DIH-4/2014

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DIH-023-92(6)/13/JN Warszawa, 21 stycznia 2014 r. DECYZJA DIH-1/ 4 /2014 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2013 r. poz. 267), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1219 z późn. zm.), art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spoŜywczych (Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577 z późn. zm.) Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorcy Drogeria i Market Grupa EKO Sp. z o.o. z siedzibą we Wrocławiu od decyzji Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 8 listopada 2013 r. (nr akt sprawy: KBP-śG.8361.111.2013), którą ww. przedsiębiorcy wymierzono karę pienięŜną w wysokości 1.000 zł (słownie: jeden tysiąc złotych) z tytułu wprowadzenia do obrotu zafałszowanych dziewięciu partii pieczywa, utrzymuje w mocy zaskarŜoną decyzję. UZASADNIENIE W toku kontroli przeprowadzonej w dniach od 23 maja do 6 czerwca 2013 r. przez inspektorów reprezentujących Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej we Wrocławiu, zwanego dalej równieŜ „Dolnośląskim WIIH” , w sklepie Eko w Miliczu przy ul. Kopernika 8, naleŜącym do przedsiębiorcy Drogeria i Market Grupa EKO Sp. z o.o. z siedzibą we Wrocławiu, zwanego dalej równieŜ „stroną” , zakwestionowano sposób oznakowania dziewięciu partii pieczywa o łącznej wartości 107,45 zł, tj.: − trzech partii pieczywa o łącznej wartości 42,33 zł, tj.:
chleb zwykły krojony a’500 g w ilości 4 sztuk, o wartości 9,96 zł., oznaczony datą minimalnej trwałości „24.05.13”, dostarczony 21 maja 2013 r. (faktura VAT 9635/F/2013 z dnia 21.05.2013 r.) przez Przedsiębiorstwo WielobranŜowe „Smak” Grzegorz Dorosz i Bronisław Dorosz Sp.j., ul. Grunwaldzka 44, 56-330 Cieszków, zwane dalej przedsiębiorstwem „Smak” w Cieszkowie, 2
chleb zwykły krojony a’500 g w ilości 11 sztuk, o wartości 27,39 zł, oznaczony datą minimalnej trwałości „25.05.13”, dostarczony 22 maja 2013 r. (faktura VAT 9740/F/2013 z dnia 22.05.2013 r.) przez dostawcę jw.,
chleb zwykły krojony a’500 g w ilości 2 sztuk, o wartości 4,98 zł, oznaczony datą minimalnej trwałości „26.05.13”, dostarczony 23 maja 2013 r. (faktura VAT 9839/F/2013 z dnia 23.05.2013 r.) przez dostawcę jw., z uwagi na oznaczenie przez personel sklepu pieczywa jednodniowego wydłuŜoną datą minimalnej trwałości oraz uwidocznienie na wywieszce w miejscu sprzedaŜy nieprawidłowej (niezgodnej z prawdą) nazwy i masy jednostkowej pieczywa, tj. „chleb firmowy 600 g”, zamiast zgodnie z deklaracją na opakowaniu „chleb zwykły krojony 500 g”, co stanowiło naruszenie art. 6 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spoŜywczych (Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o jakości handlowej”, w związku z art. 46 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie Ŝywności i Ŝywienia (tj. Dz. U. z 2010 r. Nr 136 poz. 914 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o bezpieczeństwie Ŝywności i Ŝywienia” i spełniało przesłanki do uznania tych produktów za zafałszowane, w rozumieniu art. 3 pkt 10 lic. b i c ustawy o jakości handlowej. Według oświadczenia kierownika sklepu, z dnia 23 maja 2013 r., ww. chleb został dostarczony do sklepu w całości, następnie został pokrojony przez pracowników, zapakowany w dostarczone przez dostawcę worki firmowe z nadrukiem „chleb zwykły krojony 500 g” i oznaczony przez personel sklepu datami waŜności w formie metki z metkownicy. Termin waŜności określono jako 3 dni od daty dostawy. Według wyjaśnień dostawcy (producenta) z dnia 27 maja 2013 r., chleb dostarczany w całości posiada jednodniowy termin przydatności do spoŜycia. Łącznie z pieczywem dostarczane są woreczki, słuŜące do pakowania tego chleba po pokrojeniu w sklepie Ponadto do sklepu faktycznie został dostarczony chleb zwykły a’0,5 kg, a nie jak uwidoczniono na ww. fakturach „chleb firmowy 0,5 kg”; − sześciu partii pieczywa o łącznej wartości 65,12 zł, tj. :
