dla ich działalności i upewniają się, Ŝe wymogi te są spełnione. Z ust. 2 tego artykułu wynika, Ŝe podmiot odpowiedzialny za informację na temat Ŝywności zapewnia obecność i rzetelność tej informacji na temat Ŝywności zgodnie z mającym zastosowanie prawem dotyczącym informacji na temat Ŝywności oraz z wymogami odpowiednich przepisów krajowych. Stosownie do art. 4 ust. 1 ustawy o jakości handlowej, wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeŜeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania, oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeŜeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta. Pojęcie jakości handlowej zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 5 tej ustawy, jako cechy artykułu rolno-spoŜywczego dotyczące jego właściwości organoleptycznych, fizyko- chemicznych i mikrobiologicznych w zakresie technologii produkcji, wielkości lub masy oraz wymagania wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i oznakowania, nieobjęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi. Zgodnie z § 19 ust. 1 rozporządzenia w sprawie znakowania poszczególnych rodzajów środków spoŜywczych, dla środków spoŜywczych oferowanych do sprzedaŜy konsumentowi finalnemu lub zakładom Ŝywienia zbiorowego bez opakowania lub w przypadku pakowania środków spoŜywczych w pomieszczeniu sprzedaŜy na Ŝyczenie konsumenta finalnego lub ich pakowania do bezzwłocznej sprzedaŜy podaje się m.in.: – nazwę środka spoŜywczego wskazaną w sposób określony w art. 17 rozporządzenia (UE) nr 1169/2011 (pkt 1); – nazwę albo imię i nazwisko producenta (pkt 2); – wykaz składników – zgodnie z art. 18-20 rozporządzenia (UE) nr 1169/2011, z uwzględnieniem informacji, o których mowa w art. 21 tego rozporządzenia (pkt 3); – w przypadku pieczywa dodatkowo m.in. masę jednostkową (pkt 6 lit. a); a ponadto w świetle ust. 2 tego paragrafu, ww. informacje podaje się w miejscu sprzedaŜy na wywieszce dotyczącej danego środka spoŜywczego lub w inny sposób, w miejscu dostępnym bezpośrednio konsumentowi finalnemu. KaŜdy, kto wprowadza do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze nieodpowiadające jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej lub deklarowanej przez producenta w oznakowaniu tych artykułów, zgodnie z art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej, podlega karze pienięŜnej w wysokości do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów rolno- spoŜywczych do obrotu, nie niŜszej jednak niŜ 500 zł. 5 Ustalając wysokość kary pienięŜnej, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, na podstawie art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej, uwzględnia stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spoŜywczych i wielkość jego obrotów. W niniejszej sprawie, w wyniku kontroli przeprowadzonej w sklepie naleŜącym do strony, przez inspektorów reprezentujących Kujawsko-Pomorskiego WIIH, zakwestionowano sposób oznakowania dziesięciu ww. partii produktów oferowanych bez opakowań o łącznej wartości 27,60 zł, tj.:
sześciu ww. partii pieczywa, z uwagi na niepodanie w miejscu sprzedaŜy na wywieszce dotyczącej tych produktów lub w inny sposób, w miejscu dostępnym bezpośrednio konsumentowi finalnemu informacji na temat: nazwy środka spoŜywczego, nazwy albo imienia i nazwiska producenta, wykazu składników oraz masy jednostkowej, co było niezgodne z treścią § 19 ust. 1 pkt 1, 2, 3 i pkt 6 lit. a oraz ust. 2 rozporządzenia w sprawie znakowania poszczególnych rodzajów środków spoŜywczych;
czterech ww. partii wyrobów cukierniczych, z uwagi na niepodanie w miejscu sprzedaŜy na wywieszce dotyczącej tych produktów lub w inny sposób, w miejscu dostępnym bezpośrednio konsumentowi finalnemu informacji na temat: nazwy środka spoŜywczego, nazwy albo imienia i nazwiska producenta oraz wykazu składników, co było niezgodne z treścią § 19 ust. 1 pkt 1, 2, 3 oraz ust. 2 rozporządzenia w sprawie znakowania poszczególnych rodzajów środków spoŜywczych. Biorąc powyŜsze pod uwagę, organ pierwszej instancji uznał, Ŝe wprowadzone do obrotu przedmiotowe produkty są artykułami rolno-spoŜywczymi nieodpowiadającymi pod względem oznakowania jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej – co wyczerpało znamiona czynu określonego w art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej oraz skutkowało wymierzeniem stronie kary pienięŜnej w wysokości 500 zł. Jak wynika z art. 40a ust. 4 ustawy o jakości handlowej, kary pienięŜne, o których mowa w ust. 1-3 tego artykułu, wymierza w drodze decyzji, właściwy ze względu na miejsce przeprowadzania kontroli wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Tym