chleb wiejski krojony, pakowany a’550 g w ilości 1 sztuki, o wartości 3,29 zł, oznaczony datą minimalnej trwałości „26.05.13”, dostarczony 23 maja 2013 r. (dowód dostawy nr 32028/05/2013 z dnia 22.05.2013 r.) przez ZPHU Piekarnia Olek Wiesława, ul. Kolejowa 22, 56-320 Krośnice, zwane dalej piekarnią w Krośnicach
chleb zwykły krojony, pakowany a’900 g w ilości 3 sztuk, o wartości 11,97 zł, oznaczony datą minimalnej trwałości „25.05.13”, dostarczony 22 maja 2013 r. (faktura VAT nr 9741/F/2013 z dnia 22.05.2013 r.) przez przedsiębiorstwo „Smak” w Cieszkowie,
chleb zwykły krojony, pakowany a’900 g w ilości 4 sztuk, o wartości 15,96 zł, oznaczony datą minimalnej trwałości „26.05.13”, dostarczony 23 maja 2013 r. (faktura VAT nr 9838/F/2013 z dnia 23.05.2013 r.) przez dostawcę jw., 3
chleb kresowy 500 g w ilości 1 sztuki, o wartości 3,39 zł, oznaczony datą minimalnej trwałości „24.05.13”, dostarczony 21 maja 2013 r. przez dostawcę jw.,
chleb kresowy 500 g w ilości 5 sztuk, o wartości 16,95 zł, oznaczony datą minimalnej trwałości „25.05.13”, dostarczony 22 maja 2013 r. przez dostawcę jw.,
chleb kresowy 500 g, w ilości 4 sztuk, o wartości 13,56 zł, oznaczony datą minimalnej trwałości „26.05.13”, dostarczony 23 maja 2013 r. przez dostawcę jw., z uwagi na oznaczenie pieczywa jednodniowego wydłuŜoną datą minimalnej trwałości, co stanowiło naruszenie art. 6 ust. 1 i 2 ustawy o jakości handlowej, w związku z art. 46 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o bezpieczeństwie Ŝywności i Ŝywienia, i spełniało przesłanki do uznania tych produktów za zafałszowane, w rozumieniu art. 3 pkt 10 lit. c ustawy o jakości handlowej. Według oświadczenia kierownika sklepu, z dnia 23.05.2013 r., ww. chleb został dostarczony w całości, następnie został pokrojony przez personel sklepu, zapakowany w dostarczone przez dostawców worki firmowe z nadrukiem (w przypadku „chleba wiejskiego 550 g” i „chleba zwykłego krojonego 900 g”) oraz w worki przezroczyste (w przypadku „chleba kresowego 500 g”) i oznaczony przez personel sklepu datami waŜności w formie metki z metkownicy. Termin waŜności określono jako 3 dni od daty dostawy. Według wyjaśnień obu dostawców (producentów) ww. partii pieczywa, tj. piekarni w Krośnicach i przedsiębiorstwa „Smak” w Cieszkowie, z dnia 27.05.2013 r., chleb dostarczany w całości posiada jednodniowy termin przydatności do spoŜycia, dodatkowo chleb z piekarni w Krośnicach, nie sprzedany zabierany jest następnego dnia przez piekarnię. Łącznie z pieczywem dostarczane są woreczki, słuŜące do pakowania tego chleba po pokrojeniu w sklepie. PowyŜsze ustalenia udokumentowano w Protokole kontroli z dnia 6 czerwca 2013 r. (nr akt kontroli: KBP-śG.8361.111.2013), w tym w załącznikach nr 1-5 do tego protokołu. Do akt sprawy dołączono kserokopie: wywieszki umieszczonej w miejscu sprzedaŜy na „Chleb firmowy 600 g”, przywołanych wyŜej faktur VAT i dowodów dostaw. W związku z powyŜszym, pismem z dnia 25 września 2013 r., Dolnośląski WIIH zawiadomił przedsiębiorcę Drogeria i Market Grupa EKO Sp. z o.o. z siedzibą we Wrocławiu, o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie wymierzenia na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 4 oraz ust. 4 ustawy o jakości handlowej, kary pienięŜnej z tytułu wprowadzenia do obrotu zafałszowanych dziewięciu ww. partii pieczywa oraz o przysługującym stronie prawie do wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją z dnia 8 listopada 2013 r. (nr akt sprawy: KBP-śG.8361.111.2013), Dolnośląski WIIH wymierzył, na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej, przedsiębiorcy Drogeria i Market Grupa EKO 4 Sp. z o.o. z siedzibą we Wrocławiu, karę pienięŜną w wysokości 1.000 zł z tytułu wprowadzenia do obrotu zafałszowanych dziewięciu ww. partii pieczywa. Pismem z dnia 18 listopada 2013 r., strona złoŜyła do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej równieŜ „Prezesem UOKiK”, odwołanie od ww. decyzji. W odwołaniu strona zakwestionowała ustalony przez organ pierwszej instancji stopień szkodliwości czynu, a w związku z tym równieŜ wysokość wymierzonej kary uznając, iŜ jest ona niewspółmiernie wysoka do łącznej wartości zakwestionowanych produktów. Strona zwróciła uwagę, iŜ stwierdzone nieprawidłowości wynikały z winy pracowników oraz błędnie wystawionej faktury przez jednego z dostawców. Podkreśliła, Ŝe stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały niezwłocznie usunięte. Zaznaczyła ponadto, iŜ nie uchyla się od odpowiedzialności z tytułu stwierdzonych w toku kontroli nieprawidłowości, jednakŜe, w jej ocenie, wymierzona przez organ pierwszej instancji kara jest zbyt wysoka w stosunku do stwierdzonych naruszeń. Pismem z dnia 12 grudnia 2013 r., Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów poinformował przedsiębiorcę Drogeria i Market Grupa EKO Sp. z o.o. z siedzibą we Wrocławiu, Ŝe przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje na podstawie art. 10 Kpa prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a takŜe wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych Ŝądań. Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zwaŜył, co następuje. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o jakości handlowej wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeŜeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeŜeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta. Oznakowanie środków spoŜywczych, jak wynika z definicji jakości handlowej zawartej w art. 3 pkt 5 tej ustawy, jest jednym z jej elementów. W myśl art. 6 ust. 1 i 2 ww. ustawy, artykuły rolno-spoŜywcze wprowadzane do obrotu są oznakowane a do ich znakowania stosuje się odpowiednio przepisy określone w art. 45 ust. 2, art. 46 ust. 1 pkt 1 i art. 48 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie Ŝywności i Ŝywienia. Jak stanowi art. 45 ust. 2 ustawy o bezpieczeństwie Ŝywności i Ŝywienia, oznakowanie środka spoŜywczego obejmuje wszelkie informacje w postaci napisów i innych oznaczeń, w tym znaki towarowe, nazwy handlowe, elementy graficzne i symbole, dotyczące środka spoŜywczego i umieszczone na opakowaniu, etykiecie, obwolucie, ulotce, zawieszce oraz w dokumentach, które są dołączone do tego środka spoŜywczego lub odnoszą się do niego. Zgodnie z art. 46 ust. 1 pkt 1 lit. a tejŜe ustawy, oznakowanie nie moŜe wprowadzać konsumenta w błąd, w szczególności co do charakterystyki środka spoŜywczego, w tym jego nazwy, rodzaju, właściwości, składu, ilości, trwałości, źródła lub miejsca pochodzenia, metod wytwarzania lub produkcji. PowyŜsze, jak stanowi art. 46 ust. 2 tej samej ustawy, ma 5 zastosowanie równieŜ do reklamy i prezentacji środków spoŜywczych, w tym w szczególności w odniesieniu do ich kształtu, wyglądu lub opakowania, zastosowanych materiałów opakowaniowych, sposobu prezentacji oraz otoczenia, w jakim są prezentowane. Ponadto art. 16 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa Ŝywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa śywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa Ŝywności (Dz.U. L 31 z 01.02.2002 r. s. 1 z późn. zm.) – zwanego dalej „rozporządzeniem 178/2002”- stanowi, iŜ bez uszczerbku dla bardziej szczegółowych przepisów prawa Ŝywnościowego, etykietowanie, reklama i prezentacja Ŝywności lub pasz, z uwzględnieniem ich kształtu, wyglądu lub opakowania, uŜywanych