samym, Kujawsko-Pomorski WIIH w drodze decyzji z dnia 22 kwietnia 2015 r. nr DW-18/2015 wymierzył powyŜszą karę Hannie Dębowskiej, prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Handlowe Sklep SpoŜywczy „Dwunastka-Plus” Hanna Dębowska we Włocławku, tj. przedsiębiorcy, który wprowadził do obrotu dziesięć ww. partii produktów oferowanych bez opakowań. Odwołując się od wydanej decyzji, strona nie wniosła zastrzeŜeń, co do zasadności uznania przedmiotowych produktów za nieprawidłowo oznakowane, natomiast podniosła, Ŝe wszystkie brakujące dane na temat tych produktów były opisane i znajdowały się w siedzibie firmy we Włocławku przy ul. Wesołej 5, a następnego dnia zostały przedstawione w punkcie sprzedaŜy przy ul. Noakowskiego 55/57. Nadmieniła, Ŝe prowadzi działalność gospodarczą w dwóch sklepach, a wszystkie sprawy załatwiane i sporządzane są w siedzibie firmy, co jej zdaniem uzasadnia jednodniowe opóźnienie w dostarczeniu do drugiego sklepu stosownych 6 informacji o znajdujących się w sprzedaŜy produktach. Jednocześnie poinformowała, Ŝe sklep przy ul. Noakowskiego 55/57 przynosi jej obecnie straty i powyŜsza kara narazi ją na utratę płynności finansowej w tym punkcie sprzedaŜy, a co za tym idzie nawet na jego likwidację i utratę miejsc pracy przez osoby w nim zatrudnione. Strona wniosła zatem o przychylenie się do jej prośby, gdyŜ w jej ocenie, stopień szkodliwości społecznej popełnionego przez nią wykroczenia nie jest aŜ tak duŜy, aby ona zasługiwała na tak wysoką karę pienięŜną. Odnosząc się do powyŜszego, naleŜy zauwaŜyć, Ŝe zaskarŜoną decyzję wydano na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej, który wprowadza mechanizm polegający na tym, Ŝe kaŜdy w stosunku do kogo zostanie ustalone, iŜ wprowadził do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze nieodpowiadające jakości handlowej, podlega karze pienięŜnej określonej w tym przepisie. Przepis ten jest wyrazem odpowiedzialności administracyjnej, która ma charakter obiektywny, a więc ma on zastosowanie juŜ za sam fakt zachowania naruszającego taki przepis. Dla ustanowienia tej odpowiedzialności ma zatem znaczenie nie tyle to, w jaki sposób doszło do naruszenia prawa, ale to, czy zostały wprowadzone do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze nieodpowiadające jakości handlowej, w tym takŜe nieprawidłowo oznakowane (por. przykładowe wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lipca 2012 r. sygn. akt II GSK 917/11, z dnia 6 lutego 2013 r. sygn. akt 2171/11 oraz z dnia 31 października 2014 r. sygn. akt 1304/13). NaleŜy w tym miejscu podkreślić, Ŝe pojęcie obrotu zostało wyjaśnione w art. 3 pkt 4 ustawy o jakości handlowej, jako czynności w rozumieniu art. 3 pkt 8 rozporządzenia (WE) nr 178/2002, w którym wprowadzenie na rynek, zgodnie z zawartą w tym przepisie definicją, oznacza posiadanie Ŝywności lub pasz w celu sprzedaŜy, z uwzględnieniem oferowania do sprzedaŜy lub innej formy dysponowania, bezpłatnego lub nie oraz sprzedaŜ, dystrybucję i inne formy dysponowania. W rozumieniu tych przepisów, strona wskazane w decyzji organu pierwszej instancji produkty posiadała w celu sprzedaŜy, a więc wprowadziła do obrotu, co skutkowało wymierzeniem jej kary, stosownie do nakazu wynikającego z art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej. Dodać naleŜy, Ŝe obowiązek w zakresie oznakowania produktów oferowanych bez opakowań w miejscu sprzedaŜy spoczywał wyłącznie na stronie. Okoliczności, na które strona powołuje się w odwołaniu, Ŝe wszystkie brakujące dane na temat zakwestionowanych produktów były opisane i znajdowały się w siedzibie firmy we Włocławku przy ul. Wesołej 5, a następnego dnia zostały przedstawione w punkcie sprzedaŜy przy ul. Noakowskiego 55/57, a więc stwierdzone nieprawidłowości były wynikiem jedynie jednodniowego opóźnienia w dostarczeniu stosownych informacji z jednego (jako siedziby firmy) do drugiego sklepu (jako miejsca przeprowadzenia działań kontrolnych), nie mają – wbrew przekonaniu strony – znaczenia dla oceny zasadności wymierzenia powyŜszej kary za nieprawidłowości stwierdzone w toku kontroli, a więc nie mogą przemawiać za odstąpieniem od jej wymierzenia. Nie sposób takŜe zgodzić się z argumentem strony przedstawionym w odwołaniu, Ŝe stopień szkodliwości czynu, polegającego na wprowadzeniu do obrotu nieodpowiadających jakości handlowej przedmiotowych produktów nie jest aŜ tak duŜy, aby ona zasługiwała na tak wysoką karę (wnosząc o zamianę tej kary na pouczenie lub inny środek zapobiegawczy), 7 skoro stwierdzone niezgodności dotyczyły dziesięciu ww. partii produktów (jako wszystkich partii