opakowań, sposobu ułoŜenia i miejsca wystawienia oraz informacji udostępnionych na ich temat w jakikolwiek sposób, nie moŜe wprowadzać konsumentów w błąd. W myśl art. 48 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie Ŝywności i Ŝywienia, środki spoŜywcze muszą być oznakowane w sposób zrozumiały dla konsumenta, napisy muszą być wyraźne, czytelne i nieusuwalne, umieszczone w widocznym miejscu, a takŜe nie mogą być w Ŝaden sposób ukryte, zasłonięte lub przesłonięte innymi nadrukami lub obrazkami. Artykuł rolno-spoŜywczy zafałszowany, jak wynika z art. 3 pkt 10 ustawy o jakości handlowej, to produkt, którego skład jest niezgodny z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno-spoŜywczych, albo produkt, w którym zostały wprowadzone zmiany, w tym zmiany dotyczące oznakowania, mające na celu ukrycie jego rzeczywistego składu lub innych właściwości, jeŜeli niezgodności te lub zmiany w istotny sposób naruszają interesy konsumentów, w szczególności jeŜeli: a) dokonano zabiegów, które zmieniły lub ukryły jego rzeczywisty skład lub nadały mu wygląd produktu zgodnego z przepisami dotyczącymi jakości handlowej, b) w oznakowaniu podano nazwę niezgodną z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno-spoŜywczych albo niezgodną z prawdą, c) w oznakowaniu podano niezgodne z prawdą dane w zakresie składu, pochodzenia, terminu przydatności do spoŜycia lub daty minimalnej trwałości, zawartości netto lub klasy jakości handlowej. Pojęcie „wprowadzania do obrotu” w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy o jakości handlowej oraz art. 3 pkt 8 rozporządzenia 178/2002 oznacza posiadanie Ŝywności lub pasz w celu sprzedaŜy, z uwzględnieniem oferowania do sprzedaŜy lub innej formy dysponowania, bezpłatnego lub nie oraz sprzedaŜ, dystrybucję i inne formy dysponowania. W myśl art. 17 ust. 1 rozporządzenia 178/2002, podmioty działające na rynku spoŜywczym i pasz zapewniają, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej Ŝywności lub pasz z wymogami prawa Ŝywnościowego właściwymi dla ich działalności i kontrolowanie przestrzegania tych wymogów. Odnośnie wprowadzania do obrotu produktów zafałszowanych ustawa o jakości handlowej stanowi w art. 40a ust. 1 pkt 4, Ŝe kaŜdy, kto dopuszcza się tego czynu, podlega karze pienięŜnej w wysokości nie wyŜszej niŜ 10% przychodu osiągniętego w roku 6 rozliczeniowym poprzedzającym rok nałoŜenia kary, nie niŜszej jednak niŜ 1.000 zł. Na mocy art. 40a ust. 4 tej ustawy, kary pienięŜne wymierza, w drodze decyzji, właściwy ze względu na miejsce przeprowadzania kontroli wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Ustalając wysokość kary wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia, na podstawie art. 40a ust. 5 ww. ustawy, stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spoŜywczych i wielkość jego obrotów. Zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia 178/2002, kary mające zastosowanie w przypadku naruszenia prawa Ŝywnościowego powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. W niniejszej sprawie, w toku kontroli przeprowadzonej w placówce handlowej, naleŜącej do przedsiębiorcy Drogeria i Market Grupa EKO Sp. z o.o. z siedzibą we Wrocławiu stwierdzono, Ŝe wprowadzone do obrotu dziewięć ww. partii pieczywa nie spełniło wymagań określonych w art. 6 ust. 1 i 2 ustawy o jakości handlowej, w związku z art. 46 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o bezpieczeństwie Ŝywności i Ŝywienia, z uwagi na: − oznakowanie przez personel sklepu trzech partii pieczywa jednodniowego wydłuŜoną datą minimalnej trwałości oraz uwidocznienie na wywieszce cenowej nieprawidłowej nazwy i masy jednostkowej pieczywa, tj. „chleb firmowy 600 g”, zamiast zgodnie z deklaracją na opakowaniu „chleb zwykły krojony 500 g”, − oznakowanie sześciu partii pieczywa jednodniowego wydłuŜoną datą minimalnej trwałości . Biorąc powyŜsze pod uwagę, organ pierwszej instancji uznał, Ŝe uwidocznienie na wywieszkach cenowych przy trzech ww. partiach pieczywa nieprawidłowej nazwy, masy jednostkowej pieczywa i oznakowanie ich wydłuŜoną datą minimalnej trwałości spełniało przesłanki do uznania tych produktów za zafałszowane w rozumieniu art. 3 pkt 10 lit. b i c ustawy o jakości handlowej, z uwagi na podanie nazwy, masy jednostkowej pieczywa i daty minimalnej trwałości, niezgodnych ze stanem faktycznym. Natomiast oznakowanie sześciu ww. pieczywa wydłuŜoną datą minimalnej trwałości spełnia to przesłanki do uznania tych produktów za zafałszowane w rozumieniu art. 3 pkt 10 lit. c ustawy o jakości handlowej, z uwagi na podanie daty minimalnej trwałości, niezgodnej ze stanem faktycznym. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej wymierzył, w drodze decyzji, przedsiębiorcy Drogeria i Market Grupa EKO Sp. z o.o. z siedzibą we Wrocławiu, to jest przedsiębiorcy, który wprowadził do obrotu dziewięć ww. partii pieczywa zafałszowanego, karę pienięŜną w wysokości 1.000 zł, uwzględniając wszystkie kryteria wymienione w art. 40a ust. 5 ww. ustawy o jakości handlowej. W złoŜonym odwołaniu strona nie kwestionuje ustaleń kontroli w zakresie nieprawidłowości w oznakowaniu artykułów rolno-spoŜywczych, nie zgadza się jednak ze stwierdzeniem, Ŝe wskazane uchybienia naruszały w sposób znaczący prawa konsumenta do bezpieczeństwa zdrowotnego, co za tym idzie podwaŜa ocenę stopnia szkodliwości czynu jako wysoki i wymierzenie kary niewspółmiernie wysokiej do stopnia szkodliwości czynu 7 oraz wartości zakwestionowanych produktów. Ponadto strona zwróciła uwagę, iŜ powstałe nieprawidłowości wynikały z winy pracowników, tj. niezastosowania się personelu do zaleceń kierownika skontrolowanej placówki oraz jego niedopatrzenia. Podjęła równieŜ działania mające na celu usunięcie stwierdzonych uchybień. W odwołaniu strona wniosła o ponowne przeanalizowanie akt sprawy z uwzględnieniem starań dołoŜonych przez spółkę mających na celu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości oraz o zmianę klasyfikacji stopnia szkodliwości czynu i zmniejszenie wysokości wymierzonej kary pienięŜnej. Odnosząc się do powyŜszego, Prezes UOKiK wskazuje, Ŝe art. 40a ustawy o jakości handlowej wprowadza mechanizm polegający na tym, Ŝe kaŜdy, w stosunku do kogo zostanie spełniona przesłanka wprowadzenia do obrotu artykułów rolno-spoŜywczych zafałszowanych, podlega karze określonej w tym przepisie. Ustawodawca zakłada więc istnienie odpowiedzialności w kaŜdej sytuacji naruszenia przepisów prawa Ŝywnościowego, co znajduje potwierdzenie na gruncie praktyki sądowo-administracyjnej, np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 sierpnia 2010 r. sygn. akt VI SA/Wa 894/10. Prezes UOKiK wskazuje ponadto, Ŝe w zakresie niedopełnienia obowiązków dotyczących znakowania, wynikających z ustawy o jakości handlowej, za odpowiedzialną naleŜy uznać wyłącznie stronę, która jako profesjonalista w branŜy powinna znać i stosować przepisy związane z wykonywaną przez nią działalnością. Nawet jeśli stwierdzone nieprawidłowości były wynikiem niedostosowania się pracowników strony do obowiązujących w jej placówkach handlowych procedur wprowadzania i znakowania artykułów rolno-spoŜywczych, nie powoduje to wyłączenia odpowiedzialności w tym zakresie. W myśl art. 17 ust. 1 rozporządzenia 178/2002, kaŜdy z podmiotów działających na rynku spoŜywczym: producent, przetwarzający czy dystrybutor, obarczony jest obowiązkiem zapewnienia w przedsiębiorstwie, będącym pod jego kontrolą, zgodności Ŝywności z wymogami prawa Ŝywnościowego i kontrolowanie przestrzegania