pieczywa i wyrobów cukierniczych poddanych ocenie w tym zakresie). Brak w miejscu sprzedaŜy wszystkich wymaganych prawem informacji ma temat produktów oferowanych bez opakowań, w ocenie Prezesa UOKiK, pozbawiał konsumentów prawa do dokonywania wyboru produktów zgodnie z ich oczekiwaniami. NaleŜy zauwaŜyć, Ŝe w niniejszej sprawie organ pierwszej instancji był uprawniony do wymierzenia stronie kary w granicach określonych przepisem art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej, tj. od 500 zł do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie do obrotu nieodpowiadających jakości handlowej przedmiotowych produktów. Dodać naleŜy, Ŝe za korzyść majątkową organ pierwszej instancji prawidłowo przyjął wartość zakwestionowanych produktów, według stanu na dzień kontroli, tj. kwotę 27,60 zł (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 maja 2012 r. sygn. akt II GSK 684/11). W niniejszej sprawie, stronie wymierzono karę pienięŜną w wysokości 500 zł, która jest najniŜszą i zarazem najwyŜszą z moŜliwych, przewidzianych ustawowo. Zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 178/2002, kary za naruszenie prawa Ŝywnościowego powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Zdaniem Prezesa UOKiK, wymierzona stronie kara będzie właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w sprzedaŜy były dostępne wyłącznie produkty odpowiadające jakości handlowej, a ponadto spełni swoją funkcję prewencyjną i represyjną, skłaniając stronę do przestrzegania przepisów o jakości handlowej, przede wszystkim z uwagi na wykazane powyŜej niedopełnienie obowiązków pod względem zapewnienia prawidłowego oznakowania przedmiotowych produktów oferowanych bez opakowań. Podsumowując powyŜsze, naleŜy stwierdzić, Ŝe w przedstawionym stanie faktycznym, wymierzenie stronie kary pienięŜnej, o której mowa w art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej, było prawidłowe i zgodne z prawem. Tym samym, zawarty w odwołaniu wniosek strony o anulowanie wymierzonej jej kary pienięŜnej oraz zamianę tej kary na pouczenie lub inny środek zapobiegawczy, naleŜy uznać za niezasadny, zarówno w świetle ustaleń opisanej kontroli, jak i obowiązujących przepisów prawa dotyczących wymierzania kar pienięŜnych na gruncie ustawy o jakości handlowej. ZwaŜywszy, Ŝe strona podniosła w odwołaniu, iŜ sklep przy ul. Noakowskiego 55/57 przynosi jej obecnie straty i powyŜsza kara narazi ją na utratę płynności finansowej w tym punkcie sprzedaŜy, a co za tym idzie nawet na jego likwidację i utratę miejsc pracy przez osoby w nim zatrudnione, Prezes UOKiK informuje, Ŝe przesłanka wielkości obrotów strony za rok 2014 (jako rok rozliczeniowy poprzedzający rok nałoŜenia kary) została wzięta pod uwagę przez organ pierwszej instancji przy ustalaniu wysokości kary, zgodnie z dyspozycją art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej (według informacji przekazanych przez stronę w drodze oświadczenia z dnia 11 marca 2015 r., złoŜonego w toku postępowania kontrolnego, jak równieŜ w piśmie z dnia 15 kwietnia 2015 r., przedłoŜonego w toku prowadzonego przez organ pierwszej instancji postępowania administracyjnego). Jednocześnie, trudno zgodzić się 8 z poglądem strony wyraŜonym w odwołaniu, aby wymierzona jej kara pienięŜna w wysokości 500 zł mogła wpłynąć na płynność finansową firmy, skoro wielkość obrotów osiągniętych przez stronę w roku 2014 przekroczyła […] zł. Stosownie do art. 40a ust. 6 i 7 ustawy o jakości handlowej, karę pienięŜną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budŜetu państwa, naleŜy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Bydgoszczy w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary pienięŜnej stanie się ostateczna. Prezes UOKiK, stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyŜszego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyŜszego, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, organ odwoławczy posiada kompetencje do wydania decyzji, w której utrzymuje w mocy zaskarŜoną decyzję. Biorąc powyŜsze pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie Zgodnie z art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), od niniejszej decyzji przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia niniejszej decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Do naleŜności pienięŜnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.). Z up. PREZESA Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów WICEPREZES Dorota Karczewska Otrzymują: 1. Hanna Dębowska ul. Wesoła 5 87-800 Włocławek 2. Kujawsko-Pomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Bydgoszczy 3. a/a