tych wymogów. Odnosząc się do zarzutu postawionego przez stronę w odwołaniu, Prezes UOKiK dokonał ponownej weryfikacji wszystkich wpływających na wysokość kary przesłanek, wskazanych w art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej. W ocenie Prezesa UOKiK, motywy, jakimi kierował się organ pierwszej instancji przy ocenie stopnia szkodliwości czynu, polegającego na wprowadzeniu do obrotu artykułów rolno-spoŜywczych zafałszowanych, były słuszne. Podanie w oznakowaniu niezgodnej z prawdą daty minimalnej trwałości, nazwy i masy pieczywa, stanowiło nierzetelną informację i w istotny sposób naruszało interesy i prawo konsumentów do rzetelnej informacji o nabywanych produktach, uniemoŜliwiając im dokonanie właściwego, zgodnego z ich oczekiwaniami wyboru. Nie ma wątpliwości, iŜ szczególnie oznakowanie produktu wydłuŜoną datą minimalnej trwałości jest czynem o wysokim stopniu szkodliwości, gdyŜ naraŜa konsumentów na zakup produktu o niewłaściwej jakości handlowej, a w przypadku pieczywa jego świeŜość jest jedną z podstawowych cech na jaką konsumenci zwracają uwagę przy zakupach. Nie ulega wątpliwości, Ŝe czerstwe pieczywo nie ma tych samych walorów co 8 świeŜe i nie dla kaŜdego konsumenta jest przydatne do spoŜycia, co z kolei narusza jego interes ekonomiczny. Dodać naleŜy, Ŝe celem prawa Ŝywnościowego jest m.in. ochrona interesów konsumentów przed nieuczciwą praktyką handlową, jaką jest wprowadzanie do obrotu produktów zafałszowanych. Zarzucany czyn narusza podstawową zasadę zaufania konsumenta w obrocie środkami spoŜywczymi. Konsument dokonując wyboru produktu dysponuje często jedynie informacjami producenta lub sprzedawcy o produkcie, w związku z tym jest zdany na to co zostało zadeklarowane na opakowaniu czy wywieszce w miejscu sprzedaŜy. W związku z tym konsument przyjmuje, Ŝe został poinformowany rzetelnie i prawidłowo odnośnie właściwości danego produktu a informacje zadeklarowane przez sprzedawcę czy producenta są zgodne z prawdą. Biorąc pod uwagę powyŜsze i rolę, jaką pełni w Ŝyciu codziennym pieczywo oraz powszechność jego spoŜycia stopień szkodliwości czynu naleŜało uznać za najwyŜszy. Określając stopień zawinienia, organ odwoławczy wziął pod uwagę, Ŝe stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości powstały u przedsiębiorcy, który przy wprowadzaniu towarów do obrotu powinien dochować naleŜytej staranności, aby były one prawidłowo oznakowane. Przy określaniu zakresu naruszenia, Dolnośląski WIIH słusznie uwzględnił okoliczność, iŜ doszło do naruszenia wymagań istotnych z punktu widzenia właściwości produktów oraz naruszenia interesów i praw konsumentów, w tym dostępu do rzetelnej informacji. Konsument nabywał w rzeczywistości inny produkt niŜ uwidoczniono na wywieszce w miejscu sprzedaŜy, o mniejszej masie i przekroczonej dacie minimalnej trwałości. W konsekwencji skutkowało to naruszeniem jego interesów ekonomicznych i prawa do rzetelnej informacji o produkcie. Nierzetelne informowanie w oznakowaniu produktów o nazwie, ilości i trwałości stanowi niedopełnienie obowiązku zapewnienia zgodności oferowanych produktów z wymogami polskiego i europejskiego prawa Ŝywnościowego. Prawo to nie przewiduje moŜliwości zwolnienia się z tego obowiązku i stanowi, Ŝe jego celem jest ochrona interesów konsumentów. Z tego względu prawidłowo określono zakres naruszenia jako znaczny. Oceniając dotychczasową działalność przedsiębiorcy, Dolnośląski WIIH odpowiednio uwzględnił fakt, iŜ miało juŜ miejsce dwukrotne naruszenie przez stronę przepisów o jakości handlowej w ciągu 24 miesięcy. Organ pierwszej instancji określając wysokość kary wziął prawidłowo pod uwagę przesłankę wielkości obrotów strony. W myśl rozdziału 7 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2013 r. poz. 672 z późn. zm.), strona kwalifikuje się do kategorii „pozostałych przedsiębiorców”. Podsumowując, Prezes UOKiK uwaŜa, Ŝe organ pierwszej instancji w sposób właściwy wykonał dyspozycję przepisu z art. 40 ust. 5 ustawy o jakości handlowej i brak jest podstaw do kwestionowania ustaleń Dolnośląskiego WIIH w tym zakresie. W przedmiotowej sprawie najniŜszy moŜliwy wymiar kary pienięŜnej, o której mowa w art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej wynosi 1.000 zł, natomiast najwyŜszy [...] zł, wyraŜony jako nie więcej niŜ 10 % przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym 9 poprzedzającym rok nałoŜenia kary (tj. 10% z .... zł). W niniejszej sprawie stronie wymierzono karę w wysokości 1.000 zł a więc najniŜszą z moŜliwych. Ustawodawca nie przewidział odstępstwa od wymierzenia kary w przypadku stwierdzenia wprowadzenia do obrotu artykułów rolno-spoŜywczych zafałszowanych. Nie ma takŜe moŜliwości wymierzenia kary niŜszej niŜ 1.000 zł. Ponadto zaznaczyć naleŜy, Ŝe ustalając karę w minimalnej wysokości, organ pierwszej instancji uwzględnił równieŜ, wbrew temu co twierdzi strona, niewielką wartość wprowadzonych do obrotu towarów, w przeciwnym razie kara z pewnością byłaby wyŜsza. W ocenie Prezesa UOKiK wymierzona kara jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w sprzedaŜy dostępne były tylko artykuły rolno-spoŜywcze odpowiadające jakości handlowej, w tym bez znamion zafałszowania, a takŜe będzie najmniej uciąŜliwa z moŜliwych dostępnych środków. Jednocześnie wymierzona kara spełnia funkcję prewencyjną i represyjną, skłaniając kontrolowanego do przestrzegania przepisów o jakości handlowej, zwłaszcza z uwagi na wykazane powyŜej niedopełnienie naleŜytej staranności co do zapewnienia rzetelnej informacji o nazwie, ilości i trwałości produktu. W związku z powyŜszym, zdaniem Prezesa UOKiK, Dolnośląski WIIH wydając zaskarŜoną decyzję działał w sposób wszechstronny i uwzględniający interes strony oraz rozwaŜył wszelkie okoliczności sprawy, jak równieŜ przy ustalaniu wysokości kary dokonał prawidłowej oceny poszczególnych przesłanek wymienionych w art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej. Z kolei argumenty przedstawione przez stronę jak i zawarty w odwołaniu wniosek o zmianę klasyfikacji stopnia szkodliwości czynu i zmniejszenie wartości wymierzonej kary, naleŜy uznać za niezasadne, zarówno w świetle ustaleń kontroli, jak i obowiązujących przepisów prawa w przedmiocie wymierzenia kary pienięŜnej na gruncie ustawy o jakości handlowej. Stąd teŜ postępowanie organu pierwszej instancji w tym zakresie naleŜy uznać za prawidłowe a zaskarŜoną decyzję utrzymać w mocy. Zgodnie z art. 40a ust. 6 i 7 ustawy o jakości handlowej, karę pienięŜną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budŜetu państwa, naleŜy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej we Wrocławiu w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyŜszego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Zatem, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa organ odwoławczy moŜe utrzymać w mocy zaskarŜoną decyzję. Biorąc powyŜsze pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. 10 Pouczenie Zgodnie z art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) od niniejszej decyzji przysługuje skarga wnoszona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą naleŜy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Do naleŜności pienięŜnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.). Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Małgorzata Kozak Wiceprezes Otrzymują: 1. Drogeria i Market Grupa EKO Sp. z o.o. ul. Komandorska 147 53-343 Wrocław 2. Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej we Wrocławiu 3. a/a